Fetcroja

Każda fiolka zawiera tosylan siarczanu cefiderokolu równoważny 1 g cefiderokolu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda fiolka zawiera 7,64 mmol sodu (około 176 mg).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji (proszek do sporządzania koncentratu).

Biały lub białawy proszek.

Produkt leczniczy Fetcroja jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez tlenowe bakterie Gram-ujemne u osób dorosłych, u których możliwości leczenia są ograniczone (patrz punkty 4.2, 4.4 i 5.1).

Należy przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących odpowiedniego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Stosowanie produktu leczniczego Fetcroja jest zalecane u pacjentów, u których możliwości leczenia są ograniczone, wyłącznie po konsultacji z lekarzem doświadczonym w leczeniu chorób zakaźnych.

Dawkowanie

Tabela 1 Zalecana dawka produktu leczniczego Fetcroja 1 u pacjentów z klirensem kreatyniny (ang. creatinine clearance, CrCl) ≥90 ml/min 2 Częstość Czas trwania Czynność nerek Dawka podawania leczenia

Prawidłowa czynność nerek 2 g Co 8 godzin Czas trwania (CrCl od ≥90 do <120 ml/min) zależnie od miejsca zakażenia 3 Podwyższony klirens nerkowy 2 g Co 6 godzin Czas trwania (CrCl ≥120 ml/min) zależnie od miejsca zakażenia 3 1 Do stosowania w skojarzeniu z lekami przeciwbakteryjnymi działającymi na bakterie beztlenowe i (lub) Gram-dodatnie, jeśli wiadomo lub istnieje podejrzenie, że drobnoustroje te współuczestniczą w procesie zakaźnym.

2 Obliczony za pomocą wzoru Cockcrofta-Gaulta.

3 Przykładowo w leczeniu powikłanych zakażeń układu moczowego, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek, i powikłanych zakażeń w obrębie jamy brzusznej zalecany czas trwania leczenia wynosi od 5 do 10 dni.

W leczeniu szpitalnego zapalenia płuc, w tym respiratorowego zapalenia płuc, zalecany czas trwania leczenia wynosi od 7 do 14 dni. Może być wymagane leczenie przez okres do 21 dni.

Szczególne populacje pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

Tabela 2. Zalecana dawka produktu leczniczego Fetcroja u pacjentów z CrCl <90 ml/min 1 Częstość Czynność nerek Dawka podawania

1 Obliczony za pomocą wzoru Cockcrofta-Gaulta.

2 Ponieważ cefiderokol jest usuwany podczas hemodializy, w dniach wykonywania hemodializy należy go podawać jak najwcześniej po zakończeniu sesji hemodializy.

Zaburzenia czynności wątroby

Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Osoby w podeszłym wieku

Nie jest konieczne dostosowanie dawki (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Fetcroja u dzieci w wieku poniżej 18 lat. Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Podanie dożylne.

Produkt leczniczy Fetcroja podaje się w infuzji dożylnej w ciągu 3 godzin.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Jeśli nie można uniknąć leczenia innym produktem leczniczym w skojarzeniu z produktem Fetcroja, nie należy podawać leku tą samą strzykawką ani w tym samym roztworze do infuzji. Zaleca się odpowiednio przepłukać linię dożylną pomiędzy podaniem różnych produktów leczniczych.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Nadwrażliwość na jakikolwiek przeciwbakteryjny produkt leczniczy z grupy cefalosporyn.

Ciężka nadwrażliwość (np. reakcja anafilaktyczna, ciężka reakcja skórna) na jakikolwiek inny lek przeciwbakteryjny z grupy antybiotyków beta-laktamowych (np. penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy).

Reakcje nadwrażliwości

Zgłaszano przypadki nadwrażliwości na cefiderokol (patrz punkty 4.3 i 4.8).

Pacjenci, u których w wywiadzie występowała nadwrażliwość na produkty lecznicze z grupy karbapenemów, penicylin lub innych antybiotyków beta-laktamowych, mogą również wykazywać nadwrażliwość na cefiderokol. Przed rozpoczęciem leczenia produktem leczniczym Fetcroja należy zebrać dokładny wywiad dotyczący wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na antybiotyki beta- laktamowe (patrz punkt 4.3).

W razie wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia produktem leczniczym Fetcroja i wdrożenie odpowiednich środków pomocy doraźnej.

Biegunka związana z bakteriami Clostridioides difficile

W czasie stosowania cefiderokolu zgłaszano przypadki biegunki związanej z bakteriami Clostridioides difficile (ang. Clostridioides difficile-associated diarrhoea, CDAD) (patrz punkt 4.8). Nasilenie objawów może być różne: od łagodnej biegunki po zapalenie jelita grubego prowadzące do zgonu.

Należy uwzględnić to rozpoznanie u pacjentów, u których wystąpi biegunka w czasie lub po zakończeniu podawania cefiderokolu. Należy rozważyć przerwanie leczenia cefiderokolem, a także wdrożenie środków wspomagających wraz z podaniem swoistych leków przeciwko bakteriom Clostridioides difficile. Nie należy podawać produktów leczniczych hamujących perystaltykę jelit.

Napady drgawkowe

Wskazywano na związek cefalosporyn z wyzwalaniem napadów drgawkowych. Pacjenci z rozpoznanymi zaburzeniami drgawkowymi powinni kontynuować leczenie przeciwdrgawkowe.

Pacjentów, u których wystąpią drżenia ogniskowe, mioklonia lub napady drgawkowe, należy poddać badaniu neurologicznemu i wdrożyć u nich leczenie przeciwdrgawkowe, jeśli go jeszcze nie otrzymują. W razie potrzeby dawkę cefiderokolu należy dostosować w oparciu o czynność nerek (patrz punkt 4.2). Inną możliwością jest przerwanie leczenia cefiderokolem.

Ograniczenia danych klinicznych

W badaniach klinicznych cefiderokol stosowano wyłącznie w leczeniu pacjentów z następującymi rodzajami zakażeń: powikłane zakażenia układu moczowego (ang. complicated urinary tract infections, cUTI); szpitalne zapalenie płuc (ang. hospital-acquired pneumonia, HAP), respiratorowe zapalenie płuc (ang. ventilator-associated pneumonia, VAP), zapalenie płuc związane z kontaktem z ochroną zdrowia (ang. healthcare-associated pneumonia, HCAP); posocznica, a także pacjentów z bakteriemią (w tym niektórych bez zidentyfikowanego pierwotnego ogniska zakażenia).

Zastosowanie cefiderokolu w leczeniu pacjentów z zakażeniami wywołanymi przez tlenowe bakterie Gram-ujemne, u których możliwości leczenia są ograniczone, opiera się na analizach farmakokinetycznych i farmakodynamicznych cefiderokolu oraz ograniczonych danych klinicznych

z randomizowanego badania klinicznego, w którym 80 pacjentów leczono cefiderokolem, a 38 pacjentów poddawano najlepszemu dostępnemu leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje oporne na karbapenemy.

Umieralność ogólna u pacjentów z zakażeniami wywołanymi przez bakterie Gram-ujemne oporne na

karbapenemy

Zaobserwowano wyższy wskaźnik umieralności ogólnej u pacjentów leczonych cefiderokolem w porównaniu z najlepszym dostępnym leczeniem (ang. best available therapy, BAT) w randomizowanym, otwartym badaniu z udziałem krytycznie chorych pacjentów z zakażeniami, w przypadku których rozpoznanym lub podejrzewanym czynnikiem zakaźnym były Gram-ujemne bakterie odporne na karbapenemy. Wyższy wskaźnik umieralności ogólnej w dniu 28. w czasie leczenia cefiderokolem wystąpił u pacjentów leczonych z powodu szpitalnego zapalenia płuc, bakteriemii i (lub) posocznicy (25/101 [24,8%] w porównaniu z 9/49 [18,4%] w przypadku BAT;

różnica między grupami terapeutycznymi: 6,4%, 95% CI: od -8,6 do 19,2). Wskaźnik umieralności ogólnej pozostawał wyższy u pacjentów leczonych cefiderokolem do końca badania (34/101 [33,7%] w porównaniu z 9/49 [18,4%] w przypadku BAT; różnica między grupami terapeutycznymi: 15,3%, 95% CI: od -0,2 do 28,6). Przyczyny wzrostu umieralności nie ustalono. W grupie otrzymującej cefiderokol zaobserwowano związek między umieralnością a zakażeniem wywołanym przez bakterie z rodzaju Acinetobacter spp., które odpowiadały za większość zakażeń wywołanych przez bakterie niefermentujące. Umieralność nie była jednak wyższa u pacjentów otrzymujących cefiderokol w porównaniu z chorymi poddawanymi BAT w przypadku zakażeń wywołanych przez inne bakterie niefermentujące.

Spektrum aktywności cefiderokolu

Cefiderokol nie wykazuje aktywności lub wykazuje niewielką aktywność względem większości bakterii Gram-dodatnich i beztlenowych (patrz punkt 5.1). Jeśli wiadomo lub podejrzewa się, że drobnoustroje te współuczestniczą w procesie zakaźnym, należy stosować dodatkowe przeciwbakteryjne produkty lecznicze.

Drobnoustroje niewrażliwe

Stosowanie cefiderokolu może prowadzić do nadmiernego wzrostu niewrażliwych drobnoustrojów, co może wymagać przerwania leczenia lub zastosowania innych odpowiednich środków.

Monitorowanie czynności nerek

Należy regularnie monitorować czynność nerek, gdyż w czasie leczenia może zaistnieć potrzeba dostosowania dawki.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Cefiderokol może dawać fałszywie dodatnie wyniki testów paskowych (do oznaczania białka, ciał ketonowych lub krwi utajonej w moczu). Laboratoria kliniczne powinny stosować alternatywne metody oznaczeń w celu potwierdzenia dodatnich wyników testów.

Serokonwersja w teście antyglobulinowym (odczyn Coombsa)

W czasie leczenia cefiderokolem możliwe jest pojawienie się dodatniego wyniku bezpośredniego lub pośredniego odczynu Coombsa.

Kontrola zawartości sodu w diecie

Każda fiolka 1 g zawiera 7,64 mmol sodu (około 176 mg).

Każda dawka 2 g cefiderokolu, w przypadku rekonstytucji w 100 ml roztworu chlorku sodu do

wstrzykiwań o stężeniu 0,9%, dostarcza 30,67 mmol (705 mg) sodu, co odpowiada około 35% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki u osób dorosłych. Całkowita dawka dobowa sodu (przy 2 g cefiderokolu podawanych 3 razy na dobę) otrzymywana w czasie leczenia cefiderokolem wynosi 2,1 g, czyli nieco więcej niż zalecana przez WHO maksymalna 2 g dobowa dawka sodu u osób dorosłych.

Po rekonstytucji w 100 ml roztworu glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% każda dawka 2 g cefiderokolu dostarcza 15,28 mmol (352 mg) sodu. Całkowita dobowa dawka sodu (przy 2 g cefiderokolu podawanych 3 razy na dobę) pochodząca z cefiderokolu po rekonstytucji w roztworze glukozy do wstrzykiwań o stężeniu 5% wynosi 1056 mg, co odpowiada około 53% zalecanej przez WHO maksymalnej 2 g dobowej dawki sodu u osób dorosłych.

Na podstawie badań in vitro oraz dwóch badań klinicznych fazy I nie oczekuje się wystąpienia istotnych interakcji międzylekowych między cefiderokolem a substratami, inhibitorami lub induktorami enzymów cytochromu P450 (CYP) lub transporterami (patrz punkt 5.2).

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane (mniej niż 300 kobiet w ciąży) dotyczące stosowania soli sodowej cefiderokolu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3) W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu Fetcroja w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Fetcroja lub jego metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać podawanie produktu Fetcroja, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki

Produkt leczniczy Fetcroja nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Brak informacji na temat klinicznych objawów przedmiotowych i podmiotowych związanych z przedawkowaniem cefiderokolu.

W razie przedawkowania należy monitorować pacjentów i rozważyć przerwanie leczenia oraz zastosowanie ogólnego leczenia wspomagającego.

W ciągu sesji hemodializy trwającej 3–4 godziny usuwane jest około 60% cefiderokolu.

Mechanizm działania

Cefiderokol jest cefalosporyną sideroforową. Poza bierną dyfuzją przez kanały porynowe w błonie zewnętrznej cefiderokol może wiązać się z pozakomórkowym wolnym żelazem dzięki sideroforowemu łańcuchowi bocznemu, co umożliwia aktywny transport do przestrzeni peryplazmatycznej bakterii Gram-ujemnych za sprawą układów wychwytu sideroforów. Cefiderokol

następnie wiąże się z białkami wiążącymi penicylinę (ang. penicillin binding proteins, PBP), hamując syntezę peptydoglikanowej ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do lizy i śmierci komórki.

Sacharoza

Sodu chlorek

Sodu wodorotlenek (do ustalenia pH)

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Jeśli nie można uniknąć leczenia innym produktem leczniczym w skojarzeniu z produktem Fetcroja, nie należy podawać leku tą samą strzykawką ani w tym samym roztworze do infuzji. Zaleca się odpowiednio przepłukać linię dożylną pomiędzy podaniem różnych produktów leczniczych.

Proszek

3 lata

Stabilność roztworu po rekonstytucji w fiolce

Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas stosowania po rekonstytucji przez 1 godzinę w temperaturze 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt po rekonstytucji należy zużyć natychmiast, chyba że zastosowana metoda otwarcia/rekonstytucji zapobiega skażeniu mikrobiologicznemu. Jeśli roztwór nie zostanie wykorzystany od razu, za warunki i czas przechowywania podczas stosowania odpowiada użytkownik. Roztworu nie należy przechowywać dłużej niż 1 godzinę w temperaturze 25°C.

Stabilność roztworu po rozcieńczeniu w worku infuzyjnym

Wykazano stabilność chemiczną, mikrobiologiczną i fizyczną podczas stosowania przez 6 godzin w temperaturze 25°C i przez 24 godziny w temperaturze 2–8°C w warunkach ochrony przed światłem, a następnie przez 6 godzin w temperaturze 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli roztwór nie zostanie wykorzystany od razu, za warunki i czas przechowywania podczas stosowania odpowiada użytkownik. Zwykle roztworu nie należy przechowywać dłużej niż 6 godzin w temperaturze 25°C lub 24 godziny w temperaturze 2–8°C w warunkach ochrony przed światłem, a następnie przez 6 godzin w temperaturze 25°C, chyba że rozcieńczenie przeprowadzono w kontrolowanych i zatwierdzonych warunkach aseptycznych. Do 6-godzinnego okresu przechowywania w temperaturze 25°C należy wliczać 3-godzinny okres podawania produktu (patrz punkt 4.2). W przypadku przechowywania roztworu do infuzji w lodówce worek infuzyjny należy wyjąć z lodówki i poczekać, aż jego zawartość osiągnie przed użyciem temperaturę pokojową.

Przygotowanie roztworu do podania, patrz punkt 6.6.

Przechowywać w lodówce (2°C–8°C).

Przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.