Zaparcia – postępowanie krok po kroku
Zwiększenie błonnika bez zwiększenia picia nasila zaparcie, zamiast je leczyć. Kolejność i tempo mają tu znaczenie większe niż wybór preparatu.
- Zwiększaj błonnik stopniowo, o kilka gramów tygodniowo, do około 25–30 g na dobę.
- Razem z błonnikiem zwiększ picie do 2 litrów dziennie. Bez tego błonnik zagęszcza masę kałową.
- Dodaj ruch, choćby 30 minut marszu dziennie.
- Wyznacz stałą porę, najlepiej 15–30 minut po śniadaniu, i usiądź na kilka minut nawet bez parcia.
- Nie odkładaj wypróżnienia, gdy poczujesz parcie.
Podnóżek pod stopy ustawia kolana powyżej bioder i prostuje odbytnicę. Ta zmiana pozycji skraca czas wypróżnienia i zmniejsza potrzebę parcia, a kosztuje tyle co zwykły taboret.
| Źródło błonnika | Ile w porcji |
|---|---|
| Otręby pszenne, 2 łyżki | około 6 g |
| Nasiona babki płesznik, 1 łyżka | około 5 g |
| Suszone śliwki, 5 sztuk | około 3 g |
| Chleb razowy, 2 kromki | około 5 g |
| Jabłko ze skórką | około 3 g |
- Preparaty osmotyczne (makrogole, laktuloza) można stosować dłużej, także codziennie.
- Środki drażniące (bisakodyl, senes) doraźnie, nie tygodniami.
- Czopki glicerynowe działają miejscowo i szybko.
- O wyborze zapytaj farmaceutę, zwłaszcza przy innych lekach i chorobach.
Zgłoś się do lekarza przy krwi w stolcu, niezamierzonym spadku masy ciała, zaparciu pojawiającym się nagle po 50 roku życia, naprzemiennym zaparciu z biegunką, silnym bólu brzucha z wymiotami oraz gdy mimo leczenia nie ma wypróżnienia przez tydzień.
Czy ten materiał był pomocny?
Dziękujemy za głos.