Woda wapienna

Charakterystyka

• Nazwa łacińska: Aqua calcis
• Synonimy i nazwy spotykane na receptach: Calcium hydricum solutum, Aqua Calcariae, Liquor Calcii hydroxydati

Woda wapienna to nasycony roztwór wodorotlenku wapnia, klasyczny składnik mazideł i płynów łagodzących stosowanych na skórę. Jej charakterystyczną cechą jest silnie zasadowy odczyn.

To właśnie odczyn decyduje o większości niezgodności. Woda wapienna zobojętnia substancje o charakterze kwaśnym, rozkłada antybiotyki wrażliwe na hydrolizę i strąca osady z wielu soli, dlatego przy recepturze z jej udziałem trzeba przejrzeć cały skład, a nie tylko wybrane pary.

Praca z surowcem

Recepturę z wodą wapienną sprawdza się w całości, nie parami – zobojętnia ona składniki kwaśne i rozkłada surowce wrażliwe na hydrolizę. Gdy skład na to nie pozwala, wodę wapienną zamienia się na wodę oczyszczoną albo wydaje osobno w rozcieńczonym roztworze¹.

W naszej bazie ten surowiec ma 4 opisane niezgodności recepturowe – pełne zestawienie z mechanizmem, postępowaniem i piśmiennictwem znajdziesz w sekcji pod tekstem, a cały skład recepty sprawdzisz w analizatorze niezgodności recepturowych. Brak wpisu w bazie nie dowodzi zgodności składników – oznacza tylko, że pary nie opisano w wykorzystanym piśmiennictwie.

Nazewnictwo i nazwy synonimiczne

Nazwa z recepty nie zawsze pokrywa się z etykietą surowca na półce. Wszystkie formy tej pozycji – polską, łacińską i historyczne – zebraliśmy w tłumaczu nazw surowców, gdzie sprawdzisz też, którą nazwę łacińską wpisać na etykiecie leku recepturowego.