Wegovy i Mounjaro: bez rutynowej suplementacji witamin. Stanowisko Polskiego Towarzystwa Dietetyki

Obecne dane nie uzasadniają rutynowej suplementacji witamin i składników mineralnych u osób leczonych z powodu otyłości lekami inkretynowymi, m.in. semaglutydem (Wegovy) i tirzepatydem (Mounjaro). Suplement ma sens przede wszystkim przy udokumentowanym niedoborze, dużym ryzyku albo utrzymującym się zbyt małym spożyciu. Tak stwierdza stanowisko Polskiego Towarzystwa Dietetyki, opublikowane w „Advances in Clinical and Experimental Medicine”.¹

Dokument obejmuje 21 stwierdzeń o żywieniu w czasie leczenia inkretynowego. Autorzy zaznaczają, że to konsensus ekspertów: bezpośrednich badań nad żywieniem przy tych lekach jest mało, a dowodów nie oceniano formalną skalą jakości.

Najbliżej rozmowy przy okienku są te ustalenia:

• mikroelementy – zamiast rutynowego suplementu ocena ryzyka niedoboru żelaza, wapnia, magnezu, potasu, witaminy D i wybranych witamin z grupy B, gdy pacjent je za mało, ma przewlekłe dolegliwości żołądkowo-jelitowe albo objawy sugerujące niedobór
• białko – w czasie aktywnego chudnięcia przytaczany jest zakres około 1,2–1,5 g na kilogram masy ciała na dobę (liczony na skorygowaną masę ciała), z zastrzeżeniem, że opiera się głównie na opinii ekspertów. Odżywkę białkową można rozważyć, gdy zwykłe posiłki nie pokrywają zapotrzebowania, zwłaszcza w okresie zwiększania dawki
• doustne preparaty odżywcze – tylko u wybranych osób, które nie są w stanie pokryć zapotrzebowania zwykłą dietą, pod kontrolą lekarza lub dietetyka i z celem powrotu do zwykłego jedzenia
• nawodnienie – przy nudnościach małe, częste łyki płynów niegazowanych i bez cukru są często lepiej tolerowane, u części osób między posiłkami, a nie w ich trakcie. Alkohol i napoje gazowane mogą nasilać nudności i refluks
• zaparcia – odpowiednia ilość płynów i stopniowe dostosowanie błonnika, biegunka – czasowe ograniczenie błonnika i produktów źle tolerowanych oraz pilnowanie nawodnienia

Utrzymujące się wymioty, biegunka albo wyraźnie zmniejszone przyjmowanie płynów i pokarmów mogą według stanowiska wymagać ponownej oceny lekarskiej. Ryzyko odwodnienia może mieć większe znaczenie u osób starszych oraz chorych z przewlekłą chorobą nerek i niewydolnością serca.

Autorzy przypominają, że dolegliwości żołądkowo-jelitowe pojawiają się głównie na początku leczenia i przy zwiększaniu dawki, zwykle są przejściowe i łagodne do umiarkowanych. Za podstawę uznają dietę śródziemnomorską, DASH albo dobrze zaplanowaną dietę roślinną oraz regularny trening oporowy, który razem z białkiem ma ograniczać utratę mięśni. O tym, jak analogi GLP-1 wpływają na beztłuszczową masę ciała, pisaliśmy w doniesieniu Analogi GLP-1 wiązały się ze spadkiem beztłuszczowej masy ciała.