Monover

Jeden mililitr roztworu zawiera 100 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum

derisomaltosum).

Fiolka/ampułka 1 ml zawiera 100 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum

derisomaltosum).

Fiolka/ampułka 2 ml zawiera 200 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum

derisomaltosum).

Fiolka/ampułka 5 ml zawiera 500 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum

derisomaltosum).

Fiolka/ampułka 10 ml zawiera 1000 mg żelaza w postaci derizomaltozy żelazowej (Ferricum

derisomaltosum).

Dawka roztworu zawierająca 100 mg żelaza zawiera maksymalnie 9,4 mg (0,41 mmol) sodu, patrz punkt 4.4.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Roztwór do wstrzykiwań i infuzji.

Ciemnobrązowy nieprzeźroczysty roztwór.

Produkt leczniczy Monover jest wskazany do leczenia niedoboru żelaza w następujących warunkach:

gdy podawane doustnie preparaty żelaza są nieskuteczne lub nie można ich użyć;

gdy istnieje kliniczna potrzeba szybkiego dostarczenia żelaza.

Diagnoza musi opierać się na testach laboratoryjnych. W przypadku nagłej utraty krwi, badanie stężenia hemoglobiny jest wystarczającym laboratoryjnym testem diagnostycznym.

Należy uważnie monitorować pacjentów w celu wykrycia przedmiotowych i podmiotowych objawów reakcji nadwrażliwości w trakcie oraz po podaniu produktu leczniczego Monover. Produkt Monover można podać jedynie pod warunkiem niezwłocznej dostępności personelu przeszkolonego w rozpoznawaniu i leczeniu reakcji anafilaktycznych, w warunkach z pełną dostępnością sprzętu do resuscytacji. Pacjenta należy obserwować przynajmniej przez 30 minut po każdym podaniu produktu Monover (patrz punkt 4.4).

Każde dożylne podanie żelaza wiąże się z ryzykiem wystąpienia reakcji nadwrażliwości. W celu zminimalizowania ryzyka należy ograniczyć do minimum liczbę poszczególnych dożylnych podań żelaza.

Dawkowanie

Dawkowanie produktu leczniczego Monover opiera się na podejściu etapowym: [krok 1] ocena zapotrzebowania na żelazo i [krok 2] obliczenie i podanie dawki / dawek żelaza. Powyższe kroki można powtórzyć po ocenie uzupełnienia żelaza [krok 3].

Krok 1: Ocena zapotrzebowania na żelazo:

Zapotrzebowanie na żelazo można określić za pomocą uproszczonej tabeli (I) lub równania Ganzoniego (II), zamieszczonych poniżej.

Zapotrzebowanie na żelazo wyrażane jest w mg żelaza pierwiastkowego.

I Tabela uproszczona

Tabela 1: Tabela uproszczona

II Równanie Ganzoniego

Tabela 2: Równanie Ganzoniego

Zapotrzebowanie na żelazo = masa ciała (A) x (docelowa Hb (D) – rzeczywista Hb) (B) x 2,4 +żelazo do odtworzenia zapasów (C) [mg żelaza] [kg] [g/dl] [mg żelaza]

(A) Zaleca się użycie idealnej masy ciała w przypadku pacjenta otyłego lub przedciążowej masy ciała w przypadku kobiet w ciąży. Dla wszystkich innych pacjentów należy użyć rzeczywistej masy ciała. Idealną masę ciała można wyliczyć na wiele sposobów, np. przy użyciu wskaźnika BMI 25, tj. idealna masa ciała = 25 x (wzrost w m) 2 (B) Aby zamienić Hb [mM] na Hb [g/dl] należy pomnożyć Hb [mM] x 1,61145 (C) Dla osoby o masie ciała powyżej 35 kg, zapasy żelaza wynoszą 500 mg lub więcej. Zapasy żelaza na poziomie 500 mg stanowią najniższy limit normy dla drobnych kobiet. Niektóre wytyczne zalecają 10–15 mg żelaza/kg masy ciała.

(D) Założona wartość docelowego poziomu hemoglobiny we wzorze Ganzoniego wynosi 15 g/dl. W przypadkach szczególnych, np. ciąży, należy rozważyć użycie niższej wartości docelowego poziomu hemoglobiny

III Stałe zapotrzebowanie na żelazo

Należy podawać pacjentowi stałą dawkę żelaza 1000 mg, a następnie oceniać dalsze zapotrzebowanie zgodnie z wytycznymi w części „Krok 3: Ocena uzupełnienia żelaza”. W przypadku pacjentów o masie ciała poniżej 50 kg do wyliczenia zapotrzebowania na żelazo należy zastosować uproszczoną tabelę lub wzór Ganzoniego.

Krok 2: Wyliczenie i podawanie maksymalnej indywidualnej dawki żelaza:

Na podstawie oszacowanego powyżej zapotrzebowania na żelazo, produkt leczniczy Monover należy podawać, uwzględniając co następuje:

Całkowita tygodniowa dawka nie może przekraczać 20 mg żelaza /kg masy ciała.

Pojedyncza infuzja produktu Monover nie może przekraczać 20 mg żelaza /kg masy ciała.

Pojedyncze dożylne podanie (bolus) produktu Monover nie może przekraczać 500 mg żelaza.

Krok 3: Ocena uzupełnienia żelaza:

Ponowna ocena, w tym badania laboratoryjne krwi, powinna zostać przeprowadzona przez lekarza na podstawie indywidualnego stanu pacjenta. W celu oceny efektu leczenia dożylnego żelazem, należy ponownie ocenić stężenie Hb nie wcześniej niż 4 tygodnie po ostatnim podaniu produktu Monover, uwzględniając odpowiedni czas na erytropoezę i wbudowanie żelaza. W przypadku, gdy pacjent wymaga dalszego uzupełniania żelaza, należy ponownie obliczyć zapotrzebowanie na żelazo.

Dzieci i młodzież:

Nie zaleca się stosowania produktu Monover u dzieci i młodzieży w wieku < 18 lat, z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.

Sposób podawania:

Produkt leczniczy Monover należy podawać drogą dożylną za pomocą wstrzyknięć lub wlewów.

Produkt leczniczy Monover nie powinien być podawany równocześnie z doustnymi preparatami żelaza, ponieważ wchłanianie żelaza podawanego doustnie może ulec zmniejszeniu (patrz punkt 4.5).

Dożylna iniekcja bolusowa:

Produkt leczniczy Monover można podawać jako dożylną iniekcję bolusową w dawce do 500 mg do trzech razy w tygodniu, z szybkością podawania do 250 mg żelaza na minutę. Może być podawany bez rozcieńczenia lub można go rozcieńczyć w ilości maksymalnie 20 ml jałowego roztworu chlorku sodu o stężeniu 0,9%.

Tabela 3: Prędkość podawania w przypadku dożylnych wstrzyknięć w bolusie Objętość roztworu Odpowiadająca dawka Prędkość Częstość Monover żelaza podawania/minimalny czas podania ≤5 ml ≤500 mg 250 mg żelaza/minutę 1-3 razy w tygodniu

Wlew dożylny:

Wymagana dawka żelaza może być podana w pojedynczej infuzji produktu leczniczego Monover w dawce do 20 mg żelaza/kg masy ciała lub w cotygodniowych wlewach do czasu uzyskania dawki wymaganej.

Jeśli wymagana dawka żelaza przekracza 20 mg żelaza/kg masy ciała, dawkę należy podzielić na dwie dawki podawane z przynajmniej tygodniową przerwą. Zaleca się, o ile to możliwe, podanie w pierwszej dawce 20 mg żelaza/kg masy ciała. W zależności od oceny klinicznej, drugie podanie powinno być poprzedzone uzupełniającym badaniem laboratoryjnym.

Tabela 4: Prędkość podawania we wlewie dożylnym Dawka żelaza Minimalny czas podawania

Produkt leczniczy Monover należy podawać bez rozcieńczenia lub po rozcieńczeniu jałowym roztworem chlorku sodu 0,9%. Ze względu na stabilność, produktu Monover nie należy rozcieńczać do stężeń poniżej 1 mg żelaza /ml (nie wliczając objętości roztworu derizomaltozy żelazowej) i nigdy nie rozcieńczać w objętości powyżej 500 ml. Patrz także punkt 6.6.

Wstrzyknięcie do dializatora:

Produkt leczniczy Monover można podawać podczas zabiegu hemodializy bezpośrednio do ramienia żylnego dializatora, z użyciem takiej samej procedury jak opisano dla dożylnej iniekcji bolusowej.

Nadwrażliwość na substancję czynną, na produkt leczniczy Monover lub na

którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Rozpoznana poważna nadwrażliwość na inne podawane pozajelitowo produkty

żelaza.

Niedokrwistość niespowodowana niedoborem żelaza (np. niedokrwistość

hemolityczna).

Przeciążenie żelazem lub zaburzenia w wykorzystywaniu żelaza (np.

hemochromatoza, hemosyderoza).

Niewyrównana choroba wątroby.

Produkty żelaza podawane pozajelitowo mogą wywoływać reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie i potencjalnie prowadzące do zgonu reakcje anafilaktyczne lub rzekomoanafilaktyczne. Reakcje nadwrażliwości były także zgłaszane po pozajelitowym podaniu kompleksów zawierających żelazo w dawkach, po których wcześniej nie występowały zdarzenia niepożądane. Zgłaszano także reakcje nadwrażliwości, w wyniku których rozwinął się zespół Kounisa (skurcz tętnicy wieńcowej w wyniku ostrej reakcji alergicznej, mogący prowadzić do zawału mięśnia sercowego, patrz punkt 4.8).

Ryzyko to jest większe w przypadku pacjentów z rozpoznanymi alergiami, w tym alergiami na leki, włącznie z pacjentami, u których w wywiadzie stwierdzono występowanie ciężkiej astmy, wyprysku lub innej alergii atopowej.

Istnieje również podwyższone ryzyko wystąpienia reakcji nadwrażliwości na podawane pozajelitowo kompleksy zawierające żelazo w przypadku podawania ich pacjentom z chorobami immunologicznymi lub zapalnymi (np. toczeń rumieniowaty układowy, reumatoidalne zapalenie stawów).

Produkt leczniczy Monover należy podawać wyłącznie pod bezpośrednim nadzorem przeszkolonego w zakresie oceny i leczenia reakcji anafilaktycznych personelu medycznego, w miejscu w pełni wyposażonym w sprzęt do resuscytacji. Pacjenta należy obserwować w celu wykrycia działań niepożądanych przez co najmniej 30 minut po każdym wstrzyknięciu produktu leczniczego Monover. W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości lub objawów nietolerancji w trakcie podawania produktu leczniczego leczenie należy natychmiast przerwać. Dostępne musi być wyposażenie do resuscytacji krążeniowo-oddechowej oraz sprzęt do leczenia ostrych reakcji anafilaktycznych lub rzekomoanafilaktycznych, w tym roztwór adrenaliny do wstrzykiwań o stężeniu 1:1000. W razie potrzeby należy zastosować również dodatkowe leczenie lekami przeciwhistaminowymi i (lub) kortykosteroidami.

U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, żelazo można podawać pozajelitowo wyłącznie po przeprowadzeniu dokładnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Pozajelitowego podawania żelaza należy unikać u pacjentów z zaburzeniami parametrów wątrobowych [aminotransferaza alaninowa i (lub) aminotransferaza asparaginianowa > 3 krotnie przekraczające górną granicę normy], gdzie przeciążenie żelazem jest czynnikiem wyzwalającym, w szczególności porfirię późną skórną (ang.:

Porphyria Cutanea Tarda, PCT). Aby uniknąć przeciążenia żelazem, zaleca się dokładne monitorowanie jego stężenia.

Pozajelitowe podawanie żelaza należy stosować ostrożnie w przypadku ostrych lub przewlekłych infekcji.

Produkt leczniczy Monover nie powinien być stosowany u pacjentów z trwającą bakteriemią.

W przypadku zbyt szybkiej iniekcji dożylnej mogą wystąpić epizody obniżenia ciśnienia.

Należy zachować ostrożność, aby uniknąć wypływu okołożylnego podczas podawania produktu leczniczego Monover. Wypływ okołożylny produktu Monover w miejscu wstrzyknięcia może prowadzić do podrażnienia skóry oraz potencjalnie długotrwałego brązowego zabarwienia w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku wypływu okołożylnego należy natychmiast przerwać podawanie produktu Monover.

Produkt leczniczy Monover zawiera do 9,4 mg (0,41 mmol) sodu w 1 ml roztworu, który zawiera 100 mg żelaza, co odpowiada 0,47% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Jak w przypadku wszystkich preparatów żelaza podawanych pozajelitowo, wchłanianie żelaza podawanego równocześnie doustnie jest zmniejszone.

Zgłaszano, że duże pozajelitowe dawki żelaza (5 ml lub więcej) powodowały brązowe zabarwienie surowicy w próbce krwi pobranej cztery godziny po podaniu.

Żelazo podawane pozajelitowo może być przyczyną fałszywie podwyższonej wartości stężenia bilirubiny i fałszywie obniżonej wartości stężenia wapnia w surowicy.

Ciąża

Dostępne są tylko ograniczone dane dotyczące stosowania produktu leczniczego Monover u kobiet w okresie ciąży, pochodzące z jednego badania obejmującego 100 kobiet w okresie ciąży po ekspozycji na produkt leczniczy Monover. Przed zastosowaniem produktu leczniczego w okresie ciąży konieczne jest wnikliwe rozważenie bilansu korzyści i zagrożeń.

Niedokrwistość wywołaną niedoborem żelaza występującą w pierwszym trymestrze ciąży można leczyć podawanymi doustnie produktami żelaza. Leczenie za pomocą produktu leczniczego Monover należy ograniczyć do drugiego lub trzeciego trymestru, jeżeli spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu.

Po zastosowaniu pozajelitowych produktów żelaza może wystąpić bradykardia płodu. Jest ona zwykle przemijająca i wynika z reakcji nadwrażliwości u matki. Podczas dożylnego podawania pozajelitowych produktów żelaza kobietom w ciąży należy uważnie obserwować nienarodzone dziecko.

Karmienie piersią

Badanie kliniczne wykazało, że przenikanie żelaza z produktu leczniczego Monover do mleka ludzkiego było bardzo niewielkie. Dawki terapeutyczne produktu leczniczego Monover nie powinny wywierać jakiegokolwiek wpływu na noworodka lub niemowlę.

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu leczniczego na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Derizomaltoza żelazowa zawarta w produkcie leczniczym Monover ma małą toksyczność. Produkt jest dobrze tolerowany i ryzyko podczas przypadkowego przedawkowania jest minimalne.

Przedawkowanie może prowadzić do akumulacji żelaza w miejscach gromadzenia, co może prowadzić do hemosyderozy. W rozpoznaniu akumulacji żelaza może być pomocne monitorowanie parametrów żelaza, takich jak ferrytyna w surowicy. Można zastosować środki pomocnicze, takie jak substancje chelatujące.

Roztwór do wstrzykiwań Monover jest koloidem zawierającym żelazo silnie związane w sferoidalnych cząstkach żelazo-węglowodanych.

Produkt leczniczy Monover zawiera żelazo w związku kompleksowym, co umożliwia kontrolowane, powolne uwalnianie biodostępnego żelaza do białek wiążących żelazo, przy małym ryzyku powstania wolnego żelaza.

Każda cząstka stanowi strukturę złożoną z atomów żelaza(III) oraz derizomaltozy o średniej masie cząsteczkowej 1000 Da oraz małym rozrzucie masy cząsteczkowej, prawie całkowicie pozbawioną mono- i disacharydów.

Międzynarodowa nazwa niezastrzeżona (ang. International Nonproprietary Name, INN):

Derizomaltoza żelazowa (znana również jako izomaltozyd 1000 żelaza(III)).

Chelatowanie żelaza(III) węglowodanami nadaje cząstce budowę przypominającą ferrytynę, co przypuszczalnie chroni przed toksycznością niezwiązanego, nieorganicznego żelaza(III).

Żelazo jest dostępne w postaci niejonowej, rozpuszczalnej w wodzie, w roztworze wodnym o pH pomiędzy 5,0 a 7,0.

Oznaki odpowiedzi terapeutycznej są widoczne po kilku dniach podawania produktu Monover, jako wzrost ilości retykulocytów. Ze względu na powolne uwalnianie biodostępnego żelaza, ferrytyna w surowicy krwi osiąga wartości najwyższe w ciągu kilku dni po podaniu dożylnej dawki produktu Monover i powoli powraca do wartości początkowej po upływie tygodni.

Woda do wstrzykiwań

Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)

Kwas solny (do ustalenia pH)

Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi lekami poza podanymi w punkcie 6.6.

Okres ważności ampułek w opakowaniu przeznaczonym do sprzedaży:

3 lata

Okres ważności fiolek w opakowaniu przeznaczonym do sprzedaży:

3 lata

Okres ważności po pierwszym otwarciu pojemnika (bez rozcieńczenia):

Ze względów mikrobiologicznych produkt powinien zostać użyty natychmiast, chyba że sposób otwierania wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego.

Jeśli produkt nie zostanie natychmiast użyty, za czas i warunki przechowywania odpowiedzialny jest użytkownik.

Okres ważności po rozcieńczeniu jałowym roztworem chlorku sodu o stężeniu 0,9%:

Ze względów mikrobiologicznych produkt powinien zostać użyty natychmiast.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

W celu zapoznania się z warunkami przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

28.03.2025