opieka.farm
Substancja czynna ·Sulfasalazyna
Zaloguj się
Reklama
Substancje czynne / Gastroenterologia
Substancja czynna·przeciwzapalny jelit / p/reumatyczny·Gastroenterologia

Sulfasalazyna

Lek przeciwzapalny stosowany w chorobach zapalnych jelit i w reumatoidalnym zapaleniu stawów, będący pochodną kwasu aminosalicylowego o działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwbakteryjnym. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych w postaci tabletek doustnych 500 mg. Stosowany między innymi we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, chorobie Crohna oraz w reumatoidalnym zapaleniu stawów opornym na niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Zapisz

Lek przeciwzapalny stosowany w chorobach zapalnych jelit i w reumatoidalnym zapaleniu stawów, będący pochodną kwasu aminosalicylowego o działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwbakteryjnym. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych w postaci tabletek doustnych 500 mg. Stosowany między innymi we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, chorobie Crohna oraz w reumatoidalnym zapaleniu stawów opornym na niesteroidowe leki przeciwzapalne.

Działanie sulfasalazyny

Sulfasalazyna jest lekiem o działaniu przeciwzapalnym, immunosupresyjnym i przeciwbakteryjnym, który hamuje stany zapalne, zwłaszcza błony śluzowej jelit, i jest wykorzystywany w leczeniu czynnego reumatoidalnego zapalenia stawów. W przewodzie pokarmowym wchłania się tylko w niewielkim stopniu, a większa część dawki dociera do okrężnicy, gdzie flora bakteryjna rozkłada ją na dwa metabolity odpowiadające za jej działanie.

Za miejscowe działanie przeciwzapalne w jelicie grubym odpowiada głównie powstająca miejscowo mesalazyna, natomiast mechanizm działania w reumatoidalnym zapaleniu stawów pozostaje nieustalony.

Farmakologia

Sulfasalazyna wywiera działanie przeciwzapalne, immunosupresyjne i przeciwbakteryjne. W chorobach zapalnych jelit za jej główne działanie uważa się działanie przeciwzapalne powstającej miejscowo mesalazyny. Dodatkowo stwierdzono działanie immunosupresyjne wynikające z zahamowania metabolizmu limfocytów i granulocytów oraz zahamowania różnych układów enzymatycznych przez wszystkie trzy związki (sulfasalazynę, sulfapirydynę i mesalazynę). Znaczenie kliniczne może mieć również działanie bakteriostatyczne sulfapirydyny powstającej miejscowo w okrężnicy, przy czym lek wpływa zarówno na tlenową, jak i beztlenową florę bakteryjną. Mechanizm działania w reumatoidalnym zapaleniu stawów jest nieustalony1,2.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym sulfasalazyna wchłania się jedynie częściowo (około 20% podanej dawki) w jelicie cienkim, a następnie podlega krążeniu jelitowo-wątrobowemu. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest osiągane po 3–6 godzinach, a stopień związania z białkami wynosi około 99%. Istnieje umiarkowana tendencja do kumulacji leku w organizmie, przy czym po 24 godzinach od podania jednorazowej dawki stężenie w surowicy jest nieistotne1.

W świetle okrężnicy sulfasalazyna ulega rozkładowi (metabolizm) przez bakterie do dwóch głównych metabolitów – sulfapirydyny i mesalazyny (kwasu 5-aminosalicylowego). Sulfapirydyna szybko się wchłania, jest częściowo metabolizowana w wątrobie do nieaktywnej acetylosulfapirydyny i wydalana głównie w postaci niezmienionej z moczem, a jej maksymalne stężenie w surowicy przypada na 12. godzinę. Stopień acetylacji sulfapirydyny jest uwarunkowany genetycznie – u pacjentów z wolną acetylacją stężenie wolnej sulfapirydyny w surowicy jest większe, w związku z czym wykazują oni większą skłonność do występowania działań niepożądanych1.

Mesalazyna wchłania się w mniejszym stopniu, a jej stężenie w surowicy wynosi około 1 µg/ml. Około 15% dawki jest wydalane z moczem, natomiast większa część (75%) pozostaje w świetle okrężnicy i jest wydalana z kałem jako kwas 5-aminosalicylowy1.

Wskazania leków z sulfasalazyną

Wskazania są wspólne dla obu dostępnych postaci doustnych (tabletki dojelitowe i tabletki powlekane), a wszystkie preparaty wydawane są na receptę. Sulfasalazynę stosuje się w chorobach zapalnych jelit, na przykład we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego i chorobie Crohna, oraz w reumatoidalnym zapaleniu stawów opornym na leczenie niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi2,1.

Dawkowanie sulfasalazyny

Grupa i wskazanie Dawka Maksymalnie na dobę
Dorośli i osoby w podeszłym wieku, reumatoidalne zapalenie stawów 1–3 g na dobę, zwykle 2 tabletki 2 razy na dobę, dawkę zwiększać stopniowo 3 g
Dorośli i osoby w podeszłym wieku, choroby zapalne jelit – ciężkie zaostrzenie 2–4 tabletki 3–4 razy na dobę 8 g
Dorośli i osoby w podeszłym wieku, choroby zapalne jelit – łagodny i umiarkowany rzut 2 tabletki 3–4 razy na dobę
Dorośli i osoby w podeszłym wieku, choroby zapalne jelit – leczenie podtrzymujące 2 tabletki 2–3 razy na dobę
Dzieci, choroby zapalne jelit – postać ostra 40–60 mg/kg mc. na dobę w 3–6 dawkach podzielonych
Dzieci, choroby zapalne jelit – leczenie podtrzymujące 20–30 mg/kg mc. na dobę w 3–6 dawkach podzielonych
Dzieci poniżej 2. roku życia nie stosować

W reumatoidalnym zapaleniu stawów leczenie rozpoczyna się od mniejszych dawek i stopniowo je zwiększa, a jeśli reakcja pacjenta jest niezadowalająca przez 2 do 3 miesięcy, dobową dawkę można zwiększyć maksymalnie do 3 g2.

W chorobach zapalnych jelit dawkowanie dostosowuje się indywidualnie do stanu klinicznego, tolerancji i reakcji pacjenta, a u osób nieleczonych wcześniej sulfasalazyną dawkę zwiększa się stopniowo przez kilka tygodni. Leczenie podtrzymujące należy kontynuować długotrwale i nie przerywać, o ile nie wystąpią działania niepożądane1.

Tabletki przyjmuje się podczas posiłków, połykając w całości i popijając wodą, nie wolno ich kruszyć ani łamać. Podczas stosowania sulfasalazyny należy przyjmować odpowiednią ilość płynów1.

Istotne przeciwwskazania do stosowania sulfasalazyny

Nadwrażliwość na sulfonamidy lub salicylany

Sulfasalazyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na sulfonamidy i salicylany, a także na ich pochodne2,1.

Porfiria ostra przerywana i porfiria mieszana

Sulfasalazyna jest przeciwwskazana u pacjentów z porfirią ostrą przerywaną oraz porfirią mieszaną2.

Niedrożność dróg moczowych lub jelit

Sulfasalazyny nie wolno stosować u pacjentów z niedrożnością dróg moczowych lub jelit1.

Dzieci poniżej 2. roku życia

Sulfasalazyny nie należy stosować u dzieci w wieku poniżej 2 lat2.

Środki ostrożności przy wydawaniu sulfasalazyny

Monitorowanie morfologii krwi i dyskrazje krwi

Przed rozpoczęciem leczenia oraz w jego trakcie należy kontrolować obraz krwi, w tym rozmaz krwinek białych, oraz badania czynnościowe wątroby – co 2 tygodnie w pierwszych 3 miesiącach, następnie co 4 tygodnie przez kolejne 3 miesiące, a później co 3 miesiące. Wystąpienie bólu gardła, gorączki, bladości, plamicy lub żółtaczki może wskazywać na zahamowanie czynności szpiku, hemolizę lub uszkodzenie wątroby i wymaga przerwania leczenia do czasu uzyskania wyników badań krwi2.

Ciężkie reakcje skórne

Podczas stosowania sulfasalazyny opisywano bardzo rzadko ciężkie reakcje skórne, w niektórych przypadkach zakończone zgonem, takie jak złuszczające zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Ryzyko jest największe na wczesnym etapie leczenia, w większości przypadków w pierwszym miesiącu, a przy wystąpieniu wysypki, zmian śluzówkowych lub innych objawów nadwrażliwości lek należy odstawić i nigdy nie podejmować ponownie leczenia tym produktem1.

Ciężkie reakcje nadwrażliwości układowej

U pacjentów przyjmujących preparaty sulfasalazyny odnotowano ciężkie, zagrażające życiu reakcje nadwrażliwości układowej, takie jak osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), obejmujące niekiedy narządy wewnętrzne, w tym wątrobę, nerki, mięsień sercowy i płuca. Wczesne objawy, takie jak gorączka lub limfadenopatia, mogą pojawić się nawet bez wysypki, a przy podejrzeniu takiej reakcji podawanie sulfasalazyny należy przerwać2.

Ciężkie zakażenia związane z supresją szpiku

Zgłaszano przypadki ciężkich zakażeń związanych z supresją szpiku kostnego, w tym posocznicę i zapalenie płuc, dlatego pacjentów z zakażeniem powstałym w trakcie leczenia należy uważnie obserwować, a przy ciężkim zakażeniu przerwać stosowanie sulfasalazyny. Ostrożności wymagają pacjenci z nawracającymi lub przewlekłymi zakażeniami w wywiadzie2.

Niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej

U pacjentów z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej sulfasalazyna może powodować niedokrwistość hemolityczną, dlatego stosuje się ją u nich z ostrożnością1.

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby

Sulfasalazyny nie należy stosować u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz z nieprawidłowym składem krwi, chyba że potencjalne korzyści przeważają nad ryzykiem. Ostrożności wymagają również pacjenci z ciężką alergią i astmą oskrzelową1.

Kamica nerkowa i podaż płynów

Podczas stosowania sulfasalazyny należy przyjmować odpowiednią ilość płynów, ponieważ lek może powodować wytrącanie się kryształów w moczu i tworzenie kamieni nerkowych2.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Sulfasalazyna nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn1.

Interakcje sulfasalazyny

Digoksyna + sulfasalazyna

Istnieją doniesienia o zmniejszonym wchłanianiu digoksyny podczas jednoczesnego stosowania sulfasalazyny1.

Kwas foliowy + sulfasalazyna

Sulfasalazyna hamuje wchłanianie kwasu foliowego, przez co może dojść do jego niedoboru2.

Ryfampicyna + sulfasalazyna

Ryfampicyna zmniejsza stężenie w osoczu sulfapirydyny – jednego z metabolitów sulfasalazyny – prawdopodobnie wskutek silnego indukowania enzymów wątrobowych, przy czym znaczenie kliniczne tej interakcji nie jest do końca poznane1.

Azatiopryna lub merkaptopuryna + sulfasalazyna

Istnieją doniesienia o supresji szpiku kostnego i leukopenii związanych z jednoczesnym doustnym podaniem sulfasalazyny oraz merkaptopuryny lub azatiopryny. Badania in vitro wykazują, że sulfasalazyna hamuje metylotransferazę tiopuryny, biorącą udział w metabolizmie merkaptopuryny2.

Działania niepożądane sulfasalazyny

Działania niepożądane występują u około jednej trzeciej leczonych, najczęściej są to zaburzenia żołądkowo-jelitowe lub bóle głowy, a około 75% z nich pojawia się w ciągu pierwszych 3 miesięcy leczenia. Część z nich zależy od dawki1.

⚠ Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Leukopenia występuje często (), a trombocytopenia – niezbyt często (). O nieznanej częstości () są ciężkie dyskrazje krwi: agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, makrocytoza, niedokrwistość megaloblastyczna i pancytopenia. Charakterystyka Salazopyrin EN wymienia dodatkowo w tej grupie mononukleozę rzekomą o nieznanej częstości ()1,2.

⚠ Ciężkie reakcje skórne

Ciężkie reakcje skórne, obejmujące zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (zespół Lyella), występują bardzo rzadko (). O nieznanej częstości () są osutka polekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), obrzęk naczynioruchowy, toksyczne krostkowe zapalenie skóry, rumień, wysypka, złuszczające zapalenie skóry, liszaj płaski i nadwrażliwość na światło. Świąd występuje często (), a łysienie i pokrzywka – niezbyt często (), zmiany w obrębie paznokcia zaś – rzadko (). Charakterystyka Salazopyrin EN wymienia dodatkowo skazę krwotoczną jako działanie częste ()1,2.

⚠ Reakcje nadwrażliwości ogólnoustrojowej

Wstrząs anafilaktyczny oraz choroba posurowicza są działaniami o nieznanej częstości ()1.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Zaburzenia żołądkowe i nudności są bardzo częste (), a bóle brzucha, biegunka, wzdęcia i wymioty – częste (). Zaostrzenie objawów w przebiegu wrzodziejącego zapalenia okrężnicy oraz zapalenie trzustki mają nieznaną częstość (). Utrata apetytu jest działaniem częstym ()1.

⚠ Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Żółtaczka jest w charakterystyce Sulfasalazin Krka działaniem rzadkim ()1, natomiast charakterystyka Salazopyrin EN przypisuje jej częstość niezbyt częstą ()2. Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych występuje niezbyt często ()1. O nieznanej częstości () są niewydolność wątroby, piorunujące zapalenie wątroby i zapalenie wątroby, a charakterystyka Salazopyrin EN wymienia dodatkowo cholestatyczne zapalenie wątroby i cholestazę2.

⚠ Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Białkomocz występuje często (). Zespół nerczycowy, śródmiąższowe zapalenie nerek, kryształy w moczu i krwiomocz mają nieznaną częstość (), a charakterystyka Salazopyrin EN wymienia w tej grupie dodatkowo kamicę nerkową2,1.

⚠ Zaburzenia układu oddechowego

Kaszel jest działaniem częstym (), a duszność – niezbyt częstym (). Włókniejące zapalenie pęcherzyków płucnych, śródmiąższowa choroba płuc oraz nacieki eozynofilowe mają nieznaną częstość ()1.

⚠ Zaburzenia serca

Zapalenie osierdzia i sinica są działaniami o nieznanej częstości (), a charakterystyka Salazopyrin EN wymienia dodatkowo zapalenie mięśnia sercowego2,1.

Zaburzenia układu nerwowego, psychiczne i narządów zmysłów

Zawroty głowy, ból głowy i zaburzenia smaku występują często (), podobnie jak szum w uszach, natomiast depresja – niezbyt często (). O nieznanej częstości () są encefalopatia, neuropatia obwodowa i zaburzenia węchu, a w charakterystyce Salazopyrin EN także aseptyczne zapalenie opon mózgowych1,2.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i choroby autoimmunizacyjne

Bóle stawów są działaniem częstym (), natomiast układowy toczeń rumieniowaty oraz zespół Sjögrena mają nieznaną częstość ()1.

Wpływ na płodność

Przemijająca oligospermia jest działaniem o nieznanej częstości (). Sulfasalazyna zmniejsza liczbę i ruchliwość plemników, co może wpływać na płodność, jednak działanie to jest zwykle odwracalne po zakończeniu leczenia1.

Żółte zabarwienie skóry i płynów ustrojowych oraz objawy ogólne

Żółte zabarwienie skóry i płynów ustrojowych jest działaniem o nieznanej częstości (). Gorączka występuje często (), a obrzęk twarzy – niezbyt często ()1.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a sulfasalazyna

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych sulfasalazyna może być stosowana u kobiet w ciąży jedynie w przypadku bezwzględnej konieczności, ponieważ ryzyko związane z jej stosowaniem w tym okresie nie może być wykluczone. Badania nad reprodukcją szczurów i królików nie wskazują na ryzyko uszkodzenia płodu, jednak lek przenika przez barierę łożyskową w ilości mogącej powodować u płodu takie samo stężenie jak u matki. Sulfasalazyna hamuje wchłanianie i metabolizm kwasu foliowego, co może prowadzić do jego niedoboru, a u niemowląt matek przyjmujących lek w czasie ciąży odnotowano przypadki wad rozwojowych cewy nerwowej, choć nie ustalono bezpośredniego związku między ekspozycją a ich wystąpieniem1.

Karmienie piersią a sulfasalazyna

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych sulfasalazyna i sulfapirydyna przenikają w niewielkiej ilości do mleka matki, co zwykle nie stanowi zagrożenia dla zdrowego dziecka, natomiast ostrożności wymagają wcześniaki oraz noworodki z żółtaczką fizjologiczną. Zgłaszano występowanie krwawych stolców lub biegunki u niemowląt karmionych piersią przez matki leczone sulfasalazyną, które ustępowały po zakończeniu stosowania leku przez matkę1.

Produkty handlowe z sulfasalazyną

Preparat Postać Kategoria dostępności
Salazopyrin EN tabletki dojelitowe 500 mg Rp
Sulfasalazin Krka tabletki powlekane 500 mg Rp

Źródła

  1. ChPL Sulfasalazin Krka (sulfasalazyna), 500 mg, tabletki powlekane. Krka
  2. ChPL Salazopyrin EN (sulfasalazyna), 500 mg, tabletki dojelitowe. Pfizer
Czytasz fragment

Zaloguj się, aby czytać dalej

Pełne opracowania opieka.farm – w tym materiały Rx – są dostępne dla zalogowanych. Załóż bezpłatne konto zawodowe: zajmuje minutę i odblokowuje całą bazę wiedzy.

Pełne opracowania i karty
Ulubione i „ostatnio czytane"
„Co nowego od ostatniej wizyty"
Materiały i treści Rx
Autor
Redakcja portalu
Opracowanie zespołu
Publikacja: 16.07.2026 Ostatnia aktualizacja: 19.07.2026