Uralex

Dorośli

Leczenie objawów nadreaktywności pęcherza moczowego, zaburzeń neurogennych pęcherza (hiperrefleksja wypieracza) lub nadreaktywności idiopatycznej wypieracza takich jak: potrzeba nagłego i częstego oddawania moczu, nietrzymanie moczu.

Dzieci

Oksybutynina jest wskazana do stosowania u dzieci w wieku powyżej 5 lat w następujących przypadkach:

• Nietrzymanie moczu, nagłe parcie na mocz oraz częste oddawanie moczu w niestabilności pęcherza moczowego spowodowanej idiopatyczną nadmierną aktywnością pęcherza lub pęcherzem neurogennym (nadmierna aktywność wypieracza).
• Nocne mimowolne oddawanie moczu związane z nadmierną aktywnością wypieracza, w połączeniu z terapią nielekową, kiedy zawiodły inne metody leczenia.

Każda tabletka zawiera 5 mg oksybutyniny chlorowodorku.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu: każda tabletka zawiera 106,5 mg laktozy jednowodnej.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka.

Biała lub prawie biała, bezwonna, obustronnie wypukła niepowlekana tabletka o średnicy 7,9 mm, oznaczona „B” i „R” po obu stronach linii podziału po jednej stronie i gładka po drugiej stronie.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Dawkowanie

Dawkowanie należy dostosować indywidualnie. O ile nie określono inaczej, stosuje się następujące zalecenia:

Dorośli: Dawka początkowa wynosi 2,5 mg trzy razy na dobę. Następnie należy ustalić najmniejszą skuteczną dawkę.

Dawka dobowa może wynosić od 5 mg dwa lub trzy razy na dobę (10 do 15 mg na dobę), do dawki maksymalnej wynoszącej 5 mg cztery razy na dobę (dawka maksymalna wynosi 20 mg na dobę).

Pacjenci w podeszłym wieku: okres półtrwania leku jest wydłużony w tej grupie pacjentów.

Dlatego dawka 2,5 mg podawana dwa razy na dobę, zwłaszcza u wątłych pacjentów wydaję się być odpowiednia. Dawkę tę można zwiększyć do 5 mg dwa razy na dobę w celu uzyskania odpowiedzi klinicznej pod warunkiem dobrej tolerancji pacjenta na lek.

Dzieci (poniżej 5 lat): Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania oksybutyniny u dzieci poniżej 5 lat nie były oceniane. Brak jest dostępnych danych.

Dzieci (powyżej 5 lat): Dawka początkowa wynosi 2,5 mg dwa razy na dobę. Następnie

należy ustalić najmniejszą skuteczną dawkę.

Dawka maksymalna zależna jest od masy ciała (0,3-0,4 mg/kg mc./dobę) i została przedstawiona w tabeli poniżej:

Wiek Dawka

5-9 lat 2,5 mg trzy razy na dobę

9-12 lat 5 mg dwa razy na dobę

powyżej 12 lat 5 mg trzy razy na dobę

Sposób podawania

Podanie doustne.

Tabletki należy połykać popijając dużą ilością płynu (ok. 1 szklanka wody), co jest również zalecane ze względu na nieprzyjemny smak tabletek.

Czas trwania leczenia zależy od występowania objawów.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1
• Miastenia
• Jaskra z wąskim kątem przesączania lub płytką przednią komorą oka
• Częściowa lub całkowita niedrożność przewodu pokarmowego w tym zwężenie odźwiernika, niedrożność porażenna jelit, atonia jelit
• Ileostomia, kolostomia, toksyczne rozszerzenie okrężnicy, ciężka postać wrzodziejącego zapalenia okrężnicy
• Zwężenie drogi odpływu z pęcherza moczowego, w przypadku, gdy może wystąpić zatrzymanie moczu lub przerost gruczołu krokowego
• Częste oddawanie moczu w nocy spowodowane chorobą serca lub nerek

Osoby w podeszłym wieku

Oksybutyninę należy podawać ostrożnie u wątłych pacjentów w podeszłym wieku i u dzieci, które mogą być bardziej wrażliwe na działanie leku oraz u pacjentów z neuropatią układu autonomicznego (taka jak w chorobie Parkinsona), z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, przepukliną rozworu przełykowego i innymi ciężkimi zaburzeniami motoryki przewodu pokarmowego (patrz punkt 4.3).

Leki przeciwcholinergiczne należy podawać ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku, ponieważ mogą powodować zaburzenia poznawcze.

Zaburzenia żołądka i jelit

Leki antycholinergiczne mogą powodować hamowanie motoryki przewodu pokarmowego i muszą być stosowane ostrożnie u pacjentów z chorobami układu pokarmowego przebiegającymi ze zwężeniem światła, atonią jelit i wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy.

Oksybutynina może nasilać tachykardię (a zatem nadczynność tarczycy, zastoinową niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie tętnicze) zaburzenia poznawcze i objawy łagodnego rozrostu gruczołu krokowego.

Zaburzenia układu nerwowego

Zgłaszano przypadki występowania objawów działania leku na centralny układ nerwowy (np. omamy, pobudzenie, splątanie, senność), u takich pacjentów zaleca się monitoring zwłaszcza w okresie pierwszych kilku miesięcy po rozpoczęciu terapii lub zwiększania dawki; w przypadku nasilenia takich objawów rozważyć należy zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.

Zaburzenia oka

Ponieważ oksybutynina może powodować jaskrę z wąskim kątem przesączania, należy poinformować pacjentów, aby natychmiast skontaktowali się z lekarzem, jeśli zauważą nagłą utratę ostrości widzenia lub jeśli wystąpi ból oka.

Zakażenia

W przypadku zakażenia dróg moczowych w trakcie leczenia oksybutyniną należy zastosować odpowiednie leczenie przeciwbakteryjne.

Oksybutynina może zmniejszać wydzielanie śliny, co może prowadzić do rozwoju próchnicy, parodontozy lub kandydozy jamy ustnej. Podczas długotrwałego leczenia wskazane są regularne przeglądy stomatologiczne.

Należy zachować ostrożność podczas stosowania leków przeciwcholinergicznych u pacjentów z przepukliną rozworu przełykowego, refluksem żołądkowo-jelitowym i (lub) u pacjentów jednocześnie przyjmujących leki (takie jak bisfosfoniany) mogące wywołać lub zaostrzać przebieg zapalenia przełyku.

Zależność

Podawanie oksybutyniny pacjentom podczas upałów lub w bardzo ciepłym pomieszczeniu może spowodować udar cieplny z powodu zmniejszenia wydzielania potu.

Ostrzeżenie dotyczące substancji pomocniczych

Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Dzieci

Dzieci w wieku poniżej 5 lat

Nie zaleca się stosowania oksybutyniny u dzieci w wieku poniżej 5 lat; nie ustalono bezpieczeństwa stosowania tego leku w tej grupie wiekowej.

Dostępne są ograniczone dowody potwierdzające stosowanie oksybutyniny u dzieci z jednoobjawowym nocnym mimowolnym oddawaniem moczu (nie związanym z nadmierną aktywnością wypieracza).

Dzieci w wieku od 5 lat i młodzież w wieku do 18 lat

Oksybutynina może być stosowana ostrożnie u dzieci w wieku powyżej 5 lat, ponieważ mogą być one bardziej wrażliwe na działanie leku, szczególnie na występowanie działań niepożądanych ze strony układu nerwowego oraz zaburzeń psychicznych.

Nasilone działanie podczas stosowania z innymi lekami przeciwcholinergicznymi

Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania z oksybutyniną innych leków przeciwcholinergicznych, ponieważ może wystąpić nasilenie działania przeciwcholinergicznego. Jednoczesne stosowanie tych produktów leczniczych może również prowadzić do wystąpienia stanów dezorientacji u pacjentów podeszłym wieku.

Przeciwcholinergiczne działanie oksybutyniny nasila się podczas stosowania innych leków przeciwcholinergicznych, lub o działaniu przeciwcholinergicznym takich jak amantadyna i inne przeciwcholinergiczne produkty lecznicze stosowane w leczeniu choroby Parkinsona (np. biperyden, lewodopa), leki przeciwhistaminowe, leki przeciwpsychotyczne (np. pochodne fenotiazyny, butyrofenonu, klozapina), chinidyna, glikozydy naparstnicy, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, atropina i alkaloidy pokrzyku o działaniu przeciwskurczowym i dipirydamol.

Oksybutynina jako lek przeciwcholinergiczny może zmniejszać skuteczność leków pobudzających perystaltykę (np. metoklopramidu i domperidonu).

Jednoczesne stosowanie oksybutyniny z inhibitorami cholinoesterazy może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności.

Należy poinformować pacjentów, że alkohol może wzmocnić uczucie senności powodowane przez środki przeciwcholinergiczne, takie jak oksybutynina (patrz punkt 4.7).

Osłabione działanie wywołane przez oksybutyninę

Z powodu zmniejszenia motoryki żołądka oksybutynina może wpływać na wchłanianie innych leków z przewodu pokarmowego. Oksybutynina może również przeciwdziałać wpływowi metoklopramidu i domperidonu na przewód pokarmowy.

Wzajemne osłabienie działania

Oksybutynina jest metabolizowana przez cytochrom P450 izoenzymu CYP 3A4. Jednoczesne podawanie oksybutyniny z inhibitorem CYP 3A4 może zahamować jej metabolizm i zwiększyć ekspozycję na tę substancję (np. ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna).

Inne interakcje

Zdolność do rozpuszczania tabletek podjęzykowych pod językiem może ulec pogorszeniu z powodu suchości w jamie ustnej. Dlatego pacjentom przyjmującym podjęzykowo azotany należy zalecić zwilżenie jamy ustnej językiem lub niewielką ilością wody przed przyjęciem tabletki podjęzykowej.

Wykazano interakcję między oksybutyniną i itrakonazolem, która prowadzi do podwojenia poziomu oksybutyniny w osoczu, ale tylko do 10% wzrostu poziomu aktywnego metabolitu. Wydaje się, że ma to niewielkie znaczenie kliniczne.

Ciąża: Nie ma odpowiednich danych dotyczących stosowania oksybutyniny u kobiet w ciąży.

Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały niewielki wpływ na rozrodczość (patrz punkt 5.3).

Badania na zwierzętach odnośnie wpływu na przebieg ciąży, rozwój embrionalny/płodowy, poród i rozwój pourodzeniowy są niewystarczające (patrz punkt 5.3). Potencjalne ryzyko dla ludzi jest

nieznane. Oksybutynina może być stosowana w ciąży tylko w przypadku, gdy jej zastosowanie jest bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią: Niewielkie ilości oksybutyniny przenikają do mleka matki. Nie zaleca się stosowania leku podczas karmienia piersią.

Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy, senność i niewyraźne widzenie) mogą zaburzać zdolność pacjenta do koncentracji i reagowania, a tym samym stwarzać ryzyko w sytuacjach, w których te zdolności są szczególnie ważne (np. prowadzenie pojazdów, obsługiwanie maszyn lub wykonywanie niebezpiecznych czynności).

Objawy przedawkowania oksybutyniny mogą wiązać się z nasileniem działania parasympatykolitycznego w ośrodkowym układzie nerwowym i występowaniem niepokoju, podniecenia, dezorientacji, omamów, zachowań psychotycznych, ataksji, dezorientacji i nerwowości.

Zmiany w układzie krążenia obejmują uczucie gorąca, spadek ciśnienia krwi, zawroty głowy, niewydolność krążenia, arytmię, tachykardię, zaczerwienienie twarzy, niewydolność oddechową, paraliż i śpiączkę.

Objawy działania przeciwcholinergicznego obejmują rozszerzenie źrenic, gorączkę, zaczerwienienie i rozgrzanie skóry oraz suchość błon śluzowych.

Leczenie ciężkiego przedawkowania:

• 1) Natychmiastowe płukanie żołądka i podanie węgla aktywnego.
• 2) W ciężkich przypadkach podanie fizostygminy w powolnej iniekcji dożylnej.

Dorośli: 0,5 -2,0 mg fizostygminy dożylnie. W razie potrzeby podawanie fizostygminy można powtórzyć kilka razy aż do dawki dobowej wynoszącej 5 mg.

Dzieci: 30 µg fizostygminy/kg masy ciała dożylnie (w razie potrzeby podanie fizostygminy można powtórzyć kilka razy aż do dawki dobowej wynoszącej 2 mg.

Gorączkę należy leczyć objawowo. W przypadku znacznego niepokoju lub podniecenia, można podać dożylnie diazepam w dawce 10 mg. Tachykardię można leczyć podając dożylnie propranolol.

Zatrzymanie moczu można złagodzić poprzez cewnikowanie pęcherza. W przypadku zagrożenia porażeniem mięśni oddechowych konieczna jest sztuczna wentylacja.

Chlorowodorek oksybutyniny jest syntetyczną aminą trzeciorzędową o bezpośrednim działaniu antycholinergicznym i spazmolitycznym na mięśnie gładkie, w tym mięśnie pęcherza moczowego.

Celuloza, proszek

Laktoza jednowodna

Talk

Magnezu stearynian

Nie dotyczy.

2 lata.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30 ° C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

20.07.2023