opieka.farm
Substancja czynna ·Cefaleksyna
Zaloguj się
cefalosporyna I generacji

Cefaleksyna

Antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn I generacji, przeznaczony do stosowania doustnego, o działaniu bakteriobójczym i szerokim zakresie aktywności przeciwbakteryjnej. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych. Stosowany w zakażeniach dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich oraz układu moczowo-płciowego. Ze względu na wspólny pierścień beta-laktamowy wykazuje nadwrażliwość krzyżową z penicylinami.

Zapisz

Antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn I generacji, przeznaczony do stosowania doustnego, o działaniu bakteriobójczym i szerokim zakresie aktywności przeciwbakteryjnej. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych. Stosowany w zakażeniach dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich oraz układu moczowo-płciowego. Ze względu na wspólny pierścień beta-laktamowy wykazuje nadwrażliwość krzyżową z penicylinami.

Działanie cefaleksyny

Cefaleksyna to półsyntetyczna cefalosporyna I generacji, czyli antybiotyk beta-laktamowy pokrewny penicylinom. Niszczy bakterie, blokując budowę ich ściany komórkowej, dzięki czemu działa bakteriobójczo. W odróżnieniu od penicylin jest oporna na rozkład przez część enzymów bakteryjnych (beta-laktamazy), w tym gronkowcową, co poszerza jej zastosowanie o niektóre szczepy wytwarzające penicylinazę.

Działa na wybrane bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne, natomiast nie zwalcza zakażeń grzybiczych, wirusowych ani drożdżakowych.

Farmakologia

Cefaleksyna jest półsyntetyczną cefalosporyną I generacji, pochodną kwasu 7-aminocefalosporanowego, przeznaczoną do stosowania doustnego, o działaniu bakteriobójczym. Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórki bakteryjnej przez blokowanie transpeptydazy katalizującej powstawanie peptydowych mostków krzyżowych. Cefaleksyna jest oporna na działanie beta-laktamazy bakterii Gram-ujemnych i beta-laktamazy gronkowcowej1.

Zakres działania przeciwbakteryjnego in vitro obejmuje bakterie Gram-dodatnie: Staphylococcus aureus (w tym szczepy wytwarzające penicylinazę), Streptococcus pneumoniae i Streptococcus pyogenes, oraz bakterie Gram-ujemne: Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis i Proteus mirabilis. Oporność wykazują metycylinooporne szczepy gronkowców oraz większość szczepów enterokoków, na przykład Streptococcus faecalis1.

Farmakokinetyka

Cefaleksyna jest stabilna w kwaśnym środowisku soku żołądkowego. Po podaniu doustnym wchłania się szybko i prawie całkowicie, a jej biodostępność wynosi około 80%. Stężenie maksymalne (Cmax) w surowicy osiągane jest w ciągu 1 godziny od podania i po jednorazowej dawce 250 mg, 500 mg lub 1000 mg wynosi odpowiednio 9 µg/ml, 18 µg/ml i 32 µg/ml. Pokarm w żołądku nie ma istotnego wpływu na biodostępność, przedłuża jedynie nieznacznie czas wchłaniania i osiągnięcia stężenia maksymalnego1.

Cefaleksyna wiąże się z białkami krwi w 6–15%, szybko przenika do płynu pozakomórkowego i osiąga stężenia terapeutyczne w gruczole krokowym, kościach, żółci i skórze, natomiast słabo penetruje do ośrodkowego układu nerwowego. Łatwo przenika przez łożysko i do mleka kobiecego1.

Cefaleksyna nie jest metabolizowana w ustroju, a jej wydalanie zachodzi całkowicie w postaci niezmienionej przez nerki, częściowo przez filtrację kłębuszkową i częściowo przez wydzielanie kanalikowe. W ciągu pierwszych 2 godzin w moczu stwierdza się około 60% dawki, a w ciągu 6–8 godzin 80–100%. Okres półtrwania (t½) w surowicy wynosi około 1 godziny u dorosłych z prawidłową czynnością nerek, około 2,5 godziny u dzieci w wieku 9–12 miesięcy i około 5 godzin u niemowląt, a u pacjentów z niewydolnością nerek ulega wydłużeniu. Cefaleksyna jest usuwana z krwi podczas hemodializy i dializy otrzewnowej1.

Wskazania leków z cefaleksyną

Cefaleksyna dostępna jest wyłącznie na receptę, w kapsułkach twardych. Wskazania obejmują zakażenia dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz zakażenia układu moczowo-płciowego. Przed rozpoczęciem leczenia należy uwzględnić miejscowe oficjalne wytyczne dotyczące stosowania antybiotyków1.

Dawkowanie cefaleksyny

Wielkość dawki zależy od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustroju, stanu pacjenta, wieku i masy ciała.

Grupa Dawka (z odstępem) Maksymalnie na dobę
Dorośli i dzieci powyżej 12 lat, zakażenia umiarkowane i niepowikłane 250 mg co 6 godzin lub 500 mg co 12 godzin zwykle 1–4 g
Dorośli i dzieci powyżej 12 lat, zakażenia cięższe większe dawki, powyżej 4 g rozważyć cefalosporynę pozajelitowo powyżej 4 g
Dzieci poniżej 12 lat 25–50 mg/kg mc. na dobę w dawkach podzielonych, zwykle co 12 godzin (w ciężkich zakażeniach dawkę można podwoić)
Pacjenci w podeszłym wieku z prawidłową czynnością nerek bez zmiany dawkowania
Ciężka niewydolność nerek mniejsze dawki i (lub) wydłużenie odstępu między podaniami
Pacjenci wymagający dializy nie przekraczać 500 mg na dobę 500 mg

Kapsułki należy połykać w całości, popijając niewielką ilością wody, niezależnie od posiłków. Lek stosuje się zwykle jeszcze przez 2 do 3 dni po ustąpieniu objawów choroby. W zakażeniach wywołanych przez paciorkowce beta-hemolizujące leczenie powinno trwać co najmniej 10 dni, a leczenie zapalenia pęcherza moczowego przez 7 do 14 dni1.

Istotne przeciwwskazania do stosowania cefaleksyny

Nadwrażliwość na cefalosporyny i penicyliny

Cefaleksyna jest przeciwwskazana u pacjentów z nadwrażliwością na antybiotyki z grupy cefalosporyn lub penicylin, a także na którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Ze względu na wspólny pierścień beta-laktamowy nadwrażliwość na penicyliny wiąże się z ryzykiem reakcji krzyżowej, dlatego przed podaniem leku konieczny jest dokładny wywiad w kierunku reakcji nadwrażliwości na cefalosporyny, penicyliny lub inne alergeny1.

Środki ostrożności przy wydawaniu cefaleksyny

Ryzyko reakcji anafilaktycznej

Bardzo rzadko w czasie leczenia cefaleksyną mogą wystąpić ciężkie objawy nadwrażliwości w postaci reakcji anafilaktycznej, przy czym większe prawdopodobieństwo dotyczy podania drogą parenteralną, a ryzyko jest wyższe u osób ze skłonnością do reakcji alergicznych na wiele substancji. W razie wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać podawanie leku i wdrożyć odpowiednie leczenie1.

Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego

Podczas stosowania praktycznie każdego antybiotyku o szerokim spektrum działania, w tym cefalosporyn, opisywano rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, o przebiegu od lekkiego do zagrażającego życiu. To powikłanie należy uwzględnić u pacjentów z biegunką występującą w związku ze stosowaniem antybiotyków, a lek stosować ostrożnie u osób z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, zwłaszcza z zapaleniem okrężnicy1.

Zaburzona czynność nerek

Cefaleksynę należy stosować ostrożnie u pacjentów ze znacznie zaburzoną czynnością nerek, ponieważ bezpieczne dawki mogą być mniejsze niż zwykle zalecane, a lek wydalany jest niemal wyłącznie przez nerki. Konieczne są odpowiednie badania diagnostyczne i laboratoryjne, a u pacjentów wymagających dializy nie należy podawać dawki dobowej przekraczającej 500 mg1.

Długotrwałe stosowanie i nadkażenia

Długotrwałe stosowanie cefaleksyny może prowadzić do rozwoju drobnoustrojów opornych, dlatego niezbędna jest uważna obserwacja pacjenta. W razie wystąpienia nadkażenia w trakcie leczenia należy wdrożyć odpowiednie postępowanie1.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Brak danych dotyczących wpływu cefaleksyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn1.

Interakcje cefaleksyny

Probenecyd + cefaleksyna

Probenecyd zwalnia proces eliminacji cefaleksyny przez nerki i może zwiększać jej stężenie w surowicy krwi1.

Testy laboratoryjne + cefaleksyna

Podczas leczenia cefaleksyną u niektórych pacjentów może wystąpić fałszywie dodatni wynik testu Coombsa, co dotyczy również testów antyglobulinowych używanych do prób krzyżowych w transfuzjologii oraz noworodków matek leczonych przed porodem cefalosporynami. U pacjentów leczonych cefalosporyną wyniki oznaczeń glukozy w moczu mogą być fałszywie dodatnie, dlatego zaleca się wykonywanie testów enzymatycznych1.

Działania niepożądane cefaleksyny

⚠ Reakcja anafilaktyczna

Reakcja anafilaktyczna występuje rzadko () i stanowi najpoważniejszy objaw nadwrażliwości na lek1.

⚠ Ciężkie reakcje skórne

Zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy, toksyczno-rozpływna martwica naskórka (zespół Lyella) oraz obrzęk naczynioruchowy występują rzadko (), natomiast wysypka, pokrzywka i świąd są działaniem niezbyt częstym ()1.

⚠ Rzekomobłoniaste zapalenie jelita

Rzekomobłoniaste zapalenie jelita występuje rzadko () i wymaga uwzględnienia u pacjentów z biegunką w trakcie lub po antybiotykoterapii1.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Biegunka i nudności są działaniem częstym (), a ból brzucha, wymioty i niestrawność występują rzadko ()1.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Eozynofilia jest działaniem niezbyt częstym (), natomiast neutropenia, małopłytkowość i niedokrwistość hemolityczna występują rzadko ()1.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Zapalenie wątroby i żółtaczka zastoinowa występują rzadko (), a przemijające zwiększenie aktywności AlAT i AspAT jest działaniem niezbyt częstym ()1.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Przemijające śródmiąższowe zapalenie nerek występuje rzadko ()1.

Zaburzenia układu nerwowego i psychiczne

Ból głowy i zawroty głowy występują rzadko (), a omamy, pobudzenie i dezorientacja są działaniem o nieznanej częstości ()1.

Zakażenia narządów płciowych

Świąd narządów płciowych i odbytu oraz zapalenie pochwy występują rzadko (), a kandydoza pochwy jest działaniem o nieznanej częstości ()1.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe oraz objawy ogólne

Bóle stawów, zapalenie stawów i gorączka są działaniami o nieznanej częstości (), natomiast zmęczenie występuje rzadko ()1.

Zmiany w wynikach badań laboratoryjnych

Dodatnie wyniki bezpośrednich testów Coombsa oraz fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających glukozę w moczu są działaniami o nieznanej częstości ()1.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a cefaleksyna

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych brak dobrze udokumentowanych badań u kobiet w ciąży, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego cefaleksyny. Ze względu na przenikanie leku przez łożysko należy zachować ostrożność, jeśli przepisuje się go w okresie ciąży1.

Karmienie piersią a cefaleksyna

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych cefaleksyna przenika do mleka kobiecego, dlatego należy zachować ostrożność podczas stosowania u kobiet karmiących piersią1.

Produkty handlowe z cefaleksyną

Preparat Postać Kategoria dostępności
Cefaleksyna TZF kapsułki twarde 500 mg Rp

Źródła

  1. ChPL Cefaleksyna TZF (cefaleksyna), 500 mg, kapsułki twarde. Polfa Tarchomin
Czytasz fragment

Zaloguj się, aby czytać dalej

Pełne opracowania opieka.farm – w tym materiały Rx – są dostępne dla zalogowanych. Załóż bezpłatne konto zawodowe: zajmuje minutę i odblokowuje całą bazę wiedzy.

Pełne opracowania i karty
Ulubione i „ostatnio czytane"
„Co nowego od ostatniej wizyty"
Materiały i treści Rx
Autor
Redakcja portalu
Opracowanie zespołu
Publikacja: 18.07.2026 Ostatnia aktualizacja: 19.07.2026