Topiramat

Lek przeciwpadaczkowy i przeciwmigrenowy, sklasyfikowany jako monosacharyd z podstawioną grupą sulfaminianową. Dostępny wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w postaciach doustnych – tabletkach powlekanych oraz kapsułkach twardych. Jest lekiem wielowskazaniowym: stosuje się go zarówno w leczeniu padaczki (w monoterapii i w terapii uzupełniającej), jak i w zapobieganiu napadom migreny u dorosłych.

Topiramat jest lekiem o wąskim profilu bezpieczeństwa, którego wydawanie wymaga szczególnej czujności. Podany kobiecie w ciąży może powodować poważne wady wrodzone i zahamowanie wzrostu płodu, dlatego jego stosowanie u dziewcząt i kobiet w wieku rozrodczym objęte jest programem zapobiegania ciąży. Do innych istotnych zagrożeń należą kamica nerkowa, kwasica metaboliczna, zaburzenia funkcji poznawczych i mowy oraz ostra krótkowzroczność z wtórną jaskrą z zamkniętym kątem przesączania.

Działanie topiramatu

Topiramat to lek przeciwpadaczkowy nowej generacji, chemicznie odmienny od pozostałych leków tej grupy – jest pochodną cukru (monosacharydu) z przyłączoną grupą sulfaminianową. Dokładny mechanizm jego działania przeciwpadaczkowego i przeciwmigrenowego nie został w pełni poznany, a skuteczność wynika z kilku równocześnie zachodzących działań na komórki nerwowe.

Lek hamuje nadmierną pobudliwość neuronów na kilka sposobów jednocześnie: blokuje zależne od napięcia kanały sodowe, nasila hamujące działanie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) oraz osłabia pobudzające przekaźnictwo glutaminianergiczne. W odróżnieniu od benzodiazepin i barbituranów działa na inny podtyp receptora GABA i nie wydłuża czasu otwarcia kanałów jonowych. Dodatkowo słabo hamuje anhydrazę węglanową, co nie odpowiada za działanie przeciwpadaczkowe, ale tłumaczy część działań niepożądanych (kwasica metaboliczna, kamica nerkowa).

Efekt leczniczy topiramatu buduje się stopniowo, dlatego leczenie rozpoczyna się od małej dawki, którą powoli zwiększa się aż do dawki skutecznej. Nie ma potrzeby rutynowego oznaczania stężenia leku w osoczu, ponieważ nie stwierdzono wyraźnej zależności między stężeniem a skutecznością i tolerancją leczenia.

Farmakologia

Topiramat blokuje w sposób zależny od czasu potencjały czynnościowe wielokrotnie wywoływane przez podtrzymywaną depolaryzację neuronów, co wskazuje na blokowanie zależnych od napięcia kanałów sodowych. Zwiększa częstość, z jaką GABA aktywuje receptory GABA-A, i nasila zdolność GABA do indukowania przepływu jonów chlorkowych do neuronów, nasilając w ten sposób hamujące przekaźnictwo w ośrodkowym układzie nerwowym¹.

Działanie to nie jest blokowane przez flumazenil, a topiramat nie wydłuża czasu otwarcia kanałów jonowych, co odróżnia go od barbituranów. Lek antagonizuje pobudzające działanie kwasu kainowego wobec receptorów glutaminianergicznych typu kainowego i AMPA, nie wpływając na receptory typu NMDA. Ponadto topiramat hamuje niektóre izoenzymy anhydrazy węglanowej, jednak znacznie słabiej niż acetazolamid, a to działanie nie stanowi głównej składowej jego aktywności przeciwpadaczkowej².

Farmakokinetyka

Topiramat jest szybko i dobrze wchłaniany, a pokarm nie wpływa w istotny sposób na jego dostępność. Po doustnym podaniu 100 mg średnie stężenie maksymalne w osoczu (C_max) wynosi 1,5 µg/ml i jest osiągane w ciągu 2 do 3 godzin (t_max). Średni stopień wchłaniania wynosi co najmniej 81%¹. Tabletki powlekane i kapsułki twarde są względem siebie biorównoważne².

Wiązanie z białkami osocza jest niewielkie i wynosi od 13 do 17%. Objętość dystrybucji zmienia się odwrotnie proporcjonalnie do dawki i wynosi od 0,55 do 0,80 l/kg, a u kobiet jest o około 50% mniejsza niż u mężczyzn ze względu na większą zawartość tkanki tłuszczowej, co nie ma następstw klinicznych².

U zdrowych ochotników metabolizm topiramatu jest niewielki (około 20%), jednak u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki przeciwpadaczkowe indukujące enzymy sięga on 50%. Lek nie wytwarza klinicznie istotnych czynnych metabolitów¹.

Główną drogą eliminacji są nerki – wydalają co najmniej 81% dawki, w tym około 66% w postaci niezmienionej. Klirens nerkowy wynosi w przybliżeniu 17 do 18 ml/min, a klirens osoczowy 20 do 30 ml/min. Okres półtrwania (t_½) wynosi około 21 godzin, a stan stacjonarny osiągany jest po 4 do 8 dniach. Farmakokinetyka topiramatu ma przebieg liniowy. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek klirens jest zmniejszony, dlatego wymagają oni mniejszych dawek, a lek jest skutecznie usuwany podczas hemodializy¹.

Wskazania leków z topiramatem

Wskazania są wspólne dla obu postaci doustnych (tabletek powlekanych i kapsułek twardych) i obejmują dwa odrębne obszary: leczenie padaczki oraz zapobieganie migrenie. Wszystkie preparaty wydawane są na receptę.

W padaczce topiramat stosuje się w monoterapii częściowych napadów padaczkowych, z wtórnym uogólnieniem lub bez, oraz pierwotnie uogólnionych napadów kloniczno-tonicznych u osób dorosłych, młodzieży i dzieci w wieku powyżej 6 lat¹.

W terapii uzupełniającej lek stosuje się u dzieci w wieku 2 lat i starszych, u młodzieży i u dorosłych z częściowymi napadami padaczkowymi z wtórnym uogólnieniem lub bez, albo z pierwotnie uogólnionymi napadami toniczno-klonicznymi, a także w leczeniu napadów padaczkowych związanych z zespołem Lennoxa-Gastauta².

W zapobieganiu migrenie topiramat jest wskazany u osób dorosłych, po dokładnym rozważeniu innych metod leczenia. Nie jest zalecany w leczeniu ostrego napadu bólu głowy, a u dzieci nie zaleca się jego stosowania w leczeniu ani w zapobieganiu migrenie z powodu niewystarczających danych¹.

Dawkowanie topiramatu

Leczenie zawsze rozpoczyna się od małej dawki (zwykle 25 mg na noc), którą stopniowo zwiększa się w odstępach jedno- lub dwutygodniowych aż do dawki skutecznej, dostosowanej do odpowiedzi klinicznej. Kapsułki twarde są przeznaczone dla pacjentów, którzy nie mogą połykać tabletek, na przykład dzieci i osób w podeszłym wieku – można je połknąć w całości albo otworzyć i wysypać zawartość na małą ilość miękkiego pokarmu, którą należy natychmiast połknąć bez żucia³. Tabletek powlekanych nie należy dzielić, a lek można przyjmować niezależnie od posiłków⁴.

Wskazanie i grupa	Dawka docelowa (po stopniowym zwiększaniu)	Dawka maksymalna i uwagi
Monoterapia padaczki, dorośli	100–200 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych	maksymalnie 500 mg na dobę, start od 25 mg na noc przez tydzień1
Monoterapia padaczki, dzieci powyżej 6 lat	około 100 mg na dobę (około 2,0 mg/kg mc.)	start od 0,5–1 mg/kg mc. na noc, zwiększanie o 0,5–1 mg/kg mc.2
Terapia uzupełniająca padaczki, dorośli	200–400 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych	start od 25–50 mg na noc, dawka 200 mg jako najmniejsza skuteczna5
Terapia uzupełniająca padaczki, dzieci od 2 lat	około 5–9 mg/kg mc. na dobę w dwóch dawkach podzielonych	start od 25 mg (lub mniej) na noc, zwiększanie o 1–3 mg/kg mc.6
Zapobieganie migrenie, dorośli	100 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych	start od 25 mg na noc, niektórzy pacjenci odnoszą korzyść z 50 mg na dobę2

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 70 ml/min lub mniej) zaleca się zastosowanie połowy zwykłej dawki początkowej i podtrzymującej, a w dniu hemodializy podaje się dawkę uzupełniającą równą w przybliżeniu połowie dawki dobowej². Odstawianie topiramatu, podobnie jak innych leków przeciwpadaczkowych, powinno przebiegać stopniowo, aby zminimalizować ryzyko nasilenia napadów¹.

Istotne przeciwwskazania do stosowania topiramatu

Ciąża w zapobieganiu migrenie

W zapobieganiu migrenie topiramat jest bezwzględnie przeciwwskazany w czasie ciąży, ponieważ w tym wskazaniu ryzyko dla płodu nie jest równoważone przez korzyść niemożliwą do uzyskania w inny sposób².

Ciąża w leczeniu padaczki

W leczeniu padaczki topiramat jest przeciwwskazany w ciąży, chyba że nie ma odpowiedniego leczenia alternatywnego. Wynika to z ryzyka poważnych wad wrodzonych, przy jednoczesnym poważnym zagrożeniu, jakie dla ciąży stanowi niekontrolowana padaczka¹.

Kobiety w wieku rozrodczym niestosujące skutecznej antykoncepcji

Topiramat jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują wysoce skutecznej antykoncepcji. Jedynym wyjątkiem jest kobieta chora na padaczkę, dla której nie ma odpowiedniej alternatywy, ale która planuje ciążę i jest w pełni poinformowana o ryzyku².

Środki ostrożności przy wydawaniu topiramatu

Program zapobiegania ciąży i teratogenność

Topiramat podawany kobiecie w ciąży może powodować poważne wady wrodzone (w szczególności rozszczep wargi i podniebienia, spodziectwo) oraz zahamowanie wzrostu płodu. Przed rozpoczęciem leczenia u kobiety w wieku rozrodczym należy wykonać test ciążowy, a pacjentka musi być w pełni poinformowana o ryzyku i stosować wysoce skuteczną antykoncepcję przez cały czas leczenia i przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu. Do opakowania dołączona jest karta pacjenta, a materiały edukacyjne obejmują także rodziców i opiekunów dziewcząt, którym należy przypomnieć o kontakcie ze specjalistą w momencie pierwszej miesiączki².

Kamica nerkowa i nawodnienie

U niektórych pacjentów, zwłaszcza z predyspozycją do kamicy, topiramat zwiększa ryzyko powstawania kamieni nerkowych i związanych z tym objawów, takich jak kolka nerkowa czy ból w okolicy lędźwiowej. Czynnikami ryzyka są wcześniejsze kamienie, kamica w wywiadzie rodzinnym oraz nadmierne wydalanie wapnia z moczem. Podczas leczenia bardzo ważne jest zapewnienie odpowiedniego nawodnienia, które zmniejsza to ryzyko¹.

Kwasica metaboliczna

Topiramat może wywołać hiperchloremiczną kwasicę metaboliczną z prawidłową luką anionową na skutek hamowania nerkowej anhydrazy węglanowej i zmniejszenia stężenia wodorowęglanów w surowicy. Przewlekła, nieleczona kwasica zwiększa ryzyko kamicy nerkowej, nefrokalcynozy i osteopenii, a u dzieci może spowolnić tempo wzrostu. Zaleca się oznaczanie stężenia wodorowęglanów w surowicy, zwłaszcza gdy pojawiają się objawy takie jak pogłębiony oddech, duszność, jadłowstręt, nudności czy nadmierne zmęczenie².

Ostra krótkowzroczność i wtórna jaskra z zamkniętym kątem przesączania

U pacjentów przyjmujących topiramat zgłaszano zespół nagłej krótkowzroczności z wtórną jaskrą z zamkniętym kątem przesączania, objawiający się nagłym pogorszeniem ostrości widzenia i bólem gałki ocznej, zwykle w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. W odróżnieniu od pierwotnej jaskry z wąskim kątem zespół ten obserwowano zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Postępowanie polega na jak najszybszym odstawieniu topiramatu i obniżeniu ciśnienia wewnątrzgałkowego, ponieważ nieleczone może prowadzić do całkowitej utraty wzroku¹.

Zaburzenia funkcji poznawczych i mowy

Podczas leczenia topiramatem opisywano u dorosłych zaburzenia funkcji poznawczych, w tym spowolnienie procesów myślowych, upośledzenie pamięci i zaburzenia ekspresji mowy, które niekiedy wymagały zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia. Wpływ leku na procesy poznawcze u dzieci nie został dostatecznie zbadany².

Zmniejszone pocenie i przegrzanie u dzieci

Podczas stosowania topiramatu zgłaszano przypadki zmniejszonego wydzielania potu (oligohydrozy). Zmniejszone pocenie i podwyższenie temperatury ciała mogą wystąpić szczególnie u małych dzieci narażonych na wysokie temperatury otoczenia, dlatego istotne jest odpowiednie nawodnienie przed i w trakcie wysiłku fizycznego lub przebywania w upale¹.

Myśli i zachowania samobójcze

U pacjentów przyjmujących leki przeciwpadaczkowe odnotowano myśli i zachowania samobójcze, a metaanaliza badań wykazała niewielkie zwiększenie tego ryzyka, którego nie można wykluczyć także dla topiramatu. W badaniach klinicznych zdarzenia samobójcze występowały u 0,5% pacjentów leczonych topiramatem, czyli niemal 3 razy częściej niż w grupie placebo. Pacjentów i ich opiekunów należy poinformować o konieczności zasięgnięcia porady lekarza w razie wystąpienia takich objawów².

Ciężkie reakcje skórne

U pacjentów otrzymujących topiramat zgłaszano ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona i toksyczną nekrolizę naskórka. Pacjentów należy poinformować o objawach tych reakcji, a w razie ich podejrzenia natychmiast przerwać stosowanie leku².

Hiperamonemia i encefalopatia

Podczas leczenia topiramatem zgłaszano przypadki hiperamonemii z encefalopatią lub bez niej, zależne od dawki i częstsze przy jednoczesnym stosowaniu kwasu walproinowego. U pacjentów, u których wystąpi niewyjaśniony letarg lub zmiany stanu psychicznego, należy oznaczyć stężenie amoniaku¹.

Żółcień pomarańczowa FCF (E110) w tabletkach Etopro

Tabletki powlekane Etopro w mocy 100 mg zawierają żółcień pomarańczową FCF (E110), która może powodować reakcje alergiczne¹.

Nietolerancja sacharozy w kapsułkach Topamax

Kapsułki twarde Topamax zawierają sacharozę, dlatego nie powinni ich przyjmować pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy².

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Topiramat wywiera niewielki lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Działa na ośrodkowy układ nerwowy i może powodować senność, zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia, które mogą być niebezpieczne przy kierowaniu pojazdami, zwłaszcza do czasu ustalenia indywidualnej reakcji pacjenta na lek¹.

Interakcje topiramatu

Fenytoina i karbamazepina + topiramat

Fenytoina i karbamazepina zmniejszają stężenie topiramatu w osoczu, dlatego rozpoczęcie lub przerwanie ich stosowania może wymagać dostosowania dawki topiramatu. W nielicznych przypadkach dodanie topiramatu do leczenia fenytoiną może zwiększyć jej stężenie, dlatego u pacjentów z objawami toksyczności zaleca się monitorowanie stężenia fenytoiny¹.

Hormonalne środki antykoncepcyjne + topiramat

Topiramat, zwłaszcza w dawkach od 200 do 800 mg na dobę, może zmniejszać ekspozycję na etynyloestradiol i osłabiać skuteczność antykoncepcji hormonalnej, nawet gdy nie występują krwawienia międzymiesiączkowe. Kobietom stosującym antykoncepcję hormonalną należy zalecić dodatkowo mechaniczną metodę antykoncepcji oraz zgłaszanie zmian rytmu krwawień².

Kwas walproinowy + topiramat

Jednoczesne stosowanie topiramatu z kwasem walproinowym wiązało się ze zwiększeniem stężenia amoniaku we krwi z towarzyszącą encefalopatią lub bez niej, a także z przypadkami hipotermii (obniżenia temperatury ciała poniżej 35°C). Objawy te mogą wystąpić po rozpoczęciu leczenia topiramatem lub po zwiększeniu jego dawki dobowej¹.

Alkohol i inne leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy + topiramat

Ze względu na hamujący wpływ topiramatu na ośrodkowy układ nerwowy oraz jego niepożądany wpływ na funkcje poznawcze zaleca się ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z alkoholem lub innymi środkami działającymi hamująco na ośrodkowy układ nerwowy².

Lit + topiramat

Podczas jednoczesnego stosowania z topiramatem obserwowano zmiany układowej ekspozycji na lit, dlatego zaleca się monitorowanie jego stężenia we krwi¹.

Warfaryna + topiramat

U pacjentów leczonych topiramatem w skojarzeniu z warfaryną stwierdzano zmniejszenie czasu protrombinowego i wartości INR, dlatego należy regularnie kontrolować INR².

Hydrochlorotiazyd + topiramat

Dodanie hydrochlorotiazydu do leczenia topiramatem zwiększa stężenie maksymalne i pole pod krzywą topiramatu (odpowiednio o 27% i 29%) i może wymagać dostosowania jego dawki. Oba leki zmniejszają stężenie potasu, a efekt ten jest większy przy ich jednoczesnym stosowaniu¹.

Metformina, pioglitazon i glibenklamid + topiramat

Topiramat wpływa na farmakokinetykę leków przeciwcukrzycowych, zwiększając ekspozycję na metforminę i zmniejszając ekspozycję na pioglitazon oraz glibenklamid. Przy dołączaniu lub odstawianiu topiramatu u pacjentów leczonych tymi lekami należy zwrócić szczególną uwagę na kontrolę cukrzycy².

Digoksyna + topiramat

Topiramat nieznacznie zmniejsza pole pod krzywą stężenia digoksyny (o 12%), dlatego przy rozpoczynaniu lub przerywaniu jego stosowania u pacjentów leczonych digoksyną zaleca się rutynowe monitorowanie jej stężenia w surowicy¹.

Dziurawiec zwyczajny + topiramat

Podczas jednoczesnego stosowania topiramatu z zielem dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) obserwowano zmniejszenie stężenia topiramatu we krwi i osłabienie jego skuteczności².

Środki sprzyjające kamicy nerkowej + topiramat

Topiramat stosowany jednocześnie z innymi środkami mogącymi wywołać kamicę nerkową może zwiększać ryzyko jej powstawania, dlatego należy unikać takich połączeń¹.

Działania niepożądane topiramatu

Profil działań niepożądanych topiramatu jest wspólny dla tabletek powlekanych i kapsułek twardych, ponieważ obie postacie zawierają tę samą substancję czynną i są biorównoważne. Do najczęstszych działań należą zaburzenia dotyczące ośrodkowego układu nerwowego, funkcji poznawczych oraz nastroju, a także zmniejszenie masy ciała. Poniższe częstości pochodzą z bazy danych badań klinicznych obejmującej ponad 4000 pacjentów.

⚠ Myśli i zachowania samobójcze

Myśli samobójcze oraz próby samobójcze występują niezbyt często () i stanowią działanie charakterystyczne dla całej grupy leków przeciwpadaczkowych^1,2.

Depresja i zaburzenia nastroju

Depresja jest działaniem bardzo częstym (). Często () występują ponadto lęk, stan splątania, dezorientacja, agresja, zmienny nastrój, pobudzenie i nieprawidłowe zachowanie, a rzadko () mania i hipomania².

Zaburzenia funkcji poznawczych i mowy

Często () występują spowolnienie procesów myślowych, zaburzenia ekspresji mowy, upośledzenie pamięci, amnezja, zaburzenia uwagi oraz upośledzenie funkcji psychomotorycznych. Zaburzenia te należą do najczęstszych powodów zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia¹.

Parestezje, senność i zawroty głowy

Parestezje, senność i zawroty głowy są działaniami bardzo częstymi (). Często () występują także drżenie, niedoczulica, oczopląs, zaburzenia smaku, zaburzenia równowagi, zaburzenia koordynacji ruchowej i letarg².

⚠ Kamica nerkowa

Kamica nerkowa, częstomocz i bolesne oddawanie moczu występują często (), a kamienie w drogach moczowych, kolka nerkowa i ból nerki niezbyt często (). Nefrokalcynozę zgłaszano po wprowadzeniu leku do obrotu¹.

⚠ Kwasica metaboliczna

Kwasica metaboliczna i hipokaliemia występują niezbyt często (), a kwasica hiperchloremiczna oraz zmniejszenie stężenia wodorowęglanów we krwi rzadko ()².

⚠ Ostra krótkowzroczność i jaskra z zamkniętym kątem przesączania

Nieostre i podwójne widzenie występują często (), krótkowzroczność niezbyt często (), jaskra rzadko (), a jaskra z zamkniętym kątem przesączania bardzo rzadko ()¹.

⚠ Ciężkie reakcje skórne

Zespół Stevensa-Johnsona występuje rzadko (), a toksyczna nekroliza naskórka bardzo rzadko (). Łysienie, wysypka i świąd są działaniami częstymi ()².

⚠ Hiperamonemia i encefalopatia

Hiperamonemia oraz encefalopatia związana z hiperamonemią występują rzadko (), a ryzyko rośnie przy jednoczesnym stosowaniu kwasu walproinowego¹.

Zmniejszenie masy ciała i jadłowstręt

Zmniejszenie masy ciała jest działaniem bardzo częstym (), a jadłowstręt i zmniejszony apetyt występują często (). Pacjentów przyjmujących topiramat zaleca się monitorować pod kątem utraty masy ciała².

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Nudności i biegunka występują bardzo często (), a wymioty, zaparcia, ból brzucha i niestrawność często (). Zapalenie trzustki zgłaszano niezbyt często ()¹.

Zmęczenie, drażliwość i przegrzanie

Zmęczenie jest działaniem bardzo częstym (), a gorączka, astenia, drażliwość i zaburzenia chodu występują często (). Hipertermia i brak potu należą do działań niezbyt częstych () i mają szczególne znaczenie u dzieci narażonych na wysokie temperatury².

Zaburzenia krwi

Niedokrwistość występuje często (), leukopenia, małopłytkowość i eozynofilia niezbyt często (), a neutropenia rzadko ()¹.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a topiramat

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych topiramat podawany w ciąży może powodować poważne wady wrodzone, w szczególności rozszczep wargi i podniebienia oraz spodziectwo, a także zahamowanie wzrostu płodu. Dane z rejestrów ciąż wskazują na około 3-krotnie większą częstość poważnych wad wrodzonych po monoterapii topiramatem (4,3%) w porównaniu z grupą nieprzyjmującą leków przeciwpadaczkowych (1,4%), a według rejestrów skandynawskich nawet do 9,5%. Zwiększone jest również ryzyko niskiej masy urodzeniowej oraz zbyt małej masy ciała w stosunku do wieku ciążowego (18% wobec 5%). Niektóre dane sugerują zwiększone ryzyko zaburzeń neurorozwojowych u dzieci narażonych na topiramat w życiu płodowym².

W zapobieganiu migrenie topiramat jest bezwzględnie przeciwwskazany w ciąży, a w leczeniu padaczki dopuszczalny tylko wtedy, gdy nie ma odpowiedniej alternatywy, przy czym nie należy nagle przerywać leczenia, ponieważ niekontrolowana padaczka również zagraża ciąży. Kobietę, która zajdzie w ciążę podczas leczenia, należy niezwłocznie skierować do specjalisty¹.

Karmienie piersią a topiramat

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych topiramat jest w znacznym stopniu wydzielany z mlekiem kobiecym. U noworodków i niemowląt karmionych piersią przez matki przyjmujące lek obserwowano biegunkę, senność, drażliwość oraz nieprawidłowy przyrost masy ciała. Należy podjąć decyzję, czy zaniechać karmienia piersią, czy przerwać leczenie topiramatem, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki².

Produkty handlowe z topiramatem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Etopro	tabletki powlekane 25 mg	Rp
Etopro	tabletki powlekane 50 mg	Rp
Etopro	tabletki powlekane 100 mg	Rp
Etopro	tabletki powlekane 200 mg	Rp
Topamax	kapsułki twarde 15 mg	Rp
Topamax	kapsułki twarde 25 mg	Rp