Rpz
Poherdy
pertuzumab Pertuzumabum
koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji · N.V. Organon
ATC L01FD02leki przeciwnowotworowesubstancjainne leki z: pertuzumab
Warianty i ceny
| Nazwa handlowa | Postać | Dawka | Opakowanie | Kat. | 100% | 50% | 30% | R | bezpłatny | Inne refundacje | Opakowanie | Cena | Dopłata | Szczegóły |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Poherdy | Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji | 420 mg | 1 × 14 ml | Rpz | 420 mg · 1 × 14 ml | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji | ||||||||||||||
Wskazania
Rak piersi we wczesnym stadium
Produkt leczniczy Poherdy jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z trastuzumabem i chemioterapią w:
- leczeniu neoadjuwantowym dorosłych pacjentów chorych na HER2-dodatniego raka piersi, miejscowo zaawansowanego, zapalnego lub we wczesnym stadium z wysokim ryzykiem wznowy (patrz punkt 5.1)
- leczeniu adjuwantowym dorosłych pacjentów chorych na HER2-dodatniego raka piersi we wczesnym stadium z wysokim ryzykiem wznowy (patrz punkt 5.1)
Rak piersi z przerzutami
Produkt leczniczy Poherdy jest wskazany do stosowania w skojarzeniu z trastuzumabem i docetakselem u dorosłych pacjentów chorych na HER2-dodatniego raka piersi z przerzutami lub z nieresekcyjną wznową miejscową, którzy nie byli leczeni wcześniej za pomocą terapii przeciw- HER2 lub chemioterapii choroby przerzutowej.
Substancja czynna i dawka
Każda fiolka koncentratu o pojemności 14 ml zawiera 420 mg pertuzumabu o stężeniu 30 mg/ml. Po rozcieńczeniu 1 ml roztworu zawiera około 3,02 mg pertuzumabu w przypadku dawki początkowej oraz około 1,59 mg pertuzumabu w przypadku dawki podtrzymującej (patrz punkt 6.6).
Pertuzumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym IgG1 wytwarzanym z zastosowaniem technologii rekombinacji DNA w liniach komórkowych ssaków (komórki jajnika chomika chińskiego).
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każdy ml roztworu zawiera 30 mg sorbitolu. Każda fiolka zawiera 420 mg sorbitolu.
Każdy ml roztworu zawiera 0,20 mg polisorbatu 20. Każda fiolka zawiera 2,8 mg polisorbatu 20.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Postać i wygląd
Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (koncentrat sterylny).
Przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny do bladożółtego płyn o pH 5,7–6,3 i osmolalności 180–240 mOsm/kg.
Dawkowanie
Leczenie produktem leczniczym Poherdy powinno być rozpoczynane tylko pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu leków przeciwnowotworowych. Produkt leczniczy Poherdy powinien być podawany przez personel medyczny przygotowany do wdrożenia odpowiedniego postępowania na wypadek reakcji anafilaktycznej oraz w warunkach umożliwiających natychmiastowy dostęp do urządzeń do resuscytacji.
Dawkowanie
Produkt leczniczy Poherdy może być stosowany tylko u pacjentów z HER2-dodatnim statusem guza, określonym jako wynik 3+ w przypadku metody immunohistochemicznej (IHC) i (lub) wskaźnik ≥ 2,0 w przypadku hybrydyzacji in situ (ISH), oznaczony za pomocą zwalidowanego testu.
Aby zapewnić otrzymanie dokładnych i odtwarzalnych wyników testu należy go przeprowadzić w specjalistycznym laboratorium, które zapewnia walidację stosowanych metod analitycznych. Pełna instrukcja wykonania testów i interpretacji wyników znajduje się w ulotkach informacyjnych zwalidowanych testów stosowanych do oznaczania HER2.
Zalecana początkowa dawka nasycająca pertuzumabu wynosi 840 mg podawanych w 60-minutowym wlewie dożylnym, po którym co 3 tygodnie podaje się dawkę podtrzymującą 420 mg przez 30 do 60 minut. Zaleca się obserwację pacjenta przez 30-60 minut po zakończeniu każdej infuzji. Okres obserwacji powinien być zakończony przed każdą następującą po nim infuzją trastuzumabu lub chemioterapią (patrz punkt 4.4).
Produkt leczniczy Poherdy i trastuzumab muszą być podawane sekwencyjnie i nie należy ich mieszać w tym samym worku infuzyjnym. Produkt leczniczy Poherdy i trastuzumab mogą być podawane w dowolnej kolejności. Gdy trastuzumab jest podawany razem z produktem leczniczym Poherdy zaleca się, by postępować według schematu dawkowania raz na 3 tygodnie w przypadku trastuzumabu podawanego:
- we wlewie dożylnym w początkowej dawce nasycającej trastuzumabu wynoszącej 8 mg/kg mc., po którym co 3 tygodnie podawana jest dawka podtrzymująca 6 mg/kg mc.
lub
- w stałej dawce trastuzumabu w postaci wstrzyknięcia podskórnego (600 mg) podawanej co 3 tygodnie, niezależnie od masy ciała pacjenta.
U pacjentów przyjmujących taksan, produkt leczniczy Poherdy i trastuzumab należy podawać przed taksanem.
W przypadku podawania z produktem leczniczym Poherdy, leczenie docetakselem można rozpocząć od dawki 75 mg/m 2 pc., a następnie dawkę tę zwiększyć do 100 mg/m 2 pc., w zależności od wybranego schematu dawkowania i tolerowania dawki początkowej. Alternatywnie docetaksel może być podawany w dawce 100 mg/m 2 pc. co 3 tygodnie od początku leczenia, również w zależności od wybranego schematu dawkowania. W przypadku stosowania schematu opartego na karboplatynie zalecana dawka docetakselu wynosi 75 mg/m 2 pc. przez cały czas trwania leczenia (bez zwiększania dawki). Podczas podawania z produktem leczniczym Poherdy w terapii adjuwantowej, zalecana dawka paklitakselu wynosi 80 mg/m 2 pc. raz w tygodniu przez 12 tygodniowych cykli.
U pacjentów otrzymujących schemat leczenia oparty na antracyklinach, produkt leczniczy Poherdy i trastuzumab należy podawać po zakończeniu podawania całego schematu opartego na antracyklinach (patrz punkt 4.4).
Rak piersi z przerzutami
Produkt leczniczy Poherdy należy podawać w skojarzeniu z trastuzumabem i docetakselem. Leczenie produktem Poherdy i trastuzumabem można kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub niepoddającej się leczeniu toksyczności, nawet jeśli leczenie docetakselem zostało przerwane.
Rak piersi we wczesnym stadium
W leczeniu neoadjuwantowym produkt Poherdy powinien być podawany przez 3–6 cykli w skojarzeniu z trastuzumabem i chemioterapią jako część pełnego schematu leczenia wczesnego raka piersi (patrz punkt 5.1).
W leczeniu adjuwantowym produkt leczniczy Poherdy należy podawać w skojarzeniu z trastuzumabem łącznie przez jeden rok (do 18 cykli lub do nawrotu choroby, bądź do wystąpienia niepoddającej się leczeniu toksyczności, w zależności co wystąpi pierwsze) jako część pełnego schematu leczenia wczesnego raka piersi oraz niezależnie od czasu leczenia chirurgicznego. Leczenie powinno obejmować standardową chemioterapię opartą na antracyklinach i (lub) taksanach.
Podawanie produktu Poherdy i trastuzumabu należy rozpocząć w 1. dniu pierwszego cyklu zawierającego taksan i kontynuować nawet po zakończeniu chemioterapii.
Opóźnienie podania lub pominięcie dawki
Zalecenia dotyczące opóźnienia podania lub pominięcia dawki, patrz Tabela 1 poniżej.
Tabela 1 Zalecenia dotyczące opóźnienia podania lub pominięcia dawki
| Czas między dwoma kolejnymi wlewami | Poherdy | Trastuzumab | |
|---|---|---|---|
| wlew dożylny | podskórnie | ||
| < 6 tygodni | Dawkę 420 mg produktu Poherdy należy podać tak szybko, jak to możliwe. Nie należy czekać do kolejnej zaplanowanej dawki. Następnie należy powrócić do pierwotnego harmonogramu dawkowania. | Dawkę 6 mg/kg mc. trastuzumabu w postaci dożylnej należy podać tak szybko, jak to możliwe. Nie należy czekać do kolejnej zaplanowanej dawki. Następnie, należy powrócić do pierwotnego harmonogramu dawkowania. | Stałą dawkę 600 mg trastuzumabu w postaci podskórnej należy podać tak szybko, jak to możliwe. Nie należy czekać do kolejnej zaplanowanej dawki. |
| ≥ 6 tygodni | Należy ponownie podać dawkę nasycającą 840 mg produktu Poherdy w 60- minutowym wlewie, a następnie podawać dawkę podtrzymującą 420 mg dożylnie co 3 tygodnie. | Należy ponownie podać dawkę nasycającą 8 mg/kg mc. trastuzumabu w postaci dożylnej w czasie około 90 minut, a następnie należy podawać dawkę podtrzymującą 6 mg/kg mc. dożylnie co 3 tygodnie. |
Zmiana dawki
Nie zaleca się zmniejszania dawek produktu leczniczego Poherdy lub trastuzumabu. Szczegółowe informacje dotyczące trastuzumabu, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego (ChPL).
Pacjenci mogą kontynuować terapię w okresie odwracalnego zahamowania czynności szpiku, wywołanego przez chemioterapię, jednak w tym czasie należy ich uważnie obserwować w celu wykrycia ewentualnych powikłań związanych z występowaniem neutropenii. Informacje o modyfikacjach dawek docetakselu i innych chemioterapii znajdują się w odpowiednich ChPL.
W przypadku przerwania terapii trastuzumabem należy przerwać stosowanie produktu Poherdy.
Zaburzenie czynności lewej komory
Należy odstawić produkt leczniczy Poherdy i trastuzumab na co najmniej 3 tygodnie w przypadku jakichkolwiek objawów przedmiotowych i podmiotowych wskazujących na występowanie zastoinowej niewydolności serca. W przypadku potwierdzenia objawowej niewydolności serca podawanie produktu Poherdy należy przerwać (więcej informacji: patrz punkt 4.4)
Pacjenci z rakiem piersi z przerzutami
Frakcja wyrzutowa lewej komory (LVEF) przed rozpoczęciem leczenia powinna wynosić ≥ 50%.
Podawanie produktu Poherdy i trastuzumabu należy wstrzymać na co najmniej 3 tygodnie w przypadku:
- spadku LVEF do poziomu poniżej 40%,
- gdy wartość LVEF na poziomie 40-45% związana jest ze spadkiem o ≥ 10% poniżej wartości sprzed leczenia.
Produkt Poherdy i trastuzumab można zacząć stosować ponownie, jeśli wartość LVEF wróciła do poziomu > 45% lub do poziomu 40-45% związanego z różnicą o < 10% poniżej wartości sprzed leczenia.
Pacjenci z rakiem piersi we wczesnym stadium
LVEF przed rozpoczęciem leczenia powinna wynosić ≥ 55% (≥ 50% po zakończeniu podawania antracyklin wchodzących w skład chemioterapii, jeśli są podawane). Podawanie produktu Poherdy i trastuzumabu należy wstrzymać na co najmniej 3 tygodnie w przypadku:
- spadku LVEF do poziomu poniżej 50% związanego ze spadkiem o ≥ 10 punktów procentowych poniżej wartości sprzed leczenia.
Podawanie produktu Poherdy i trastuzumabu można wznowić, jeśli wartość LVEF wróciła do poziomu ≥ 50% lub do różnicy wynoszącej < 10 punktów procentowych poniżej wartości sprzed leczenia.
Osoby w podeszłym wieku
Nie zaobserwowano ogólnych różnic w skuteczności stosowania pertuzumabu u pacjentów w wieku ≥ 65 i < 65 lat. Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów w wieku ≥ 65 lat. Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania leku u pacjentów w wieku powyżej 75 lat. W celu oceny bezpieczeństwa stosowania pertuzumabu u osób w podeszłym wieku patrz punkt 4.8.
Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawki pertuzumabu u pacjentów z łagodnym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności nerek. Ze względu na ograniczoną liczbę danych farmakokinetycznych nie ma zaleceń dotyczących stosowania leku u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (patrz punkt 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie badano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności pertuzumabu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Nie jest możliwe określenie zalecanego dawkowania.
Dzieci i młodzież
Nie badano bezpieczeństwa i skuteczności pertuzumabu u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.
Nie ma znaczącej klinicznej potrzeby stosowania pertuzumabu w leczeniu raka piersi u dzieci i młodzieży.
Sposób podawania
Produkt leczniczy Poherdy podaje się w wlewie dożylnym. Produkt nie powinien być podawany we wstrzyknięciu dożylnym lub w bolusie. Instrukcje dotyczące rozcieńczania produktu leczniczego Poherdy przed podaniem, patrz punkt 6.2 i 6.6.
W przypadku dawki początkowej zalecany czas wlewu wynosi 60 minut. Jeśli pierwszy wlew był dobrze tolerowany, kolejne mogą być podawane przez 30 minut do 60 minut (patrz punkt 4.4).
Reakcje na wlew
Jeśli u pacjenta wystąpi reakcja na wlew (patrz punkt 4.8), można spowolnić tempo wlewu produktu Poherdy lub przerwać podawanie. Wlew można wznowić po ustąpieniu objawów. Ustąpienie objawów może przyspieszyć leczenie polegające na podaniu tlenu, agonistów receptorów beta, leków antyhistaminowych, szybkim podaniu płynów oraz leków przeciwgorączkowych.
Reakcje nadwrażliwości/anafilaksja
Wlew należy przerwać natychmiast i na stałe, jeśli u pacjenta wystąpi reakcja stopnia 4. wg NCI- CTCAE (anafilaksja), skurcz oskrzeli lub zespół ostrej niewydolności oddechowej (patrz punkt 4.4).
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Poherdy jest przeciwwskazany u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy (HFI). Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć HFI na podstawie wywiadu medycznego lub objawów klinicznych (patrz punkt 4.4).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Identyfikowalność produktu
W celu poprawy identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych, nazwa i numer serii produktu leczniczego stosowanego u pacjenta powinna zostać wyraźnie odnotowana.
Zaburzenie czynności lewej komory (w tym zastoinowa niewydolność serca)
Zgłaszano przypadki zmniejszenia LVEF po zastosowaniu leków blokujących aktywność HER2, w tym pertuzumabu. Występowanie objawowego zaburzenia czynności skurczowej lewej komory (ang. left ventricular systolic dysfunction – LVD [zastoinowa niewydolność serca]) było częstsze u pacjentów leczonych pertuzumabem w skojarzeniu z trastuzumabem i chemioterapią w porównaniu z trastuzumabem i chemioterapią. Pacjenci, którzy otrzymali wcześniej antracykliny lub wcześniejszą radioterapię okolicy klatki piersiowej mogą podlegać większemu ryzyku spadku LVEF. Większość przypadków objawowej niewydolności serca zgłaszanych w leczeniu adjuwantowym występowała u pacjentów, którzy otrzymali chemioterapię opartą na antracyklinach (patrz punkt 4.8).
Nie badano pertuzumabu u pacjentów, u których: wartość LVEF przed leczeniem była < 50%;
wcześniej występowała zastoinowa niewydolność serca (ang. congestive heart failure - CHF); wartość LVEF uległa zmniejszeniu < 50% w trakcie wcześniejszej adjuwantowej terapii trastuzumabem lub
miały miejsce stany mogące zaburzyć czynność lewej komory, takie jak niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, niedawno przebyty zawał mięśnia sercowego, poważna, wymagająca leczenia arytmia serca lub narastająca wcześniejsza ekspozycja na antracyklinę > 360 mg/m 2 doksorubicyny lub jej odpowiednik.
Należy oceniać wartość LVEF przed rozpoczęciem leczenia pertuzumabem oraz w regularnych odstępach w trakcie leczenia pertuzumabem (np. raz podczas leczenia neoadjuwantowego i co 12 tygodni podczas leczenia adjuwantowego lub podczas leczenia raka z przerzutami), aby się upewnić, czy wartość LVEF mieści się w zakresie wartości prawidłowych. Jeśli wartość LVEF zmniejszy się do poziomu wskazanego w punkcie 4.2 i nie ulegnie poprawie lub ulegnie dalszemu pogorszeniu w kolejnym badaniu, należy poważnie rozważyć zakończenie terapii pertuzumabem i trastuzumabem, chyba że korzyści dla danego pacjenta przewyższają ryzyko.
Ryzyko kardiologiczne powinno być dokładnie rozważone i wyważone w stosunku do potrzeb medycznych danego pacjenta przed zastosowaniem pertuzumabu z antracyklinami. Na podstawie działania farmakologicznego leków skierowanych przeciwko HER2 i antracyklin, można spodziewać się zwiększonego ryzyka toksyczności kardiologicznej podczas jednoczesnego stosowania pertuzumabu i antracyklin niż podczas stosowania sekwencyjnego.
Sekwencyjne stosowanie pertuzumabu (w skojarzeniu z trastuzumabem i taksanem) było oceniane po podaniu epirubicyny lub doksorubicyny wchodzących w skład wielu schematów leczenia opartych na antracyklinach w badaniach APHINITY i BERENICE. Jednak istnieją tylko ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa jednoczesnego stosowania pertuzumabu i antracykliny. W badaniu TRYPHAENA pertuzumab podawano jednocześnie z epirubicyną w ramach schematu FEC (5- fluorouracyl, epirubicyna, cyklofosfamid) (patrz punkt 4.8 i 5.1). Leczenie otrzymywali wyłącznie pacjenci nie stosujący wcześniej chemioterapii i otrzymali oni małe skumulowane dawki epirubicyny (do 300 mg/m 2 pc.). W tym badaniu bezpieczeństwo kardiologiczne było podobne jak u pacjentów otrzymujących taki sam schemat leczenia, ale z pertuzumabem podawanym sekwencyjnie (po chemioterapii FEC).
Reakcje na wlew
Stosowanie pertuzumabu wiązało się z występowaniem reakcji związanych z wlewem, w tym ze zdarzeniami zakończonymi zgonem (patrz punkt 4.8). Zaleca się ścisłą obserwację pacjenta w trakcie pierwszego wlewu i przez 60 minut po pierwszym wlewie oraz w trakcie kolejnych wlewów i przez 30-60 minut po kolejnych wlewach pertuzumabu. Jeśli wystąpi istotna reakcja na wlew, należy zmniejszyć szybkość podawania wlewu lub przerwać wlew i zastosować odpowiednie terapie. Stan pacjentów musi być oceniany i uważnie kontrolowany do całkowitego ustąpienia objawów przedmiotowych i podmiotowych. Należy rozważyć trwałe zaprzestanie podawania pertuzumabu u pacjentów z ciężkimi reakcjami związanymi z wlewem. Ocena kliniczna powinna opierać się na ciężkości poprzednich reakcji i odpowiedzi na zastosowane leczenie działania niepożądanego (patrz punkt 4.2).
Reakcje nadwrażliwości/anafilaksja
Pacjenci muszą być dokładnie obserwowani w celu wykrycia reakcji nadwrażliwości. Ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksję i zdarzenia zakończone zgonem, obserwowano w związku z podaniem pertuzumabu (patrz punkt 4.8). Produkty lecznicze stosowane w leczeniu takich reakcji, a także sprzęt ratunkowy, powinny być dostępne do natychmiastowego użycia. Stosowanie pertuzumabu musi zostać na stałe przerwane w przypadku reakcji nadwrażliwości NCI-CTCAE w stopniu 4 (anafilaksji), skurczu oskrzeli lub zespołu ostrej niewydolności oddechowej (patrz punkt 4.2).
Gorączka neutropeniczna
U pacjentów leczonych pertuzumabem, trastuzumabem i docetakselem istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia gorączki neutropenicznej, w porównaniu do pacjentów przyjmujących placebo,
trastuzumab i docetaksel, zwłaszcza podczas pierwszych 3 cyklów leczenia (patrz punkt 4.8).
W badaniu CLEOPATRA w przerzutowym raku piersi najmniejsze liczby neutrofilów były podobne u pacjentów przyjmujących pertuzumab i u pacjentów przyjmujących placebo. Większa częstość występowania gorączki neutropenicznej u pacjentów leczonych pertuzumabem wiązała się z częstszym występowaniem zapalenia błon śluzowych oraz biegunki. Należy rozważyć objawowe leczenie zapalenia błony śluzowej i biegunki. Nie zgłaszano przypadków gorączki neutropenicznej po przerwaniu terapii docetakselem.
Biegunka
Pertuzumab może wywoływać ciężką biegunkę. Biegunka występuje najczęściej podczas jednoczesnego stosowania terapii taksanami. U pacjentów w podeszłym wieku (>65 lat) występuje większe ryzyko biegunki niż u młodszych pacjentów (<65 lat). Należy leczyć biegunkę według standardowej praktyki i wytycznych. Należy rozważyć wczesną interwencję przez podanie loperamidu, wymianę płynów i elektrolitów, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i w przypadku, gdy biegunka jest ciężka i długotrwała. W przypadku nie osiągnięcia poprawy stanu pacjenta należy rozważyć przerwanie leczenia pertuzumabem. Jeśli biegunka jest pod kontrolą leczenie pertuzumabem może zostać przywrócone.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Sorbitol
Każdy ml tego produktu leczniczego zawiera 30 mg sorbitolu (E420). Pacjenci z dziedziczną nietolerancją fruktozy (HFI) nie mogą przyjmować tego leku. U pacjentów z HFI rozwija się samoistna awersja do pokarmów zawierających fruktozę, której może towarzyszyć wystąpienie objawów (wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, apatia, opóźnienie wzrostu i rozwoju). Dlatego przed podaniem leku Poherdy należy zebrać szczegółowy wywiad dotyczący objawów HFI u każdego pacjenta. W przypadku nieumyślnego podania leku i podejrzenia nietolerancji fruktozy należy natychmiast przerwać wlew, przywrócić prawidłowy poziom glikemii i ustabilizować funkcje narządów poprzez zastosowanie intensywnej terapii (patrz punkt 4.3).
Polisorbat 20
Ten produkt leczniczy zawiera 2,8 mg polisorbatu 20 w każdej fiolce, czyli 0,2 mg/ml produktu leczniczego. Polisorbat 20 może powodować reakcje alergiczne.
Zawartość sodu
Produkt leczniczy Poherdy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w jednej dawce, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.
Produkt Poherdy jest jednak rozcieńczany w roztworze chlorku sodu do infuzji o stężeniu 9 mg/ml (0,9%). Należy to uwzględnić w przypadku pacjentów stosujących dietę o kontrolowanej zawartości sodu (patrz punkt 6.6).
Interakcje – z czym nie łączyć
W badaniu dodatkowym z udziałem 37 pacjentów, prowadzonym w ramach randomizowanego, kluczowego badania CLEOPATRA w przerzutowym raku piersi, nie obserwowano intereakcji farmakokinetycznych (PK) między pertuzumabem i trastuzumabem ani między pertuzumabem i docetakselem. Dodatkowo populacyjna analiza farmakokinetyczna nie wykazała istnienia interakcji lekowych między pertuzumabem i trastuzumabem ani między pertuzumabem i docetakselem. Ten brak interakcji między lekami został potwierdzony przez dane farmakokinetyczne z badań NEOSPHERE i APHINITY.
W pięciu badaniach oceniono wpływ pertuzumabu na farmakokinetykę podawanych jednocześnie leków cytotoksycznych: docetakselu, paklitakselu, gemcytabiny, kapecytabiny, karboplatyny i erlotynibu. Nie wykazano istnienia interakcji farmakokinetycznej między pertuzumabem a którymkolwiek z tych leków. Farmakokinetyka pertuzumabu w tych badaniach była porównywalna do farmakokinetyki obserwowanej w badaniach z zastosowaniem jednego leku.
Lek a ciąża
Ciąża
Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania pertuzumabu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach wykazały toksyczność reprodukcyjną (patrz punkt 5.3). Produkt leczniczy Poherdy nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują antykoncepcji.
Antykoncepcja i planowanie ciąży
Antykoncepcja
Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną metodę antykoncepcji podczas przyjmowania produktu leczniczego Poherdy oraz przez 6 miesięcy od czasu przyjęcia ostatniej dawki Poherdy.
Lek a karmienie piersią
Karmienie piersią
Ze względu na to, że ludzka IgG jest wydzielana z mlekiem ludzkim, a ryzyko wchłaniania jej i negatywnego wpływu na zdrowie niemowlęcia jest nieznane, należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią wynikające dla dziecka i korzyści z leczenia produktem leczniczym Poherdy wynikające dla kobiety (patrz punkt 5.2).
Prowadzenie pojazdów
Na podstawie zgłoszonych działań niepożądanych pertuzumab ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Podczas leczenia pertuzumabem mogą wystąpić zawroty głowy (patrz punkt 4.8). Pacjentom, u których występują reakcje na wlew, należy odradzać prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn do czasu ustąpienia objawów.
Przedawkowanie
Nie ustalono maksymalnej tolerowanej dawki pertuzumabu. W badaniach klinicznych nie badano dawki pojedynczej większej niż 25 mg/kg (1727 mg).
W przypadku przedawkowania należy ściśle monitorować pacjentów w celu wykrycia objawów przedmiotowych lub objawów podmiotowych działań niepożądanych i wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.
Mechanizm działania
Mechanizm działania
Pertuzumab jest rekombinowanym, humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym, które jest dokładnie nacelowane na domenę zewnątrzkomórkową dimeryzacji (subdomena II) białka receptora ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu typu 2 (HER2), dzięki czemu blokuje zależną od ligandu heterodimeryzację HER2 z innymi członkami rodziny HER, w tym EGFR, HER3 i HER4.
W rezultacie tego pertuzumab hamuje sygnalizację wewnątrzkomórkową inicjowaną przez ligand za pomocą dwóch głównych szlaków sygnałowych: kinazy aktywowanej mitogenami (MAP) i kinazy 3 fosfoinozytolowej (PI3K). Hamowanie tych szlaków sygnałowych może powodować odpowiednio zatrzymanie wzrostu komórek i apoptozę. Ponadto pertuzumab pośredniczy w cytotoksyczności komórkowej zależnej od przeciwciał (ADCC).
Chociaż pertuzumab sam powoduje hamowanie proliferacji ludzkich komórek nowotworowych, stosowanie pertuzumabu w skojarzeniu z trastuzumabem istotnie zwiększa aktywność przeciwnowotworową w modelach ksenoprzeszczepu z nadmierną ekspresją HER2.
Substancje pomocnicze
L-histydyna
L-Histydyna, monohydrat chlorowodorku
Sorbitol (E420)
Polisorbat 20 (E432)
Woda do wstrzykiwań
Niezgodności
Nie należy stosować roztworu glukozy (5%) do rozcieńczania pertuzumabu, ponieważ jest on niestabilny chemicznie i fizycznie w takich roztworach.
Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.
Przechowywanie i termin
Nieotwarta fiolka
3 lata
Rozcieńczony roztwór
Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną w temperaturze od 2°C do 8°C przez 48 godzin po rozcieńczeniu, a następnie w temperaturze 30°C przez 24 godziny bez dostępu światła.
Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy wykorzystać niezwłocznie. Jeśli nie zostanie
wykorzystany niezwłocznie, za okres i warunki przechowywania przed podaniem odpowiedzialna jest osoba podająca produkt, w normalnych warunkach czas przechowywania nie powinien przekraczać 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych i walidowanych warunkach aseptycznych.
Przechowywać w lodówce (2°C-8°C).
Nie zamrażać.
Fiolkę należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.
Data zatwierdzenia tekstu
Szczegółowe informacje na temat tego produktu leczniczego są dostępne na stronie Europejskiej