opieka.farm
Substancja czynna ·Alprazolam
Zaloguj się
Substancje czynne / Neurologia i psychiatria
benzodiazepina (lęk, zespół lęku napadowego)

Alprazolam

Lek przeciwlękowy (anksjolityk) z grupy pochodnych benzodiazepiny, a ściślej triazolobenzodiazepina, stosowany w krótkotrwałym objawowym leczeniu nasilonych stanów lękowych u dorosłych. Wydawany wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych w postaci tabletek (0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg oraz 2 mg). Ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji, nadużywania i uzależnienia leczenie powinno trwać możliwie najkrócej, maksymalnie 2–4 tygodnie łącznie z okresem stopniowego odstawiania.

Zapisz

Lek przeciwlękowy (anksjolityk) z grupy pochodnych benzodiazepiny, a ściślej triazolobenzodiazepina, stosowany w krótkotrwałym objawowym leczeniu nasilonych stanów lękowych u dorosłych. Wydawany wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych w postaci tabletek (0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg oraz 2 mg). Ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji, nadużywania i uzależnienia leczenie powinno trwać możliwie najkrócej, maksymalnie 2–4 tygodnie łącznie z okresem stopniowego odstawiania.

Działanie alprazolamu

Alprazolam jest triazolobenzodiazepiną, czyli benzodiazepiną z dodatkowym pierścieniem triazolowym. Podobnie jak wszystkie benzodiazepiny działa przeciwlękowo, uspokajająco i nasennie, zmniejsza napięcie mięśni oraz działa przeciwdrgawkowo, przy czym w dawkach terapeutycznych na pierwszy plan wysuwa się jego działanie przeciwlękowe. Mechanizm polega na nasileniu naturalnego hamowania przekaźnictwa nerwowego w ośrodkowym układzie nerwowym, w którym pośredniczy kwas gamma-aminomasłowy (GABA).

Poszczególne benzodiazepiny różnią się przede wszystkim farmakokinetyką, co decyduje o ich odmiennym zastosowaniu w lecznictwie. Alprazolam należy do benzodiazepin o pośrednim czasie działania.

Farmakologia

Alprazolam jest triazolobenzodiazepiną. Wszystkie benzodiazepiny wykazują jakościowo podobne właściwości przeciwlękowe, uspokajająco-nasenne, zmniejszające napięcie mięśni oraz przeciwdrgawkowe, różnią się natomiast farmakokinetyką determinującą ich zastosowanie. Przyjmuje się, że działanie benzodiazepin opiera się na nasileniu hamowania neuronalnego, w którym pośredniczy kwas gamma-aminomasłowy1,2.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym stężenie maksymalne (Cmax) w osoczu osiągane jest po 1–2 godzinach1,2.

Okres półtrwania (t½) alprazolamu wynosi 12–15 godzin, a u osób w podeszłym wieku średnio 16 godzin. W warunkach in vitro alprazolam wiąże się z białkami surowicy w 80%1,2.

Alprazolam podlega metabolizmowi przede wszystkim na drodze oksydacji. Jego głównymi metabolitami są alfa-hydroksyalprazolam i pochodna benzofenonu, których stężenie w osoczu jest bardzo małe. Aktywność biologiczna alfa-hydroksyalprazolamu jest około połowę mniejsza niż aktywność samego alprazolamu, a pochodna benzofenonu prawie nie wykazuje aktywności biologicznej. Okresy półtrwania metabolitów są tego samego rzędu wielkości co alprazolamu1,2.

Eliminacja alprazolamu i jego metabolitów odbywa się głównie przez nerki1,2.

Wskazania leków z alprazolamem

Alprazolam, dostępny wyłącznie na receptę, jest wskazany w krótkotrwałym leczeniu objawowym stanów lękowych u osób dorosłych1,2.

Lek jest wskazany wyłącznie w przypadku ciężkich zaburzeń, w których objawy są nasilone, uniemożliwiają pacjentowi prawidłowe funkcjonowanie lub są dla niego bardzo uciążliwe. Nie zaleca się długotrwałego leczenia, a czas stosowania nie powinien przekraczać 2–4 tygodni łącznie z okresem stopniowego zmniejszania dawki1,2.

Dawkowanie alprazolamu

Grupa Dawka początkowa Maksymalnie na dobę
Dorośli 0,25 mg lub 0,5 mg trzy razy na dobę 4 mg w dawkach podzielonych
Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni 0,25 mg dwa lub trzy razy na dobę zwiększać stopniowo wg tolerancji
Ciężka niewydolność wątroby nie stosować (przeciwwskazane)
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat nie stosować

Alprazolam należy stosować w najmniejszej możliwej skutecznej dawce, przez możliwie najkrótszy czas i maksymalnie przez 2–4 tygodnie, aby nie dopuścić do ataksji lub nadmiernego uspokojenia. Dawkę zwiększa się stopniowo w zależności od reakcji pacjenta, podając większą dawkę wieczorem. Po zakończeniu leczenia dawkę należy zmniejszać stopniowo, aby uniknąć objawów zespołu odstawienia1,2.

Pacjenci, którzy wcześniej nie przyjmowali leków psychotropowych, wymagają mniejszych dawek niż pacjenci uprzednio przyjmujący leki uspokajające, przeciwdepresyjne lub nasenne oraz osoby uzależnione od alkoholu1.

Istotne przeciwwskazania do stosowania alprazolamu

Ciężka niewydolność wątroby

Alprazolam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby1,2.

Ciężka niewydolność oddechowa

Alprazolam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową1,2.

Zespół bezdechu sennego

Alprazolam jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem bezdechu nocnego1,2.

Miastenia

Alprazolam jest przeciwwskazany u pacjentów z nużliwością mięśni (myasthenia gravis)1,2.

Wiek poniżej 18 lat

Alprazolamu nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ nie potwierdzono w tej grupie jego bezpieczeństwa ani skuteczności1,2.

Środki ostrożności przy wydawaniu alprazolamu

Ograniczony czas leczenia

Czas trwania leczenia powinien być jak najkrótszy i nie dłuższy niż 2–4 tygodnie, a jego wydłużenie wymaga ponownej oceny stanu pacjenta. Już przy rozpoczęciu terapii pacjenta należy poinformować o konieczności ograniczenia czasu leczenia, o stopniowym zmniejszaniu dawki podczas odstawiania oraz o możliwości wystąpienia objawów odstawienia1,2.

Ryzyko uzależnienia i nadużywania

W trakcie stosowania benzodiazepin, w tym alprazolamu, może dojść do rozwoju uzależnienia oraz zależności psychicznej lub fizycznej, a ryzyko to zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów skłonnych do nadużywania leków i alkoholu, gdyż są oni szczególnie predysponowani do rozwoju uzależnienia, które może jednak wystąpić także po dawkach terapeutycznych i u osób bez czynników ryzyka. Alprazolam bywa nadużywany i może zostać przekazany osobie, której go nie przepisano, dlatego pacjentom należy przepisywać jak najmniejszą ilość leku oraz informować ich o właściwym przechowywaniu i usuwaniu niewykorzystanego produktu1,2.

Tolerancja

Tolerancja lub konieczność zwiększania dawki w przypadku alprazolamu występuje rzadko, choć jest możliwa. Zjawisko tolerancji wykazano dla działania uspokajającego alprazolamu, lecz nie dla działania przeciwlękowego, a po kilku tygodniach stosowania może wystąpić zmniejszenie nasennego działania benzodiazepin1,2.

Objawy odstawienia

W przypadku zależności nagłe przerwanie leczenia wiąże się z wystąpieniem objawów odstawienia, takich jak ból głowy, bóle mięśni, skrajny lęk, napięcie, niepokój, dezorientacja i drażliwość, a w cięższych przypadkach derealizacja, depersonalizacja, nadwrażliwość na światło, hałas i dotyk, drętwienie kończyn, omamy lub napady padaczki. Ponieważ przy benzodiazepinach o krótkim czasie działania objawy odstawienia mogą wystąpić już w przerwie między dawkami, dawkę należy zawsze zmniejszać stopniowo1,2.

Jednoczesne stosowanie opioidów

Jednoczesne stosowanie alprazolamu z opioidami może prowadzić do znacznego uspokojenia, depresji oddechowej, śpiączki oraz zgonu, dlatego takie skojarzenie należy ograniczyć wyłącznie do pacjentów, u których alternatywne leczenie jest niewystarczające, stosując najmniejsze skuteczne dawki przez możliwie najkrótszy czas. Pacjentów i ich opiekunów należy uważnie obserwować oraz poinformować o objawach depresji oddechowej i nadmiernego uspokojenia1,2.

Ryzyko samobójstw u pacjentów z depresją

U pacjentów z depresją i tendencjami samobójczymi należy zachować szczególne środki ostrożności i przepisywać lek w wyliczonej ilości, ponieważ stany lękowe współistnieją z depresją i zwiększoną liczbą samobójstw. Benzodiazepin nie należy stosować w monoterapii depresji, gdyż może to wywołać lub nasilić ryzyko prób samobójczych, a w związku ze stosowaniem alprazolamu u pacjentów z depresją zgłaszano epizody hipomanii i manii1,2.

Reakcje paradoksalne

Podczas stosowania benzodiazepin może wystąpić reakcja paradoksalna, obejmująca niepokój ruchowy, pobudzenie psychoruchowe, drażliwość, agresję, urojenia, gniew, koszmary senne, omamy, psychozy oraz inne zaburzenia zachowania. W razie ich wystąpienia leczenie należy przerwać, a prawdopodobieństwo takich reakcji jest większe u dzieci oraz u osób w podeszłym wieku1,2.

Niepamięć następcza

Alprazolam, podobnie jak inne benzodiazepiny, może wywoływać niepamięć następczą, występującą najczęściej kilka godzin po przyjęciu leku, dlatego pacjentowi należy zapewnić 7–8 godzin nieprzerwanego snu1,2.

Pacjenci w podeszłym wieku i ryzyko upadków

U pacjentów w podeszłym wieku lub osłabionych zaleca się stosowanie najmniejszej skutecznej dawki, aby zapobiec ataksji lub nadmiernemu uspokojeniu. Benzodiazepiny należy stosować u nich ostrożnie ze względu na ryzyko sedacji i osłabienia mięśni, które mogą prowadzić do upadków, często z poważnymi skutkami1,2.

Niewydolność oddechowa oraz zaburzenia nerek i wątroby

Ze względu na ryzyko depresji oddechowej mniejsza dawka jest zalecana u pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową. Ostrożność zaleca się także u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby, natomiast w ciężkiej niewydolności wątroby lek jest przeciwwskazany1,2.

Jaskra z zamkniętym kątem przesączania

U pacjentów z ostrą jaskrą z zamkniętym kątem przesączania należy zastosować odpowiednie środki ostrożności1,2.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Alprazolam wywiera znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Sedacja, niepamięć, upośledzenie koncentracji i osłabienie czynności mięśni mogą niekorzystnie wpływać na te czynności, a ryzyko zaburzenia czujności jest większe przy niedostatecznej ilości snu. Pacjentów należy ostrzec, aby nie prowadzili pojazdów ani nie obsługiwali maszyn oraz aby w trakcie leczenia nie spożywali alkoholu i nie przyjmowali leków działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy1,2.

Interakcje alprazolamu

Alkohol + alprazolam

W okresie leczenia alprazolamem nie wolno spożywać alkoholu, ponieważ nasila on addytywnie depresyjny wpływ leku na ośrodkowy układ nerwowy, w tym depresję oddechową1,2.

Opioidy + alprazolam

Jednoczesne stosowanie alprazolamu z opioidami zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki oraz zgonu wskutek addytywnego działania depresyjnego na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego dawkowanie i czas takiego leczenia należy ograniczyć. W przypadku opioidowych leków przeciwbólowych może dochodzić do nasilenia euforii, co może prowadzić do zwiększenia zależności psychicznej1,2.

Leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy + alprazolam

Jednoczesne stosowanie alprazolamu z lekami przeciwpsychotycznymi (neuroleptykami), nasennymi, przeciwlękowymi i uspokajającymi, przeciwdepresyjnymi, przeciwdrgawkowymi, środkami znieczulającymi oraz lekami przeciwhistaminowymi o działaniu sedacyjnym może nasilać depresyjny wpływ na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego wymaga zachowania ostrożności1,2.

Azolowe leki przeciwgrzybicze + alprazolam

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania alprazolamu z ketokonazolem, itrakonazolem, pozakonazolem, worykonazolem ani innymi lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli, ponieważ jako inhibitory CYP3A4 mogą one zwiększać stężenie alprazolamu i nasilać jego działanie1,2.

Nefazodon, fluwoksamina, cymetydyna + alprazolam

Jednoczesne podawanie nefazodonu lub fluwoksaminy około dwukrotnie zwiększa pole pod krzywą (AUC) dla alprazolamu, dlatego przy stosowaniu alprazolamu z nefazodonem, fluwoksaminą lub cymetydyną zaleca się szczególną ostrożność i ewentualne zmniejszenie dawki1,2.

Inne inhibitory CYP3A4 + alprazolam

Przy jednoczesnym stosowaniu alprazolamu z fluoksetyną, propoksyfenem, doustnymi środkami antykoncepcyjnymi, sertraliną, diltiazemem lub antybiotykami makrolidowymi, takimi jak erytromycyna, klarytromycyna czy troleandomycyna, zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności1,2.

Rytonawir + alprazolam

Interakcje między inhibitorami proteazy HIV, takimi jak rytonawir, a alprazolamem są złożone i zależą od czasu trwania leczenia. Krótkotrwałe podawanie małych dawek rytonawiru zmniejsza klirens alprazolamu, wydłuża jego okres półtrwania i nasila działanie kliniczne, natomiast długotrwałe stosowanie znosi ten efekt hamujący wskutek indukcji CYP3A. Taka interakcja wymaga modyfikacji dawki lub przerwania leczenia alprazolamem1,2.

Digoksyna + alprazolam

Podczas jednoczesnego stosowania alprazolamu opisywano zwiększenie stężenia digoksyny w osoczu, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku, dlatego takich pacjentów należy uważnie monitorować w kierunku objawów toksyczności digoksyny1,2.

Imipramina i dezypramina + alprazolam

Przy jednoczesnym stosowaniu alprazolamu w dawkach dobowych dochodzących do 4 mg z imipraminą i dezypraminą odnotowano w stanie stacjonarnym średnie zwiększenie stężenia w osoczu imipraminy o 31% i dezypraminy o 20%, przy czym nie ustalono jeszcze klinicznego znaczenia tych zmian1,2.

Działania niepożądane alprazolamu

Uzależnienie, nadużywanie i objawy odstawienia

Uzależnienie występuje niezbyt często (), a zespół odstawienia leku – z nieznaną częstością ()1,2. Stosowanie benzodiazepin, nawet w dawkach terapeutycznych, może prowadzić do rozwoju zależności psychicznej i fizycznej, a nagłe przerwanie leczenia lub szybkie zmniejszenie dawki wywołuje objawy odstawienia i zjawiska z odbicia, w tym zmiany nastroju, lęk, zaburzenia snu i pobudzenie psychoruchowe. Nasilone objawy odstawienia obserwuje się szczególnie często u pacjentów długotrwale leczonych dużymi dawkami1,2.

Zaburzenia psychiczne i reakcje paradoksalne

Depresja jest działaniem częstym ()1,2. Stan splątania, dezorientacja, zmniejszenie lub zwiększenie libido, lęk, bezsenność i nerwowość występują niezbyt często (), a mania, omamy, gniew i pobudzenie – rzadko ()1,2. Hipomania, agresywne i wrogie zachowanie, zaburzenia myślenia, zwiększona aktywność psychoruchowa oraz nadużywanie leku mają nieznaną częstość ()1,2. Większość tych objawów wiąże się z reakcjami paradoksalnymi, których prawdopodobieństwo jest większe u dzieci i osób w podeszłym wieku1,2.

Zaburzenia układu nerwowego i niepamięć

Uspokojenie, senność, ataksja, zaburzenia pamięci, zaburzenia mowy, zawroty głowy i ból głowy są działaniami częstymi ()1,2. Zaburzenia równowagi, nieprawidłowa koordynacja ruchów, zaburzenia koncentracji, nadmierna potrzeba snu, letarg i drżenie występują niezbyt często (), a niepamięć oraz zaburzenia układu nerwowego autonomicznego i dystonia – rzadko ()1,2.

⚠ Depresja oddechowa i objawy ciężkie

Następujące działania benzodiazepin obserwowano rzadko lub bardzo rzadko (/): zaburzenia motoryki, padaczkę, objawy paranoi, depersonalizację, agranulocytozę oraz reakcje alergiczne i anafilaktyczne1,2. Depresja oddechowa może wystąpić w razie przedawkowania oraz przy jednoczesnym stosowaniu z opioidami, alkoholem lub innymi lekami hamującymi ośrodkowy układ nerwowy1,2.

⚠ Zaburzenia wątroby

Zapalenie wątroby, czynnościowe zaburzenia wątroby oraz żółtaczka występują rzadko ()1,2.

Zaburzenia żołądka i jelit

Zaparcia i suchość w jamie ustnej są działaniami częstymi (), nudności występują niezbyt często (), a inne zaburzenia żołądkowo-jelitowe – rzadko ()1,2.

Zaburzenia oka

Nieostre widzenie występuje niezbyt często (), a zwiększenie ciśnienia wewnątrzgałkowego ma nieznaną częstość ()1,2.

Zaburzenia skóry

Zapalenie skóry występuje niezbyt często (), a obrzęk naczynioruchowy i reakcje nadwrażliwości na światło mają nieznaną częstość ()1,2.

Osłabienie siły mięśniowej

Osłabienie siły mięśniowej występuje niezbyt często ()1,2.

Zaburzenia nerek, dróg moczowych i czynności płciowych

Nietrzymanie moczu oraz zaburzenia czynności płciowych występują niezbyt często (), a zatrzymanie moczu i nieregularne miesiączkowanie mają nieznaną częstość ()1,2.

Zaburzenia ogólne i zmiany masy ciała

Zmęczenie i drażliwość są działaniami częstymi (), zmniejszenie i zwiększenie masy ciała występują niezbyt często (), a obrzęki obwodowe mają nieznaną częstość ()1,2.

Zaburzenia endokrynologiczne i metaboliczne

Hiperprolaktynemia ma nieznaną częstość (), a zmniejszenie apetytu występuje niezbyt często ()1,2.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a alprazolam

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych alprazolam nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży ani w okresie, gdy pacjentka planuje ciążę. Dane dotyczące działania teratogennego są sprzeczne, a niektóre wczesne badania wykazały dwukrotny wzrost ryzyka rozszczepów wargi i podniebienia. Stosowanie dużych dawek w drugim lub trzecim trymestrze powodowało ograniczenie ruchów płodu i zmienny rytm jego serca1,2.

Podawanie alprazolamu w ostatnim etapie ciąży, nawet w małych dawkach, może wywołać u noworodka zespół dziecka wiotkiego z hipotonią osiową i trudnościami ze ssaniem, a w przypadku dużych dawek – depresję oddechową lub bezdech oraz hipotermię. Po kilku dniach od urodzenia mogą wystąpić objawy odstawienia, takie jak nadpobudliwość, pobudzenie i drżenie, dlatego noworodka należy obserwować1,2.

Karmienie piersią a alprazolam

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych alprazolamu nie należy stosować w okresie karmienia piersią, ponieważ przenika on do mleka ludzkiego w małych stężeniach1,2.

Produkty handlowe z alprazolamem

Preparat Postać Kategoria dostępności
Afobam tabletki 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg Rp
Xanax tabletki 0,25 mg, 0,5 mg, 1 mg, 2 mg Rp
Czytasz fragment

Zaloguj się, aby czytać dalej

Pełne opracowania opieka.farm – w tym materiały Rx – są dostępne dla zalogowanych. Załóż bezpłatne konto zawodowe: zajmuje minutę i odblokowuje całą bazę wiedzy.

Pełne opracowania i karty
Ulubione i „ostatnio czytane"
„Co nowego od ostatniej wizyty"
Materiały i treści Rx
Autor
Redakcja portalu
Opracowanie zespołu
Publikacja: 18.07.2026 Ostatnia aktualizacja: 19.07.2026