Komisja Europejska dopuściła do obrotu w Unii lek Frehemgo (denecimig, Novo Nordisk) do rutynowej profilaktyki krwawień w hemofilii A. Decyzja nosi datę 12 listopada 2026 r. i obejmuje cały obszar UE, także Polskę1. Lek może być stosowany we wszystkich grupach wiekowych, u pacjentów:
- z inhibitorem czynnika VIII,
- bez inhibitora, z ciężką postacią choroby (aktywność czynnika VIII poniżej 1%) albo umiarkowaną (1–5%), wymagającą profilaktyki.
Denecimig to przeciwciało dwuswoiste, które łączy aktywowany czynnik IX z czynnikiem X i w ten sposób zastępuje brakujący czynnik VIII. Podaje się go podskórnie gotowym wstrzykiwaczem, a leczenie rozpoczyna lekarz doświadczony w leczeniu hemofilii2. Decyzja Komisji nie przesądza o dostępności w Polsce, bo ta zależy od wprowadzenia leku do obrotu i finansowania.
Dawkowanie
Pacjent wybiera z lekarzem częstotliwość: raz w tygodniu, raz na dwa tygodnie albo raz w miesiącu. Dawka nie jest liczona w mg/kg, tylko odczytywana z tabeli wg trzech przedziałów masy ciała (poniżej 15 kg, 15–45 kg, od 45 kg), a każdej dawce odpowiada wstrzykiwacz o jednej z pięciu mocy (1,6, 4, 9, 20 i 46 mg).
- Na początku leczenia podaje się jednorazową dawkę nasycającą, od 15 kg masy ciała dwoma wstrzykiwaczami (np. 46 mg i 9 mg u pacjenta od 45 kg przy dawkowaniu raz w tygodniu), poniżej 15 kg jednym wstrzykiwaczem 9 mg.
- Przy zmianie z emicizumabu nie ma okresu wypłukiwania ani dawki nasycającej: pierwszą dawkę denecimigu podaje się w dniu, w którym przypadałaby kolejna dawka emicizumabu.
- Profilaktykę aPCC (koncentratem aktywowanych czynników zespołu protrombiny) trzeba przerwać 2 dni przed pierwszą dawką, a profilaktykę rFVIIa dzień wcześniej. Profilaktykę czynnikiem VIII można kontynuować w pierwszym tygodniu.
- Pominiętą dawkę podaje się jak najszybciej, nawet tego samego dnia co kolejną planową.
Leczenie krwawień przebijających i badania krzepnięcia
U pacjenta z inhibitorem lekiem pierwszego wyboru przy krwawieniu przebijającym jest rFVIIa w dawce nie większej niż 90 µg/kg. aPCC należy unikać, bo w badaniach in vitro na osoczu pacjentów skojarzenie z denecimigiem dawało silną, synergistyczną odpowiedź prokoagulacyjną. Gdy jest konieczny, dawka początkowa nie powinna przekraczać 25 j./kg, a dawka łączna 50 j./kg na dobę (przy krwawieniu zagrażającym życiu można podać większe dawki, do 50 j./kg, albo skrócić przerwy między wlewami, ale nie przekraczać 100 j./kg na dobę). Ostrożność dotyczy też pacjentów z wysokim ryzykiem zakrzepicy lub mikroangiopatii zakrzepowej2.
U pacjenta bez inhibitora krwawienia przebijające leczy się czynnikiem VIII, bo denecimig nie wpływa na jego działanie. Lek fałszywie skraca aPTT i zawyża wyniki testów czynników opartych na aPTT, więc decyzji o leczeniu hemostatycznym nie podejmuje się na ich podstawie. Denecimig nie zaburza testów chromogennych czynników krzepnięcia innych niż czynnik VIII ani testów immunologicznych. Do pomiaru czynnika VIII nadają się testy chromogenne z odczynnikami bydlęcymi, a testy z odczynnikami ludzkimi są wrażliwe na denecimig i mogą zawyżać ocenę potencjału hemostatycznego. Lek może też dawać fałszywie ujemne oznaczenia inhibitora czynnika VIII w testach krzepnięciowych i chromogennych testach Bethesda z odczynnikami ludzkimi.
Wyniki badania rejestracyjnego
U pacjentów w wieku od 12 lat, wcześniej leczonych tylko doraźnie, profilaktyka zmniejszyła roczną liczbę leczonych krwawień z około 15,5 do 0,6 przy dawkowaniu raz w tygodniu i do 0,2 przy dawkowaniu raz w miesiącu (redukcja o 96% i 99%). Bez żadnego leczonego krwawienia pozostało 81% pacjentów w grupie tygodniowej i 95% w miesięcznej, wobec żadnego w grupie leczonej doraźnie. Te grupy były jednak małe (17, 21 i 20 osób), a okres porównania trwał pół roku2.
W głównym badaniu rejestracyjnym oceniono 254 pacjentów od 12 lat, w tym 31 z inhibitorem czynnika VIII. W zbiorczej analizie trzech badań III fazy (448 pacjentów) najczęstszym działaniem niepożądanym były reakcje w miejscu wstrzyknięcia (12,1% uczestników, głównie zaczerwienienie i swędzenie).
Przechowywanie
Wstrzykiwacz przechowuje się w lodówce (2–8 °C), bez zamrażania i z nałożoną nasadką. W okresie ważności można go jednorazowo trzymać w temperaturze do 30 °C przez maksymalnie 5 tygodni, ale po wyjęciu z lodówki nie wolno go do niej odłożyć. Okres ważności wynosi 30 miesięcy2.
Źródła
- Komisja Europejska. Decyzja wykonawcza Komisji C(2026) 8228 final z dnia 12.11.2026 r. przyznająca pozwolenie na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego stosowanego u ludzi „FREHEMGO – denecimig”, EU/1/26/2074. Unijny rejestr produktów leczniczych. https://ec.europa.eu/health/documents/community-register/html/h2074.htm ↩
- Charakterystyka Produktu Leczniczego FREHEMGO (denecimig) roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu 1,6 mg, 4 mg, 9 mg, 20 mg, 46 mg. Załącznik I do decyzji wykonawczej Komisji C(2026) 8228 z 12.11.2026 r. https://ec.europa.eu/health/documents/community-register/2026/20261112171153/anx_171153_pl.pdf ↩↩↩↩
