Metronidazol
Metronidazol to chemioterapeutyk z grupy pochodnych 5-nitroimidazolu, o działaniu przeciwbakteryjnym wobec bakterii beztlenowych oraz przeciwpierwotniakowym. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w wielu postaciach o różnym przeznaczeniu: doustnej (tabletki), dopochwowej (żel, globulki), na skórę (żel, krem, emulsja) oraz stomatologicznej (maść na dziąsła i do kanałów zębowych).
Metronidazol to chemioterapeutyk z grupy pochodnych 5-nitroimidazolu, o działaniu przeciwbakteryjnym wobec bakterii beztlenowych oraz przeciwpierwotniakowym. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w wielu postaciach o różnym przeznaczeniu: doustnej (tabletki), dopochwowej (żel, globulki), na skórę (żel, krem, emulsja) oraz stomatologicznej (maść na dziąsła i do kanałów zębowych).
Działanie metronidazolu
Metronidazol jest lekiem przeciwdrobnoustrojowym z grupy pochodnych 5-nitroimidazolu. Sam w sobie jest nieaktywny – działa dopiero po wniknięciu do wnętrza drobnoustroju, gdzie w warunkach beztlenowych dochodzi do redukcji jego grupy nitrowej. Powstałe reaktywne produkty uszkadzają DNA bakterii lub pierwotniaka i hamują syntezę kwasów nukleinowych, co prowadzi do śmierci komórki1.
Cechą wyróżniającą metronidazol jest wybiórczość wobec beztlenowców i pierwotniaków. Tylko one potrafią w wystarczającym stopniu zredukować, a tym samym uaktywnić lek, dlatego metronidazol nie działa na większość bakterii tlenowych, grzyby ani wirusy2.
Zakres zastosowań zależy od postaci. Preparaty doustne i dopochwowe zwalczają zakażenia beztlenowcami i pierwotniakami, natomiast w preparatach na skórę stosowanych w trądziku różowatym mechanizm nie jest w pełni poznany i wiąże się prawdopodobnie z działaniem przeciwbakteryjnym i (lub) przeciwzapalnym3.
Farmakologia
Metronidazol należy do leków przeciw pierwotniakom z grupy pochodnych nitroimidazolu i działa pełzakobójczo oraz pierwotniakobójczo wobec Trichomonas vaginalis, Giardia lamblia, Entamoeba histolytica i Balantidium coli, a także silnie bakteriobójczo na bakterie beztlenowe: Gram-ujemne pałeczki (Bacteroides, Fusobacterium), Gram-dodatnie pałeczki (Eubacterium, Clostridium) oraz beztlenowe ziarniaki (Peptococcus, Peptostreptococcus). Nie działa bakteriobójczo na większość bakterii tlenowych ani na grzyby i wirusy2.
Metronidazol działa w sposób zależny od stężenia, a o jego skuteczności decyduje iloraz maksymalnego stężenia w surowicy i minimalnego stężenia hamującego dla danego drobnoustroju1.
Farmakokinetyka
Po podaniu doustnym metronidazol szybko się wchłania, co najmniej w 80%, a jego biodostępność sięga 100% i nie zmienia się istotnie pod wpływem pokarmu1. Stężenie maksymalne (Cmax) w osoczu występuje po 1–3 godzinach i po dawce 500 mg wynosi średnio około 10 µg/ml2,1.
Metronidazol tylko w niewielkim stopniu wiąże się z białkami osocza (poniżej 20%) i rozmieszcza się w większości tkanek oraz płynów ustrojowych, w tym w żółci, kościach, ślinie, płynie mózgowo-rdzeniowym i wydzielinie pochwy. Objętość dystrybucji wynosi około 40 l (0,65 l/kg), a lek przenika przez barierę łożyska i do mleka matki1.
Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie na drodze utleniania i sprzęgania z kwasem glukuronowym, a główny metabolit (2-hydroksymetronidazol) zachowuje działanie przeciwbakteryjne i przeciwpierwotniakowe2. Okres półtrwania (t½) u osób z prawidłową czynnością nerek i wątroby wynosi 6–8 godzin według jednej charakterystyki i 8–10 godzin według innej2,1. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki (60–80% dawki), a mocz może przybierać ciemne lub czerwono-brązowe zabarwienie z powodu barwnych metabolitów2.
Po podaniu dopochwowym i na skórę wchłanianie jest minimalne – stężenia w surowicy stanowią zaledwie kilka procent (dopochwowo) lub ułamek procenta (na skórę) wartości uzyskiwanych po podaniu doustnym, dlatego powyższe parametry dotyczą przede wszystkim postaci doustnej4,3.
Wskazania leków z metronidazolem
Wskazania zależą od postaci i drogi podania.
Preparaty doustne (tabletki, na receptę) mają najszersze zastosowanie: leczenie zakażeń bakteriami beztlenowymi (m.in. posocznica, zapalenie otrzewnej, ropień mózgu, zapalenie płuc, zapalenie szpiku, ropień w obrębie miednicy mniejszej), zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym, rzęsistkowica układu moczowo-płciowego, bakteryjne zapalenie pochwy, pełzakowica, giardiaza, ostre wrzodziejące zapalenie dziąseł, ostre zakażenia okołozębowe, owrzodzenia kończyn dolnych i odleżyny oraz, w skojarzeniu z innymi lekami, eradykacja Helicobacter pylori w chorobie wrzodowej2,1.
Postacie dopochwowe zawężają wskazania do zakażeń ginekologicznych. Żel dopochwowy stosuje się w bakteryjnym zapaleniu pochwy4, a globulki – w bakteryjnym zapaleniu pochwy oraz rzęsistkowicy wywołanej przez Trichomonas vaginalis5.
Postacie na skórę służą do miejscowego leczenia zmian zapalnych o charakterze grudek i krostek w przebiegu trądzika różowatego, przy czym żel i krem są dodatkowo wskazane w miejscowym leczeniu zakażeń skóry3,6,7.
Maść stomatologiczna przeznaczona jest do stosowania w jamie ustnej: w leczeniu endodontycznym zgorzeli miazgi, w zaawansowanym zapaleniu przyzębia, w ropniach przyzębnych oraz we wrzodziejącym zapaleniu dziąseł8.
Dawkowanie metronidazolu
| Wskazanie (postać) | Dawka | Czas leczenia |
|---|---|---|
| Zakażenia beztlenowcami – dorośli i młodzież powyżej 12 lat (tabletki) | 250–500 mg 3 razy na dobę | zwykle do 7 dni |
| Rzęsistkowica – dorośli i dzieci powyżej 10 lat (tabletki) | 2000 mg jednorazowo lub 250 mg 3 razy na dobę | dawka jednorazowa lub 7 dni |
| Bakteryjne zapalenie pochwy – dorośli (tabletki) | 500 mg rano i wieczorem lub 2000 mg jednorazowo | 7 dni lub dawka jednorazowa |
| Pełzakowica – dorośli (tabletki) | 750 mg 3 razy na dobę | 5–10 dni |
| Giardiaza – dorośli (tabletki) | 250 mg 3 razy na dobę lub 2000 mg raz na dobę | 5–7 dni lub 3 dni |
| Eradykacja Helicobacter pylori – dorośli (tabletki, w skojarzeniu) | 500 mg 2–3 razy na dobę | 7–14 dni |
| Ostre wrzodziejące zapalenie dziąseł – dorośli (tabletki) | 250 mg 2–3 razy na dobę | 3 dni |
| Bakteryjne zapalenie pochwy (żel dopochwowy) | 5 g (jeden aplikator) raz na dobę przed snem | 5 dni |
| Rzęsistkowica i bakteryjne zapalenie pochwy (globulki) | 1 globulka 500 mg na noc | 10 dni |
| Trądzik różowaty (żel, krem, emulsja na skórę) | cienka warstwa 2 razy na dobę (rano i wieczorem) | zwykle 3–4 miesiące |
| Choroby przyzębia (maść stomatologiczna) | smarowanie dziąseł 2–3 razy na dobę | 7–10 dni |
U dzieci dawkę doustną ustala się na podstawie masy ciała, a u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby całkowitą dawkę dobową zmniejsza się do jednej trzeciej i podaje raz na dobę2,1. Tabletki przyjmuje się niezależnie od posiłków, a przeciętny czas leczenia zakażeń beztlenowcami nie powinien przekraczać 7 dni2.
Postacie dopochwowe i maść stomatologiczną dawkuje się miejscowo, zgodnie z powyższą tabelą4,5,8. Preparaty na skórę stosuje się w cienkiej warstwie dwa razy na dobę, zwykle przez 3 do 4 miesięcy, bez przedłużania tego okresu bez zalecenia lekarza3.
Istotne przeciwwskazania do stosowania metronidazolu
Pierwszy trymestr ciąży
Stosowanie metronidazolu w postaci doustnej oraz w globulkach dopochwowych jest przeciwwskazane w pierwszym trymestrze ciąży2,1,5.
Ciąża i karmienie piersią przy leczeniu chorób przyzębia
Maści stomatologicznej nie należy stosować w leczeniu chorób przyzębia u kobiet w okresie ciąży i karmienia piersią, ponieważ metronidazol przenika przez łożysko i do mleka kobiet karmiących8.
Wyniszczenie organizmu (kacheksja)
W leczeniu chorób przyzębia maści nie należy stosować u pacjentów wyniszczonych, szczególnie u dzieci i osób w podeszłym wieku8.
Środki ostrożności przy wydawaniu metronidazolu
Zakaz spożywania alkoholu
Pacjenta należy poinformować, że nie wolno spożywać alkoholu podczas leczenia metronidazolem oraz przez co najmniej 48 godzin po jego zakończeniu, gdyż grozi to reakcją disulfiramową objawiającą się uderzeniami gorąca, poceniem, bólem głowy, nudnościami, wymiotami, bólem w nadbrzuszu i przyspieszeniem czynności serca2,1,5.
Ciężkie pęcherzowe reakcje skórne
Podczas stosowania metronidazolu zgłaszano ciężkie, niekiedy śmiertelne reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową), przy czym większość przypadków wystąpiła w ciągu pierwszych 7 tygodni leczenia. Po pojawieniu się objawów grypopodobnych i postępującej wysypki z pęcherzami lub zmianami na błonach śluzowych lek należy odstawić2,1.
Choroby układu nerwowego i objawy neurologiczne
Metronidazol należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynną lub przewlekłą chorobą ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego ze względu na ryzyko zaostrzenia objawów. Wystąpienie neuropatii obwodowej, drgawek, ataksji, parestezji lub zawrotów głowy wymaga ponownej oceny stosunku korzyści do ryzyka dalszego leczenia2,1.
Ograniczenie czasu leczenia
Ze względu na niemożność wykluczenia działania mutagennego u ludzi oraz zwiększenie częstości nowotworów u zwierząt czas leczenia metronidazolem nie powinien przekraczać 10 dni, a powtarzanie kuracji należy ograniczyć do niezbędnych przypadków1.
Kontrola morfologii krwi
U pacjentów z zaburzeniami składu krwi w wywiadzie oraz przy leczeniu dużymi dawkami lub długotrwałym zaleca się regularną kontrolę morfologii, zwłaszcza liczby leukocytów, a przy leczeniu dłuższym niż 10 dni kontrola jest bezwzględnie konieczna2,1. Również postać dopochwową należy stosować ostrożnie u pacjentek z dyskrazjami krwi w wywiadzie4.
Zakażenia grzybicze po leczeniu
Po zastosowaniu metronidazolu może dojść do kandydozy jamy ustnej, pochwy lub przewodu pokarmowego, wymagającej odpowiedniego leczenia przeciwgrzybiczego2,5.
Niewydolność wątroby i zespół Cockayne’a
U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i encefalopatią wątrobową metronidazol kumuluje się i wymaga zmniejszenia dawki, a u pacjentów z zespołem Cockayne’a opisano przypadki ciężkiej, niekiedy śmiertelnej hepatotoksyczności, dlatego w tej grupie lek podaje się tylko przy braku alternatywy i pod kontrolą prób wątrobowych1,5.
Ciemniejsze zabarwienie moczu
Należy uprzedzić pacjenta, że metronidazol może powodować ciemniejsze zabarwienie moczu, wynikające z obecności barwnych metabolitów2,1.
Stosowanie postaci na skórę
W trakcie leczenia preparatami na skórę należy unikać ekspozycji na światło słoneczne i sztuczne źródła promieniowania UV, ponieważ metronidazol jest pod ich wpływem przekształcany w nieaktywny metabolit, co zmniejsza skuteczność leczenia. Preparaty te są przeznaczone wyłącznie na skórę i nie mogą dostać się do oczu ani na błony śluzowe3,6,7.
Stosowanie postaci dopochwowych
Żelu dopochwowego nie zaleca się stosować podczas krwawienia miesiączkowego, a w czasie leczenia i trwania infekcji odradza się współżycie płciowe4.
Wpływ na prowadzenie pojazdów
Po podaniu doustnym metronidazol może powodować senność, zawroty głowy, dezorientację, omamy, drgawki lub przemijające zaburzenia widzenia, dlatego w razie ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn2,1. Postacie na skórę, dopochwowe oraz maść stomatologiczna nie mają wpływu lub wywierają nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn3,4,8.
Interakcje metronidazolu
Alkohol + metronidazol
Metronidazol nasila toksyczne działanie alkoholu. Spożycie alkoholu w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 48 godzin po jego zakończeniu może wywołać reakcję disulfiramową (uderzenia gorąca, poty, ból głowy, nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, przyspieszenie czynności serca)2,1,5.
Disulfiram + metronidazol
Jednoczesne podawanie metronidazolu i disulfiramu może wywołać ostre psychozy i stany dezorientacji, dlatego leczenie metronidazolem można rozpocząć dopiero po upływie 2 tygodni od zakończenia stosowania disulfiramu2,1,5.
Warfaryna i pochodne kumaryny + metronidazol
Metronidazol nasila działanie przeciwzakrzepowe warfaryny i pochodnych kumaryny, wydłużając czas protrombinowy i zwiększając ryzyko krwawienia, dlatego może być konieczne zmniejszenie dawki leku przeciwzakrzepowego i kontrola czasu protrombinowego. Interakcji nie stwierdzono z heparyną2,1.
Lit + metronidazol
Podczas jednoczesnego stosowania soli litu obserwowano zwiększenie stężenia litu w surowicy z ryzykiem uszkodzenia nerek, dlatego przed leczeniem metronidazolem należy zmniejszyć dawkę litu lub go odstawić, a w trakcie kontrolować stężenie litu, kreatyniny i elektrolitów2,1,5.
Fenytoina i fenobarbital + metronidazol
Leki aktywujące enzymy wątrobowe, takie jak fenytoina i fenobarbital, przyspieszają wydalanie metronidazolu i skracają jego okres półtrwania, zmniejszając stężenie w surowicy, a jednocześnie metronidazol może hamować metabolizm fenytoiny i zwiększać jej stężenie2,1.
Cymetydyna + metronidazol
Cymetydyna, hamując enzymy wątrobowe, może zmniejszać eliminację metronidazolu i wydłużać jego okres półtrwania, prowadząc do zwiększenia stężenia w surowicy2,1.
Busulfan + metronidazol
Metronidazol może znacznie zwiększać stężenie busulfanu w osoczu, co grozi ciężką toksycznością, dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania obu leków2,1.
Cyklosporyna i takrolimus + metronidazol
Metronidazol może zwiększać stężenie cyklosporyny i takrolimusu we krwi, dlatego konieczne jest częste kontrolowanie ich stężenia oraz stężenia kreatyniny2,1.
Fluorouracyl + metronidazol
Metronidazol zmniejsza klirens 5-fluorouracylu i może nasilać jego toksyczność2,1.
Karbamazepina + metronidazol
Metronidazol może hamować metabolizm karbamazepiny i zwiększać jej stężenie w osoczu1.
Leki wydłużające odstęp QT + metronidazol
Metronidazol może wchodzić w interakcje z lekami wydłużającymi odstęp QT (m.in. amiodaronem, terfenadyną, astemizolem, fluorochinolonami, erytromycyną, klarytromycyną), zwiększając ryzyko zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes2,1.
Doustne środki antykoncepcyjne + metronidazol
Podobnie jak inne antybiotyki, metronidazol może w wyjątkowych przypadkach osłabiać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych1.
Mykofenolan mofetylu + metronidazol
Metronidazol, zmieniając florę przewodu pokarmowego, może zmniejszać biodostępność mykofenolanu mofetylu i osłabiać jego działanie immunosupresyjne, co wymaga ścisłego monitorowania1.
Działania niepożądane metronidazolu
⚠ Zaburzenia krwi i układu chłonnego
Agranulocytoza, neutropenia, trombocytopenia i pancytopenia występują bardzo rzadko (), a leukopenia ma nieznaną częstość (). Długotrwałe leczenie może wiązać się z depresją szpiku kostnego2,1.
⚠ Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości
Anafilaksja, aż do wstrząsu anafilaktycznego, występuje rzadko (), a obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka i gorączka mają nieznaną częstość ()2,1.
⚠ Ciężkie reakcje skórne
Zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i rumień wielopostaciowy mają nieznaną częstość (), natomiast wysypka, wykwity krostkowe, świąd i zaczerwienienie skóry występują bardzo rzadko ()2,1.
⚠ Encefalopatia i inne zaburzenia neurologiczne
Encefalopatia, podostry zespół móżdżkowy, drgawki oraz senność i zawroty głowy występują bardzo rzadko (), a obwodowa neuropatia czuciowa, mioklonie, przemijające napady padaczkopodobne i aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych mają nieznaną częstość (). Neuropatia zwykle ustępuje po odstawieniu lub zmniejszeniu dawki leku2,1.
⚠ Zaburzenia wątroby i trzustki
Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, cholestatyczne lub mieszane zapalenie wątroby, żółtaczka i zapalenie trzustki występują bardzo rzadko (), a ciężka hepatotoksyczność oraz ostra niewydolność wątroby u pacjentów z zespołem Cockayne’a mają nieznaną częstość ()2,1.
⚠ Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego
Rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, najczęściej wywołane przez Clostridium difficile i objawiające się ciężką, uporczywą biegunką, występuje rzadko () i może zagrażać życiu1.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Zaburzenia smaku, metaliczny posmak w ustach, zapalenie języka i błony śluzowej jamy ustnej, włochaty język, nudności, wymioty, ból nadbrzusza oraz biegunka mają przy leczeniu doustnym nieznaną częstość ()2,1.
Zaburzenia psychiczne
Zaburzenia psychotyczne, w tym stany splątania i omamy, występują bardzo rzadko (), a nastrój depresyjny ma nieznaną częstość ()2,1.
Zaburzenia oka
Przemijające zaburzenia widzenia, takie jak podwójne widzenie i krótkowzroczność, występują bardzo rzadko (), a neuropatia lub zapalenie nerwu wzrokowego mają nieznaną częstość ()2,1.
Ciemne zabarwienie moczu
Ciemniejsze zabarwienie moczu, spowodowane metabolitami metronidazolu, występuje bardzo rzadko ()2,1.
Nadkażenia grzybicze
Nadkażenia grzybicze Candida, w tym zakażenia narządów płciowych, są przy leczeniu doustnym częste ()1.
Działania niepożądane postaci dopochwowych
Po podaniu dopochwowym do krwi przenika tylko część dawki, dlatego działania ogólnoustrojowe są rzadkie. Przy stosowaniu żelu dopochwowego często () występują kandydoza pochwy, bóle i zawroty głowy, dolegliwości żołądkowo-jelitowe oraz świąd, pieczenie i dyskomfort w obrębie pochwy, a niezbyt często () nudności, biegunka, parestezje, przebarwienie moczu i zaburzenia miesiączkowania4. Przy stosowaniu globulek opisano m.in. kandydozę narządów płciowych, metaliczny smak w ustach, nudności, ból głowy, ciemne zabarwienie moczu oraz podrażnienie i świąd pochwy5.
Działania niepożądane postaci na skórę
Preparaty na skórę powodują głównie objawy miejscowe: często () suchą skórę, rumień, świąd, uczucie dyskomfortu (pieczenie, kłucie), podrażnienie skóry oraz przejściowe pogorszenie objawów trądziku, a niezbyt często () niedoczulicę, mrowienie i drętwienie kończyn, metaliczny smak w ustach i nudności3,6,7.
Działania niepożądane maści stomatologicznej
Po podaniu maści na dziąsła działania niepożądane występują rzadko () i obejmują głównie zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, bóle brzucha)8.
Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.
Ciąża a metronidazol
Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych metronidazol przenika przez barierę łożyska, dlatego jego stosowanie w postaci doustnej oraz w globulkach dopochwowych jest przeciwwskazane w pierwszym trymestrze ciąży, a w drugim i trzecim trymestrze dopuszczalne tylko wtedy, gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają ryzyko dla płodu2,1,5. Preparaty na skórę można stosować w ciąży wyłącznie w razie zdecydowanej konieczności, a maści stomatologicznej w leczeniu chorób przyzębia nie należy stosować u kobiet w ciąży3,8.
Karmienie piersią a metronidazol
Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych metronidazol przenika do mleka kobiecego, osiągając w nim stężenia zbliżone do stężeń w osoczu, dlatego w okresie karmienia piersią nie należy go podawać, a jeśli leczenie jest konieczne, trzeba przerwać karmienie2,1,5. Również maści stomatologicznej w leczeniu chorób przyzębia nie zaleca się kobietom karmiącym piersią8.
Produkty handlowe z metronidazolem
| Preparat | Postać | Kategoria dostępności |
|---|---|---|
| Metronidazol Aurovitas | tabletki powlekane 250 mg | Rp |
| Metronidazol Chema | maść stomatologiczna 100 mg/g | Rp |
| Metronidazol Polpharma | tabletki 250 mg | Rp |
| Metronidazol Ziaja | żel dopochwowy 7,5 mg/g | Rp |
| Rozex | emulsja na skórę 7,5 mg/g | Rp |
| Rozex | krem 7,5 mg/g | Rp |
| Rozex | żel 7,5 mg/g | Rp |
| Vilantrin | globulki 500 mg | Rp |
Źródła
- ChPL Metronidazol Aurovitas (metronidazol), 250 mg, tabletki powlekane. Aurovitas ↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩
- ChPL Metronidazol Polpharma (metronidazol), 250 mg, tabletki. Polpharma ↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩
- ChPL Rozex (metronidazol), 7,5 mg/g, żel. Galderma ↩↩↩↩↩↩↩↩
- ChPL Metronidazol Ziaja (metronidazol), 7,5 mg/g, żel dopochwowy. ZIAJA ↩↩↩↩↩↩↩
- ChPL Vilantrin (metronidazol), 500 mg, globulki. Farmina ↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩↩
- ChPL Rozex (metronidazol), 7,5 mg/g, krem. Galderma ↩↩↩
- ChPL Rozex (metronidazol), 7,5 mg/g, emulsja na skórę. Galderma ↩↩↩
- ChPL Metronidazol Chema (metronidazol), 100 mg/g, maść. Chema-Elektromet Spółdzielnia Pracy ↩↩↩↩↩↩↩↩
Zaloguj się, aby czytać dalej
Pełne opracowania opieka.farm – w tym materiały Rx – są dostępne dla zalogowanych. Załóż bezpłatne konto zawodowe: zajmuje minutę i odblokowuje całą bazę wiedzy.