Doxafin duo

Każda tabletka powlekana zawiera 4 mg doksazosyny (w postaci mesylanu) i 5 mg finasterydu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: 1 tabletka zawiera 105,97 mg laktozy jednowodnej (patrz punkt 4.4).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka powlekana

Biała, okrągła, obustronnie wypukła tabletka powlekana o średnicy 7 mm.

Lek Doxafin duo jest wskazany w leczeniu łagodnego rozrostu gruczołu krokowego jako terapia zastępcza u pacjentów już odpowiednio kontrolowanych przy zastosowaniu doksazosyny i finasterydu podawanych jednocześnie w dawce takiej samej jak w terapii skojarzonej (4 mg doksazosyny na dobę i 5 mg finasterydu na dobę).

Dawkowanie

Zalecana dawka dobowa to jedna tabletka powlekana.

Produkt złożony nie jest odpowiedni do leczenia początkowego lub w trakcie dostosowywania dawki i może być podawany dopiero po ustabilizowaniu dawki doksazosyny.

Produkt złożony jest odpowiedni w celu zmniejszenia ryzyka ostrego zatrzymania moczu i interwencji chirurgicznej oraz powinien być stosowany głównie u pacjentów ze zwiększoną objętością gruczołu krokowego (powyżej 40 cm 3 ).

Chociaż można zaobserwować wczesną poprawę objawów, leczenie przez co najmniej sześć miesięcy może być konieczne, aby ocenić, czy osiągnięto korzystną odpowiedź na finasteryd. Ryzyko ostrego zatrzymania moczu zmniejsza się w okresie czterech miesięcy leczenia finasterydem.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek różnego stopnia, ponieważ farmakokinetyka doksazosyny lub finasterydu nie zmienia się u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Doksazosyna nie ulega dializie. Nie ma danych dotyczących stosowania finasterydu u pacjentów poddawanych dializie.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące stosowania doksazosyny u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby; nie ma również dostępnych informacji dotyczących stosowania finasterydu u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Lek Doxafin duo należy stosować ostrożnie u pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby i tylko w przypadku, gdy terapia skojarzona z lekami stosowanymi w oddzielnych produktach była dobrze tolerowana. Wymagane jest uważne monitorowanie.

Leku Doxafin duo nie należy stosować u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4 i punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie jest wymagana zmiana dawkowania u pacjentów w podeszłym wieku.

Sposób podawania

Podanie doustne.

Tabletki powlekane należy podawać raz na dobę, popijając wystarczającą ilością wody, z posiłkiem lub bez posiłku.

Czas trwania leczenia określa lekarz prowadzący.

Doxafin duo nie jest wskazany do stosowania u kobiet lub dzieci i jest przeciwwskazany:

• u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na finasteryd i chinazoliny (np. prazosynę, terazosynę, doksazosynę) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1,
• u pacjentów z niedociśnieniem lub niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie,
• u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego i współistniejącym zastojem moczu w górnych drogach moczowych, przewlekłym zakażeniem dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego,
• w ciąży – u kobiet, które są w ciąży lub mogą zajść w ciążę (patrz punkt 4.6 Wpływ na płodność,

ciążę i laktację, Narażenie na działanie finasterydu – ryzyko dla płodu płci męskiej).

Informacje ogólne

Pacjentów z dużą objętością zalegającego moczu i/lub ze znacznie zmniejszonym przepływem moczu należy uważnie monitorować, aby uniknąć powikłań spowodowanych niedrożnością dróg moczowych. Należy rozważyć możliwość przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego.

Wpływ na swoisty antygen gruczołu krokowego (ang. Prostate Specific Antigen, PSA) i wykrywalność raka gruczołu krokowego

Rak gruczołu krokowego powoduje wiele objawów związanych z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, przy czym oba zaburzenia mogą współistnieć. Przed rozpoczęciem leczenia objawów łagodnego rozrostu gruczołu krokowego należy zatem wykluczyć raka gruczołu krokowego.

Nie wykazano dotychczas korzyści klinicznych u pacjentów z rakiem gruczołu krokowego leczonych finasterydem. Pacjenci z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego i podwyższonym poziomem PSA byli monitorowani podczas kontrolowanych badań klinicznych z zastosowaniem serii oznaczeń stężeń PSA i biopsją gruczołu krokowego. W badaniach łagodnego rozrostu gruczołu krokowego finasteryd nie spowodował zmiany współczynnika wykrywalności raka gruczołu krokowego, a całkowita częstość występowania raka gruczołu krokowego nie różniła się znacząco u pacjentów leczonych finasterydem lub w grupie placebo.

W trakcie leczenia lekiem Doxafin duo u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego należy okresowo wykonywać badanie per rectum oraz inne badania w kierunku wykrycia raka gruczołu krokowego. Oznaczanie stężenia PSA w surowicy jest również wykorzystywane w celu wykrycia raka gruczołu krokowego. Na ogół stężenie wyjściowe PSA >10 ng/mL (Hybritech) skłania do przeprowadzenia dalszych badań i rozważenia biopsji; dla stężeń PSA między 4 a 10 ng/mL wskazana jest dalsza diagnostyka. Stężenia PSA u mężczyzn z rakiem gruczołu krokowego i bez nowotworu w znacznym stopniu się pokrywają. Dlatego u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu

krokowego prawidłowe wartości stężenia PSA nie wykluczają raka gruczołu krokowego niezależnie od leczenia lekiem Doxafin duo. Wyjściowe stężenie PSA <4 ng/mL nie wyklucza obecności raka gruczołu krokowego.

Finasteryd powoduje zmniejszenie stężenia PSA w surowicy o około 50% u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego, nawet w przypadku obecności raka gruczołu krokowego. Należy uwzględnić zmniejszenie stężenia PSA w surowicy u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego leczonych produktem Doxafin duo przy ocenie wyników stężeń PSA co nie wyklucza współistnienia raka gruczołu krokowego. Zmniejszenie stężenia jest do przewidzenia w całym zakresie wartości PSA, chociaż może różnić się u poszczególnych pacjentów. Analiza danych dotyczących wartości PSA pochodzących od ponad 3000 pacjentów uczestniczących w czteroletnim badaniu z grupą kontrolną placebo Proscar Long-term Efficacy and Safety Study (PLESS) potwierdziła, że u typowych pacjentów leczonych finasterydem przez sześć miesięcy lub dłużej, wartości PSA należy podwoić w celu porównania ich z wartościami u nieleczonych mężczyzn. Taka zależność pozwala zachować czułość i specyficzność badania PSA oraz utrzymuje możliwość wykrycia raka gruczołu krokowego.

Każdy utrzymujący się wzrost stężenia PSA u pacjentów leczonych finasterydem należy dokładnie ocenić, w tym uwzględnić możliwość niestosowania się pacjenta do przyjmowania leku Doxafin duo.

Procent wolnego PSA (stosunek wolnego PSA do całkowitego) nie jest znacząco obniżany przez finasteryd i pozostaje stały nawet pod wpływem leczenia finasterydem. Gdy procent wolnego PSA stanowi pomoc w wykryciu raka gruczołu krokowego, nie jest konieczne dostosowanie jego wartości.

Interakcje z produktami leczniczymi i (lub) wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Wpływ na stężenie PSA

Stężenie PSA w surowicy jest związane z wiekiem pacjenta i objętością gruczołu krokowego, a objętość gruczołu krokowego zależy od wieku pacjenta. Podczas oceny wyników laboratoryjnych PSA należy wziąć pod uwagę, że stężenia PSA zmniejszają się u pacjentów leczonych finasterydem. U większości pacjentów gwałtowne zmniejszenie stężenia PSA obserwuje się w ciągu pierwszych miesięcy leczenia, po czym wyniki oznaczeń PSA stabilizują się na nowym poziomie. Wartość PSA po leczeniu jest zbliżona do połowy wartości wyjściowej sprzed leczenia.

Dlatego u typowych pacjentów leczonych produktem Doxafin duo przez sześć lub więcej miesięcy, wartości PSA należy podwoić w celu porównania z prawidłowym zakresem nieleczonych mężczyzn.

W celu interpretacji klinicznej – patrz powyżej, Wpływ na swoisty antygen gruczołu krokowego (ang.

Prostate Specific Antigen, PSA) i wykrywalność raka gruczołu krokowego.

Rak piersi u mężczyzn

Podczas badań klinicznych i w okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu zgłaszano przypadki raka piersi u mężczyzn przyjmujących finasteryd w dawce 5 mg. Lekarze powinni poinformować pacjentów, aby niezwłocznie zgłaszali wszelkie zmiany zauważone w tkance gruczołu sutkowego, takie jak guzki, bolesność, powiększenie piersi lub wyciek z brodawki sutkowej.

Zmiany nastroju i depresja

U pacjentów przyjmujących finasteryd w dawce wynoszącej 5 mg zgłaszano zmiany nastroju, w tym nastrój depresyjny, depresję i rzadziej myśli samobójcze. Pacjentów należy monitorować pod kątem objawów psychicznych, a w przypadku ich wystąpienia należy zalecić pacjentowi zasięgnięcie porady u lekarza.

Ostre stany kardiologiczne

Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwnadciśnieniowych rozszerzających naczynia krwionośne należy zachować ostrożność podczas podawania doksazosyny pacjentom z następującymi poważnymi chorobami serca:

• - obrzęk płuc spowodowany zwężeniem aorty lub zastawki dwudzielnej,
• - niewydolność serca z dużą pojemnością minutową,
• - prawokomorowa niewydolność serca spowodowana zatorem płucnym lub wysiękiem osierdziowym,
• - lewokomorowa niewydolność serca z niskim ciśnieniem napełniania.

Operacja zaćmy

Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki (ang. intraoperative floppy iris syndrome – IFIS, wariant zespołu małej źrenicy) obserwowano podczas operacji zaćmy u niektórych pacjentów przyjmujących tamsulozynę obecnie lub w przeszłości. W pojedynczych przypadkach zespół ten również występował podczas stosowania innych leków z blokerami receptorów alfa-1 i nie można wykluczyć możliwości wystąpienia takiego działania w całej grupie leków. Śródoperacyjny zespół wiotkiej tęczówki może powodować zwiększenie występowania powikłań podczas zabiegu operacji zaćmy dlatego o obecnym lub wcześniejszym stosowaniu leków zawierających blokery receptów alfa-1 należy poinformować chirurga okulistę przed operacją.

Niewydolność wątroby

Istnieją jedynie ograniczone dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby przyjmujących doksazosynę. Nie przeprowadzono również badań dotyczących wpływu niewydolności wątroby na farmakokinetykę finasterydu.

Ponieważ obie substancje są metabolizowane przez wątrobę, nie zaleca się leczenia pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Pacjenci z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby powinni być leczeni z zachowaniem ostrożności i tylko w przypadku, gdy terapia skojarzona doksazosyny i finasterydu była dobrze tolerowana. Wskazane może być regularne monitorowanie czynności wątroby.

Inhibitory PDE-5

Nie zaleca się jednoczesnego podawania tego produktu skojarzonego z inhibitorami fosfodiesterazy-5 (np. syldenafil, tadalafil i wardenafil). Nie ma dostępnych danych. Doksazosyna oraz inhibitory PDE- 5 rozszerzają naczynia krwionośne i mogą prowadzić do objawowego niedociśnienia.

Priapizm

W obserwacjach prowadzonych po wprowadzeniu do obrotu zgłaszano przypadki przedłużonej erekcji i priapizmu w trakcie stosowania leków z blokerami receptorów alfa-1, w tym doksazosyny. Jeśli priapizm nie będzie natychmiast leczony, może dojść do uszkodzenia tkanki prącia i trwałej utraty potencji, dlatego pacjent powinien natychmiast zwrócić się o pomoc medyczną.

Stosowanie u dzieci

Lek Doxafin duo nie jest wskazany do stosowania u dzieci.

Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności u dzieci.

Informacje o substancjach pomocniczych

Laktoza:

Produkt leczniczy zawiera laktozę jednowodną. Produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy

Sód:

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na każdą tabletkę, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Interakcje związane z produktem złożonym

Badania kliniczne wykazały brak klinicznie istotnych interakcji między doksazosyną i finasterydem.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji leku Doxafin duo z innymi lekami. Ponieważ lek Doxafin duo zawiera doksazosynę i finasteryd, wszelkie interakcje ustalone oddzielnie dla tych leków są istotne dla leku Doxafin duo. Należy zachować ostrożność, zwłaszcza podczas podawania z inhibitorami lub induktorami CYP3A4, ponieważ obie substancje są substratami tego cytochromu.

Doksazosyna

Jednoczesne stosowanie alfa-blokera z inhibitorem PDE-5 może u niektórych pacjentów powodować objawowe niedociśnienie (patrz punkt 4.4).

Doksazosyna jest silnie związana z białkami osocza (około 98%). Dane z ludzkiego osocza wskazują, że doksazosyna nie ma wpływu na wiązanie z białkami badanych leków (digoksyny, fenytoiny, warfaryny lub indometacyny). Należy jednak mieć na uwadze teoretyczny potencjał interakcji z innymi lekami wiążącymi się z białkami.

Badania in vitro sugerują, że doksazosyna jest substratem cytochromu P450 3A4 (CYP 3A4). Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego podawania doksazosyny z silnymi inhibitorami CYP 3A4, takimi jak klarytromycyna, indynawir, itrakonazol, ketokonazol, nefazodon, nelfinawir, rytonawir, sakwinawir, telitromycyna lub worykonazol (patrz punkt 5.2).

Typowe produkty lecznicze z doksazosyną podawano z diuretykami tiazydowymi, furosemidem, beta- blokerami, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, antybiotykami, doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, lekami zwiększającymi wydalanie kwasu moczowego i lekami przeciwzakrzepowymi bez wystąpienia interakcji lekowych. Nie ma jednak danych z formalnych badań interakcji lekowych.

Doksazosyna nasila działanie innych leków blokujących receptory alfa i innych leków przeciwnadciśnieniowych polegające na zmniejszeniu ciśnienia krwi.

Doksazosyna może zmniejszać działanie dopaminy, efedryny, adrenaliny, metaraminolu, metoksaminy i fenylefryny na ciśnienie krwi i reakcje naczyniowe.

W otwartym, randomizowanym badaniu z grupą kontrolną z udziałem 22 zdrowych ochotników (mężczyzn) podawanie pojedynczej dawki 1 mg doksazosyny w pierwszym dniu czterodniowego cyklu doustnego podawania cymetydyny (400 mg dwa razy na dobę) spowodowało 10% wzrost średniego pola powierzchni pod krzywą doksazosyny przy braku znamiennych statystycznie zmian średniego C max i średniego okresu półtrwania doksazosyny. Wzrost średniego AUC doksazosyny przyjmowanej z cymetydyną o 10% mieści się w zakresie zmienności międzyosobniczej (27%) średniego AUC doksazosyny przyjmowanej z placebo.

Doksazosyna może zwiększać aktywność reninową osocza i wydalanie kwasu wanilinomigdałowego z moczem. Należy wziąć to pod uwagę podczas interpretacji niektórych badań laboratoryjnych (np. guza chromochłonnego).

Finasteryd

Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji lekowych finasterydu. Finasteryd jest metabolizowany głównie przez układ cytochromu P450 3A4, ale nie wydaje się, aby znacząco wpływał na ten układ.

Chociaż szacuje się, że ryzyko wpływu finasterydu na farmakokinetykę innych leków jest niewielkie, prawdopodobne jest, że inhibitory i induktory cytochromu P450 3A4 będą miały wpływ na stężenie finasterydu w osoczu. Jednak na podstawie ustalonych marginesów bezpieczeństwa jest jednak mało prawdopodobne, aby jakikolwiek wzrost spowodowany jednoczesnym stosowaniem takich inhibitorów miał znaczenie kliniczne. W badaniach przeprowadzonych u ludzi obejmujących propranolol, digoksynę, glibenklamid, warfarynę, teofilinę i fenazon nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji.

Ciąża

Lek Doxafin duo jest przeciwwskazany do stosowania u kobiet w ciąży lub kobiet, które mogą zajść w ciążę.

Ze względu na zdolność hamowania przemiany testosteronu do dihydrotestosteronu przez inhibitory 5-alfa-reduktazy typu II leki z tej grupy, w tym finasteryd, podane kobietom w ciąży mogą spowodować nieprawidłowy rozwój zewnętrznych narządów płciowych u płodu płci męskiej.

Karmienie piersią

Lek Doxafin duo nie jest wskazany do stosowania u kobiet.

Wykazano, że przenikanie doksazosyny do mleka matki jest bardzo niskie (przy względnej dawce dla niemowląt poniżej 1%), jednak dane dotyczące ludzi są bardzo ograniczone.

Nie wiadomo, czy finasteryd przenika do mleka ludzkiego.

Produkt leczniczy Doxafin duo może wywierać wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Przedawkowanie leku Doxafin duo może prowadzić do niedociśnienia spowodowanego doksazosyną.

W przypadku wystąpienia niedociśnienia, pacjenta należy niezwłocznie ułożyć na plecach, z głową niżej. W zależności od przypadku należy zastosować odpowiednie leczenie wspomagające.

Jeśli takie postępowanie będzie niewystarczające, wstrząs należy najpierw leczyć płynem zwiększającym objętość osocza. Jeśli to konieczne, należy zastosować lek obkurczający naczynia krwionośne. Należy kontrolować czynność nerek i w razie potrzeby zastosować wspomaganie.

Dializa nie jest wskazana, ponieważ doksazosyna silnie wiąże się z białkami osocza.

U pacjentów otrzymujących pojedyncze dawki finasterydu do 400 mg i wielokrotne dawki finasterydu do 80 mg na dobę przez trzy miesiące nie stwierdzono działań niepożądanych.

Mechanizm działania/działanie farmakodynamiczne

Doksazosyna

Podawanie doksazosyny pacjentom z objawowym łagodnym rozrostem gruczołu krokowego powoduje znaczną poprawę wyników badań urodynamicznych i objawów podmiotowych. Uważa się, że działanie doksazosyny w łagodnym rozroście gruczołu krokowego wynika z selektywnego blokowania receptorów alfa-adrenergicznych zlokalizowanych w torebce gruczołu krokowego oraz w mięśniach gładkich szyi pęcherza moczowego.

Podawanie doksazosyny prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi wskutek zmniejszenia obwodowego oporu naczyniowego. Dawka 1 raz na dobę istotnie klinicznie obniża ciśnienia krwi utrzymujące się przez 24 godziny po podaniu leku. Po podaniu leku następuje stopniowe obniżanie ciśnienia krwi; na początku leczenia działanie ortostatyczne jest porównywalne z działaniem innych leków przeciwnadciśnieniowych.

Wykazano, że doksazosyna nie wywołuje niekorzystnych skutków metabolicznych i jest odpowiednia do stosowania u pacjentów ze współistniejącą cukrzycą, insulinoopornością i dną moczanową.

Doksazosynę można stosować u pacjentów ze współistniejącą astmą, przerostem lewej komory serca i u pacjentów w podeszłym wieku.

Wykazano, że w czasie leczenia doksazosyną stwierdzono regresję przerostu lewej komory serca, hamowanie agregacji płytek krwi i zwiększenie aktywności tkankowego aktywatora plazminogenu.

Ponadto doksazosyna poprawia insulinowrażliwość u pacjentów z zaburzeniem metabolizmu węglowodanów.

Doksazosyna wywiera korzystny wpływ na stężenie lipidów we krwi, ze znaczącym wzrostem stosunku lipoprotein o wysokiej gęstości (HDL) do cholesterolu całkowitego i trendem do korzystnego zmniejszenia stężenia triglicerydów.

Finasteryd

Finasteryd jest swoistym kompetycyjnym inhibitorem ludzkiej 5-alfa-reduktazy typu II, wewnątrzkomórkowego enzymu, który przekształca testosteron do silniejszego androgenu – dihydrotestosteronu (DHT). W łagodnym rozroście gruczołu krokowego powiększenie gruczołu krokowego zależy od przekształcenia testosteronu do DHT w tkance gruczołu krokowego. Finasteryd bardzo skutecznie zmniejsza stężenie DHT we krwi krążącej oraz tkankach stercza. Stężenie finasterydu w osoczu ulega wahaniom, natomiast stężenie DHT w osoczu pozostaje stałe przez 24 godziny. W związku z tym stężenia finasterydu i DHT w osoczu nie są ze sobą bezpośrednio skorelowane. Finasteryd nie wykazuje powinowactwa do receptora androgenowego.

Rdzeń

Laktoza jednowodna

Skrobia kukurydziana

Hypromeloza typ 2910

Sodu laurylosiarczan

Skrobia żelowana

Krzemionka koloidalna bezwodna

Magnezu stearynian

Otoczka

Alkohol poliwinylowy (E1203)

Tytanu dwutlenek (E171)

Makrogol 4000 (E1521)

Talk (E553b)

Nie dotyczy.

3 lata

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

20.11.2025