Sirturo

SIRTURO 20 mg tabletki

Każda tabletka zawiera fumaran bedakiliny, w ilości równoważnej 20 mg bedakiliny.

SIRTURO 100 mg tabletki

Każda tabletka zawiera fumaran bedakiliny, w ilości równoważnej 100 mg bedakiliny.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka 100 mg zawiera 145 mg laktozy (jednowodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

SIRTURO 20 mg tabletki

Tabletka.

Niepowlekana, biała lub biaława, podłużna tabletka (12,0 mm długości x 5,7 mm szerokości), z linią podziału z obu stron, z wytłoczonymi „2” i „0” po jednej stronie i gładką drugą stroną.

Tabletka może być podzielona na równe dawki.

SIRTURO 100 mg tabletki

Tabletka.

Niepowlekana, biała lub biaława, okrągła, obustronnie wypukła tabletka, o średnicy 11 mm, z wytłoczonym „T” nad „207” po jednej stronie i „100” po drugiej.

Produkt SIRTURO jest wskazany u dorosłych oraz dzieci i młodzieży (w wieku od 2 lat do mniej niż 18 lat i masie ciała co najmniej 7 kg), jako element odpowiedniego skojarzonego schematu leczenia gruźlicy płuc (ang. tuberculosis, TB) wywołanej przez szczepy Mycobacterium tuberculosis oporne na co najmniej ryfampicynę i izoniazyd. Należy wziąć pod uwagę oficjalne wytyczne dotyczące właściwego stosowania antybiotyków.

Leczenie produktem SIRTURO powinno być rozpoczynane i kontrolowane przez lekarza z doświadczeniem w leczeniu gruźlicy wywołanej przez szczepy M. tuberculosis oporne na co najmniej ryfampicynę i izoniazyd.

Przy wyborze odpowiedniego schematu skojarzonego należy kierować się wytycznymi WHO.

Produkt SIRTURO stosować tylko w skojarzeniu z innymi produktami leczniczymi,

na które wyizolowany od pacjenta patogen wykazał, że jest wrażliwy in vitro, lub będzie prawdopodobnie wrażliwy. Należy zapoznać się z Charakterystykami Produktów Leczniczych stosowanych w skojarzeniu z produktem SIRTURO, w celu uzyskania informacji na temat szczególnych zaleceń dawkowania.

Zaleca się stosowanie produktu SIRTURO w terapii bezpośrednio nadzorowanej (ang. directly

observed therapy, DOT).

Dawkowanie

Dorośli

Zalecane dawkowanie SIRTURO u pacjentów dorosłych (18 lat i starszych) przedstawia Tabela 1.

Tabela 1: Zalecana dawka produktu SIRTURO u dorosłych pacjentów Populacja Zalecenia dawkowania Tygodnie 1. do 2. Tygodnie 3. do 24.

a z co najmniej 48 godzinnym odstępem pomiędzy dawkami

Całkowita długość leczenia produktem SIRTURO wynosi 24 tygodnie. SIRTURO należy przyjmować z posiłkiem.

Dzieci i młodzież

Zalecane dawkowanie SIRTURO u dzieci i młodzieży (2 lata do mniej niż 18 lat), oparte na masie ciała, przedstawia tabela 2.

Table 2: Zalecana dawka produktu SIRTURO u dzieci i młodzieży (2 lata do mniej niż 18 lat) Zalecenia dawkowania Masa ciała Tygodnie 1. to 2. Tygodnie 3. do 24.

a z co najmniej 48 godzinnym odstępem pomiędzy dawkami

Całkowity czas leczenia produktem SIRTURO wynosi 24 tygodnie. SIRTURO należy przyjmować z posiłkiem.

Czas trwania terapii

Całkowita długość leczenia produktem SIRTURO wynosi 24 tygodnie. Jeśli konieczne jest leczenie produktem SIRTURO przez okres dłuższy niż 24 tygodnie, leczenie można kontynuować do 40 tygodni u dorosłych w dawce 200 mg trzy razy w tygodniu. (patrz punkty 4.8 i 5.1).

Pominięcie dawki

Pacjentów należy poinformować o konieczności przyjmowania produktu SIRTURO dokładnie zgodnie z zaleceniami i o ukończeniu całego cyklu leczenia.

W razie pominięcia dawki w trakcie pierwszych dwóch tygodni leczenia nie należy uzupełniać pominiętej dawki, lecz kontynuować zwykły schemat dawkowania.

W razie pominięcia dawki w okresie od trzeciego tygodnia, pacjent powinien przyjąć pominiętą dawkę tak szybko jak to możliwe oraz powrócić do schematu stosowania trzy razy w tygodniu. Łączna dawka produktu SIRTURO w okresie 7 dni nie powinna być większa niż zalecana dawka tygodniowa (z co najmniej 24 godzinnym odstępem pomiędzy kolejnymi podaniami).

Osoby w podeszłym wieku

Dane kliniczne dotyczące stosowania produktu SIRTURO u pacjentów w podeszłym wieku są ograniczone (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest konieczne dostosowywanie dawki produktu SIRTURO (patrz punkt 5.2). SIRTURO należy stosować z ostrożnością u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Nie badano produktu SIRTURO u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nie zaleca się jego stosowania w tej populacji.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest konieczne dostosowywanie dawki. Produkt SIRTURO należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min) lub krańcową niewydolnością nerek wymagającą hemodializy lub dializy otrzewnowej (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu SIRTURO u dzieci w wieku poniżej 2 lat lub masie ciała mniej niż 7 kg.

Dane nie są dostępne.

Produkt SIRTURO może zostać włączony do schematu leczenia u dzieci w wieku co najmniej 2 lat i masie ciała co najmniej 7 kg z potwierdzoną lub prawdopodobną gruźlicą płuc wywołaną przez szczepy M. tuberculosis oporne na co najmniej ryfampicynę i izoniazyd, która jest diagnozowana na podstawie objawów klinicznych gruźlicy płuc, odpowiedniego kontekstu epidemiologicznego oraz zgodnie z międzynarodowymi i (lub) lokalnymi wytycznymi (patrz punkt 4.1).

Sposób podawania

Podanie doustne. Produkt SIRTURO należy przyjmować z posiłkiem, gdyż podawanie z jedzeniem zwiększa doustną biodostępność o około 2 razy (patrz punkt 5.2). Istnieje jedna metoda podawania tabletek SIRTURO 100 mg i cztery różne opcje podawania tabletek SIRTURO 20 mg. Każda metoda podawania wymaga podania produktu SIRTURO z pokarmem.

Tabletki SIRTURO 100 mg

Tabletki SIRTURO 100 mg należy połknąć w całości z wodą i pokarmem.

Tabletki SIRTURO 20 mg

Podawanie tabletek 20 mg pacjentom, którzy mogą połknąć tabletki w całości:

Tabletkę SIRTURO 20 mg należy połknąć w całości lub w dwóch równych częściach po podzieleniu wzdłuż linii podziału z wodą i pokarmem.

Podawanie tabletek 20 mg pacjentom, którzy nie mogą połknąć tabletek w całości:

Rozpuszczone w wodzie i podawane z napojem lub miękkim pokarmem

Dla pacjentów, którzy mają trudności z połykaniem całych tabletek, tabletkę SIRTURO 20 mg można rozpuścić w wodzie przed podaniem z pokarmem. W celu ułatwienia podania, mieszaninę można dalej zmieszać z napojem (np. wodą, produktem mlecznym, sokiem jabłkowym, pomarańczowym,

żurawinowym lub napojem gazowanym) lub miękkim pokarmem (np. jogurtem, musem jabłkowym, puree bananowym lub owsianką) w następujący sposób:

• Rozpuścić tabletki w wodzie (maksymalnie 5 tabletek w 5 ml wody) w filiżance.
• Zawartość filiżanki należy dobrze wymieszać, aż do całkowitego rozproszenia tabletek, a następnie natychmiast podać doustnie zawartość filiżanki wraz z pokarmem. W celu ułatwienia podawania doustnego, rozproszoną w wodzie mieszaninę można jeszcze zmieszać z co najmniej 5 ml napoju lub 1 łyżeczką miękkiego pokarmu, a następnie natychmiast podać doustnie zawartość filiżanki.
• Jeśli całkowita dawka to więcej niż 5 tabletek, powyższe czynności przygotowawcze należy powtarzać z odpowiednią ilością dodatkowych tabletek, aż do osiągnięcia pożądanej dawki.
• Upewnić się, że w filiżance nie pozostały żadne pozostałości tabletek, wypłukać napojem lub dodać więcej miękkiego pokarmu i natychmiast podać doustnie zawartość filiżanki.

Rozdrobnione i zmieszane z miękkim pokarmem

Tabletkę SIRTURO 20 mg można rozdrobnić i zmieszać z miękkimi pokarmami (np. jogurtem, musem jabłkowym, puree bananowym lub owsianką) bezpośrednio przed użyciem i podać doustnie.

Aby upewnić się, że w pojemniku nie pozostały żadne resztki tabletek, należy dodać więcej miękkiego pokarmu i natychmiast podać zawartość.

Informacje na temat podawania przez sondę żywieniową znajdują się w punkcie 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Nie ma danych klinicznych dotyczących leczenia produktem SIRTURO:

• gruźlicy pozapłucnej (np. ośrodkowego układu nerwowego - OUN, kości)
• zakażeń innymi gatunkami prątków niż M. tuberculosis
• utajonych zakażeń M. tuberculosis.

Nie ma danych klinicznych dotyczących stosowania produktu SIRTURO jako elementu złożonych schematów leczenia zakażeń lekowrażliwymi szczepami M. tuberculosis.

Oporność na bedakilinę

Bedakilina musi być stosowana wyłącznie w odpowiednim schemacie skojarzonym do leczenia gruźlicy płuc wywołanej przez szczepy M. tuberculosis oporne na co najmniej ryfampicynę i izoniazyd, jak zalecają oficjalne wytyczne, takie jak WHO, aby zapobiec rozwojowi oporności na bedakilinę (patrz punkt 4.2).

Wydłużenie odstępu QT

Produkt SIRTURO może wydłużać odstęp QT. Przed leczeniem produktem SIRTURO i co najmniej raz w miesiącu po rozpoczęciu leczenia należy wykonywać badanie EKG w celu kontroli odstępu QT.

Na początku leczenia należy zbadać, i w razie konieczności wyrównać, stężenia potasu, wapnia i magnezu w osoczu. W razie stwierdzenia wydłużenia odstępu QT należy zbadać ponownie stężenia elektrolitów (patrz punkty 4.5 i 4.8).

Nie należy rozpoczynać leczenia produktem SIRTURO u pacjentów z poniższymi stanami, chyba że korzyści ze stosowania bedakiliny przeważają nad ryzykiem:

• niewydolnością serca;
• skorygowanym odstępem QT wg metody Fridericia (QTcF) > 450 ms (potwierdzony w powtórnym EKG);
• wrodzonym lub dziedzicznym wydłużeniem odstępu QT;
• niedoczynnością tarczycy obecnie lub w wywiadzie;
• bradyarytmią obecnie lub w wywiadzie;
• częstoskurczem komorowym typu torsade de pointes w wywiadzie;
• hipokaliemią.

W przypadku jednoczesnego podawania bedakiliny z innymi produktami leczniczymi, które wydłużają odstęp QTc (w tym klofazyminą, delamanidem lub fluorochinolonami), spodziewany jest addytywny wpływ na wydłużenie odstępu QT (patrz punkt 4.5). Leczenie produktem SIRTURO można rozważyć po dokonaniu pozytywnej oceny korzyści i ryzyka oraz przy monitorowaniu EKG.

Leczenie produktem SIRTURO należy przerwać, gdy u pacjenta wystąpi:

• istotna klinicznie arytmia komorowa;
• odstęp QTcF >500 ms (potwierdzony w powtórnym EKG).

W razie omdlenia należy wykonać EKG, czy nie występuje wydłużenie odstępu QT.

Bezpieczeństwo w zakresie wątroby

W trakcie badań klinicznych u dorosłych, dzieci i młodzieży podczas podawania produktu SIRTURO ze schematem podstawowym zaobserwowano zwiększenie aktywności aminotransferaz z towarzyszącym zwiększeniem stężenia całkowitej bilirubiny o ≥2x GGN (górna granica normy) (patrz punkt 4.8). Należy kontrolować pacjentów w ciągu całego leczenia, gdyż zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych ujawniało się powoli i następowało stopniowo w ciągu 24 tygodni. Należy obserwować objawy i wykonywać badania laboratoryjne (AlAT, AspAT, fosfataza alkaliczna i bilirubina) na początku terapii, co miesiąc w trakcie jej trwania oraz w razie potrzeby.

W razie przekroczenia wartości AlAT lub AspAT o 5 razy powyżej górnej granicy normy, należy zweryfikować schemat dawkowania oraz odstawić produkt SIRTURO i (lub) każdy hepatotoksyczny produkt leczniczy ze schematu.

W trakcie leczenia produktem SIRTURO należy unikać stosowania innych hepatotoksycznych produktów leczniczych i alkoholu, szczególnie u pacjentów ze zmniejszoną rezerwą wątrobową.

Dzieci i młodzież

Przewiduje się, że u dzieci i młodzieży o masie ciała od 30 do 40 kg średnia ekspozycja będzie większa niż u dorosłych (patrz punkt 5.2). Może to być związane ze zwiększonym ryzykiem wydłużenia odstępu QT lub hepatotoksyczności.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi:

Induktory CYP3A4

Bedakilina jest metabolizowana przy udziale CYP3A4. Jednoczesne podawanie produktu SIRTURO z umiarkowanymi lub silnymi induktorami CYP3A4 zmniejsza stężenie bedakiliny w osoczu i może zmniejszać działanie terapeutyczne produktu SIRTURO. Dlatego należy unikać jednoczesnego podawania produktu SIRTURO i umiarkowanych lub silnych induktorów CYP3A4 stosowanych układowo, takich jak efawirenz i ryfamycyny (tj. ryfampicyna, ryfapentyna i ryfabutyna). (patrz punkt 4.5).

Nietolerancja laktozy i niedobór laktazy

Tabletki SIRTURO 100 mg

Tabletki SIRTURO 100 mg zawierają laktozę jednowodną. Tabletki SIRTURO 100 mg nie powinny być stosowane u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Nie zbadano do końca wydalania bedakiliny w warunkach in vivo. CYP3A4 jest głównym izoenzymem CYP uczestniczącym w metabolizmie in vitro bedakiliny i powstawaniu N-monodemetylo metabolitu (M2). Wydalanie bedakiliny z moczem jest nieistotne. Bedakilina i M2 nie są substratami ani inhibitorami glikoproteiny-P.

Induktory CYP3A4

W badaniu interakcji pojedynczej dawki bedakiliny i podawanej raz na dobę ryfampicyny (silnego induktora) u zdrowych dorosłych osób wykazano, że ekspozycja (AUC) na bedakilinę zmniejszyła się o 52% [90% CI (-57; -46)]. Ze względu na prawdopodobieństwo osłabienia działania terapeutycznego bedakiliny z powodu zmniejszenia ekspozycji układowej, należy unikać jednoczesnego podawania bedakiliny z umiarkowanymi lub silnymi induktorami CYP3A4 (np. efawirenzem, etrawiryną, ryfamycynami, w tym ryfampicyną, ryfapentyną i ryfabutyną, karbamazepiną, fenytoiną i zielem dziurawca zwyczajnego [Hypericum perforatum]), stosowanymi układowo.

W badaniu fazy III jednoczesne podawanie słabego induktora CYP3A4, newirapiny, i produktu SIRTURO w ramach terapii skojarzonej przez okres do 40 tygodni u pacjentów jednocześnie zakażonych wirusem HIV spowodowało łagodne zmniejszenie średniej ekspozycji na bedakilinę (AUC) w porównaniu z podgrupą bez jednoczesnego zakażenia wirusem HIV. Ta różnica w ekspozycji nie była jednak związana ze zmniejszeniem działania terapeutycznego. W związku z tym nie jest konieczne dostosowanie dawki w przypadku jednoczesnego podawania produktu SIRTURO ze słabymi induktorami CYP3A4.

Inhibitory CYP3A4

Jednoczesne stosowanie produktu SIRTURO i inhibitorów CYP3A4 nie ma klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję na bedakilinę. Dlatego jednoczesne podawanie produktu SIRTURO i inhibitorów CYP3A4 jest dozwolone i nie jest konieczne dostosowanie dawki.

Krótkotrwałe jednoczesne podawanie bedakiliny z ketokonazolem (silny inhibitor CYP3A4) u zdrowych osób dorosłych zwiększyło średnią ekspozycję na bedakilinę (AUC) o 22% [90% CI (12;

32)]. U zdrowych osób dorosłych 10-dniowe jednoczesne podawanie innego silnego inhibitora CYP3A4, klarytromycyny, z pojedynczą dawką bedakiliny zwiększało średnią ekspozycję na bedakilinę (AUC) o 14% [90% CI (9; 19)]. Bardziej wyraźny wpływ na bedakilinę można zaobserwować podczas długotrwałego jednoczesnego podawania inhibitorów CYP3A4.

W badaniu fazy III długotrwałe jednoczesne podawanie produktu SIRTURO w ramach terapii skojarzonej z lopinawirem/rytonawirem u pacjentów zakażonych wirusem HIV powodowało łagodne zwiększenie średniej ekspozycji na bedakilinę w 24. tygodniu w porównaniu z podgrupą bez jednoczesnego zakażenia wirusem HIV. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.

W otwartym badaniu fazy IIb długotrwałe jednoczesne podawanie klofazyminy i leku SIRTURO w ramach terapii skojarzonej przez okres do 24 tygodni nie miało wpływu na ekspozycję na bedakilinę.

Inne przeciwprątkowe produkty lecznicze

Krótkotrwałe jednoczesne podawanie produktu SIRTURO i izoniazydu/pirazynamidu zdrowym dorosłym osobom nie skutkowało klinicznie istotnymi zmianami ekspozycji (AUC) na bedakilinę, izoniazyd lub pirazynamid. Nie jest konieczne dostosowywanie dawki izoniazydu lub pirazynamidu w razie podawania jednoczesnego z produktem SIRTURO.

W badaniu klinicznym z kontrolą placebo, u dorosłych z gruźlicą, nie stwierdzono znaczącego wpływu jednocześnie podawanego produktu SIRTURO na farmakokinetykę etambutolu, kanamycyny, pirazynamidu, ofloksacyny i cykloseryny.

Produkty lecznicze wydłużające odstęp QT

W otwartym badaniu fazy IIb u dorosłych osób stwierdzono addytywne wydłużenia odstępu QTcF u 17 pacjentów, którzy stosowali jednocześnie klofazyminę w tygodniu 24. (średnia zmiana z punktu odniesienia QTcF = 31,9 ms w porównaniu z 12,3 ms u pacjentów, którzy nie stosowali jednocześnie klofazyminy.

W badaniu fazy III obserwowano addytywne wydłużenie odstępu QTcF podczas skojarzonego stosowania klofazyminy i lewofloksacyny z produktem SIRTURO (patrz punkty 4.4 i 4.8).

W badaniu interakcji bedakiliny i ketokonazolu u zdrowych osób dorosłych zaobserwowano większy wpływ na QTcF po wielokrotnym podaniu bedakiliny i ketokonazolu w skojarzeniu niż po wielokrotnym podaniu poszczególnych leków (patrz punkty 4.4 i 4.8).

Dzieci i młodzież

Badania dotyczące interakcji przeprowadzano wyłącznie u dorosłych.

Ciąża

Dostępne są ograniczone dane dotyczące stosowania produktu SIRTURO u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

W celu zachowania ostrożności należy unikać stosowania produktu SIRTURO w okresie ciąży, chyba, że korzyści z leczenia przeważają nad ryzykiem.

Karmienie piersią

Bedakilina przenika do mleka ludzkiego. W nielicznych publikacjach opisano większe stężenia bedakiliny w mleku ludzkim niż w osoczu matki. U jednego niemowlęcia karmionego piersią, pojedyncze, losowo wybrane stężenie bedakiliny w osoczu było podobne do stężenia w osoczu matki;

u matki występowało duże stężenie bedakiliny w mleku, przy czym proporcje pomiędzy stężeniem w mleku, a stężeniem w osoczu wynosiły 14:1. Jest to zgodne z danymi z badań na zwierzętach (patrz punkt 5.3). Dostępne informacje wskazują, że ekspozycja ogólnoustrojowa u niemowląt karmionych piersią może osiągnąć poziom podobny do obserwowanego u karmiących matek leczonych bedakiliną.

Kliniczne konsekwencje tej ekspozycji nie są znane. Kobiety leczone bedakiliną nie powinny karmić piersią.

Bedakilina może mieć niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Niektórzy pacjenci stosujący bedakilinę zgłaszali zawroty głowy, co należy uwzględnić przy ocenie zdolności pacjenta do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn (patrz punkt 4.8).

Nie zgłoszono przypadków zamierzonego lub przypadkowego przedawkowania produktu SIRTURO podczas badań klinicznych. W badaniu u 44 dorosłych zdrowych osób, którzy przyjęli pojedynczą dawkę 800 mg produktu SIRTURO, stwierdzono działania niepożądane zbieżne ze stwierdzonymi w badaniach klinicznych podczas stosowania zalecanej dawki (patrz punkt 4.8).

Brak doświadczeń dotyczących leczenia ostrego przedawkowania produktu SIRTURO. W razie zamierzonego lub przypadkowego przedawkowania należy podjąć ogólne czynności podtrzymujące funkcje życiowe, w tym monitorowanie funkcji życiowych i EKG (odstęp QT). Dalsze postępowanie powinno być według wskazań klinicznych lub zgodnie z zaleceniami krajowego ośrodka zatruć, jeśli są dostępne. Dializa nie usunie bedakiliny z osocza, ponieważ wiąże się ona w znacznym stopniu z białkami osocza. Należy rozważyć monitorowanie stanu klinicznego.

Mechanizm działania

Bedakilina jest diarylochinoliną. Bedakilina wybiórczo hamuje syntetazę ATP (adenozyno- 5'-trifosforan) prątków, kluczowy enzym biorący udział w wytwarzaniu energii Mycobacterium tuberculosis. Zahamowanie syntetazy ATP skutkuje działaniem bakteriobójczym na replikujące i niereplikujące prątki gruźlicy.

Tabletki SIRTURO 20 mg

Celuloza mikrokrystaliczna

Krospowidon

Krzemionka, koloidalna bezwodna

Hypromeloza

Polisorbat 20

Sodu stearylofumaran

Tabletki SIRTURO 100 mg

Laktoza jednowodna

Skrobia kukurydziana

Hypromeloza

Polisorbat 20

Celuloza mikrokrystaliczna

Kroskarmeloza sodowa

Krzemionka, koloidalna bezwodna

Magnezu stearynian

Nie dotyczy.

Tabletki SIRTURO 20 mg

• - 3 lata

Tabletki SIRTURO 100 mg

• - 3 lata

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania produktu leczniczego.

Tabletki SIRTURO 20 mg

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu i przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Nie usuwać środka osuszającego.

Tabletki SIRTURO 100 mg

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

DD/MM/RRRR

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.