Etakrydyny mleczan

Etakrydyny mleczan to substancja czynna stosowana w recepturze wyłącznie zewnętrznie. Farmakopea Polska XIII przypisuje mu działanie przeciwbakteryjne i odkażające, a zakresy stężeń wiąże z postacią leku, osobno dla roztworu, osobno dla maści i zasypki¹. W rejestrze surowców farmaceutycznych surowiec jest dostępny w opakowaniach od 1 g do 250 g, od jednego wytwórcy².

Charakterystyka etakrydyny mleczanu

Jak nazywa się etakrydyny mleczan na recepcie i w rejestrze?

Monografia nosi tytuł Ethacridini lactas monohydricus, nazwę polską etakrydyny mleczan jednowodny i angielską Ethacridine lactate monohydrate³. W rejestrze surowców farmaceutycznych pozycja figuruje jako etakrydyny mleczan². W praktyce aptecznej używa się nazwy potocznej rywanol. Odpowiedniki nazw z recept i receptariuszy zbiera wykaz synonimów recepturowych.

Jak wygląda etakrydyny mleczan i w czym się rozpuszcza?

Surowiec ma postać żółtego, krystalicznego proszku³. Rozpuszczalność monografia podaje terminami jakościowymi³.

Z tego układu wynika, w czym surowiec się rozprowadza. Rozpuszczalnikiem roztworów jest woda, bo w niej rozpuszczalność jest największa. W maści i w zasypce mleczan etakrydyny zostaje fazą stałą rozproszoną w podłożu, nie zaś rozpuszczoną w nim substancją.

Zastosowanie etakrydyny mleczanu w recepturze

Wykaz dawek przypisuje surowcowi działanie przeciwbakteryjne i odkażające, wyłącznie przy podaniu zewnętrznym, w trzech postaciach leku: roztworze, maści i zasypce¹. Podział na dwa zakresy stężeń idzie za tym podziałem postaci, a nie za wskazaniem.

Stężenia etakrydyny mleczanu

Wykaz dawek Farmakopei Polskiej XIII podaje dla etakrydyny mleczanu jedną drogę podania, zewnętrzną, i różnicuje stężenia zalecane według postaci leku¹.

Przy podaniu zewnętrznym wykaz podaje zakres stężeń zalecanych zamiast dawek maksymalnych i tak też należy czytać powyższe wartości: górna granica zakresu nie jest dawką maksymalną w rozumieniu wykazu⁴. Stężenia zalecane mają charakter orientacyjny, a ich ustalenie nie oznacza, że lek może być stosowany przez dowolnie długi okres⁴. Zapis stężenia z recepty przeliczysz kalkulatorem stężeń recepturowych.

Niezgodności recepturowe etakrydyny mleczanu

Zachowanie surowca wyznaczają dwie cechy cząsteczki, wrażliwość na odczyn zasadowy i dodatni ładunek.

• Środowisko zasadowe. Wodny roztwór surowca ma odczyn zbliżony do obojętnego, pH od 5,5 do 7,0³. Surowiec jest solą zasady akrydynowej z kwasem mlekowym, a w farmakopealnej reakcji tożsamości roztwór po dodaniu rozcieńczonego wodorotlenku sodu wymaga przesączenia, zanim w przesączu wykryje się mleczan³. Alkalizacja rozdziela więc preparat na osad i roztwór, przez co składniki podnoszące odczyn wytrącają substancję czynną.
• Substancje anionowe. Etakrydyna jest w preparacie kationem, więc składniki o charakterze anionowym, takie jak mydła i anionowe emulgatory, znoszą ładunek cząsteczki i odbierają jej działanie odkażające⁵.

Pary składników z konkretnej recepty sprawdzisz w analizatorze niezgodności recepturowych.

Przechowywanie i trwałość etakrydyny mleczanu

Surowiec chroni się od światła³.

Bezpieczeństwo stosowania etakrydyny mleczanu

Etakrydyny mleczan nie występuje w Wykazie A, Wykazie B ani Wykazie N⁶. Pełne zestawienia portal publikuje osobno jako wykaz A, wykaz N i wykaz P.

Surowiec jest żółty³, a jego barwa przechodzi na skórę, opatrunki i tkaniny⁵.

Surowce dopuszczone do obrotu

Zestawienie na podstawie rejestru².