Fexabogard

Jeden mililitr dyspersji zawiera 50 mg żelaza (w postaci karboksymaltozy żelazowej).

Każda fiolka o pojemności 2 mL zawiera 100 mg żelaza (w postaci karboksymaltozy żelazowej).

Każda fiolka o pojemności 10 mL zawiera 500 mg żelaza (w postaci karboksymaltozy żelazowej).

Każda fiolka o pojemności 20 mL zawiera 1000 mg żelaza (w postaci karboksymaltozy żelazowej).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Jeden mililitr dyspersji zawiera do 5,9 mg (0,26 mmol) sodu, patrz punkt 4.4.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Dyspersja do wstrzykiwań/do infuzji.

Ciemnobrązowy, nieprzezroczysty roztwór wodny.

Produkt leczniczy Fexabogard jest wskazany do stosowania w leczeniu niedoborów żelaza (patrz punkt 5.1), gdy:

• - doustne produkty żelaza nie są skuteczne;
• - nie można stosować doustnych produktów żelaza;
• - istnieje kliniczna potrzeba szybkiego dostarczenia żelaza.

Rozpoznanie niedoboru żelaza musi zostać potwierdzone na podstawie wyników badań laboratoryjnych.

Pacjentów należy uważnie obserwować w celu wykrycia podmiotowych i przedmiotowych objawów reakcji nadwrażliwości podczas każdego podawania produktu leczniczego Fexabogard oraz po jego podaniu.

Produkt leczniczy Fexabogard należy podawać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem personelu medycznego, przeszkolonego w zakresie oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych, w miejscu w pełni przygotowanym do prowadzenia resuscytacji. Pacjenta należy obserwować w celu wykrycia działań niepożądanych przez co najmniej 30 minut po każdym podaniu produktu leczniczego Fexabogard (patrz punkt 4.4).

Dawkowanie

Dawkowanie produktu Fexabogard określa się w następujących krokach: [1] ustalenie indywidualnego zapotrzebowania na żelazo, [2] obliczenie i podanie dawki (lub dawek) żelaza oraz [3] ocena stanu po uzupełnieniu niedoboru żelaza. Kroki te opisano poniżej:

Krok 1: Ustalanie zapotrzebowania na żelazo

Indywidualne zapotrzebowanie na żelazo w celu uzupełnienia jego niedoboru za pomocą produktu Fexabogard określa się na podstawie masy ciała pacjenta oraz stężenia hemoglobiny (Hb). Aby określić całkowite zapotrzebowanie na żelazo, należy zapoznać się z tabelą 1. Do uzupełnienia całkowitego zapotrzebowania na żelazo mogą być wymagane 2 dawki, patrz krok 2, w którym podano maksymalne indywidualne dawki żelaza.

Niedobór żelaza należy potwierdzić badaniami laboratoryjnymi, jak podano w punkcie 4.1.

Tabela 1 Ustalanie całkowitego zapotrzebowania na żelazo

Krok 2: Obliczanie i podawanie indywidualnej maksymalnej dawki (lub dawek) żelaza

Na podstawie ustalonego całkowitego zapotrzebowania na żelazo należy podać odpowiednią dawkę (dawki) produktu Fexabogard, biorąc pod uwagę następujące czynniki:

Dorośli i młodzież w wieku 14 lat i starsza

W pojedynczym podaniu produktu Fexabogard nie należy przekraczać:

• 15 mg żelaza na kilogram masy ciała (podanie przez wstrzyknięcie dożylne) lub 20 mg żelaza na kilogram masy ciała (podanie przez infuzję dożylną);
• 1000 mg żelaza (20 mL produktu Fexabogard).

Maksymalna zalecana skumulowana dawka produktu Fexabogard wynosi 1000 mg żelaza (20 mL produktu Fexabogard) na tydzień. Jeśli całkowite zapotrzebowanie na żelazo jest większe, podanie dodatkowej dawki powinno nastąpić w odstępie minimum 7 dni od podania pierwszej dawki.

Dzieci i młodzież w wieku od 1 do 13 lat

W pojedynczym podaniu produktu Fexabogard nie należy przekraczać:

• 15 mg żelaza na kilogram masy ciała
• 750 mg żelaza (15 mL produktu Fexabogard)

Maksymalna zalecana skumulowana dawka produktu Fexabogard wynosi 750 mg żelaza (15 mL produktu Fexabogard) na tydzień. Jeśli całkowite zapotrzebowanie na żelazo jest większe, podanie dodatkowej dawki powinno nastąpić w odstępie minimum 7 dni od podania pierwszej dawki.

Krok 3: Ocena stanu po uzupełnieniu niedoboru żelaza

Lekarz powinien dokonać ponownej oceny na podstawie stanu konkretnego pacjenta. Ponowną ocenę stężenia Hb należy przeprowadzić nie wcześniej niż 4 tygodnie od ostatniego podania produktu Fexabogard, aby zapewnić wystarczający czas na erytropoezę i wykorzystanie żelaza w organizmie.

W przypadku, gdy pacjent wymaga dalszego uzupełniania niedoboru żelaza, należy ponownie obliczyć zapotrzebowanie na żelazo (patrz krok 1).

Dzieci w wieku poniżej 1 roku życia

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Fexabogard u dzieci w wieku poniżej 1 roku życia. Dlatego nie zaleca się stosowania produktu Fexabogard u dzieci w tej grupie wiekowej.

Pacjenci z przewlekłą chorobą nerek wymagającą hemodializy

U osób dorosłych i młodzieży w wieku 14 lat i starszej, z przewlekłą chorobą nerek wymagającą hemodializy, nie należy przekraczać pojedynczej, maksymalnej dawki dobowej wynoszącej 200 mg żelaza (patrz również punkt 4.4).

Nie badano skuteczności i bezpieczeństwa stosowania produktu Fexabogard u dzieci w wieku od 1 do 13 lat, z przewlekłą chorobą nerek wymagającą hemodializy. Nie zaleca się stosowania produktu Fexabogard u dzieci w wieku od 1 do 13 lat z przewlekłą chorobą nerek wymagającą hemodializy.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Fexabogard jest przeznaczony wyłącznie do podawania dożylnego:

• we wstrzyknięciu lub
• w infuzji lub
• podczas hemodializy w postaci nierozcieńczonej, bezpośrednio przez linię żylną prowadzącą do dializatora.

Produktu Fexabogard nie wolno podawać podskórnie ani domięśniowo.

Wstrzyknięcie dożylne

Produkt leczniczy Fexabogard można podawać we wstrzyknięciu dożylnym w postaci nierozcieńczonej dyspersji. U osób dorosłych i młodzieży w wieku 14 lat i starszej, maksymalna pojedyncza dawka wynosi 15 mg żelaza na kilogram masy ciała, jednak nie może przekraczać 1000 mg żelaza. U dzieci w wieku od 1 do 13 lat maksymalna dawka jednorazowa wynosi 15 mg żelaza na kilogram masy ciała, ale nie może przekraczać 750 mg żelaza. Szybkość podawania przedstawiono w tabeli 2:

Tabela 2 Szybkość podawania produktu Fexabogard we wstrzyknięciu dożylnym

Infuzja dożylna

Produkt leczniczy Fexabogard można podawać w infuzji dożylnej. W takim przypadku produkt leczniczy musi zostać rozcieńczony. U osób dorosłych i młodzieży w wieku 14 lat i starszej, maksymalna pojedyncza dawka wynosi 20 mg żelaza na kilogram masy ciała, jednak nie może przekraczać 1000 mg żelaza. U dzieci w wieku od 1 do 13 lat maksymalna dawka jednorazowa wynosi 15 mg żelaza na kilogram masy ciała, ale nie może przekraczać 750 mg żelaza.

W przypadku infuzji, produkt leczniczy Fexabogard należy rozcieńczać wyłącznie jałowym 0,9% (m/V) roztworem chlorku sodu, w sposób podany w tabeli 3. Uwaga: ze względu na trwałość roztworu, produktu leczniczego Fexabogard nie należy rozcieńczać do stężeń mniejszych niż 2 mg żelaza/mL (bez uwzględnienia objętości dyspersji karboksymaltozy żelazowej). Dalsze instrukcje dotyczące rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Tabela 3 Schemat rozcieńczania produktu leczniczego Fexabogard w celu podania go w infuzji dożylnej

Stosowanie produktu leczniczego Fexabogard jest przeciwwskazane w przypadku:

• nadwrażliwości na substancję czynną w produkcie leczniczym Fexabogard lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
• rozpoznanej ciężkiej nadwrażliwości na inne podawane pozajelitowo produkty zawierające żelazo;
• niedokrwistości niezwiązanej z niedoborem żelaza, np. niedokrwistości mikrocytarnej;
• objawów przeciążenia żelazem lub zaburzeń przyswajania żelaza.

Reakcje nadwrażliwości

Produkty zawierające żelazo, podawane pozajelitowo, mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie i potencjalnie prowadzące do zgonu reakcje anafilaktyczne. Reakcje nadwrażliwości były zgłaszane także po pozajelitowym podaniu kompleksów zawierających żelazo w dawkach, po których wcześniej nie występowały zdarzenia niepożądane. Zgłaszano także reakcje nadwrażliwości, w wyniku których rozwinął się zespół Kounisa (skurcz tętnicy wieńcowej w wyniku ostrej reakcji alergicznej, mogący prowadzić do zawału mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8).

Ryzyko to jest większe w przypadku pacjentów z rozpoznanymi alergiami, w tym alergiami na leki, włącznie z pacjentami z ciężką astmą, wypryskiem lub inną alergią atopową w wywiadzie.

Podwyższone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na podawane pozajelitowo kompleksy zawierające żelazo występuje również w przypadku podawania ich pacjentom z chorobami immunologicznymi lub zapalnymi (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów).

Produkt leczniczy Fexabogard należy podawać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem personelu medycznego, przeszkolonego w zakresie oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych, w miejscu w pełni przygotowanym do prowadzenia resuscytacji. Pacjenta należy obserwować w celu wykrycia działań niepożądanych przez co najmniej 30 minut po każdym podaniu produktu leczniczego Fexabogard. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości lub objawów nietolerancji w trakcie podawania produktu leczniczego, leczenie należy natychmiast przerwać. Należy zapewnić warunki do prowadzenia resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz sprzęt do leczenia ostrych reakcji anafilaktycznych, w tym roztwór adrenaliny do wstrzykiwań o stężeniu 1:1000. W razie potrzeby należy zastosować również dodatkowe leczenie lekami przeciwhistaminowymi i (lub) kortykosteroidami.

Osteomalacja hipofosfatemiczna

Po wprowadzeniu do obrotu produktów zawierających karboksymaltozę żelazową, notowano występowanie objawowej hipofosfatemii prowadzącej do osteomalacji i złamań, wymagających interwencji klinicznej, w tym zabiegu chirurgicznego. Należy poinformować pacjenta, aby zgłosił się

do lekarza, jeśli nasili się u niego uczucie zmęczenia z jednoczesnymi bólami mięśni lub kości.

U pacjentów przyjmujących wielokrotnie duże dawki lub poddawanych długotrwałemu leczeniu, a także u osób z czynnikami ryzyka hipofosfatemii, należy kontrolować stężenie fosforanów w surowicy. W razie utrzymywania się hipofosfatemii, należy ponownie ocenić konieczność leczenia karboksymaltozą żelazową.

Zaburzenie czynności wątroby lub nerek

U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby, produkty żelaza podawane pozajelitowo należy stosować wyłącznie pod warunkiem starannej oceny stosunku korzyści i ryzyka. Należy unikać pozajelitowego podawania żelaza pacjentom z zaburzeniami czynności wątroby, u których przeciążenie żelazem jest czynnikiem wywołującym, w szczególności u pacjentów z porfirią skórną późną (Porphyria Cutanea Tarda, PCT). Aby nie dopuścić do przeciążenia żelazem, zaleca się staranne monitorowanie wskaźników gospodarki żelazem.

Brak dostępnych danych określających bezpieczeństwo podawania pojedynczych dawek żelaza większych niż 200 mg u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek, wymagających hemodializy.

Zakażenia

Produkty zawierające żelazo, przeznaczone do podawania pozajelitowego, należy stosować z zachowaniem ostrożności u pacjentów z ostrymi lub przewlekłymi zakażeniami, astmą oskrzelową, wypryskiem i alergiami atopowymi. U pacjentów ze stwierdzaną aktualnie bakteriemią zaleca się przerwanie leczenia produktem leczniczym Fexabogard. Dlatego u pacjentów z przewlekłymi zakażeniami należy ocenić stosunek korzyści i ryzyka, biorąc pod uwagę zahamowanie erytropoezy.

Wynaczynienie

Podczas podawania produktu leczniczego Fexabogard należy zachować ostrożność, aby uniknąć wynaczynienia produktu leczniczego do przestrzeni pozażylnej. Wynaczynienie produktu leczniczego Fexabogard do przestrzeni pozażylnej może prowadzić do podrażnienia skóry oraz powstania brązowego przebarwienia skóry w miejscu podania, które może się długo utrzymywać. Jeżeli dojdzie do wynaczynienia do przestrzeni pozażylnej, należy natychmiast przerwać podawanie produktu.

Substancje pomocnicze

Jeden mililitr nierozcieńczonego produktu leczniczego Fexabogard zawiera do 5,9 mg (0,26 mmol) sodu.

Fiolka zawierająca 2 mL dyspersji: ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Fiolka zawierająca 10 mL dyspersji: ten produkt leczniczy zawiera maksymalnie 59 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 2,95% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Fiolka zawierająca 20 mL dyspersji: ten produkt leczniczy zawiera maksymalnie 118 mg sodu na fiolkę, co odpowiada 5,9% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Wchłanianie żelaza przyjmowanego doustnie jest zmniejszone w przypadku jednoczesnego stosowania preparatów żelaza podawanych pozajelitowo. Dlatego, jeżeli jest to konieczne, leczenia doustnymi produktami żelaza nie należy rozpoczynać przed upływem przynajmniej 5 dni od ostatniego podania produktu Fexabogard.

Ciąża

Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Fexabogard u kobiet w okresie ciąży (patrz punkt 5.1). Przed zastosowaniem leku w okresie ciąży konieczna jest staranna ocena stosunku

korzyści i ryzyka. Nie należy stosować produktu Fexabogard w okresie ciąży, jeśli nie jest to zdecydowanie konieczne.

Niedobór żelaza, występujący w pierwszym trymestrze ciąży, można w wielu przypadkach leczyć podawanymi doustnie produktami żelaza. Leczenie za pomocą produktu leczniczego Fexabogard należy ograniczyć do drugiego lub trzeciego trymestru, jeżeli spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu.

Po zastosowaniu pozajelitowych produktów żelaza może wystąpić bradykardia płodu.. Jest ona zwykle przemijająca i wynika z reakcji nadwrażliwości u matki. Podczas dożylnego podawania pozajelitowych produktów żelaza kobietom w ciąży, należy uważnie obserwować nienarodzone dziecko.

Wyniki badań na zwierzętach wskazują, że żelazo uwalniane z produktu Fexabogard przenika przez barierę łożyskową i jego stosowanie w okresie ciąży może wpływać na rozwój kośćca w okresie płodowym (patrz punkt 5.3).

Karmienie piersią

W badaniach klinicznych wykazano, że przenikanie żelaza z produktu Fexabogard do ludzkiego mleka było nieistotne (≤1%). Na podstawie ograniczonych danych dotyczących kobiet karmiących piersią jest mało prawdopodobne, by produkt Fexabogard stanowił zagrożenie dla dzieci karmionych piersią.

Istnieje małe prawdopodobieństwo, aby produkt leczniczy Fexabogard zaburzał zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Podanie produktu Fexabogard w ilościach przekraczających dawkę wymaganą do uzupełnienia niedoboru żelaza w chwili podania może prowadzić do nagromadzenia żelaza w puli zapasowej i w konsekwencji do hemosyderozy. W diagnostyce przeładowania żelazem przydatne może być monitorowanie parametrów gospodarki żelazem, np. stężenia ferrytyny w surowicy i wysycenia transferyny (ang. transferrin saturation, TSAT). W przypadku stwierdzenia kumulacji żelaza, należy wdrożyć leczenie stosowane standardowo w tego rodzaju przypadkach, np. rozważyć zastosowanie związków chelatujących żelazo.

Produkt leczniczy Fexabogard dyspersja do wstrzykiwań/infuzji jest roztworem koloidalnym kompleksu jonu żelazowego z karboksymaltozą.

Kompleks ten ma na celu uwalnianie w sposób kontrolowany żelaza dostępnego dla białek transportujących żelazo (transferyny) i białek magazynujących żelazo (ferrytyny).

Stopień wykorzystania przez krwinki czerwone 59 Fe zawartego w znakowanym radioaktywnie produkcie leczniczym Fexabogard wynosił po 24 dniach od podania: od 91% do 99% u uczestników z niedokrwistością z niedoboru żelaza i od 61% do 84% u uczestników z niedokrwistością pochodzenia nerkowego.

Stosowanie produktu leczniczego Fexabogard prowadzi do zwiększenia liczby retykulocytów, stężenia ferrytyny w surowicy oraz wysycenia transferyny żelazem (ang. transferrin saturation, TSAT) do poziomu mieszczącego się w zakresie wartości prawidłowych.

Sodu wodorotlenek (E524) (do ustalenia pH)

Kwas solny, stężony (E 507) (do ustalenia pH)

Woda do wstrzykiwań

Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkiem podanych w punkcie 6.6.

Zgodność z pojemnikami wykonanymi z materiałów innych niż polipropylen, polietylen lub szkło nie jest znana.

Nieotwarta fiolka:

2 lata

Okres ważności po pierwszym otwarciu fiolki:

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność produktu podczas przechowywania przez 7 dni w temperaturze pokojowej (20°C - 25°C).

Ze względów mikrobiologicznych produkt do podawania pozajelitowego należy wykorzystać bezzwłocznie po przygotowaniu.

Jeśli nie zostanie on bezzwłocznie wykorzystany, użytkownik odpowiada za przestrzeganie czasu przechowywania oraz warunków przechowywania. Produkt musi zostać podany w kontrolowanych i sprawdzonych warunkach aseptycznych.

Okres ważności w polietylenowych pojemnikach (po rozcieńczeniu w jałowym 0,9% m/V roztworze chlorku sodu):

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność podczas przechowywania przez 24 godziny w temperaturze pokojowej (20-25°C) w stężeniach: 2mg/mL, 4mg/mL i 5mg/mL. Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien być użyty natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinien on być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że rozcieńczenie miało miejsce w kontrolowanych

i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Okres ważności w polipropylenowej strzykawce (nierozcieńczony):

Wykazano chemiczną i fizyczną stabilność podczas przechowywania przez 24 godziny w temperaturze pokojowej (20-25°C).

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed użyciem odpowiada użytkownik i zwykle nie powinny być dłuższe niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że przygotowanie odbyło się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C. Nie zamrażać.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu lub pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.