opieka.farm
Substancja czynna ·Hydroksykarbamid
Zaloguj się
cytoredukcyjny (inhibitor reduktazy rybonukleotydowej)

Hydroksykarbamid

Lek cytoredukcyjny i przeciwnowotworowy z grupy antymetabolitów, inhibitor reduktazy rybonukleotydowej, stosowany doustnie w postaci kapsułek jednoskładnikowych. Dostępny wyłącznie na receptę. Zaliczany do leków cytotoksycznych, dlatego wymaga ostrożnego obchodzenia się z produktem i ścisłej kontroli hematologicznej. Kod ATC L01XX05.

Zapisz

Lek cytoredukcyjny i przeciwnowotworowy z grupy antymetabolitów, inhibitor reduktazy rybonukleotydowej, stosowany doustnie w postaci kapsułek jednoskładnikowych. Dostępny wyłącznie na receptę. Zaliczany do leków cytotoksycznych, dlatego wymaga ostrożnego obchodzenia się z produktem i ścisłej kontroli hematologicznej. Kod ATC L01XX05.

Hydroksykarbamid działa mielosupresyjnie i genotoksycznie, więc kluczowe znaczenie ma regularna kontrola morfologii krwi z liczbą płytek oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji przez kobiety i mężczyzn w trakcie leczenia i po jego zakończeniu1. To najważniejsze punkty bezpieczeństwa przy wydawaniu leku.

Działanie hydroksykarbamidu

Hydroksykarbamid jest antymetabolitem, czyli lekiem zaburzającym powstawanie materiału genetycznego w szybko dzielących się komórkach. Jest cytostatykiem swoistym dla fazy S cyklu komórkowego, w której komórka powiela DNA. Głównym mechanizmem jest hamowanie reduktazy rybonukleotydowej, enzymu przekształcającego rybonukleotydy w dezoksyrybonukleotydy, przez co lek blokuje syntezę DNA bez zatrzymywania syntezy RNA i białek.

W przewlekłych zespołach mieloproliferacyjnych daje to działanie cytoredukcyjne, czyli zmniejszające nadmierną liczbę komórek krwi. W niedokrwistości sierpowatokrwinkowej lek działa dodatkowym, częściowo odmiennym mechanizmem, głównie przez zwiększanie stężenia hemoglobiny płodowej, która utrudnia sierpowacenie krwinek czerwonych.

Farmakologia

Hydroksykarbamid zatrzymuje wzrost komórek w interfazie G1-S, co dodatkowo zwiększa wrażliwość komórek nowotworowych w fazie G1 na jednoczesną radioterapię. Poza hamowaniem reduktazy rybonukleotydowej lek bezpośrednio uszkadza DNA, działając jako inhibitor jego naprawy1. Oporność komórkowa jest zwykle wynikiem zwiększenia ilości reduktazy rybonukleotydowej wskutek amplifikacji genu2

W niedokrwistości sierpowatokrwinkowej dokładny mechanizm nie jest w pełni poznany. Hydroksykarbamid podwyższa stężenie hemoglobiny płodowej (HbF), która zaburza polimeryzację nieprawidłowej hemoglobiny HbS i hamuje wytwarzanie sierpowatych krwinek czerwonych. Do korzystnego działania przyczyniają się też zmniejszanie liczby neutrofili, zwiększanie zawartości wody w krwinkach czerwonych, poprawa ich odkształcalności oraz zmniejszenie przylegania krwinek do śródbłonka naczyń. W badaniach klinicznych lek zmniejszał częstość epizodów zamknięcia naczyń o 66 do 80% u dzieci i dorosłych1

Farmakokinetyka

Hydroksykarbamid szybko wchłania się z przewodu pokarmowego i nie kumuluje się w organizmie. Jego biodostępność po podaniu doustnym jest niemal całkowita, a średnia wartość względnej dostępności biologicznej wynosi 108±36%. Stężenie maksymalne (Cmax) w surowicy występuje do 2 godzin po podaniu, a średnie wartości maksymalnego stężenia są indywidualne i wynoszą 22,9–65,6 mg/l1

Lek ulega szybkiej dystrybucji w organizmie, przenika przez barierę krew-mózg do płynu mózgowo-rdzeniowego, gromadzi się w leukocytach i erytrocytach, a jego objętość dystrybucji jest w przybliżeniu równa całkowitej objętości wody w ustroju. Nie ustalono stopnia wiązania hydroksykarbamidu z białkami osocza1

Hydroksykarbamid jest częściowo metabolizowany, głównie w wątrobie, a jednym z metabolitów jest mocznik. Nie jest metabolizowany przez cytochromy P450 ani nie jest substratem glikoproteiny P, dlatego nie należy spodziewać się interakcji z substancjami będącymi ich substratami1. Okres półtrwania (t½) w osoczu wynosi 3 do 4 godzin, a u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową jest dłuższy i wynosi około 6 do 7 godzin. Wydalanie zachodzi głównie przez nerki, w ciągu 12 godzin z moczem usuwane jest około 80% dawki, w tym połowa w postaci niezmienionej, dlatego zaburzenia czynności nerek wymagają zmniejszenia dawki. Lek ulega eliminacji podczas dializy1

Wskazania leków z hydroksykarbamidem

Wszystkie preparaty są dostępne na receptę i mają wspólny rdzeń wskazań w przewlekłych zespołach mieloproliferacyjnych, ale zakres wskazań różni się między preparatami.

Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Teva obejmuje najszerszy zakres wskazań. Są to przewlekłe zespoły mieloproliferacyjne: przewlekła białaczka szpikowa, czerwienica prawdziwa z wysokim ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, nadpłytkowość samoistna oraz zwłóknienie szpiku (osteomielofibroza). Dodatkowo lek ten jest wskazany w zapobieganiu nawrotom kryz bólowych związanych z zamknięciem naczyń, w tym ostrego zespołu płucnego, u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 2 lat o masie ciała co najmniej 33 kg z objawową niedokrwistością sierpowatokrwinkową1

Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia ogranicza wskazania do dorosłych pacjentów. Lek stosuje się w przewlekłej białaczce szpikowej w fazie przewlekłej lub w fazie akceleracji na etapie leczenia wstępnego, gdy konieczne jest szybkie zmniejszenie leukocytozy, a także jako leczenie paliatywne w przypadkach opornych lub nietolerujących innych metod. Ponadto wskazany jest w nadpłytkowości samoistnej oraz czerwienicy prawdziwej z dużym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych2. Ten preparat nie jest zarejestrowany w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej ani w osteomielofibrozie.

Dawkowanie hydroksykarbamidu

Leczenie powinien prowadzić lekarz z doświadczeniem w onkologii lub hematologii, a w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej lekarz doświadczony w jej leczeniu. Dawkę ustala się na podstawie aktualnej masy ciała albo masy należnej, jeżeli aktualna jest mniejsza, i modyfikuje w zależności od morfologii krwi1

Wskazanie / preparat Dawka dobowa Uwagi
Przewlekła białaczka szpikowa – Hydroxycarbamid Teva początkowo 40 mg/kg mc. redukcja o 50% (do 20 mg/kg mc.) gdy liczba białych krwinek poniżej 20 x 10⁹/L
Przewlekła białaczka szpikowa – Hydroxycarbamid Eugia 20–30 mg/kg mc. w pojedynczej dawce ocena skuteczności po sześciu tygodniach
Nadpłytkowość samoistna początkowo 15 mg/kg mc. dostosowanie tak, aby liczba płytek poniżej 600 x 10⁹/L, a białych krwinek powyżej 4 x 10⁹/L
Czerwienica prawdziwa początkowo 15–20 mg/kg mc. zwykle 500–1000 mg na dobę w terapii ciągłej, hematokryt poniżej 45%
Osteomielofibroza – Hydroxycarbamid Teva początkowo 5–20 mg/kg mc., podtrzymująco 10 mg/kg mc.
Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa – Hydroxycarbamid Teva (powyżej 2 lat) początkowo 15 mg/kg mc., standardowo 15–30 mg/kg mc. maksymalnie 35 mg/kg mc. przy ścisłej kontroli hematologicznej

Kapsułki należy połykać w całości, nie dopuszczając do ich rozpadu w jamie ustnej1. Jeżeli pacjent nie potrafi połknąć kapsułki Hydroxycarbamid Eugia w całości, można ją otworzyć, a zawartość rozpuścić w szklance wody i natychmiast wypić, z zachowaniem środków ostrożności dotyczących leków cytotoksycznych2

Leczenie należy przerwać, jeżeli liczba białych krwinek zmniejszy się poniżej 2,5 x 10⁹/L lub liczba płytek krwi poniżej 100 x 10⁹/L, aż do zwiększenia ich liczby do wartości bliskich prawidłowym1. U pacjentów z klirensem kreatyniny nie większym niż 60 ml/min dawkę początkową należy zmniejszyć o 50%, a przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek z klirensem poniżej 30 ml/min leku nie stosuje się. Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać mniejszych dawek1

Istotne przeciwwskazania do stosowania hydroksykarbamidu

Zahamowanie czynności szpiku kostnego i zaburzenia krwi

Lek jest przeciwwskazany przy ciężkim zahamowaniu czynności szpiku kostnego, leukopenii poniżej 2,5 x 10⁹/L, małopłytkowości poniżej 100 x 10⁹/L oraz ciężkiej niedokrwistości2

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby

Hydroksykarbamid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby odpowiadającymi klasie C w skali Child-Pugh1

Ciężkie zaburzenia czynności nerek

Przeciwwskazaniem są ciężkie zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, ponieważ wydalanie przez nerki jest główną drogą eliminacji leku1

Ciąża i karmienie piersią

Ze względu na działanie genotoksyczne i teratogenne oraz przenikanie leku do mleka kobiecego hydroksykarbamid jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią1

Jednoczesne leczenie przeciwretrowirusowe zakażenia HIV

Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia wymienia jednoczesne leczenie przeciwretrowirusowe zakażenia wirusem HIV jako przeciwwskazanie ze względu na ryzyko ciężkich działań toksycznych, w tym zapalenia trzustki i niewydolności wątroby zakończonych zgonem2

Szczepionka przeciwko żółtej febrze

Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia wymienia szczepionkę przeciwko żółtej febrze jako przeciwwskazanie z powodu ryzyka uogólnionej choroby poszczepiennej prowadzącej do zgonu2

Środki ostrożności przy wydawaniu hydroksykarbamidu

Kontrola parametrów krwi i mielosupresja

Przed rozpoczęciem leczenia i regularnie w jego trakcie należy kontrolować morfologię krwi z liczbą krwinek białych i płytek. Stężenie hemoglobiny, całkowitą liczbę leukocytów i płytek należy oznaczać co najmniej raz w tygodniu, a przy spadku liczby białych krwinek poniżej 2,5 x 10⁹/L lub płytek poniżej 100 x 10⁹/L leczenie przerywa się do czasu ich odbudowy. Pierwszym i najczęstszym objawem zahamowania szpiku jest zwykle neutropenia, a jej działanie ustępuje po odstawieniu leku1

Kontrola czynności nerek, wątroby i kwasu moczowego

W trakcie leczenia należy kontrolować czynność nerek, wątroby oraz stężenie kwasu moczowego. Hydroksykarbamid zwiększa stężenie kwasu moczowego we krwi, dlatego zaleca się wtedy podawanie allopurynolu, intensywne nawadnianie i ewentualnie alkalizację moczu, zwłaszcza że w białaczkach na początku leczenia stężenie kwasu moczowego szybko narasta1

Owrzodzenia kończyn dolnych

Hydroksykarbamid może wywołać bolesne owrzodzenia kończyn dolnych, które są trudne do leczenia i zwykle wymagają przerwania terapii, po którym ustępują w ciągu kilku tygodni. U pacjentów z już istniejącymi owrzodzeniami lek należy stosować ostrożnie1

Zapalenie naczyń skórnych

W trakcie leczenia może wystąpić toksyczność związana z zapaleniem naczyń skóry, w tym owrzodzenia i zgorzel, najczęściej u pacjentów leczonych obecnie lub w przeszłości interferonem. Ze względu na potencjalnie ciężki przebieg lek należy odstawić lub zmniejszyć jego dawkę w razie wystąpienia takich owrzodzeń1

Śródmiąższowa choroba płuc

Notowano przypadki chorób śródmiąższowych płuc, w tym włóknienia płuc, nacieku, zapalenia płuc oraz zapalenia pęcherzyków płucnych, mogące prowadzić do zgonu. Przy wystąpieniu gorączki, kaszlu, duszności lub innych objawów oddechowych pacjenta należy ściśle obserwować, a niezwłoczne odstawienie leku i zastosowanie kortykosteroidów sprzyja ustąpieniu objawów1

Wtórna białaczka i rak skóry

U pacjentów długotrwale leczonych hydroksykarbamidem z powodu zaburzeń mieloproliferacyjnych, takich jak czerwienica prawdziwa lub nadpłytkowość, może rozwinąć się wtórna białaczka, choć nie ustalono, w jakim stopniu wiąże się to z lekiem, a w jakim z chorobą podstawową. Notowano także przypadki raka skóry, dlatego pacjentom należy zalecić ochronę skóry przed słońcem oraz jej samodzielną kontrolę i badania przesiewowe w kierunku wtórnych nowotworów1

Genotoksyczność, antykoncepcja i płodność

Hydroksykarbamid wykazuje wyraźne działanie genotoksyczne i przypuszcza się, że jest czynnikiem rakotwórczym. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu, a mężczyźni podczas leczenia i przez 3 miesiące po nim. Przed rozpoczęciem terapii pacjentów należy poinformować o możliwości zabezpieczenia nasienia lub komórek jajowych, a u mężczyzn bardzo często obserwuje się oligospermię i azoospermię1

Makrocytoza i niedobór kwasu foliowego

Hydroksykarbamid powoduje makrocytozę, która może maskować niedobór kwasu foliowego i witaminy B12, dlatego zaleca się profilaktyczne podawanie kwasu foliowego oraz regularne oznaczanie jego stężenia w surowicy2

Zakłócanie systemów ciągłego monitorowania glikemii

Hydroksykarbamid może fałszywie zawyżać wyniki pomiaru stężenia glukozy z czujnika niektórych systemów ciągłego monitorowania glikemii, co grozi hipoglikemią, jeśli dawka insuliny opiera się na tych pomiarach. Przy jednoczesnym stosowaniu takich systemów należy skonsultować z lekarzem alternatywne metody monitorowania glukozy1

Ostrożne obchodzenie się z lekiem cytotoksycznym

Hydroksykarbamid jest lekiem cytotoksycznym i wymaga odpowiednich procedur postępowania. Personel medyczny stykający się z moczem leczonych pacjentów powinien nosić ubranie ochronne1. Osoby nieprzyjmujące leku nie powinny być na niego narażone, a podczas pracy z kapsułkami Hydroxycarbamid Eugia należy nosić jednorazowe rękawiczki, przy otwieraniu kapsułek także maskę, unikać kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi, a kobiety w ciąży nie powinny mieć styczności z produktem2

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Preparat Hydroxycarbamid Teva zawiera czerwień koszenilową (E 124), która może powodować reakcje alergiczne1. Preparat Hydroxycarbamid Eugia zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy2

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Hydroksykarbamid może zaburzać sprawność psychofizyczną, zwłaszcza podczas stosowania dużych dawek, dlatego w tym czasie nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn1

Interakcje hydroksykarbamidu

Inne leki mielosupresyjne i radioterapia + hydroksykarbamid

Działanie supresyjne na szpik kostny nasila się przy jednoczesnym podawaniu innych leków hamujących czynność szpiku, innych leków przeciwnowotworowych lub napromienianiu, co zwiększa częstość i ciężkość działań niepożądanych, głównie zahamowania czynności szpiku, podrażnienia żołądka i zapalenia błon śluzowych. Może też dojść do zaostrzenia rumienia popromiennego1

Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego + hydroksykarbamid

Nie zaleca się podawania hydroksykarbamidu z lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego ze względu na ryzyko nefropatii moczanowej, a gdy terapia skojarzona jest konieczna, zaleca się podawanie allopurynolu1

Leki przeciwretrowirusowe + hydroksykarbamid

Hydroksykarbamidu nie należy stosować w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi u pacjentów z zakażeniem HIV. Podczas leczenia z didanozyną, w połączeniu ze stawudyną lub bez, notowano ostre zapalenie trzustki niekiedy ze skutkiem śmiertelnym, uszkodzenie i niewydolność wątroby oraz neuropatię obwodową, niekiedy ciężką1

Żywe szczepionki + hydroksykarbamid

Jednoczesne stosowanie hydroksykarbamidu ze szczepionką zawierającą żywe drobnoustroje może nasilać replikację wirusa szczepionkowego i prowadzić do ciężkich zakażeń, a odpowiedź przeciwciał na szczepionkę jest zwykle osłabiona. Takie szczepienie należy zastosować tylko wtedy, gdy korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko, a jeśli to możliwe, stosuje się szczepionkę inaktywowaną1

Fenytoina i fosfenytoina + hydroksykarbamid

Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia odradza jednoczesne stosowanie z fenytoiną i fosfenytoiną, ponieważ grozi to wystąpieniem drgawek wskutek zmniejszonego wchłaniania fenytoiny albo zwiększeniem toksyczności lub utratą skuteczności leku cytotoksycznego2

Doustne leki przeciwzakrzepowe + hydroksykarbamid

Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia wskazuje, że w chorobach nowotworowych, w których często stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe, duża zmienność krzepliwości oraz możliwość interakcji doustnych leków przeciwzakrzepowych z chemioterapią wymagają zwiększenia częstości kontroli wskaźnika INR2

Interferencja z oznaczeniami laboratoryjnymi + hydroksykarbamid

Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia wymienia interferencję analityczną między hydroksykarbamidem a enzymami stosowanymi do oznaczania mocznika, kwasu moczowego i kwasu mlekowego, co daje fałszywie zawyżone wyniki u leczonych pacjentów2

Działania niepożądane hydroksykarbamidu

Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest działaniem niepożądanym ograniczającym dawkę i wymagającym jej zmniejszenia. Charakterystyki obu preparatów wyraźnie różnią się przypisaną częstością wielu działań, dlatego przy różnicach cytowany jest konkretny preparat.

⚠ Zahamowanie czynności szpiku i zaburzenia krwi

Zahamowanie czynności szpiku kostnego, w tym neutropenia, retykulocytopenia i makrocytoza, występuje bardzo często (), a leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość często ()1. W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Eugia jako bardzo często () opisano zahamowanie czynności szpiku, leukocytopenię, trombocytopenię, zmniejszenie liczby płytek, niedokrwistość oraz zmniejszenie liczby limfocytów CD42. Niedokrwistość hemolityczna ma nieznaną częstość () i w razie ciężkiej niedokrwistości wymaga badań w kierunku hemolizy oraz odstawienia leku1

⚠ Owrzodzenia skóry, zapalenie naczyń i rak skóry

W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva owrzodzenia skórne, zwłaszcza kończyn dolnych, zmiany przypominające zapalenie skórno-mięśniowe, przebarwienia, świąd, rogowacenie oraz rak skóry płaskokomórkowy i podstawnokomórkowy występują bardzo rzadko ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia przypisuje tym zmianom znacznie wyższą częstość, opisując zapalenie naczyń skórnych, zapalenie skórno-mięśniowe, łysienie, wysypkę grudkowo-plamkową, złuszczanie i zanik skóry, owrzodzenie skóry oraz rumień jako bardzo częste (), a raka skóry jako częsty ()2

⚠ Śródmiąższowa choroba płuc

Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Teva opisuje ostre reakcje płucne w postaci rozlanych nacieków płucnych, duszności i alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych jako rzadkie (), a choroby śródmiąższowe płuc jako mające nieznaną częstość ()1. W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Eugia śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych i kaszel mają nieznaną częstość ()2

Zaburzenia żołądka i jelit

W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva biegunka i zaparcia występują często (), nudności i wymioty niezbyt często (), a wrzód przewodu pokarmowego ma nieznaną częstość ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje jako bardzo częste () zapalenie trzustki, nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, zapalenie jamy ustnej i błon śluzowych oraz owrzodzenie jamy ustnej2

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny występuje niezbyt często ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje hepatotoksyczność, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, cholestazę i zapalenie wątroby jako częste ()2

Zaburzenia płodności

Oligospermia i azoospermia, na ogół odwracalne, występują bardzo często (), a brak miesiączki ma nieznaną częstość ()1

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva przemijające zaburzenie czynności kanalików nerkowych ze zwiększeniem stężenia kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny występuje niezbyt często (), utrudnione i bolesne oddawanie moczu rzadko (), a zaburzenia czynności nerek bardzo rzadko ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje bolesne oddawanie moczu, zwiększone stężenie kreatyniny, mocznicę i podwyższone stężenie kwasu moczowego jako bardzo częste ()2

Zaburzenia układu nerwowego i psychiczne

W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva bóle i zawroty głowy, stany dezorientacji oraz omamy występują rzadko ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje drgawki, zawroty głowy, neuropatię obwodową, senność i ból głowy oraz omamy i dezorientację jako częste ()2

Gorączka, nadwrażliwość i objawy ogólne

W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva zapalenie jamy ustnej, gorączka polekowa, dreszcze i złe samopoczucie występują niezbyt często (), a reakcje nadwrażliwości rzadko ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje gorączkę, osłabienie, dreszcze i złe samopoczucie jako bardzo częste () oraz odnotowuje wysoką gorączkę powyżej 39°C, niezakaźną, ustępującą po odstawieniu leku i nawracającą po jego ponownym zastosowaniu2

Zaburzenia metabolizmu

W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva anoreksja występuje niezbyt często ()1, a w charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Eugia jest opisana jako bardzo częsta (), przy czym rzadko () występuje zespół rozpadu guza2

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a hydroksykarbamid

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych hydroksykarbamid jest lekiem cytotoksycznym, potencjalnie mutagennym i teratogennym, dlatego jest przeciwwskazany w okresie ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano silne działanie teratogenne i embriotoksyczne. Przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży, a kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję. W razie narażenia na lek pacjentki w ciąży lub ciąży u partnerki leczonego pacjenta należy rozważyć ścisłą obserwację z odpowiednimi badaniami klinicznymi, biologicznymi i ultrasonograficznymi1

Karmienie piersią a hydroksykarbamid

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych hydroksykarbamid przenika do mleka ludzkiego, dlatego ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowlęcia jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią, które należy przerwać na czas leczenia2

Produkty handlowe z hydroksykarbamidem

Preparat Postać Kategoria dostępności
Hydroxycarbamid Eugia kapsułki twarde 500 mg Rp
Hydroxycarbamid Teva kapsułki 500 mg Rp

Źródła

  1. ChPL Hydroxycarbamid Teva (hydroksykarbamid), 500 mg, kapsułki. Teva
  2. ChPL Hydroxycarbamid Eugia (hydroksykarbamid), 500 mg, kapsułki twarde. Eugia
Czytasz fragment

Zaloguj się, aby czytać dalej

Pełne opracowania opieka.farm – w tym materiały Rx – są dostępne dla zalogowanych. Załóż bezpłatne konto zawodowe: zajmuje minutę i odblokowuje całą bazę wiedzy.

Pełne opracowania i karty
Ulubione i „ostatnio czytane"
„Co nowego od ostatniej wizyty"
Materiały i treści Rx
Autor
Redakcja portalu
Opracowanie zespołu
Publikacja: 20.07.2026 Ostatnia aktualizacja: 20.07.2026