Rpz
Temozolomide Teva
temozolomid Temozolomidum
kapsułki twarde · Teva B.V.
ATC L01AX03Leki przeciwnowotworowe - inne leki alkilującesubstancjainne leki z: temozolomid
Warianty i ceny
| Nazwa handlowa | Postać | Dawka | Opakowanie | Kat. | 100% | 50% | 30% | R | bezpłatny | Inne refundacje | Opakowanie | Cena | Dopłata | Szczegóły |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 100 mg | 5 kaps. | Rpz | 100 mg · 5 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 100 mg | 20 kaps. | Rpz | 100 mg · 20 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 140 mg | 5 kaps. | Rpz | 140 mg · 5 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 140 mg | 20 kaps. | Rpz | 140 mg · 20 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 180 mg | 5 kaps. | Rpz | 180 mg · 5 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 180 mg | 20 kaps. | Rpz | 180 mg · 20 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 20 mg | 5 kaps. | Rpz | 20 mg · 5 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 20 mg | 20 kaps. | Rpz | 20 mg · 20 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 250 mg | 5 kaps. | Rpz | 250 mg · 5 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 250 mg | 20 kaps. | Rpz | 250 mg · 20 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 5 mg | 5 kaps. | Rpz | 5 mg · 5 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
| Temozolomide Teva | Kapsułki twarde | 5 mg | 20 kaps. | Rpz | 5 mg · 20 kaps. | |||||||||
| Bez refundacji · Kategoria: Rpz · Postać: Kapsułki twarde | ||||||||||||||
Wskazania
Temozolomide Teva jest wskazany w leczeniu:
dorosłych pacjentów z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym w skojarzeniu z –
radioterapią, a następnie w monoterapii
dzieci od 3 lat, młodzieży oraz pacjentów dorosłych z glejakiem złośliwym, jak glejak –
wielopostaciowy lub gwiaździak anaplastyczny, wykazującym wznowę lub progresję po standardowym leczeniu.
Substancja czynna i dawka
Temozolomide Teva 5 mg kapsułki twarde Każda kapsułka twarda zawiera 5 mg temozolomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka twarda zawiera 87 mg laktozy.
Temozolomide Teva 20 mg kapsułki twarde
Każda kapsułka twarda zawiera 20 mg temozolomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka twarda zawiera 72 mg laktozy oraz barwnik żółcień pomarańczowa FCF (E110)
Temozolomide Teva 100 mg kapsułki twarde
Każda kapsułka twarda zawiera 100 mg temozolomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka twarda zawiera 84 mg laktozy.
Temozolomide Teva 140 mg kapsułki twarde
Każda kapsułka twarda zawiera 140 mg temozolomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka twarda zawiera 117 mg laktozy.
Temozolomide Teva 180 mg kapsułki twarde
Każda kapsułka twarda zawiera 180 mg temozolomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka twarda zawiera 150 mg laktozy.
Temozolomide Teva 250 mg kapsułki twarde
Każda kapsułka twarda zawiera 250 mg temozolomidu.
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Każda kapsułka twarda zawiera 209 mg laktozy.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Postać i wygląd
Kapsułka twarda.
Temozolomide Teva 5 mg kapsułki twarde
Kapsułki twarde mają białą, nieprzezroczystą dolną część i wieczko. Na wieczku znajdują się dwa paski oznakowane zielonym tuszem. Na dolnej części znajduje się wykonany zielonym tuszem napis „T 5 mg”. Każda kapsułka ma około 16 mm długości.
Temozolomide Teva 20 mg kapsułki twarde
Kapsułki twarde mają białą, nieprzezroczystą dolną część i wieczko. Na wieczku znajdują się dwa paski oznakowane pomarańczowym tuszem. Na dolnej części znajduje się wykonany pomarańczowym tuszem napis „T 20 mg”. Każda kapsułka ma około 18 mm długości.
Temozolomide Teva 100 mg kapsułki twarde
Kapsułki twarde mają białą, nieprzezroczystą dolną część i wieczko. Na wieczku znajdują się dwa paski oznakowane różowym tuszem. Na dolnej części znajduje się wykonany różowym tuszem napis „T 100 mg”. Każda kapsułka ma około 19,5 mm długości.
Temozolomide Teva 140 mg kapsułki twarde
Kapsułki twarde mają białą, nieprzezroczystą dolną część i wieczko. Na wieczku znajdują się dwa paski oznakowane niebieskim tuszem. Na dolnej części znajduje się wykonany niebieskim tuszem napis „T 140 mg”. Każda kapsułka ma około 22 mm długości.
Temozolomide Teva 180 mg kapsułki twarde
Kapsułki twarde mają białą, nieprzezroczystą dolną część i wieczko. Na wieczku znajdują się dwa paski oznakowane czerwonym tuszem. Na dolnej części znajduje się wykonany czerwonym tuszem napis „T 180 mg”. Każda kapsułka ma około 22 mm długości.
Temozolomide Teva 250 mg kapsułki twarde
Kapsułki twarde mają białą, nieprzezroczystą dolną część i wieczko. Na wieczku znajdują się dwa pasy oznakowane czarnym tuszem. Na dolnej części znajduje się wykonany czarnym tuszem napis „T 250 mg”. Każda kapsułka ma około 22 mm długości.
Dawkowanie
Temozolomide Teva powinien być przepisywany jedynie przez lekarzy z doświadczeniem w onkologicznym leczeniu guzów mózgu.
Leczenie przeciwwymiotne może być zastosowane (patrz punkt 4.4).
Dawkowanie
Dorośli z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym
Temozolomide Teva podaje się w skojarzeniu z celowaną radioterapią (okres leczenia skojarzonego) a następnie podaje się do 6 cykli temozolomidu (TMZ) w monoterapii (okres monoterapii).
Okres leczenia skojarzonego
TMZ podaje się doustnie w dawce 75 mg/m² pc. na dobę przez 42 dni w skojarzeniu z celowaną radioterapią (60 Gy podane w 30 dawkach). Nie zaleca się zmniejszania dawki, ale biorąc pod uwagę ocenianą raz w tygodniu toksyczność hematologiczną i pozahematologiczną opóźnia się podanie kolejnej dawki lub zaprzestaje się podawania TMZ. Skojarzone leczenie TMZ można kontynuować przez 42 dni (do 49 dni), jeśli są spełnione wszystkie wymienione warunki:
całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10 9 /l –
liczba płytek ≥ 100 x 10 9 /l
–
toksyczność pozahematologiczna wg CTC (ang. Common Toxicity Criteria - CTC) ≤ Stopnia 1.
–
(z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów).
W czasie leczenia należy raz w tygodniu wykonywać badania krwi (morfologia). Należy czasowo przerwać lub całkowicie zaprzestać podawania TMZ w czasie leczenia skojarzonego zgodnie z kryteriami toksyczności hematologicznej i pozahematologicznej podanymi w Tabeli 1.
Tabela 1. Przerwanie lub zaprzestanie podawania TMZ w czasie skojarzonego leczenia radioterapią i TMZ
| Toksyczność | TMZ przerwanie a | TMZ zaprzestanie |
|---|---|---|
| Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych | ≥ 0,5 i < 1,5 x 10 9 /l | < 0,5 x 10 9 /l |
| Liczba płytek | ≥ 10 i < 100 x 10 9 /l | < 10 x 10 9 /l |
| Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) | Stopień 2. | Stopień 3. lub 4. |
Leczenie skojarzone TMZ można kontynuować, gdy wszystkie z wymienionych warunków są spełnione:
a:
całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10 9 /l, liczba płytek ≥ 100 x 10 9 /l, toksyczność pozahematologiczna wg CTC ≤ Stopnia 1. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów).
Okres monoterapii
Cztery tygodnie po zakończeniu leczenia skojarzonego TMZ i radioterapią, rozpoczyna się monoterapię TMZ, stosując do 6 cykli. W 1. cyklu monoterapii podaje się dawkę 150 mg/m² pc. raz na dobę przez 5 dni, po których następuje 23-dniowa przerwa w podawaniu leku. Na początku 2. cyklu dawkę zwiększa się do 200 mg/m² pc., o ile toksyczność pozahematologiczna wg CTC w czasie 1.
cyklu była ≤ Stopniowi 2. (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów), całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10 9 /l i liczba płytek ≥ 100 x 10 9 /l. Jeśli nie zwiększono dawki w 2. cyklu, nie należy zwiększać jej w kolejnych cyklach. Raz zwiększona do 200 mg/m² pc. na dobę dawka jest stosowana w 5 pierwszych kolejnych dniach każdego następnego cyklu, o ile nie wystąpią działania toksyczne. W okresie monoterapii należy zmniejszać dawkę lub zaprzestać podawania preparatu, kierując się wytycznymi zawartymi w Tabelach 2. i 3.
W czasie leczenia należy wykonywać badania krwi (morfologia) w 22. dniu cyklu (21 dni po podaniu pierwszej dawki TMZ). Dawkę należy zmniejszyć lub zaprzestać podawania preparatu, kierując się danymi zawartymi w Tabeli 3.
Tabela 2. Poziomy dawek TMZ w czasie monoterapii
Poziom dawki Dawka TMZ Uwagi
(mg/m² pc./dobę)
Zmniejszenie z powodu wcześniejszej toksyczności –1 100
0 150 Dawka w czasie 1. cyklu
Dawka w czasie 2.-6. cyklu, jeśli brak toksyczności 1 200
Tabela 3. Zmniejszenie dawki lub zaprzestanie leczenia TMZ w czasie monoterapii
| Toksyczność | Zmniejszenie dawki TMZ o 1 poziom a | Zaprzestanie podawania TMZ |
|---|---|---|
| Całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych | < 1,0 x 10 9 /l | patrz b |
| Liczba płytek | < 50 x 10 9 /l | patrz b |
| Toksyczność pozahematologiczna wg CTC (z wyjątkiem łysienia, nudności i wymiotów) | Stopień 3 | Stopień 4. b |
i wymiotów) a: poziom dawki TMZ wymieniony w Tabeli 2.
należy przerwać podawanie TMZ, jeśli:
b:
poziom dawki -1 (100 mg/m² pc.) w dalszym ciągu powoduje dużą toksyczność
po zmniejszeniu dawki pojawia się ten sam 3. Stopień toksyczności pozahematologicznej (z wyjątkiem
łysienia, nudności i wymiotów).
Dorośli pacjenci i dzieci w wieku 3 lat lub starsze z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję
Cykl leczenia obejmuje 28 dni. Pacjentom nie poddawanym wcześniej chemioterapii TMZ podaje się lek doustnie w dawce 200 mg/m² pc. raz na dobę przez pierwsze 5 dni, po których następuje 23- dniowa przerwa w leczeniu (w sumie 28 dni). U pacjentów poddawanych wcześniej chemioterapii początkowa dawka wynosi 150 mg/m² pc. raz na dobę i może być zwiększona w drugim cyklu do 200 mg/m² pc. raz na dobę przez 5 dni pod warunkiem, że nie występuje toksyczność hematologiczna (patrz punkt 4.4).
Populacje szczególne
Dzieci i młodzież
U dzieci w wieku 3 lat lub starszych TMZ stosuje się wyłącznie w glejaku złośliwym wykazującym wznowę lub progresję. U tych dzieci dane te są bardzo ograniczone (patrz punkt 4.4 i punkt 5.1).
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności temozolomidu u dzieci w wieku poniżej 3 lat. Nie ma dostępnych danych.
Pacjenci z niewydolnością wątroby i nerek
Farmakokinetyka TMZ była porównywalna u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby i u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Brak danych dotyczących stosowania TMZ u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (Klasa C Childa) oraz z niewydolnością nerek. Biorąc pod uwagę farmakokinetyczne właściwości TMZ mało prawdopodobna jest konieczność zmniejszenia dawki u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i zaburzeniami czynności nerek o różnym stopniu zaawansowania. Jednakże, należy zachować ostrożność w przypadku stosowania TMZ u tych pacjentów.
Pacjenci w podeszłym wieku
Analiza danych farmakokinetycznych populacji pacjentów w wieku 19-78 lat wskazuje, że wiek nie ma wpływu na klirens TMZ. Jednakże u pacjentów w podeszłym wieku (> 70 lat) może występować zwiększone ryzyko neutropenii i trombocytopenii (patrz punkt 4.4).
Sposób podawania
Preparat Temozolomide Teva kapsułki twarde należy podawać na czczo.
Kapsułki należy połykać w całości popijając szklanką wody. Nie wolno ich otwierać ani rozgryzać.
Jeśli po podaniu leku wystąpią wymioty, nie należy podawać drugiej dawki leku w tym samym dniu.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą, wymienioną w punkcie 6.1.
Nadwrażliwość na dakarbazynę (DTIC).
Ciężka mielosupresja (patrz punkt 4.4).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Zakażenia oportunistyczne i reaktywacja zakażeń
Podczas leczenia temozolomidem obserwowano zakażenia oportunistyczne (takie jak zapalenie płuc spowodowane Pneumocystis jirovecii pneumonia) i reaktywację zakażeń (np. wirusami zapalenia wątroby typu B lub cytomegalii) (patrz punkt 4.8).
Opryszczkowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych
Po wprowadzeniu produktu do obrotu, u pacjentów przyjmujących temozolomid w skojarzeniu z radioterapią, w tym podczas jednoczesnego stosowania steroidów, obserwowano przypadki opryszczkowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych (w tym także przypadki śmiertelne).
Zapalenie płuc spowodowane Pneumocystis jirovecii
W pilotażowym badaniu dotyczącym przedłużonego 42-dniowego schematu podawania stwierdzono, że pacjenci, którzy otrzymywali TMZ w skojarzeniu z radioterapią byli szczególnie narażeni na wystąpienie zapalenia płuc spowodowanego przez Pneumocystis jirovecii (ang. Pneumocystis jirovecii pneumonia - PCP). Dlatego konieczne jest zastosowanie środków zapobiegających zapaleniu płuc spowodowanemu przez PCP u wszystkich pacjentów otrzymujących TMZ w skojarzeniu z radioterapią w 42-dniowym schemacie leczenia (maksymalnie do 49 dni) bez względu na liczbę limfocytów. Jeśli wystąpi limfopenia profilaktykę stosuje się do czasu, kiedy limfopenia jest ≤ Stopniowi 1.
Częstość występowania PCP może być większa, gdy TMZ stosuje się w schemacie dłuższego podawania. Jednakże, należy dokładnie kontrolować wszystkich pacjentów czy nie rozwija się u nich PCP. Dotyczy to w szczególności pacjentów leczonych równocześnie steroidami. U pacjentów stosujących TMZ zgłaszano przypadki niewydolności oddechowej zakończonej zgonem, w szczególności w skojarzeniu z deksametazonem lub innymi steroidami.
Wirusowe zapalenie wątroby typu B
Zgłaszano występowanie zapalenia wątroby na skutek reaktywacji zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu B, w niektórych przypadkach skutkującego zgonem pacjenta. W przypadku pacjentów z dodatnimi wynikami badań serologicznych w celu wykrycia obecności wirusa zapalenia wątroby typu B (w tym u pacjentów z aktywnym zapaleniem wątroby), przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z ekspertem w dziedzinie chorób wątroby. Podczas leczenia pacjentów należy monitorować i wdrażać odpowiednie postępowanie.
Hepatotoksyczność
U pacjentów leczonych TMZ (patrz punkt 4.8) stwierdzano uszkodzenie wątroby, w tym niewydolność wątroby, zakończoną zgonem. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać testy czynnościowe wątroby. Jeśli ich wyniki nie są prawidłowe, przed rozpoczęciem leczenia temozolomidem lekarz powinien dokonać oceny korzyści i ryzyka leczenia temozolomidem, w tym możliwości wystąpienia niewydolności wątroby zakończonej zgonem. U pacjentów przechodzących 42-dniowy cykl leczenia, testy czynnościowe wątroby należy powtórzyć w połowie cyklu.
U wszystkich pacjentów testy czynnościowe wątroby należy wykonać po zakończeniu każdego cyklu leczenia. U pacjentów, u których wystąpiły istotne nieprawidłowości czynności wątroby, lekarz powinien dokonać oceny korzyści i ryzyka kontynuowania leczenia. Toksyczność temozolomidu w stosunku do wątroby może wystąpić po kilku tygodniach lub nawet po dłuższym czasie po ostatnim leczeniu temozolomidem.
Nowotwory złośliwe
Bardzo rzadko obserwowano przypadki zespołu mielodysplastycznego i wtórne nowotwory złośliwe, w tym białaczkę szpikową (patrz punkt 4.8).
Leczenie przeciwwymiotne
Nudności i wymioty są bardzo często związane z leczeniem TMZ.
Leczenie przeciwwymiotne może być wdrożone przed lub po podaniu TMZ.
Dorośli pacjenci z nowo zdiagnozowanym glejakiem wielopostaciowym
Zaleca się, aby leki przeciwwymiotne były podane w leczeniu skojarzonym przed zastosowaniem pierwszej dawki TMZ. Bardzo wskazane jest, aby były podane w czasie monoterapii.
Pacjenci z glejakiem złośliwym wykazującym wznowę lub progresję
Pacjenci, u których występowały podczas poprzednich cykli leczenia ciężkie wymioty (Stopień 3 lub
- 4) mogą wymagać leczenia przeciwwymiotnego.
Parametry laboratoryjne
U pacjentów leczonych temozolamidem może wystąpić zahamowanie czynności szpiku, w tym z długotrwałą pancytopenią, która może prowadzić do niedokrwistości aplastycznej, czasem ze skutkiem śmiertelnym. W niektórych przypadkach ocenę komplikuje jednoczesne podawanie leków, stosowanych w terapii niedokrwistości aplastycznej, w tym karbamazepiny, fenytoiny oraz sulfametoksazolu/trimetoprymu.
Przed podaniem leku wartości następujących parametrów laboratoryjnych muszą wynosić: całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych ≥ 1,5 x 10 9 /l a liczba płytek ≥ 100 x 10 9 /l. W 22 dniu (21 dni po podaniu pierwszej dawki leku) lub w ciągu 48 godzin od tego dnia, należy oznaczyć całkowitą liczbę krwinek, a następnie oznaczać co tydzień, do czasu, gdy całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych osiągnie wartość > 1,5 x 10 9 /l, a liczba płytek > 100 x 10 9 /l. Jeśli podczas któregokolwiek cyklu chemioterapii całkowita liczba granulocytów obojętnochłonnych zmniejszy się < 1,0 x 10 9 /l lub liczba płytek będzie < 50 x 10 9 /l, w następnym cyklu dawki leku należy zmniejszyć o jeden poziom (patrz punkt 4.2). Poziomy dawkowania obejmują 100 mg/m² pc., 150 mg/m² pc. i 200 mg/m² pc. Najmniejszą zalecaną dawką jest 100 mg/m² pc.
Dzieci i młodzież
Nie ma doświadczeń klinicznych w stosowaniu TMZ u dzieci poniżej 3 lat. Dane dotyczące stosowania leku u dzieci starszych i młodzieży są bardzo ograniczone (patrz punkt 4.2 i 5.1).
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku (> 70 lat)
U pacjentów w podeszłym wieku ryzyko wystąpienia neutropenii i trombocytopenii wydaje się być zwiększone w porównaniu z młodszymi pacjentami. Dlatego należy zwrócić szczególną uwagę podczas stosowania TMZ u pacjentów w podeszłym wieku.
Stosowanie u kobiet
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w celu uniknięcia zajścia w ciążę podczas przyjmowania temozolomidu i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.
Stosowanie u mężczyzn
Należy poinformować mężczyzn leczonych TMZ, że nie należy poczynać dziecka podczas leczenia i przez co najmniej 3 miesiące po otrzymaniu ostatniej dawki TMZ, oraz że powinni zasięgnąć porady w sprawie kriokonserwacji nasienia przed rozpoczęciem leczenia (patrz punkt 4.6).
Substancje pomocnicze
Laktoza
Lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
Temozolomide Teva 20 mg kapsułki twarde
Żółcień pomarańczowa FCF (E110)
Substancja pomocnicza żółcień pomarańczowa FCF (E 110) zawarta w kapsułce może powodować reakcje alergiczne.
Interakcje – z czym nie łączyć
Interakcje leku Temozolomide Teva z innymi lekami
Interakcje leku Temozolomide Teva z alkoholem
W pojedynczym badaniu klinicznym fazy I, podanie TMZ z ranitydyną nie miało wpływu na wielkość wchłaniania temozolomidu lub narażenie na jego aktywny metabolit monometylotriazenoimidazolo- karboksamid (MTIC).
Podanie TMZ z pokarmem powodowało zmniejszenie wartości C max o 33% i wartości pola pod krzywą (AUC) o 9%. Ponieważ nie można wykluczyć, że zmiany C max mają znaczenie kliniczne, preparat Temozolomide Teva nie powinien być stosowany z pokarmem.
Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej w II fazie badań klinicznych, stwierdzono, że jednoczesne podanie z deksametazonem, prochlorperazyną, fenytoiną, karbamazepiną, ondansetronem, antagonistami receptora H2 lub fenobarbitalem nie zmieniało klirensu TMZ. Podanie w skojarzeniu z kwasem walproinowym spowodowało niewielkie, ale istotne statystycznie zmniejszenie klirensu TMZ.
Nie przeprowadzono badań mających na celu określenie wpływu TMZ na metabolizm lub eliminację innych leków. Ze względu na to, że TMZ nie jest metabolizowany w wątrobie i w małym stopniu
wiąże się z białkami osocza, jest mało prawdopodobne, aby mógł mieć wpływ na farmakokinetykę innych produktów leczniczych (patrz punkt 5.2).
Stosowanie TMZ w skojarzeniu z innymi lekami mioelosupresyjnymi może zwiększać prawdopodobieństwo mielosupresji.
Dzieci i młodzież
Badania dotyczące interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.
Lek a ciąża
Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania temozolomidu u kobiet w okresie ciąży. W badaniach przedklinicznych na szczurach i królikach otrzymujących TMZ w dawce 150 mg/m² pc. wykazano działanie teratogenne i(lub) uszkadzające płód (patrz punkt 5.3). Nie należy stosować preparatu Temozolomide Teva u kobiet w ciąży. W razie konieczności rozważenia stosowania leku podczas ciąży, należy poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku dla płodu.
Antykoncepcja i planowanie ciąży
Kobiety w wieku rozrodczym.
Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w celu uniknięcia zajścia w ciążę podczas przyjmowania temozolomidu i przez co najmniej 6 miesięcy po zakończeniu leczenia.
Lek a karmienie piersią
Karmienie piersią
Nie wiadomo czy TMZ przenika do mleka ludzkiego; dlatego też, należy przerwać karmienie piersią w chwili rozpoczęcia leczenia TMZ.
Przedawkowanie
Klinicznie oceniono u pacjentów dawki 500, 750, 1 000 i 1 250 mg/m² pc. (całkowita dawka w cyklu podana w ciągu 5 dni). Toksyczność wobec układu hematologicznego ograniczała wielkość dawki.
Obserwowano ją po podaniu każdej dawki, ale uważa się, że jest ona cięższa po zastosowaniu większych dawek. U pacjenta, który przyjął nadmierną dawkę 10 000 mg (całkowita dawka w jednym cyklu, podana w ciągu 5 dni) obserwowano następujące działania niepożądane: pancytopenię, gorączkę, niewydolność wielonarządową i śmierć. Istnieją doniesienia o pacjentach, którzy przyjmowali zalecaną dawkę dłużej niż przez 5 dni leczenia (do 64 dni). Do obserwowanych u nich działań niepożądanych należały mielosupresja z zakażeniami lub bez zakażeń, w pewnych przypadkach ciężkimi i długotrwałymi, prowadzącymi do śmierci. W przypadku przedawkowania konieczna jest ocena hematologiczna. Jeśli jest to konieczne należy zastosować leczenie podtrzymujące.
Mechanizm działania
Mechanizm działania
Temozolomid jest triazenem, który w fizjologicznym pH ulega szybkiej chemicznej przemianie do aktywnego monometylo-triazenoimidazolo-karboksamidu (MTIC). Przypuszcza się, że cytotoksyczność MTIC wynika głównie z alkilacji w pozycji O 6 guaniny oraz dodatkowo alkilacji w pozycji N 7 . Pojawiające się w następstwie działania cytotoksycznego uszkodzenia przypuszczalnie obejmują błędną naprawę adduktów metylowych.
Substancje pomocnicze
Zawartość kapsułki
laktoza,
karboksymetyloskrobia sodowa typ A,
krzemionka koloidalna bezwodna,
kwas winowy,
kwas stearynowy.
Otoczka kapsułki
żelatyna,
tytanu dwutlenek (E171),
Temozolomide Teva 5 mg kapsułki twarde
Nadruk
szelak,
glikol propylenowy,
tytanu dwutlenek (E171), żelaza tlenek żółty (E172), indygokarmin (E132) lak aluminiowy
Temozolomide Teva 20 mg kapsułki twarde
Nadruk
szelak,
glikol propylenowy,
tytanu dwutlenek (E171),
Żółcień pomarańczowa FCF lak aluminiowy (E110)
Temozolomide Teva 100 mg kapsułki twarde
Nadruk
szelak,
glikol propylenowy,
żelaza tlenek czerwony (E172), żelaza tlenek żółty (E172) tytanu dwutlenek (E171)
Temozolomide Teva 140 mg kapsułki twarde
Nadruk
szelak,
glikol propylenowy,
indygokarmin (E132) lak aluminiowy
Temozolomide Teva 180 mg kapsułki twarde
Nadruk
szelak,
glikol propylenowy,
żelaza tlenek czerwony (E172)
Temozolomide Teva 250 mg kapsułki twarde
Nadruk
szelak,
żelaza tlenek czarny (E172), glikol propylenowy,
amonu wodorotlenek (E527)
Niezgodności
Nie dotyczy.
Przechowywanie i termin
3 lata.
Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.
Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 °C.
Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią.
Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) Temozolomide Teva
Dokument wczyta się, gdy tu dojedziesz.