Beyonttra
tabletki powlekane · Bayer AG · pozwolenie centralne (EMA) · 1 opakowanie w rejestrze
- preparat zawiera
- Acoramidisum inne leki zawierające Acoramidisum
- kod ATC
- C01EB leczenie chorób serca, inne leki nasercowe inne z tej grupy
Warianty
| Nazwa handlowa | Postać | Dawka | Opakowanie | Kat. | 100% | 50% | 30% | R | bezpłatny | Inne refundacje |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Beyonttra | Tabletki powlekane | 356 mg | 120 tabl. | Rpz |
Ceny i odpłatności za leki refundowane zgodnie z obwieszczeniem Ministra Zdrowia. Opakowania i postacie z Rejestru Produktów Leczniczych.
Skład — ile substancji czynnej
Każda tabletka powlekana zawiera chlorowodorek akoramidisu w dawce odpowiadającej 356 mg akoramidisu.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Postać i wygląd
Tabletka powlekana (tabletka).
Białe, owalne tabletki powlekane, o wymiarach około 15 mm x 7,5 mm, z nadrukiem “BEYONTTRA” wykonanym czarnym tuszem po jednej stronie.
Wskazania
Produkt leczniczy BEYONTTRA jest wskazany w leczeniu kardiomiopatii w przebiegu amyloidozy transtyretynowej (ATTR-CM) typu dzikiego lub dziedzicznej u dorosłych pacjentów.
Dawkowanie
Leczenie powinien wdrażać lekarz doświadczony w leczeniu pacjentów z kardiomiopatią w przebiegu amyloidozy transtyretynowej (ATTR-CM).
Dawkowanie
Zalecana dawka akoramidisu to 712 mg (dwie tabletki po 356 mg) stosowana doustnie, dwa razy na dobę, co odpowiada całkowitej dawce dobowej 1 424 mg.
Brak jest danych na temat skuteczności u pacjentów z niewydolnością serca zakwalifikowaną do klasy IV według skali Nowojorskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ang. New York Heart Association, NYHA), (patrz punkt 5.1).
Pominięcie dawki
Nie należy przyjmować podwójnej dawki, aby zrekompensować pojedyncze pominięte dawki. Należy powrócić do dawkowania zgodnie z harmonogramem.
Szczególne grupy pacjentów
Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności dostosowywania dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat, patrz punkt 5.2).
Zaburzenia czynności nerek
Nie jest wymagane dostosowywanie dawki ze względu na niski klirens nerkowy akoramidisu (patrz punkt 5.2). Dane dotyczące pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) są ograniczone (patrz punkty 4.4 i 5.2) i nie ma danych dotyczących pacjentów dializowanych. Dlatego akoramidis należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów.
Zaburzenia czynności wątroby
Akoramidisu nie badano u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.4 i 5.2).
Dzieci i młodzież
Akoramidis nie jest odpowiedni do stosowania u dzieci i młodzieży we wskazaniu „leczenie kardiomiopatii w przebiegu amyloidozy transtyretynowej dziedzicznej lub typu dzikiego”.
Sposób podawania
Podanie doustne.
Tabletki powlekane należy połykać w całości. Produkt leczniczy BEYONTTRA można przyjmować z wodą, z posiłkiem lub bez posiłków.
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Zaburzenia czynności wątroby
Akoramidisu nie badano u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i dlatego nie zaleca się jego stosowania w tej grupie pacjentów (patrz punkty 4.2 i 5.2).
Zaburzenia czynności nerek
Dane dotyczące pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 30 mL/min) są ograniczone (patrz punkty 4.2 i 5.2) i nie ma danych dotyczących pacjentów dializowanych. Dlatego akoramidis należy stosować ostrożnie w tej grupie pacjentów.
Parametry hemodynamiczne nerek
U pacjentów leczonych akoramidisem w pierwszym miesiącu leczenia wystąpiło początkowo zmniejszenie szacowanego współczynnika filtracji kłębuszkowej (eGFR) i odpowiadający mu wzrost mierzonego stężenia kreatyniny w surowicy (patrz punkt 5.1).
Ta zmiana eGFR i stężenia kreatyniny w surowicy nie miała charakteru postępującego, była odwracalna u tych pacjentów, u których przerwano leczenie, i nie wiązała się z uszkodzeniem nerek, co jest zgodne z efektem hemodynamicznym nerek.
Informacje o substancjach pomocniczych
Sód
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.
Interakcje – z czym nie łączyć
Wpływ akoramidisu na inne produkty lecznicze
Systemy transporterów
Na podstawie badania klinicznego z udziałem zdrowych dorosłych ochotników nie przypuszcza się, by inhibicja transportera anionów organicznych (OAT)-1 i -3 powodowała klinicznie znaczące interakcje międzylekowe z substratami OAT-1 i OAT-3 (np. niesteroidowe leki przeciwzapalne, bumetanid, furosemid, lamiwudyna, metotreksat, oseltamiwir, tenofowir, gancyklowir, adefowir, cydofowir, zydowudyna, zalcytabina).
Na podstawie badania in vitro nie przewiduje się interakcji pomiędzy lekami przy jednoczesnym podawaniu z lekami będącymi substratami białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistance protein, BCRP) w klinicznie istotnych stężeniach.
Na podstawie badań in vitro uznaje się za mało prawdopodobne, aby akoramidis powodował jakiekolwiek klinicznie znaczące interakcje zależne od urydyno‑5'-difosfo (UDP)- glukuronozylotransferazy lub zależne od cytochromu P450. Wykazano jednak, że akoramidis jest inhibitorem CYP2C8 i CYP2C9 in vitro. Nie przeprowadzono żadnych badań in vivo. Dlatego należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania substratów CYP2C8 i CYP2C9 o wąskim indeksie terapeutycznym.
Wpływ innych produktów leczniczych na akoramidis
Diuretyki
Na podstawie analizy farmakokinetyki populacyjnej jednoczesne stosowanie diuretyków u pacjentów nie wpływa na stężenia akoramidisu w osoczu w stanie stacjonarnym.
Inhibitory białka oporności raka piersi
Akoramidis jest substratem BCRP. Na podstawie badania in vitro nie oczekuje się klinicznie istotnej interakcji z inhibitorami BCRP.
Leki zmniejszające ilość kwasu solnego w żołądku
Nie przeprowadzono dedykowanego badania interakcji lek-lek z lekami zmniejszającymi ilość kwasu solnego w żołądku in vivo. Zatem wpływ leków zmniejszających ilość kwasu solnego w żołądku na farmakokinetykę akoramidisu jest nieznany. Pomimo wyraźnej zależności rozpuszczalności akoramidisu od pH, w zakresie pH fizjologicznego, nie zaobserwowano różnic w ogólnoustrojowej ekspozycji na akoramidis, ani w ocenie markera farmakodynamicznego (stabilizacja TTR) między pacjentami przyjmującymi leki zmniejszające ilość kwasu i pacjentami nieprzyjmującymi leków zmniejszających ilość kwasu w badaniu fazy 3.
Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych
Akoramidis może zmniejszać stężenia wolnej tyroksyny we krwi bez jednoczesnej zmiany stężenia hormonu tyreotropowego (TSH). Nie zaobserwowano towarzyszących objawów klinicznych nieprawidłowej czynności tarczycy.
Lek a ciąża
Ciąża
Brak danych dotyczących stosowania akoramidisu u kobiet w ciąży.
Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na rozwój płodu w dawce toksycznej również dla matki (patrz punkt 5.3). Nie zaleca się stosowania akoramidisu w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.
Lek a karmienie piersią
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy akoramidis lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/niemowląt (patrz punkt 5.3). Akoramidisu nie należy stosować w trakcie karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów
BEYONTTRA nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przedawkowanie
Nie ma doświadczenia klinicznego dotyczącego przedawkowania.
W przypadku podejrzenia przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i wspomagające.
Mechanizm działania
Mechanizm działania
Kardiomiopatia w przebiegu amyloidozy transtyretynowej jest zapoczątkowana dysocjacją tetrameru transtyretyny (TTR) do tworzących go monomerów. Monomery ulegają nieprawidłowemu fałdowaniu i kumulują się jako oligomeryczne prekursory amyloidowe odkładające się w sercu, gdzie tworzą włókna amyloidowe.
Akoramidis jest specyficznym stabilizatorem TTR. Akoramidis zaprojektowano tak, aby naśladował chroniący przed chorobą wariant genetyczny (T119M) poprzez tworzenie wiązań wodorowych z sąsiadującymi resztami seryny w obu miejscach wiązania tyroksyny w tetramerze. Taka interakcja zwiększa stabilizację tetrameru, hamując jego dysocjację do monomerów, a tym samym spowalniając proces amyloidogenny prowadzący do ATTR-CM.
Substancje pomocnicze
Rdzeń tabletki
Celuloza mikrokrystaliczna (E 460)
Kroskarmeloza sodowa (E 468)
Krzemionka koloidalna uwodniona (E 551)
Magnezu stearynian (E 470b)
Otoczka tabletki
Kopolimer szczepiony makrogolu i alkoholu poliwinylowego (E 1209)
Talk (E 553b)
Tytanu dwutlenek (E 171)
Monokaprylokaprynian glicerolu typy I (E 471)
Alkohol poliwinylowy (E 1203)
Tusz do nadruku
Żelaza tlenek czarny (E 172)
Glikol propylenowy (E 1520)
Hypromeloza 2910 (E 464)
Niezgodności
Nie dotyczy.
Przechowywanie i termin
3 lata
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Data zatwierdzenia tekstu
Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków: https://www.ema.europa.eu.
Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) Beyonttra
Dokument wczyta się, gdy tu dojedziesz.