Cuprymina

Każdy ml roztworu zawiera 925 MBq chlorku miedzi ( 64 Cu) w czasie kalibracji (01:00 czasu środkowoeuropejskiego CET), co odpowiada, co najmniej 0,25 mikrograma miedzi 64. Czas kalibracji mieści się pomiędzy czasem zakończenia syntezy i terminem ważności.

Jedna fiolka zawiera aktywność w zakresie od 925 MBq do 2770 MBq (w czasie kalibracji), co odpowiada zawartości 0,25- 0,75 mikrograma miedzi 64. Objętość wynosi od 1 do 3 ml.

Minimalna specyficzna aktywność wynosi 3700 MBq miedzi 64/mikrogram miedzi w dniu i o godzinie upływu terminu ważności.

Okres półtrwania miedzi 64 wynosi 12,7 godziny.

Miedź 64 ulega rozpadowi poprzez emisję cząsteczek β + (17,6 %) o maksymalnej energii 0,66 MeV, emisję cząsteczek β - (38,5 %) o maksymalnej energii 0,58 MeV i wychwyt elektronów (43,9 %).

Miedź 64 ulega rozpadowi do stabilnego niklu 64 Ni (61 %) poprzez emisję cząsteczek β + (18 %) lub poprzez wychwyt elektronów (43 %). Miedź 64 ulega także rozpadowi do stabilnego cynku ( 64 Zn) poprzez emisję cząsteczek β - (39 %).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Prekursor radiofarmaceutyczny, roztwór.

Przezroczysty bezbarwny roztwór bez stałych cząstek.

Produkt Cuprymina jest prekursorem radiofarmaceutycznym. Produkt nie jest przeznaczony do bezpośredniego stosowania u pacjentów. Ten produkt leczniczy należy stosować wyłącznie w celu znakowania radioizotopem cząsteczek-nośników, które zostały specjalnie opracowane i dopuszczone do znakowania radioizotopem za pomocą tego radionuklidu.

Produkt Cuprymina może być stosowany wyłącznie przez specjalistę mającego doświadczenie w znakowaniu radioizotopem in vitro.

Dawkowanie

Ilość produktu Cuprymina potrzebna do znakowania radioizotopem i ilość produktu leczniczego znakowanego miedzią 64, która jest następnie podana, zależą od znakowanego radioizotopem produktu leczniczego i celu jego stosowania.

Należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego/ulotką dla pacjenta konkretnego produktu leczniczego, który ma być znakowany radioizotopem.

Dzieci i młodzież

Produktów leczniczych znakowanych izotopem miedzi 64 nie należy stosować u dzieci i młodzieży w wieku do 18 lat.

Więcej informacji na temat stosowania produktów leczniczych znakowanych izotopem miedzi 64 u dzieci i młodzieży można znaleźć w charakterystyce produktu leczniczego/ulotce dla pacjenta produktu leczniczego znakowanego radioizotopem.

Sposób podawania

Produkt Cuprymina jest przeznaczony do znakowania in vitro radioizotopem produktów leczniczych, które następnie są podawane zatwierdzoną drogą podawania.

Produktu Cuprymina nie należy podawać bezpośrednio pacjentowi.

Instrukcja dotycząca przygotowania produktu, patrz punkt 12.

• - Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1;
• - Stwierdzona ciąża lub jej podejrzenie lub jeśli ciąża nie została wykluczona (patrz punkt 4.6).

Informacje dotyczące przeciwwskazań do stosowania poszczególnych produktów leczniczych znakowanych radioizotopem miedzi 64 przygotowywanych przez znakowanie produktem Cuprymina można znaleźć w charakterystyce produktu leczniczego/ulotce dla pacjenta każdego konkretnego produktu leczniczego, który ma być znakowany radioizotopem.

Indywidualne uzasadnienie korzyści do ryzyka

Produktu Cuprymina nie należy podawać bezpośrednio pacjentowi; należy go używać w celu znakowania radioizotopem cząsteczek-nośników, takich jak przeciwciała monoklonalne, peptydy lub inne substraty.

Ogólne ostrzeżenia

Produkty radiofarmaceutyczne mogą odbierać, stosować i podawać tylko upoważnione osoby w określonych warunkach klinicznych. Ich odbiór, przechowywanie, stosowanie, przekazywanie i usuwanie są regulowane przepisami i (lub) odpowiednimi licencjami wydawanymi przez właściwe władze.

Użytkownik powinien przygotować produkty radiofarmaceutyczne w sposób zgodny z wymogami ochrony radiologicznej i jakości farmaceutycznej. Należy zastosować odpowiednie środki ostrożności w zakresie aseptyki.

Informacje dotyczące specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności podczas stosowania produktów leczniczych znakowanych miedzią 64 można znaleźć w charakterystyce produktu leczniczego/ulotce dla pacjenta tego produktu leczniczego, który ma być znakowany radioizotopem. Należy wziąć pod uwagę, że znakowany radioizotopem produkt leczniczy emituje elektrony Augera o wysokiej intensywności.

Dawka dla osoby pozostającej w bliskim kontakcie z pacjentem wynika całkowicie z promieniowania gamma (Cuprymina emituje dwa rodzaje promieniowanie gamma o energii 511,0 Kev i 1345,77 Kev), ponieważ emisje cząsteczek β + i β - nie mają znaczenia z powodu ich bardzo krótkiego zakresu.

Stała dawka promieniowania gamma miedzi 64 wynosi 3,6 x 10 -5 mSv x MBq -1 x h w odległości jednego metra. Zakładając najgorszy przypadek, w którym pacjentowi zostanie wstrzyknięta cała maksymalna aktywność (2770 MBq), a za pomocą izotopu miedzi 64 zostanie oznakowana cząsteczka o nieskończonym biologicznym czasie półtrwania (nieusuwana przez pacjenta), osoba z otoczenia pacjenta jest stale narażona w odległości 2 metrów. Przy takich założeniach szacunkowa dawka dla

osoby z bliskiego otoczenia pacjenta wynosi 0,46 mSv, czyli mniej niż połowa limitu dla nienarażonych osób (1 mSv/rok).

Specjalne środki ostrożności dla krewnych, opiekunów i personelu szpitalnego są przedstawione w punkcie 6.6.

Zanik radioaktywności

Biorąc pod uwagę, że każdy MBq miedzi 64 wywołuje moc dawki 9 nSv/h (w odległości 2 metrów) i że maksymalna wstrzyknięta aktywność wynosi 2770 MBq, wstępna moc dawki wynosi 24 930 nSv/h.

Przyjmując, że naturalne promieniowanie w środowisku wynosi 150 nSv/h, przy wymogu, że moc dawki wywołanej przez miedź 64 ma być niższa, niż naturalne promieniowanie w środowisku, stan nieistotnej radioaktywności u pacjenta osiąga się w praktyce po 4 dniach po wstrzyknięciu (moc dawki 132 nSv/h), co pokazano w tabeli 1.

Tabella 1 – Warunki zachowania nieistotnej radioaktywności u pacjentów

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji chlorku miedzi 64 z innymi produktami leczniczymi.

Stosowanie terapii chelatujących może zakłócać stosowanie produktów leczniczych znakowanych miedzią 64.

Informacje dotyczące interakcji związanych ze stosowaniem produktów leczniczych znakowanych miedzią 64 można znaleźć w charakterystyce produktu leczniczego/ulotce dla pacjenta znakowanego radioizotopem produktu leczniczego.

Kobiety w wieku rozrodczym

Gdy planuje się podanie produkty radiofarmaceutyczne kobietom w wieku rozrodczym, należy ustalić, czy kobieta nie jest w ciąży. Kobietę, u której nie wystąpiło krwawienie miesiączkowe, należy uznać za kobietę ciężarną do czasu udowodnienia, że tak nie jest. Jeśli pacjentka nie jest pewna, czy jest w ciąży (kiedy krwawienie miesiączkowe opóźnia się, kiedy krwawienia miesiączkowe są bardzo nieregularne itp.), należy jej zaproponować inne techniki nie wymagające stosowania promieniowania jonizującego (jeśli są dostępne).

Przed zastosowaniem produktów leczniczych znakowanych miedzią 64 należy wykluczyć ciążę za pomocą odpowiedniego/zatwierdzonego testu.

Ciąża

Stosowanie produktów leczniczych znakowanych miedzią 64 w przypadku stwierdzonej ciąży lub jej podejrzenia lub jeśli ciąża nie została wykluczona jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3).

Karmienie piersią

Przed podaniem produktu radiofarmaceutycznego matce karmiącej piersią należy rozważyć, czy podania produktu nie można odłożyć do czasu, kiedy matka przestanie karmić dziecko piersią, i wybrać najbardziej odpowiedni produkt radiofarmaceutyczny mając na uwadze wydzielanie aktywności do mleka. Jeśli uzna się, że podanie produktu jest konieczne, należy zalecić karmiącej matce zaprzestanie karmienia piersią.

Czas trwania przerwy w karmieniu zależy od konkretnego produktu leczniczego znakowanego radioizotopem.

Więcej informacji dotyczących stosowania produktów leczniczych znakowanych miedzią 64 w ciąży i w czasie karmienia piersią można znaleźć w charakterystyce produktu leczniczego konkretnego produktu leczniczego, który ma być znakowany radioizotopem.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w następstwie leczenia produktami leczniczymi znakowanymi miedzią 64 jest określony w charakterystyce produktu leczniczego/ulotce dla pacjenta konkretnego produktu leczniczego, który ma być znakowany radioizotopem.

Obecność wolnego chlorku miedzi ( 64 Cu) w organizmie po przypadkowym podaniu produktu Cuprymina prowadzi do zwiększonej hepatotoksyczności.

Z tego powodu w razie przypadkowego podania pacjentowi produktu Cuprymina, radiotoksyczność należy zredukować poprzez bezzwłoczne (tzn. w ciągu 1 godziny) podanie dożylne produktów zawierających związki chelatujące, np. Ca-DTPA lub Ca-EDTA, w celu zwiększenia eliminacji radionuklidu z organizmu.

W placówkach medycznych stosujących produkt Cuprymina do znakowania cząsteczek-nośników muszą być dostępne następujące produkty:

• - Ca-DTPA (sól wapniowo-trójsodowa kwasu dietylenotriaminopentaoctowego) lub
• - Ca-EDTA (sól wapniowo-dwusodowa kwasu etylenodiaminotetraoctowego)

Te związki chelatujące dzięki zdolności tworzenia rozpuszczalnych w wodzie kompleksów z wiązaniami chelatującymi (DTPA, EDTA) pomagają w eliminacji radiotoksyczności miedzi poprzez wymianę jonów wapnia i miedzi.

Kompleksy te są szybko wydalane przez nerki.

Należy podać 1 g związków chelatujących w powolnym wstrzyknięciu dożylnym przez 3-4 minuty lub w infuzji [1 g w 100-250 ml glukoza lub roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9 %) do wstrzykiwań].

Skuteczność chelatowania jest najwyższa bezpośrednio lub w ciągu 1 godziny po ekspozycji, gdy radionuklid ciągle jeszcze krąży w płynach tkankowych i znajduje się w osoczu. Jednakże upływ ponad 1 godziny po ekspozycji nie wyklucza podania i skutecznego działania związku chelatującego, nawet jeśli skuteczność będzie mniejsza. Podawanie dożylne nie powinno trwać dłużej niż 2 godziny.

W każdym przypadku należy monitorować parametry krwi pacjenta i w razie stwierdzenia uszkodzeń bezzwłocznie podjąć odpowiednie leczenie.

Toksyczność wolnej miedzi 64 uwalnianej in vivo ze znakowanej cząsteczki biologicznej w organizmie w trakcie leczenia można zmniejszyć poprzez późniejsze podanie środków chelatujących.

Kwas solny (0,1 N)

Woda do wstrzykiwań

Proces znakowania radioizotopem za pomocą chlorku miedzi ( 64 Cu) cząsteczek-nośników, takich jak peptydy, przeciwciała monoklonalne lub inne substraty, jest bardzo czuły na obecność zanieczyszczeń metalami śladowymi.

Ważne jest, aby wszystkie szklane przedmioty, igły strzykawek, itp. stosowane przy przygotowaniu składnika znakowanego radioizotopem były dokładnie oczyszczone, aby zapewnić brak takich zanieczyszczeń śladowymi metalami. Należy stosować wyłącznie igły do strzykawek (np. niemetalowe) o potwierdzonej odporności na rozcieńczone kwasy, aby zminimalizować poziom zanieczyszczeń metalami śladowymi.

48 godziny od daty i godziny końca syntezy.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, które zapewnia ochronę przed promieniowaniem.

Przechowywanie produktów radiofarmaceutycznych powinno być zgodne z obowiązującymi w danym kraju przepisami dotyczącymi materiałów radioaktywnych.

• 11. DOZYMETRIA

Dawka promieniowania otrzymywana przez poszczególne narządy po dożylnym podaniu produktu leczniczego znakowanego miedzią 64 zależy od specyficznej cząsteczki znakowanej radioizotopem.

Dane dozymetryczne promieniowania dla każdego produktu leczniczego po podaniu produktu znakowanego radioizotopem są dostępne w charakterystyce produktu leczniczego/ulotce dla pacjenta konkretnego produktu leczniczego, który ma być znakowany radioizotopem.

Poniższą tabelę dozymetryczną przedstawiono w celu dokonania oceny udziału niesprzężonego izotopu miedzi 64 w dawce promieniowania po podaniu produktu leczniczego znakowanego miedzią 64 lub w wyniku przypadkowego wstrzyknięcia dożylnego produktu Cuprymina.

Szacunkowe dane dozymetryczne opierają się na badaniu dystrybucji u myszy, a obliczenia przeprowadzono za pomocą kodu OLINDA (ang. Organ Level INternal Dose Assessment) (patrz tabela 2). Punktami czasowymi przeprowadzania pomiarów były: 2 minuty, 30 minut, 1 godzina, 4 godziny, 6 godzin, 12 godzin, 24 godziny, 2 dni, 4 dni i 6 dni.

Tabela 2: Dawka pochłonięta na jednostkę podanej aktywności

Dawka pochłonięta na jednostkę podanej aktywności (mGy/MBq) Dorosły Dorosła Narząd mężczyzna kobieta 15 lat 10 lat 5 lat 1 rok Noworodek (70 kg) (60 kg)

Dla tego produktu leczniczego dawka skuteczna po dożylnym wstrzyknięciu aktywności 925 MBq wynosi 65,86 mSv dla dorosłej kobiety o masie ciała 60 kg i 88,99 mSv dla dorosłego mężczyzny o masie ciała 70 kg.

• 12. INSTRUKCJA PRZYGOTOWANIA PRODUKTÓW RADIOFARMACEUTYCZNYCH

Przed użyciem należy sprawdzić opakowanie i radioaktywność. Aktywność można zmierzyć przy użyciu komory jonizacyjnej. Miedź 64 emituje promieniowanie beta. Pomiary aktywności przy użyciu komory jonizacyjnej są bardzo czułe na czynniki geometryczne, dlatego należy je przeprowadzać wyłącznie w warunkach geometrycznych, które poddano wcześniej odpowiedniej walidacji.

Należy przestrzegać ogólnych środków ostrożności w zakresie aseptyki i radioaktywności.

Nigdy nie należy otwierać fiolki i należy ją przechowywać pod osłoną ekranu. Produkt należy sterylnie pobrać przez korek za pomocą wysterylizowanej igły jednorazowego użytku i strzykawki po zdezynfekowaniu korka.

Należy podjąć odpowiednie środki ostrożności, aby utrzymać sterylność produktu leczniczego Cuprymina i zachować sterylność przez cały czas trwania procedur znakowania radioizotopem.

Podawanie radioaktywnych produktów leczniczych stwarza ryzyko dla innych osób z uwagi na promieniowanie zewnętrzne lub skażenie wskutek rozlania moczu, wymiotów itp. Z tego względu należy podjąć środki ostrożności zabezpieczające przed promieniowaniem zgodnie z obowiązującymi w danym kraju przepisami.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu