REKLAMA

Czym się różni Madopar od Madopar HBS? [Case #30]

Leku z dopiskiem HBS w żadnym wypadku nie należy traktować jako zamiennika zwykłych kapsułek i pacjent nie powinien stosować już stosować kapsułek, które ma w zapasie, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Pacjent w wieku 89 lat cierpi na chorobę Parkinsona i stosuje od dawna lek Madopar 125 mg w postaci kapsułek. Zgłasza się do apteki z receptą na nową postać leku, Madopar HBS 125. Pyta, czym różni się ten lek od poprzedniego i dlaczego lekarz zmienił lek na inny, a do tego zwiększył dawkowanie. Ma w domu jeszcze kilka „słoików” zwykłych kapsułek – czy może je stosować zamiennie, skoro dawka jest ta sama? I czy może wysypywać zawartość kapsułki tak jak to czasem robił?

Wyjaśniono, że:

Lekarz zapisał preparat tylko pozornie w tej samej dawce. Choć dawka na opakowaniu jest ta sama, zapisany lek wchłania się zupełnie inaczej i wymagane są wyższe dawki, aby osiągnąć ten sam efekt. Kapsułka HBS unosi się na powierzchni treści żołądkowej, przez co lek jest wchłaniany w mniejszym stopniu, ale w dłuższym czasie, dzięki czemu pacjent nie odczuje fluktuacji w jego działaniu (zespoły „on/off”), na które się wielokrotnie skarżył.

REKLAMA

Leku z dopiskiem HBS w żadnym wypadku nie należy traktować jako zamiennika zwykłych kapsułek i pacjent nie powinien już stosować kapsułek, które ma w zapasie, chyba że lekarz zaleci inaczej.

Ponadto kapsułek pod żadnym pozorem nie wolno otwierać – całkowicie zmieniłoby to efekt leczenia. Lek należy połykać w całości pół godziny przed lub godzinę po posiłku. Polecono, aby w przypadku problemów z połykaniem, lek przegryźć biszkoptem lub kromką chleba.

Komentarz

Madopar HBS to kapsułki o zupełnie odmiennej kinetyce uwalniania w porównaniu z postacią IR. Akronim HBS oznacza system hydrodynamicznie zrównoważony. Jest to flotacyjna postać leku, która unosi się na powierzchni treści żołądka, co ma na celu przedłużenie uwalniania leku w żołądku (stąd inna nazwa: system gastroretencyjny, czyli zatrzymujący lek żołądku). Skutkiem jest bardziej stabilny profil uwalniania, mniej podatny na zmiany środowiska przewodu pokarmowego. W przypadku lewodopy z benserazydem pozwala zmniejszyć częstość fluktuacji w działaniu leku, które mogą być sporym utrapieniem dla pacjentów z chorobą Parkinsona. Biodostępność lewodopy jest mniejsza i wynosi 50-70% biodostępności ze standardowych kapsułek/tabletek,[1][2] więc sumaryczna dawka dobowa leku Madopar HBS musi być większa.

Dlatego właśnie wyjaśniono pacjentowi, że lekarz tylko pozornie zwiększył dawkę. W rzeczywistości wchłonięta dawka jest podobna. Ponadto pacjent wbrew zaleceniom otwierał kapsułkę leku, co w przypadku standardowej postaci nie było specjalnie ryzykowne, ale dla postaci HBS jest niedopuszczalne. Producent dopuszcza spożycie pokarmu celem ułatwienia zażycia leku, ale należy uważać na produkty wysokobiałkowe, które mogą obniżać biodostępność lewodopy.

System HBS dla leku Madopar jest tak zaprojektowany, aby benserazyd blokujący obwodową DOPA dekarboksylazę uwalniał się szybciej, dzięki czemu większa dawka lewodopy dochodzi do OUN. Jednak początek działania leku (ang. onset) i całkowita biodostępność jest mniejsza w porównaniu ze standardowymi postaciami,[3] dlatego lekarz może z początku zalecić zażywanie leku Madopar o natychmiastowym uwalnianiu razem z kapsułkami HBS.

Więcej o farmakoterapii choroby Parkinsona dowiesz się z podręcznika Zeszyty Apteczne: Bezpieczeństwo stosowania leków u osób starszych

Na zdjęciu powyżej widnieje kapsułka leku Madopar HBS po 2 godzinach od umieszczenia w wodzie destylowanej. Nawet po 6 godzinach (czyli przez cały czas trwania naszej demonstracji) kapsułka pływała na powierzchni. 🙂

mgr farm. Konrad Tuszyński

Dyrektor ds. naukowych 3PG. Twórca i redaktor naczelny portalu opieka.farm, oraz Redaktor naukowy Zeszytów Aptecznych i platformy e-learningowej PierwszyStół.pl.

[artykuły na portalu] [publikacje naukowe] [LinkedIn]

Cytuj ten artykuł jako:
Konrad Tuszyński i in.: Czym się różni Madopar od Madopar HBS? [Case #30], Portal opieka.farm (https://opieka.farm/przypadki/czym-sie-rozni-madopar-od-madopar-hbs/) [dostęp: 27 lutego 2021]

Źródła
  1. Crevoisier C, Hoevels B, Zürcher G, Da Prada M. Bioavailability of L-dopa after Madopar HBS administration in healthy volunteers. Eur Neurol. 1987;27 Suppl 1:36-46. abstrakt
  2. ChPL Madopar
  3. Erni W, Held K. The hydrodynamically balanced system: a novel principle of controlled drug release. Eur Neurol. 1987;27 Suppl 1:21-7. abstrakt
Podziel się:
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Subskrybuj
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Pogadanki Farmaceutyczne

Ostatnie komentarze

Najnowsze na portalu

Czytaj też:

Amantadyna

Amantadyna może być stosowana długotrwale w leczeniu choroby Parkinsona. Kiedyś stosowana w leczeniu zakażenia wirusem grypy typu A, teraz mało skuteczna w tym wskazaniu ze względu na dużą oporność wirusa grypy. Występuje w postaci chlorowodorku (Viregyt K) lub siarczanu (Amantix).

0
Wyraź swoje zdanie i dodaj komentarz :)x
()
x