Stocrin

ol Produkt leczniczy STOCRIN roztwór doustny jest wskazany w leczeniu skojarzonym dorosłych, zw

młodzieży i dzieci w wieku od 3 lat, zakażonych ludzkim wirusem upośledzenia odporności -1 (HIV- 1), którzy nie mo gą p ołknąć tabletek powlekanych.

po

Produkt leczniczy STOCRIN nie został dostatecznie zbadany u pacjentów z zaawansowanym go

zakażeniem HIV, tj. u pacjentó w z liczbą komórek CD4 <50/mm 3 lub po niepowodzeniu schematów leczenia zawierającej inhibitor proteazy (PI – protease inhibitor). Chociaż występowanie oporności ne

krzyżowej pomiędzy efawirenzem a inhibitorami proteazy nie zostało udowodnione, nie istnieją ob ecnie wystarczające dane dotyczące aż skuteczności terapii skojarzonej z zastosowaniem PI, gdy schematy leczenia zawierające produkt leczniczy STOCRIN okażą się nieskuteczne.

w

Informacje kliniczne i farmakodynamiczne, z patrz punkt 5.1.

be

t l

Produkt leczniczy STOCRIN jest wskazany w leczeniu skojarzo nym dorosłych, m łod zie ży i dziec i uk

w wieku od 3 lat, z akażonych ludzkim wirusem upośledzenia odporności -1 (HIV-1).

od

Produkt leczniczy STOCRIN nie został dostatecznie zbadany u pacjentów z zaawansowanym Pr

zakażeniem HIV, tj. u pacjentów z liczbą komórek CD4 <50/mm 3 lub po niepowodzeniu schematów leczenia zawiera jąc ych inhibitor proteazy (PI – protease inhibitor). Chociaż występowanie oporności krzyżowej pomiędzy efawirenzem a inhibitorami proteazy nie zostało udowodnione, nie istnieją obecnie wysta rczające dane dotyczące sk uteczn ości terapii sk ojarzonej z zastosowaniem PI, gdy schematy leczenia zawierające produkt leczniczy STOCRIN okażą się nieskuteczne.

Informacje kliniczne i farmakodynamiczne, patrz punkt 5.1.

ro Każdy ml zawiera 30 mg efawirenzu.

ob

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

do Każdy ml zawiera 1 mg kwasu benzoesowego (E210).

Każdy ml zawiera do 0,816 mg alkoholu benzylowego (E1519).

ie P ełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punk t 6.1. en

cz

ob

STOCRIN 600 mg tabletki powlekane

do Każda tabletka powlekana zawiera 600 mg efawirenzu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu ie K aż da tabletka powlekana zawiera 249,6 mg laktozy (w postaci jednowodnej). en

cz

STOCRIN 50 mg tabletki powlekane

Każda tabletka powlekana zawiera 50 mg efawirenzu. sz

pu

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

K ażda tabletka powlekana zawiera 20,8 mg laktozy (w postaci jednowodnej).

do

STOCRIN 200 mg tabletki powlekane

na Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg efawirenzu.

a

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

i K ażda tabletka powlekana zawiera 83,2 mg laktozy (w en postaci jednowodnej).

ol Pełny wykaz sub stancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

zw

po

pu Roztwór doustny.

do Bezbarwny lub jasnożółty przezroczysty płyn.

na

go

Tabletka powlekana.

ne

STOCRIN 600 mg tabletki powlekane

Ciemnożółta, w kształcie kapsułki, aż po jednej stronie wyciśnięta jest liczba „225”.

w

STOCRIN 50 mg tabletki powlekane

Żółta, okrągł a, dwuwypukła z napisem ,,113 ” n a jednej stronie.

z

be

STOCRIN 200 mg tabletki powlekane

Żółta, okrągła, dwuwypukła y z napisem ,,223” na jednej stronie.

icz

y

Leczenie powinien icz rozpoczynać lekarz mający doświadczenie w leczeniu zakażeń HIV.

zn

Dawkowanie

ec

Efawirenz musi być sto sowany w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwretrowirusowymi (patrz t l punkt 4.5).

uk

Efawirenz w postaci roztworu doustnego może być przyjmowany niezależnie od posiłków (patrz od punkt 5.2).

Pr

W celu poprawienia tolerancji działań ni ep ożądanych ze strony układu nerwowego , zaleca się podawanie produktu leczniczego przed snem w okresie pierwszych dwóch do czterech tygodni leczenia oraz u pacjentów, u których te objawy trwają dłużej (patrz punkt 4.8).

Dorośli

Zalecana dawka efawirenzu w skojarzeniu z analogami nukleozydów, będącymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy (NRTIs – nucleoside analogue reverse transcriptase inhibitors) oraz z PI lub bez niego (patrz punkt 4.5), wynosi 24 ml raz na dobę, doustnie.

tu

Dostosowywanie dawki

J eśli efawirenz podawany jest jednocześnie z worykonazolem, dawka podtrzymująca worykonazolu ro musi być zwiększona do 400 mg co 12 godzin, a dawka efawirenzu mu si być zmniejszona o 50%, tj. ob do 300 mg raz na dobę. Po zaprzestaniu leczenia worykonazolem, należy powrócić d o początkowej dawki efawirenzu (patrz punkt 4.5).

do

Jeśli efawirenz podawany jest jednocześnie z ryfampicyną pacjentom o masie ciała 50 kg lub wię kszej , można rozważyć zwiększenie dawki efawirenzu do 800 mg/dobę (patrz punkt ie 4.5).

en

Dzieci i młodzież (w wieku od 3 do 17 lat)

cz W Tabeli 1 przedstawiono zalecaną dawkę efawirenzu w postaci roztworu doustnego w skojarzeniu z PI i (lub) NRTIs u pacjentów w wieku od 3 do 17 lat. Efawirenz w postaci sz tabletek powlekanych wolno podawać wyłącznie dzieciom, które potr af ią połknąć tabletki.

pu

Tabela 1: Dawki pediatryczne podawane raz na dobę

do

Szczególne populacje pacjentów

ne

Zaburzenia czynności nerek

aż

Nie badano farmakokinetyki efawirenzu u pacjentów z niewydolnością nerek; jednak ze względu na to, że mniej niż 1% dawki efawirenzu w wyda lane jest w moczu w postaci niezmienionej, wpływ zaburzeń czynności nerek na wydalanie efawirenzu powinien być minimalny (patrz punkt 4.4).

z

be

Zaburzenia c zynności wątroby

P acjenci z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby mogą być leczeni efawirenzem w zwykle y

zalecanej dawce. Należy uważnie obserwować, czy nie wystąpią zależne od dawki działania icz

niepożądane, szczególnie ze strony układu nerwowego (patrz punkty 4.3 i 4.4).

zn

Dzieci i młodzież

ec

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczno ści efawirenzu u dzieci w wieku poniżej t l 3 lat lub o masie ciała mniejszej niż 13 kg. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 4.8 5.1 i 5.2, ale brak zaleceń dotyczącyc h dawkowania.

uk

tu Leczenie powinien rozpoczyna ć l eka rz mający doświadczenie w lecz e niu zakażeń HIV.

ro

Dawkowanie

ob

Efawirenz musi być sto sowany w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwretrowirusowymi do (patrz punkt 4.5).

W celu poprawienia tolerancji działań niepożąda nych ze strony układu nerwoweg o, ie z aleca się podawanie produktu leczniczego przed snem (patrz punkt 4.8). en

cz

Dorośli

Zalecana dawka efawirenzu w skojarzeniu z analogami nukleozydów, będącymi sz inhibitorami odwrotnej transkryptazy (NRTIs – nucleoside analogue reverse transcriptase inhibitors) oraz z PI lub pu bez niego (patrz punkt 4.5), wynosi 600 mg raz na dobę, doustnie.

do

Dostosowywanie dawki

J eśli efawirenz podawany jest jednocześnie z worykonazolem, dawka podtrzymująca worykonazolu na musi być zwiększona do 400 mg co 12 godzin, a dawka efawirenzu musi być zmnie jszona o 50% tj. do 300 mg raz na dobę. Po zaprzestaniu leczenia worykonazolem, należy powrócić do początkowej a dawki efawirenzu (patrz punkt 4.5).

i en Jeśli efawirenz podawany jest jednocześnie z ryfampicyną pacjentom o masie ciała 50 kg lub ol wi ększej, można rozważyć zwiększenie dawki efawirenzu do 800 mg/dobę (patrz punkt 4.5).

zw

Dzieci i młodzież (w wieku od 3 do 17 lat)

po

W Tabeli 1 przedstawiono zalecaną dawkę efawirenzu w skojarzeniu z PI i (lub) NRTIs u pacjen tów w wieku od 3 do 17 lat. Efawirenz w postaci tabletek wolno podaw ać wyłącznie dzieci om, które go

potrafią połknąć tabletki.

ne

Tabela 1: Dawki pediatryczne podawane raz na dobę *

aż

• Dostępne są ta bletki powlekane efawirenzu 50 mg, 200 mg i 600 mg.

ec

Szczególne t l populacje pacjentów

uk

Zaburzenia czynności nerek

od Nie badano farmakokinetyki efawirenzu u pacjentów z niewydolnością nerek; je dn ak ze względu na to, że m niej niż 1% dawki efawirenzu wydalane jest w moczu w postaci niezmienionej, wpływ Pr zaburzeń czynności nerek na wydalanie efawirenzu powinien być minimalny (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby

Pacjenci z łagodnymi zabur ze niami czynności wąt roby mo gą być leczeni efawirenzem w zwykle zalecanej dawce. Należy uważnie obserwować, czy nie wystąpią zależne od dawki działania niepożądane, szczególnie ze strony układu nerwowego (patrz punkty 4.3 i 4.4).

tu

Dzieci i młodzież

Nie okr eś lono dotychczas bezpiecze ń stwa stosowania ani sk uteczności efawirenzu u dzieci w wieku ro poniżej 3 lat lub o masie ciała mniejszej niż 13 kg. Aktualne dane przedstawiono w punkcie 4.8, 5.1 ob i 5.2, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania .

do

Sposób podawania

Zalecane jest, aby produkt leczniczy STOCRIN przyj mowany był na pusty żołądek. ie Po podaniu produkt u leczniczego STOCRIN z pokarmem obserwowano zwiększone stężenie en efawirenzu, co może prowadzić do zwiększenia częstości występowania działań niepożądanyc h (patrz punkty 4.4 i 5.2).

cz

od

Pr Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąko lwiek substanc ję pom ocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ( klasa C wg skali Child-Pugh) (patrz punkt 5.2).

Jednoczesne stosowanie z terfenadyną, astemizolem, cyzaprydem, midazolamem, triazolamem, pimozydem, beprydylem ani z alk aloidami sporyszu (na przykład ergotaminą, dihydroergotaminą, ergonowiną i metyloergonowiną), gdyż efawirenz konkuruje z nimi o izoenzym CYP3A4, co mo głoby powodować zahamowanie metabolizmu tych leków i stwarzać zagrożenie wystąpienia ciężkich i ( lub) niebezpiecznych dla życi a działań niepożądanych (na przykład zaburzeń rytmu serca, przedłużonego tu działania sedatywnego lub depresji oddechowej) (patrz pun kt 4.5).

ro Jednoczesne stosowanie z produktami roślinn ymi zawierając ymi ziele dziurawca zwyczajnego ob (Hypericum perforatum), gdyż istnieje ryzyko zmniejszenia stężenia efawirenzu w osoczu i osłabienia jego działania leczniczego (patrz punkt 4.5).

do

Pacjenci z:

• stwierdzonym w wywiadzie rodzinnym nagł ym zgonem lub wrodzonym wydłużeni ie em skorygowanego odstęp u QT (QTc) w badaniu EKG, lub jakimkolwiek innym en stanem klinicznym , który wydłuża odstęp QTc .

cz

• objawową arytmią lub klinicznie istotną bradykardią , lub zastoinową niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory w wywiadzie. sz
• ciężkimi zabur zeniami równowagi elektrolitowej np., hipokaliemią lub hipomagnezemią.

pu

Pacjenci, kt órzy przyjmują produkty lecznicze wydłużające odstęp QTc (leki o działaniu do proarytmicznym).

Do takich leków należą:

na

• leki przeciwarytmiczne klasy IA i III,
• leki neuroleptyczne, przeciwdepresyjne,

a

• niektóre antybiotyki, w tym należące do następujących klas: antybiotyki makrolidowe, i fluorochinolony, imidazolowe i triazolowe leki en przeciwgrzybicze,
• niektóre leki przeciwhistaminowe nie wywierające działani a uspokajając ego (terfenadyna, ol astemizol),

zw

• cysapryd,
• flekainid,

po

• niektóre leki przeciwmalaryczne,
• metadon.

go

Jednoczesne podawanie z elbaswirem/grazoprewirem ze względu na przewidywane znaczące ne

zmniejszenie stężenia elbaswiru i grazoprewiru w osoczu (patrz punkt 4.5). W ywoł uje to indukcja CYP3A4 lub P-gp przez efawirenz, aż a przewidywanym skutkiem jest utrata odpowiedzi wirusologicznej na elbaswir/grazoprewir.

w

pu Nadwr ażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

do

Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ( klasa C wg skali Child-Pugh) (patrz punkt 5.2).

na

Jednoczesne stosowanie z terfenady ną , astemizolem, cyzaprydem, midazolamem, triazolamem, a pimozydem, bep rydylem ani z alkaloidami sporyszu (na przykład ergotaminą, dihydroergotaminą, i ergonowiną i metyloergonowiną), gdyż efawirenz konkuruje en z nimi o izoenzym CYP3A4, co mog łob y powodować zah amowanie metabolizmu tych leków i stwarza ć zagrożenie wystąpienia cięż kich i (lub) ol niebezpiecznych dla życi a działań niepożądanych (na przykład zaburzeń rytmu serca, przedłużonego zw

działania sedatywnego lub depresji oddechow ej) (patrz punkt 4.5).

po

Jednoczesne stosowanie z produktami roślinn ymi zawierając ymi ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum), gdyż istnieje ryzyko zmniejszenia stężenia efawirenzu w osoczu i osłabienia go

jego działania leczniczego (patrz punkt 4.5).

ne

Pacjenci z:

• stwierdzonym w wywiadzie aż rodzinnym n agł ym zgonem lub wrodzonym wydłużeni em skorygowanego odstępu QT (QTc) w badaniu EKG, lub jakimkolwiek innym stanem w

klinicznym , który wydłuża odstęp QTc .

• objawową arytmią z lub klinicznie istotną bradykardią , lub zastoin ową niewydolnością s erca ze zmniejsz oną fra be kcją wyrzutową lewej komory w wywiadzie.
• ciężkimi zaburzeni ami równowagi elektrolitowej np., hipokaliemią lub hipomagnezemią.

y

Pacjenci, którzy icz przyjmują produkty lecznicze wydłużające odstęp QTc (leki o działani u proarytmicznym).

zn

Do takich leków nale żą:

• leki przeciwarytmiczne klasy IA i III,

ec

• leki neuroleptyczne, przeciwdepresyjne,
• t l niektóre antybiotyki, w tym należące do następujących klas: antybiotyki makrolidowe, uk fluorochinolony, imidazolowe i triazolowe leki przeciwgrzybicze,
• niektóre leki przeciwhistaminowe niewywierające działani a uspokajają cego (terfenadyna, od astemizol),
• cysapryd,

Pr

• flekainid,
• niektóre leki przeciwmalaryczne,
• metadon.

Jednoczesne podawanie z elbaswirem/grazoprewirem ze względu na pr zewidywane zn aczące zmniejszenie stężenia elbaswiru i grazoprewiru w osoczu (patrz punkt 4.5). W ywoł uje to indukcja CYP3A4 lub P-gp przez efawirenz, a przewidywanym skutkiem jest utrata odpowiedzi wirusologicznej na elbaswir/grazoprewir.

tu

z

be

Efawirenzu nie wolno stosować w leczeniu zakażenia wirusem HIV w monoterapii ani dodawać jako jedyny lek do nieskutecznego y schematu leczenia. Podczas stosowania efawirenzu w monoterapii szybko narasta icz oporność wirusów. Wybierając n owy lek przeciwretrowirusowy(lub leki) do zastosowania w skojarzeniu z efawirenzem, nal eży uwzglę dni ać możliwość powstawania oporności zn

krzyżowej wirusów (patrz punkt 5.1).

ec

Nie zaleca się jednoczesnego podawania efawirenzu z tabletkami złożonymi zawierając ymi efawirenz, emtrycytabinę t l oraz tenofowiru dizoproksyl, chyba że konieczna jest modyfikacja dawki (na pr zykład w uk przypadku stosowania ryfampicyny).

od Jednoczesne podawanie glekaprewiru/pibrentaswiru z efawirenzem może znacznie zmniejszać stężenia glekapr ewiru i pibrentaswiru w osoczu, prowadząc do zmniejszenia działania Pr

terapeutycznego. Nie zaleca si ę j ednoczesnego podawania glekaprewiru/pibrentaswiru z efawirenzem (patrz punkt 4.5).

Nie zaleca się jednoczesnego podawania wyciągów z Ginkgo biloba (patrz punkt 4.5).

Przepisując inne leki do stosowania razem z efawirenzem, lekarz powinien za poznać się z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych.

Jeśli odstawia się którykolwiek ze stosowanych w skojarzeni u produktów leczniczych przeciwretrow irusowych ze względu na jego przypuszczalną nietole ran cję, należ y zwró cić uwagę na tu konieczno ść jednoczesnego odstawienia pozostałych produktów lec zniczych przeciwretrowirusowych.

Po ustąpieniu objawów nietolerancji należy ponownie rozpocząć jednoczesne sto sowanie produktów ro leczniczych przeciwretrowirusowych. Nie zaleca si ę p rzerywanej monoterapii ani stopniowego ob wprowadzania leków przeciwretrowiruso wych, ponieważ zwiększ a to ryzyko selekcji opornych szczepów.

do

Wysypka

ie W badaniach klinicznych nad efawirenze m opisywano występowanie łagodnej en lub średnio nasil onej wysypki, która zw ykle ustępowała pod czas kontynuowanej terapii. Zastosowanie odpowiednich leków cz przeciwhistaminowych i (lub) kortykosteroidów może poprawić tolerancję produktu leczniczego i przyspiesz yć ustępowanie wysypki. U mniej niż 1 % pacjentów leczonych sz efawirenzem opisano ciężką wysypk ę połączoną z tworzeniem się pęcherzyków, wilgotnym złuszczaniem naskórka lub pu powstawaniem owrzodzeń. Częstość rumienia wielop osta ciowego lub zespołu Stevensa− Johnsona wynosiła około 0,1 %. Efawirenz trzeba odstawi ć , jeśli u p acjenta wy stąpi ciężka wysypka połączona do z tworzeniem się pęcherzyków, złuszczaniem naskórka, zajęciem błon śluzowych lub gorączką. Jeśli przerywa się stoso wani e efawirenzu, należy zwrócić uwagę na odstawienie innych leków na przeciwretrowirusowych, aby zapobiec rozwojowi wirusów opornych na leki (patrz punkt 4.8).

a Doświadczenie dotyczące stosowania efawirenzu u pacjentów, którzy przerwali stosowanie innych i leków przeciwretrowirusowych z klasy NNRTI, jest en ograniczone (patrz punkt 4.8). Nie zaleca si ę

stosowania efawirenzu u pacjentów, u których podczas przyjmowania innych leków z klasy NNRTI ol stwierdzono groźne dla życia reakcje skórne (np. zespół Stevensa -Johnsona).

zw

Objawy psychiczne

po

U pacjentów przyjmujących efawirenz od notowano wśród działań ni epo żądanych zaburzenia go

psychiczne. Wydaje się, że pacjenci, u których w wywiadzie występowały zaburzenia psychiczne są bardziej narażeni na tego typu ciężkie działania niep ożądane. W szczególności , u chory ch z przebytą ne

depresją częściej występowała ciężka depresja. Po wprowadzeniu leku do obrotu zgłaszano ciężką depresję, zgony samobójcze, omamy aż , zachowania przypominające psychozy i katatonię. Należy poinformować pacjent ów, że w razie wystąpienia takich obj awów, jak: ciężka depresja, psychoza lub w

myśli samo bójcze, powinni natych miast zgłosić się d o lekarza, który oceni, czy objawy te mogą mieć związek z przyjmowaniem z efawirenzu.Jeśli tak, konieczne jest określenie, czy ry zyko dalszego stosowania leku przeważa be nad spodziewanymi korzyściami z leczenia (patrz p unkt 4.8).

Objawy ze strony y układu nerwo wego

icz

W badaniach klinicznych, u pacjentów przyjmujących efawirenz w dawce dobowej 600 mg zn

opisywano często m.in. takie działani a ni epożądane jak: zawroty głowy, bezsenność, senność, zaburzenia koncentracji i nietypowe sny (patrz punkt 4.8). Objawy ze stron y układu nerwowego ec

zwykle poajwaiły się w pierwsz ym lub drugim dniu leczenia i na ogół ustępowały po pierwszych 2– 4 tygodniach. t l Nal eży poinformować pacjentów, że gd yby takie objawy wystąpiły, prawdopodobn ie ustąpią uk w trakcie dalszego stosowania leku i nie zwiastują rozwoju rzadziej występujących objawów psychicznych.

od

Mogą wystąpić późne działania neurotoksyczne, w tym ataksja i encefalopatia (zaburzenia Pr

świadomości, splątanie, spowolnienie psychoruc howe, psychoza, majaczenie), w ci ągu miesięcy lub lat po r ozpoczęciu leczenia efawi renzem. Niektóre przypadki późnych dzi a łań neurotoksycznych występowały u pacjentów z polimorfizmem genu C YP2B6, co wiąże się ze zwiększonym poziomem efawirenzu pomimo standardowego dawkowania produktu leczniczego STOCRIN. N ależy n iezwłocznie zbadać pacjentów , u których wystąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe c iężki ch

działań niepożądan ych o charakterze neurologicznym, aby ocen ić możliw y związ ek tych działań ze stosowaniem efawirenzu oraz koni eczność przerwania stosowania produktu leczniczego STOCRIN.

Napady drgawkowe

tu U pacjentów przyjmujących efawirenz obserwowano drgawki; zazwyczaj dotyczyło to pacjentów, u których wcześniej występowały już napady d rgawkowe. U pacjentó w przyjmującyc h jednoc ześnie ro leki przeciwdrgawkowe metabolizowane głównie w wątrobie, takie jak fenytoina, karbamazepina ob i fenobarbital, może być konieczne okresowe kontrolowani e stęż enia tych leków w osoczu. W badaniu dotyczącym interakcji między le kami, podczas jednoczesnego stosowania karbamazepiny do i efawirenzu, nastąpiło zmniejszenie stężenia karbamazepiny w osoczu (patrz punkt 4.5). Należy zach ować ostrożność, jeżeli u pacjenta wy stępowały wcześniej napady drgawkowe.

ie Zdarzenia ze s trony wątroby en

cz Po wprowadzeniu do obrotu z głoszono kilk a przypadków niewydolności wątroby u pacjentów, u których nie stwierdzono wcześniej chorób wątroby ani innych, dają cych sz się zidentyfikować czynników ryzyka (patrz punkt 4.8). Należy rozważyć możliwość monitorowania aktywn ości pu enzymów wą trobowych u pacjentów, u których nie stwierdzono wcześniej zaburzeń czynności wątroby , ani innych czynników ryzyka.

do

Wydłużenie sko rygo wanego odstępu QT (QTc)

na

U pacjen tów przyjmujących efawirenz obserwowano wydłużenie odstępu QTc (pat rz punkty 4.5 a i 5.1).

i en Nale ży rozważ y ć z astosowanie alternatywnego do efawirenzu produktu leczniczego w przypadku ol jednoczesnego stosowania produktu leczniczego o potwierdzonym potencjale w ywoływania

zw

częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes lub stosowania u pacjentów o pod wyż szonym ryzyku występowania częstoskurc zu komorowego typu torsade de pointes.

po

Zespół reaktywacji immunologicznej

go

U pacjentów za każonych HIV z ciężkim niedoborem immunologicznym w czasie rozpoczynania ne

złożonej tera pii przeciwretrowirusowej (CART, ang. combination antiretroviral therapy ) wystąpić może reakcja zapalna na niewywołujące aż dotąd objawów lub utajone patogeny oportunistyczne, powodująca ciężkie objawy klin iczne lub nasilenie objawów. Zwykle reakcje tego typu obserwowane w

s ą w ci ągu kilku pi erwszych tygodni lub mi esięcy od rozpoczęcia CAR T. Typowymi p rzykładami są:

zapalenie siatkówki wywołane wirusem cytomegalii, uogólnio ne i /lub miejscowe zakażenia prątkami z

oraz zapalenie płuc wywołane be przez Pneumocystis jiroveci (znane wc ześ niej jako Pneumocystis carinii). Na leż y roz poznać każdy objaw stanu zapalnego i, w razie konieczności , zastosować odpowiednie leczenie. y Zaobserwowano tak że przypadki chorób autoimmunolog icznych (takich jak choroba Gravesa-Basedowa icz i autoimmunologiczne zapalen ie wątroby ) w przebiegu reaktywacji immunologicznej, jednak czas do ich wystąpienia jest zmienny i zdarzenia te mogą wystąpić wiele zn

miesięcy po ro zpoc zęciu leczenia.

ec

Masa ciała i par ametry metaboliczne

t l

Podczas leczenia przeciwretrowir usowego może w yst ąpić zwiększeni e masy cia ła oraz s t ęże nia uk

lipidów i glukozy we krwi. Tak ie zmiany mogą być częściowo związane z opanowaniem choroby od i stylem życia. W odniesieniu do lipidów, w niektórych przypadkach istnieją dowody, że zmiany te wynikają z leczenia, podczas gdy w odniesieniu do zw iększenia mas y ciała nie ma przekonują cych Pr

dowodów na powiązanie z konkretnym leczeniem. W monitorowaniu stężenia lipidów i glukozy we krwi należy kierować się ustalonymi wytycznymi dotyczącymi leczenia zakażenia H IV.

Zaburzenia gospo darki tłuszc zowej nale ży leczyć w k linicznie właściwy sposób .

Martwica kości

Choć uważa się, że etiologia te j choroby jest wieloczynnikowa (zwią zana ze stosowaniem kortykosteroidów, spożywaniem alkoholu, ciężką immunosupresją, podwyższonym wskaźnik iem ma sy ciała), o dnotowano przypadki mar twicy kości, zwłaszcza u pacjentów z zaawansowaną chorobą tu spowodowaną przez HIV i (lub) poddanych długotrwałemu , skojarzonemu leczeniu przeciwretrowirusowemu (CART ). Należy poradzić pacjentom, by zwrócili się do lek arza, jeśli ro odczuw ają ból e w stawach, szt ywność stawów lub trudnoś ci w poruszaniu się.

ob

Szczególne populacje pacjentów

do

Choroba wątroby

Efawirenz jest prze ciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby ie (patrz punkty 4.3 i 5.2) i niezalecany u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeni ami czynności en wątroby , gd yż nie ma wystarczających danych aby ustal ić czy konieczne jest dostosowanie dawki. Ze wz ględu na cz znaczny udział cytochromu P450 w metabolizmie efawirenzu oraz ograniczone doś wiadczenie kliniczne u pacjentów z przewlek łymi chor obam i wątroby, zaleca się zac sz howanie ostr ożności podczas stosowania efawirenzu u pacjentów z łagodn ymi zaburzeniami cz ynności wątroby. Należy uważnie pu m onitorować p acjen tów pod kątem występowani a działań niepożądany ch zale żny ch od dawki, szczególnie ze strony u kładu nerwowego. Należy p rzeprowa dzać okresowe badania laboratoryjne , aby do określić zaawansowanie choroby wątro by (patrz punkt 4.2).

na Nie ustalono b ezpieczeństwa stosowania i skuteczności efawirenzu u pacjentów z nasilonymi zaburzenia mi wątr oby. U pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B lub C, kt órzy leczeni a byli skojarzonymi lekami przeciwretrowirusowymi, wy stępuje zwiększone ryzyko ciężkich działań i niepożądanych ze strony wątroby, które mogą być przyczyną en zgonu. U pacjentów z wcze śni ejszymi

zabur zeniami czynności wątroby , w tym u pacjentów z przewlekłym czynnym zapaleniem wątroby, ol występuje zwiększona częstość zaburzeń czynności wątroby p o stosowaniu skojarzonym leków zw

przeciwretrowirusowych. Pacjentów tych na leży kontrolować zgodnie z obowiązu j ący mi standardami.

Jeżeli stwierdza się pogorszenie w przebiegu choroby wątroby lub długotrwałe zwiększenie po

aktyw ności aminotransferaz do wartości powyżej 5 razy ponad górny zakres wartości prawidłowych, należy rozważyć kor zyści z kontynuowania leczenia efawirenzem wobec ewentualnego ryzyka go

znac znego działania toksycznego na wątrobę. U tych pacjentów należy rozważyć przerwanie lub odstawienie leku (patrz punkt 4.8).

ne

U pacjentów leczonych innymi aż produktami leczniczymi, które mają działan ie toksycz ne na wąt r obę , zaleca się również bada nia kontrol ne enzymów wątrobowych. W przypadku skojarzonego stosowania w

leków przeciwwirusowych w leczeniu wirusowego zapal enia wątroby typu B lub C należy zapoznać się również z Charakterystykami Produktów Leczniczych odpowiednich produktów leczniczych.

z

be

N iewydolność nerek

N ie zbadano farmakokinetyki y leku u pacjentów z niewydolnością nerek . Je dnak ze względu na to, że w posta ci niezmienionej icz w moczu jest wydalane poniżej 1% daw ki efawirenzu, wp ływ niewydolnośc i nerek na wydalanie efawirenzu jest przypuszczalnie minimalny (patrz punkt 4.2). Nie ma zn

doświadczenia u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, stąd zalecane jest uważn e monitorowanie tej grupy pacjentów.

ec

t l

Pacjenci w wiek u podeszłym

W badaniach klinicznych uczestn iczyła ni ewys tarczająca liczba pacjent ów w podesz łym wieku, aby uk

możliwe było określenie, czy ich reakcja na lek jest inna niż osób młodszych.

od

Dzieci i młodzież

Pr

Nie określono działania efawirenzu u dzieci w wieku poniżej 3 lat lub o masie ciała poniżej 13 kg.

Istnie ją dowody ws kazujące na to, że efawirenz mógł zmieniać farmakokinetykę u bardzo małych dzieci. Z tego powodu efawirenzu w postaci roztworu doustnego n ie wolno podawać dzieciom poniżej 3 lat.

U 26 z 57 dzieci (46%) leczonych efawirenzem przez 48 tygodni stwie rdzono wysypkę ; u trojga z nich wysypka miała ciężki przebieg. Przed rozpoczęciem terapii efawirenzem u dzieci można rozważyć profilaktyczne zastosowanie odpowiednich leków przeciwhistaminowych.

Alkohol benzylowy (E1519)

tu Alkohol benzylowy mo ż e powodow ać reakcje alergiczne. ro

ob

ro Efaw irenzu nie wolno stosować w leczeniu zakażenia wirusem HIV w monoterapii ani dodawać jako ob jedyny lek do nieskutecznego schematu leczenia. Podczas stosowania efawirenzu w monoterapii szybko narasta oporność wirusó w . Wybierając n owy lek przeciwretrowirusowy(lub leki) do do zastosowania w skojarzeniu z efawirenzem, nale ży uwzględnić możliwość powstawania oporności krzyżowej wirusów (patrz punkt 5.1).

ie Nie zaleca się jednoczesnego podawania efawirenzu z tabletkami złożon y mi zawierający en mi efawirenz, emtrycytab inę o raz tenofowiru dizoproksyl, chyba że konieczna jest modyfikacja dawki ( na przykład cz w przypadku stosowania ryfampicyny).

sz Jednoczesne podawanie glekaprewiru/pibrentaswiru z efawirenzem może znacznie zmniejszać pu stęż enia glekaprewiru i pibrentaswiru w osoczu, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego. Nie zaleca się jednoczesnego podawania glekaprewiru/pibrentaswiru z efawirenzem do (patrz punkt 4.5).

na

Nie zaleca się jednoczesnego podawania wyciągów z Ginkgo biloba (patrz punkt 4.5).

a Przepis ują c inne leki do stosowania razem z efawirenzem, l ekarz powinien zapoznać się i z odpowiednimi Charakterystykami Produktów Leczniczych. en

ol Jeśli odstawia się którykolwiek ze stosowanych w skojarzeniu produktów leczniczych zw

przec iwretrowirusowych ze względu na jego przypusz czalną nietolerancję, należy zwrócić uwagę na koniec zność jednoczesnego odstawienia pozostałych produktów leczniczych przeciwretrowirusowych.

po

Po ustąpieniu objawów nietoler a ncji należy po nownie rozpocz ąć jednoczesne stosowanie produktów leczniczych przeciw retrowirusowych. Nie zaleca się przerywanej monotera pii ani stopniowego go

wprowadzania leków przeciwretrowirusowych, ponieważ zwiększ a to ryzyko selekcji opornych szczepów.

ne

Wysypka aż

w

W badaniach klinicznych nad ef awirenzem opisywano występowanie łagodnej lub średnio nasilonej wysypki, która zwykle ustępowała podczas kontynuowanej terapii. Zastosowanie odpowiednich leków z

przeciwhistaminowych be i (lub) kortykosteroidów może popraw i ć tolerancję produktu leczniczego i pr zyspieszyć ustępowanie wysyp ki. U mniej n iż 1 % pacjentów leczonych efawirenzem opisano cięż k ą wysypk ę połączoną y z tworzeniem się pęcherzyków, wilgotnym złuszczaniem naskórka lub powstawaniem icz owrzodzeń. Częstość rumie nia wielopostaciowego lub zes poł u Stevensa − Johnsona wynosiła około 0,1 %. Efawirenz trzeba odstawi ć, jeśli u pacjenta wystąpi ciężka wysypka połączona zn

z tworzeniem się pęcherzyków, złuszczaniem naskórka, zajęciem błon śluzowych lub gorączką. Jeśli przerywa się stosowanie efawirenzu, nale ż y zwró cić uwagę na odst awienie innych leków ec

przeciwretrowirusowych, aby zapobiec rozwojowi wirusów opornych na leki (patrz punkt 4.8).

t l

Doświadczenie uk dotyczące stosowania efawirenzu u pacjentów, którzy przerwali stosowanie innych leków przeciwretrowirusowych z klasy NNRTI, jest ograniczone (patrz punkt 4.8). Nie zaleca się od stosowania efawirenzu u pacjentów, u których podczas przyjmowania innych leków z klasy NNRTI stwierdzono groźne dla życia reakcje skórne (np. zespół Steve nsa-Johnsona).

Pr

Objawy psychiczne

U pa cjentów przyjmujących efawir enz odnotowano wśród działań niepożądanych zaburzenia psychiczne. Wyd aje się, że pacjenci, u których w wywiadzie występowały zaburzenia psychiczne są

bardziej narażeni na tego typu ciężkie d ziałania niepożąd ane. W szczegól noś ci, u chorych z przebytą depres ją częściej w ys tępowała ciężka depresja. Po wprowadzeniu le ku do obrotu zgłaszano ciężką depresję, zgony samobójcze, omamy , zachowania przypominające psychozy i katatonię. Należy poinformowa ć pacjentów, ż e w razie wyst ąpi enia takich objawów, ja k: ciężka depresja, psychoza lub myśli samobójcze , powinni natychmiast zgłosić się do lekarza, który oceni, czy objawy te mogą mieć tu związek z przyjmowaniem efawirenzu.Jeśli tak, konieczne jest określen ie, czy ryzyko dalszego stosowania leku przeważa nad spodziew anymi korzyściami z leczenia (patrz punkt 4.8). ro

ob

Objawy ze strony układu ne rwowego

do W badaniach klinicznych, u pacjentów przyjmujących efawirenz w dawce dobowej 600 mg opisywano często m.in. taki e działania niepożąd ane jak: zawroty gł ow y, bezsenność, senność, zaburzenia koncentracji i nietypowe sny (patrz punkt 4.8). Objawy ze st rony układu ie nerwowego zwykle pojawiały się w pierwsz ym lub drugim dniu leczenia i na ogół ustępowały en po pierwszych 2– 4 tygodniach. Nale ży poinformowa ć p acjentó w, że gdyby takie objawy wys tąpiły, prawd opodobnie cz ustąpią w trakcie dalszego stosowania leku i n ie zwiastują rozwoju rzadziej występujących objawów psychicznych. sz

pu Mogą wystąpić późne działania neurotoksyczne, w tym ataksja i encefalopatia (zaburzenia ś wia domości, splątanie, spowolni enie psychoruchowe, psychoza, majaczenie), w ciągu miesięcy lu b do lat po rozpoczęciu leczenia efawirenzem. Niektóre przypadki późnych działań neurotoksycznych występowały u pacjentów z polimorfizmem genu CYP2B6, co wiąże si ę ze zw iększo nym poziomem na efawirenzu pomimo standardowe go dawkowania produktu leczniczego STOCRIN. Należy niezwłocznie zbadać pacjentów , u których wyst ąpią objawy podmiotowe i przedmiotowe ciężki ch a działań niepożądan ych o charakterze neurologicznym, aby ocen ić mo żliw y związ ek tych działań i ze stosowaniem efawir enzu oraz konieczność przerwania en stosowania produktu leczniczego STOCRIN.

ol

Napady drgawkowe

zw

U pacjentów przyjmujących efawirenz obserwowano drgawki; zazwyczaj dotyc zyło to pacjentów, po

u których wcze śni ej wyst ępowały już napady drgawkowe . U pacjentów p rzyjmujących jednocześnie leki przeciwdrgawkowe metabolizowane głównie w wątrobie, takie jak fenytoina, karbamazepina go

i fenobarbital, może być konie czne okresowe kontrolo wanie stężen ia tych leków w osoczu. W badaniu d otyczącym interakcji mię dzy lekami, podczas jednoczesnego stosowania karbamazepiny ne

i efawirenzu, nastąpiło zmniejszenie stężenia karbamazepiny w osoczu (patrz punkt 4.5). Na leży zachować ost rożność, jeżeli u aż pac jenta występowały wcześni ej napady drgawkowe.

w

Zdarzenia ze strony wą troby

z

Po wprowadzeniu do be ob rotu zgłoszono kilka przypadków niewydolności wątroby u pacjentów, u których nie stwierdzono wcześniej chorób wątroby an i innych, dając ych się zidentyfikować czynników ryzyka y (patrz punkt 4.8). Nale ży roz ważyć możliwość monitorowania aktywnośc i enzymów wąt robowych icz u pacjentów, u których nie stwierdzono wcześniej zaburzeń czynności wątroby, ani innych czynników ryzyka.

zn

Wydł u żenie skorygowane go odstępu QT (QTc)

ec

U pacjentów t l przyjmują cych efawirenz obserwowa no wydłużenie odstępu QT c (patrz punkty 4.5 i uk 5.1).

od Należy rozważyć zastosowanie alternatywnego do efawirenzu produktu leczniczego w przypadku jednoczesnego stosowania produktu leczniczego o potwierdzonym potencjale wywoływania Pr

czę stoskurczu komorowego typu torsade de pointes lub stosowania u pacjentów o p odwyższonym ryzyku występowania częstoskurczu komorowego typu torsade de pointes.

Wpływ pokarmu

Podawanie efawirenzu z pokarmem może zwi ększać stężenie efa wirenzu w osoczu (patrz punkt 5.2) i prowad zić do zwiększ enia częstości działań niepożądanyc h (patrz punkt 4.8). Zaleca się przyjmowanie efawirenzu na pusty żołądek, przed snem.

tu

Zespół reaktywacji immunologicznej ro

ob U pac jentów zakażon ych HIV z ciężkim nied oborem immunologicznym w czasie rozpoczynania z łożonej terapii przeciwr etrowirusowej (CART, ang. combination antiretroviral therapy ) wystąpić do może reakcja zapalna na niewywołujące dotad objawów lub utajone patogeny oportunistyczne, powod ująca ciężkie objaw y kliniczne lub nasilenie objawów. Zwykle reakcje tego typu obserwowane są w ciągu kil ku pierwszych tygodni lub miesięcy od rozpoczęcia CART. Typowymi ie przykładami są:

zapalenie siatkówki wywołane wirusem cytomegalii, uo gólnione i/lub mie jscowe en zakażenia prątkami oraz zapalenie p łuc wywoła ne przez Pneumocystis jiroveci (znane wcześniej jako Pneumocystis cz carinii). N ależy rozpoznać każdy objaw stanu zapalnego i, w razie konieczności , zastosować odpowiednie leczenie. Zaobserw owano także pr zypadki chorób autoimmunologicznych sz (takich jak choroba Gravesa-Basedowa i autoimmunologiczne zapalenie wątr oby) w przebiegu reaktywacji pu immunologicznej, jednak czas do ich wystąpienia jest zmienny i zdarzenia te mogą wystąpić wiele miesięcy po rozpoczęciu leczenia.

do

Masa ciała i parametry metaboliczne

na

Podczas leczenia prz eciwretrowirusowego może wystąpić zwięk szenie masy c iała oraz stężenia a lipidów i glukozy we krwi. Takie zmiany mogą być częściowo związane z opanowaniem choroby i i stylem ży cia. W odniesieniu do lipidów, w niektórych en przypadkach istni eją dowod y, ż e zmiany te wynikają z leczenia, podczas gdy w odniesieniu do zwiększenia masy ciała nie ma przekonujących ol dowodów na powiązanie z konkretnym leczeniem. W monitorowaniu stężenia lipi dów i glukozy zw

we k rwi należy kierować się ustalonymi wyt ycznymi dotycz ący mi leczenia zakażenia HIV.

Zaburzenia gospodarki t łuszczowe j na leży leczyć w klinicznie właściwy sposób.

po

Martwica kości

go

Choć uważa się, że etiologia te j choroby jest wieloczynnikowa (związana ze s tosowaniem ne

kortykoster oidów, spożywaniem a lkoh olu, ciężką immunosupre sją, podwyższonym wskaźn ikiem masy ciał a), odnotowan o przypadki aż martwicy kości, zwłaszcza u pacjentów z zaawansowaną chorobą spowodowaną przez HIV i (lub) poddanych długotr w ałemu, skojarz onemu leczeniu w

przeciwretrowirusowemu (CART). Należy po radz ić pacjent om, by zwrócili się do l ek arza, jeśli o dczuwają bóle w stawach, sztywność stawów lub trudności w poruszaniu się.

z

be

Szczególne populacje y pacjentów

icz

Choroba wątroby

zn

Efawirenz jest przeciwwskazany u pacjentów z c iężkimi zaburzeniami cz y nności wą troby (patrz punkty 4.3 i 5.2) i niezalecany u pacjentów z umiarko wanymi zaburzeniami czynności wątroby, gdyż ec

nie ma wystarczających danych , aby ustal ić czy konieczne jest dostosowanie dawki. Z e względ u na znaczny t l u dział cy tochromu P450 w metabolizmie efawirenzu oraz og raniczone doświadczenie kliniczne u pacjentów z prze wlekłymi chorobami wątroby, zaleca się zachowanie ostrożności podczas uk

stosowania efawirenzu u pacjentów z łagodn ymi zaburzeniami czynno ści wątroby . Należy uważnie od mon itorować p acjentów pod k ąte m wys tę powania działań niepożądanych zależnych o d dawki, szczeg ólnie ze strony układu nerwowego. Należy przeprowadzać okresowe badania laboratoryjne , aby Pr

określić zaawansowanie choroby wątroby (patr z punkt 4.2).

Nie ust alono bezpieczeństwa st osowania i skuteczno ści efawirenzu u pacjentów z nasilonymi zab urzeniami wąt roby. U pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B lub C, którzy leczeni byli skojarzonymi lekami przeciwretrowiru sowymi, występ uje zwiększone ryzyko ciężkich działań

niepożą danych ze strony wą trob y, które mogą być przyczyną zgo nu. U pacjentów z wcz eśniejszymi zaburzeniami czynności wątroby, w tym u pacjentów z przewlekłym czynnym zapaleniem wątroby, występuje zwięks z ona częstość z abu rzeń czynności wątr oby po stosowaniu skojarzonym leków przeciwretrowirusowych. Pacjentów t ych należy kontrolować zgodnie z obowiązującymi standardami.

Jeżeli stwierdza się pogorszenie w przebiegu choroby wątroby lub długotrwałe zwiększeni e tu aktywności am inotransferaz do warto ści powyżej 5 razy pona d górny zakres warto ści prawidłow ych, należy rozważyć korzyści z kontynuowania leczenia efawirenzem wobec ewentualnego ryzyka ro znacznego działania toksycznego na wątrobę. U tych pacjentów należy ro z ważyć przerwan ie lub ob odstawienie leku (patrz punkt 4.8).

do U pacjentów leczonych innymi produktami leczniczy mi, które mają działanie toksyczne na wątrobę, zaleca się również badania kontrolne enzymów wątrobowych. W przypadku skojarzonego stosowania leków przeciwwirusowych w leczeniu wirusoweg o zapalenia wątroby typ u B lub C ie nale ży zapozna ć się również z Charakte rystykami Produktów Leczniczych odpowiednich produktów en leczniczych.

cz

Niewydolność ne rek

N ie zbadano farmakokinetyki leku u pacjentów z niewydolnością nerek. Jednak sz ze względu na to, że w postaci niezmienionej w moczu jest wydalane p oniżej 1 % dawki efawire nzu, wpływ niewydolności pu nerek na wydalanie efawirenzu jest przypuszczalnie minimalny (patrz punkt 4.2). Nie ma doświadczenia u pacjentów z ciężką n i ewydolnością n ere k, stąd zalecane jest uważne monitorow anie do tej grupy pacjentów.

na

P acjenci w wieku podeszły m

W badaniach klinicznych uc zestniczyła niewystarczająca liczba pacjentów w podeszłym wieku, aby a możliwe było określenie, czy ich reakcja na lek jes t inna niż osób mł odszych.

i en

Dzieci i młodzież

ol N ie określono d ziałania efawirenzu u d zieci w wieku poniżej 3 lat lub o masie ciała poniże j 13 kg.

zw

Z tego względu nie należy stosować efawirenzu u dzieci w wieku poniżej 3 lat.

po

U 26 z 57 dzieci (46%) leczonych efawirenzem przez 48 tygodni stwierd zono wysypkę ; u trojga z nich wysypka mia ła ciężki przebieg. Prze d rozp oczęciem terapi i efawirenzem u dzieci można rozważyć go

profilaktyczne zastosowanie odpowiednich leków przeciwhistaminowych.

ne

Laktoza

aż

Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedzic zną w

nietoleran cją galaktozy , brakiem laktazy lub zesp ołem złego wchłaniania glukozy -galaktozy. Takie osoby mogą przyjmować efawirenz w postaci roztworu doustnego, który nie zawiera laktozy.

z

be

Sód

y

Ten produkt leczniczy icz zawie ra mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletk ę powlekaną , to znaczy lek u znaje się za „wolny od sodu”.

zn

do Efawirenz in vivo indukuje enzymy CYP3A4, CYP2B6 oraz UGT1A1. Podczas jednoczesnego stosowania z efawirenzem zw iązków będących substratami tych enzy mów, może nas tępować zmniejszenie ich stężenia w osoczu. W warunkach in vitro efawirenz jest także inhibitorem ie enzymu CYP3A4. Z tego powodu teoretycznie efawirenz może początkowo zwiększać nar en ażenie ogólnoustrojowe na substraty CYP3A4 i dlatego zaleca s ię ost rożność w wypadku stosowania leków cz będących substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (patrz punkt 4.3). Efawirenz może induk ować enzymy CYP2C19 oraz CYP2C9, chociaż in vitro wykazano sz równi eż ich hamowanie, dlatego ostateczny efekt jednoczesnego stosowania z efawirenzem związków będących substratami pu tych enzymów nie jest znany (patrz punkt 5.2).

do Narażenie na efawirenz może być zwiększone podczas jednoczesnego podania z produktami leczniczymi (np. rytonawirem) lub pokarmami (np. sokiem grejpfrutowym), które obniżają aktywność na CYP3A4 lub CYP2B6.

a

Związki lub preparaty ziołowe (np. wyciągi z Ginkgo biloba i ziela dziurawca zwyczajnego)

i

indukujące te enzymy mogą doprowadzić do zmniejszenia en stężenia efawirenzu w osoczu. Jednoczesne podawanie ziela dziurawca zwyczajnego jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Nie zaleca się

ol

jednoczesnego podawania wyciągów z Ginkgo biloba (patrz punkt 4.4).

zw

Podawanie efawirenzu jednocześnie z metamizolem, który jest induktorem aktywności enzymów po

metabolizuj ących, w tym CYP2B6 oraz CYP3A4, może spowodować zmniejszenie stężeń efawirenzu w osoczu z potencjalnym zmniejszeniem jego skuteczności klinicznej. Dlatego zaleca się zachowanie go

ostrożności w przypadku podawania metamizolu jednocześnie z efawirenzem; w zal eżności od potrzeb, należy monitorować odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie produktu leczniczego.

ne

Le ki wydłużające odstęp QT aż

w

Przeciwwskazane jest stosowanie efawirenzu jednocze śnie z lekami, które mog ą powodować wydłużenie odstępu QTc lub wystąpie nie czę stoskurczu komorowego typu torsade de pointes, takimi z

jak: leki przeciwarytmiczne be klasy IA i III, leki neuroleptyczne i przeciwdepresyjne, niektóre antybiotyki, w tym należące d o nas tępują cych klas: antybiotyki makrolidowe, fluorochinolony, imidazolowe i triazolowe y leki przeciwgrzybicze, niektóre leki przeciwhistaminowe niewywierające działani a uspokajaj icz ą cego (terfenadyna, astemizol), cyzapryd, flekainid, niektóre leki przeciwmalaryczne i metadon (patrz punkt 4.3).

zn

Dzieci i młodzież

ec

Badania t l dotyczą ce interakcji prz eprowadzono wyłącznie u dorosłych.

uk

Przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania

od

Efawirenz u nie wolno stosować jednocześnie z: terfenadyną, astemizolem, cyzapryd em, Pr

midazolamem, triazolamem, pimozydem, beprydylem ani z alkaloidami sporyszu (na p rzykład er gotaminą, dihydroergotaminą, ergonowin ą i metyloergonowiną) , gdyż wpływ na hamowa nie ich me tabolizmu może doprowadzić do wystąpienia ciężkich zdarzeń , zagrażających życiu (patrz punkt 4.3).

Efawirenzu nie wolno stosować w połączeniu z elbaswirem/grazoprew irem ze względu na przewidywa ne znaczą ce zmniejszenie stężenia elbaswiru i grazoprewiru w o soczu wywołane indukcją enzymów metabolizujących produkty lecznicze i ( lub) białe k transportowych, czego przewidywanym skutkiem jest utrata odpowiedzi wirusologicznej na elbaswir/grazoprewir (patrz punkt 4.5).

tu

Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum)

ro Jednoczesne podawanie efawirenzu i ziela dziurawca zwyczajnego lub produktów ziołowych ob z awierający ch ziele dziurawca zwyczajnego jest przeciwwskazane. Jednoczesne stosowanie ziela dziurawca zwyczajnego m oże wiązać się ze zmniejszeniem stężenia efawi renzu w osoczu z powodu do indukcji enzymów metabo lizujących lek i (lub) transportu białek przez składniki ziela dziurawca zwyczajnego . Jeśli pa cjent przyjmuje ziele dziurawca zwyczajnego , należy o dstawić produkt, sprawdzić poziom wiremii i, w miarę możliwośc i, stężenie efawirenzu. Po odstawieniu ie ziela dziurawca zwyczajnego stężeni e efawire nzu może się zwiększyć i może być wymagane en dostosowanie dawki efawirenzu . Indukują cy wpł yw ziela dziurawca zwyczajnego m oże utr zymywa ć się przez co cz najmniej 2 tygodnie po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.3).

sz

Prazykwantel

pu Nie zaleca się jedn oczesnego stosowania prazykwantelu ze względu na istotne zmniejszenie stężenia prazykwantelu w osoczu , co związane jest z ryzykiem niepowodzenia leczenia do z powodu zwiększonego przez efawirenz metabolizmu wątrobowego. Jeśli stosowanie skojarzenia jest konieczne , należy rozważyć zwiększenie dawki prazykwantelu.

na

Inne interakcje

a i W tabeli 2 poniżej wymieniono i nterakcje zachodzące en między e fawirenzem a inhibitorami proteazy, lekami przeciwretrowirusowymi inn ymi niż in hibitory proteazy oraz innymi, nie ol przeciwretrowirusowymi prod uktami leczniczymi (zwiększenie stężenia oznaczono jako „↑”, zw

zmniejszenie stężenia jako „↓”, brak zmiany stężenia jako „↔”, raz co 8 lub 12 godzin jako „co 8 h ” lub „co 12 h ”). Jeś li b yło to moż liwe, w nawiasach podan o 90% lub 95% przedziały ufności. Badan ia po

przeprowadzono z udziałem zdrowych osób, chyba że wskazano inaczej.

go

ne

aż

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

Tabela 2: Interakcje po między efawirenzem i innymi produktami leczniczymi u dorosły ch

LEK I PRZECIWZAKAŹNE

Leki przeciwwirusowe stosowane w zakażeniu HIV

do

Inhibitory proteazy (PI)

Pr razy n a dobę/ 600 mg raz na dobę ) farmakokinetycznych. Patrz t eż pon iżej punkt dot ycząc y rytonawiru.

Pr

ol

zw

po

go

ne

aż

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

AUC: ↑ 21% (↑ 10 do pu ↑ 34) C max : ↑ 14% (↑ 4 do do ↑ 26) C min : ↑ 25% (↑ 7 do na ↑ 46) b (hamowanie oksydacyjnych szlaków a metabolicznych, i en w których po śred niczy CYP) ol Podczas podawania zw efawirenzu z rytonawirem w dawce po 500 mg lub 600 mg dwa razy na dobę go stwierdzono złą tolerancję tego ne skojarzenia leków (występowały na aż prz ykład zawroty głowy, w nudności, parest ezje oraz zwiększenie z a ktywności enzymów be wątrob owych). Brak wystarc zają cych danych y dot yczących tolerancji icz efawirenzu podawanego z małą dawką zn rytonawiru (100 mg raz lub dwa razy na dobę).

od

Pr

ro

Antagoniści CCR5

Inhib itor transferu łań cucha integrazy cz Raltegrawir/Efawirenz Raltegrawir: Nie jest konieczne dostosowywanie dawki sz (400 mg pojedyncza dawka/ - ) AUC : ↓ 36% raltegrawiru.

Nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTIs) i nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTIs)

a swoistych interakcji i między efawi renzem en a nukleozydowymi inhibitorami ol odwrotnej transkryptazy zw innymi ni ż lamiwudyna, zydowudyna po oraz tenofowiru dizoproksyl.

od

Pr

ro

Leki przeciwwirusowe stosowane w zapaleniu w ą troby typu C

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ro Symeprewir/Efawirenz Symeprewir: Jednoczesne podawanie symeprewiru z (150 mg raz na dobę /600 mg raz na AUC: ↓ 71% ( ↓ 67 do ↓ efawirenzem sp owodowało znaczące ob o bniżenie dobę) 74) stężenia sy meprewiru w osoczu wy woła ne C max : ↓ 51% ( ↓ 46 do ↓ i ndukcją C YP3A przez efawirenz. Mo że to do

• 56) prowadzić do utraty dz iałania ter apeutycznego C min : ↓ 91% ( ↓ 88 do ↓ symeprewiru. Jednoczesne podawanie

Pr

ro Glekaprewir/pibrentaswir ↓glekapr ewir Jednoczesne podawanie ↓pi brentaswir glekaprewiru/pibrentaswiru z efawirenze ob m może powodować znaczne zmniejszenie stężenia glekaprewiru i pibrentaswiru w osoczu, do prowadząc do zmniejszenia dzia łania terapeutyczn ego. Nie zaleca się j ednoczesnego podawania glekaprewiru/pibrentaswiru ie z efa wirenzem. Więcej en informacji na tema t glekaprewiru/pibrentaswiru podano w informacjach cz dotyczących przepisywania leków.

sz

Antybiotyki

Leki przeciwprątkowe zn

ro Ryfampicyna/Efawirenz Efawirenz: W przypadku przyjmowania z ryfampic yną przez (600 mg raz na dob ę /600 mg raz na AUC: ↓ 26% (↓ 15 d o ↓ pacjentów o mas ie ciała 50 kg ob lub większej , dobę ) 36) zwięks zenie dawki dobowej efawirenzu do C max : ↓ 20% (↓ 11 do ↓ 800 mg może okazać się równoważne do

Leki przeciwgrzybiczne pu Itrakonazol/Efawirenz Itrakonazol: Ponie waż nie mogą być ustalone zalecenia (200 mg co 12 h/600 mg raz na dobę) AUC: ↓ 39% (↓ 21 do ↓ dotyczące do dawki itra konazolu, należy rozważyć

od

Pr

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ro

LEKI PRZECIWMALARYCZNE

LEKI ZOB OJĘTNIAJĄC E

LEKI PRZECIW LĘKOW E

LEKI PRZECIWZAKRZEPOWE

ro

LEKI PRZECIWDRGAWKOWE

Karbamazepina/Efawirenz Karbamazepina: Nie ma zaleceń dotyczących dawki. ob Należy (400 mg raz na dobę/600 mg raz na AUC: ↓ 27% (↓ 20 d o ↓ rozwa ż y ć alternatywną metodę leczeni a dobę) 33) przeciwdrga wkowego. Należy o kresowo do C max : ↓ 20% (↓ 15 do ↓ kontrolow ać st ężenia ka rbamazepiny w osoczu.

aktywnego metabolitu zw karbamazepiny pozosta wały po niezmienione. Nie przeprowadzono bada ń go dotyczących jednoczesnego ne stosowan ia większy ch dawek efawirenzu lub aż karbamazepiny.

uk

od

Pr

LEKI PRZECIWDEPRESYJNE

po

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)

ro

Inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy

LEKI PRZECIWHISTAMINOWE

po

go

ne

aż

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ro

LEKI SERCOWO-NACZYNIOWE

Antagon iści kan ału wapniowego ob

Pr

ro

LEKI OB NIŻAJĄCE STĘŻENIE LIPIDÓW

Inhibitory reduktazy HMG-CoA ob Atorwastatyna/Efawirenz Atorwastatyna: Na leży okresowo kontrol ow ać stężen ie (10 mg raz na dobę/600 mg raz na dobę) AUC: ↓ 43% (↓ 34 do ↓ cholesterolu. Mo że być wymagana do zmiana dawki

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ro Symwastatyna/Efawirenz Symwastatyna: N ależy okr esowo kon trolować s tężenie (40 mg raz na dob ę/60 0 mg raz na AUC: ↓ 69% (↓ 62 do ↓ cholesterolu. M oże być wymagana ob zm iana dawki dobę) 73) symwast atyny (należy zapoznać się C max : ↓ 76% (↓ 63 do z Charakteryst yką Produktu Leczniczego dla do ↓ 79) symwastatyny). Nie jest konieczne Symwastatyna w postaci dostosowywanie dawki efawirenzu.

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ro

HORMONALNE PRODUKTY ANTYKONCEPCYJNE

go

ne

aż

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ec

t l

uk

od

Pr

ro

LEKI IMMUNOSUPRESYJNE

OPIOIDY

Metadon/Efawirenz Metadon: Należy do unikać jednoczesnego stosowania (na stałym poz iomie, 35-100 mg raz na A UC: ↓ 52 % ( ↓ 33 d o ↓ z efawirenzem ze względu na ry z yko wydłuż enia d obę /600 mg raz na dobę) 66) skorygowanego odstęp u QT (QTc) (patrz na C max : ↓ 45% (↓ 25 do punkt 4.3).

uk a 90% przedzi ały ufno ści, chyba że wskazano inaczej.

od b 95% przedziały ufności.

Pr Inne interakcje: Efawire nz nie wiąże s ię z receptor ami kanabinoidowymi. U niezakażony ch i zaka żonych w irusem HIV osó b, przyjmując ych efawirenz, odno towano fałszywie dodatnie wyniki testu na ob ecność kanabinoidów w moczu. W takich przypadkach zaleca się przeprowadzenie badania pot wierdzając ego, z zastosowaniem bardziej szcz egółowej metody t akiej jak chromatografia gazowa/spektrometria mas.

ec

Efawirenz t l in vivo indukuje enzymy CYP3A4, CYP2B6 oraz UGT1A1. Podczas jednoczesnego stosowania z efawire nzem zwią zków bę d ąc ych substratami tych enzymów , może następować uk

z mniejszenie ich stężenia w osoczu. W warunkach in vitro efawirenz jest tak że i nhibitorem enzymu od CYP3A4. Z tego powodu teoretycznie efawirenz może początkowo zwiększać narażenie ogólnoustrojowe na substraty CYP3A4 i dlatego zaleca się ostrożność w wypadku stosowania leków Pr

będących substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutyczn ym (patrz punkt 4.3). Efawirenz może induko wać enzymy CYP2C19 oraz CYP2C9, chociaż in vitro wykazano również ich hamowanie, dlatego ostateczny efekt jednoczesnego stosowania z ef awirenzem związków będących substratami tych enzymów nie jest znany (patrz punkt 5.2).

Narażen ie na efawirenz może być zwiększone pod czas jednoczesnego podania z produktami leczniczymi (np. rytonawirem) lub pokarmami (np. sokiem grejpfrutowym), które obni żają aktywność CYP3A4 lub CYP2B6.

Związki lub preparaty ziołowe (np. wyciągi z Ginkgo biloba i ziela dziurawca zwyczajnego) tu in dukujące te enzymy m ogą doprowadz ić do zmniejs zenia stęż enia efawirenzu w osoczu. Jednoczesne podawanie ziela dziurawca zwyczajnego jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Nie zaleca się ro jednoczesnego podawania wyciągów z Ginkgo biloba (patrz punkt 4.4).

ob

Podawanie efawirenzu jednocześnie z metamizolem, który jest induktorem akty wności enzymów do metabolizujących, w tym CYP2B6 oraz CY P3A4, może spowodować zmniejszenie stężeń efawirenzu w osoczu z potencjalnym zmniejszeniem jego skuteczności klinicznej. Dlatego zaleca się zachowanie ostrożności w przypadku podawania metamizolu jednocz eśnie z efawirenzem; w zależności ie od potrzeb, należy monitoro wać odpowiedź kliniczną i (lub) stężenie produktu leczniczego. en

cz

Leki wyd łużające odstęp QT

sz Przeciwwskazane jest stosowanie efawirenzu jednocze śnie z lekami, które mogą powo d ować pu wydłuż enie odstę pu QT c lub wystąpienie częstoskurczu k omorowego typu torsade de pointes, takimi jak: leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, leki neuroleptyczne i przeciwdepresyjne, niektóre do antybiotyki, w tym n ależące do następujących klas : antybiotyki makrolidowe, fluorochinolony, imidazolowe i triazolowe leki przeciwgrzybicze, niektóre leki przeciwhistaminowe niewywiera jące na działani a uspo kajając ego (terfenadyna, astemizol), cyzapryd, flekainid, niektóre leki przeciwmalaryczne i metadon (patrz punkt 4.3).

a i Dziec i i młodzież en

ol Badania dotyczące interakcji przep rowadzono w yłą czn ie u dorosłych.

zw

Przeciwwskazania do jednoczesnego stosowania

po

Efawirenzu nie wolno stosować jednocześnie z: terfenadyną, astemizolem, cyza prydem, go

midazolamem, triazolamem, pimozydem, beprydylem ani z alkaloidami sporyszu (na przykład ergo taminą, dih ydro ergotaminą, ergonowiną i metyloe r gonowiną), gdyż wpły w na hamowanie ich ne

metabolizmu m oże doprowadzić do wystąpienia ciężkich zdarzeń, zagrażających życiu (patrz punkt 4.3). aż

w

Efawirenzu nie woln o stosować w połączeniu z elbaswirem/grazoprewir em ze wzglę du na przewidywane znaczące zmniejszenie stężen ia elbaswiru i grazoprewiru w osoczu w ywołane indukcją z

enzymów metabolizujących be produkty lecznicze i (lub) białek transportowych, czeg o przewidywanym skutkiem jest utrata odpowiedzi wirusologicznej na elbaswir/grazoprewir (patrz punkt 4.5).

y

Ziele dziurawca icz zwyczajnego (Hypericum perforatum)

zn

Jednoczesne podawanie efawirenzu i ziela dziurawca zwyczajnego lub produktów ziołowy ch zawi erających ziele dziur awca zwyczajnego jest przeciwwskazane. Jednoczesne stosowanie ziela ec

dziurawca zwyczajnego może wiązać się ze zmniejszeniem s tężenia efawirenzu w osoczu z powodu indukcji t l enzymów m etabolizujący ch lek i (lub) transport u białek przez składniki ziela dziur awca zwyczajnego . Jeśli pacjent przyjmuje ziele dziurawca zwyczajnego , należy odstawić produkt, uk

sprawdzić pozi om wiremii i, w miarę możliwości , stężenie efawirenzu. Po ods tawieniu ziela od dziurawca zwyczajnego stężenie ef awirenzu może s ię zwiększyć i może by ć wy magane dostosowanie dawki efawir enzu. Indukujący wpływ ziel a dziurawca zwyczajnego mo że utrzymywać się prz ez co Pr

najmniej 2 tygodnie po przerwaniu leczenia (patrz punkt 4.3).

Prazykwantel

Nie zaleca się jedn oczesnego stosowania prazykwantelu ze względu na istotne zmniejszenie stężenia prazykwantelu w osoczu , co związane jest z ryzykiem niepowodzenia leczenia z powodu zwiększonego przez efawirenz metabolizmu wątrobowego. Jeśli stosowanie skojarzenia jest konieczne , należy rozważyć zwiększenie dawki prazykwantelu.

tu Inne interakcje ro

ob W tabeli 2 poniż ej wymieniono interakcje zachodz ące międz y efawirenzem a inhibitorami proteazy, lekami przeciwretrowirusowymi innymi niż inhibitory proteazy oraz innymi, nie do przeciwretrowiru sowymi produktami leczniczymi (zwiększenie stężenia oznaczono jak o „↑”, zmniejszenie s tęże nia jako „↓”, brak zmiany st ężeni a jako „↔”, raz co 8 lub 12 godzin jako „co 8 h ” lu b „c o 12 h ”). Jeśl i b yło to możliwe, w n awiasach podano 90% lub 95% prze działy ie ufności. Badania przeprowadzono z udziałem zdrowych osób, chyba że w skazano inaczej. en

cz Tabela 2: Interakcje pomi ędzy e fawirenzem i innymi produktami leczniczymi u dorosłych

sz

ufności, jeśli dostęp ny na a

LEKI PRZECIWZAKAŹNE a Leki przeciwwirusowe stosowane w zakażeniu HIV i

en

Inhibitory proteazy (PI)

(inhibicja CYP3A4) Patrz także poniżej cz punkt dotyczą cy rytonawiru.

na Fozamprenawir/Sakwinawir/ Efawirenz Nie przeprowadzono Niezale cane, ze względu na spodziewane badań dotycząc ych znaczne zmniejszenie stężenia obydwu interakcji. a inhibitorów proteazy (PIs).

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

AUC: ↑ 21% (↑ 10 d o ↑ pu 34) C max : ↑ 14% (↑ 4 d o ↑ do 26) C min : ↑ 25% ( ↑ 7 do ↑ na 46) b (hamowanie oksydacyjnych szlaków a metabolicznych, i en w których po śre dniczy CYP) ol Podczas podawania zw efawirenzu z rytonawirem w dawce po 500 mg lub 600 mg dwa razy na dobę go stwierdzono złą tolerancję tego ne skojarzenia leków ( występował y na aż przykład zawroty głowy, w nudno ś ci, parestezje oraz zwiększenie z aktywności e nzymów be wątrobow ych). Brak wyst arczają cych danych y dotyczących t olerancji icz efawirenzu podawanego z małą dawką zn rytonawiru (100 mg raz lub dwa razy na do bę).

od

Pr

ro

Antagoniści CCR5

Inhibitor transferu łańcu cha integrazy cz Raltegrawir/Efawirenz Raltegrawir: Nie jest konieczne dostosowywanie dawki sz (400 mg pojedyncza dawka/ - ) AUC: ↓ 36% raltegrawiru.

Nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NRTIs) i nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy (NNRTIs)

a swoistych interakcji i między efawirenzem en a nukleozydowymi inhibitorami ol odwrotnej transkryptazy zw innym i niż lamiwudyna, zydowudyna po oraz tenofowiru dizoproksyl.

od

Pr

ro

Leki przeciwwirusowe stosowane w zapaleniu wątroby typu C

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

Pr

ro Glekaprewir/pibrentaswir ↓glek aprewir Jednoczesne podawanie ↓p ibrentaswir glekaprewiru/pibrentaswiru z efawirenzem ob może powodować znaczne zmniejszenie stężenia glekaprewiru i pibrentaswiru w osoczu, do prow adząc do zmni ejszenia d ziała nia terapeutycznego . Nie zaleca się jednoczesnego podawania glekaprewiru/pibrentaswiru ie z ef awirenzem. Więcej en inf ormacji na temat glekaprewiru/pibrentaswiru podano w informacjach cz dotyczących przepi sywania leków.

sz

Antybiotyki

Leki przeciwprątkowe zn

Ryfabutyna/Efawirenz Ryfabutyna: Dawkę dobową ryfabutyny należy zwiększyć o ec (300 mg raz n a dobę /600 mg raz na AUC: ↓ 38% (↓ 28 do ↓ 50% w przypadku jednoczesnego stosowania dob ę t ) l 47) efawirenzu. Jeż eli ryfabutyna podawana jest C max : ↓ 32% (↓ 15 do ↓ 2 lub 3 razy w tygodniu, nal eży rozw ażyć uk

• 46) kliniczne tego dostosowania ie dawki nie zos tał o (indukcja CYP3A4 i odpowiednio ocenione. en Dostosowując dawkę CYP2B6) należy uwzglę d nić indywidual ną tol erancję oraz odpowied ź wirusologiczną cz (patrz punkt 5.2). Nie jest konieczne dostosowywanie dawki sz ryfampicyny, w tym dawki 600 mg.

Leki przeciwgrzybicze pu Itrakonazol/Efawirenz Itrakonazol: Ponieważ nie mogą być ustalon e zalecenia (200 mg co 12 h/600 mg raz na dobę) AUC: ↓ 39% (↓ 2 1 do ↓ d do otyczące dawki itrakonazolu, należy rozważyć

od

Pr

ro Worykonazol/Efawirenz Worykonazol: Podczas jednoczesnego stosowania efawirenzu z (200 mg dwa razy na do bę/400 mg raz AUC: ↓ 77% worykonazolem, dawka podtrzymu ob jąca na dobę) C max : ↓ 61 % worykonazolu musi b yć zwięks zona do 400 mg Efawirenz: dwa r azy na dobę, a dawka efawirenz u mus i być do AUC: ↑ 4 4% zmniejszona o 50%, tj. do 300 m g raz na dobę.

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ro

LEKI PRZECIWMALARYCZNE

LEKI ZOBOJĘTNIAJĄCE

po Glinu wodorotlenek-magnezu Ani leki zobojętniające Jednoczesne podawanie efawirenzu z lekami wodorotlenek-symetikon zob ojętn i ają cy zawier ające glinu lub zmienia jącymi pH w żołądku prawdopodobnie go kwas/Efawirenz magnezu wodorotlenek, nie wpływa na w c hłan ianie efawirenzu.

LEKI PRZECIWLĘKOW E z be Lorazepam/Efawirenz Lorazepam: Nie jest konieczne dostosowywanie dawki (2 mg dawka pojedyncza/600 mg raz na AUC: ↑ 7% (↑ 1 do ↑ któregokolwiek z tych leków.

LEKI t PRZECIWZAKRZEPOWE l Warfaryna/Efawirenz Nie przeprowadzono Może być kon ieczne dostosowanie dawki uk Acenokumarol/Efawirenz badań dotyczącyc h warfaryny i acenokumarolu.

ro

LEKI PRZECIWDRGAWKOWE

Karbamazepina/Efawirenz Karbamazepina: Nie ma zalece ń doty c zą cych dawki. ob Nal eży (400 mg raz na dobę/600 mg raz na AUC: ↓ 27% (↓ 20 d o ↓ rozwa żyć alternatywną metodę leczenia dobę) 33) przeci wdrgawkowego. Należy okresowo do C max : ↓ 20% (↓ 15 do ↓ kontrolow ać s t ężen ia karbamazepiny w osoczu.

uk

od

Pr

LEKI PRZECIWDEPRESYJNE

po

Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI)

t l

uk

od

Pr

Inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny i dopaminy pu Bupropion/Efawirenz Bupropion: Zwi ęks zenie dawki bupropionu na leży ustalać w [150 mg dawka pojedyncza AUC: ↓ 55% (↓ 48 do ↓ zale do żności od od powiedzi klinicznej, lecz nie (o przedłużonym uwalnianiu)/600 mg 62) należy przekraczać maksymalnej zalecanej raz na dobę] C max : ↓ 34% (↓ 21 do ↓ dawki. Nie jest konieczne dostosowywanie na

LEKI PRZECIWHISTAMINOWE

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ro

LEKI SERCOWO-NACZYNIOWE

A ntagoniści kanału w apniowego ob

Pr

ro

LEK I OBNIŻAJĄ CE STĘŻENIE L IPIDÓW

Inhibitory reduktazy HMG-CoA ob Atorwastatyna/Efawirenz Atorwastatyna: Należy okres owo kon trolować stężenie (10 mg raz na dobę/600 mg raz na dobę) AUC: ↓ 43 % (↓ 34 do ↓ c holesterolu. Może być wy do magana zmiana dawki

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ro Symwastatyna/Efawirenz Symwastatyna: Należy okresowo kontrolować stężenie (40 mg ra z na dobę/600 mg raz na AUC: ↓ 69% (↓ 62 do ↓ cholesterolu. Może być wymagana ob zmiana dawk i dobę) 73) symwastatyny ( należy zapoznać się C max : ↓ 76% (↓ 63 do z Charakterystyką Produktu Leczniczego dla do ↓ 79) symwastatyny). Nie jest konieczne Symwastatyna w postaci dostosowywanie dawki efawirenzu.

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

ro

HORMONALNE PRODUKTY ANTYKONCEPCYJNE

go

ne

aż

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

t l

uk

od

Pr

ro

LEKI IMMUNOSUPRESYJNE

OPIOIDY

Metadon/Efawirenz Metadon: Należy do unikać jednoczes nego stosowania (na stałym po ziomie, 35-100 mg raz na AUC: ↓ 52% (↓ 33 d o ↓ z efawirenzem ze wzg lęd u na ryzyko wydłuż enia dobę/600 mg raz na dobę) 66) skorygowanego od stępu QT (QTc) (patrz na C max : ↓ 45% (↓ 25 do punkt 4.3).

Pr a 90% przedziały ufności, chyba że wskazano inaczej.

b 95% przed ziały ufn oś ci.

Inne interakcje: E fawirenz nie wiąże się z recept orami kanabinoidowymi. U niezakażonych i za każony ch wirusem H IV osób, przyjmujących efawire nz, odnotowano fałszywie dodatnie wyniki

te stu na obecność kanabinoidów w moczu. W takich prz ypadkach zaleca si ę przeprowadz enie badania potwierdzając ego, z zastosowaniem bardziej szczegółowej metody t akiej jak chromatografia gazowa/spektrometria mas.

Ciąża

Efawiren z nie powinien być stosowany w czasie ciąży, chyba że stan kliniczny pacjentki ie wymaga takiego leczenia. Przed rozpoczęciem stosowania efawirenzu u kobiet w wieku en rozro dc zym należy w ykonać test ciążowy (pa trz punkt 5.3).

cz W sumie odnotowano siedem retrospek tywnych zgłoszeń zmian odpowiadając sz ych wadom cewy nerwowej, w tym przepuklinę rdzeniowo- oponową – wszystkie dotyczyły dzieci matek stosujących pu schematy leczenia zawieraj ące efawir enz (wyłączając jakiekolw iek table tki złożone o ustalonej dawce zawiera jące efawirenz) w pierwszym trymestrze ci ąż y. Dwa dodatkowe przypadki (1 prospektywny do i 1 retrospektywny), w tym zdarzenia odpowiadające wadom cewy nerwowej , odnotowano dla ta bletek złożo nych o ustalonej dawce zawierają cych efawirenz, emtrycytab inę i tenofowiru na dizoproksyl. Nie us talono związku p rzyczynowo- skutkowego międ zy tymi zdarzeniami, a przyjmowaniem efawirenzu i nieznana jest liczebność populacji, której te zgłoszenia d otyczą.

a Poni eważ wady cewy nerwowej rozwijaj ą się w okresie p ierwszych 4 tygodni rozwoj u płodowego i (w tym czasie dochodzi do zamknięcia cewy nerwowej), en ryzyko może d oty czyć kobiet przyjmujących efawirenz w pierwszym trymestrze ciąży.

ol zw

Do lipca 2013 roku w rejestrze pr zypadków ciąży u kobiet przyjmuj ących leki przeci wretrowirusowe (ang. Antiretroviral Pregnancy Registry, APR) zg łoszono prospektywnie 904 przypadki ciąży , po

w których w pierwszym trymestrze kobiety stosowały efawirenz, z rezultatem ciąży w postaci 766 żywy ch u rodzeń. U jednego dzi ecka stwi erdzono wadę cewy nerwowej , a częstość i rodzaj innych go

wad wro dzonych była zbl i ż ona do obserwowanej u dzieci narażonych n a schematy leczenia ni ezawierające efawirenzu (matek leczonych przeciwretrowirusowo), a tak że u dziec i matek z grupy ne

kontrolnej, które to matki nie były z akażone HIV. Cz ęstość w y stępowania wad cewy nerwowej w popula cji ogólnej waha się w aż zakresie od 0,5 do 1 przypadku na 1000 żywych urodzeń.

w

Wady rozwojowe stwierdzono u płodów samic małp, któ rym podawano efawirenz (patrz punkt 5.3).

z

Kar mienie piersią be

Stwierdzon o, że ef y awirenz jest wydzielany z mlekiem kobiecym. Br ak wystarczających informacji dotyczących wp icz ływu efawirenzu na organizm noworodków/dzieci. Nie można wykluczyć, że istnieje ryzyko dla dziecka. Podczas leczenia efawirenzem nal eży przerwać karm ienie pie rsią. Zaleca si ę , aby zn

kobiety zak ażone wirusem HI V, n ie karmiły niemowląt piersią, a by uniknąć przeniesienia wirusa HIV.

ec

tu

Metody zapobiegania ciąży stosowane przez mężczyzn i ko biety ro

ob N ależ y zawsze stosowa ć s kuteczne mechaniczne środk i antykoncepcyjne w p ołączeniu z innymi metodami zapobiegania ci ąż y (na przy kład doustnymi lub innymi horm onalnymi produktami do antykoncepcyjnymi, patrz punkt 4.5). Z powodu długiego okresu półtrwania efawirenzu, zaleca się stosować odpowied nią antykoncepcję przez około 12 tygodni po przerwaniu stosowania efawirenzu.

ie Ci ąż a en

cz Efawire nz nie powinien być stosowany w czasie ciąży , chyba że stan kliniczny pacjentki wymaga takiego leczenia. Przed rozpoczęciem stosowania efawirenzu u kobiet w sz wieku rozrodczym należy wykonać test ciążowy (patrz punkt 5.3).

pu

W sumie odnotowano siedem retrospe ktywnych zgłoszeń zmian odpowi a dających wado m cewy do nerwowej, w tym prz epuklinę rdzeniowo - oponową – wszystkie dotyczyły dzie ci matek sto sują cych schematy leczenia z awierające efawir enz (wyłączając jakiekolwiek tabletki z łożone o ustalonej dawce na zawier ają ce efawirenz) w pierwszym trymestr ze ciąży. Dwa dodatkowe przypadki (1 prospektywny i 1 retrospektywny), w tym zdarzenia odpow iadają ce wadom cewy nerwowej, odnotowano dla a tabletek złożonych o ustalonej dawce zawierających efawirenz, emtrycytabinę i tenofowiru i dizoproksyl. Nie ustalono zwi ą zku przyczynowo-sk utkowego en między tymi zdarzeniami , a przyjmowaniem efawirenzu i nieznana jest licz ebność po pulacji, której te z gło s zenia dotyczą.

ol Po nieważ wady cew y nerw owej rozwijają się w okresie pierwszyc h 4 tygodni rozwo ju płodowego zw

(w tym czasie dochodzi do zamkni ęcia cewy nerwowej), ryzyko może dotyczyć kobiet przyjmujących efawirenz w pierwszym trymestrze ciąży.

po

Do lipca 2013 roku w rejestrze przypadków ciąż y u ko biet przyjmujących leki przeciwretrowi rusowe go

(ang. Antiretroviral Pregnancy Registry, APR) zgłoszon o prospektywnie 904 przypadki ciąży , w których w pierwszym trymestrze kobiety stosowa ł y efawirenz, z rezultatem ci ąży w postaci ne

766 żywy ch u rodzeń. U j ednego dziecka stwierdzono wadę cewy nerwowej, a cz ęstość i rodzaj innych wad wrodzonych by ła zbliżona aż do obserwowanej u dzieci narażonych na schematy leczenia niezawierające efawirenz u (matek leczonych przeciwretrowirusowo) , a także u dziec i matek z grupy w

kontrolnej, które to matki nie były zakażone HIV . Częstość w yst ę powania wad cewy nerwowej w populacji ogó lnej waha się w zakresie od 0,5 do 1 przypadku na 1000 żywych urodzeń.

z

be

Wady rozwojowe stwierdzo no u płodów s amic mał p, którym podawano efawirenz (patrz punkt 5.3).

y

tu

Metody zapobiegania ciąży stosowane przez mężczyzn i ko biety ro

ob N ależ y zawsze stosowa ć s kuteczne mechaniczne środk i antykoncepcyjne w p ołączeniu z innymi metodami zapobiegania ci ąż y (na przy kład doustnymi lub innymi horm onalnymi produktami do antykoncepcyjnymi, patrz punkt 4.5). Z powodu długiego okresu półtrwania efawirenzu, zaleca się stosować odpowied nią antykoncepcję przez około 12 tygodni po przerwaniu stosowania efawirenzu.

ie Ci ąż a en

cz Efawire nz nie powinien być stosowany w czasie ciąży , chyba że stan kliniczny pacjentki wymaga takiego leczenia. Przed rozpoczęciem stosowania efawirenzu u kobiet w sz wieku rozrodczym należy wykonać test ciążowy (patrz punkt 5.3).

pu

W sumie odnotowano siedem retrospe ktywnych zgłoszeń zmian odpowi a dających wado m cewy do nerwowej, w tym prz epuklinę rdzeniowo - oponową – wszystkie dotyczyły dzie ci matek sto sują cych schematy leczenia z awierające efawir enz (wyłączając jakiekolwiek tabletki z łożone o ustalonej dawce na zawier ają ce efawirenz) w pierwszym trymestr ze ciąży. Dwa dodatkowe przypadki (1 prospektywny i 1 retrospektywny), w tym zdarzenia odpow iadają ce wadom cewy nerwowej, odnotowano dla a tabletek złożonych o ustalonej dawce zawierających efawirenz, emtrycytabinę i tenofowiru i dizoproksyl. Nie ustalono zwi ą zku przyczynowo-sk utkowego en między tymi zdarzeniami , a przyjmowaniem efawirenzu i nieznana jest licz ebność po pulacji, której te z gło s zenia dotyczą.

ol Po nieważ wady cew y nerw owej rozwijają się w okresie pierwszyc h 4 tygodni rozwo ju płodowego zw

(w tym czasie dochodzi do zamkni ęcia cewy nerwowej), ryzyko może dotyczyć kobiet przyjmujących efawirenz w pierwszym trymestrze ciąży.

po

Do lipca 2013 roku w rejestrze przypadków ciąż y u ko biet przyjmujących leki przeciwretrowi rusowe go

(ang. Antiretroviral Pregnancy Registry, APR) zgłoszon o prospektywnie 904 przypadki ciąży , w których w pierwszym trymestrze kobiety stosowa ł y efawirenz, z rezultatem ci ąży w postaci ne

766 żywy ch u rodzeń. U j ednego dziecka stwierdzono wadę cewy nerwowej, a cz ęstość i rodzaj innych wad wrodzonych by ła zbliżona aż do obserwowanej u dzieci narażonych na schematy leczenia niezawierające efawirenz u (matek leczonych przeciwretrowirusowo) , a także u dziec i matek z grupy w

kontrolnej, które to matki nie były zakażone HIV . Częstość w yst ę powania wad cewy nerwowej w populacji ogó lnej waha się w zakresie od 0,5 do 1 przypadku na 1000 żywych urodzeń.

z

be

Wady rozwojowe stwierdzo no u płodów s amic mał p, którym podawano efawirenz (patrz punkt 5.3).

y

Karmienie piersią icz

zn

S twierdzono, ż e efawirenz jest wydzielany z mlekiem kobiecym. Brak wyst arczających informacji dotyczących wpływu efawirenzu na organizm noworodków/dzieci. Nie mo żna wy kluczyć, że istnieje ec

ryzyko dla dziecka. Podczas leczenia efawirenzem należy przerwać karmienie piersią. Zaleca si ę , aby kobiety t l zakażone wiru sem HIV, ni e karmiły niemowlą t piersi ą, aby uniknąć przeniesienia wirusa HIV. uk

od Pł od ność

Pr

W pły w efawirenzu na płodność u samców i samic szczurów oceniono tylko dla dawek, które osi ągnęły stopień ekspozy cji ustrojowej równowa żny lub niższy od osią ganego u ludzi, którym podano efawirenz w zalecanych dawkach. W tych badaniach nie stwierdzono niekorzystnego wpływu efawirenzu na z dolność kojarzenia się czy płodność samców i samic szczurów (w dawkach do 100 mg/kg m.c. dwa razy na d obę), ani na parametr y nasienia lub potomstwo leczonych samców

szczurów (w dawkach do 200 mg/kg m.c. dwa razy na d obę). Nie obserwow ano osłabieni a zdo lnoś ci rozrodczych potomstwa samic szczurów, którym podawano efawirenz.

Efawirenz może powodować zawroty głow y, zaburzenia koncentracji i (lub) senność. Należy ostrzec pacjentów, że w razie wystąpie nia takich objawów nie powinni wykony wać czynności z w iązanych z potencjalnym ryzykiem, takich jak prowadzenie pojazdów lub obs ługiwanie maszyn.

tu

tu Efa wirenz może powodować zawroty głowy, zaburzenia koncentracji i (lub) senność. Należy ostrzec pa cjentów, że w razie wys tąpienia takic h objawów nie powinni w ykonywać czynności z w iązanych ro z potencjalnym ryzykiem, takich jak prowadzenie pojazdów lub obsługiwa nie maszyn.

ob

cz U niektórych pacjentów, którzy przy jęli przyp adkowo dwa razy w ci ągu sz doby 60 0 mg leku, występował o zw ięk szone nasilenie ob jawów ze strony układ u nerwowego. U jednego pacjenta pu wystąpiły mimowolne skurcze mięśniowe.

do W razie przedawkowania efawir enzu należy zastosować leczenie ogólnie podtrzy mujące, w tym monitorowanie parametrów czynno ś ci życiowych ora z obser wację s tanu klinic znego pacjenta. Można na po dać węgiel aktywny w celu usunięcia niewchłoniętego leku. Nie ma swoistego antidotu m przeciwko efa wirenzowi. Ze względu na to, że efawiren z jest silnie wiązany z białk ami, jes t mało a prawdopodobne, aby dializa um ożliwiała znacz ące usuwanie leku z krwi.

i en

ol

U niektórych pacjentów, którzy przyję li przypadkowo dwa razy w ciągu doby 600 mg leku, występował o z większo ne nasilenie objawó w ze strony ukł adu nerwowego. U jednego pacjenta wystąpiły mimowolne skurcze mięśniowe.

tu W razie przedawkowania efawirenzu na leży zastosować leczenie ogólnie podtrzymują ce, w tym ro monitorowanie parametrów czynności życiowych ora z obserwac ję stan u kliniczneg o pacjenta. Moż na ob podać węgi el aktywny w celu usunięcia niewchłoniętego leku. Nie ma swo istego antidotum przeciwko efawirenzo wi. Ze względu na to, że efawirenz jest si ln ie wiązany z białkami, jest mało do prawdopodobne, aby dializa u możliwiała znaczące usuwanie leku z krwi.

ie

po

inhibitory odwrotnej transkryptazy.

ne

Mechanizm dz iałan ia aż

w

Efawirenz jest lekiem z grupy NNRTI wirusa HIV-1. Efawirenz jest niekompetycyjnym inhibitorem odwrotnej transkryptazy (RT – reverse transcriptase) wirusa HIV-1 i nie powod uje znaczą cego z

hamowania odwrotnej be transkryptazy wirusa HIV-2, ani komórkowych polimeraz DNA ( α , β , γ lub δ ).

sz Grupa farmakoterapeutyczna: Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego. Nienukleozydowe pu inhibitory odwrotnej transkryptazy.

do

tu Triglicerydy o średniej długości łańcuchach

Kwas benzoesowy (E210) ro Aromat truskawkowo- miętowy [zawiera alkohol benzylowy (E1519) i glikol propylenowy (E1520)] ob

Pr

STOCRIN 600 mg tabletki powlekane

Rdz eń tabletki: sól sodowa kroskarmelozy, celuloza mikrokrystaliczna, sodu laurylosiarczan, hydroksypropyloceluloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian

Otoczka: hypromeloza (E464), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 400 , żelaza tlenek żółty (E172) , wosk Carnauba

STOCRIN 50 mg tabletki powlekane

Rdzeń tabletki : sól sodowa kroskarmelozy, celuloza mikrokrystaliczna, sodu laurylosiarczan, tu hydroksypropyloceluloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian ro Otoczka: hypromeloza (E464), tytanu dwutlenek (E171), makrog ol 400, żelaza tlenek żółty (E1 72), ob wosk Carnauba

do

STOCRIN 200 mg tabletki powlekane

Rd zeń tabletki : sól sodowa kroskarmelozy, celuloza mikrokrystaliczna, sodu laurylosiarczan hydroksypropyloceluloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian ie en Otoczka: hypromeloza (E464), tytanu dwutlenek (E171), makrogol 400, ż elaza t lenek żółty (E172), cz wosk Carnauba

sz

do Nie dotyczy.

ie

pu

Nie dotyczy.

do

cz 3 lata.

sz Po pierwszym otwarciu: 1 miesiąc.

pu

na

Dla butelek: 3 lata

a i

do

Bra k szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

na

ol Brak szczególny ch środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

zw

Szczeg ółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

tu ro ob do ie en cz sz pu do na a i en ol zw

po

go

ne

aż

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO sz pu Szczegó łow e informacje o tym produkcie le czniczym są dostępne na str onie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

do

na

a i en ol zw

po

go

ne

aż

w

z

be

y

icz

zn

ec

t l

uk

od

Pr

tu ro ob

do

ie en cz sz pu do

na