Amantadyna

Amantadyna może być stosowana długotrwale w leczeniu choroby Parkinsona. Kiedyś stosowana w leczeniu zakażenia wirusem grypy typu A, teraz mało skuteczna w tym wskazaniu ze względu na dużą oporność wirusa grypy. Występuje w postaci chlorowodorku (Viregyt K) lub siarczanu (Amantix).

Amantadyna może być stosowana długotrwale w leczeniu objawów choroby Parkinsona, a także w zespołach parkinsonowskich, dających takie objawy jak sztywność i drżenie oraz w celu znoszenia pozapiramidowych działań niepożądanych neuroleptyków. 

Kiedyś stosowana była w leczeniu zakażenia wirusem grypy typu A (Viregyt K), obecnie jest mało skuteczna w tym wskazaniu ze względu na dużą oporność wirusa grypy. Amantadyna wchodził w skład preparatów: Viregyt K (jako chlorowodorek) oraz Amantix (jako siarczan).

Na pytania odnośnie do stosowania amantadyny w COVID-19 (zakażeniu nowym koronawirusem) pisaliśmy w osobnym artykule. (Patrz: Czy amantadyna (Viregyt K) jest skutecznym lekiem na Covid-19?”.)

Jakich informacji udzielić o dawkowaniu?

W chorobie Parkinsona leczenie amantadyną rozpoczyna się zwykle od dawki 100 mg dziennie raz na dobę przez 4 do 7 dni, następnie dawkę stopniowo się zwiększa, o 100 mg w odstępach tygodniowych, aż do uzyskania dawki podtrzymującej. Zazwyczaj stosuje się od 200-600 mg na dobę (1-3 tabletki).[1]

Lek stosuje się rano i po południu. Ostatnia dawka nie powinna być przyjęta później niż o godzinie 16.[1]

Na czym się skupić edukując pacjenta o leku lub chorobie?

Upewnij się, że pacjent wie jak stosować swoje leki i czy stosuje je według zaleceń lekarza. Pacjenci z chorobą Parkinsona mogą przyjmować wiele leków, w tym szereg analogów lewodopy, dlatego ważne jest monitorowanie sposobu dawkowania leków przez pacjenta.  W przypadku gdy pomimo leczenia pacjent skarży się, że objawy nie ustępują wyjaśnij mu, że dobranie odpowiedniej dawki, która skutecznie zmniejszy nasilenie objawów może wymagać pewnego okresu czasu. Ostrzeż pacjenta, żeby nie odstawiał leku na własną rękę, nawet gdy nie dostrzega jeszcze efektów leczenia – nagłe odstawienie może skutkować złośliwym zespołem neuroleptycznym.

Czy leczenie przynosi efekty?

Upewnij się, czy:

  • pacjent wie jak zażywać leki  i czy stosuje je prawidłowo,
  • czy leki stosowane przez pacjenta dobrze kontrolują objawy choroby – jeżeli pacjent, pomimo regularnego stosowania leków, w dalszym ciągu odczuwa objawy należy skierować go do lekarza – w takim przypadku konieczna może okazać się zmiana leczenia. 

Jakich działań niepożądanych można się spodziewać?

Do najczęstszych działań niepożądanych należą: 

  • napady padaczkowe,
  • zaburzenia snu,
  • pobudzenie ruchowe i psychiczne,
  • nudności,
  • nerwowość,
  • suchość w jamie ustnej,
  • obrzęk kostek,
  • sinica marmurkowata (czerwone plamy na skórze).

Zwróć szczególną uwagę na możliwość wystąpienia: zawrotów głowy, omdleń i drgawek. W takich sytuacjach należy zalecić przerwanie leczenia i skierować pacjenta do szpitala

Jak pomóc monitorować leczenie i ryzyko interakcji?

Pacjenta przyjmującego amantadynę warto poinformować, że: 

  • przed leczeniem, przed każdorazowym zwiększeniem dawki oraz dwa tygodnie po każdym zwiększeniu dawki zaleca się wykonanie EKG. W trakcie leczenia EKG powinno powtarzać się przynajmniej raz w roku.[1]
  • możliwe jest leczenie skojarzone z innymi lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona, co ma na celu nasilenie działania terapeutycznego (np. lewodopa);
  • leku nie można stosować u kobiet w ciąży i karmiących piersią,
  • amantadyna może zmniejszać tolerancję alkoholu,
  • na początku leczenia może wystąpić dalsze pogorszenie zdolności prowadzenia pojazdów, większe niż upośledzenie spowodowane samą chorobą,[1]
  • przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie amantadyny i leków powodujących wydłużenie odstępu QT, jak np. niektóre leki przeciwarytmiczne klasy I A (np. chinidyna, dizopiramid, prokainamid) oraz klasy III (np. amiodaron, sotalol), niektóre leki przeciwpsychotyczne (np. tioridazyna, chloropromazyna, haloperidol, pimozyd), niektóre trójpierścieniowe i czteropierścieniowe leki przeciwdepresyjne (np. amitryptylina), niektóre leki przeciwhistaminowe (np. astemizol, terfenadyna), makrolidy (klarytromycyna),
  • inne leki, których nie powinno się łączyć z amantadyną to leki przeciwcholinergiczne, sympatykomimetykami oraz memantyna.

Zaproponuj zmiany w stylu życia

Podczas rozmowy z pacjentem zaznacz, że białko spożywcze może zmniejszać absorpcję lewodopy. Niektórzy lekarze zalecają, aby jeść mniej białka w ciągu dnia, oraz więcej w godzinach wieczornych. Wszelkie zmiany w diecie powinny być jednak omówione z lekarzem lub dietetykiem. Zachęć pacjenta do wykonywania ćwiczeń, aby zapobiegać sztywności stawów i mięśni oraz poprawić samopoczucie.

Źródła
  1. ChPL Amantix

Podziel się:
Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Subskrybuj
Powiadom o
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments

Pogadanki Farmaceutyczne

Ostatnie komentarze:

Aktualności i doniesienia

Wiedza i praktyka

Czytaj też:

0
Wyraź swoje zdanie i dodaj komentarz :)x
()
x

Oświadczenie

Portal opieka.farm przeznaczony jest dla farmaceutów oraz osób uprawnionych do wystawiania recept lub prowadzących obrót produktami leczniczymi.

Klikając “Potwierdzam i przechodzę do portalu” oświadczasz, że jesteś taką osobą.

Zaloguj się

Portal dedykowany jest osobom związanym z ochroną zdrowia. Prosimy o zalogowanie się lub rejestrację.