Epclusa
granulat powlekany, w saszetce, tabletki powlekane · Gilead Sciences Ireland UC · pozwolenie centralne (EMA) · 4 opakowania w rejestrze
- preparat zawiera
- sofosbuwir + welpataswir inne leki zawierające sofosbuwir + welpataswir
- kod ATC
- J05AP55 Leki przeciwwirusowe do stosowania ogólnego; leki działające bezpośrednio na wirusy inne z tej grupy
Warianty
| Nazwa handlowa | Postać | Dawka | Opakowanie | Kat. | 100% | 50% | 30% | R | bezpłatny | Inne refundacje |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Epclusa | Granulat powlekany, w saszetce | 150 mg + 37,5 mg | 28 × 75 szt. | Rpz | ||||||
| Epclusa | Granulat powlekany, w saszetce | 200 mg + 50 mg | 28 × 100 szt. | Rpz | ||||||
| Epclusa | Tabletki powlekane | 200 mg + 50 mg | 28 tabl. | Rpz | ||||||
| Epclusa | Tabletki powlekane | 400 mg + 100 mg | 28 tabl. | Rpz |
Ceny i odpłatności za leki refundowane zgodnie z obwieszczeniem Ministra Zdrowia. Opakowania i postacie z Rejestru Produktów Leczniczych.
Skład — ile substancji czynnej
Epclusa 400 mg/100 mg tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 400 mg sofosbuwiru i 100 mg welpataswiru.
Epclusa 200 mg/50 mg tabletki powlekane
Każda tabletka powlekana zawiera 200 mg sofosbuwiru i 50 mg welpataswiru.
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Epclusa 200 mg/50 mg granulat powlekany, w saszetce Każda saszetka zawiera 200 mg sofosbuwiru i 50 mg welpataswiru.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda saszetka zawiera 304 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej).
Epclusa 150 mg/37,5 mg granulat powlekany, w saszetce
Każda saszetka zawiera 150 mg sofosbuwiru i 37,5 mg welpataswiru.
Substancja pomocnicza o znanym działaniu:
Każda saszetka zawiera 228 mg laktozy (w postaci laktozy jednowodnej).
Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.
Postać i wygląd
Tabletka powlekana.
Epclusa 400 mg/100 mg tabletki powlekane
Różowa tabletka powlekana w kształcie rombu, o wymiarach 20 mm x 10 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „GSI” na jednej stronie i „7916” na drugiej stronie.
Epclusa 200 mg/50 mg tabletki powlekane
Różowa, owalna tabletka powlekana, o wymiarach 14 mm x 7 mm, z wytłoczonym oznakowaniem „GSI” na jednej stronie i „S/V” na drugiej stronie.
Granulat powlekany.
Epclusa 200 mg/50 mg granulat do podania doustnego, saszetka jednodawkowa (każda saszetka zawiera 100 granulek do podania doustnego 2,0/0,5 mg/granulkę)
Granulat powlekany w kolorze białym do prawie białego o średnicy 2 mm w saszetce.
Epclusa 150 mg/37,5 mg granulat do podania doustnego, saszetka jednodawkowa (każda saszetka zawiera 75 granulek do podania doustnego 2,0/0,5 mg/granulkę)
Granulat powlekany w kolorze białym do prawie białego o średnicy 2 mm w saszetce.
Wskazania
Produkt Epclusa jest wskazany do stosowania w leczeniu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C (pWZW C) u pacjentów w wieku 3 lat i starszych (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1).
Dawkowanie
Terapia produktem Epclusa powinna być rozpoczęta i kontrolowana przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z WZW C.
Dawkowanie
Zalecana dawka produktu Epclusa u dorosłych to jedna tabletka 400 mg/100 mg przyjmowana doustnie raz na dobę z pożywieniem lub bez pożywienia (patrz punkt 5.2).
Zalecana dawka produktu Epclusa u dzieci i młodzieży w wieku 3 lat i starszych zależy od masy ciała, jak zostało to wyszczególnione w tabeli 3.
Do leczenia przewlekłego zakażenia HCV u dzieci i młodzieży w wieku 3 lat i starszych, które mają trudności z połknięciem tabletek powlekanych produktu Epclusa jest dostępny granulat doustny. W
przypadku pacjentów o masie ciała < 17 kg należy odnieść się do Charakterystyki produktu leczniczego Epclusa 200 mg/50 mg lub 150 mg/37,5 mg granulat.
Tabela 1: Zalecane leczenie i czas trwania leczenia u dorosłych niezależnie od genotypów wirusa zapalenia wątroby typu C
Populacja pacjentów dorosłych a Leczenie i czas trwania
Epclusa przez 12 tygodni
Pacjenci bez marskości wątroby i pacjenci ze
Dodanie rybawiryny należy rozważyć w przypadku
skompensowaną marskością wątroby
pacjentów z zakażeniem genotypem 3 ze skompensowaną
marskością wątroby (patrz punkt 5.1).
Pacjenci ze zdekompensowaną marskością wątroby Epclusa + rybawiryna przez 12 tygodni
a. W tym pacjenci z równoczesnym zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności (ang. human immunodeficiency virus, HIV) oraz pacjenci z nawracającym WZW typu C po przeszczepieniu wątroby (patrz punkt 4.4).
W przypadku stosowania w skojarzeniu z rybawiryną należy również zapoznać się z treścią Charakterystyki Produktu Leczniczego zawierającego rybawirynę.
Poniższe dawkowanie jest zalecane u dorosłych, jeśli dawka dobowa rybawiryny jest podzielona na dwie dawki i podawane z pożywieniem:
Tabela 2: Wytyczne dotyczące dawkowania rybawiryny podawanej z produktem Epclusa dorosłym ze zdekompensowaną marskością wątroby
Pacjent dorosły Dawka rybawiryny
| Marskość wątroby stopnia B wg klasyfikacji Childa-Pugha-Turcotte'a (CPT) przed przeszczepieniem | 1000 mg na dobę u pacjentów o masie ciała < 75 kg oraz 1200 mg u pacjentów o masie ciała ≥ 75 kg |
|---|---|
| Marskość wątroby stopnia C wg CPT przed przeszczepieniem Marskość wątroby stopnia B lub C wg CPT po przeszczepieniu | Dawka początkowa 600 mg. Jeżeli dawka początkowa jest dobrze tolerowana, może być stopniowo zwiększana do maksymalnie 1000-1200 mg (1000 mg u pacjentów o masie ciała < 75 kg oraz 1200 mg u pacjentów o masie ciała ≥ 75 kg). Jeśli dawka początkowa nie jest dobrze tolerowana, należy ją zmniejszyć zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w oparciu o stężenia hemoglobiny. |
Zalecana dawka rybawiryny u dorosłych pacjentów z zakażeniem genotypem 3 ze skompensowaną marskością wątroby (przed lub po przeszczepieniu) wynosi 1000 mg lub 1200 mg (1000 mg u dorosłych pacjentów o masie ciała < 75 kg oraz 1200 mg u dorosłych pacjentów o masie ciała ≥ 75 kg).
Informacje na temat modyfikacji dawki można znaleźć w Charakterystyce Produktu Leczniczego zawierającego rybawirynę.
Tabela 3: Zalecane leczenie i czas trwania leczenia u dzieci i młodzieży w wieku od 3 do < 18 lat niezależnie od genotypów wirusa zapalenia wątroby typu C przy użyciu produktu Epclusa tabletki powlekane*
| Masa ciała (kg) | Dawkowanie produktu Epclusa tabletki | Dawka dobowa sofosbuwiru/welpataswiru | Zalecany schemat leczenia |
|---|---|---|---|
| ≥ 30 | jedna tabletka 400 mg/100 mg raz na dobę lub dwie tabletki 200 mg/50 mg raz na dobę | 400 mg/100 mg na dobę | Epclusa przez 12 tygodni |
| Od 17 do < 30 | jedna tabletka 200 mg/50 mg raz na dobę | 200 mg/50 mg na dobę |
Należy poinformować pacjentów, że w przypadku wystąpienia wymiotów w ciągu 3 godzin od podania dawki należy przyjąć dodatkową tabletkę produktu Epclusa. Jeśli wymioty wystąpią później niż 3 godziny od podania dawki, przyjęcie kolejnej dawki produktu Epclusa nie jest konieczne (patrz punkt 5.1).
Jeśli pominięto dawkę produktu Epclusa i nie minęło jeszcze 18 godzin od normalnego czasu przyjmowania, należy poinformować pacjentów, aby przyjęli tabletkę jak najszybciej i wówczas następną dawkę powinni przyjąć o zwykłej porze. Jeśli minęło więcej niż 18 godzin, należy poinformować pacjentów, aby odczekali i przyjęli następną dawkę produktu Epclusa o zwykłej porze.
Należy poinformować pacjentów, aby nie przyjmowali podwójnej dawki produktu Epclusa.
Dorośli pacjenci, u których wcześniejsze leczenie schematem zawierającym NS5A zakończyło się niepowodzeniem
Można rozważyć podawanie produktu Epclusa + rybawiryny przez 24 tygodnie (patrz punkt 4.4).
Osoby w podeszłym wieku
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).
Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek.
Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (oszacowany współczynnik przesączania kłębuszkowego [ang. estimated Glomerular Filtration Rate, eGFR] < 30 ml/min/1,73 m 2 ) oraz w krańcowym stadium choroby nerek (ang. End Stage Renal Disease, ESRD) wymagających hemodializy. Produkt Epclusa można stosować u tych pacjentów bez konieczności dostosowywania dawki, gdy żadne inne odpowiednie opcje leczenia nie są dostępne (patrz punkty 4.4, 5.1 oraz 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia A, B lub C według klasyfikacji CPT) (patrz punkt 5.2). Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania produktu Epclusa oceniano u pacjentów z marskością wątroby stopnia B według klasyfikacji CPT, ale nie oceniano u pacjentów z marskością wątroby stopnia C według klasyfikacji CPT (patrz punkty 4.4 i 5.1).
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Epclusa u dzieci w wieku poniżej 3 lat. Dane nie są dostępne.
Sposób podawania
Do podania doustnego.
Pacjentów należy poinformować, aby połykali tabletkę (tabletki) w całości z pożywieniem lub bez pożywienia (patrz punkt 5.2). Z powodu gorzkiego smaku zalecane jest, aby tabletek powlekanych nie żuć ani nie kruszyć.
Terapia produktem Epclusa powinna być rozpoczęta i kontrolowana przez lekarza mającego doświadczenie w leczeniu pacjentów z WZW C.
Dawkowanie
Zalecana dawka produktu Epclusa u dzieci i młodzieży w wieku 3 lat i starszych zależy od masy ciała (jak zostało to wyszczególnione w tabeli 3) i może być przyjmowana z pożywieniem lub bez pożywienia (patrz punkt 5.2).
Produkt Epclusa dostępny jest w postaci tabletek do leczenia pacjentów z przewlekłym zakażeniem HCV. Należy odnieść się do Charakterystyki produktu leczniczego Epclusa 400 mg/100 mg lub 200 mg/50 mg tabletki powlekane.
Tabela 1: Zalecane leczenie i czas trwania leczenia u dorosłych niezależnie od genotypów wirusa zapalenia wątroby typu C
Populacja pacjentów dorosłych a Leczenie i czas trwania
Epclusa przez 12 tygodni
Pacjenci bez marskości wątroby i pacjenci ze
Dodanie rybawiryny należy rozważyć w przypadku
skompensowaną marskością wątroby
pacjentów z zakażeniem genotypem 3 ze skompensowaną
marskością wątroby (patrz punkt 5.1).
Pacjenci ze zdekompensowaną marskością wątroby Epclusa + rybawiryna przez 12 tygodni
a. W tym pacjenci z równoczesnym zakażeniem ludzkim wirusem niedoboru odporności (ang. human immunodeficiency virus, HIV) oraz pacjenci z nawracającym WZW typu C po przeszczepieniu wątroby (patrz punkt 4.4).
W przypadku stosowania w skojarzeniu z rybawiryną należy również zapoznać się z treścią Charakterystyki Produktu Leczniczego zawierającego rybawirynę.
Poniższe dawkowanie jest zalecane u dorosłych, jeśli dawka dobowa rybawiryny jest podzielona na dwie dawki i podawane z pożywieniem:
Tabela 2: Wytyczne dotyczące dawkowania rybawiryny podawanej z produktem Epclusa dorosłym ze zdekompensowaną marskością wątroby
Pacjent dorosły Dawka rybawiryny
| Marskość wątroby stopnia B wg klasyfikacji Childa-Pugha-Turcotte'a (CPT) przed przeszczepieniem | 1000 mg na dobę u pacjentów o masie ciała < 75 kg oraz 1200 mg u pacjentów o masie ciała ≥ 75 kg |
|---|---|
| Marskość wątroby stopnia C wg CPT przed przeszczepieniem Marskość wątroby stopnia B lub C wg CPT po przeszczepieniu | Dawka początkowa 600 mg. Jeżeli dawka początkowa jest dobrze tolerowana, może być stopniowo zwiększana do maksymalnie 1000-1200 mg (1000 mg u pacjentów o masie ciała < 75 kg oraz 1200 mg u pacjentów o masie ciała ≥ 75 kg). Jeśli dawka początkowa nie jest dobrze tolerowana, należy ją zmniejszyć zgodnie ze wskazaniami klinicznymi w oparciu o stężenia hemoglobiny. |
Zalecana dawka rybawiryny u dorosłych pacjentów z zakażeniem genotypem 3 ze skompensowaną marskością wątroby (przed lub po przeszczepieniu) wynosi 1000 mg lub 1200 mg (1000 mg u dorosłych pacjentów o masie ciała < 75 kg oraz 1200 mg u dorosłych pacjentów o masie ciała ≥ 75 kg).
Informacje na temat modyfikacji dawki można znaleźć w Charakterystyce Produktu Leczniczego zawierającego rybawirynę.
Tabela 3: Zalecane leczenie i czas trwania leczenia u dzieci i młodzieży w wieku od 3 do < 18 lat niezależnie od genotypów wirusa zapalenia wątroby typu C przy użyciu produktu Epclusa w postaci granulatu doustnego*
| Masa ciała (kg) | Dawkowanie produktu Epclusa granulat | Dawka dobowa sofosbuwiru/welpataswiru | Zalecany schemat leczenia |
|---|---|---|---|
| ≥ 30 | dwie saszetki granulatu 200 mg/50 mg raz na dobę | 400 mg/100 mg na dobę | Epclusa przez 12 tygodni |
| Od 17 do < 30 | jedna saszetka granulatu 200 mg/50 mg raz na dobę | 200 mg/50 mg na dobę | |
| < 17 | jedna saszetka granulatu 150 mg/37,5 mg raz na dobę | 150 mg/37,5 mg na dobę |
*Produkt Epclusa dostępny jest także w postaci tabletek do leczenia pacjentów z przewlekłym zakażeniem HCV. Należy odnieść się do Charakterystyki produktu leczniczego Epclusa 400 mg/100 mg lub 200 mg/50 mg tabletki.
Należy poinformować pacjentów, że w przypadku wystąpienia wymiotów w ciągu 3 godzin od podania dawki należy przyjąć dodatkową dawkę produktu Epclusa. Jeśli wymioty wystąpią później niż 3 godziny od podania dawki, przyjęcie kolejnej dawki produktu Epclusa nie jest konieczne (patrz punkt 5.1).
Jeśli pominięto dawkę produktu Epclusa i nie minęło jeszcze 18 godzin od normalnego czasu przyjmowania, należy poinformować pacjentów, aby przyjęli dodatkową dawkę jak najszybciej i wówczas następną dawkę powinni przyjąć o zwykłej porze. Jeśli minęło więcej niż 18 godzin, należy poinformować pacjentów, aby odczekali i przyjęli następną dawkę produktu Epclusa o zwykłej porze.
Należy poinformować pacjentów, aby nie przyjmowali podwójnej dawki produktu Epclusa.
Dorośli pacjenci, u których wcześniejsze leczenie schematem zawierającym NS5A zakończyło się niepowodzeniem
Można rozważyć podawanie produktu Epclusa + rybawiryny przez 24 tygodnie (patrz punkt 4.4).
Osoby w podeszłym wieku
Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów w podeszłym wieku (patrz punkt 5.2).
Zaburzenia czynności nerek
Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek.
Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (oszacowany współczynnik przesączania kłębuszkowego [ang. estimated Glomerular Filtration Rate, eGFR] < 30 ml/min/1,73 m 2 ) oraz w krańcowym stadium choroby nerek (ang. End Stage Renal Disease, ESRD) wymagających hemodializy. Produkt Epclusa można stosować u tych pacjentów bez konieczności dostosowywania dawki, gdy żadne inne odpowiednie opcje leczenia nie są dostępne (patrz punkty 4.4, 5.1 oraz 5.2).
Zaburzenia czynności wątroby
Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa u pacjentów z łagodnymi, umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (stopnia A, B lub C według klasyfikacji CPT) (patrz punkt 5.2). Skuteczność i bezpieczeństwo stosowania produktu Epclusa oceniano u pacjentów z marskością wątroby stopnia B według klasyfikacji CPT, ale nie oceniano u pacjentów z marskością wątroby stopnia C według klasyfikacji CPT (patrz punkty 4.4 i 5.1).
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu Epclusa u dzieci w wieku poniżej 3 lat. Dane nie są dostępne.
Sposób podawania
Do podania doustnego.
Produkt Epclusa można przyjmować z pożywieniem lub bez pożywienia.
Produkt Epclusa granulat doustny można przyjmować z pożywieniem lub wodą, jak to opisano poniżej, aby ułatwić jego połykanie. Granulat doustny Epclusa można też przełykać bez wody czy pożywienia.
Przyjmowanie granulatu doustnego Epclusa z pożywieniem dla ułatwienia połykania
Należy poinstruować pacjentów, aby w celu przyjęcia granulatu z pożywieniem dla ułatwienia połykania granulatu, posypali nim jedną lub więcej łyżek niekwaśnego, miękkiego pożywienia o temperaturze pokojowej lub niższej niż pokojowa. Należy poinstruować pacjentów, aby przyjeli granulat doustny Epclusa w ciągu 15 minut od delikatnego wymieszania z pożywieniem i połknęli całą zawartość bez żucia, aby uniknąć odczucia gorzkiego smaku. Przykłady niekwaśnego pożywienia to syrop czekoladowy i lody.
Przyjmowanie granulatu doustnego Epclusa z wodą dla ułatwienia połykania
Należy poinstruować pacjentów, aby w celu przyjęcia granulatu z wodą, umieścili go bezpośrednio w jamie ustnej, a następnie połknęli, popijając wodą. Należy poinstruować pacjentów, aby połknęli całą zawartość saszetki (saszetek) bez żucia.
Przyjmowanie granulatu doustnego Epclusa bez wody czy pożywienia
Należy poinstruować pacjentów, aby w celu przyjęcia granulatu bez wody czy pożywienia, umieścili go bezpośrednio w jamie ustnej, a następnie połknęli. Należy poinstruować pacjentów, aby połknęli całą zawartość saszetki (saszetek) bez żucia (patrz punkt 5.2).
Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
Produkty lecznicze będące silnymi induktorami glikoproteiny P (P-gp) i (lub) cytochromu P450 (CYP) (karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, ryfabutyna oraz ziele dziurawca zwyczajnego) (patrz punkt 4.5).
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Produktu Epclusa nie należy podawać równocześnie z innymi produktami leczniczymi zawierającymi sofosbuwir.
Ciężka bradykardia i blok serca
Podczas stosowania schematów zawierających sofosbuwir jednocześnie z amiodaronem zaobserwowano zagrażające życiu przypadki ciężkiej bradykardii i bloku serca. Bradykardia występowała zwykle w ciągu kilku godzin do dni, ale obserwowano także przypadki, w których ten czas był dłuższy, najczęściej do 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia HCV.
Amiodaron należy podawać pacjentom przyjmującym produkt Epclusa wyłącznie wtedy, gdy stosowanie innych alternatywnych leków przeciwarytmicznych jest przeciwwskazane lub nie są one tolerowane.
Jeśli równoczesne stosowanie amiodaronu jest konieczne, zaleca się monitorowanie czynności serca pacjentów w warunkach szpitalnych przez pierwsze 48 godzin od rozpoczęcia jednoczesnego podawania; a następnie częstość pracy serca powinna być monitorowana w warunkach ambulatoryjnych lub samodzielnie przez pacjenta, codziennie przez co najmniej pierwsze 2 tygodnie leczenia.
Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu należy również monitorować czynność serca w sposób opisany powyżej u pacjentów, którzy przerwali stosowanie amiodaronu w ciągu ostatnich kilku miesięcy i mają rozpocząć przyjmowanie produktu Epclusa.
Należy powiadomić wszystkich pacjentów przyjmujących równocześnie lub niedawno amiodaron o ryzyku wystąpienia objawów bradykardii i bloku serca oraz o konieczności niezwłocznego zwrócenia się o pomoc lekarską w przypadku ich wystąpienia.
Równoczesne zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) i wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV)
W trakcie leczenia przeciwwirusowymi produktami leczniczymi o działaniu bezpośrednim lub po takim leczeniu zgłaszano przypadki reaktywacji wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV), niekiedy prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać u wszystkich pacjentów badanie przesiewowe w kierunku HBV. Pacjenci z równocześnie występującym zakażeniem HBV i HCV są zagrożeni reaktywacją HBV i dlatego należy ich monitorować oraz postępować zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
Pacjenci, u których wcześniejsze leczenie schematem zawierającym NS5A zakończyło się niepowodzeniem
Brak danych klinicznych potwierdzających skuteczność sofosbuwiru/welpataswiru w leczeniu pacjentów, u których leczenie schematem zawierającym inny inhibitor NS5A zakończyło się niepowodzeniem. Jednak na podstawie wariantów wirusa związanych z opornością na NS5A (ang. Resistance Associated Variants, RAV) obserwowanych zwykle u pacjentów, u których leczenie schematem zawierającym inny inhibitor NS5A zakończyło się niepowodzeniem, farmakologii welpataswiru in vitro oraz wyników leczenia sofosbuwirem/welpataswirem u pacjentów nieleczonych wcześniej NS5A, u których na wizycie początkowej stwierdzono obecność RAV NS5A włączonych do badań ASTRAL, leczenie produktem Epclusa + RBV przez 24 tygodnie można rozważyć u pacjentów, u których leczenie schematem zawierającym NS5A zakończyło się niepowodzeniem i uznaje się, że należą do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia klinicznego postępu choroby i oraz nie mają dostępnych innych opcji terapeutycznych.
Zaburzenia czynności nerek
Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (eGFR < 30 ml/min/1,73 m 2 ) i ESRD wymagających hemodializy.
Produkt Epclusa można stosować u tych pacjentów bez konieczności dostosowywania dawki, gdy żadne inne odpowiednie opcje leczenia nie są dostępne (patrz punkty 5.1 oraz 5.2). W przypadku stosowania produktu Epclusa w skojarzeniu z rybawiryną należy również zapoznać się z treścią Charakterystyki Produktu Leczniczego rybawiryny dla pacjentów z klirensem kreatyniny < 50 ml/min (patrz punkt 5.2).
Stosowanie z umiarkowanymi induktorami P-gp i (lub) CYP
Produkty lecznicze będące umiarkowanymi induktorami P-gp i (lub) CYP (np. efawirenz, modafinil, okskarbazepina lub ryfapentyna) mogą zmniejszać stężenie sofosbuwiru lub welpataswiru w osoczu, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego produktu Epclusa. Nie zaleca się równoczesnego podawania takich produktów leczniczych z produktem Epclusa (patrz punkt 4.5).
Stosowanie z określonymi przeciwwirusowymi schematami leczenia HIV
Wykazano, że produkt Epclusa zwiększa narażenie na tenofowir, w szczególności gdy jest stosowany w skojarzeniu ze schematem leczenia HIV zawierającym fumaran dizoproksylu tenofowiru i produkt nasilający właściwości farmakokinetyczne (rytonawir lub kobicystat). Nie określono bezpieczeństwa stosowania fumaranu dizoproksylu tenofowiru w połączeniu z produktem Epclusa i produktem nasilającym właściwości farmakokinetyczne. Należy rozważyć potencjalne ryzyko i korzyści związane z równoczesnym podawaniem produktu Epclusa z tabletką złożoną o ustalonej dawce zawierającą elwitegrawir/kobicystat/emtrycytabinę/fumaran dizoproksylu tenofowiru lub z fumaranem dizoproksylu tenofowiru w skojarzeniu ze wzmocnionym inhibitorem proteazy HIV (np. atazanawir lub darunawir), szczególnie w przypadku pacjentów ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń czynności nerek. Pacjentów otrzymujących produkt Epclusa równocześnie z elwitegrawirem/kobicystatem/ emtrycytabiną/fumaranem dizoproksylu tenofowiru lub z fumaranem dizoproksylu tenofowiru oraz ze wzmocnionym inhibitorem proteazy HIV należy monitorować czy występują u nich działania niepożądane związane z tenofowirem. W celu uzyskania informacji na temat monitorowania czynności nerek, należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego fumaranu dizoproksylu tenofowiru, emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru lub elwitegrawiru/kobicystatu/emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru.
Stosowanie u pacjentów z cukrzycą
U pacjentów z cukrzycą po rozpoczęciu leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C lekiem przeciwwirusowym o działaniu bezpośrednim (DAA), może nastąpić poprawa regulacji stężenia glukozy, mogąca prowadzić do objawowej hipoglikemii. U pacjentów z cukrzycą rozpoczynających
leczenie lekiem przeciwwirusowym o działaniu bezpośrednim (DAA) należy ściśle kontrolować stężenie glukozy, zwłaszcza przez pierwsze 3 miesiące, a schemat leczenia cukrzycy należy w razie konieczności modyfikować. Lekarza prowadzącego leczenie cukrzycy należy poinformować, kiedy pacjent rozpoczyna leczenie lekiem przeciwwirusowym o działaniu bezpośrednim (DAA).
Marskość wątroby stopnia C wg CPT
Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Epclusa u pacjentów z marskością wątroby stopnia C wg CPT (patrz punkt 5.1).
Pacjenci po przeszczepieniu wątroby
Skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania produktu Epclusa w leczeniu zakażenia HCV nie oceniano u pacjentów po przeszczepieniu wątroby. Leczenie produktem Epclusa zgodnie z zalecanym dawkowaniem (patrz punkt 4.2) należy prowadzić z uwzględnieniem oceny stosunku korzyści i ryzyka dla danego pacjenta.
Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
Produktu Epclusa nie należy podawać równocześnie z innymi produktami leczniczymi zawierającymi sofosbuwir.
Ciężka bradykardia i blok serca
Podczas stosowania schematów zawierających sofosbuwir jednocześnie z amiodaronem zaobserwowano zagrażające życiu przypadki ciężkiej bradykardii i bloku serca. Bradykardia występowała zwykle w ciągu kilku godzin do dni, ale obserwowano także przypadki, w których ten czas był dłuższy, najczęściej do 2 tygodni od rozpoczęcia leczenia HCV.
Amiodaron należy podawać pacjentom przyjmującym produkt Epclusa wyłącznie wtedy, gdy stosowanie innych alternatywnych leków przeciwarytmicznych jest przeciwwskazane lub nie są one tolerowane.
Jeśli równoczesne stosowanie amiodaronu jest konieczne, zaleca się monitorowanie czynności serca pacjentów w warunkach szpitalnych przez pierwsze 48 godzin od rozpoczęcia jednoczesnego podawania; a następnie częstość pracy serca powinna być monitorowana w warunkach
ambulatoryjnych lub samodzielnie przez pacjenta, codziennie przez co najmniej pierwsze 2 tygodnie leczenia.
Ze względu na długi okres półtrwania amiodaronu należy również monitorować czynność serca w sposób opisany powyżej u pacjentów, którzy przerwali stosowanie amiodaronu w ciągu ostatnich kilku miesięcy i mają rozpocząć przyjmowanie produktu Epclusa.
Należy powiadomić wszystkich pacjentów przyjmujących równocześnie lub niedawno amiodaron o ryzyku wystąpienia objawów bradykardii i bloku serca oraz o konieczności niezwłocznego zwrócenia się o pomoc lekarską w przypadku ich wystąpienia.
Równoczesne zakażenie wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV) i wirusem zapalenia wątroby typu B (HBV)
W trakcie leczenia przeciwwirusowymi produktami leczniczymi o działaniu bezpośrednim lub po takim leczeniu zgłaszano przypadki reaktywacji wirusa zapalenia wątroby typu B (HBV), niekiedy prowadzące do zgonu. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać u wszystkich pacjentów badanie przesiewowe w kierunku HBV. Pacjenci z równocześnie występującym zakażeniem HBV i HCV są zagrożeni reaktywacją HBV i dlatego należy ich monitorować oraz postępować zgodnie z aktualnymi wytycznymi klinicznymi.
Pacjenci, u których wcześniejsze leczenie schematem zawierającym NS5A zakończyło się niepowodzeniem
Brak danych klinicznych potwierdzających skuteczność sofosbuwiru/welpataswiru w leczeniu pacjentów, u których leczenie schematem zawierającym inny inhibitor NS5A zakończyło się niepowodzeniem. Jednak na podstawie wariantów wirusa związanych z opornością na NS5A (ang. Resistance Associated Variants, RAV) obserwowanych zwykle u pacjentów, u których leczenie schematem zawierającym inny inhibitor NS5A zakończyło się niepowodzeniem, farmakologii welpataswiru in vitro oraz wyników leczenia sofosbuwirem/welpataswirem u pacjentów nieleczonych wcześniej NS5A, u których na wizycie początkowej stwierdzono obecność RAV NS5A włączonych do badań ASTRAL, leczenie produktem Epclusa + RBV przez 24 tygodnie można rozważyć u pacjentów, u których leczenie schematem zawierającym NS5A zakończyło się niepowodzeniem i uznaje się, że należą do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia klinicznego postępu choroby i oraz nie mają dostępnych innych opcji terapeutycznych.
Zaburzenia czynności nerek
Dostępne są ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (eGFR < 30 ml/min/1,73 m 2 ) i ESRD wymagających hemodializy.
Produkt Epclusa można stosować u tych pacjentów bez konieczności dostosowywania dawki, gdy żadne inne odpowiednie opcje leczenia nie są dostępne (patrz punkty 5.1 i 5.2). W przypadku stosowania produktu Epclusa w skojarzeniu z rybawiryną należy również zapoznać się z treścią Charakterystyki Produktu Leczniczego rybawiryny dla pacjentów z klirensem kreatyniny < 50 ml/min (patrz punkt 5.2).
Stosowanie z umiarkowanymi induktorami P-gp i (lub) CYP
Produkty lecznicze będące umiarkowanymi induktorami P-gp i (lub) CYP (np. efawirenz, modafinil, okskarbazepina lub ryfapentyna) mogą zmniejszać stężenie sofosbuwiru lub welpataswiru w osoczu, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego produktu Epclusa. Nie zaleca się równoczesnego podawania takich produktów leczniczych z produktem Epclusa (patrz punkt 4.5).
Stosowanie z określonymi przeciwwirusowymi schematami leczenia HIV
Wykazano, że produkt Epclusa zwiększa narażenie na tenofowir, w szczególności gdy jest stosowany w skojarzeniu ze schematem leczenia HIV zawierającym fumaran dizoproksylu tenofowiru i produkt
nasilający właściwości farmakokinetyczne (rytonawir lub kobicystat). Nie określono bezpieczeństwa stosowania fumaranu dizoproksylu tenofowiru w połączeniu z produktem Epclusa i produktem nasilającym właściwości farmakokinetyczne. Należy rozważyć potencjalne ryzyko i korzyści związane z równoczesnym podawaniem produktu Epclusa z tabletką złożoną o ustalonej dawce zawierającą elwitegrawir/kobicystat/emtrycytabinę/fumaran dizoproksylu tenofowiru lub z fumaranem dizoproksylu tenofowiru w skojarzeniu ze wzmocnionym inhibitorem proteazy HIV (np. atazanawir lub darunawir), szczególnie w przypadku pacjentów ze zwiększonym ryzykiem zaburzeń czynności nerek. Pacjentów otrzymujących produkt Epclusa równocześnie z elwitegrawirem/kobicystatem/ emtrycytabiną/fumaranem dizoproksylu tenofowiru lub z fumaranem dizoproksylu tenofowiru oraz ze wzmocnionym inhibitorem proteazy HIV należy monitorować czy występują u nich działania niepożądane związane z tenofowirem. W celu uzyskania informacji na temat monitorowania czynności nerek, należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego fumaranu dizoproksylu tenofowiru, emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru lub elwitegrawiru/kobicystatu/emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru.
Stosowanie u pacjentów z cukrzycą
U pacjentów z cukrzycą po rozpoczęciu leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C lekiem przeciwwirusowym o działaniu bezpośrednim (DAA), może nastąpić poprawa regulacji stężenia glukozy, mogąca prowadzić do objawowej hipoglikemii. U pacjentów z cukrzycą rozpoczynających leczenie lekiem przeciwwirusowym o działaniu bezpośrednim (DAA) należy ściśle kontrolować stężenie glukozy, zwłaszcza przez pierwsze 3 miesiące, a schemat leczenia cukrzycy należy w razie konieczności modyfikować. Lekarza prowadzącego leczenie cukrzycy należy poinformować, kiedy pacjent rozpoczyna leczenie lekiem przeciwwirusowym o działaniu bezpośrednim (DAA).
Marskość wątroby stopnia C wg CPT
Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Epclusa u pacjentów z marskością wątroby stopnia C wg CPT (patrz punkt 5.1).
Pacjenci po przeszczepieniu wątroby
Skuteczności ani bezpieczeństwa stosowania produktu Epclusa w leczeniu zakażenia HCV nie oceniano u pacjentów po przeszczepieniu wątroby. Leczenie produktem Epclusa zgodnie z zalecanym dawkowaniem (patrz punkt 4.2) należy prowadzić z uwzględnieniem oceny stosunku korzyści i ryzyka dla danego pacjenta.
Substancje pomocnicze
Produkt leczniczy zawiera laktozę. Produkt leczniczy nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, całkowitym brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.
Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na saszetkę, to znaczy produkt uznaje się za „wolny od sodu”.
Interakcje – z czym nie łączyć
Ponieważ produkt Epclusa zawiera sofosbuwir i welpataswir, wszelkie interakcje, które zostały zidentyfikowane indywidualnie dla tych substancji czynnych, mogą wystąpić w przypadku produktu Epclusa.
Potencjalny wpływ produktu Epclusa na inne produkty lecznicze
Welpataswir jest inhibitorem transportera leków P-gp, białka oporności raka piersi (ang. Breast Cancer Resistance Protein, BCRP), polipeptydu transportującego aniony organiczne (ang. Organic Anion-Transporting Polypeptide, OATP) 1B1 oraz OATP1B3. Równoczesne podawanie produktu Epclusa z produktami leczniczymi będącymi substratami tych transporterów może nasilić ekspozycję na te produkty lecznicze. Przykładowe interakcje z wrażliwymi substratami P-gp (digoksyną), BCRP (rozuwastatyną) i OATP (prawastatyną) podano w tabeli 4.
Potencjalny wpływ innych produktów leczniczych na produkt Epclusa
Sofosbuwir i welpataswir są substratami transportera leków P-gp i BCRP. Welpataswir jest także substratem transportera leków OATP1B. W warunkach in vitro zaobserwowano powolne przemiany metaboliczne welpataswiru z udziałem CYP2B6, CYP2C8 i CYP3A4. Produkty lecznicze będące silnymi induktorami P-gp i (lub) CYP2B6, CYP2C8 bądź CYP3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, ryfabutyna oraz ziele dziurawca zwyczajnego) mogą zmniejszać stężenie sofosbuwiru i welpataswiru w osoczu, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego sofosbuwiru/welpataswiru. Podawanie takich produktów leczniczych z produktem Epclusa jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Produkty lecznicze będące umiarkowanymi induktorami P-gp i (lub) CYP (np. efawirenz, modafinil, okskarbazepina lub ryfapentyna) mogą zmniejszać stężenie sofosbuwiru lub welpataswiru w osoczu, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego produktu Epclusa. Nie zaleca się równoczesnego podawania takich produktów leczniczych z produktem Epclusa (patrz punkt 4.4). Równoczesne podawanie z produktami leczniczymi hamującymi P-gp lub BCRP może zwiększać stężenie sofosbuwiru lub welpataswiru w osoczu.
Produkty lecznicze hamujące OATP, CYP2B6, CYP2C8 lub CYP3A4 mogą zwiększać stężenie welpataswiru w osoczu. Nie oczekuje się wystąpienia istotnych klinicznie interakcji z produktem Epclusa, w których pośredniczą inhibitory P-gp, BCRP, OATP lub CYP450; produkt Epclusa można podawać równocześnie z inhibitorami P-gp, BCRP, OATP i CYP.
Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K
Ponieważ czynność wątroby może się zmienić w trakcie leczenia produktem Epclusa, zaleca się ścisłe kontrolowanie wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR).
Wpływ leczenia DAA na produkty lecznicze metabolizowane w wątrobie
Zmiany czynności wątroby podczas leczenia DAA, związane z eliminacją zakażenia HCV, mogą wpływać na farmakokinetykę produktów leczniczych metabolizowanych w wątrobie (np. immunosupresyjnych produktów leczniczych, takich jak inhibitory kalcyneuryny).
Interakcje między produktem Epclusa i innymi produktami leczniczymi
Tabela 4 zawiera wykaz ustalonych lub potencjalnie istotnych klinicznie interakcji między produktami leczniczymi (gdzie 90% przedział ufności [ang. confidence interval, CI] stosunku średnich geometrycznych wyznaczonych metodą najmniejszych kwadratów (ang. geometric least-squares mean, GLSM) był w zakresie „↔”, większy „↑” lub mniejszy „↓” od początkowo określonych granic interakcji). Opisane interakcje między produktami leczniczymi oparte są na badaniach przeprowadzonych z zastosowaniem sofosbuwiru/welpataswiru lub welpataswiru i sofosbuwiru jako pojedynczych substancji lub są one przewidywanymi interakcjami między produktami leczniczymi, które mogą występować podczas stosowania sofosbuwiru/welpataswiru. Tabela nie zawiera wszystkich interakcji.
Tabela 4: Interakcje między produktem Epclusa i innymi produktami leczniczymi
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | produktu (90% C max | przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
|---|
LEKI ZMNIEJSZAJĄCE ILOŚĆ KWASU SOLNEGO W ŻOŁĄDKU
| Rozpuszczalność welpataswiru zmniejsza się wraz ze wzrostem pH. Oczekuje się, że produkty lecznicze zwiększające pH w żołądku będą zmniejszać stężenie welpataswiru. |
|---|
Leki zobojętniające sok żołądkowy
| np. wodorotlenek glinu lub magnezu; węglan wapnia (Zwiększenie pH w żołądku) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane. ↔ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Zaleca się, aby między podaniem leku zobojętniającego sok żołądkowy i produktu Epclusa upłynęły 4 godziny. |
|---|
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | produktu (90% C max | przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
|---|
Antagoniści receptora H 2
| Famotydyna (40 mg dawka pojedyncza)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg dawka pojedyncza) c Famotydyna podawana równocześnie z produktem Epclusa d Cymetydyna e Nizatydyna e Ranitydyna e (Zwiększenie pH w żołądku) | Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↓ 0,80 (0,70; 0,91) | ↔ ↓ 0,81 (0,71; 0,91) | Antagonistów receptora H można 2 podawać równocześnie lub naprzemiennie z produktem Epclusa w dawce nieprzekraczającej dawek porównywalnych z famotydyną 40 mg dwa razy na dobę. | |
|---|---|---|---|---|---|
| Famotydyna (40 mg dawka pojedyncza)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg dawka pojedyncza) c Famotydyna podawana 12 godzin przed produktem Epclusa d (Zwiększenie pH w żołądku) | Sofosbuwir Welpataswir | ↓ 0,77 (0,68; 0,87) ↔ | ↓ 0,80 (0,73; 0,88) ↔ |
Inhibitory pompy protonowej
| Omeprazol (20 mg raz na dobę)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg dawka pojedyncza, na czczo) c Omeprazol podawany równocześnie z produktem Epclusa d Lanzoprazol e Rabeprazol e Pantoprazol e Ezomeprazol e (Zwiększenie pH w żołądku) | Sofosbuwir Welpataswir | ↓ 0,66 (0,55; 0,78) ↓ 0,63 (0,50; 0,78) | ↓ 0,71 (0,60; 0,83) ↓ 0,64 (0,52; 0,79) | Równoczesne stosowanie z inhibitorami pompy protonowej nie jest zalecane. Jednak jeżeli jest to konieczne, produkt leczniczy Epclusa należy przyjmować z pożywieniem 4 godziny przed przyjęciem inhibitora pompy protonowej w maksymalnej dawce porównywalnej do 20 mg omeprazolu. | |
|---|---|---|---|---|---|
| Omeprazol (20 mg raz na dobę)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg dawka pojedyncza, po posiłku) c Omeprazol podawany 4 godziny po produkcie Epclusa d (Zwiększenie pH w żołądku) | Sofosbuwir Welpataswir | ↓ 0,79 (0,68; 0,92) ↓ 0,67 (0,58; 0,78) | ↔ ↓ 0,74 (0,63; 0,86) | ||
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | produktu (90% C max | przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
LEKI PRZECIWARYTMICZNE
| Amiodaron | Wpływ na stężenia amiodaronu, welpataswiru i sofosbuwiru jest nieznany. | Równoczesne podawanie amiodaronu ze schematem zawierającym sofosbuwir może powodować wystąpienie ciężkiej objawowej bradykardii. Stosować wyłącznie w przypadku braku dostępności alternatywnych metod leczenia. Zaleca się dokładne kontrolowanie w przypadku podawania tego produktu leczniczego w skojarzeniu z produktem Epclusa (patrz punkty 4.4 i 4.8). |
|---|---|---|
| Digoksyna | Interakcje badano wyłącznie z welpataswirem. Oczekiwane: ↔ Sofosbuwir | Równoczesne podawanie produktu Epclusa z digoksyną może zwiększać stężenie digoksyny. Należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie terapeutyczne digoksyny w przypadku równoczesnego podawania z produktem Epclusa. |
| Digoksyna (0,25 mg dawka pojedyncza) f /welpataswir (100 mg dawka pojedyncza) (Hamowanie P-gp) | Nie badano wpływu ekspozycji na welpataswir. Oczekiwane: ↔ Welpataswir Obserwowane: Digoksyna ↑ ↑ 1,9 1,3 (1,7; (1,1; 2,1) 1,6) |
LEKI PRZECIWZAKRZEPOWE
| Eteksylan dabigatranu (Hamowanie P-gp) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↑ Dabigatran ↔ Sofosbuwir ↔ Welpataswir | Zaleca się monitorowanie kliniczne zwracając uwagę na oznaki krwawienia i niedokrwistości w przypadku równoczesnego stosowania eteksylanu dabigatranu z produktem Epclusa. Przeprowadzanie badań koagulacji krwi pomaga zidentyfikować pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia w wyniku zwiększonego narażenia na eteksylan dabigatranu. |
|---|---|---|
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie produktu leczniczego. Średni stosunek (90% przedział ufności) a,b Substancja czynna C AUC C max min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
| Antagoniści witaminy K | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. | Zaleca się ścisłe kontrolowanie wartości INR dla wszystkich antagonistów witaminy K. Powodem zalecenia są zmiany czynności wątroby w trakcie leczenia produktem Epclusa. |
LEKI PRZECIWDRGAWKOWE
| Fenytoina Fenobarbital (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Stosowanie produktu Epclusa z fenobarbitalem i fenytoiną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). |
|---|---|---|
| Karbamazepina (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Welpataswir ↓ 0,52 ↓ 0,52 Obserwowane: Sofosbuwir (0,43; (0,46; 0,62) 0,59) | Stosowanie produktu Epclusa z karbamazepiną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). |
| Okskarbazepina (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Oczekuje się, że równoczesne podawanie produktu Epclusa z okskarbazepiną zmniejszy stężenie sofosbuwiru i welpataswiru, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego produktu Epclusa. Równoczesne podawanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.4). |
LEKI PRZECIWGRZYBICZE
| Ketokonazol | Interakcje badano Oczekiwane: ↔ Sofosbuwir | wyłącznie | z | welpataswirem. | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani ketokonazolu. |
|---|---|---|---|---|---|
| Ketokonazol (200 mg dwa razy na dobę)/welpataswir (100 mg dawka pojedyncza) d (Hamowanie P-gp i CYP) Itrakonazol e Worykonazol e Pozakonazol e Izawukonazol e | Nie badano wpływu ketokonazol. Oczekiwane: ↔ Ketokonazol Obserwowane: Welpataswir | ↑ 1,3 (1,0; 1,6) | ekspozycji na ↑ 1,7 (1,4; 2,2) | ||
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | produktu (90% C max | przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
LEKI PRZECIWPRĄTKOWE
| Ryfampicyna (600 mg raz na dobę)/sofosbuwir (400 mg dawka pojedyncza) d (Indukcja P-gp i CYP) | Nie badano wpływu ekspozycji na ryfampicynę. Oczekiwane: ↔ Ryfampicyna Obserwowane: Sofosbuwir ↓ ↓ 0,23 0,28 (0,19; (0,24; 0,29) 0,32) | Stosowanie produktu Epclusa z ryfampicyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). |
|---|---|---|
| Ryfampicyna (600 mg raz na dobę)/welpataswir (100 mg dawka pojedyncza) (Indukcja P-gp i CYP) | Nie badano wpływu ekspozycji na ryfampicynę. Oczekiwane: ↔ Ryfampicyna Obserwowane: ↓ ↓ Welpataswir 0,29 0,18 (0,23; (0,15; 0,37) 0,22) | |
| Ryfabutyna (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Welpataswir Obserwowane: ↓ ↓ Sofosbuwir 0,64 0,76 (0,53; (0,63; 0,77) 0,91) | Stosowanie produktu Epclusa z ryfabutyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). |
| Ryfapentyna (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Oczekuje się, że równoczesne podawanie produktu Epclusa z ryfapentyną zmniejszy stężenie sofosbuwiru i welpataswiru, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego produktu Epclusa. Równoczesne podawanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.4). |
LEKI PRZECIWWIRUSOWE HIV: INHIBITORY ODWROTNEJ TRANSKRYPTAZY
Fumaran dizoproksylu Wykazano, że produkt Epclusa zwiększa ekspozycję na tenofowir (inhibitor tenofowiru P-gp). Zwiększenie ekspozycji na tenofowir (AUC oraz C max ) wynosiło około 40-80% podczas równoczesnego leczenia produktem Epclusa i fumaranem dizoproksylu tenofowiru/emtrycytabiną w ramach różnych schematów leczenia HIV.
Pacjentów otrzymujących fumaran dizoproksylu tenofowiru równocześnie z produktem Epclusa należy monitorować, czy występują u nich działania niepożądane związane z fumaranem dizoproksylu tenofowiru. W celu uzyskania informacji na temat monitorowania czynności nerek, należy
zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego dla produktów zawierających fumaran dizoproksylu tenofowiru (patrz punkt 4.4).
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | produktu (90% C max | przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
|---|---|---|---|---|---|
| Efawirenz/emtrycytabina/ fumaran dizoproksylu tenofowiru (600/200/300 mg raz na dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Efawirenz Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↑ 1,4 (1,1; 1,7) ↓ 0,53 (0,43; 0,64) | ↔ ↔ ↓ 0,47 (0,39; 0,57) | ↔ ↓ 0,43 (0,36; 0,52) | Oczekuje się, że równoczesne podawanie produktu Epclusa z efawirenzem/emtrycyta biną/fumaranem dizoproksylu tenofowiru zmniejszy stężenie welpataswiru. Nie zaleca się podawania produktu Epclusa ze schematami zawierającymi efawirenz (patrz punkt 4.4). |
Emtrycytabina/rylpiwiryna/ Rylpiwiryna ↔ ↔ ↔ Nie jest konieczne fumaran dizoproksylu Sofosbuwir ↔ ↔ dostosowanie dawki tenofowiru Welpataswir ↔ ↔ ↔ produktu Epclusa ani (200/25/300 mg raz na dobę)/ emtrycytabiny/ sofosbuwir/welpataswir rylpiwiryny/fumaranu (400/100 mg raz na dobę) c, d dizoproksylu tenofowiru.
LEKI PRZECIWWIRUSOWE HIV: INHIBITORY PROTEAZY HIV
| Atazanawir wzmocniony rytonawirem (300/100 mg raz na dobę) + emtrycytabina/fumaran dizoproksylu tenofowiru (200/300 mg raz na dobę)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Atazanawir Rytonawir Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↔ ↑ 1,6 (1,4; 1,7) | ↔ ↔ ↑ 2,4 (2,2; 2,6) | ↑ 1,4 (1,2; 1,6) ↑ 1,3 (1,5; 1,4) ↑ 4,0 (3,6; 4,5) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa, atazanawiru (wzmocnionego rytonawirem) ani emtrycytabiny/ fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
|---|---|---|---|---|---|
| Darunawir wzmocniony rytonawirem (800/100 mg raz na dobę) + emtrycytabina/fumaran dizoproksylu tenofowiru (200/300 mg raz na dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Darunawir Rytonawir Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↓ 0,62 (0,54; 0,71) ↓ 0,76 (0,65; 0,89) | ↔ ↔ ↓ 0,72 (0,66; 0,80) ↔ | ↔ ↔ ↔ | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa, darunawiru (wzmocnionego rytonawirem) ani emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
| Lopinawir wzmocniony rytonawirem (4 x 200 mg/50 mg raz na dobę) + emtrycytabina/ fumaran dizoproksylu tenofowiru (200/300 mg raz na dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Lopinawir Rytonawir Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↓ 0,59 (0,49; 0,71) ↓ 0,70 (0,59; 0,83) | ↔ ↔ ↓ 0,7 (0,6; 0,8) ↔ | ↔ ↔ ↑ 1,6 (1,4; 1,9) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa, lopinawiru (wzmocnionego rytonawirem) ani emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | produktu (90% C max | przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
LEKI PRZECIWWIRUSOWE HIV: INHIBITORY INTEGRAZY
| Raltegrawir (400 mg dwa razy na dobę) g + emtrycytabina/fumaran dizoproksylu tenofowiru (200/300 mg raz na dobę)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Raltegrawir Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↔ | ↔ ↔ ↔ | ↓ 0,79 (0,42; 1,5) ↔ | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa, raltegrawiru ani emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
|---|---|---|---|---|---|
| Elwitegrawir/kobicystat/ emtrycytabina/fumaran alafenamidu tenofowiru (150/150/200 mg/10 mg raz na dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Elwitegrawir Kobicystat Alafenamid tenofowiru Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↔ ↔ ↑ 1,3 (1,2; 1,5) | ↔ ↔ ↔ ↑ 1,4 (1,2; 1,5) ↑ 1,5 (1,4; 1,7) | ↔ ↑ 2,0 (1,7; 2,5) ↑ 1,6 (1,4; 1,8) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani elwitegrawiru/ kobicystatu/ emtrycytabiny/fumaranu alafenamidu tenofowiru. |
| Elwitegrawir/kobicystat/ emtrycytabina/fumaran dizoproksylu tenofowiru (150/150/200/300 mg raz na dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Elwitegrawir Kobicystat Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↔ ↔ | ↔ ↔ ↔ ↔ | ↔ ↑ 1,7 (1,5; 1,9) ↑ 1,4 (1,2; 1,5) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani elwitegrawiru/ kobicystatu/ emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
SUPLEMENTY ZIOŁOWE
| Ziele dziurawca zwyczajnego (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Stosowanie produktu Epclusa z zielem dziurawca zwyczajnego jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). |
|---|
INHIBITORY REDUKTAZY HMG-CoA
| Atorwastatyna (40 mg pojedyncza dawka) + sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg raz na dobę) d | Obserwowane: Atorwastatyna | ↑ ↑ 1,7 1,5 (1,5; (1,5; 1,9) 1,6) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani atorwastatyny. | |
|---|---|---|---|---|
| Rozuwastatyna | Interakcje badano Oczekiwane: ↔ Sofosbuwir | wyłącznie z | welpataswirem. | Równoczesne podawanie produktu Epclusa z rozuwastatyną zwiększa stężenie rozuwastatyny, co związane jest ze zwiększonym ryzykiem miopatii, w tym rabdomiolizy. Rozuwastatyna, w dawce nieprzekraczającej 10 mg, może być podawana z produktem Epclusa. |
| Rozuwastatyna (10 mg dawka pojedyncza)/ welpataswir (100 mg raz na dobę) d (Hamowanie OATP1B i BCRP) | Obserwowane: Rozuwastatyna Nie badano wpływu welpataswir. Oczekiwane: ↔ Welpataswir | ↑ ↑ 2,6 (2,3; 2,7 2,9) (2,5; 2,9) ekspozycji na |
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie produktu leczniczego. Średni stosunek (90% przedział ufności) a,b Substancja czynna C AUC C max min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
|---|---|---|
| Prawastatyna | Interakcje badano wyłącznie z welpataswirem. Oczekiwane: ↔ Sofosbuwir | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani prawastatyny. |
| Prawastatyna (40 mg dawka pojedyncza)/welpataswir (100 mg raz na dobę) d (Hamowanie OATP1B) | Obserwowane: Prawastatyna ↑ ↑ 1,3 1,4 (1,1; (1,2; 1,5) 1,5) Nie badano wpływu ekspozycji na welpataswir. Oczekiwane: ↔ Welpataswir | |
| Inne statyny | Oczekiwane: ↑ Statyny | Nie można wykluczyć interakcji z innymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Podczas równoczesnego stosowania z produktem Epclusa należy uważnie monitorować pod kątem działań niepożądanych statyn i w razie potrzeby rozważyć zmniejszenie dawki statyn. |
OPIOIDOWE LEKI PRZECIWBÓLOWE
| Metadon (Leczenie podtrzymujące metadonem [30 do 130 mg na dobę])/sofosbuwir (400 mg raz na dobę) d | R-metadon S-metadon Sofosbuwir | ↔ ↔ ↔ | ↔ ↔ ↑ 1,3 (1,0; 1,7) | ↔ ↔ | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani metadonu. |
|---|---|---|---|---|---|
| Metadon | Interakcje badano Oczekiwane: ↔ Welpataswir | wyłącznie | z | sofosbuwirem. |
LEKI IMMUNOSUPRESYJNE
| Cyklosporyna (600 mg dawka pojedyncza)/ sofosbuwir (400 mg dawka pojedyncza) f | Cyklosporyna Sofosbuwir | ↔ ↑ 2,5 (1,9; 3,5) | ↔ ↑ 4,5 (3,3; 6,3) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani cyklosporyny w momencie rozpoczęcia ich równoczesnego podawania. Później może być wymagane dokładne monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawki cyklosporyny. | |
|---|---|---|---|---|---|
| Cyklosporyna (600 mg dawka pojedyncza) f / welpataswir (100 mg dawka pojedyncza) d | Cyklosporyna Welpataswir | ↔ ↑ 1,6 (1,2; 2,0) | ↓ 0,88 (0,78; 1,0) ↑ 2,0 (1,5; 2,7) | ||
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | produktu (90% C max | przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
| Takrolimus (5 mg dawka pojedyncza) f / sofosbuwir (400 mg dawka pojedyncza) d | Takrolimus Sofosbuwir | ↓ 0,73 (0,59; 0,90) ↓ 0,97 (0,65; 1,4) | ↑ 1,1 (0,84; 1,4) ↑ 1,1 (0,81; 1,6) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani takrolimusu w momencie rozpoczęcia ich równoczesnego podawania. Później może być wymagane dokładne monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawki takrolimusu. | |
| Takrolimus | Nie badano wpływu welpataswir. Oczekiwane: ↔ Welpataswir | ekspozycji na |
DOUSTNE ŚRODKI ANTYKONCEPCYJNE
| Norgestymat/etynyloestradiol (norgestymat 0,180 mg/ 0,215 mg/0,25 mg/ etynyloestradiol 0,025 mg)/ sofosbuwir (400 mg raz na dobę) d | Norelgestromin Norgestrel Etynyloestradiol | ↔ ↔ ↔ | ↔ ↑ 1,2 (0,98; 1,5) ↔ | ↔ ↑ 1,2 (1,0; 1,5) ↔ | Nie jest konieczne dostosowanie dawki doustnych środków antykoncepcyjnych. |
|---|---|---|---|---|---|
| Norgestymat/etynyloestradiol (norgestymat 0,180 mg/ 0,215 mg/0,25 mg/ etynyloestradiol 0,025 mg)/ welpataswir (100 mg raz na dobę) d | Norelgestromin Norgestrel Etynyloestradiol | ↔ ↔ ↑ 1,4 (1,2; 1,7) | ↔ ↔ ↔ | ↔ ↔ ↓ 0,83 (0,65; 1,1) |
1,7) 1,1) a. Średni stosunek (90% CI) farmakokinetyki równocześnie podawanego leku w przypadku badanych produktów leczniczych w monoterapii lub w skojarzeniu. Brak wpływu = 1,00.
b. Wszystkie badania dotyczące interakcji przeprowadzono z udziałem zdrowych ochotników.
c. Podano w postaci produktu Epclusa.
d. Brak interakcji farmakokinetycznych w zakresie 70–143%.
e. Są to produkty lecznicze z klasy, dla której można przewidywać podobne interakcje.
f. Zakres biorównoważności/równoważności: 80–125%.
g. Brak interakcji farmakokinetycznych w zakresie 50–200%.
Ponieważ produkt Epclusa zawiera sofosbuwir i welpataswir, wszelkie interakcje, które zostały zidentyfikowane indywidualnie dla tych substancji czynnych, mogą wystąpić w przypadku produktu Epclusa.
Potencjalny wpływ produktu Epclusa na inne produkty lecznicze
Welpataswir jest inhibitorem transportera leków P-gp, białka oporności raka piersi (ang. Breast Cancer Resistance Protein, BCRP), polipeptydu transportującego aniony organiczne (ang. Organic Anion-Transporting Polypeptide, OATP) 1B1 oraz OATP1B3. Równoczesne podawanie produktu
Epclusa z produktami leczniczymi będącymi substratami tych transporterów może nasilić ekspozycję na te produkty lecznicze. Przykładowe interakcje z wrażliwymi substratami P-gp (digoksyną), BCRP (rozuwastatyną) i OATP (prawastatyną) podano w tabeli 4.
Potencjalny wpływ innych produktów leczniczych na produkt Epclusa
Sofosbuwir i welpataswir są substratami transportera leków P-gp i BCRP. Welpataswir jest także substratem transportera leków OATP1B. W warunkach in vitro zaobserwowano powolne przemiany metaboliczne welpataswiru z udziałem CYP2B6, CYP2C8 i CYP3A4. Produkty lecznicze będące silnymi induktorami P-gp i (lub) CYP2B6, CYP2C8 bądź CYP3A4 (np. karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, ryfampicyna, ryfabutyna oraz ziele dziurawca zwyczajnego) mogą zmniejszać stężenie sofosbuwiru i welpataswiru w osoczu, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego sofosbuwiru/welpataswiru. Podawanie takich produktów leczniczych z produktem Epclusa jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). Produkty lecznicze będące umiarkowanymi induktorami P-gp i (lub) CYP (np. efawirenz, modafinil, okskarbazepina lub ryfapentyna) mogą zmniejszać stężenie sofosbuwiru lub welpataswiru w osoczu, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego produktu Epclusa. Nie zaleca się równoczesnego podawania takich produktów leczniczych z produktem Epclusa (patrz punkt 4.4). Równoczesne podawanie z produktami leczniczymi hamującymi P-gp lub BCRP może zwiększać stężenie sofosbuwiru lub welpataswiru w osoczu.
Produkty lecznicze hamujące OATP, CYP2B6, CYP2C8 lub CYP3A4 mogą zwiększać stężenie welpataswiru w osoczu. Nie oczekuje się wystąpienia istotnych klinicznie interakcji z produktem Epclusa, w których pośredniczą inhibitory P-gp, BCRP, OATP lub CYP450; produkt Epclusa można podawać równocześnie z inhibitorami P-gp, BCRP, OATP i CYP.
Pacjenci leczeni antagonistami witaminy K
Ponieważ czynność wątroby może się zmienić w trakcie leczenia produktem Epclusa, zaleca się ścisłe kontrolowanie wartości międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR).
Wpływ leczenia DAA na produkty lecznicze metabolizowane w wątrobie
Zmiany czynności wątroby podczas leczenia DAA, związane z eliminacją zakażenia HCV, mogą wpływać na farmakokinetykę produktów leczniczych metabolizowanych w wątrobie (np. immunosupresyjnych produktów leczniczych, takich jak inhibitory kalcyneuryny).
Interakcje między produktem Epclusa i innymi produktami leczniczymi
Tabela 4 zawiera wykaz ustalonych lub potencjalnie istotnych klinicznie interakcji między produktami leczniczymi (gdzie 90% przedział ufności [ang. confidence interval, CI] stosunku średnich geometrycznych wyznaczonych metodą najmniejszych kwadratów (ang. geometric least-squares mean, GLSM) był w zakresie „↔”, większy „↑” lub mniejszy „↓” od początkowo określonych granic interakcji). Opisane interakcje między produktami leczniczymi oparte są na badaniach przeprowadzonych z zastosowaniem sofosbuwiru/welpataswiru lub welpataswiru i sofosbuwiru jako pojedynczych substancji lub są one przewidywanymi interakcjami między produktami leczniczymi, które mogą występować podczas stosowania sofosbuwiru/welpataswiru. Tabela nie zawiera wszystkich interakcji.
Tabela 4: Interakcje między produktem Epclusa i innymi produktami leczniczymi
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | (90% C max | produktu przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
|---|
LEKI ZMNIEJSZAJĄCE ILOŚĆ KWASU SOLNEGO W ŻOŁĄDKU
| Rozpuszczalność welpataswiru zmniejsza się wraz ze wzrostem pH. Oczekuje się, że produkty lecznicze zwiększające pH w żołądku będą zmniejszać stężenie welpataswiru. |
|---|
Leki zobojętniające sok żołądkowy
| np. wodorotlenek glinu lub magnezu; węglan wapnia (Zwiększenie pH w żołądku) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane. ↔ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Zaleca się, aby między podaniem leku zobojętniającego sok żołądkowy i produktu Epclusa upłynęły 4 godziny. |
|---|
Antagoniści receptora H 2
| Famotydyna (40 mg dawka pojedyncza)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg dawka pojedyncza) c Famotydyna podawana równocześnie z produktem Epclusa d Cymetydyna e Nizatydyna e Ranitydyna e (Zwiększenie pH w żołądku) | Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↓ 0,80 (0,70; 0,91) | ↔ ↓ 0,81 (0,71; 0,91) | Antagonistów receptora H można 2 podawać równocześnie lub naprzemiennie z produktem Epclusa w dawce nieprzekraczającej dawek porównywalnych z famotydyną 40 mg dwa razy na dobę. | |
|---|---|---|---|---|---|
| Famotydyna (40 mg dawka pojedyncza)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg dawka pojedyncza) c Famotydyna podawana 12 godzin przed produktem Epclusa d (Zwiększenie pH w żołądku) | Sofosbuwir Welpataswir | ↓ 0,77 (0,68; 0,87) ↔ | ↓ 0,80 (0,73; 0,88) ↔ | ||
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | (90% C max | produktu przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
Inhibitory pompy protonowej
| Omeprazol (20 mg raz na dobę)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg dawka pojedyncza, na czczo) c Omeprazol podawany równocześnie z produktem Epclusa d Lanzoprazol e Rabeprazol e Pantoprazol e Ezomeprazol e (Zwiększenie pH w żołądku) | Sofosbuwir Welpataswir | ↓ 0,66 (0,55; 0,78) ↓ 0,63 (0,50; 0,78) | ↓ 0,71 (0,60; 0,83) ↓ 0,64 (0,52; 0,79) | Równoczesne stosowanie z inhibitorami pompy protonowej nie jest zalecane. Jednak jeżeli jest to konieczne, produkt Epclusa należy przyjmować z pożywieniem 4 godziny przed przyjęciem inhibitora pompy protonowej w maksymalnej dawce porównywalnej do 20 mg omeprazolu. | |
|---|---|---|---|---|---|
| Omeprazol (20 mg raz na dobę)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg dawka pojedyncza, po posiłku) c Omeprazol podawany 4 godziny po produkcie Epclusa d (Zwiększenie pH w żołądku) | Sofosbuwir Welpataswir | ↓ 0,79 (0,68; 0,92) ↓ 0,67 (0,58; 0,78) | ↔ ↓ 0,74 (0,63; 0,86) |
LEKI PRZECIWARYTMICZNE
| Amiodaron | Wpływ na stężenia amiodaronu, welpataswiru i sofosbuwiru jest nieznany. | Równoczesne podawanie amiodaronu ze schematem zawierającym sofosbuwir może powodować wystąpienie ciężkiej objawowej bradykardii. Stosować wyłącznie w przypadku braku dostępności alternatywnych metod leczenia. Zaleca się dokładne kontrolowanie w przypadku podawania tego produktu leczniczego w skojarzeniu z produktem Epclusa (patrz punkty 4.4 i 4.8). |
|---|---|---|
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie produktu leczniczego. Średni stosunek (90% przedział ufności) a,b Substancja czynna C AUC C max min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
| Digoksyna | Interakcje badano wyłącznie z welpataswirem. Oczekiwane: ↔ Sofosbuwir | Równoczesne podawanie produktu Epclusa z digoksyną może zwiększać stężenie digoksyny. Należy zachować ostrożność i kontrolować stężenie terapeutyczne digoksyny w przypadku równoczesnego podawania z produktem Epclusa. |
| Digoksyna (0,25 mg dawka pojedyncza) f /welpataswir (100 mg dawka pojedyncza) (Hamowanie P-gp) | Nie badano wpływu ekspozycji na welpataswir. Oczekiwane: ↔ Welpataswir Obserwowane: Digoksyna ↑ ↑ 1,9 1,3 (1,7; (1,1; 2,1) 1,6) |
LEKI PRZECIWZAKRZEPOWE
| Eteksylan dabigatranu (Hamowanie P-gp) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↑ Dabigatran ↔ Sofosbuwir ↔ Welpataswir | Zaleca się monitorowanie kliniczne zwracając uwagę na oznaki krwawienia i niedokrwistości w przypadku równoczesnego stosowania eteksylanu dabigatranu z produktem Epclusa. Przeprowadzanie badań koagulacji krwi pomaga zidentyfikować pacjentów ze zwiększonym ryzykiem krwawienia w wyniku zwiększonego narażenia na eteksylan dabigatranu. |
|---|---|---|
| Antagoniści witaminy K | Nie zbadano interakcji. | Zaleca się ścisłe kontrolowanie wartości INR dla wszystkich antagonistów witaminy K. Powodem zalecenia są zmiany czynności wątroby w trakcie leczenia produktem Epclusa. |
LEKI PRZECIWDRGAWKOWE
| Fenytoina Fenobarbital (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Stosowanie produktu Epclusa z fenobarbitalem i fenytoiną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). |
|---|---|---|
| Karbamazepina (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Welpataswir Obserwowane: ↓0,52 ↓ 0,52 Sofosbuwir (0,43; (0,46; 0,62) 0,59) | Stosowanie produktu Epclusa z karbamazepiną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). |
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie produktu leczniczego. Średni stosunek (90% przedział ufności) a,b Substancja czynna C AUC C max min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
| Okskarbazepina (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Oczekuje się, że równoczesne podawanie produktu Epclusa z okskarbazepiną zmniejszy stężenie sofosbuwiru i welpataswiru, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego produktu Epclusa. Równoczesne podawanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.4). |
LEKI PRZECIWGRZYBICZE
| Ketokonazol | Interakcje badano Oczekiwane: ↔ Sofosbuwir | wyłącznie | z | welpataswirem. | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani ketokonazolu. |
|---|---|---|---|---|---|
| Ketokonazol (200 mg dwa razy na dobę)/welpataswir (100 mg dawka pojedyncza) d (Hamowanie P-gp i CYP) Itrakonazol e Worykonazol e Pozakonazol e Izawukonazol e | Nie badano wpływu ketokonazol. Oczekiwane: ↔ Ketokonazol Obserwowane: Welpataswir | ↑ 1,3 (1,0; 1,6) | ekspozycji na ↑ 1,7 (1,4; 2,2) |
LEKI PRZECIWPRĄTKOWE
| Ryfampicyna (600 mg raz na dobę)/sofosbuwir (400 mg dawka pojedyncza) d (Indukcja P-gp i CYP) | Nie badano wpływu ryfampicynę. Oczekiwane: ↔ Ryfampicyna Obserwowane: Sofosbuwir | ↓ 0,23 (0,19; 0,29) | ekspozycji na ↓ 0,28 (0,24; 0,32) | Stosowanie produktu Epclusa z ryfampicyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). | |
|---|---|---|---|---|---|
| Ryfampicyna (600 mg raz na dobę)/welpataswir (100 mg dawka pojedyncza) (Indukcja P-gp i CYP) | Nie badano wpływu ryfampicynę. Oczekiwane: ↔ Ryfampicyna Obserwowane: Welpataswir | ↓ 0,29 (0,23; 0,37) | ekspozycji na ↓ 0,18 (0,15; 0,22) |
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie produktu leczniczego. Średni stosunek (90% przedział ufności) a,b Substancja czynna C AUC C max min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
|---|---|---|
| Ryfabutyna (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Welpataswir Obserwowane: ↓ ↓ Sofosbuwir 0,64 0,76 (0,53; (0,63; 0,77) 0,91) | Stosowanie produktu Epclusa z ryfabutyną jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). |
| Ryfapentyna (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Oczekuje się, że równoczesne podawanie produktu Epclusa z ryfapentyną zmniejszy stężenie sofosbuwiru i welpataswiru, prowadząc do zmniejszenia działania terapeutycznego produktu Epclusa. Równoczesne podawanie nie jest zalecane (patrz punkt 4.4). |
LEKI PRZECIWWIRUSOWE HIV: INHIBITORY ODWROTNEJ TRANSKRYPTAZY
| Fumaran dizoproksylu tenofowiru | Wykazano, że P-gp). Zwiększenie około 40-80% fumaranem schematów leczenia Pacjentów z produktem Epclusa niepożądane uzyskania informacji zapoznać się z zawierających | produkt ekspozycji podczas dizoproksylu HIV. otrzymujących należy związane z na Charakterystyką fumaran | Epclusa na równoczesnego fumaran fumaranem temat dizoproksylu | zwiększa ekspozycję tenofowir (AUC leczenia tenofowiru/emtrycytabiną dizoproksylu monitorować, czy dizoproksylu monitorowania Produktu tenofowiru | na tenofowir (inhibitor oraz C ) wynosiło max produktem Epclusa i w ramach różnych tenofowiru równocześnie występują u nich działania tenofowiru. W celu czynności nerek, należy Leczniczego dla produktów (patrz punkt 4.4). |
|---|---|---|---|---|---|
| Efawirenz/emtrycytabina/ fumaran dizoproksylu tenofowiru (600/200/300 mg raz na dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Efawirenz Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↑ 1,4 (1,1; 1,7) ↓ 0,53 (0,43; 0,64) | ↔ ↔ ↓ 0,47 (0,39; 0,57) | ↔ ↓ 0,43 (0,36; 0,52) | Oczekuje się, że równoczesne podawanie produktu Epclusa z efawirenzem/emtrycyta biną/fumaranem dizoproksylu tenofowiru zmniejszy stężenie welpataswiru. Nie zaleca się podawania produktu Epclusa ze schematami zawierającymi efawirenz (patrz punkt 4.4). |
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | (90% C max | produktu przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
Emtrycytabina/rylpiwiryna/ Rylpiwiryna ↔ ↔ ↔ Nie jest konieczne fumaran dizoproksylu Sofosbuwir ↔ ↔ dostosowanie dawki tenofowiru Welpataswir ↔ ↔ ↔ produktu Epclusa ani (200/25/300 mg raz na dobę)/ emtrycytabiny/ sofosbuwir/welpataswir rylpiwiryny/fumaranu (400/100 mg raz na dobę) c, d dizoproksylu tenofowiru.
LEKI PRZECIWWIRUSOWE HIV: INHIBITORY PROTEAZY HIV
| Atazanawir wzmocniony rytonawirem (300/100 mg raz na dobę) + emtrycytabina/fumaran dizoproksylu tenofowiru (200/300 mg raz na dobę)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Atazanawir Rytonawir Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↔ ↑ 1,6 (1,4; 1,7) | ↔ ↔ ↑ 2,4 (2,2; 2,6) | ↑ 1,4 (1,2; 1,6) ↑ 1,3 (1,5; 1,4) ↑ 4,0 (3,6; 4,5) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa, atazanawiru (wzmocnionego rytonawirem) ani emtrycytabiny/ fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
|---|---|---|---|---|---|
| Darunawir wzmocniony rytonawirem (800/100 mg raz na dobę) + emtrycytabina/fumaran dizoproksylu tenofowiru (200/300 mg raz na dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Darunawir Rytonawir Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↓ 0,62 (0,54; 0,71) ↓ 0,76 (0,65; 0,89) | ↔ ↔ ↓ 0,72 (0,66; 0,80) ↔ | ↔ ↔ ↔ | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa, darunawiru (wzmocnionego rytonawirem) ani emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
| Lopinawir wzmocniony rytonawirem (4 x 200 mg/50 mg raz na dobę) + emtrycytabina/ fumaran dizoproksylu tenofowiru (200/300 mg raz na dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Lopinawir Rytonawir Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↓ 0,59 (0,49; 0,71) ↓ 0,70 (0,59; 0,83) | ↔ ↔ ↓ 0,7 (0,6; 0,8) ↔ | ↔ ↔ ↑ 1,6 (1,4; 1,9) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa, lopinawiru (wzmocnionego rytonawirem) ani emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | (90% C max | produktu przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
LEKI PRZECIWWIRUSOWE HIV: INHIBITORY INTEGRAZY
| Raltegrawir (400 mg dwa razy na dobę) g + emtrycytabina/fumaran dizoproksylu tenofowiru (200/300 mg raz na dobę)/ sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Raltegrawir Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↔ | ↔ ↔ ↔ | ↓ 0,79 (0,42; 1,5) ↔ | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa, raltegrawiru ani emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
|---|---|---|---|---|---|
| Elwitegrawir/kobicystat/ emtrycytabina/fumaran alafenamidu tenofowiru (150/150/200/10 mg raz na dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Elwitegrawir Kobicystat Alafenamid tenofowiru Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↔ ↔ ↑ 1,3 (1,2; 1,5) | ↔ ↔ ↔ ↑ 1,4 (1,2; 1,5) ↑ 1,5 (1,4; 1,7) | ↔ ↑ 2,0 (1,7; 2,5) ↑ 1,6 (1,4; 1,8) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani elwitegrawiru/ kobicystatu/ emtrycytabiny/fumaranu alafenamidu tenofowiru. |
| Elwitegrawir/kobicystat/ emtrycytabina/fumaran dizoproksylu tenofowiru (150/150/200 300 mg raz na / dobę)/sofosbuwir/ welpataswir (400/100 mg raz na dobę) c, d | Elwitegrawir Kobicystat Sofosbuwir Welpataswir | ↔ ↔ ↔ ↔ | ↔ ↔ ↔ ↔ | ↔ ↑ 1,7 (1,5; 1,9) ↑ 1,4 (1,2; 1,5) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani elwitegrawiru/ kobicystatu/ emtrycytabiny/fumaranu dizoproksylu tenofowiru. |
SUPLEMENTY ZIOŁOWE
| Ziele dziurawca zwyczajnego (Indukcja P-gp i CYP) | Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Oczekiwane: ↓ Sofosbuwir ↓ Welpataswir | Stosowanie produktu Epclusa z zielem dziurawca zwyczajnego jest przeciwwskazane (patrz punkt 4.3). |
|---|
INHIBITORY REDUKTAZY HMG-CoA
| Atorwastatyna (40 mg pojedyncza dawka) + sofosbuwir/welpataswir (400/100 mg raz na dobę) d | Obserwowane: Atorwastatyna | ↑ ↑ 1,7 1,5 (1,5; (1,5; 1,9) 1,6) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani atorwastatyny. | |
|---|---|---|---|---|
| Rozuwastatyna | Interakcje badano Oczekiwane: ↔ Sofosbuwir | wyłącznie z | welpataswirem. | Równoczesne podawanie produktu Epclusa z rozuwastatyną zwiększa stężenie rozuwastatyny, co związane jest ze zwiększonym ryzykiem miopatii, w tym rabdomiolizy. Rozuwastatyna, w dawce nieprzekraczającej 10 mg, może być podawana z produktem Epclusa. |
| Rozuwastatyna (10 mg dawka pojedyncza)/ welpataswir (100 mg raz na dobę) d (Hamowanie OATP1B i BCRP) | Obserwowane: Rozuwastatyna Nie badano wpływu welpataswir. Oczekiwane: ↔ Welpataswir | ↑ ↑ 2,6 2,7 (2,3; (2,5; 2,9) 2,9) ekspozycji na |
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie produktu leczniczego. Średni stosunek (90% przedział ufności) a,b Substancja czynna C AUC C max min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
|---|---|---|
| Prawastatyna | Interakcje badano wyłącznie z welpataswirem. Oczekiwane: ↔ Sofosbuwir | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani prawastatyny. |
| Prawastatyna (40 mg dawka pojedyncza)/welpataswir (100 mg raz na dobę) d (Hamowanie OATP1B) | Obserwowane: Prawastatyna ↑ ↑ 1,3 1,4 (1,1; (1,2; 1,5) 1,5) Nie badano wpływu ekspozycji na welpataswir. Oczekiwane: ↔ Welpataswir | |
| Inne statyny | Oczekiwane: ↑ Statyny | Nie można wykluczyć interakcji z innymi inhibitorami reduktazy HMG-CoA. Podczas równoczesnego stosowania z produktem Epclusa należy uważnie monitorować pod kątem działań niepożądanych statyn i w razie potrzeby rozważyć zmniejszenie dawki statyn. |
OPIOIDOWE LEKI PRZECIWBÓLOWE
| Metadon (Leczenie podtrzymujące metadonem [30 do 130 mg na dobę])/sofosbuwir (400 mg raz na dobę) d | R-metadon S-metadon Sofosbuwir | ↔ ↔ ↔ | ↔ ↔ ↑ 1,3 (1,0; 1,7) | ↔ ↔ | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani metadonu. |
|---|---|---|---|---|---|
| Metadon | Interakcje badano Oczekiwane: ↔ Welpataswir | wyłącznie | z | sofosbuwirem. |
LEKI IMMUNOSUPRESYJNE
| Cyklosporyna (600 mg dawka pojedyncza)/ sofosbuwir (400 mg dawka pojedyncza) f | Cyklosporyna Sofosbuwir | ↔ ↑ 2,5 (1,9; 3,5) | ↔ ↑ 4,5 (3,3; 6,3) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani cyklosporyny w momencie rozpoczęcia ich równoczesnego podawania. Później może być wymagane dokładne monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawki cyklosporyny. | |
|---|---|---|---|---|---|
| Cyklosporyna (600 mg dawka pojedyncza) f / welpataswir (100 mg dawka pojedyncza) d | Cyklosporyna Welpataswir | ↔ ↑ 1,6 (1,2; 2,0) | ↓ 0,88 (0,78; 1,0) ↑ 2,0 (1,5; 2,7) | ||
| Produkt leczniczy według obszaru terapeutycznego/ możliwego mechanizmu interakcji | Wpływ na stężenie Średni stosunek Substancja czynna | (90% C max | produktu przedział AUC | leczniczego. ufności) a,b C min | Zalecenie dotyczące równoczesnego podawania z produktem Epclusa |
| Takrolimus (5 mg dawka pojedyncza) f / sofosbuwir (400 mg dawka pojedyncza) d | Takrolimus Sofosbuwir | ↓ 0,73 (0,59; 0,90) ↓ 0,97 (0,65; 1,4) | ↑ 1,1 (0,84; 1,4) ↑ 1,1 (0,81; 1,6) | Nie jest konieczne dostosowanie dawki produktu Epclusa ani takrolimusu w momencie rozpoczęcia ich równoczesnego podawania. Później może być wymagane dokładne monitorowanie i ewentualne dostosowanie dawki takrolimusu. | |
| Takrolimus | Nie badano wpływu welpataswir. Oczekiwane: ↔ Welpataswir | ekspozycji na |
DOUSTNE ŚRODKI ANTYKONCEPCYJNE
| Norgestymat/etynyloestradiol (norgestymat 0,180 mg/ 0,215 mg/0,25 mg/ etynyloestradiol 0,025 mg)/ sofosbuwir (400 mg raz na dobę) d | Norelgestromin Norgestrel Etynyloestradi ol | ↔ ↔ ↔ | ↔ ↑ 1,2 (0,98; 1,5) ↔ | ↔ ↑ 1,2 (1,0; 1,5) ↔ | Nie jest konieczne dostosowanie dawki doustnych środków antykoncepcyjnych. |
|---|---|---|---|---|---|
| Norgestymat/etynyloestradiol (norgestymat 0,180 mg/ 0,215 mg/0,25 mg/ etynyloestradiol 0,025 mg)/ welpataswir (100 mg raz na dobę) d | Norelgestromin Norgestrel Etynyloestradi ol | ↔ ↔ ↑ 1,4 (1,2; 1,7) | ↔ ↔ ↔ | ↔ ↔ ↓ 0,83 (0,65; 1,1) |
1,7) 1,1) a. Średni stosunek (90% CI) farmakokinetyki równocześnie podawanego leku w przypadku badanych produktów leczniczych w monoterapii lub w skojarzeniu. Brak wpływu = 1,00.
b. Wszystkie badania dotyczące interakcji przeprowadzono z udziałem zdrowych ochotników.
c. Podano w postaci produktu Epclusa.
d. Brak interakcji farmakokinetycznych w zakresie 70–143%.
e. Są to produkty lecznicze z klasy, dla której można przewidywać podobne interakcje.
f. Zakres biorównoważności/równoważności: 80–125%.
g. Brak interakcji farmakokinetycznych w zakresie 50–200%.
Lek a ciąża
Ciąża
Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane (mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania sofosbuwiru, welpataswiru lub produktu Epclusa u kobiet w okresie ciąży.
Sofosbuwir
Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
Nie było możliwe całkowite oszacowanie marginesów ekspozycji osiąganych w przypadku sofosbuwiru u szczurów względem ekspozycji u ludzi po podaniu zalecanej dawki klinicznej (patrz punkt 5.3).
Welpataswir
W badaniach na zwierzętach wykazano możliwe powiązanie z toksycznym wpływem na reprodukcję (patrz punkt 5.3).
W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu Epclusa w okresie ciąży.
Lek a karmienie piersią
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy sofosbuwir, jego metabolity lub welpataswir przenikają do mleka ludzkiego.
Na podstawie dostępnych danych farmakokinetycznych u zwierząt stwierdzono przenikanie welpataswiru i metabolitów sofosbuwiru do mleka.
Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. W związku z tym produkt Epclusa nie powinien być stosowany podczas karmienia piersią.
Prowadzenie pojazdów
Produkt Epclusa nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
Przedawkowanie
Największymi udokumentowanymi dawkami sofosbuwiru i welpataswiru były dawki pojedyncze odpowiednio 1200 mg i 500 mg. W tych badaniach z udziałem zdrowych ochotników dorosłych nie zaobserwowano nieprzewidywalnych działań przy takich poziomach dawki. Wpływ większych dawek/ekspozycji jest nieznany.
Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu Epclusa. W przypadku przedawkowania konieczne jest kontrolowanie pacjenta w celu wykrycia objawów toksyczności.
Leczenie przedawkowania produktu Epclusa polega na ogólnym leczeniu wspomagającym, w tym monitorowaniu funkcji życiowych i obserwacji stanu klinicznego pacjenta. Hemodializa może skutecznie usunąć główny, krążący we krwi metabolit sofosbuwiru, GS-331007, ze współczynnikiem ekstrakcji wynoszącym 53%. Jest mało prawdopodobne, aby hemodializa prowadziła do znacznego usunięcia welpataswiru, ponieważ welpataswir w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza.
Największymi udokumentowanymi dawkami sofosbuwiru i welpataswiru były dawki pojedyncze odpowiednio 1200 mg i 500 mg. W tych badaniach z udziałem zdrowych ochotników dorosłych nie zaobserwowano niekorzystnych działań przy takich poziomach dawki. Wpływ większych dawek/ekspozycji jest nieznany.
Nie ma swoistego antidotum w przypadku przedawkowania produktu Epclusa. W przypadku przedawkowania konieczne jest kontrolowanie pacjenta w celu wykrycia objawów toksyczności.
Leczenie przedawkowania produktu Epclusa polega na ogólnym leczeniu wspomagającym, w tym monitorowaniu funkcji życiowych i obserwacji stanu klinicznego pacjenta. Hemodializa może skutecznie usunąć główny, krążący we krwi metabolit sofosbuwiru, GS-331007, ze współczynnikiem ekstrakcji wynoszącym 53%. Jest mało prawdopodobne, aby hemodializa prowadziła do znacznego usunięcia welpataswiru, ponieważ welpataswir w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza.
Mechanizm działania
Mechanizm działania
Sofosbuwir jest pangenotypowym inhibitorem HCV NS5B RNA-zależnej polimerazy RNA, która ma podstawowe znaczenie dla replikacji wirusa. Sofosbuwir jest prolekiem nukleotydowym, który ulega metabolizmowi wewnątrzkomórkowemu do utworzenia farmakologicznie czynnego trójfosforanu analogu urydyny (GS-461203), który może zostać przyłączony przez polimerazę NS5B do RNA HCV i działa jako terminator łańcucha. GS-461203 (czynny metabolit sofosbuwiru) nie jest inhibitorem ludzkich polimeraz DNA i RNA ani inhibitorem mitochondrialnej polimerazy RNA.
Welpataswir to inhibitor HCV skierowany przeciwko białku NS5A HCV, które ma podstawowe znaczenie zarówno dla replikacji RNA, jak i tworzenia wirionów HCV. Badania in vitro selekcji szczepów opornych i oporności krzyżowej wskazują, że welpataswir działa na NS5A w ramach swojego mechanizmu działania.
Mechanizm działania
Sofosbuwir jest pangenotypowym inhibitorem HCV NS5B RNA-zależnej polimerazy RNA, która ma podstawowe znaczenie dla replikacji wirusa. Sofosbuwir jest prolekiem nukleotydowym, który ulega
metabolizmowi wewnątrzkomórkowemu do utworzenia farmakologicznie czynnego trójfosforanu analogu urydyny (GS-461203), który może zostać przyłączony przez polimerazę NS5B do RNA HCV i działa jako terminator łańcucha. GS-461203 (czynny metabolit sofosbuwiru) nie jest inhibitorem ludzkich polimeraz DNA i RNA ani inhibitorem mitochondrialnej polimerazy RNA.
Welpataswir to inhibitor HCV skierowany przeciwko białku NS5A HCV, które ma podstawowe znaczenie zarówno dla replikacji RNA, jak i tworzenia wirionów HCV. Badania in vitro selekcji szczepów opornych i oporności krzyżowej wskazują, że welpataswir działa na NS5A w ramach swojego mechanizmu działania.
Substancje pomocnicze
Rdzeń tabletki
Kopowidon (E1208)
Celuloza mikrokrystaliczna (E460)
Kroskarmeloza sodowa (E468)
Magnezu stearynian (E470b)
Otoczka
Alkohol poliwinylowy (E1203)
Tytanu dwutlenek (E171)
Makrogol (E1521)
Talk (E553b)
Żelaza tlenek czerwony (E172)
Rdzeń granulatu
Kopowidon (E1208)
Laktoza jednowodna
Celuloza mikrokrystaliczna (E460)
Kroskarmeloza sodowa (E468)
Krzemionka koloidalna bezwodna (E551)
Magnezu stearynian (E470b)
Otoczka
Hypromeloza (E464)
Tytanu dwutlenek (E171)
Makrogol (E1521)
Kopolimer metakrylanu butylu zasadowy (E1205)
Talk (E553b)
Kwas stearynowy (E570)
Krzemionka koloidalna bezwodna (E551)
Kwas L-winowy (E334)
Niezgodności
Nie dotyczy.
Przechowywanie i termin
4 lata.
3 lata.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.
Data zatwierdzenia tekstu
Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.
Charakterystyka produktu leczniczego (ChPL) Epclusa
Dokument wczyta się, gdy tu dojedziesz.