Klarytromycyna

Antybiotyk z grupy makrolidów, półsyntetyczna pochodna erytromycyny A, o działaniu przeciwbakteryjnym wobec wielu drobnoustrojów tlenowych i beztlenowych oraz wobec bakterii atypowych i prątków. Dostępna wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w kilku postaciach o różnym przeznaczeniu: tabletki powlekane o natychmiastowym uwalnianiu, tabletki o przedłużonym lub zmodyfikowanym uwalnianiu (raz na dobę), granulat do sporządzania zawiesiny doustnej (dla dzieci) oraz proszek do sporządzania roztworu do infuzji (podanie pozajelitowe w warunkach szpitalnych). Stosowana w zakażeniach dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich, w zakażeniach prątkami niegruźliczymi oraz w eradykacji Helicobacter pylori. Jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4, co jest źródłem licznych, niekiedy groźnych interakcji lekowych.

Działanie klarytromycyny

Klarytromycyna jest antybiotykiem makrolidowym, który hamuje syntezę białek bakteryjnych przez przyłączanie się do podjednostki 50S rybosomu wrażliwych bakterii. Działa na wiele bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, na drobnoustroje atypowe (Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae, Legionella pneumophila) oraz na prątki niegruźlicze, a także bakteriobójczo na Helicobacter pylori. Od erytromycyny, z której jest wytwarzana, różni się mniejszym minimalnym stężeniem hamującym i korzystniejszym profilem farmakokinetycznym pozwalającym na podawanie dwa razy na dobę, a w postaciach o zmodyfikowanym uwalnianiu raz na dobę.

Klarytromycyna jest metabolizowana w wątrobie do czynnego mikrobiologicznie metabolitu 14-OH-klarytromycyny, który współdziała ze związkiem macierzystym. Jednocześnie silnie hamuje izoenzym CYP3A4, przez co zwiększa stężenie wielu leków metabolizowanych tą drogą, co przekłada się na dużą liczbę istotnych klinicznie interakcji.

Farmakologia

Klarytromycyna jest półsyntetyczną pochodną erytromycyny A. Działa przeciwbakteryjnie, przyłączając się do podjednostki 50S rybosomów w komórkach wrażliwych bakterii i hamując syntezę białka. Jej minimalne stężenie hamujące jest około dwa razy mniejsze niż erytromycyny¹.

Antybiotyk działa na tlenowe bakterie Gram-dodatnie (Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Listeria monocytogenes), tlenowe bakterie Gram-ujemne (Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis, Neisseria gonorrhoeae, Legionella pneumophila), na drobnoustroje atypowe (Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia pneumoniae) oraz na prątki, w tym kompleks Mycobacterium avium (MAC), Mycobacterium kansasii, Mycobacterium chelonae i Mycobacterium fortuitum. Działa też bakteriobójczo na Helicobacter pylori, silniej w środowisku obojętnym niż kwaśnym. Większość szczepów gronkowców opornych na metycylinę i oksacylinę jest oporna także na klarytromycynę, a drobnoustroje z rodziny Enterobacteriaceae i rodzaju Pseudomonas są na nią niewrażliwe¹.

Oporność na makrolidy powstaje głównie przez metylację rybosomu (mechanizm erm) lub aktywne usuwanie leku z komórki (mechanizm mef lub msr), a oporność typu erm oznacza oporność krzyżową między makrolidami a linkozamidami, takimi jak linkomycyna i klindamycyna¹.

Farmakokinetyka

Klarytromycyna dobrze i szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, a jej biodostępność wynosi około 50%. Pokarm przyjęty bezpośrednio przed dawką zwiększa biodostępność średnio o 25%, co ma niewielkie znaczenie kliniczne, dlatego lek można podawać z jedzeniem lub na czczo¹.

Klarytromycyna wiąże się z białkami osocza w około 70% w zakresie stężeń terapeutycznych i osiąga w tkankach (zwłaszcza w wątrobie i płucach) stężenia kilkakrotnie wyższe niż w surowicy. Po podaniu doustnym nie osiąga istotnego stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym¹.

Lek podlega metabolizmowi w wątrobie do czynnego mikrobiologicznie metabolitu 14-OH-klarytromycyny. Po podaniu 250 mg dwa razy na dobę stan stacjonarny osiągany jest po 2–3 dniach, średnie maksymalne stężenie (C_max) wynosi około 1 μg/ml, a okres półtrwania (t_½) związku macierzystego 3–4 godziny. Po podaniu 500 mg dwa razy na dobę C_max wynosi 2,7–2,9 μg/ml, a okres półtrwania (t_½) wydłuża się do 4,5–4,8 godziny. Farmakokinetyka ma charakter nieliniowy, wyraźniejszy po większych dawkach¹.

Klarytromycyna jest wydalana z moczem i z kałem. Po jednorazowym podaniu doustnym 250 mg z moczem wydalane jest około 37,9% dawki, a z kałem około 40,2%. U pacjentów z niewydolnością nerek stężenie leku w osoczu, okres półtrwania (t_½) oraz pole pod krzywą zwiększają się proporcjonalnie do stopnia niewydolności, co wymaga zmniejszenia dawki¹.

Wskazania leków z klarytromycyną

Wszystkie preparaty wydawane są na receptę, a zakres wskazań zależy od postaci. Tabletki powlekane o natychmiastowym uwalnianiu, zawiesina doustna oraz postać do infuzji obejmują najszerszy zakres wskazań, natomiast tabletki o przedłużonym lub zmodyfikowanym uwalnianiu mają wskazania ograniczone do zakażeń dróg oddechowych oraz skóry i tkanek miękkich.

Tabletki powlekane u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat stosuje się w zakażeniach dolnych dróg oddechowych (zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc), górnych dróg oddechowych (zapalenie zatok, zapalenie gardła), w ostrym zapaleniu ucha środkowego, w zakażeniach skóry i tkanek miękkich (liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, ropnie) oraz w rozsianych lub zlokalizowanych zakażeniach prątkami niegruźliczymi. U pacjentów zakażonych HIV z liczbą limfocytów CD4 nie większą niż 100/mm³ klarytromycyna jest wskazana w zapobieganiu rozsianym zakażeniom kompleksem Mycobacterium avium. U pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy i potwierdzonym zakażeniem Helicobacter pylori stosuje się ją w skojarzeniu z lekiem hamującym wydzielanie soku żołądkowego i innym antybiotykiem¹.

Zawiesina doustna przeznaczona jest dla dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat i obejmuje zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, ostre zapalenie ucha środkowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich oraz zakażenia prątkami niegruźliczymi².

Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, podawane raz na dobę, wskazane są w ostrym zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli, w pozaszpitalnym zapaleniu płuc o nasileniu łagodnym do umiarkowanego, w ostrym bakteryjnym zapaleniu zatok, w bakteryjnym zapaleniu gardła oraz w zakażeniach skóry i tkanki podskórnej o nasileniu łagodnym do umiarkowanego³.

Postać do infuzji, podawana dożylnie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat, jest wskazana w zakażeniach górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażeniach skóry i tkanek miękkich oraz w zakażeniach prątkami niegruźliczymi wtedy, gdy konieczne jest pozajelitowe podanie antybiotyku⁴.

Dawkowanie klarytromycyny

Schemat dawkowania zależy od postaci, wskazania i czynności nerek. Postaci o natychmiastowym uwalnianiu podaje się dwa razy na dobę, postaci o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę, a zawiesinę u dzieci dawkuje się w przeliczeniu na masę ciała.

Postać i wskazanie	Dawka	Uwagi
Tabletki powlekane, dorośli i młodzież powyżej 12 lat, zakażenia dróg oddechowych / skóry / ucha	250–500 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin)	zwykle 5–14 dni, w zapaleniu płuc i zatok 6–14 dni1
Tabletki powlekane, zakażenia prątkami niegruźliczymi (MAC i inne)	500 mg dwa razy na dobę	leczenie długotrwałe, w skojarzeniu z innymi lekami działającymi na prątki1
Tabletki powlekane, eradykacja Helicobacter pylori	500 mg dwa razy na dobę	przez 7–14 dni, w skojarzeniu z inhibitorem pompy protonowej i innym antybiotykiem1
Tabletki o przedłużonym uwalnianiu, dorośli i młodzież powyżej 12 lat	500 mg raz na dobę, w cięższych zakażeniach 1000 mg raz na dobę	z posiłkiem, połykać w całości, zwykle 6–14 dni3
Zawiesina doustna, dzieci od 6 miesięcy do 12 lat	7,5 mg/kg masy ciała dwa razy na dobę	maksymalnie 500 mg dwa razy na dobę, zwykle 5–10 dni2
Infuzja dożylna, dorośli i młodzież powyżej 12 lat	1 g na dobę w dwóch dawkach po 500 mg	wlew trwający co najmniej 60 minut, nigdy w bolusie ani domięśniowo4
Niewydolność nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min)	dawkę zmniejszyć o połowę	nie podawać dłużej niż 14 dni1

Postaci do infuzji nie należy podawać w szybkim wstrzyknięciu (bolus) ani domięśniowo, lecz wyłącznie w powolnym wlewie dożylnym, a leczenie dożylne należy zamienić na doustne tak szybko, jak to możliwe⁴.

Istotne przeciwwskazania do stosowania klarytromycyny

Nadwrażliwość na makrolidy

Klarytromycyna jest przeciwwskazana u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na antybiotyki z grupy makrolidów. Ze względu na możliwość ciężkich, ostrych reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, przebyta reakcja alergiczna na makrolid stanowi istotne ograniczenie stosowania i wymaga rozważenia antybiotyku innej klasy¹.

Jednoczesne stosowanie z lekami wydłużającymi odstęp QT

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z astemizolem, cyzaprydem, domperydonem, pimozydem i terfenadyną, ponieważ może to spowodować wydłużenie odstępu QT oraz groźne arytmie komorowe, w tym częstoskurcz komorowy, migotanie komór i zaburzenia typu torsade de pointes¹.

Wydłużenie odstępu QT lub arytmia komorowa w wywiadzie

Klarytromycyny nie należy podawać pacjentom z wrodzonym lub udokumentowanym nabytym wydłużeniem odstępu QT ani z arytmią komorową, w tym z torsade de pointes, w wywiadzie¹.

Zaburzenia elektrolitowe

Klarytromycyny nie należy podawać pacjentom z hipokaliemią lub hipomagnezemią ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT¹.

Statyny metabolizowane przez CYP3A4

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z lowastatyną lub symwastatyną jest przeciwwskazane, ponieważ hamowanie CYP3A4 zwiększa stężenie tych statyn w osoczu i grozi miopatią, w tym rabdomiolizą¹.

Kolchicyna

Podobnie jak w przypadku innych silnych inhibitorów CYP3A4, klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów przyjmujących kolchicynę, ponieważ zgłaszano przypadki toksyczności kolchicyny, w tym zakończone zgonem, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku i z niewydolnością nerek¹.

Alkaloidy sporyszu

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z ergotaminą lub dihydroergotaminą jest przeciwwskazane, ponieważ może prowadzić do ostrej toksyczności sporyszu ze skurczem naczyń i niedokrwieniem kończyn oraz innych tkanek¹.

Doustny midazolam, tikagrelor, iwabradyna, ranolazyna i lomitapid

Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie klarytromycyny z doustnym midazolamem (siedmiokrotny wzrost pola pod krzywą midazolamu) oraz z tikagrelorem, iwabradyną, ranolazyną i lomitapidem¹.

Ciężka niewydolność wątroby z niewydolnością nerek

Klarytromycyny nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby współistniejącą z zaburzeniem czynności nerek¹.

Środki ostrożności przy wydawaniu klarytromycyny

Zaburzenia czynności wątroby

Klarytromycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, dlatego u pacjentów z zaburzeniami jej czynności należy zachować ostrożność. Podczas leczenia notowano zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz miąższowe lub cholestatyczne zapalenie wątroby z żółtaczką, a w niektórych przypadkach niewydolność wątroby zakończoną zgonem. Pacjenta należy pouczyć, aby natychmiast przerwał leczenie i zgłosił się do lekarza w razie jadłowstrętu, żółtaczki, ciemnego zabarwienia moczu, świądu lub tkliwości brzucha¹.

Rzekomobłoniaste zapalenie jelit i biegunka związana z Clostridioides difficile

Podczas stosowania niemal każdego antybiotyku, w tym makrolidów, może wystąpić rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego o nasileniu od łagodnego do zagrażającego życiu, a biegunkę wywołaną przez Clostridioides (Clostridium) difficile obserwowano nawet po ponad dwóch miesiącach od zakończenia leczenia. Rozpoznanie to należy brać pod uwagę u każdego pacjenta z biegunką po antybiotykoterapii¹.

Zdarzenia sercowo-naczyniowe i wydłużenie odstępu QT

U pacjentów leczonych makrolidami, w tym klarytromycyną, obserwowano wydłużenie odstępu QT, niosące ryzyko arytmii komorowych i torsade de pointes. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą tętnic wieńcowych, ciężką niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia lub istotną bradykardią oraz u przyjmujących inne leki wydłużające odstęp QT. Niektóre badania obserwacyjne wskazywały na rzadkie, krótkoterminowe ryzyko zaburzeń rytmu serca, zawału serca lub zgonu sercowo-naczyniowego związane ze stosowaniem makrolidów¹.

Ciężkie reakcje skórne i nadwrażliwości

W razie ciężkiej ostrej reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji, lub ciężkiego skórnego działania niepożądanego (ostra uogólniona osutka krostkowa, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypka polekowa z eozynofilią i objawami układowymi DRESS) należy niezwłocznie przerwać podawanie klarytromycyny i wdrożyć odpowiednie leczenie¹.

Inne statyny

Przepisując klarytromycynę razem ze statynami innymi niż przeciwwskazane, należy zachować ostrożność, ponieważ opisywano przypadki rabdomiolizy. Gdy skojarzenia nie da się uniknąć, zaleca się najniższą zarejestrowaną dawkę statyny, można rozważyć statynę niezależną od metabolizmu CYP3A (na przykład fluwastatynę), a pacjenta obserwować w kierunku objawów miopatii¹.

Doustne leki przeciwcukrzycowe i insulina

Jednoczesne stosowanie klarytromycyny z doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, w tym pochodnymi sulfonylomocznika, oraz z insuliną może prowadzić do ciężkiej hipoglikemii, dlatego zaleca się staranne kontrolowanie stężenia glukozy¹.

Doustne leki przeciwzakrzepowe

Podawanie klarytromycyny z warfaryną grozi ciężkim krwotokiem oraz znacznym wzrostem wartości INR i wydłużeniem czasu protrombinowego, dlatego oba parametry trzeba często kontrolować. Ostrożność zaleca się także przy jednoczesnym stosowaniu doustnych antykoagulantów o działaniu bezpośrednim (dabigatran, rywaroksaban, apiksaban, edoksaban), zwłaszcza u pacjentów z grupy wysokiego ryzyka krwawienia¹.

Zaburzenia czynności nerek

Ostrożność zaleca się u pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek, u których dawkę trzeba zmniejszyć. U tych pacjentów rośnie także ryzyko toksyczności leków wchodzących w interakcję z klarytromycyną, w tym kolchicyny¹.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Nie badano wpływu klarytromycyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Przed podjęciem tych czynności należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia zawrotów głowy, w tym pochodzenia błędnikowego, splątania i dezorientacji¹.

Interakcje klarytromycyny

Klarytromycyna jest silnym inhibitorem izoenzymu CYP3A4 oraz glikoproteiny P, dlatego zwiększa stężenie i nasila działanie wielu leków metabolizowanych tymi drogami. Poniżej zebrano najważniejsze interakcje.

Statyny (lowastatyna, symwastatyna) + klarytromycyna

Klarytromycyna zwiększa stężenie lowastatyny i symwastatyny w osoczu, co grozi miopatią i rabdomiolizą, dlatego skojarzenie z tymi statynami jest przeciwwskazane. Jeśli leczenia klarytromycyną nie da się uniknąć, statynę należy na ten czas odstawić¹.

Kolchicyna + klarytromycyna

Kolchicyna jest substratem CYP3A i glikoproteiny P, a hamowanie obu tych układów przez klarytromycynę zwiększa narażenie na kolchicynę. Zgłaszano przypadki toksyczności kolchicyny zakończone zgonem, dlatego jednoczesne podawanie jest przeciwwskazane¹.

Alkaloidy sporyszu + klarytromycyna

Skojarzenie klarytromycyny z ergotaminą lub dihydroergotaminą wiązało się z ostrą toksycznością sporyszu ze skurczem naczyń i niedokrwieniem kończyn oraz innych tkanek, dlatego jest przeciwwskazane¹.

Midazolam i inne triazolobenzodiazepiny + klarytromycyna

Doustny midazolam podawany z klarytromycyną wykazywał siedmiokrotny wzrost pola pod krzywą, dlatego to skojarzenie jest przeciwwskazane. Przy podaniu dożylnym lub na błonę śluzową jamy ustnej midazolam wymaga ścisłej kontroli, a analogiczne środki ostrożności dotyczą triazolamu i alprazolamu, po których obserwowano senność i splątanie¹.

Leki wydłużające odstęp QT (chinidyna, dyzopiramid, hydroksychlorochina) + klarytromycyna

Podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny z chinidyną lub dyzopiramidem donoszono o zaburzeniach typu torsade de pointes, dlatego należy monitorować zapis EKG oraz stężenia tych leków w surowicy, a podczas leczenia dyzopiramidem także stężenie glukozy. Ostrożność obowiązuje również przy stosowaniu hydroksychlorochiny i chlorochiny¹.

Digoksyna + klarytromycyna

Digoksyna jest substratem glikoproteiny P, którą klarytromycyna hamuje, przez co jej stężenie w surowicy może wzrosnąć. Obserwowano objawy toksyczności digoksyny, w tym potencjalnie śmiertelne arytmie, dlatego stężenie digoksyny należy kontrolować¹.

Antagoniści kanału wapniowego (werapamil, amlodypina, diltiazem) + klarytromycyna

Skojarzenie z antagonistami kanału wapniowego metabolizowanymi przez CYP3A4 grozi hipotensją, a u pacjentów przyjmujących jednocześnie klarytromycynę i werapamil obserwowano niedociśnienie, bradyarytmię i kwasicę mleczanową¹.

Inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (sildenafil, tadalafil, wardenafil) + klarytromycyna

Hamowanie CYP3A4 zwiększa narażenie na sildenafil, tadalafil i wardenafil, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu z klarytromycyną należy rozważyć zmniejszenie dawki inhibitora fosfodiesterazy¹.

Induktory CYP3A (ryfampicyna, karbamazepina, fenytoina, ziele dziurawca) + klarytromycyna

Silne induktory CYP3A, takie jak ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i ziele dziurawca, przyspieszają metabolizm klarytromycyny i mogą obniżyć jej stężenie poniżej wartości terapeutycznych, zmniejszając skuteczność. Jednocześnie klarytromycyna zwiększa stężenie karbamazepiny, fenytoiny i teofiliny, dlatego zaleca się kontrolowanie stężeń tych leków¹.

Kortykosteroidy + klarytromycyna

Podczas jednoczesnego stosowania klarytromycyny z kortykosteroidami podawanymi ogólnoustrojowo lub wziewnie i metabolizowanymi głównie przez CYP3A może zwiększyć się ogólnoustrojowe narażenie na kortykosteroid, dlatego pacjenta należy obserwować w kierunku jego działań niepożądanych¹.

Działania niepożądane klarytromycyny

Najczęstsze działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i mają zazwyczaj łagodne nasilenie. W przedstawionych częstościach uwzględniono wszystkie postacie klarytromycyny, przy czym niektóre działania odnotowano wyłącznie dla określonej postaci (postaci do wstrzykiwań, tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu, zawiesiny lub tabletek o natychmiastowym uwalnianiu).

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Biegunka, wymioty, niestrawność, nudności i ból brzucha występują często (). Niezbyt często () obserwuje się zapalenie błony śluzowej żołądka i jamy ustnej, zapalenie języka, zaparcia, suchość błon śluzowych jamy ustnej, odbijanie się i wzdęcia, a chorobę refluksową przełyku odnotowano dla tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu. Ostre zapalenie trzustki oraz przebarwienia języka i zębów mają nieznaną częstość ()¹.

Zaburzenia smaku i układu nerwowego

Zaburzenia smaku, ból głowy, zawroty głowy, senność i drżenie występują często (). Parestezje, omamy węchowe i utrata odczuwania smaku lub zapachów są niezbyt częste (), a drgawki mają nieznaną częstość ()¹.

Zaburzenia psychiczne

Bezsenność występuje często (), lęk i nerwowość są niezbyt częste (), natomiast zaburzenia psychotyczne, stany splątania, depersonalizacja, depresja, dezorientacja, omamy, nietypowe sny i mania mają nieznaną częstość ()¹.

⚠ Zaburzenia serca i wydłużenie odstępu QT

Wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG i kołatanie serca są niezbyt częste (), a zatrzymanie akcji serca, migotanie przedsionków i przedwczesne skurcze serca odnotowano dla postaci do wstrzykiwań. Groźne arytmie komorowe, w tym zaburzenia typu torsade de pointes, częstoskurcz komorowy i migotanie komór, mają nieznaną częstość ()¹.

⚠ Ciężkie reakcje skórne

Wysypka i nadmierne pocenie się są częste (), a świąd, pokrzywka i pęcherzowe zapalenie skóry niezbyt częste (). Ciężkie skórne działania niepożądane o nieznanej częstości () obejmują zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, wysypkę polekową z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP)¹.

⚠ Reakcje nadwrażliwości i anafilaksja

Reakcje rzekomoanafilaktyczne i nadwrażliwość są niezbyt częste (), natomiast reakcja anafilaktyczna i obrzęk naczynioruchowy mają nieznaną częstość ()¹.

⚠ Zaburzenia wątroby

Nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby występują często (), a cholestaza, zapalenie wątroby oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz i gamma-glutamylotransferazy są niezbyt częste (). Niewydolność wątroby i żółtaczka miąższowa mają nieznaną częstość ()¹.

⚠ Zaburzenia krwi

Leukopenia, neutropenia, trombocytemia i eozynofilia są niezbyt częste (), natomiast agranulocytoza i trombocytopenia mają nieznaną częstość ()¹.

Zakażenia i nadkażenia

Kandydoza, zakażenie pochwy, nieżyt żołądka i jelit oraz zapalenie tkanki łącznej są niezbyt częste (), a rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego i róża mają nieznaną częstość ()¹.

Zaburzenia ucha i błędnika

Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, zaburzenia słuchu i szumy uszne są niezbyt częste (), a głuchota ma nieznaną częstość ()¹.

⚠ Zaburzenia mięśniowe i nerkowe

Skurcze mięśni, sztywność mięśniowo-szkieletowa i bóle mięśniowe są niezbyt częste (), a rabdomioliza i miopatia, opisywane głównie przy jednoczesnym stosowaniu statyn, fibratów, kolchicyny lub allopurynolu, mają nieznaną częstość (). Zwiększenie stężenia kreatyniny i mocznika we krwi jest niezbyt częste (), natomiast niewydolność nerek i śródmiąższowe zapalenie nerek mają nieznaną częstość ()¹.

Reakcje w miejscu podania i objawy ogólne

Przy podaniu dożylnym często () występuje zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia, a ból i stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia są niezbyt częste ()⁴. Złe samopoczucie, gorączka, astenia, dreszcze i zmęczenie mają nieznaną częstość ()¹.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a klarytromycyna

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych nie ustalono bezpieczeństwa stosowania klarytromycyny w okresie ciąży. W niektórych badaniach obserwacyjnych narażenie w pierwszym i drugim trymestrze wiązało się ze zwiększonym ryzykiem poronienia, a dane dotyczące ryzyka poważnych wad wrodzonych są sprzeczne. Klarytromycyny nie zaleca się w ciąży bez wnikliwej oceny stosunku korzyści do ryzyka, w szczególności w pierwszych trzech miesiącach¹.

Karmienie piersią a klarytromycyna

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych bezpieczeństwo stosowania klarytromycyny w okresie karmienia piersią nie zostało ustalone. Klarytromycyna przenika w małych ilościach do mleka ludzkiego, a niemowlę karmione wyłącznie piersią otrzymałoby około 1,7% dawki dostosowanej do masy ciała matki¹.

Produkty handlowe z klarytromycyną

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Klabax	tabletki powlekane 250 mg	Rp
Klabax	tabletki powlekane 500 mg	Rp
Klabion UNO	tabletki powlekane o przedłużonym uwalnianiu 500 mg	Rp
Klacid	granulat do sporządzania zawiesiny doustnej 125 mg/5 ml	Rp
Klacid	granulat do sporządzania zawiesiny doustnej 250 mg/5 ml	Rp
Klacid	proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji 500 mg	Rp
Klacid Uno	tabletki o zmodyfikowanym uwalnianiu 500 mg	Rp
Taclar	proszek do sporządzania roztworu do infuzji 500 mg	Rp