Alhemo

Alhemo 15 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

Jeden ml roztworu zawiera 10 mg koncizumabu*.

Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 15 mg koncizumabu w 1,5 ml roztworu (10 mg/ml).

Alhemo 60 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

Jeden ml roztworu zawiera 40 mg koncizumabu*.

Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 60 mg koncizumabu w 1,5 ml roztworu (40 mg/ml).

Alhemo 150 mg/1,5 ml roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

Jeden ml roztworu zawiera 100 mg koncizumabu*.

Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 150 mg koncizumabu w 1,5 ml roztworu (100 mg/ml).

Alhemo 300 mg/3 ml roztwór do wstrzykiwań we wstrzykiwaczu

Jeden ml roztworu zawiera 100 mg koncizumabu*.

Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony zawiera 300 mg koncizumabu w 3 ml roztworu (100 mg/ml).

*Koncizumab jest humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym klasy IgG4 wytwarzanym z użyciem technologii rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań).

Przezroczysty do lekko opalizującego, bezbarwny do lekko żółtego roztwór, praktycznie pozbawiony widocznych cząstek, który może zawierać przezroczyste do białych cząstki białka.

Roztwór izotoniczny o pH około 6. Osmolalność to 316-387 mOsmol/kg.

Produkt leczniczy Alhemo jest wskazany do stosowania w rutynowej profilaktyce krwawień u pacjentów w wieku 12 lat i powyżej:

z hemofilią A (wrodzonym niedoborem czynnika VIII) powikłaną inhibitorem czynnika VIII;

z ciężką hemofilią A (wrodzonym niedoborem czynnika VIII, czynnik VIII < 1%) niepowikłaną

inhibitorem czynnika VIII;

z hemofilią B (wrodzonym niedoborem czynnika IX) powikłaną inhibitorem czynnika IX;

z umiarkowaną/ciężką hemofilią B (wrodzonym niedoborem czynnika IX, czynnik IX ≤ 2%)

niepowikłaną inhibitorem czynnika IX.

Leczenie należy rozpocząć pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu hemofilii i (lub) zaburzeń krzepnięcia.

Dawkowanie

Leczenie należy rozpocząć w stanie bez krwawienia.

Leczenie rekombinowanym czynnikiem VIIa (rFVIIa) należy przerwać co najmniej 12 godzin przed rozpoczęciem leczenia koncizumabem, a leczenie koncentratem aktywowanych czynników zespołu protrombiny (aPCC) należy przerwać co najmniej 48 godzin wcześniej. Profilaktyczne stosowanie produktów leczniczych zawierających czynnik VIII (FVIII) i czynnik IX (FIX) powinno zostać przerwane dwa okresy półtrwania przed rozpoczęciem profilaktyki koncizumabem. Nie są dostępne dane z badań klinicznych, które wskazywałyby sposób zmiany z leczenia niepolegającego na podawaniu czynników krzepnięcia na koncizumab. Przed rozpoczęciem profilaktyki koncizumabem można rozważyć okres wypłukiwania wynoszący około 5 okresów półtrwania poprzednio stosowanego produktu leczniczego, w oparciu o okres półtrwania określony w Charakterystyce Produktu Leczniczego. W trakcie zmiany leczenia z produktów leczniczych niezawierających czynników krzepnięcia może być konieczne wsparcie hemostatyczne produktami leczniczymi zawierającymi czynniki krzepnięcia lub lekami omijającymi.

Zalecany jest następujący schemat dawkowania:

Dzień 1.: dawka nasycająca 1 mg/kg jednorazowo.

Dzień 2. i kolejne do momentu ustalenia indywidualnej dawki podtrzymującej (patrz poniżej):

0,20 mg/kg raz na dobę.

4 tygodnie po rozpoczęciu leczenia: pomiar stężenia koncizumabu w osoczu przed podaniem

kolejnej planowej dawki. Pomiar należy przeprowadzić przy użyciu zatwierdzonego testu diagnostycznego in vitro.

Gdy dostępny jest wynik stężenia koncizumabu w osoczu: indywidualną dawkę podtrzymującą

ustala się na podstawie stężenia koncizumabu w osoczu zgodnie z Tabelą 1 poniżej.

Tabela 1 Indywidualna dawka podtrzymująca na podstawie stężenia koncizumabu w osoczu Stężenie koncizumabu w osoczu Dawka Alhemo podawana raz na dobę

Indywidualną dawkę podtrzymującą należy ustalić możliwie jak najszybciej (po uzyskaniu wyniku stężenia koncizumabu w osoczu) i zaleca się, aby nastąpiło to nie później niż 8 tygodni po rozpoczęciu leczenia. Dodatkowy(-e) pomiar(-y) stężenia koncizumabu w osoczu można wykonać po 8 tygodniach stosowania produktu leczniczego w tej samej dawce podtrzymującej, w zależności od stanu zdrowia pacjenta. Na przykład, należy to rozważyć, jeśli u pacjenta wystąpiła zwiększona częstotliwość krwawień, znaczna zmiana masy ciała, zostały pominięte dawki przed ustaleniem dawki

podtrzymującej lub w przypadku pojawienia się choroby współistniejącej, która może prowadzić do zwiększenia ogólnego ryzyka zakrzepowo-zatorowego.

Ponieważ dawkowanie koncizumabu jest ustalane w oparciu o masę ciała (mg/kg), ważne jest, aby w przypadku zmiany masy ciała ponownie obliczyć dawkę (mg).

Obliczanie dawki

Dawkę (w miligramach) oblicza się w następujący sposób:

Masa ciała pacjenta (w kilogramach) x dawka (1, 0,15, 0,20 lub 0,25 mg/kg) = łączna ilość (miligramów) koncizumabu, która ma zostać podana.

Dawkę ustawia się w odstępach co:

0,1 mg na wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 15 mg/1,5 ml (niebieski);

0,4 mg na wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 60 mg/1,5 ml (brązowy) oraz

1,0 mg na wstrzykiwaczach półautomatycznych napełnionych 150 mg/1,5 ml i 300 mg/3 ml

(złote).

Obliczoną dawkę zaokrągla się do najbliższej dawki możliwej do nastawienia przy użyciu danego wstrzykiwacza. Lekarz lub pielęgniarka muszą pomóc pacjentowi w zaokrągleniu i określeniu odpowiedniej dawki możliwej do nastawienia przy użyciu danego wstrzykiwacza. W najlepszym przypadku pacjenci powinni mieć przepisany i używać wstrzykiwacza, za pomocą którego możliwe jest podanie wymaganej dobowej dawki podtrzymującej w jednym wstrzyknięciu. Najbliższą dawkę możliwą do nastawienia można wybrać obracając pokrętło nastawiania dawki wstrzykiwacza lub można ją obliczyć w następujący sposób:

Podzielić całkowitą dawkę w miligramach przez dawkę na odstęp.

Zaokrąglić wynik do najbliższej liczby całkowitej.

Pomnożyć przez dawkę na odstęp.

Przykłady:

Pacjent o masie ciała 42 kg, stosujący dawkę podtrzymującą 0,15 mg/kg.

W dniu 1. stosuje dawkę nasycającą 1 mg/kg:

• 42 kg x 1 mg/kg = 42 mg koncizumabu.

W dniu 2. i kolejnych do momentu ustalenia indywidualnej dawki podtrzymującej stosuje dawkę 0,20 mg/kg:

• 42 kg x 0,20 mg/kg = 8,4 mg koncizumabu.

Dawka podtrzymująca:

• 42 kg x 0,15 mg/kg = 6,3 mg koncizumabu.

Pacjent ma przyjąć 6,3 mg koncizumabu za pomocą wstrzykiwacza półautomatycznego napełnionego 60 mg/1,5 ml dopasowanego do masy ciała tego pacjenta w celu zapewnienia najdłuższego czasu używania danego wstrzykiwacza (dni).

W celu ustalenia najbliższej dawki możliwej do wstrzyknięcia:

• 6,3 mg podzielone przez dawkę 0,4 mg/odstęp = 15,75 odstępów
• 15,75 odstępów należy zaokrąglić do 16 odstępów
• 16 pomnożone przez dawkę 0,4 mg/odstęp = 6,4 mg.

6,4 mg to dawka, którą można ustawić na wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 60 mg/1,5 ml; jest to dawka możliwa do wstrzyknięcia, najbardziej zbliżona do dawki 6,3 mg.

Pacjent o masie ciała 67 kg, stosujący dawkę podtrzymującą 0,20 mg/kg.

W dniu 1. stosuje dawkę nasycającą 1 mg/kg:

• 67 kg x 1 mg/kg = 67 mg koncizumabu.

W dniu 2. i kolejnych do momentu ustalenia indywidualnej dawki podtrzymującej stosuje dawkę 0,20 mg/kg:

• 67 kg x 0,20 mg/kg = 13,4 mg koncizumabu.

Dawka podtrzymująca:

• 67 kg x 0,20 mg/kg = 13,4 mg koncizumabu.

Pacjent ma przyjąć 13,4 mg koncizumabu za pomocą wstrzykiwacza półautomatycznego napełnionego 300 mg/3 ml dopasowanego do masy ciała tego pacjenta w celu zapewnienia najdłuższego czasu używania danego wstrzykiwacza (dni).

W celu ustalenia najbliższej dawki możliwej do wstrzyknięcia:

• 13,4 mg podzielone przez dawkę 1,0 mg/odstęp = 13,4 odstępów
• 13,4 odstępów należy zaokrąglić do 13 odstępów
• 13 odstępów pomnożone przez dawkę 1,0 mg/odstęp = 13,0 mg.

13,0 mg to dawka, którą można ustawić na wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym 300 mg/3 ml; jest to dawka możliwa do wstrzyknięcia, najbardziej zbliżona do dawki 13,4 mg.

Wybór mocy i objętości produktu

W oparciu o cechy techniczne, wstrzykiwacze półautomatyczne napełnione Alhemo odpowiadają następującym zakresom masy ciała:

W przypadku pacjentów przyjmujących dobową dawkę 0,15 mg/kg masy ciała

W przypadku pacjentów przyjmujących dobową dawkę 0,20 mg/kg masy ciała

W przypadku pacjentów przyjmujących dobową dawkę 0,25 mg/kg masy ciała

Jeśli biorąc pod uwagę zakresy masy ciała, odpowiedni jest więcej niż jeden wstrzykiwacz Alhemo, należy wybrać wstrzykiwacz z produktem o największej mocy. Wstrzykiwacz z produktem o większej mocy zawiera więcej możliwych do podania dawek, dzięki czemu wstrzykiwacz może być używany przez większą liczbę dni.

Czas trwania leczenia

Produkt leczniczy Alhemo jest przeznaczony do długotrwałego leczenia profilaktycznego.

Pominięcie dawki

Koncizumab można podawać o dowolnej porze dnia.

Ważne jest, aby każdy pacjent przestrzegał codziennego dawkowania. Przestrzeganie zaleceń jest szczególnie ważne w okresie pierwszych 4 tygodni, aby zapewnić ustalenie prawidłowej dawki podtrzymującej na podstawie stężenia koncizumabu w osoczu w tygodniu 4. (patrz punkt 4.2 Dawkowanie). Pacjenci, którzy pominęli dawki przed ustaleniem dawki podtrzymującej, powinni jak najszybciej wznowić leczenie w dawce początkowej 0,2 mg/kg na dobę i poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Pominięcie dawek po ustaleniu dawki podtrzymującej

Poniższe zalecenia dotyczące dawkowania należy stosować WYŁĄCZNIE, gdy pacjent zapomni przyjąć dawkę podtrzymującą przyjmowaną raz na dobę lub tego zaniecha.

Pominięcie 1 dawki dobowej: pacjent powinien wznowić przyjmowanie dobowej dawki

podtrzymującej bez przyjmowania dodatkowej dawki.

Pominięcie 2 do 6 kolejnych dawek dobowych: pacjent powinien przyjąć dawkę dobową

dwukrotnie (jako dwa oddzielne wstrzyknięcia, z których każde odpowiada dawce dobowej), a następnie kontynuować codzienne przyjmowanie dawki podtrzymującej od następnego dnia.

Pominięcie 7 lub więcej kolejnych dawek dobowych: pacjent powinien natychmiast

skontaktować się z lekarzem prowadzącym. Po dokładnym przeanalizowaniu obrazu klinicznego konieczne może okazać się przyjęcie nowej dawki nasycającej przed kontynuacją przyjmowania dobowej dawki podtrzymującej od następnego dnia.

W razie wątpliwości pacjent powinien skontaktować się z lekarzem prowadzącym.

Leczenie krwawień przebijających

Nie należy dostosowywać dawki produktu leczniczego Alhemo w przypadku krwawień przebijających.

Lekarz powinien omówić z pacjentem i (lub) osobą sprawującą opiekę dawkę i schemat dawkowania leków omijających, stosowanych w razie potrzeby, podczas profilaktyki z zastosowaniem koncizumabu.

W przypadku wystąpienia krwawień przebijających można zastosować leczenie FVIII, FIX lub lekami omijającymi (np. rFVIIa lub aPCC); dawka i czas trwania leczenia zależą od miejsca i nasilenia krwawienia.

W przypadkach łagodnych i umiarkowanych krwawień wymagających dodatkowego leczenia FVIII, FIX lub lekami omijającymi (np. rFVIIa lub aPCC) zaleca się stosowanie najmniejszej zalecanej dawki i zachowania odstępów pomiędzy kolejnymi dawkami zgodnie z zatwierdzoną Charakterystyką Produktu Leczniczego. W przypadku aPCC maksymalna zalecana dawka wynosi 100 j./kg masy ciała w ciągu 24 godzin.

W przypadku ciężkich krwawień zaleca się przestrzeganie schematu dawkowania podanego w zatwierdzonej Charakterystyce Produktu Leczniczego na podstawie oceny klinicznej.

Postępowanie w okresie okołooperacyjnym

W przypadku małych zabiegów chirurgicznych nie ma konieczności dostosowywania dawki produktu leczniczego Alhemo.

Przed dużym zabiegiem chirurgicznym należy skonsultować się z lekarzem mającym doświadczenie w leczeniu hemofilii i (lub) zaburzeń krzepnięcia krwi. Ponieważ doświadczenie kliniczne w stosowaniu koncizumabu podczas dużych zabiegów chirurgicznych jest ograniczone, zaleca się wstrzymanie przyjmowania koncizumabu co najmniej 4 dni przed planowanym dużym zabiegiem chirurgicznym. Leczenie koncizumabem może być wznowione po 10-14 dniach od zabiegu chirurgicznego, we wcześniej stosowanej dawce podtrzymującej bez przyjmowania ponownej dawki nasycającej, po uwzględnieniu ogólnego obrazu klinicznego.

Kryteria definiujące duży zabieg chirurgiczny są następujące: każdy inwazyjny zabieg operacyjny, który wymaga podania ≥ 3 dawek leczenia omijającego i (lub) wystąpienie jednego lub więcej z poniższych zdarzeń:

interwencja wewnątrz jamy ciała;

-

naruszenie błony surowiczej (np. opłucnej, otrzewnej lub opony twardej);

-

otwarcie płaszczyzny powięzi;

-

usunięcie narządu;

-

zmiana prawidłowej anatomii narządu podczas zabiegu.

-

Indukcja tolerancji immunologicznej (ITI)

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności koncizumabu u pacjentów w trakcie ITI, odczulania w celu usunięcia inhibitorów. Dane nie są dostępne. Jeśli rozważa się kontynuację lub rozpoczęcie leczenia koncizumabem w czasie indukcji tolerancji immunologicznej, należy przeprowadzić dokładną ocenę potencjalnych korzyści i ryzyka.

Pacjenci w podeszłym wieku

Brak zaleceń dotyczących dostosowywania dawki (poza ustaleniem indywidualnej dawki podtrzymującej) u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej. Dostępne są ograniczone dane dotyczące pacjentów w wieku 65 lat i powyżej. Dalsze informacje, patrz punkt 5.2.

Zaburzenia czynności nerek

Brak zaleceń dotyczących dostosowywania dawki (poza ustaleniem indywidualnej dawki podtrzymującej) u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Brak dostępnych danych lub ograniczone dane dotyczące pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek, patrz punkt 5.2.

Zaburzenia czynności wątroby

Brak zaleceń dotyczących dostosowywania dawki (poza ustaleniem indywidualnej dawki podtrzymującej) u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Brak dostępnych danych lub ograniczone dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby, patrz punkt 5.2.

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Alhemo u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Produkt leczniczy Alhemo jest przeznaczony wyłącznie do podawania podskórnego.

Koncizumab jest dostępny w gotowym do podania wstrzykiwaczu półautomatycznym napełnionym.

Igły nie są dołączone, patrz punkt 6.5.

Koncizumab należy podawać codziennie, o dowolnej porze dnia, niekoniecznie o tej samej porze każdego dnia.

Po odpowiednim przeszkoleniu przez fachowy personel medyczny i przeczytaniu Instrukcji użycia, koncizumab może być przez pacjenta stosowany samodzielnie lub podawany przez osobę sprawującą opiekę.

Koncizumab należy podawać we wstrzyknięciu podskórnym w brzuch lub udo, stosując zmianę miejsca wstrzyknięcia każdego dnia. Wstrzyknięć podskórnych nie należy wykonywać w miejsca, w których skóra jest tkliwa, zasiniona, zaczerwieniona lub twarda ani w miejsca, w których występują znamiona lub blizny.

Do każdego wstrzyknięcia należy zawsze użyć nowej igły.

Każdy wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony Alhemo jest przeznaczony do stosowania przez jednego pacjenta. Nie wolno udostępniać wstrzykiwacza półautomatycznego napełnionego Alhemo innym pacjentom, nawet jeśli igła zostanie wymieniona.

Szczegółowe instrukcje dotyczące stosowania produktu leczniczego, patrz punkt 6.6 oraz ulotka dla pacjenta.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Reakcje nadwrażliwości

W ciągu pierwszych tygodni stosowania koncizumabu występowały reakcje nadwrażliwości typu alergicznego, w tym reakcje skutkujące hospitalizacją i trwałym przerwaniem leczenia. Należy informować pacjentów o objawach ostrych reakcji nadwrażliwości.

Należy zalecić pacjentowi, aby w razie wystąpienia objawów nadwrażliwości przerwał stosowanie produktu leczniczego Alhemo i skontaktował się z lekarzem, który powinien zapewnić odpowiednie leczenie.

Immunogenność

Obecność przeciwciał neutralizujących przeciw koncizumabowi, obserwowana u niektórych pacjentów, nie prowadziła do utraty skuteczności leczenia (patrz punkt 5.1). Jednak pacjenci z klinicznymi objawami utraty skuteczności leczenia (np. zwiększenie liczby krwawień przebijających) powinni zostać zbadani w celu określenia etiologii oraz w przypadku podejrzenia

obecności przeciwciał neutralizujących przeciw koncizumabowi należy rozważyć zastosowanie innych opcji terapeutycznych.

Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe

W badaniach klinicznych z koncizumabem zgłoszono przypadki niezakończonych zgonem tętniczych i żylnych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Zdarzenia te wystąpiły u pacjentów z licznymi czynnikami ryzyka, w tym u pacjentów, u których stosowano leczenie krwawień przebijających w dużych lub często podawanych dawkach (patrz punkt 4.8).

Pacjentów leczonych koncizumabem należy poinformować o objawach podmiotowych i przedmiotowych zdarzeń zakrzepowo-zatorowych i monitorować pod kątem wystąpienia takich objawów. W przypadku podejrzenia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych należy przerwać stosowanie koncizumabu i rozpocząć dalsze badania diagnostyczne oraz odpowiednie leczenie. W przypadku pacjentów z wysokim ryzykiem wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych należy starannie rozważyć, czy potencjalne korzyści ze stosowania koncizumabu przewyższają potencjalne ryzyko.

Ocena ta powinna być okresowo powtarzana.

Stany z nadmierną ekspresją czynnika tkankowego (np. zaawansowana choroba miażdżycowa, uraz/zmiażdżenie tkanek, nowotwór złośliwy lub posocznica), mogą wiązać się z ryzykiem wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych lub zespołu rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (ang. disseminated intravascular coagulation, DIC). W takich sytuacjach należy rozważyć potencjalne korzyści wynikające ze stosowania koncizumabu z uwzględnieniem ryzyka wystąpienia tych powikłań.

Wpływ koncizumabu na testy krzepnięcia

Terapia koncizumabem nie powoduje klinicznie istotnych zmian w standardowych pomiarach parametrów krzepnięcia, w tym w czasie częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT) i czasie protrombinowym (PT).

Substancje pomocnicze

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Ten produkt leczniczy zawiera 0,25 mg polisorbatu 80 w każdym ml. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji z innymi produktami leczniczymi.

Przeprowadzono badanie toksyczności dotyczące interakcji z innymi produktami leczniczymi z zastosowaniem rFVIIa u małp cynomolgus leczonych koncizumabem. Nie zaobserwowano objawów zakrzepicy ani innych działań niepożądanych u małp z prawidłową krzepliwością po dodaniu trzech kolejnych dawek rFVIIa, łącznie poniżej 1 mg/kg rFVIIa, do koncizumabu w stanie równowagi, patrz punkt 5.3.

Badania interakcji z innymi produktami leczniczymi przeprowadzono in vitro i ex vivo z zastosowaniem rFVIIa, aPCC, rFVIII lub rFIX z wykorzystaniem krwi pacjentów z hemofilią stosujących leczenie profilaktyczne koncizumabem. W badaniach tych nie wykazano klinicznie istotnych interakcji z innymi produktami leczniczymi.

Addytywny i czasami synergistyczny wzrost szczytowego stężenia trombiny, określony za pomocą testu generacji trombiny, był obserwowany w osoczu pacjentów z hemofilią otrzymujących profilaktyczne leczenie koncizumabem z jednoczesną obecnością rFVIII, rFIX lub leków omijających, w tym rFVIIa i aPCC. W zależności od stężenia koncizumabu oraz zastosowanych leków

hemostatycznych, zaobserwowany wpływ na szczytowe stężenie trombiny wahał się od efektu addytywnego, przy wszystkich lekach hemostatycznych, do dodatkowego wzrostu o 40% przy rFVIIa, dodatkowego wzrostu o 33% przy aPCC, dodatkowego wzrostu o 22% przy rFVIII oraz mniej niż 13% przy rFIX.

Dodanie koncizumabu do osocza zawierającego analog emicizumabu o identycznej sekwencji (ang. sequence-identical analogue, SIA) skutkowało 33% efektem synergistycznym, bez wzmocnienia znanej pozytywnej interakcji pomiędzy emicizumabem-SIA i aPCC lub negatywnej interakcji pomiędzy emicizumabem-SIA i rFVIII. Interakcja pomiędzy koncizumabem i rFVIIa utrzymywała się, gdy jednocześnie zastosowano emicizumab-SIA.

Wskazówki dotyczące stosowania leków omijających w leczeniu epizodów krwawienia przebijającego u pacjentów stosujących profilaktykę koncizumabem, patrz punkt 4.2.

Kobiety w wieku rozrodczym/metody antykoncepcji u mężczyzn i kobiet

Kobiety w wieku rozrodczym przyjmujące koncizumab powinny stosować wysoce skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie stosowania koncizumabu oraz przez 7 tygodni po zakończeniu leczenia.

Lekarz prowadzący powinien ocenić korzyści i ryzyko zakrzepowo-zatorowe związane ze stosowaną metodą antykoncepcji.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania koncizumabu u kobiet w ciąży. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu koncizumabu na reprodukcję. Nie wiadomo, czy koncizumab może powodować uszkodzenie płodu w przypadku podawania kobietom w ciąży, ani czy może zaburzać zdolności rozrodcze. Koncizumab należy stosować w okresie ciąży wyłącznie, jeśli potencjalne korzyści dla matki przeważają nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy koncizumab przenika do mleka ludzkiego. Wiadomo, że ludzkie immunoglobuliny typu G (IgG) przenikają do mleka matki w ciągu pierwszych kilku dni po porodzie, a wkrótce potem ich stężenie się obniża. W konsekwencji, w tym krótkim okresie nie można wykluczyć zagrożenia dla karmionego piersią noworodka. Potem, koncizumab może być stosowany w okresie karmienia piersią, w razie potrzeb klinicznych.

Produkt leczniczy Alhemo nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Doświadczenia dotyczące przedawkowania koncizumabu są ograniczone. Zgłaszano przypadki podania dawki 5-krotnie większej niż zamierzona, nie mające skutków klinicznych. Przypadkowe przedawkowanie może prowadzić do nadkrzepliwości. W takim przypadku pacjenci powinni zgłosić się do lekarza w celu objęcia obserwacją.

Mechanizm działania

Koncizumab jest przeciwciałem przeciwko inhibitorowi szlaku czynnika tkankowego (anty-TFPI).

Inhibitor szlaku czynnika tkankowego (TFPI) jest inhibitorem czynnika Xa (FXa). Wiązanie koncizumabu z TFPI zapobiega hamowaniu FXa przez TFPI. Zwiększona aktywność FXa przedłuża wstępną fazę krzepnięcia i umożliwia wytworzenie wystarczającej ilości trombiny w celu utrzymania skutecznej hemostazy. Koncizumab działa niezależnie od czynnika VIII i czynnika IX.

Chlorowodorek L-argininy

L-histydyna

Sodu chlorek

Sacharoza

Polisorbat 80 (E 433)

Fenol

Kwas solny (do dostosowania pH) (E 507)

Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH) (E 524)

Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

Przed pierwszym użyciem

3 lata.

Po pierwszym użyciu

Przechowywać w temperaturze do 30 °C lub w lodówce przez okres maksymalnie 4 tygodni.

Wykazano stabilność fizyczną i chemiczną podczas użytkowania przez 28 dni w temperaturze 30 °C lub w lodówce. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy po pierwszym otwarciu może być przechowywany przez maksymalnie 28 dni w temperaturze 30 °C lub w lodówce. Za zastosowanie innego czasu i warunków przechowywania podczas użytkowania odpowiedzialność ponosi użytkownik.

Przed pierwszym użyciem

Przechowywać w lodówce (2 °C – 8 °C).

Nie zamrażać. Przechowywać z dala od elementu chłodzącego lodówki.

Po pierwszym użyciu

Przechowywać wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony z nałożoną nasadką w celu ochrony roztworu przed światłem.

Przechowywać wstrzykiwacz półautomatyczny napełniony bez założonej igły. Zapewnia to dokładne dawkowanie i zapobiega zanieczyszczeniu, zakażeniu i wyciekowi.

Nie zamrażać. Przechowywać z dala od elementu chłodzącego lodówki.

Produkt leczniczy Alhemo należy chronić przed wysoką temperaturą i światłem, i nie należy go przechowywać w bezpośrednim świetle słonecznym.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po pierwszym otwarciu, patrz punkt 6.3.