Memantine LEK

ro Każda tabletka powlekana zawiera 10 mg memantyny chlorowodorku, ekwiwalent 8,31 mg memantyny. ob

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

do

e

ro Każda tabletka powlekana zawiera 20 mg memantyny chlorowodorku, ekwiwalent 16,62 mg memantyny. ob

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

do

e

ni e Tabletka powlekana. cz Żółte tabletki powlekane, owalne, z rowkiem dzielącym po jednej stronie.

sz Tabletkę można podzielić na równe dawki.

pu

do

ni e Tabletka powlekana. cz Tabletki powlekane są jasnoczerwone, owalne, z rowkiem dzielącym po jednej stronie.

sz Linia podziału na tabletce nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki.

pu

do

Leczenie dorosłych pacjentów z chorobą Alzheimera o umiarkowanym ia lub ciężkim nasileniu.

en

ol Leczenie powinien rozpocząć i nadzorować lekarz zw mający doświadczenie w diagnostyce i terapii choroby Alzheimera. Leczenie można rozpocząć tylko wówczas, gdy osoba sprawująca opiekę, zapewni stały nadzór po

nad przyjmowaniem produktu leczniczego przez pacjenta. Rozpoznanie należy postawić zgodnie z aktualnie obowiązującymi wytycznymi. Należy regularnie oceniać tolerowanie i dawkowanie memantyny, szczególnie w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. o Następnie należy regularnie oceniać działanie terapeutyczne eg

memantyny oraz tolerancję leczenia, zgodnie z aktualnie obowiązującymi wytycznymi. Leczenie podtrzymujące może być kontynuowane dopóki utrzymuje się korzystne działanie terapeutyczne i pacjent n

dobrze toleruje leczenie memantyną. aż Przerwanie leczenie należy rozważyć, gdy brak oznak działania terapeutycznego lub w przypadku złej tolerancji leczenia.

w

Dawkowanie z

be

Dorośli

Zwiększanie dawki y

icz

Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg na dobę. W celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia działań zn

niepożądanych przez pierwsze trzy tygodnie należy dawkę zwiększać stopniowo, o 5 mg co tydzień, aż do osiągnięcia ec dawki podtrzymującej, zgodnie z następującym schematem:

t l

• 1. tydzień (dzień 1-7):

Pacjent uk powinien zażywać pół tabletki powlekanej 10 mg (5 mg) na dobę, przez 7 dni.

od

• 2. tydzień (dzień 8-14):

Pr Pacjent powinien zażywać jedną tabletkę powlekaną 10 mg (10 mg) na dobę, przez 7 dni.

• 3. tydzień (dzień 15-21):

Pacjent powinien zażywać jedną i pół tabletki powlekanej 10 mg (15 mg) na dobę, przez 7 dni.

Począwszy od 4. tygodnia:

Pacjent powinien zażywać dwie tabletki powlekane 10 mg (20 mg) na dobę.

Dawka podtrzymująca

Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę.

tu

Populacje szczególne

ro Osoby w podeszłym wieku ob Na podstawie badań klinicznych określono, że dla pacjentów w wieku powyżej 65 lat, zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg na dobę (dwie tabletki 10 mg raz na dobę), stosowana zgodnie z opisanym powyżej do schematem podawania leku.

e Zaburzenie czynności nerek ni U pacjentów z nieznacznie zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny 50 – 80 mL/min) modyfikacja e dawki nie jest wymagana. W przypadku pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem cz czynności nerek (klirens kreatyniny 30 – 49 mL/min) dobowa dawka powinna wynosić 10 mg. Jeśli leczenie jest dobrze tolerowane sz przynajmniej przez 7 dni, to dawke można zwiększyć do 20 mg na dobę zgodnie ze standardowym schematem. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens pu kreatyniny 5 – 29 mL/min) dawka dobowa powinna wynosić 10 mg.

do

Zaburzenie czynności wątroby

U pacjentów z nieznacznym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności na wątroby (stopień A i B w skali Child-Pugh) nie ma potrzeby modyfikacji dawki. Nie ma dostępnych danych na temat stosowania memantyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. ia Nie zaleca się podawania produktu Memantine LEK u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności en wątroby.

ol

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania zw ani skuteczności produktu leczniczego Memantine LEK u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

po

Dane nie są dostępne.

Sposób podawania o

eg

Memantine LEK należy podawać doustnie. n

Produkt Memantine LEK należy podawać aż raz na dobę, powinien być przyjmowany o tej samej porze każdego dnia. Tabletki powlekane mogą być przyjmowane z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.

w

ol Leczenie powinien rozpocząć i nadzorować lekarz zw mający doświadczenie w diagnostyce i terapii choroby Alzheimera. Leczenie można rozpocząć tylko wówczas, gdy osoba sprawująca opiekę, zapewni stały nadzór po

nad przyjmowaniem produktu leczniczego przez pacjenta. Rozpoznanie należy postawić zgodnie z aktualnie obowiązującymi wytycznymi. Należy regularnie oceniać tolerowanie i dawkowanie memantyny, szczególnie w ciągu pierwszych trzech miesięcy leczenia. o Następnie należy regularnie oceniać działanie terapeutyczne eg

memantyny oraz tolerancję leczenia, zgodnie z aktualnie obowiązującymi wytycznymi. Leczenie podtrzymujące może być kontynuowane dopóki utrzymuje się korzystne działanie terapeutyczne i pacjent n

dobrze toleruje leczenie memantyną. aż Przerwanie leczenie należy rozważyć, gdy brak oznak działania terapeutycznego lub w przypadku złej tolerancji leczenia.

w

Dawkowanie z

be

Dorośli

Zwiększanie dawki y

icz

Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg na dobę, którą przez pierwsze 4 tygodnie leczenia należy zn

stopniowo zwiększać do osiągnięcia zalecanej dawki podtrzymującej w następujący sposób:

ec

• 1. tydzień (dzień 1-7):

t l

Pacjent powinien zażywać jedną tabletkę powlekaną 5 mg na dobę, przez 7 dni.

uk

• 2. tydzień (dzień 8-14):

od

Pacjent powinien zażywać jedną tabletkę powlekaną 10 mg na dobę przez 7 dni.

Pr

• 3. tydzień (dzień 15-21):

Pacjent powinien zażywać jedną tabletkę powlekaną 15 mg na dobę przez 7 dni.

Począwszy od 4. Tygodnia (dzień 22-28) :

Pacjent powinien zażywać jedną tabletkę powlekaną 20 mg na dobę przez 7 dni .

Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg na dobę.

Dawka podtrzymująca

Zalecana dawka podtrzymująca wynosi 20 mg na dobę.

tu

Populacje szczególne

ro Osoby w podeszłym wieku ob Na podstawie badań klinicznych określono, że dla pacjentów w wieku powyżej 65 lat, zalecana dawka dobowa wynosi 20 mg na dobę (dwie tabletki raz na dobę), stosowana zgodnie z opisanym powyżej do schematem podawania leku.

e Zaburzenie czynności nerek ni U pacjentów z nieznacznie zaburzoną czynnością nerek (klirens kreatyniny 50 – 80 mL/min) modyfikacja e dawki nie jest wymagana. W przypadku pacjentów z umiarkowanym zaburzeniem cz czynności nerek (klirens kreatyniny 30 – 49 mL/min) dobowa dawka powinna wynosić 10 mg. Jeśli leczenie jest dobrze tolerowane sz przynajmniej przez 7 dni, to dawke można zwiększyć do 20 mg na dobę zgodnie ze standardowym schematem. U pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności nerek (klirens pu kreatyniny 5 – 29 mL/min) dawka dobowa powinna wynosić 10 mg.

do

Zaburzenie czynności wątroby

U pacjentów z nieznacznym lub umiarkowanym zaburzeniem czynności na wątroby (stopień A i B w skali Child-Pugh) nie ma potrzeby modyfikacji dawki. Nie ma dostępnych danych na temat stosowania memantyny u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby. ia Nie zaleca się podawania produktu Memantine LEK u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności en wątroby.

ol

Dzieci i młodzież

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania zw ani skuteczności produktu leczniczego Memantine LEK u dzieci w wieku poniżej 18 lat.

po

Dane nie są dostępne.

Sposób podawania o

eg

Memantine LEK należy podawać doustnie. n

Produkt Memantine LEK należy podawać aż raz na dobę, powinien być przyjmowany o tej samej porze każdego dnia. Tabletki powlekane mogą być przyjmowane z posiłkiem lub niezależnie od posiłków.

w

be

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie y

6.1.

icz

be

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w sekcji 6.1.

y

icz

zn

Zaleca się ec zachowanie ostrożności u pacjentów z padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub u pacjentów z czynnikami predysponującymi do padaczki.

t l

Należy uk unikać równoczesnego stosowania antagonistów kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA), takich jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan. Substancje te wywierają wpływ na ten sam układ od

receptorowy, co memantyna, dlatego ich równoczesne podawanie może prowadzić do zwiększenia częstości Pr występowania oraz nasilenia działań niepożądanych [głównie związanych z ośrodkowym układem nerwowym (OUN)] (patrz również punkt 4.5).

Należy uważnie monitorować stan pacjentów, u których występują czynniki, mogące prowadzić do zwiększenia pH moczu (patrz punkt 5.2 „Eliminacja”). Do czynników tych należą: drastyczne zmiany diety, np. diety mięsnej na wegetariańską, lub przyjmowanie dużych dawek preparatów alkalizujących treść

żołądkową. Przyczyną zwiększenia pH moczu może być również kwasica kanalikowo-nerkowa oraz ciężkie infekcje dróg moczowych wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus.

Ponieważ z większości badań klinicznych wykluczono pacjentów ze świeżo przebytym zawałem mięśnia sercowego, z niewyrównaną zastoinową niewydolnością krążenia (NYHA III-IV) lub niekontrolowanym tu nadciśnieniem tętniczym, dostępna jest jedynie ograniczona liczba danych dotyczących podawania memantyny tym pacjentom. Z tego względu pacjentów z tymi chorobami należy podczas leczenia poddać ro

wnikliwej obserwacji. ob

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletka, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

do

zn

Zaleca się zachowanie ostrożności u pacjentów z padaczką, z drgawkami w wywiadzie lub u pacjentów z czynnikami ec predysponującymi do padaczki.

t l

Należy unikać równoczesnego stosowania antagonistów kwasu N-metylo-D-asparaginowego (NMDA), takich uk jak amantadyna, ketamina czy dekstrometorfan. Substancje te wywierają wpływ na ten sam układ receptorowy, co memantyna, dlatego ich równoczesne podawanie może prowadzić do zwiększenia częstości od

występowania oraz nasilenia działań niepożądanych [głównie związanych z ośrodkowym układem Pr nerwowym (OUN)] (patrz również punkt 4.5).

Należy uważnie monitorować stan pacjentów, u których występują czynniki, mogące prowadzić do zwiększenia pH moczu (patrz punkt 5.2 „Eliminacja”). Do czynników tych należą: drastyczne zmiany diety, np. diety mięsnej na wegetariańską lub przyjmowanie dużych dawek preparatów alkalizujących treść

żołądkową. Przyczyną zwiększenia pH moczu może być również kwasica kanalikowo-nerkowa oraz ciężkie infekcje dróg moczowych wywołane przez bakterie z rodzaju Proteus.

Ponieważ z większości badań klinicznych wykluczono pacjentów ze świeżo przebytym zawałem mięśnia sercowego, z niewyrównaną zastoinową niewydolnością krążenia (NYHA III-IV) lub niekontrolowanym tu nadciśnieniem tętniczym, dostępna jest jedynie ograniczona liczba danych dotyczących podawania memantyny tym pacjentom. Z tego względu pacjentów z tymi chorobami należy podczas leczenia poddać ro

wnikliwej obserwacji. ob

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletka, to znaczy lek uznaje się za „wolny od sodu”.

do

e ni Ze względu na efekty farmakologiczne oraz mechanizm działania memantyny, mogą wystąpić następujące e interakcje: cz

sz

• Mechanizm działania wskazuje, że efekty L-dopy, agonistów receptorów dopaminergicznych oraz leków antycholinergicznych mogą być zwiększone przez równoczesne pu podawanie antagonistów NMDA, takich jak memantyna. Działanie barbituranów i neuroleptyków może zostać ulec osłabione.

do Podawanie memantyny może modyfikować działanie stosowanych równocześnie leków zmniejszających napięcie mięśni szkieletowych, dantrolenu i baklofenu – konieczne może być na dostosowanie ich dawki.

• Nie należy stosować równocześnie memantyny i amantadyny, gdyż wiąże się to z ryzykiem wystąpienia psychozy farmakotoksycznej. Obie substancje ia czynne, o podobnej budowie chemicznej, są antagonistami NMDA. To samo może dotyczyć en ketaminy i dekstrometorfanu (patrz również punkt 4.4). Opublikowano jeden opis przypadku dotyczący ryzyka związanego z równoczesnym ol stosowaniem memantyny i fenytoiny.

Inne substancje czynne, takie jak cymetydyna, zw ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina oraz nikotyna, w których wydalaniu bierze udział ten sam nerkowy układ transportu kationów, co amantadyny, mogą także oddziaływać z po memantyną, co może prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków w osoczu.

• Może wystąpić zmniejszenie stężenia o hydrochlorotiazydu (HCT) w surowicy, jeśli memantyna stosowana jest jednocześnie z HCT eg lub jakimkolwiek produktem zawierającym HCT.
• Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano pojedyncze przypadki zwiększenia wartości n

międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (international normalized ratio – INR) aż

u pacjentów leczonych równocześnie warfaryną. Mimo iż nie ustalono związku przyczynowego, wskazane jest ścisłe monitorowanie w czasu protrombinowego lub wartości INR u pacjentów leczonych równocześnie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

z

be

W badaniach farmakokinetycznych (PK) z pojedynczą dawką, u młodych zdrowych osób nie obserwowano istotnych interakcji pomiędzy y substancjami czynnymi – memantyną a gliburydem/metforminą lub donepezylem. icz

zn

W badaniu klinicznym u młodych zdrowych ochotników nie obserwowano istotnego wpływu memantyny na farmakokinetykę galantaminy.

ec

Memantyna t l in vitro nie hamuje aktywności enzymów cytochromu P 450 (CYP 1A2, 2A6, 2C9, 2D6, 2E1, 3A), uk monooksygenazy zawierającej flawinę, ani hydrolazy epoksydowej lub sulfationowej.

4.6 od Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Pr

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania memantyny u kobiet w ciąży. Wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach wskazują na istnienie ryzyka zahamowania wewnątrzmacicznego wzrostu płodu dla ekspozycji na poziomie identycznym lub nieznacznie wyższym od poziomu ekspozycji u

ludzi (patrz punkt 5.3). Ryzyko dla ludzi nie jest znane. Memantyny nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią

tu Nie wiadomo, czy memantyna nie przenika do mleka matki. Jednak jest to możliwe ze względu na lipofilne właściwości substancji. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią. ro

ob

Płodność

do Nie stwierdzono niekorzystnego wpływu memantyny na płodność samców ani samic w badaniach nieklinicznych.

e ni

e ni Ze względu na efekty farmakologiczne oraz mechanizm działania memantyny, mogą wystąpić następujące e interakcje: cz

sz

• Mechanizm działania wskazuje, że efekty L-dopy, agonistów receptorów dopaminergicznych oraz leków antycholinergicznych mogą być zwiększone przez równoczesne pu podawanie antagonistów NMDA, takich jak memantyna. Działanie barbituranów i neuroleptyków może zostać osłabione.

do Podawanie memantyny może modyfikować działanie stosowanych równocześnie leków zmniejszających napięcie mięśni szkieletowych, dantrolenu i baklofenu – konieczne może być na dostosowanie ich dawki.

• Nie należy stosować równocześnie memantyny i amantadyny, gdyż wiąże się to z ryzykiem wystąpienia psychozy farmakotoksycznej. Obie substancje ia czynne, o podobnej budowie chemicznej, są antagonistami NMDA. To samo może dotyczyć en ketaminy i dekstrometorfanu (patrz również punkt 4.4). Opublikowano jeden opis przypadku dotyczący ryzyka związanego z równoczesnym ol stosowaniem memantyny i fenytoiny.

Inne substancje czynne, takie jak cymetydyna, zw ranitydyna, prokainamid, chinidyna, chinina oraz nikotyna, w których wydalaniu bierze udział ten sam nerkowy układ transportu kationów, co amantadyny, mogą także oddziaływać z po memantyną, co może prowadzić do zwiększenia stężenia tych leków w osoczu.

• Może wystąpić zmniejszenie stężenia o hydrochlorotiazydu (HCT) w surowicy, jeśli memantyna stosowana jest jednocześnie z HCT eg lub jakimkolwiek produktem zawierającym HCT.
• Po wprowadzeniu leku do obrotu odnotowano pojedyncze przypadki zwiększenia wartości n

międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (international normalized ratio – INR) aż

u pacjentów leczonych równocześnie warfaryną. Mimo iż nie ustalono związku przyczynowego wskazane jest ścisłe monitorowanie w czasu protrombinowego lub wartości INR u pacjentów leczonych równocześnie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi.

z

be

W badaniach farmakokinetycznych (PK) z pojedynczą dawką, u młodych zdrowych osób nie obserwowano istotnych interakcji pomiędzy y substancjami czynnymi – memantyną a gliburydem/metforminą lub donepezylem. icz

zn

W badaniu klinicznym u młodych zdrowych ochotników nie obserwowano istotnego wpływu memantyny na farmakokinetykę galantaminy.

ec

Memantyna t l in vitro nie hamuje aktywności enzymów cytochromu P 450 (CYP 1A2, 2A6, 2C9, 2D6, 2E1, 3A), uk monooksygenazy zawierającej flawinę, ani hydrolazy epoksydowej lub sulfationowej.

4.6 od Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Pr

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania memantyny u kobiet w ciąży. Wyniki badań przeprowadzonych na zwierzętach wskazują na istnienie ryzyka zahamowania wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, dla poziomów ekspozycji identycznych lub nieznacznie wyższych od poziomów ekspozycji u

ludzi (patrz punkt 5.3). Ryzyko dla ludzi nie jest znane. Memantyny nie wolno stosować w okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

Karmienie piersią

tu Nie wiadomo, czy memantyna nie przenika do mleka matki. Jednak jest to możliwe ze względu na lipofilne właściwości substancji. Kobiety przyjmujące memantynę nie powinny karmić piersią. ro ob

Płodność

do Nie stwierdzono niekorzystnego wpływu memantyny na płodność samców ani samic w badaniach nieklinicznych.

e ni

e cz Choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim zazwyczaj powoduje upośledzenie zdolności sz prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Produkt Memantine LEK wywiera nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych pu i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu, w związku z czym pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych należy do poinformować o konieczności zachowania szczególnych środków ostrożności.

e cz Choroba Alzheimera o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim zazwyczaj powoduje upośledzenie zdolności sz prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn. Produkt Memantine LEK wywiera nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych pu i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu , w związku z czym pacjentów leczonych w warunkach ambulatoryjnych należy poinformować o konieczności zachowania szczególnych środków ostrożności. do

o

eg

Z przeprowadzonych badań klinicznych oraz postmarketingowych dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące przedawkowania. n

aż

Objawy w

Po względnie dużych przedawkowaniach z (odpowiednio 200 mg i 105 mg na dobę przez 3 dni) wystąpiło be

jedynie zmęczenie, osłabienie i (lub) biegunka lub też objawy nie wystąpiły. W przypadkach przedawkowania poniżej 140 mg lub gdy dawka była nieznana, u pacjentów obserwowano objawy ze strony y

ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy oraz icz

zaburzenia chodu) i (lub) żołądkowo-jelitowe (wymioty i biegunka).

zn

W przypadku największego przedawkowania, pacjent przeżył zażycie doustne 2000 mg memantyny ec

i wykazywał objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (śpiączka przez 10 dni, a później podwójne widzenie t i l pobudzenie). U pacjenta zastosowano leczenie objawowe oraz plazmaferezę. Pacjent powrócił do zdrowia bez trwałych następstw.

uk

od W innym przypadku dużego przedawkowania, pacjent także przeżył i wyzdrowiał. Pacjent przyjął doustnie 400 mg memantyny. Wykazywał objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego takie jak: niepokój, Pr psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, stupor i utrata świadomości.

Postępowanie

W wypadku przedawkowania leczenie powinno być objawowe. Nie jest dostępne swoiste antidotum w przypadku zatrucia lub przedawkowania. W razie potrzeby należy zastosować standardowe kliniczne procedury dotyczące usuwania substancji czynnej, np.: płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego (przerwanie potencjalnego ponownego krążenia jelitowo-wątrobowego), zakwaszenie moczu, wymuszona diureza.

tu W przypadku objawów przedmiotowych i podmiotowych ogólnej nadpobudliwości ośrodkowego układu ro nerwowego (OUN), powinno się rozważyć ostrożne leczenie objawowe. ob

do

n

Z przeprowadzonych badań klinicznych aż oraz postmarketingowych dostępne są jedynie ograniczone dane dotyczące przedawkowania.

w

Objawy z

be

Po względnie dużych przedawkowaniach (odpowiednio 200 mg i 105 mg na dobę przez 3 dni) wystąpiło jedynie zmęczenie, osłabienie y i (lub) biegunka lub też objawy nie wystąpiły. W przypadkach icz

przedawkowania poniżej 140 mg lub gdy dawka była nieznana, u pacjentów obserwowano objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (splątanie, senność, zawroty głowy, pobudzenie, agresja, omamy oraz zn

zaburzonenia chodu) i (lub) żołądkowo-jelitowe (wymioty i biegunka).

ec

W przypadku największego przedawkowania, pacjent przeżył zażycie doustne 2000 mg memantyny t l

i wykazywał objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (śpiączka przez 10 dni, a później podwójne uk

widzenie i pobudzenie). U pacjenta zastosowano leczenie objawowe oraz plazmaferezę. Pacjent powrócił do zdrowia bez trwałych następstw.

od

Pr W innym przypadku dużego przedawkowania, pacjent także przeżył i wyzdrowiał. Pacjent przyjął doustnie 400 mg memantyny. Wykazywał objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego takie jak: niepokój, psychoza, omamy wzrokowe, stan przeddrgawkowy, senność, stupor i utrata świadomości.

Postępowanie

W wypadku przedawkowania leczenie powinno być objawowe. Nie jest dostępne swoiste antidotum w przypadku zatrucia lub przedawkowania. W razie potrzeby należy zastosować standardowe kliniczne procedury dotyczące usuwania substancji czynnej, np.: płukanie żołądka, podanie węgla leczniczego (przerwanie potencjalnego ponownego krążenia jelitowo-wątrobowego), zakwaszenie moczu, wymuszona tu diureza.

ro W przypadku objawów przedmiotowych i podmiotowych ogólnej nadpobudliwości ośrodkowego ob układu nerwowego (OUN), powinno się rozważyć ostrożne leczenie objawowe.

do

e Grupa farmakoterapeutyczna: leki psychoanaleptyczne; inne leki przeciw otępieniu, cz kod ATC: N06DX01.

sz Coraz więcej dowodów wskazuje na to, że w otępieniu neurodegeneracyjnym do występowania objawów, jak i do postępu choroby przyczyniają się zaburzenia neuroprzekaźnictwa pu glutaminergicznego, zwłaszcza w receptorach NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego).

do Memantyna jest zależnym od potencjału, o średnim powinowactwie, niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA. Modyfikuje efekty patologicznie zwiększonych na stężeń glutaminianu, które mogą prowadzić do zaburzenia czynności neuronów.

ia Badania kliniczne en

ol Kluczowe badanie z zastosowaniem memantyny w monoterapii w grupie pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (całkowita zw punktacja w skali Krótkiej Oceny Stanu Psychicznego (Mini-Mental State Examination – MMSE) na początku badania wynosiła 3 - 14 punktów) obejmowało 252 po

pacjentów ambulatoryjnych. Badanie wykazało korzystny efekt leczenia memantyną w porównaniu do placebo w ciągu 6 miesięcy [analiza obserwowanych przypadków dla oceny funkcjonowania w oparciu o wywiad z pacjentem i opiekunem (clinician´s o interview based impression of change – CIBIC-plus): p=0,025;

eg

oceny wykonywania czynności życiowych w chorobie Alzheimera (Alzheimer´s disease cooperative study – activities of daily living – ADCS-ADLsev n ): p=0,003; oceny zaburzeń funkcji poznawczych (severe impairment battery – SIB): p=0,002]. aż

w

Kluczowe badanie z zastosowaniem memantyny w monoterapii w leczeniu pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego z (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania wynosiła od 10 do 22 punktów) obejmowało be 403 pacjentów. U pacjentów leczonych memantyną zaobserwowano statystycznie znamienny lepszy efekt terapeutyczny niż u pacjentów przyjmujących placebo w pierwszorzędowym punkcie y końcowym: podskala oceny zaburzeń funkcji poznawczych w chorobie Alzheimera (Alzheimer’s icz Disease Assessment Scale – ADAS-cog) (p=0,003) i CIBIC-plus (p=0,004) w 24 tygodniu na podstawie danych z ostatniej dokonanej obserwacji (Last Observation Carried Forward – zn

LOCF). W innym monoterapeutycznym badaniu dotyczącym leczenia choroby Alzheimera o nasileniu łagodnym do umiarkowanego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania wynosiła od 11-23 ec

punktów) zrandomizowano 470 pacjentów. W prospektywnie definiowanej początkowej analizie, statystycznie t l istotne znaczenie nie zostało osiągnięte w pierwszorzędowym punkcie końcowym skuteczności, uk w 24 tygodniu.

od Metaanaliza wyników leczenia pacjentów z chorobą Alzheimera o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego (całkowita punktacja w skali MMSE na początku badania < 20 punktów) pochodzących z sześciu 6- Pr

miesięcznych, kontrolowanych placebo badań III fazy (badania z memantyną w monoterapii jak również w politerapii ze stałą dawką inhibitora acetylocholinesterazy) wykazała statystycznie znamienny lepszy efekt terapeutyczny memantyny w domenach funkcji poznawczych, ogólnej oceny klinicznej oraz codziennego funkcjonowania. Wyniki analizy pacjentów, u których wystąpiło pogorszenie we wszystkich trzech domenach, wykazały statystycznie istotny lepszy efekt terapeutyczny memantyny w zakresie zapobiegania

pogorszeniu; u dwukrotnie większej liczby pacjentów przyjmujących placebo w porównaniu z pacjentami przyjmującymi memantynę nastąpiło pogorszenie we wszystkich trzech domenach (21% versus 11%, p<0,0001).

e cz Grupa farmakoterapeutyczna: Leki psychoanaleptyczne; inne leki przeciw otępieniu, kod ATC: N06DX01.

sz Coraz więcej dowodów wskazuje na to, że w otępieniu neurodegeneracyjnym pu do występowania objawów, jak i do postępu choroby przyczyniają się zaburzenia neuroprzekaźnictwa glutaminergicznego, zwłaszcza w do receptorach NMDA (kwasu N-metylo-D-asparaginowego).

Memantyna jest zależnym od potencjału, o średnim powinowactwie, na niekompetytywnym antagonistą receptora NMDA. Modyfikuje efekty patologicznie zwiększonych stężeń glutaminianu, które mogą prowadzić do zaburzenia czynności neuronów. ia en

n

Rdzeń tabletki aż

w

mikrokrystaliczna celuloza

kroskarmeloza sodowa z

be

krzemu dwutlenek koloidalny bezwodny

magnezu stearynian

y

icz

Otoczka tabletki

zn

Alkohol poliwinylowy

Makrogol 3350 ec

Tytanu dwutlenek (E 171)

t l

Talk

Żelaza uk tlenek żółty (E 172)

od

aż

Rdzeń tabletki

w

mikrokrystaliczna celuloza z

be

kroskarmeloza sodowa

krzemu dwutlenek koloidalny bezwodny

y

magnezu stearynian

icz

Otoczka tabletki

zn

Alkohol poliwinylowy ec

Makrogol 3350

t l

Tytanu dwutlenek (E 171)

uk

Talk

Żelaza tlenek żółty (E 172)

od

Żelaza tlenek czerwony (E 172)

Pr

Pr

Nie dotyczy.

Nie dotyczy.

4 lata.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

tu

tu Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

ro

od

Pr Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

uk

od

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Pr Agencji Leków http://www.ema.europa.eu.

tu ro ob

do

e ni e cz sz pu do

na

ia