Inhibitory MAO

Inhibitory monoaminooksydazy to grupa związków stosowanych głównie w leczeniu atypowej depresji i choroby Parkinsona. W Polsce zarejestrowane są tylko moklobemid, selegilina i rasagilina.

Inhibitory monoaminooksydazy, IMAO (ang. monoamine oxidase inhibitors, MAOIs) – grupa związków, które hamują aktywność enzymów z rodziny enzymów oksydazy monoaminowej, stosowane głównie w leczeniu atypowej depresji i choroby Parkinsona. Ze względu na ryzyko nawet śmiertelnych interakcji leków z tej grupy z innymi lekami lub nawet składnikami obecnymi w diecie (tyramina w serach pleśniowych) większość z IMAO została wycofana z lecznictwa.

Obecnie stosowane są wyłącznie leki selektywnie blokujące MAO. Lista leków dostępnych w Polsce jest dość krótka, bo jest to zaledwie kilka preparatów.

Inhibitory MAO typu A – bezpieczne i stosowane w zaburzeniach depresyjnych, fobiach społecznych:

  • moklobemid (Aurorix, Mebemid, Moklar) – odwracalny preferencyjny IMAO typu A, hamuje rozpad dopaminy, serotoniny, i norepinerfryny przez co zwiększa ich stężenie w szczelinie synaptycznej. Poprawia aktywność psychomotoryczną, nastrój, jakość snu, zmniejsza dystrofię, brak napędu, trudności w koncentracji, wyczerpanie.

Inhibitory typu B hamują wychwyt zwrotny amin katecholowych w zakończeniach nerwowych, zwiększają stężenie dopaminy w OUN:

  • selegilina (Segan, Selgres) – wybiórczy i nieodwracalny IMAO typu B – stosowana w monoterapii lub w skojarzeniu z lewodopą i karbidopą w Chorobie Parkinsona,
  • rasagilina (Azilect, Rasagiline Accord, Rasagiline ratiopharm, Rasagiline Vipharm) – silny, wybiórczy i nieodwracalny IMAO B (stosowana w monoterapii lub w terapii skojarzonej z lewodopą w chorobie Parkinsona).
Fenelzyna to pierwszy inhibitor MAO. W wielu krajach jest nadal dopuszczona do obrotu.
Czytaj też:
Inhibitory MAO-B


Inne pojęcia w Leksykonie: