Chlorek magnezu

Preparat magnezu z grupy suplementów mineralnych (kod ATC A12CC01), będący doustnym źródłem jonów magnezu. Dostępny bez recepty, w preparacie jednoskładnikowym w postaci tabletek dojelitowych (Slow-Mag). Magnez występuje w nim jako chlorek sześciowodny, a jedna tabletka dostarcza 64 mg jonów magnezu. Stosowany w niedoborach magnezu.

Działanie chlorku magnezu

Chlorek magnezu jest solą dostarczającą organizmowi magnezu, jednego z podstawowych kationów wewnątrzkomórkowych. Magnez bierze udział w kilkuset reakcjach metabolicznych, stabilizuje błony komórkowe i uczestniczy w mechanizmie skurczu mięśni, dlatego jego uzupełnianie służy wyrównywaniu niedoborów. W preparacie Slow-Mag magnez podano w postaci chlorku sześciowodnego, dobrze rozpuszczalnego w przewodzie pokarmowym.

Tabletki są powlekane otoczką nierozpuszczalną w soku żołądkowym, a rozpuszczalną w soku jelitowym, co chroni błonę śluzową żołądka przed drażniącym działaniem chlorku magnezu.

Farmakologia

Magnez jest jednym z podstawowych kationów śródkomórkowych występującym głównie w tkankach, a do 5% jego zawartości znajduje się w płynie pozakomórkowym. Katalizuje około 300 reakcji metabolicznych, między innymi aktywację enzymów glikolitycznych i proteolitycznych, syntezę kwasów nukleinowych oraz transport i magazynowanie związków wysokoenergetycznych, a także stabilizuje błony komórkowe i uczestniczy w mechanizmie skurczu miocytów. Jest niezbędny w działaniu enzymów uczestniczących w metabolizmie lipidów oraz bierze udział w gospodarce jonowej i w przemianie fosforanowo-wapniowej¹.

Magnez reguluje wychwyt wapnia przez mitochondria mięśnia sercowego, działając ochronnie na serce, oraz ułatwia wbudowywanie wapnia do kośćca. Po podaniu związków magnezu obserwuje się skrócenie odstępu Q-T w zapisie EKG, poprawę wyników lipidogramów oraz obniżenie ciśnienia tętniczego krwi¹.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym w jelicie cienkim wchłania się od 30 do 50% związków magnezu. Znaczna rozpuszczalność chlorku magnezu w przewodzie pokarmowym powoduje, że po jego podaniu wchłanianie magnezu oraz jego stężenie w surowicy krwi i kościach jest wyższe niż po innych związkach.

Pierwsze zauważalne ilości magnezu pojawiają się we krwi po około 1,5 godziny, równomierne wchłanianie występuje po 2–3 godzinach, a maksimum osiągane jest po 4 godzinach i trwa do 6 godzin. Tylko nieznaczne ilości można stwierdzić jeszcze po 12–36 godzinach.

Ogólna zawartość magnezu w organizmie wynosi 25–35 g, przy czym układ kostny zawiera około 50–55% całkowitego magnezu, a tkanki miękkie około 40%. W osoczu 70% magnezu występuje w formie zjonizowanej, a 30% jest związane z białkami osocza lub występuje jako kompleksy fosforanowe, cytrynianowe, szczawianowe i wodorowęglanowe. Stężenie magnezu w osoczu mieści się w granicach 0,74–1,0 mmol/l.

Magnez jest wydalany głównie przez nerki, przy czym z ultraprzesączu wchłaniany jest zwrotnie w 90–99%, a przy niedoborach stopień wchłaniania zwrotnego jest największy. Zdolność do prawie całkowitego wchłaniania zwrotnego magnezu w nerkach powoduje, że bardzo trudno dochodzi do znacznego niedoboru¹.

Wskazania leków z chlorkiem magnezu

Preparat bez recepty stosuje się w niedoborach magnezu, którym towarzyszą bóle mięśniowe, tiki, drżenia mięśni, bóle głowy, stany znużenia, wzmożona drażliwość, zmniejszona odporność na stres, zaburzenia snu, zaburzenia stężenia lipidów w surowicy krwi, zaburzenia rytmu serca, przyspieszone zmiany miażdżycowe naczyń, nadciśnienie tętnicze oraz przyspieszona osteoporoza. Do zwiększonej utraty magnezu dochodzi także w trakcie przyjmowania leków moczopędnych¹.

Dawkowanie chlorku magnezu

Grupa	Dawka na dobę
Dorośli, zapobiegawczo	2 tabletki (1 rano i 1 wieczorem)
Dorośli, stwierdzony niedobór magnezu	6 tabletek (2 rano i 4 wieczorem) przez 3 tygodnie, następnie 3 tabletki wieczorem
Dzieci powyżej 6 lat	według zaleceń lekarza

Tabletki należy połykać w całości, bez rozgryzania ani dzielenia¹.

Istotne przeciwwskazania do stosowania chlorku magnezu

Hipermagnezemia

Chlorek magnezu jest przeciwwskazany u pacjentów z podwyższonym stężeniem magnezu w surowicy krwi¹.

Niewydolność nerek

Chlorek magnezu jest przeciwwskazany u pacjentów z niewydolnością nerek¹.

Zaburzenia przewodnictwa mięśnia sercowego

Chlorek magnezu jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami przewodnictwa mięśnia sercowego¹.

Znaczne niedociśnienie tętnicze

Chlorek magnezu jest przeciwwskazany u pacjentów ze znacznym niedociśnieniem tętniczym¹.

Miastenia

Chlorek magnezu jest przeciwwskazany u pacjentów z miastenią (myasthenia gravis)¹.

Środki ostrożności przy wydawaniu chlorku magnezu

Działanie przeczyszczające i równowaga elektrolitowa

Związki magnezu działają przeczyszczająco, a przewlekła biegunka związana z długotrwałym stosowaniem produktów leczniczych zawierających magnez może prowadzić do zaburzeń równowagi elektrolitowej¹.

Niewydolność nerek

Podawanie produktu leczniczego pacjentom z niewydolnością nerek może spowodować hipermagnezemię i zatrucie magnezem¹.

Łączenie z innymi produktami zawierającymi magnez

Stosowanie z innymi produktami zawierającymi magnez może prowadzić do nadmiaru magnezu w organizmie¹.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Chlorek magnezu w postaci preparatu Slow-Mag nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn¹.

Interakcje chlorku magnezu

Kwasy organiczne, fityna i fosforany + chlorek magnezu

Wchłanianie magnezu z tabletek dojelitowych ograniczają kwasy organiczne, fityna, kwas szczawiowy, kwas galusowy (tanina), kwasy tłuszczowe oraz fosforany¹.

Związki wapnia + chlorek magnezu

Wchłanianie magnezu zmniejszają związki wapnia stosowane w dużych dawkach¹.

Tetracykliny i fluorochinolony + chlorek magnezu

Związki magnezu podawane doustnie zmniejszają wchłanianie tetracyklin i fluorochinolonów¹.

Związki żelaza i fluoru + chlorek magnezu

Związki magnezu podawane doustnie zmniejszają wchłanianie związków żelaza i fluoru¹.

Doustne leki przeciwzakrzepowe pochodne warfaryny + chlorek magnezu

Związki magnezu podawane doustnie zmniejszają wchłanianie doustnych leków przeciwzakrzepowych będących pochodnymi warfaryny¹.

Leki moczopędne i inne leki nasilające wydalanie magnezu + chlorek magnezu

Leki moczopędne, antybiotyki aminoglikozydowe, cisplatyna, mitramycyna, amfoterycyna B i mineralokortykosteroidy zwiększają wydalanie magnezu w moczu¹.

Amiodaron + chlorek magnezu

Równoczesne stosowanie magnezu i amiodaronu może wywołać zaburzenia przewodnictwa mięśnia sercowego¹.

Dihydralazyna + chlorek magnezu

Równoczesne stosowanie magnezu i dihydralazyny może wywołać znaczne niedociśnienie krwi¹.

Działania niepożądane chlorku magnezu

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Możliwe jest wystąpienie zaburzeń żołądkowo-jelitowych, między innymi działania przeczyszczającego¹.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a chlorek magnezu

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych w zalecanych dawkach chlorek magnezu może być stosowany w okresie ciąży jedynie na zalecenie lekarza. Hipermagnezemia u ciężarnych kobiet może wpływać na zaburzenie homeostazy wapnia u płodu i noworodka¹.

Karmienie piersią a chlorek magnezu

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych w zalecanych dawkach chlorek magnezu może być stosowany w okresie laktacji jedynie na zalecenie lekarza¹.

Produkty handlowe z chlorkiem magnezu

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Slow-Mag	tabletki dojelitowe 64 mg Mg 2+	OTC