Lorazepam

Lek przeciwlękowy i uspokajający z grupy pochodnych benzodiazepiny (1,4-benzodiazepina), stosowany doraźnie i krótkotrwale w zaburzeniach lękowych oraz w zaburzeniach snu związanych z lękiem. Wydawany wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych w postaci tabletek (drażowanych lub zwykłych) o mocy 1 mg i 2,5 mg. Ze względu na ryzyko rozwoju tolerancji i uzależnienia leczenie powinno trwać możliwie najkrócej, a produkt należy odstawiać stopniowo, nigdy nagle.

Działanie lorazepamu

Lorazepam jest benzodiazepiną o działaniu przeciwlękowym, uspokajającym i nasennym, wykazującą dodatkowo słabsze działanie przeciwdrgawkowe i rozluźniające mięśnie szkieletowe. Podobnie jak inne benzodiazepiny nasila hamujące działanie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA) w ośrodkowym układzie nerwowym, dzięki czemu zmniejsza napięcie emocjonalne, lęk i pobudzenie.

Lorazepam jest benzodiazepiną krótko działającą, o właściwościach ogólnych zbliżonych do diazepamu¹.

Farmakologia

Lorazepam należy do grupy pochodnych 1,4-benzodiazepiny i działa na wiele struktur ośrodkowego układu nerwowego, przede wszystkim na układ limbiczny i podwzgórze, czyli struktury związane z regulacją czynności emocjonalnych. Jak wszystkie benzodiazepiny nasila hamujące działanie neuronów GABA-ergicznych w obrębie kory mózgowej, hipokampu, móżdżku, wzgórza i podwzgórza².

Istnieją swoiste dla benzodiazepin miejsca wiązania, będące białkowymi strukturami błonowymi połączonymi z kompleksem złożonym z receptora GABA-A oraz kanału chlorkowego. Działanie lorazepamu polega na zmianie czułości receptora GABA-ergicznego, co zwiększa jego powinowactwo do GABA. Następstwem aktywacji receptora benzodiazepinowego lub GABA-A jest zwiększenie napływu jonów chlorkowych do wnętrza neuronu, co prowadzi do hiperpolaryzacji błony komórkowej i zahamowania czynności neuronów. Klinicznie lorazepam działa przeciwlękowo i nasennie, a słabiej rozluźnia napięcie mięśni szkieletowych i działa przeciwdrgawkowo².

Farmakokinetyka

Lorazepam dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, szybko i niemal całkowicie. Stężenie maksymalne (C_max) we krwi występuje po około 2 godzinach, a po doustnym podaniu 2 mg wynosi 20 ng/ml². Przyjęcie tabletek po posiłku może opóźniać wchłanianie leku¹.

Lorazepam w około 85–90% wiąże się z białkami osocza, przenika przez barierę krew–płyn mózgowo-rdzeniowy, przez łożysko oraz do mleka kobiecego^2,1.

Metabolizm lorazepamu przebiega w wątrobie, gdzie w wyniku sprzęgania z kwasem glukuronowym powstaje nieaktywny glukuronian lorazepamu. Lorazepam nie ma aktywnych metabolitów, nie jest w znaczącym stopniu hydroksylowany ani nie jest substratem enzymów N-dealkilujących układu CYP450. Okres półtrwania (t_½) wynosi około 12 godzin, a według charakterystyki produktu Lorazepam Orion od około 12 do 16 godzin. Wydalanie zachodzi głównie z moczem w postaci glukuronianu lorazepamu (70–75% dawki)^2,1.

U pacjentów w podeszłym wieku obserwowano statystycznie istotne zmniejszenie całkowitego klirensu, jednak okres półtrwania w fazie eliminacji nie zmieniał się w istotny sposób. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby nie obserwowano zmiany klirensu lorazepamu. Hemodializa nie wpływa istotnie na farmakokinetykę niezmienionego lorazepamu, natomiast w znaczącym stopniu usuwa z osocza jego nieaktywny glukuronian¹.

Wskazania leków z lorazepamem

Lorazepam, dostępny wyłącznie na receptę, jest wskazany doraźnie i krótkotrwale w zaburzeniach lękowych różnego pochodzenia, w tym towarzyszących chorobom układu krążenia i chorobom przewodu pokarmowego, oraz w zaburzeniach snu związanych ze stanami wzmożonego lęku².

Charakterystyka produktu Lorazepam Orion określa wskazania jako krótkotrwałe leczenie zaburzeń lękowych u dorosłych oraz krótkotrwałe usuwanie lęku i niepokoju związanego z objawami depresji. Produkt jest wskazany tylko wtedy, gdy leczenie niefarmakologiczne okazało się nieskuteczne, a choroba jest ciężka, wyniszczająca lub powoduje nadmierny niepokój. Niepokój i napięcie związane ze stresem dnia codziennego z reguły nie wymagają stosowania leków przeciwlękowych¹.

Nie zaleca się długotrwałego stosowania lorazepamu. Czas trwania leczenia zwykle nie powinien przekraczać 2–4 tygodni, włączając stopniowe odstawianie leku, a przed ewentualnym przedłużeniem leczenia należy ocenić jego zasadność. Leczenie nie powinno przekraczać maksymalnie 2–3 miesięcy, ponieważ stosunek korzyści do ryzyka staje się mniej korzystny wraz z czasem stosowania¹.

Dawkowanie lorazepamu

Grupa	Dawka jednorazowa i dobowa	Maksymalnie na dobę
Dorośli – zaburzenia lękowe (Lorafen)	początkowo 2–3 mg na dobę w 2–3 dawkach podzielonych, dawka podtrzymująca zwykle do 6 mg na dobę	10 mg
Dorośli – zaburzenia snu związane z lękiem (Lorafen)	2–4 mg przed snem	4 mg
Dorośli – zaburzenia lękowe (Lorazepam Orion)	2–3 mg na dobę w dawkach podzielonych (zakres 1–7,5 mg), największa dawka przed snem	7,5 mg
Dorośli – bezsenność w wyniku lęku (Lorazepam Orion)	1–2 mg przed snem	2 mg
Pacjenci w podeszłym wieku lub osłabieni	dawkę początkową zmniejszyć o około 50% (Lorazepam Orion: początkowo 1 mg na dobę w 2 dawkach)	wg tolerancji
Dzieci poniżej 12 lat	nie stosować (bezpieczeństwo i skuteczność nieustalone)	–

Dawkowanie i czas leczenia należy ustalać indywidualnie dla każdego pacjenta, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie krótki czas. Dawkę lorazepamu należy zwiększać stopniowo, zaczynając od dawki przyjmowanej wieczorem².

U pacjentów z zaburzoną czynnością nerek lub wątroby zaleca się indywidualne ustalanie dawki, zwykle mniejszej lub podawanej w wydłużonych odstępach. Produktu nie należy odstawiać nagle – konieczne jest zawsze stopniowe zmniejszanie dawki^2,1.

Istotne przeciwwskazania do stosowania lorazepamu

Ciężka niewydolność oddechowa

Lorazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością oddechową, ponieważ benzodiazepiny mogą hamować czynność ośrodka oddechowego^2,1.

Zespół bezdechu sennego

Lorazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem bezdechu sennego^2,1.

Ciężka niewydolność wątroby

Lorazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, u których jego stosowanie może prowadzić do encefalopatii. Charakterystyka produktu Lorafen wymienia w tej pozycji także ciężką niewydolność nerek^2,1.

Miastenia

Lorazepam jest przeciwwskazany u pacjentów z miastenią (myasthenia gravis)^2,1.

Jaskra z wąskim kątem przesączania

Charakterystyka produktu Lorafen wskazuje jako przeciwwskazanie jaskrę z wąskim kątem przesączania².

Ostra porfiria

Charakterystyka produktu Lorafen wymienia jako przeciwwskazanie ostrą porfirię, ponieważ lorazepam może nasilać objawy tej choroby².

Zatrucie alkoholem lub lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy

Charakterystyka produktu Lorafen wskazuje jako przeciwwskazanie zatrucie alkoholem lub lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy².

Środki ostrożności przy wydawaniu lorazepamu

Ryzyko uzależnienia i tolerancji

Długotrwałe stosowanie benzodiazepin, przez kilka tygodni, może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku oraz do uzależnienia psychicznego i fizycznego. Ryzyko uzależnienia zwiększa się wraz z dawką i czasem trwania leczenia i jest większe u pacjentów uzależnionych od alkoholu, narkotyków lub leków w wywiadzie oraz u pacjentów z zaburzeniami osobowości. Charakterystyka produktu Lorazepam Orion podkreśla, że uzależnienie może rozwinąć się także podczas przyjmowania dawek terapeutycznych, i wskazuje, aby nie stosować produktu u osób uzależnionych^2,1.

Objawy odstawienia i zjawisko z odbicia

W przypadku rozwinięcia się uzależnienia nagłe odstawienie leku powoduje objawy odstawienia, takie jak bóle głowy, bóle mięśni, niepokój, napięcie, splątanie, zaburzenia snu i drażliwość, a w cięższych przypadkach utrata poczucia rzeczywistości, nadwrażliwość na dźwięk, światło i dotyk, drętwienie i mrowienie kończyn, omamy oraz drgawki. Podczas odstawiania może przejściowo wystąpić zjawisko z odbicia, czyli nasilenie objawów, które były przyczyną zastosowania leku. Aby ograniczyć to ryzyko, lek należy odstawiać stopniowo, a u pacjentów przyjmujących duże dawki lub stosujących lek dłużej niż 4 tygodnie odstawianie powinno odbywać się pod kontrolą lekarza. Pacjenta należy poinformować na początku leczenia, że trwa ono krótko i wymaga stopniowego zmniejszania dawki^2,1.

Ryzyko związane z jednoczesnym stosowaniem opioidów

Jednoczesne stosowanie lorazepamu i opioidów może powodować sedację, depresję oddechową, śpiączkę i zgon. Z tego względu takie skojarzenie należy rezerwować dla pacjentów, u których alternatywne sposoby leczenia nie są możliwe, stosując najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas. Pacjentów oraz ich opiekunów należy poinformować o objawach depresji oddechowej i sedacji, a chorych ściśle obserwować^2,1.

Niepamięć następcza

Lorazepam, jak inne benzodiazepiny, może wywołać niepamięć następczą, występującą najczęściej po kilku godzinach od przyjęcia leku, a ryzyko jej wystąpienia zwiększa się przy większych dawkach. Objawom niepamięci może towarzyszyć zachowanie nieadekwatne do sytuacji, dlatego pacjentowi należy zapewnić możliwość nieprzerwanego snu trwającego od 7 do 8 godzin^2,1.

Reakcje psychiczne i paradoksalne

Podczas stosowania benzodiazepin obserwowano reakcje paradoksalne, takie jak niepokój, pobudzenie, drażliwość, agresja, złość, urojenia, koszmary senne, omamy, psychozy i inne niewłaściwe zachowania. W razie ich wystąpienia należy przerwać leczenie. Reakcje te są bardziej prawdopodobne u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku^2,1.

Pacjenci w podeszłym wieku i ryzyko upadków

Lorazepam należy stosować ostrożnie u pacjentów w podeszłym wieku ze względu na ryzyko nadmiernej sedacji i osłabienia układu mięśniowo-szkieletowego, co w tej populacji zwiększa ryzyko upadków i ich ciężkich następstw. U tych pacjentów należy stosować zmniejszoną dawkę^2,1.

Niewydolność oddechowa

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością oddechową należy stosować mniejszą dawkę ze względu na możliwość wystąpienia depresji oddechowej^2,1.

Zaburzenia czynności wątroby i nerek

U pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby lub nerek dawkowanie należy starannie dostosować, często kontrolując pacjenta, ponieważ wystarczająca może być mniejsza dawka. Benzodiazepiny mogą wywoływać encefalopatię u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub nasilać już istniejącą encefalopatię wątrobową, dlatego lorazepam należy stosować ostrożnie u pacjentów z encefalopatią wątrobową¹.

Depresja i skłonności samobójcze

Benzodiazepin nie należy stosować w monoterapii depresji ani lęku związanego z depresją, ponieważ może to nasilić tendencje samobójcze. U pacjentów z depresją benzodiazepiny mogą działać odhamowująco i wyzwalać skłonności samobójcze, dlatego należy stosować u nich jedynie minimalne dawki i nie stosować produktu u chorych z depresją bez odpowiedniego leczenia przeciwdepresyjnego^2,1.

Kontrola morfologii i czynności wątroby

W czasie przedłużonego leczenia lorazepamem wskazane jest okresowe badanie krwi wraz z rozmazem oraz analiza moczu. Podczas leczenia benzodiazepinami u niektórych pacjentów występowały trombocytopenia, agranulocytoza lub pancytopenia oraz zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, dlatego przy powtarzaniu cyklu leczenia należy okresowo kontrolować morfologię krwi i czynność wątroby^2,1.

Reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy

Podczas leczenia benzodiazepinami zgłaszano ciężkie reakcje anafilaktyczne oraz obrzęk naczynioruchowy obejmujący język, nagłośnię lub krtań, występujący po pierwszej lub kolejnej dawce, który może prowadzić do niedrożności dróg oddechowych, a nawet do zgonu. Benzodiazepin nie wolno stosować u pacjentów, u których w przeszłości wystąpił obrzęk naczynioruchowy związany z tymi lekami¹.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Lorazepam wywiera umiarkowany lub znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn poprzez działanie uspokajające, nasenne i zwiotczające mięśnie, a także z powodu możliwości wystąpienia senności, zawrotów głowy, niepamięci oraz zaburzeń czujności i koncentracji. Ryzyko zaburzeń czujności zwiększa się, gdy czas snu jest niewystarczający. Pacjent powinien unikać prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn do czasu ustalenia, czy lek wpływa na jego zdolność wykonywania tych czynności^2,1.

Interakcje lorazepamu

Opioidy + lorazepam

Jednoczesne stosowanie lorazepamu z opioidami zwiększa ryzyko sedacji, depresji oddechowej, śpiączki i zgonu z powodu sumującego się depresyjnego działania na ośrodkowy układ nerwowy. Dawka i czas jednoczesnego stosowania powinny być ograniczone. Ponadto opioidowe leki przeciwbólowe w połączeniu z benzodiazepinami mogą nasilać euforię i prowadzić do szybszego rozwoju uzależnienia psychicznego^2,1.

Alkohol + lorazepam

Alkohol nasila hamujące działanie lorazepamu na ośrodkowy układ nerwowy, dlatego pacjenci przyjmujący lorazepam nie powinni pić alkoholu^2,1.

Leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy + lorazepam

Jednoczesne stosowanie lorazepamu z lekami działającymi depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy, takimi jak neuroleptyki i leki przeciwpsychotyczne, przeciwlękowe, uspokajające, przeciwdepresyjne, nasenne, przeciwpadaczkowe, narkotyczne leki przeciwbólowe, środki do znieczulenia ogólnego, leki przeciwhistaminowe działające uspokajająco oraz leki zwiotczające mięśnie szkieletowe, nasila działanie uspokajające, wpływ na układ oddechowy i parametry hemodynamiczne. Jeśli to możliwe, należy unikać takich połączeń, a gdy są konieczne, stosować mniejsze dawki lorazepamu^2,1.

Inhibitory cytochromu P450 + lorazepam

Metabolizm lorazepamu zachodzi przy udziale enzymów cytochromu P450, głównie CYP3A. Inhibitory tych enzymów, takie jak cymetydyna, disulfiram, fluwoksamina, fluoksetyna, omeprazol, erytromycyna i ketokonazol, zwalniają biotransformację lorazepamu oraz innych benzodiazepin i mogą nasilać ich działanie².

Induktory cytochromu P450 + lorazepam

Induktory enzymów cytochromu P450, takie jak ryfampicyna, fenytoina i karbamazepina, przyspieszają biotransformację lorazepamu i innych benzodiazepin i mogą osłabiać ich działanie². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion również wskazuje, że ryfampicyna może nasilać metabolizm lorazepamu¹.

Leki przeciwpadaczkowe + lorazepam

Badania interakcji między benzodiazepinami a lekami przeciwpadaczkowymi dostarczyły sprzecznych wyników, obejmujących zarówno zmniejszenie, jak i zwiększenie stężeń substancji czynnych. Jednoczesne stosowanie fenobarbitalu może dawać addytywne działanie na ośrodkowy układ nerwowy, a działania niepożądane mogą być bardziej widoczne w przypadku pochodnych hydantoiny lub barbituranów¹.

Walproinian + lorazepam

Walproinian może hamować glukuronidację lorazepamu, zwiększając jego stężenie w surowicy i ryzyko senności, dlatego w przypadku jednoczesnego podawania dawki lorazepamu należy zmniejszyć o około 50%¹.

Probenecyd + lorazepam

Jednoczesne stosowanie probenecydu może powodować szybszy początek lub przedłużenie działania lorazepamu wskutek wydłużenia okresu półtrwania i zmniejszenia całkowitego klirensu, dlatego dawki lorazepamu należy zmniejszyć o około 50%¹.

Klozapina + lorazepam

Jednoczesne stosowanie klozapiny i lorazepamu może powodować znaczne uspokojenie, nadmierne ślinienie i ataksję¹.

Kofeina, teofilina i aminofilina + lorazepam

Kofeina, teofilina i aminofilina mogą zmniejszać skuteczność benzodiazepin, w tym lorazepamu¹.

Leki przeciwnadciśnieniowe + lorazepam

Leki przeciwnadciśnieniowe, rozszerzające naczynia i moczopędne mogą nasilać działanie hipotensyjne w skojarzeniu z lorazepamem, co dotyczy inhibitorów konwertazy angiotensyny, antagonistów receptora angiotensyny II, antagonistów kanału wapniowego, leków alfa- i beta-adrenolitycznych, moksonidyny, azotanów, hydralazyny, minoksydylu i nitroprusydku sodu¹.

Doustne środki antykoncepcyjne + lorazepam

Doustne środki antykoncepcyjne mogą osłabiać działanie lorazepamu².

Działania niepożądane lorazepamu

Sedacja, senność i zaburzenia psychoruchowe

Senność i spowolnienie reakcji są działaniami bardzo częstymi () według charakterystyki produktu Lorafen². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion wymienia uspokojenie i senność jako bardzo częste (), a wydłużony czas reakcji, zaburzenia koncentracji i zaburzenia równowagi jako działania o nieznanej częstości ()¹.

Zawroty głowy, ataksja i inne zaburzenia układu nerwowego

Charakterystyka produktu Lorafen podaje jako częste () bóle i zawroty głowy, stany splątania i dezorientacji, ataksję, a także dyzartrię z mową zamazaną i zaburzenia pamięci, natomiast drżenie, reakcje pozapiramidowe i śpiączkę wymienia jako działania o nieznanej częstości ()². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion podaje ataksję i zawroty głowy jako częste (), bóle głowy i zmniejszenie czujności jako niezbyt częste (), przemijającą niepamięć następczą lub zaburzenia pamięci jako rzadkie (), a objawy pozapiramidowe, drżenie, dyzartrię, drgawki i śpiączkę jako bardzo rzadkie ()¹.

Reakcje paradoksalne, uzależnienie i myśli samobójcze

Charakterystyka produktu Lorafen wymienia jako działania o nieznanej częstości () myśli i próby samobójcze, uzależnienie psychiczne i fizyczne, zespół odstawienia po nagłym przerwaniu leczenia oraz reakcje paradoksalne, takie jak niepokój psychoruchowy, bezsenność, zwiększona pobudliwość i agresywność, drżenie mięśniowe i drgawki². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion podaje brak zahamowań, euforię oraz myśli i próby samobójcze jako bardzo rzadkie (), reakcje paradoksalne (lęk, pobudzenie, wrogość, agresja, gniew, zaburzenia snu, bezsenność, pobudzenie seksualne, omamy) również jako bardzo rzadkie (), a uzależnienie jako działanie o nieznanej częstości ()¹.

Dezorientacja, depresja i zaburzenia emocjonalne

Charakterystyka produktu Lorafen wymienia jako częste () dezorientację, zaburzenia emocjonalne, brak samokontroli, impulsywność, euforię, zaburzenia snu oraz ujawnienie się wcześniej istniejącej, niezdiagnozowanej depresji². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion podaje dezorientację, depresję i ujawnienie depresji jako częste (), a zmiany libido, osłabienie orgazmu i stłumienie emocji jako niezbyt częste ()¹.

Zaburzenia widzenia

Zaburzenia widzenia, w tym widzenie niewyraźne i podwójne, są działaniem częstym () według charakterystyki produktu Lorafen² i niezbyt częstym () według charakterystyki produktu Lorazepam Orion¹.

Zaburzenia żołądka i jelit

Charakterystyka produktu Lorafen podaje jako częste () nudności, dolegliwości żołądkowe i uczucie suchości w jamie ustnej². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion wymienia nudności i zaburzenia żołądkowo-jelitowe jako niezbyt częste (), a zaparcia jako bardzo rzadkie ()¹.

Osłabienie mięśni

Osłabienie mięśni jest działaniem częstym () według obu charakterystyk produktów^2,1.

Zmęczenie i osłabienie ogólne

Charakterystyka produktu Lorazepam Orion podaje zmęczenie jako bardzo częste (), astenię jako częstą (), a hipotermię jako bardzo rzadką (), natomiast zespół odstawienia ma nieznaną częstość ()¹. Charakterystyka produktu Lorafen wymienia ogólne osłabienie i omdlenia jako działania o nieznanej częstości ()².

⚠ Depresja oddechowa i bezdech

Charakterystyka produktu Lorazepam Orion wymienia jako bardzo rzadkie () depresję oddechową, bezdech, nasilenie bezdechu sennego oraz nasilenie obturacyjnej choroby płuc, przy czym stosowanie benzodiazepin, w tym lorazepamu, może powodować depresję oddechową prowadzącą do zgonu¹.

⚠ Reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy

Charakterystyka produktu Lorafen wymienia reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidalne jako działania bardzo rzadkie ()². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion podaje reakcje nadwrażliwości oraz reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne jako bardzo rzadkie (), a obrzęk naczynioruchowy jako działanie o nieznanej częstości ()¹.

⚠ Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Zaburzenia w składzie morfologicznym krwi są działaniem bardzo rzadkim () według charakterystyki produktu Lorafen². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion wymienia dyskrazję krwi (trombocytopenię, agranulocytozę, pancytopenię) jako działanie rzadkie ()¹.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Charakterystyka produktu Lorafen podaje jako częste () niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferaz oraz zaburzenia czynności wątroby z wystąpieniem żółtaczki². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion wymienia jako rzadkie () zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczkę oraz zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych i fosfatazy alkalicznej¹.

Reakcje skórne

Charakterystyka produktu Lorafen podaje alergiczne reakcje skórne (wysypki, świąd, pokrzywkę) jako działanie częste ()². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion wymienia reakcje skórne jako niezbyt częste (), a skórne reakcje alergiczne i łysienie jako bardzo rzadkie ()¹.

Obniżenie ciśnienia tętniczego i zaburzenia serca

Charakterystyka produktu Lorafen podaje nieznaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi jako działanie częste (), a bradykardię i ból w klatce piersiowej jako działania o nieznanej częstości ()². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion wymienia niskie ciśnienie krwi i obniżenie ciśnienia jako działania bardzo rzadkie ()¹.

Zaburzenia układu moczowego i rozrodczego

Charakterystyka produktu Lorafen wymienia zatrzymanie i nietrzymanie moczu oraz zaburzenia miesiączkowania i zaburzenia libido jako działania o nieznanej częstości ()². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion podaje impotencję jako działanie niezbyt częste ()¹.

Zaburzenia metabolizmu i gospodarki wodnej

Charakterystyka produktu Lorafen podaje brak apetytu jako działanie o nieznanej częstości ()². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion wymienia zmiany apetytu jako niezbyt częste (), a zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) i hiponatremię jako bardzo rzadkie ()¹.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a lorazepam

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych stosowanie lorazepamu w ciąży jest przeciwwskazane lub niezalecane, zwłaszcza w pierwszym i ostatnim (trzecim) trymestrze, ponieważ dane wskazują na teratogenny wpływ benzodiazepin i możliwość wystąpienia wad wrodzonych. Benzodiazepiny przenikają przez łożysko i docierają do płodu^2,1.

Stosowanie lorazepamu w ostatnim trymestrze lub w okresie okołoporodowym może powodować u noworodka obniżenie temperatury ciała i ciśnienia, zaburzenia rytmu serca, zmniejszenie aktywności, hipotonię, zaburzenia oddychania i bezdech oraz osłabienie odruchu ssania i problemy z karmieniem. U dzieci matek przyjmujących benzodiazepiny przewlekle w późnym okresie ciąży może rozwinąć się uzależnienie fizyczne z ryzykiem wystąpienia objawów zespołu odstawiennego po urodzeniu, a glukuronidacja lorazepamu może kompetycyjnie hamować sprzęganie bilirubiny i prowadzić do hiperbilirubinemii u noworodków. Kobiety w wieku rozrodczym należy poinformować, aby zgłosiły się do lekarza w razie planowania ciąży lub jej podejrzenia, a w trakcie leczenia stosowały skuteczną antykoncepcję^2,1.

Karmienie piersią a lorazepam

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych lorazepam przenika do mleka kobiecego i wpływa na karmione piersią noworodki i niemowlęta, u których obserwowano ospałość i niezdolność do ssania. Charakterystyka produktu Lorafen wskazuje, że podczas terapii lorazepamem nie należy karmić piersią, a jeśli podanie leku matce karmiącej jest konieczne, dziecko należy odstawić od piersi². Charakterystyka produktu Lorazepam Orion zaleca podjęcie decyzji o przerwaniu karmienia piersią lub przerwaniu leczenia z uwzględnieniem korzyści dla dziecka i matki oraz obserwowanie niemowlęcia pod kątem działań farmakologicznych leku, w tym ospałości i drażliwości¹.

Produkty handlowe z lorazepamem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Lorafen	tabletki drażowane 1 mg	Rp
Lorafen	tabletki drażowane 2,5 mg	Rp
Lorazepam Orion	tabletki 2,5 mg	Rp