Hydroksykarbamid
Lek cytoredukcyjny i przeciwnowotworowy z grupy antymetabolitów, inhibitor reduktazy rybonukleotydowej, stosowany doustnie w postaci kapsułek jednoskładnikowych. Dostępny wyłącznie na receptę. Zaliczany do leków cytotoksycznych, dlatego wymaga ostrożnego obchodzenia się z produktem i ścisłej kontroli hematologicznej. Kod ATC L01XX05.
Lek cytoredukcyjny i przeciwnowotworowy z grupy antymetabolitów, inhibitor reduktazy rybonukleotydowej, stosowany doustnie w postaci kapsułek jednoskładnikowych. Dostępny wyłącznie na receptę. Zaliczany do leków cytotoksycznych, dlatego wymaga ostrożnego obchodzenia się z produktem i ścisłej kontroli hematologicznej. Kod ATC L01XX05.
Hydroksykarbamid działa mielosupresyjnie i genotoksycznie, więc kluczowe znaczenie ma regularna kontrola morfologii krwi z liczbą płytek oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji przez kobiety i mężczyzn w trakcie leczenia i po jego zakończeniu1. To najważniejsze punkty bezpieczeństwa przy wydawaniu leku.
Działanie hydroksykarbamidu
Hydroksykarbamid jest antymetabolitem, czyli lekiem zaburzającym powstawanie materiału genetycznego w szybko dzielących się komórkach. Jest cytostatykiem swoistym dla fazy S cyklu komórkowego, w której komórka powiela DNA. Głównym mechanizmem jest hamowanie reduktazy rybonukleotydowej, enzymu przekształcającego rybonukleotydy w dezoksyrybonukleotydy, przez co lek blokuje syntezę DNA bez zatrzymywania syntezy RNA i białek.
W przewlekłych zespołach mieloproliferacyjnych daje to działanie cytoredukcyjne, czyli zmniejszające nadmierną liczbę komórek krwi. W niedokrwistości sierpowatokrwinkowej lek działa dodatkowym, częściowo odmiennym mechanizmem, głównie przez zwiększanie stężenia hemoglobiny płodowej, która utrudnia sierpowacenie krwinek czerwonych.
Farmakologia
Hydroksykarbamid zatrzymuje wzrost komórek w interfazie G1-S, co dodatkowo zwiększa wrażliwość komórek nowotworowych w fazie G1 na jednoczesną radioterapię. Poza hamowaniem reduktazy rybonukleotydowej lek bezpośrednio uszkadza DNA, działając jako inhibitor jego naprawy1. Oporność komórkowa jest zwykle wynikiem zwiększenia ilości reduktazy rybonukleotydowej wskutek amplifikacji genu2
W niedokrwistości sierpowatokrwinkowej dokładny mechanizm nie jest w pełni poznany. Hydroksykarbamid podwyższa stężenie hemoglobiny płodowej (HbF), która zaburza polimeryzację nieprawidłowej hemoglobiny HbS i hamuje wytwarzanie sierpowatych krwinek czerwonych. Do korzystnego działania przyczyniają się też zmniejszanie liczby neutrofili, zwiększanie zawartości wody w krwinkach czerwonych, poprawa ich odkształcalności oraz zmniejszenie przylegania krwinek do śródbłonka naczyń. W badaniach klinicznych lek zmniejszał częstość epizodów zamknięcia naczyń o 66 do 80% u dzieci i dorosłych1
Farmakokinetyka
Hydroksykarbamid szybko wchłania się z przewodu pokarmowego i nie kumuluje się w organizmie. Jego biodostępność po podaniu doustnym jest niemal całkowita, a średnia wartość względnej dostępności biologicznej wynosi 108±36%. Stężenie maksymalne (Cmax) w surowicy występuje do 2 godzin po podaniu, a średnie wartości maksymalnego stężenia są indywidualne i wynoszą 22,9–65,6 mg/l1
Lek ulega szybkiej dystrybucji w organizmie, przenika przez barierę krew-mózg do płynu mózgowo-rdzeniowego, gromadzi się w leukocytach i erytrocytach, a jego objętość dystrybucji jest w przybliżeniu równa całkowitej objętości wody w ustroju. Nie ustalono stopnia wiązania hydroksykarbamidu z białkami osocza1
Hydroksykarbamid jest częściowo metabolizowany, głównie w wątrobie, a jednym z metabolitów jest mocznik. Nie jest metabolizowany przez cytochromy P450 ani nie jest substratem glikoproteiny P, dlatego nie należy spodziewać się interakcji z substancjami będącymi ich substratami1. Okres półtrwania (t½) w osoczu wynosi 3 do 4 godzin, a u pacjentów z niedokrwistością sierpowatokrwinkową jest dłuższy i wynosi około 6 do 7 godzin. Wydalanie zachodzi głównie przez nerki, w ciągu 12 godzin z moczem usuwane jest około 80% dawki, w tym połowa w postaci niezmienionej, dlatego zaburzenia czynności nerek wymagają zmniejszenia dawki. Lek ulega eliminacji podczas dializy1
Wskazania leków z hydroksykarbamidem
Wszystkie preparaty są dostępne na receptę i mają wspólny rdzeń wskazań w przewlekłych zespołach mieloproliferacyjnych, ale zakres wskazań różni się między preparatami.
Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Teva obejmuje najszerszy zakres wskazań. Są to przewlekłe zespoły mieloproliferacyjne: przewlekła białaczka szpikowa, czerwienica prawdziwa z wysokim ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych, nadpłytkowość samoistna oraz zwłóknienie szpiku (osteomielofibroza). Dodatkowo lek ten jest wskazany w zapobieganiu nawrotom kryz bólowych związanych z zamknięciem naczyń, w tym ostrego zespołu płucnego, u dorosłych, młodzieży i dzieci powyżej 2 lat o masie ciała co najmniej 33 kg z objawową niedokrwistością sierpowatokrwinkową1
Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia ogranicza wskazania do dorosłych pacjentów. Lek stosuje się w przewlekłej białaczce szpikowej w fazie przewlekłej lub w fazie akceleracji na etapie leczenia wstępnego, gdy konieczne jest szybkie zmniejszenie leukocytozy, a także jako leczenie paliatywne w przypadkach opornych lub nietolerujących innych metod. Ponadto wskazany jest w nadpłytkowości samoistnej oraz czerwienicy prawdziwej z dużym ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych2. Ten preparat nie jest zarejestrowany w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej ani w osteomielofibrozie.
Dawkowanie hydroksykarbamidu
Leczenie powinien prowadzić lekarz z doświadczeniem w onkologii lub hematologii, a w niedokrwistości sierpowatokrwinkowej lekarz doświadczony w jej leczeniu. Dawkę ustala się na podstawie aktualnej masy ciała albo masy należnej, jeżeli aktualna jest mniejsza, i modyfikuje w zależności od morfologii krwi1
| Wskazanie / preparat | Dawka dobowa | Uwagi |
|---|---|---|
| Przewlekła białaczka szpikowa – Hydroxycarbamid Teva | początkowo 40 mg/kg mc. | redukcja o 50% (do 20 mg/kg mc.) gdy liczba białych krwinek poniżej 20 x 10⁹/L |
| Przewlekła białaczka szpikowa – Hydroxycarbamid Eugia | 20–30 mg/kg mc. w pojedynczej dawce | ocena skuteczności po sześciu tygodniach |
| Nadpłytkowość samoistna | początkowo 15 mg/kg mc. | dostosowanie tak, aby liczba płytek poniżej 600 x 10⁹/L, a białych krwinek powyżej 4 x 10⁹/L |
| Czerwienica prawdziwa | początkowo 15–20 mg/kg mc. | zwykle 500–1000 mg na dobę w terapii ciągłej, hematokryt poniżej 45% |
| Osteomielofibroza – Hydroxycarbamid Teva | początkowo 5–20 mg/kg mc., podtrzymująco 10 mg/kg mc. | – |
| Niedokrwistość sierpowatokrwinkowa – Hydroxycarbamid Teva (powyżej 2 lat) | początkowo 15 mg/kg mc., standardowo 15–30 mg/kg mc. | maksymalnie 35 mg/kg mc. przy ścisłej kontroli hematologicznej |
Kapsułki należy połykać w całości, nie dopuszczając do ich rozpadu w jamie ustnej1. Jeżeli pacjent nie potrafi połknąć kapsułki Hydroxycarbamid Eugia w całości, można ją otworzyć, a zawartość rozpuścić w szklance wody i natychmiast wypić, z zachowaniem środków ostrożności dotyczących leków cytotoksycznych2
Leczenie należy przerwać, jeżeli liczba białych krwinek zmniejszy się poniżej 2,5 x 10⁹/L lub liczba płytek krwi poniżej 100 x 10⁹/L, aż do zwiększenia ich liczby do wartości bliskich prawidłowym1. U pacjentów z klirensem kreatyniny nie większym niż 60 ml/min dawkę początkową należy zmniejszyć o 50%, a przy ciężkich zaburzeniach czynności nerek z klirensem poniżej 30 ml/min leku nie stosuje się. Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać mniejszych dawek1
Istotne przeciwwskazania do stosowania hydroksykarbamidu
Zahamowanie czynności szpiku kostnego i zaburzenia krwi
Lek jest przeciwwskazany przy ciężkim zahamowaniu czynności szpiku kostnego, leukopenii poniżej 2,5 x 10⁹/L, małopłytkowości poniżej 100 x 10⁹/L oraz ciężkiej niedokrwistości2
Ciężkie zaburzenia czynności wątroby
Hydroksykarbamid jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby odpowiadającymi klasie C w skali Child-Pugh1
Ciężkie zaburzenia czynności nerek
Przeciwwskazaniem są ciężkie zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, ponieważ wydalanie przez nerki jest główną drogą eliminacji leku1
Ciąża i karmienie piersią
Ze względu na działanie genotoksyczne i teratogenne oraz przenikanie leku do mleka kobiecego hydroksykarbamid jest przeciwwskazany w okresie ciąży i karmienia piersią1
Jednoczesne leczenie przeciwretrowirusowe zakażenia HIV
Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia wymienia jednoczesne leczenie przeciwretrowirusowe zakażenia wirusem HIV jako przeciwwskazanie ze względu na ryzyko ciężkich działań toksycznych, w tym zapalenia trzustki i niewydolności wątroby zakończonych zgonem2
Szczepionka przeciwko żółtej febrze
Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia wymienia szczepionkę przeciwko żółtej febrze jako przeciwwskazanie z powodu ryzyka uogólnionej choroby poszczepiennej prowadzącej do zgonu2
Środki ostrożności przy wydawaniu hydroksykarbamidu
Kontrola parametrów krwi i mielosupresja
Przed rozpoczęciem leczenia i regularnie w jego trakcie należy kontrolować morfologię krwi z liczbą krwinek białych i płytek. Stężenie hemoglobiny, całkowitą liczbę leukocytów i płytek należy oznaczać co najmniej raz w tygodniu, a przy spadku liczby białych krwinek poniżej 2,5 x 10⁹/L lub płytek poniżej 100 x 10⁹/L leczenie przerywa się do czasu ich odbudowy. Pierwszym i najczęstszym objawem zahamowania szpiku jest zwykle neutropenia, a jej działanie ustępuje po odstawieniu leku1
Kontrola czynności nerek, wątroby i kwasu moczowego
W trakcie leczenia należy kontrolować czynność nerek, wątroby oraz stężenie kwasu moczowego. Hydroksykarbamid zwiększa stężenie kwasu moczowego we krwi, dlatego zaleca się wtedy podawanie allopurynolu, intensywne nawadnianie i ewentualnie alkalizację moczu, zwłaszcza że w białaczkach na początku leczenia stężenie kwasu moczowego szybko narasta1
Owrzodzenia kończyn dolnych
Hydroksykarbamid może wywołać bolesne owrzodzenia kończyn dolnych, które są trudne do leczenia i zwykle wymagają przerwania terapii, po którym ustępują w ciągu kilku tygodni. U pacjentów z już istniejącymi owrzodzeniami lek należy stosować ostrożnie1
Zapalenie naczyń skórnych
W trakcie leczenia może wystąpić toksyczność związana z zapaleniem naczyń skóry, w tym owrzodzenia i zgorzel, najczęściej u pacjentów leczonych obecnie lub w przeszłości interferonem. Ze względu na potencjalnie ciężki przebieg lek należy odstawić lub zmniejszyć jego dawkę w razie wystąpienia takich owrzodzeń1
Śródmiąższowa choroba płuc
Notowano przypadki chorób śródmiąższowych płuc, w tym włóknienia płuc, nacieku, zapalenia płuc oraz zapalenia pęcherzyków płucnych, mogące prowadzić do zgonu. Przy wystąpieniu gorączki, kaszlu, duszności lub innych objawów oddechowych pacjenta należy ściśle obserwować, a niezwłoczne odstawienie leku i zastosowanie kortykosteroidów sprzyja ustąpieniu objawów1
Wtórna białaczka i rak skóry
U pacjentów długotrwale leczonych hydroksykarbamidem z powodu zaburzeń mieloproliferacyjnych, takich jak czerwienica prawdziwa lub nadpłytkowość, może rozwinąć się wtórna białaczka, choć nie ustalono, w jakim stopniu wiąże się to z lekiem, a w jakim z chorobą podstawową. Notowano także przypadki raka skóry, dlatego pacjentom należy zalecić ochronę skóry przed słońcem oraz jej samodzielną kontrolę i badania przesiewowe w kierunku wtórnych nowotworów1
Genotoksyczność, antykoncepcja i płodność
Hydroksykarbamid wykazuje wyraźne działanie genotoksyczne i przypuszcza się, że jest czynnikiem rakotwórczym. Kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję podczas leczenia i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu, a mężczyźni podczas leczenia i przez 3 miesiące po nim. Przed rozpoczęciem terapii pacjentów należy poinformować o możliwości zabezpieczenia nasienia lub komórek jajowych, a u mężczyzn bardzo często obserwuje się oligospermię i azoospermię1
Makrocytoza i niedobór kwasu foliowego
Hydroksykarbamid powoduje makrocytozę, która może maskować niedobór kwasu foliowego i witaminy B12, dlatego zaleca się profilaktyczne podawanie kwasu foliowego oraz regularne oznaczanie jego stężenia w surowicy2
Zakłócanie systemów ciągłego monitorowania glikemii
Hydroksykarbamid może fałszywie zawyżać wyniki pomiaru stężenia glukozy z czujnika niektórych systemów ciągłego monitorowania glikemii, co grozi hipoglikemią, jeśli dawka insuliny opiera się na tych pomiarach. Przy jednoczesnym stosowaniu takich systemów należy skonsultować z lekarzem alternatywne metody monitorowania glukozy1
Ostrożne obchodzenie się z lekiem cytotoksycznym
Hydroksykarbamid jest lekiem cytotoksycznym i wymaga odpowiednich procedur postępowania. Personel medyczny stykający się z moczem leczonych pacjentów powinien nosić ubranie ochronne1. Osoby nieprzyjmujące leku nie powinny być na niego narażone, a podczas pracy z kapsułkami Hydroxycarbamid Eugia należy nosić jednorazowe rękawiczki, przy otwieraniu kapsułek także maskę, unikać kontaktu ze skórą i błonami śluzowymi, a kobiety w ciąży nie powinny mieć styczności z produktem2
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Preparat Hydroxycarbamid Teva zawiera czerwień koszenilową (E 124), która może powodować reakcje alergiczne1. Preparat Hydroxycarbamid Eugia zawiera laktozę i nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadką dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy2
Wpływ na prowadzenie pojazdów
Hydroksykarbamid może zaburzać sprawność psychofizyczną, zwłaszcza podczas stosowania dużych dawek, dlatego w tym czasie nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn1
Interakcje hydroksykarbamidu
Inne leki mielosupresyjne i radioterapia + hydroksykarbamid
Działanie supresyjne na szpik kostny nasila się przy jednoczesnym podawaniu innych leków hamujących czynność szpiku, innych leków przeciwnowotworowych lub napromienianiu, co zwiększa częstość i ciężkość działań niepożądanych, głównie zahamowania czynności szpiku, podrażnienia żołądka i zapalenia błon śluzowych. Może też dojść do zaostrzenia rumienia popromiennego1
Leki zwiększające wydalanie kwasu moczowego + hydroksykarbamid
Nie zaleca się podawania hydroksykarbamidu z lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego ze względu na ryzyko nefropatii moczanowej, a gdy terapia skojarzona jest konieczna, zaleca się podawanie allopurynolu1
Leki przeciwretrowirusowe + hydroksykarbamid
Hydroksykarbamidu nie należy stosować w skojarzeniu z lekami przeciwretrowirusowymi u pacjentów z zakażeniem HIV. Podczas leczenia z didanozyną, w połączeniu ze stawudyną lub bez, notowano ostre zapalenie trzustki niekiedy ze skutkiem śmiertelnym, uszkodzenie i niewydolność wątroby oraz neuropatię obwodową, niekiedy ciężką1
Żywe szczepionki + hydroksykarbamid
Jednoczesne stosowanie hydroksykarbamidu ze szczepionką zawierającą żywe drobnoustroje może nasilać replikację wirusa szczepionkowego i prowadzić do ciężkich zakażeń, a odpowiedź przeciwciał na szczepionkę jest zwykle osłabiona. Takie szczepienie należy zastosować tylko wtedy, gdy korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko, a jeśli to możliwe, stosuje się szczepionkę inaktywowaną1
Fenytoina i fosfenytoina + hydroksykarbamid
Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia odradza jednoczesne stosowanie z fenytoiną i fosfenytoiną, ponieważ grozi to wystąpieniem drgawek wskutek zmniejszonego wchłaniania fenytoiny albo zwiększeniem toksyczności lub utratą skuteczności leku cytotoksycznego2
Doustne leki przeciwzakrzepowe + hydroksykarbamid
Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia wskazuje, że w chorobach nowotworowych, w których często stosuje się leczenie przeciwzakrzepowe, duża zmienność krzepliwości oraz możliwość interakcji doustnych leków przeciwzakrzepowych z chemioterapią wymagają zwiększenia częstości kontroli wskaźnika INR2
Interferencja z oznaczeniami laboratoryjnymi + hydroksykarbamid
Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia wymienia interferencję analityczną między hydroksykarbamidem a enzymami stosowanymi do oznaczania mocznika, kwasu moczowego i kwasu mlekowego, co daje fałszywie zawyżone wyniki u leczonych pacjentów2
Działania niepożądane hydroksykarbamidu
Zahamowanie czynności szpiku kostnego jest działaniem niepożądanym ograniczającym dawkę i wymagającym jej zmniejszenia. Charakterystyki obu preparatów wyraźnie różnią się przypisaną częstością wielu działań, dlatego przy różnicach cytowany jest konkretny preparat.
⚠ Zahamowanie czynności szpiku i zaburzenia krwi
Zahamowanie czynności szpiku kostnego, w tym neutropenia, retykulocytopenia i makrocytoza, występuje bardzo często (), a leukopenia, małopłytkowość i niedokrwistość często ()1. W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Eugia jako bardzo często () opisano zahamowanie czynności szpiku, leukocytopenię, trombocytopenię, zmniejszenie liczby płytek, niedokrwistość oraz zmniejszenie liczby limfocytów CD42. Niedokrwistość hemolityczna ma nieznaną częstość () i w razie ciężkiej niedokrwistości wymaga badań w kierunku hemolizy oraz odstawienia leku1
⚠ Owrzodzenia skóry, zapalenie naczyń i rak skóry
W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva owrzodzenia skórne, zwłaszcza kończyn dolnych, zmiany przypominające zapalenie skórno-mięśniowe, przebarwienia, świąd, rogowacenie oraz rak skóry płaskokomórkowy i podstawnokomórkowy występują bardzo rzadko ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia przypisuje tym zmianom znacznie wyższą częstość, opisując zapalenie naczyń skórnych, zapalenie skórno-mięśniowe, łysienie, wysypkę grudkowo-plamkową, złuszczanie i zanik skóry, owrzodzenie skóry oraz rumień jako bardzo częste (), a raka skóry jako częsty ()2
⚠ Śródmiąższowa choroba płuc
Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Teva opisuje ostre reakcje płucne w postaci rozlanych nacieków płucnych, duszności i alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych jako rzadkie (), a choroby śródmiąższowe płuc jako mające nieznaną częstość ()1. W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Eugia śródmiąższowa choroba płuc, zapalenie płuc, zapalenie pęcherzyków płucnych i kaszel mają nieznaną częstość ()2
Zaburzenia żołądka i jelit
W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva biegunka i zaparcia występują często (), nudności i wymioty niezbyt często (), a wrzód przewodu pokarmowego ma nieznaną częstość ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje jako bardzo częste () zapalenie trzustki, nudności, wymioty, biegunkę, zaparcia, zapalenie jamy ustnej i błon śluzowych oraz owrzodzenie jamy ustnej2
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny występuje niezbyt często ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje hepatotoksyczność, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, cholestazę i zapalenie wątroby jako częste ()2
Zaburzenia płodności
Oligospermia i azoospermia, na ogół odwracalne, występują bardzo często (), a brak miesiączki ma nieznaną częstość ()1
Zaburzenia nerek i dróg moczowych
W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva przemijające zaburzenie czynności kanalików nerkowych ze zwiększeniem stężenia kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny występuje niezbyt często (), utrudnione i bolesne oddawanie moczu rzadko (), a zaburzenia czynności nerek bardzo rzadko ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje bolesne oddawanie moczu, zwiększone stężenie kreatyniny, mocznicę i podwyższone stężenie kwasu moczowego jako bardzo częste ()2
Zaburzenia układu nerwowego i psychiczne
W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva bóle i zawroty głowy, stany dezorientacji oraz omamy występują rzadko ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje drgawki, zawroty głowy, neuropatię obwodową, senność i ból głowy oraz omamy i dezorientację jako częste ()2
Gorączka, nadwrażliwość i objawy ogólne
W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva zapalenie jamy ustnej, gorączka polekowa, dreszcze i złe samopoczucie występują niezbyt często (), a reakcje nadwrażliwości rzadko ()1. Charakterystyka preparatu Hydroxycarbamid Eugia opisuje gorączkę, osłabienie, dreszcze i złe samopoczucie jako bardzo częste () oraz odnotowuje wysoką gorączkę powyżej 39°C, niezakaźną, ustępującą po odstawieniu leku i nawracającą po jego ponownym zastosowaniu2
Zaburzenia metabolizmu
W charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Teva anoreksja występuje niezbyt często ()1, a w charakterystyce preparatu Hydroxycarbamid Eugia jest opisana jako bardzo częsta (), przy czym rzadko () występuje zespół rozpadu guza2
Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.
Ciąża a hydroksykarbamid
Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych hydroksykarbamid jest lekiem cytotoksycznym, potencjalnie mutagennym i teratogennym, dlatego jest przeciwwskazany w okresie ciąży. W badaniach na zwierzętach wykazano silne działanie teratogenne i embriotoksyczne. Przed rozpoczęciem leczenia należy potwierdzić, że pacjentka nie jest w ciąży, a kobiety w wieku rozrodczym powinny stosować skuteczną antykoncepcję. W razie narażenia na lek pacjentki w ciąży lub ciąży u partnerki leczonego pacjenta należy rozważyć ścisłą obserwację z odpowiednimi badaniami klinicznymi, biologicznymi i ultrasonograficznymi1
Karmienie piersią a hydroksykarbamid
Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych hydroksykarbamid przenika do mleka ludzkiego, dlatego ze względu na ryzyko ciężkich działań niepożądanych u niemowlęcia jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią, które należy przerwać na czas leczenia2
Produkty handlowe z hydroksykarbamidem
| Preparat | Postać | Kategoria dostępności |
|---|---|---|
| Hydroxycarbamid Eugia | kapsułki twarde 500 mg | Rp |
| Hydroxycarbamid Teva | kapsułki 500 mg | Rp |
Zaloguj się, aby czytać dalej
Pełne opracowania opieka.farm – w tym materiały Rx – są dostępne dla zalogowanych. Załóż bezpłatne konto zawodowe: zajmuje minutę i odblokowuje całą bazę wiedzy.