Lek apteczny: definicja i przepisy

Lek apteczny to produkt leczniczy, który możemy wszyscy wykonać w aptece i izbie recepturowej, lecz w odróżnieniu od leku recepturowego:

• robiony jest na stan apteki, a nie pod konkretnego pacjenta, a więc jest wydawany natychmiast,
• musi być wykonany na podstawie składu określonego w Farmakopei Polskiej lub z innego kraju, który jest członkiem UE,
• jest wydawany bez recepty,
• wydawany jest zawsze pełnopłatnie.

Podobnie jak lek recepturowy, musi być wydany w aptece, w której był robiony. W praktyce wykonuje się go rzadko. W innych artykułach na portalu wyjaśnię, jak go wykonać i wycenić.

Wykonanie i wycenę aptecznego płynu do dezynfekcji omówiono w osobnym artykule.

Podstawa prawna

Opis leku aptecznego znajduje się w Art. 2 ust. 10 ustawy Prawa farmaceutycznego:

„lekiem aptecznym – jest produkt leczniczy sporządzony w aptece zgodnie z przepisem przygotowania zawartym w Farmakopei Polskiej lub farmakopeach uznawanych w państwach członkowskich Unii Europejskiej przeznaczony do wydawania bezpośrednio w tej aptece”.¹

Oznacza to w skrócie, że leki apteczne ograniczone są monografiami zawartymi w farmakopeach, czyli ich skład nie może być dowolny. W praktyce jest tu duże utrudnienie, bo ciężko jest dotrzeć do obcojęzycznych przepisów farmakopealnych.

Zasady wyceny i wprowadzania na stan leku aptecznego omówiono w osobnych artykułach.