opieka.farm
Substancja czynna ·Cefiksym
Zaloguj się
cefalosporyna III generacji (doustna)

Cefiksym

Antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn trzeciej generacji, przeznaczony do podawania doustnego. Wydawany wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w dwóch postaciach o różnym przeznaczeniu wiekowym – tabletkach powlekanych 400 mg dla młodzieży od 12 lat i dorosłych oraz granulacie do sporządzania zawiesiny doustnej 100 mg/5 ml dla dzieci już od 6 miesiąca życia. Stosowany w zakażeniach bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje, przede wszystkim w zakażeniach dróg

Zapisz

Antybiotyk beta-laktamowy z grupy cefalosporyn trzeciej generacji, przeznaczony do podawania doustnego. Wydawany wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w dwóch postaciach o różnym przeznaczeniu wiekowym – tabletkach powlekanych 400 mg dla młodzieży od 12 lat i dorosłych oraz granulacie do sporządzania zawiesiny doustnej 100 mg/5 ml dla dzieci już od 6 miesiąca życia. Stosowany w zakażeniach bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje, przede wszystkim w zakażeniach dróg oddechowych, dróg moczowych, ucha środkowego, zatok i gardła. Ze względu na pokrewieństwo chemiczne z penicylinami wymaga ostrożności u osób uczulonych na antybiotyki beta-laktamowe.

Działanie cefiksymu

Cefiksym jest doustną cefalosporyną trzeciej generacji, czyli antybiotykiem beta-laktamowym spokrewnionym z penicylinami. Działa bakteriobójczo, niszcząc namnażające się bakterie przez zaburzenie budowy ich ściany komórkowej. W porównaniu z cefalosporynami wcześniejszych generacji ma szersze spektrum działania wobec tlenowych bakterii Gram-ujemnych, obejmując między innymi pałeczki jelitowe, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis, natomiast wykazuje niską aktywność wobec gronkowców.

Substancja czynna jest w obu postaciach ta sama, a różnią się one jedynie mocą i formą dostosowaną do wieku pacjenta. Cefiksym jest wydalany niemal w całości przez nerki, dlatego u osób z ciężką niewydolnością nerek dawkę trzeba zmniejszać, aby lek nie kumulował się w organizmie.

Farmakologia

Cefiksym, podobnie jak inne cefalosporyny, działa przeciwbakteryjnie przez wiązanie i hamowanie białek wiążących penicylinę, które biorą udział w syntezie ściany komórkowej bakterii. Prowadzi to do lizy komórki bakteryjnej i jej śmierci1.

Do gatunków powszechnie wrażliwych należą tlenowe bakterie Gram-dodatnie Streptococcus pyogenes oraz tlenowe bakterie Gram-ujemne Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae i Proteus mirabilis. Problem oporności może wystąpić u Streptococcus pneumoniae, Citrobacter freundii, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Morganella morganii i Serratia marcescens, a szczepy wytwarzające beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum substratowym są zawsze oporne1. Naturalnie oporne na cefiksym są enterokoki, gronkowce (Staphylococcus spp., w tym Staphylococcus aureus niezależnie od wrażliwości na metycylinę), Pseudomonas spp., Clostridium difficile, Bacteroides fragilis, Legionella pneumophila oraz Chlamydia i Mycoplasma spp.2

Oporność bakterii na cefiksym może wynikać z hydrolizy przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum lub kodowane chromosomalnie enzymy AmpC, zmniejszonego powinowactwa białek wiążących penicyliny, zmniejszonej przepuszczalności błony zewnętrznej bakterii Gram-ujemnych oraz działania pomp aktywnie usuwających lek z komórki1.

Farmakokinetyka

Bezwzględna biodostępność cefiksymu po podaniu doustnym wynosi 40–50%, a pokarm nie zmienia istotnie wchłaniania, dlatego lek można stosować niezależnie od posiłków1. Cefiksym wiąże się prawie wyłącznie z frakcją albumin surowicy, przy czym średnia frakcja wolna wynosi około 30%. Zazwyczaj maksymalne stężenie w surowicy (Cmax) po podaniu zalecanej dawki u dorosłych lub dzieci wynosi od 1,5 do 3 µg/l, a po podaniu dawek wielokrotnych cefiksym nie kumuluje się lub kumulacja jest niewielka2.

Cefiksym nie jest metabolizowany – z ludzkiej surowicy ani moczu nie wyodrębniono jego metabolitów. Jest eliminowany głównie z moczem w postaci niezmienionej, a za główny mechanizm uważa się przesączanie kłębuszkowe1. U osób w podeszłym wieku średnie wartości Cmax i pola pod krzywą stężenia były nieco większe niż u młodych ochotników, jednak pacjentom w podeszłym wieku można podawać tę samą dawkę co w populacji ogólnej2.

Wskazania leków z cefiksymem

Wszystkie preparaty cefiksymu wydawane są na receptę i stosowane doustnie w leczeniu zakażeń wywołanych przez wrażliwe drobnoustroje. Obie postacie mają wspólny zakres wskazań – zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli, pozaszpitalne zapalenie płuc, zapalenie dolnych dróg moczowych, odmiedniczkowe zapalenie nerek oraz zapalenie ucha środkowego, zatok i gardła1. Należy przy tym przestrzegać oficjalnych zaleceń dotyczących właściwego stosowania antybiotyków.

Postacie różnią się przeznaczeniem wiekowym. Tabletki powlekane 400 mg są przeznaczone dla dorosłych oraz młodzieży w wieku 12 lat i starszej i nie stosuje się ich u dzieci poniżej 12 lat1. Granulat do sporządzania zawiesiny doustnej jest wskazany u dzieci w wieku powyżej 6 miesięcy, u młodzieży i u dorosłych, przy czym u młodzieży i dorosłych bez zaburzeń połykania zaleca się stosowanie postaci tabletek2.

Dawkowanie cefiksymu

Cefiksym podaje się doustnie raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych co 12 godzin. Leczenie trwa zwykle 7 dni i można je przedłużyć do 14 dni w zależności od ciężkości zakażenia, a w ostrym niepowikłanym zapaleniu pęcherza moczowego u kobiet wynosi 1–3 dni. Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłku, popijając wodą, a gotową zawiesinę podaje się nierozcieńczoną przed posiłkiem lub w trakcie posiłku.

Grupa i postać Dawka Uwagi
Dorośli i młodzież od 12 lat (tabletki) 400 mg na dobę jednorazowo lub w 2 dawkach po 200 mg co 12 godzin ta sama dawka u osób w podeszłym wieku1
Dorośli i młodzież (zawiesina) 400 mg (20 ml) raz na dobę lub 200 mg (10 ml) 2 razy na dobę co 12 godzin u dorosłych i młodzieży bez zaburzeń połykania zaleca się tabletki2
Dzieci poniżej 12 lat (zawiesina) 8 mg/kg masy ciała na dobę jednorazowo lub w 2 dawkach podzielonych co 12 godzin dawkę dobiera się do masy ciała, nie stosować poniżej 6 miesiąca życia2

U pacjentów z klirensem kreatyniny 20 ml/min lub większym stosuje się standardową dawkę i schemat dawkowania. U pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 20 ml/min nie należy przekraczać dawki 200 mg raz na dobę, a taki sam schemat obowiązuje u pacjentów poddawanych ciągłej dializie otrzewnowej lub hemodializie1. U dzieci poniżej 12 lat z klirensem kreatyniny większym niż 20 ml/min/1,73 m² dawkę 4 mg/kg masy ciała należy podawać tylko raz na dobę. Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania cefiksymu u dzieci i młodzieży z niewydolnością nerek, dlatego nie zaleca się jego stosowania w tych grupach2.

Istotne przeciwwskazania do stosowania cefiksymu

Nadwrażliwość na cefalosporyny

Cefiksym jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub inne antybiotyki cefalosporynowe. Ze względu na ryzyko ciężkich reakcji alergicznych, w tym anafilaksji, jest to przeciwwskazanie o istotnym znaczeniu klinicznym1.

Ciężka reakcja nadwrażliwości na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe w wywiadzie

Przebyta natychmiastowa lub ciężka reakcja nadwrażliwości na penicylinę albo którykolwiek antybiotyk beta-laktamowy stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania cefiksymu. Wynika to z ryzyka reakcji krzyżowych między antybiotykami beta-laktamowymi, obejmującego pokrewne penicyliny i cefalosporyny2.

Środki ostrożności przy wydawaniu cefiksymu

Nadwrażliwość krzyżowa z penicylinami

Cefiksym należy podawać ostrożnie pacjentom z nadwrażliwością na inne produkty lecznicze, a zwłaszcza z nadwrażliwością na penicyliny, ponieważ istnieją dowody na częściową alergię krzyżową między penicylinami i cefalosporynami. U pacjentów opisywano ciężkie reakcje, w tym anafilaksję, na obie grupy leków, dlatego szczególną ostrożność trzeba zachować u osób, u których w przeszłości wystąpiła reakcja alergiczna na penicylinę lub inny antybiotyk beta-laktamowy. W razie wystąpienia ciężkiej reakcji nadwrażliwości lub reakcji anafilaktycznej po podaniu cefiksymu należy natychmiast odstawić lek i zastosować odpowiednie postępowanie ratunkowe1.

⚠ Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy związane z Clostridium difficile

Leczenie cefiksymem w zalecanej dawce może istotnie zaburzać prawidłową florę jelita grubego i prowadzić do nadmiernego wzrostu bakterii z rodzaju Clostridium. Główną przyczyną biegunki związanej z antybiotykiem są toksyny wytwarzane przez Clostridium difficile, a w razie wystąpienia ciężkiej, uporczywej biegunki w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu należy wziąć pod uwagę ryzyko zagrażającego życiu rzekomobłoniastego zapalenia okrężnicy, odstawić cefiksym i wdrożyć odpowiednie leczenie. Przeciwwskazane jest wówczas stosowanie leków hamujących perystaltykę jelit1.

Zaburzenia czynności nerek

Cefiksym należy podawać ostrożnie pacjentom z klirensem kreatyniny poniżej 20 ml/min i odpowiednio zmodyfikować u nich dawkowanie. Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania cefiksymu u dzieci i młodzieży z niewydolnością nerek, dlatego nie zaleca się jego stosowania w tych grupach2.

⚠ Ciężkie reakcje skórne

U pacjentów leczonych cefiksymem obserwowano ciężkie reakcje skórne, takie jak zespół nadwrażliwości polekowej (DRESS) oraz pęcherzowe reakcje skórne w postaci toksycznej nekrolizy naskórka (zespół Lyella) i pęcherzowego rumienia wielopostaciowego (zespół Stevensa i Johnsona). W razie ich wystąpienia cefiksym należy natychmiast odstawić2.

Nadmierny rozwój drobnoustrojów niewrażliwych

Przedłużone stosowanie cefiksymu może powodować nadmierny wzrost niewrażliwych drobnoustrojów, co może wymagać przerwania leczenia1.

Stosowanie u wcześniaków i noworodków

Cefiksymu w postaci zawiesiny nie należy podawać wcześniakom ani noworodkom urodzonym o czasie, a bezpieczeństwa i skuteczności leku nie ustalono u dzieci w wieku poniżej 6 miesięcy2.

Zmniejszenie skuteczności innych leków wskutek wymiotów i biegunki

Stosowanie cefiksymu może prowadzić do wymiotów i biegunki, co może zmniejszyć skuteczność tego leku oraz innych przyjmowanych jednocześnie produktów leczniczych, na przykład doustnych środków antykoncepcyjnych2.

Substancje pomocnicze zawiesiny

Zawiesina zawiera 2,52 g sacharozy w 5 ml, co należy uwzględnić u pacjentów z cukrzycą, a leku nie powinni przyjmować pacjenci z rzadką wrodzoną nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy. Zawiesina zawiera także benzoesan sodu (E 211), który może zwiększać ryzyko żółtaczki u noworodków do 4 tygodnia życia2.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Podczas leczenia cefiksymem może wystąpić fałszywie dodatni wynik oznaczenia glukozy w moczu metodą redukcji miedzi (roztwory Benedicta lub Fehlinga, test tabletkowy z siarczanem miedzi), dlatego zaleca się testy enzymatyczne z oksydazą glukozową. Możliwy jest również fałszywie dodatni bezpośredni odczyn Coombsa oraz fałszywie dodatni wynik oznaczenia ciał ketonowych w moczu przy użyciu testów zawierających nitroprusydek1.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych cefiksym nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn1.

Interakcje cefiksymu

Leki nefrotoksyczne i silne diuretyki + cefiksym

Jednoczesne stosowanie cefiksymu z substancjami o potencjalnym działaniu nefrotoksycznym (antybiotyki aminoglikozydowe, kolistyna, polimyksyna, wiomycyna) lub z silnie działającymi diuretykami (kwas etakrynowy, furosemid) zwiększa ryzyko zaburzenia czynności nerek, dlatego w takich skojarzeniach należy kontrolować czynność nerek1.

Nifedypina + cefiksym

Nifedypina, antagonista kanałów wapniowych, może zwiększać biodostępność cefiksymu nawet do 70%2.

Leki przeciwzakrzepowe + cefiksym

Podobnie jak w przypadku innych cefalosporyn, u niektórych pacjentów obserwowano wydłużenie czasu protrombinowego, dlatego należy zachować ostrożność u osób otrzymujących przeciwzakrzepowe produkty lecznicze1.

Działania niepożądane cefiksymu

Profil działań niepożądanych cefiksymu jest zbliżony w obu postaciach, a charakterystyki tabletek i zawiesiny przypisują poszczególnym działaniom te same częstości.

⚠ Rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy i nadkażenia

Zapalenie jelita grubego związane z antybiotykami występuje bardzo rzadko ()1. Nadkażenie bakteryjne i nadkażenie grzybicze występują rzadko ()2.

⚠ Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Eozynofilia występuje rzadko ()1. Leukopenia, agranulocytoza, pancytopenia, trombocytopenia i niedokrwistość hemolityczna występują bardzo rzadko ()2, a trombocytoza i neutropenia mają nieznaną częstość ()1.

⚠ Reakcje nadwrażliwości i anafilaksja

Nadwrażliwość występuje rzadko (), a wstrząs anafilaktyczny i choroba posurowicza bardzo rzadko ()1.

Zaburzenia żołądka i jelit

Biegunka występuje często ()1. Ból brzucha, nudności i wymioty występują niezbyt często (), a wzdęcie rzadko ()2.

⚠ Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Wysypka występuje niezbyt często (), a obrzęk naczynioruchowy i świąd rzadko ()1. Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka występują bardzo rzadko (), natomiast osutka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi (zespół DRESS) oraz rumień wielopostaciowy mają nieznaną częstość ()2.

⚠ Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Zapalenie wątroby i żółtaczka cholestatyczna występują bardzo rzadko ()1.

Śródmiąższowe zapalenie nerek

Śródmiąższowe zapalenie nerek występuje bardzo rzadko ()2.

Zaburzenia układu nerwowego

Ból głowy występuje niezbyt często (), zawroty głowy rzadko (), a nadmierna aktywność psychoruchowa bardzo rzadko ()1.

Zaburzenia ogólne i metaboliczne

Jadłowstręt występuje rzadko ()1. Zapalenie błony śluzowej i gorączka występują rzadko ()2.

Odchylenia w badaniach diagnostycznych

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz, fosfatazy zasadowej) występuje niezbyt często ()1. Zwiększenie stężenia mocznika we krwi występuje rzadko (), zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi bardzo rzadko (), a dodatni wynik bezpośredniego i pośredniego testu Coombsa ma nieznaną częstość ()2.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a cefiksym

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych brak jest wystarczających danych dotyczących stosowania cefiksymu u kobiet w ciąży, a badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży oraz rozwój zarodka i płodu. W ramach ostrożności cefiksymu nie należy stosować u kobiet w ciąży, chyba że lekarz uzna to za konieczne1.

Karmienie piersią a cefiksym

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych nie wiadomo, czy cefiksym przenika do mleka ludzkiego, a w badaniach nieklinicznych stwierdzono jego wydzielanie do mleka zwierząt. Dopóki nie ma szerszych doświadczeń klinicznych, nie należy przepisywać cefiksymu matkom karmiącym piersią2.

Produkty handlowe z cefiksymem

Preparat Postać Kategoria dostępności
Cetix granulat do sporządzania zawiesiny doustnej 100 mg/5 ml Rp
Cetix tabletki powlekane 400 mg Rp

Źródła

  1. ChPL Cetix (cefiksym), 400 mg, tabletki powlekane. Aflofarm
  2. ChPL Cetix (cefiksym), 100 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej. Aflofarm
Czytasz fragment

Zaloguj się, aby czytać dalej

Pełne opracowania opieka.farm – w tym materiały Rx – są dostępne dla zalogowanych. Załóż bezpłatne konto zawodowe: zajmuje minutę i odblokowuje całą bazę wiedzy.

Pełne opracowania i karty
Ulubione i „ostatnio czytane"
„Co nowego od ostatniej wizyty"
Materiały i treści Rx
Autor
Redakcja portalu
Opracowanie zespołu
Publikacja: 20.07.2026 Ostatnia aktualizacja: 20.07.2026