Opzelura

Bielactwo

Opzelura jest wskazany do stosowania w leczeniu niesegmentowego bielactwa z zajęciem twarzy u dorosłych i młodzieży od 12. roku życia.

Atopowe zapalenie skóry

Produkt leczniczy Opzelura jest wskazany w leczeniu umiarkowanego atopowego zapalenia skóry u dorosłych pacjentów, u których stosowane miejscowo kortykosteroidy i stosowane miejscowo inhibitory kalcyneuryny są niewystarczające lub nieodpowiednie.

Jeden gram kremu zawiera 15 mg ruksolitynibu (w postaci fosforanu).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Glikol propylenowy (E1520), 150 mg/g kremu

Alkohol cetylowy, 30 mg/g kremu

Alkohol stearylowy, 17,5 mg/g kremu

Metylu parahydroksybenzoesan (E218), 1 mg/g kremu

Propylu parahydroksybenzoesan, 0,5 mg/g kremu

Butylohydroksytoluen (jako przeciwutleniacz w parafinie, biały miękki) (E321) Polisorbat 20 (E432)

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Krem

Biały lub białawy krem.

Leczenie produktem leczniczym Opzelura powinno być rozpoczęte i nadzorowane przez lekarza mającego doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu chorób, w przypadku których wskazany jest ruksolitynib w kremie.

Dawkowanie

Bielactwo

Zalecana dawka to cienka warstwa kremu nakładana dwa razy na dobę na odbarwione obszary skóry maksymalnie do 10% powierzchni ciała (ang. body surface area, BSA), przy zachowaniu minimum 8-godzinnego odstępu pomiędzy dwoma zastosowaniami ruksolitynibu w kremie. 10% BSA

reprezentuje obszar tak duży jak 10-krotność dłoni łącznie z 5 palcami. Ruksolitynib w kremie należy stosować na najmniejszym niezbędnym obszarze skóry.

Nie należy stosować więcej niż dwóch tub o wadze 100 gramów na miesiąc.

Osiągnięcie zadowalającej repigmentacji może wymagać leczenia dłuższego niż przez 24 tygodnie.

Jeżeli w 52 tygodniu występuje mniej niż 25% repigmentacji w obszarach leczonych, należy rozważyć przerwanie leczenia.

Po uzyskaniu zadowalającej repigmentacji leczenie na tych obszarach można przerwać. Jeśli odbarwienie wystąpi ponownie po przerwaniu leczenia, leczenie można wznowić na obszarach zajętych przez chorobę.

Nie ma potrzeby zmniejszenia dawki leku.

Atopowe zapalenie skóry

Cienką warstwę kremu należy nakładać dwa razy na dobę na obszar skóry zajęty przez chorobę maksymalnie do 20% powierzchni ciała (ang. body surface area, BSA) aż do ustąpienia zmian. Zaleca się stosowanie kremu w regularnych odstępach czasu, przy zachowaniu co najmniej 8-godzinnej przerwy między dwoma aplikacjami ruksolitynibu w kremie. Ruksolitynib w kremie należy stosować na najmniejszym niezbędnym obszarze skóry.

Należy zastosować nie więcej niż 4 tuby o wadze 100 gramów na miesiąc.

W przypadku nawrotu objawów przedmiotowych i podmiotowych należy w razie potrzeby ponownie rozpocząć leczenie obszarów zmienionych chorobowo dwa razy na dobę.

Leczenie należy przerwać, jeśli po 8 tygodniach leczenia dwa razy na dobę nie zaobserwowano poprawy.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności wątroby

Nie przeprowadzono badań z użyciem ruksolitynibu w kremie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Jednak ze względu na ograniczoną ekspozycję ogólnoustrojową nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Zaburzenia czynności nerek

Nie przeprowadzono badań z użyciem ruksolitynibu w kremie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Jednak ze względu na ograniczoną ekspozycję ogólnoustrojową nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. W ramach środków ostrożności ruksolitynib w kremie nie powinien być stosowany u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania.

Pacjenci w podeszłym wieku

Do badań klinicznych produktu leczniczego Opzelura w leczeniu bielactwa i atopowego zapalenia skóry włączono ograniczoną liczbę pacjentów w wieku od 65 lat i starszych, aby ustalić, czy reagują oni inaczej na leczenie niż młodsi uczestnicy (patrz punkt 5.1). Nie ma potrzeby zmiany dawki u pacjentów w wieku 65 lat lub starszych.

Dzieci i młodzież

Bielactwo

W przypadku młodzieży (od 12 do 17 lat) z bielactwem dawkowanie jest takie samo jak w przypadku dorosłych.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ruksolitynibu w kremie u dzieci z bielactwem w wieku poniżej 12 lat. Dane nie są dostępne.

Atopowe zapalenie skóry

Ruksolitynibu w kremie nie stosuje się u dzieci od urodzenia do wieku poniżej 3 miesięcy życia. Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności ruksolitynibu w kremie u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 17 lat. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania.

Sposób podawania

Krem jest przeznaczony wyłącznie do podania na skórę.

Unikać mycia leczonej skóry przez co najmniej 2 godziny po zastosowaniu ruksolitynibu w kremie.

Nie należy nakładać kremu na usta, aby uniknąć jego spożycia.

Pacjentów należy poinstruować, aby po nałożeniu kremu umyli ręce, chyba że leczona jest skóra rąk.

Jeśli osoba inna niż pacjent nakłada krem na skórę pacjenta, osoba ta powinna umyć ręce po nałożeniu kremu.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Ciąża i laktacja (patrz punkt 4.6).

Krem nie jest przeznaczony do podania do oczu, do podania doustnego ani dopochwowego (patrz punkt 4.2). W razie przypadkowego narażenia oczu lub błon śluzowych na działanie substancji krem należy dokładnie zetrzeć i (lub) przepłukać wodą.

Nieczerniakowy rak skóry

U pacjentów leczonych miejscowo ruksolitynibem zgłaszano przypadki nieczerniakowgo raka skóry (ang. non-melanoma skin cancer, NMSC), głównie raka podstawnokomórkowego. U większości z tych pacjentów występowały czynniki ryzyka, takie jak wcześniejsza fototerapia lub wcześniejszy przypadek NMSC. Nie ustalono związku przyczynowego z miejscowym stosowaniem ruksolitynibu.

Okresowe badanie skóry jest zalecane u wszystkich pacjentów, w szczególności u pacjentów z czynnikami ryzyka wystąpienia raka skóry.

Półpasiec

U pacjentów leczonych miejscowo ruksolitynibem zgłaszano przypadki reaktywacji zakażenia wirusem półpaśca. Jeśli u pacjenta rozwinie się półpasiec, należy rozważyć tymczasowe przerwanie leczenia ruksolitynibem w kremie do czasu ustąpienia epizodu.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Propylenowy glikol

Ten produkt leczniczy zawiera 150 mg glikolu propylenowego (E1520) w każdym gramie kremu, który może powodować podrażnienie skóry.

Alkohol cetylowy i alkohol stearylowy

Ten produkt leczniczy zawiera alkohol cetylowy i alkohol stearylowy, które mogą powodować miejscowe reakcje skórne (np. kontaktowe zapalenie skóry).

Parahydroksybenzoesany

Ten produkt leczniczy zawiera metylu parahydroksybenzoesan (E218) oraz propylu parahydroksybenzoesan, które mogą powodować reakcje uczuleniowe (możliwe reakcje typu późnego).

Butylohydroksytoluen

Ten produkt leczniczy zawiera butylohydroksytoluen (E321), który może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry) lub podrażnienie oczu i błon śluzowych.

Polisorbat 20

Ten produkt leczniczy zawiera polisorbat 20 (E432), który może powodować reakcje alergiczne.

Nie przeprowadzono badań interakcji z podawanym miejscowo ruksolitynibem.

Możliwość interakcji z ruksolitynibem jest uważana za małą ze względu na ograniczone narażenie ogólnoustrojowe po podaniu miejscowym.

Na podstawie danych in vitro stwierdzono, że ruksolitynib jest głównie metabolizowany za pośrednictwem cytochromu P450 3A4 (CYP3A4). Możliwość interakcji oceniono w przypadku ruksolitynibu podawanego doustnie w dedykowanych farmakologicznych badaniach klinicznych, które obejmowały jednoczesne podawanie silnych lub umiarkowanych inhibitorów aktywności cytochromu CYP3A4 lub silnego leku indukującego aktywność cytochromu CYP3A4. Wartość AUC w osoczu mniej więcej podwoiła się przy jednoczesnym zastosowaniu silnego inhibitora aktywności cytochromu CYP3A4, podczas gdy przy zastosowaniu umiarkowanego inhibitora aktywności cytochromu CYP3A4 obserwowano jedynie niewielki wzrost tej wartości.

Nie oceniano stosowania ruksolitynibu w kremie w połączeniu z innymi stosowanymi miejscowo produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu bielactwa lub atopowego zapalenia skóry i nie zaleca się jednoczesnego stosowania go na tych samych obszarach skóry. Nie określono skuteczności i bezpieczeństwa stosowania ruksolitynibu w kremie w połączeniu z fototerapią z wąskim pasmem ultrafioletowym B (NB-UVB); nie można podać żadnych zaleceń.

Inne produkty lecznicze w leczeniu innych chorób stosowane miejscowo na tych samych obszarach skóry powinny być stosowane po upłynięciu minimum 2 godzin po zastosowaniu ruksolitynibu w kremie. Dotyczy to również stosowania filtrów przeciwsłonecznych lub emolientów.

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania ruksolitynibu u kobiet w ciąży.

Brak danych dotyczących ogólnoustrojowego wchłaniania po podaniu ruksolitynibu miejscowo w ciąży. Mogą też występować indywidualne czynniki (np. uszkodzona bariera skóry, nadmierne stosowanie), które przyczyniają się do zwiększenia narażenia ogólnoustrojowego.

Badania na zwierzętach wykazały, że po podaniu doustnym ruksolitynib wywiera działanie toksyczne na zarodki i płody. Nie zaobserwowano działania teratogennego u szczurów ani królików (patrz punkt 5.3). Produkt leczniczy Opzelura jest przeciwwskazany do stosowania w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).

Antykoncepcja u kobiet w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po zakończeniu okresu leczenia.

Karmienie piersią

Brak danych dotyczących obecności ruksolitynibu w mleku ludzkim, wpływu na dziecko karmione piersią lub wpływu na produkcję mleka po podaniu miejscowym produktu leczniczego Opzelura. W następstwie doustnego podania ruksolitynibu szczurom w okresie laktacji w mleku był obecny ruksolitynib i (lub) jego metabolity w stężeniu 13-krotnie większym niż stężenie w osoczu matki. W badaniach młodocianych szczurów podawanie doustne ruksolitynibu powodowało wpływ na wzrost i pomiary kości (patrz punkt 5.3). Produkt Opzelura jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią (patrz punkt 4.3), a leczenie należy przerwać około 4 tygodnie przed rozpoczęciem karmienia piersią.

Ruksolitynib w kremie nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Przedawkowanie po podawaniu skórnym jest mało prawdopodobne. Jeśli nałożono zbyt dużo kremu, nadmiar można zetrzeć.

W przypadku przypadkowego narażenia na kontakt z oczami, błoną śluzową jamy ustnej lub podaniu dopochwowo krem należy dokładnie zetrzeć i (lub) spłukać wodą (patrz punkt 4.2 i 4.4).

Mechanizm działania

Ruksolitynib jest inhibitorem kinazy Janusowej (JAK) z wybiórczością względem izoform JAK1 i

JAK2. Sygnalizacja wewnątrzkomórkowa JAK polega na rekrutacji STAT (przetworników sygnałów i aktywatorów transkrypcji) do receptorów cytokin, a następnie na modulacji ekspresji genu.

Uważa się, że cytotoksyczne limfocyty T produkujące autoimmunologiczne IFNγ są bezpośrednio odpowiedzialne za niszczenie melanocytów w ludzkim bielactwie. Rekrutacja cytotoksycznych limfocytów do uszkodzonej skóry przebiega za pośrednictwem chemokin zależnych od IFNγ, takich jak CXCL10. Dalsza sygnalizacja IFNγ jest zależna od JAK1/2, natomiast leczenie ruksolitynibem zmniejsza stężenia CXCL10 u pacjentów z bielactwem.

Wiele cytokin zapalnych i powodujących świąd, które uczestniczą w patogenezie atopowego zapalenia skóry, takich jak IL-4, IL-5, IL-13, IL-22, IL-31, i limfopoetyna zrębu grasicy (ang. thymic stromal lymphopoietin, TSLP) wymaga aktywacji szlaku JAK/STAT w celu dalszej aktywności biologicznej.

Butylohydroksytoluen (jako przeciwutleniacz w parafinie, biały miękki) (E321)

Alkohol cetylowy

Dimetykon (E900)

Edetynian dwusodowy (E385)

Glicerolu stearynian samoemulgujący

Makrogol

Trójglicerydy średniołańcuchowe

Metylu parahydroksybenzoesan (E218)

Parafina (E905), ciekła lekka

Parafina (E905), biała miękka

Fenoksyetanol

Kwas fosforowy (E338)

Polisorbat 20 (E432)

Glikol propylenowy (E1520)

Propylu parahydroksybenzoesan

Woda oczyszczona

Alkohol stearylowy

Guma ksantanowa (E415)

Nie dotyczy

21 miesięcy

Po pierwszym otwarciu: 6 miesięcy.

Przechowywać w temperaturze poniżej 30 °C.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.