Cyprofloksacyna

Antybiotyk z grupy fluorochinolonów (chinolonów II generacji), o szerokim zakresie działania bakteriobójczego, przeznaczony do leczenia zakażeń bakteryjnych o rozmaitej lokalizacji. Wydawana wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w dwóch grupach postaci ogólnoustrojowych: doustnych tabletkach powlekanych oraz roztworach i koncentratach do sporządzania roztworu do infuzji podawanych dożylnie w warunkach szpitalnych. Ta sama substancja czynna działa więc ogólnoustrojowo niezależnie od drogi podania, a postać dożylna służy do rozpoczynania leczenia ciężkich zakażeń, z możliwie szybką zmianą na leczenie doustne. Cyprofloksacyna należy do leków obciążonych ostrzeżeniami klasy fluorochinolonów o poważnych, niekiedy nieodwracalnych działaniach niepożądanych, dlatego jej stosowanie jest zarezerwowane dla sytuacji, w których korzyść przeważa nad ryzykiem.

Działanie cyprofloksacyny

Cyprofloksacyna jest syntetycznym antybiotykiem fluorochinolonowym, który zabija bakterie, blokując enzymy niezbędne do powielania ich materiału genetycznego. Działa bakteriobójczo na wiele bakterii Gram-ujemnych (między innymi Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, Salmonella i Shigella), a słabiej na bakterie Gram-dodatnie. Nie jest zalecana w zakażeniach wywołanych przez paciorkowce, w tym Streptococcus pneumoniae, ze względu na niewystarczającą skuteczność, a w ciężkich zakażeniach o etiologii mieszanej z bakteriami Gram-dodatnimi i beztlenowymi wymaga skojarzenia z innym antybiotykiem.

Dzięki dobremu przenikaniu do tkanek osiąga wysokie stężenia między innymi w płucach, zatokach, gruczole krokowym i drogach moczowych, co decyduje o jej szerokim zastosowaniu. Postać doustna i dożylna są równoważne pod względem działania ogólnoustrojowego, dlatego po wstępnym leczeniu dożylnym możliwie szybko zmienia się drogę podania na doustną.

Farmakologia

Działanie bakteriobójcze cyprofloksacyny wynika z hamowania dwóch enzymów bakteryjnych, topoizomerazy typu II (gyrazy DNA) oraz topoizomerazy IV, koniecznych do replikacji, transkrypcji, naprawy i rekombinacji DNA bakterii¹. Skuteczność zależy głównie od stosunku maksymalnego stężenia leku w osoczu (Cmax) oraz pola pod krzywą (AUC) do najmniejszego stężenia hamującego wzrost drobnoustroju (MIC)².

Oporność na cyprofloksacynę może rozwijać się w wyniku wielostopniowych mutacji genów kodujących miejsca docelowe działania leku, a także mechanizmów zaburzających przepuszczalność błony lub czynnie usuwających lek z komórki bakteryjnej. Oporność bywa krzyżowa z innymi fluorochinolonami, a szczepy gronkowca opornego na metycylinę są bardzo często oporne również na fluorochinolony¹.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym cyprofloksacyna wchłania się szybko i w znacznym stopniu, głównie z jelita cienkiego, osiągając stężenie maksymalne w osoczu (C_max) po upływie 1 do 2 godzin. Po pojedynczych dawkach od 100 do 750 mg C_max wynosiło od 0,56 do 3,7 mg/l i wzrastało proporcjonalnie do dawki, a całkowita biodostępność wynosi około 70–80%¹.

Cyprofloksacyna w niewielkim stopniu (20–30%) wiąże się z białkami osocza i cechuje się dużą objętością dystrybucji wynoszącą 2–3 l/kg masy ciała, dzięki czemu osiąga wysokie stężenia w tkankach, w płucach, zatokach, gruczole krokowym i drogach moczowych, przekraczające stężenie w osoczu¹.

W metabolizmie powstają cztery metabolity o słabszym niż związek macierzysty działaniu przeciwbakteryjnym, a sama cyprofloksacyna umiarkowanie hamuje izoenzym CYP1A2, co jest źródłem licznych interakcji lekowych¹. Lek jest wydalany głównie w postaci niezmienionej, przez nerki (w moczu odzyskuje się około 45% dawki doustnej) i w mniejszym stopniu z kałem. Okres półtrwania (t_½) w fazie eliminacji u osób z prawidłową czynnością nerek wynosi około 4 do 7 godzin, a w ciężkim zaburzeniu czynności nerek wydłuża się do około 12 godzin, co wymaga dostosowania dawki¹.

Wskazania leków z cyprofloksacyną

Wskazania są wspólne dla postaci doustnej i dożylnej, a wybór drogi podania zależy od ciężkości zakażenia i stanu pacjenta. U dorosłych cyprofloksacynę stosuje się w zakażeniach dolnych dróg oddechowych wywołanych przez bakterie Gram-ujemne, pozaszpitalnym zapaleniu płuc, przewlekłym ropnym zapaleniu ucha środkowego, zaostrzeniu przewlekłego zapalenia zatok, zakażeniach układu moczowego (od niepowikłanego zapalenia pęcherza po ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek), bakteryjnym zapaleniu gruczołu krokowego, zakażeniach układu moczowo-płciowego (w tym rzeżączkowych), zakażeniach przewodu pokarmowego i jamy brzusznej, zakażeniach skóry i tkanek miękkich wywołanych przez bakterie Gram-ujemne, złośliwym zapaleniu ucha zewnętrznego, zakażeniach kości i stawów oraz w zapobieganiu i leczeniu płucnej postaci wąglika¹. Lek jest też wskazany w zapobieganiu inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis oraz można go stosować u pacjentów z gorączką neutropeniczną o prawdopodobnej etiologii bakteryjnej³.

W niepowikłanym ostrym zapaleniu pęcherza moczowego oraz w zaostrzeniu przewlekłej obturacyjnej choroby płuc cyprofloksacynę należy stosować tylko wtedy, gdy zastosowanie innych, powszechnie zalecanych antybiotyków uzna się za niewłaściwe¹.

U dzieci i młodzieży wskazania są węższe i obejmują zakażenia płucno-oskrzelowe wywołane przez Pseudomonas aeruginosa w przebiegu mukowiscydozy, powikłane zakażenia układu moczowego i ostre odmiedniczkowe zapalenie nerek oraz płucną postać wąglika. Leczenie u dzieci powinni zalecać wyłącznie lekarze mający doświadczenie w leczeniu mukowiscydozy lub ciężkich zakażeń wieku dziecięcego, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka związanego z możliwym uszkodzeniem chrząstek stawowych².

Dawkowanie cyprofloksacyny

Dawka zależy od wskazania, ciężkości i miejsca zakażenia, wrażliwości drobnoustroju, czynności nerek, a u dzieci również od masy ciała. Postać doustną przyjmuje się niezależnie od posiłków, natomiast dożylną podaje się w powolnej infuzji.

Postać i wskazanie	Dawka	Uwagi
Tabletki, zakażenia dolnych dróg oddechowych (dorośli)	500 mg do 750 mg dwa razy na dobę	przez 7 do 14 dni1
Tabletki, niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego (dorośli)	250 mg do 500 mg dwa razy na dobę	przez 3 dni, u kobiet przed menopauzą dopuszczalna pojedyncza dawka 500 mg1
Tabletki, powikłane zakażenie układu moczowego, odmiedniczkowe zapalenie nerek (dorośli)	500 mg dwa razy na dobę (do 750 mg dwa razy na dobę)	co najmniej 7–10 dni, w szczególnych przypadkach dłużej1
Tabletki, rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy (dorośli)	500 mg w pojedynczej dawce	jednorazowo1
Tabletki, zakażenia kości i stawów (dorośli)	500 mg do 750 mg dwa razy na dobę	maksymalnie 3 miesiące1
Infuzja dożylna, większość zakażeń (dorośli)	400 mg dwa lub trzy razy na dobę	infuzja 400 mg przez 60 minut, 200 mg przez 30 minut2,4
Tabletki lub infuzja, dzieci z mukowiscydozą (P. aeruginosa)	doustnie 20 mg/kg mc. dwa razy na dobę, dożylnie 10 mg/kg mc. trzy razy na dobę	maksymalnie 750 mg (doustnie) lub 400 mg (dożylnie) na dawkę, przez 10–14 dni1,2

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę zmniejsza się lub wydłuża odstępy między dawkami zależnie od klirensu kreatyniny, aby uniknąć kumulacji leku, natomiast w zaburzeniach czynności wątroby modyfikacja dawki nie jest konieczna¹. Postać dożylną podaje się do dużego naczynia żylnego w powolnej infuzji, co zmniejsza dyskomfort i ryzyko podrażnienia żył, a leczenie dożylne należy jak najszybciej zmienić na doustne⁵.

Tabletki można przyjmować podczas posiłków zawierających nabiał, ale nie należy ich przyjmować równocześnie z produktami mlecznymi ani napojami wzbogacanymi minerałami spożywanymi osobno (nie jako składnik posiłku), ponieważ zmniejszają one wchłanianie leku. W takim przypadku tabletki przyjmuje się 1–2 godziny przed lub co najmniej 4 godziny po tych produktach¹.

Istotne przeciwwskazania do stosowania cyprofloksacyny

Nadwrażliwość na chinolony i fluorochinolony

Cyprofloksacyny nie wolno stosować u osób z nadwrażliwością na tę substancję czynną ani na inne chinolony. Nie jest to typowe, trywialne przeciwwskazanie, ponieważ już po pojedynczej dawce może wystąpić ciężka reakcja alergiczna, w tym anafilaksja i reakcje anafilaktoidalne zagrażające życiu, a u pacjentów z wcześniejszymi ciężkimi działaniami niepożądanymi po chinolonach lub fluorochinolonach leku należy w miarę możliwości unikać¹.

Jednoczesne stosowanie tyzanidyny

Nie wolno podawać cyprofloksacyny razem z tyzanidyną. W badaniu z udziałem zdrowych osób cyprofloksacyna zwiększała stężenie tyzanidyny nawet kilkunastokrotnie, co nasila jej działanie obniżające ciśnienie tętnicze i uspokajające i grozi niebezpiecznym spadkiem ciśnienia oraz nadmierną sennością⁴.

Środki ostrożności przy wydawaniu cyprofloksacyny

Zapalenie i zerwanie ścięgien

Zapalenie ścięgna oraz jego zerwanie, zwłaszcza ścięgna Achillesa i niekiedy obustronne, może wystąpić już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia, a bywa zgłaszane nawet do kilku miesięcy po jego zakończeniu. Ryzyko jest większe u osób starszych, z zaburzeniami czynności nerek, po przeszczepieniu narządu miąższowego oraz leczonych jednocześnie kortykosteroidami, których należy unikać. Po pierwszych objawach (bolesny obrzęk, stan zapalny) trzeba przerwać leczenie i odciążyć chorą kończynę¹.

Tętniak i rozwarstwienie aorty oraz niedomykalność zastawek serca

Badania epidemiologiczne wskazują, że fluorochinolony mogą zwiększać ryzyko tętniaka i rozwarstwienia aorty, zwłaszcza u osób starszych, oraz niedomykalności zastawki aortalnej i mitralnej, w tym przypadków powikłanych pęknięciem i zakończonych zgonem. Lek należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z wywiadem rodzinnym tętniaka, chorobą zastawki serca, zespołem Marfana lub Ehlersa-Danlosa, nadciśnieniem tętniczym czy miażdżycą. Pacjenta należy pouczyć, aby w razie nagłego bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców, a także nagłej duszności, kołatania serca lub obrzęku brzucha i kończyn niezwłocznie zgłosił się po pomoc medyczną².

Neuropatia obwodowa

U pacjentów przyjmujących fluorochinolony zgłaszano polineuropatię czuciową i czuciowo-ruchową objawiającą się parestezjami, niedoczulicą, zaburzeniami czucia lub osłabieniem. Pacjenta należy pouczyć, aby przy pierwszych objawach neuropatii, takich jak ból, pieczenie, mrowienie, zdrętwienie lub osłabienie, przerwał leczenie i skontaktował się z lekarzem, co pozwala zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnej choroby¹.

Zaburzenia ośrodkowego układu nerwowego i reakcje psychotyczne

Cyprofloksacyna może wywoływać drgawki lub obniżać próg drgawkowy, a nawet stan padaczkowy, dlatego wymaga ostrożności u pacjentów z chorobami ośrodkowego układu nerwowego predysponującymi do drgawek. Już po pierwszym podaniu mogą wystąpić reakcje psychotyczne, a rzadko depresja lub psychoza mogą prowadzić do myśli i prób samobójczych. W razie ich wystąpienia leczenie należy przerwać¹.

Długotrwałe, zaburzające sprawność i potencjalnie nieodwracalne działania niepożądane

U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od wieku i wcześniejszych czynników ryzyka, zgłaszano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (utrzymujących się miesiącami lub latami), zaburzających sprawność i potencjalnie nieodwracalnych ciężkich działań niepożądanych, obejmujących jednocześnie różne układy (mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny i zmysły). Po pierwszych objawach jakiegokolwiek ciężkiego działania niepożądanego należy niezwłocznie przerwać leczenie³.

Wydłużenie odstępu QT

Cyprofloksacynę należy stosować ostrożnie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużenia odstępu QT, takimi jak wrodzony zespół długiego QT, jednoczesne przyjmowanie innych leków wydłużających QT, niewyrównane zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hipomagnezemia) czy choroba serca. Na leki wydłużające QT bardziej wrażliwe są osoby w podeszłym wieku i kobiety¹.

Nadwrażliwość na światło

Cyprofloksacyna wywołuje reakcje nadwrażliwości na światło, dlatego podczas leczenia należy unikać bezpośredniego narażenia na intensywne światło słoneczne i promieniowanie UV¹.

Biegunka związana ze stosowaniem antybiotyków

Wystąpienie ciężkiej, uporczywej biegunki w trakcie leczenia lub nawet kilka tygodni po jego zakończeniu może wskazywać na rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy, zagrażające życiu i wymagające natychmiastowej interwencji. W takim przypadku trzeba przerwać stosowanie cyprofloksacyny, a leki hamujące perystaltykę jelit są przeciwwskazane¹.

Zaburzenia czynności nerek i wątroby

Ponieważ cyprofloksacyna jest w znacznym stopniu wydalana w postaci niezmienionej przez nerki, u pacjentów z zaburzeniami ich czynności konieczna jest modyfikacja dawki, a chorego należy dobrze nawodnić i unikać nadmiernej zasadowości moczu ze względu na ryzyko krystalurii¹. Opisywano także martwicę wątroby i zagrażającą życiu niewydolność wątroby, dlatego przy objawach choroby wątroby (brak łaknienia, żółtaczka, ciemny mocz, świąd, tkliwość brzucha) leczenie należy przerwać⁴.

Miastenia i niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej

Lek może nasilać objawy miastenii, dlatego u tych pacjentów stosuje się go ostrożnie. U osób z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej mogą wystąpić reakcje hemolityczne, dlatego cyprofloksacynę stosuje się u nich tylko wtedy, gdy korzyść przeważa nad ryzykiem, obserwując, czy nie dochodzi do hemolizy¹.

Odczyny w miejscu podania dożylnego

Podczas infuzji dożylnej mogą wystąpić miejscowe odczyny na skórze w miejscu wkłucia, częstsze przy infuzji trwającej 30 minut lub krócej i ustępujące wkrótce po jej zakończeniu. Nie stanowią one przeciwwskazania do kolejnego podania, o ile nie nawracają ani się nie nasilają⁶.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Ze względu na działania neurologiczne cyprofloksacyna może wydłużać czas reakcji i zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów oraz obsługiwania maszyn, o czym należy uprzedzić pacjenta¹.

Interakcje cyprofloksacyny

Tyzanidyna + cyprofloksacyna

Jednoczesne podawanie jest przeciwwskazane. Cyprofloksacyna, hamując CYP1A2, silnie zwiększa stężenie tyzanidyny (nawet kilkunastokrotnie), co nasila jej działanie hipotensyjne i uspokajające¹.

Kationy wielowartościowe i produkty mleczne + cyprofloksacyna

Doustne preparaty zawierające wapń, magnez, glin lub żelazo, leki wiążące fosforany, sukralfat oraz leki zobojętniające sok żołądkowy o dużej pojemności buforowej, a także produkty mleczne i napoje wzbogacane minerałami przyjmowane osobno tworzą z cyprofloksacyną nierozpuszczalne kompleksy i zmniejszają jej wchłanianie. Cyprofloksacynę należy przyjmować 1–2 godziny przed lub co najmniej 4 godziny po tych produktach. Ograniczenie to nie dotyczy antagonistów receptora H₂¹.

Teofilina i inne pochodne ksantyn + cyprofloksacyna

Jednoczesne podanie zwiększa stężenie teofiliny w osoczu i może wywołać jej działania niepożądane, bardzo rzadko zagrażające życiu, dlatego należy kontrolować stężenie teofiliny i odpowiednio zmniejszyć jej dawkę. Podwyższone stężenia obserwowano również po kofeinie i pentoksyfilinie¹.

Metotreksat + cyprofloksacyna

Cyprofloksacyna może hamować kanalikowy transport metotreksatu w nerkach, zwiększając jego stężenie w osoczu i ryzyko toksyczności, dlatego jednoczesnego stosowania nie zaleca się³.

Antagoniści witaminy K + cyprofloksacyna

Podawana jednocześnie z antagonistami witaminy K (warfaryna, acenokumarol, fenprokumon, fluindion) cyprofloksacyna może nasilać ich działanie przeciwzakrzepowe i zwiększać wartość INR, dlatego w trakcie i krótko po leczeniu zaleca się częstą kontrolę INR¹.

Cyklosporyna + cyprofloksacyna

Podczas jednoczesnego stosowania obserwowano przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy, dlatego konieczne jest jej częste, dwa razy w tygodniu, oznaczanie².

Leki wydłużające odstęp QT + cyprofloksacyna

Cyprofloksacynę należy stosować ostrożnie z lekami przeciwarytmicznymi klasy IA i III, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, makrolidami i lekami przeciwpsychotycznymi ze względu na sumujące się ryzyko wydłużenia odstępu QT⁶.

Substraty CYP1A2 (klozapina, ropinirol, olanzapina, duloksetyna, agomelatyna) + cyprofloksacyna

Hamując CYP1A2, cyprofloksacyna zwiększa stężenie leków metabolizowanych przez ten izoenzym. Po jej dodaniu stężenia klozapiny i N-demetyloklozapiny rosły o około 29–31%, a wartości Cmax i AUC ropinirolu odpowiednio o 60% i 84%, dlatego zaleca się obserwację kliniczną i dostosowanie dawek tych leków¹.

Syldenafil + cyprofloksacyna

Po jednoczesnym podaniu syldenafilu i cyprofloksacyny wartości Cmax i AUC syldenafilu zwiększały się około dwukrotnie, dlatego lek ten należy stosować ostrożnie, rozważając korzyść wobec ryzyka³.

Probenecyd i fenytoina + cyprofloksacyna

Probenecyd zmniejsza wydzielanie cyprofloksacyny przez nerki i zwiększa jej stężenie w osoczu. Jednoczesne podawanie fenytoiny może z kolei zmieniać jej stężenie (zwiększać lub zmniejszać), dlatego zaleca się jego monitorowanie¹.

Działania niepożądane cyprofloksacyny

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są nudności i biegunka. Częstości podano łącznie dla postaci doustnej i dożylnej, przy czym niektóre działania (wymioty, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferaz, wysypka, odczyn w miejscu wstrzyknięcia) występują częściej przy leczeniu dożylnym lub sekwencyjnym.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Nudności i biegunka występują często (), a wymioty, bóle żołądka, jelit i brzucha, niestrawność oraz wzdęcia niezbyt często ()¹. Przy leczeniu dożylnym lub sekwencyjnym wymioty są działaniem częstym ()².

⚠ Zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków

Zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków, bardzo rzadko o przebiegu śmiertelnym, występuje rzadko (). Zapalenie trzustki jest działaniem o nieznanej częstości ()¹.

⚠ Reakcje nadwrażliwości i anafilaksja

Reakcje alergiczne występują niezbyt często (), obrzęk alergiczny lub naczynioruchowy oraz reakcje anafilaktyczne rzadko (), a zagrażający życiu wstrząs anafilaktyczny i zespół choroby posurowiczej bardzo rzadko ()¹.

⚠ Ciężkie reakcje skórne

Wysypka, świąd i pokrzywka występują niezbyt często (), a reakcje nadwrażliwości na światło rzadko (). Bardzo rzadko () opisywano zespół Stevensa-Johnsona i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, mogące zagrażać życiu, a o nieznanej częstości () ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP) oraz osutkę polekową z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS)¹.

⚠ Zaburzenia ścięgien i mięśni

Bóle mięśniowo-szkieletowe (kończyn, pleców, klatki piersiowej) występują niezbyt często (), bóle stawów rzadko (), a osłabienie siły mięśni, zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna (głównie ścięgna Achillesa) oraz zaostrzenie objawów miastenii bardzo rzadko ()². U dzieci artropatia (bóle i zapalenie stawów) występowała często ()¹.

⚠ Zaburzenia układu nerwowego

Ból i zawroty głowy, zaburzenia snu i smaku występują niezbyt często (), parestezje, drżenie i drgawki (w tym stan padaczkowy) rzadko (), a migrena, zaburzenia koordynacji i chodu, neuropatia obwodowa i polineuropatia oraz nadciśnienie wewnątrzczaszkowe i guz rzekomy mózgu bardzo rzadko ()¹.

⚠ Zaburzenia psychiczne

Nadmierna aktywność psychomotoryczna występuje niezbyt często (), pobudzenie, splątanie, dezorientacja, stany lękowe, niezwykłe sny, depresja (mogąca prowadzić do myśli lub prób samobójczych) i omamy rzadko (), a reakcje psychotyczne (również mogące prowadzić do zachowań samobójczych) oraz mania i hipomania bardzo rzadko ()³.

⚠ Zaburzenia serca i naczyń

Tachykardia, rozszerzenie naczyń, niedociśnienie i omdlenia występują rzadko (), a komorowe zaburzenia rytmu, zaburzenia typu torsade de pointes i wydłużenie odstępu QT (głównie u pacjentów z czynnikami ryzyka), zapalenie naczyń oraz zespół Kounisa bardzo rzadko ()¹.

⚠ Zaburzenia wątroby

Zwiększenie aktywności aminotransferaz i stężenia bilirubiny występuje niezbyt często (), zaburzenia czynności wątroby, żółtaczka cholestatyczna i zapalenie wątroby rzadko (), a martwica wątroby, bardzo rzadko prowadząca do zagrażającej życiu niewydolności wątroby, bardzo rzadko ()¹.

⚠ Zaburzenia krwi

Eozynofilia występuje niezbyt często (), leukopenia, niedokrwistość, neutropenia i małopłytkowość rzadko (), a niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza oraz zagrażające życiu pancytopenia i hamowanie czynności szpiku kostnego bardzo rzadko ()¹.

Zaburzenia metabolizmu i glikemii

Zmniejszenie łaknienia występuje niezbyt często (), hiperglikemia i hipoglikemia rzadko (), a śpiączka hipoglikemiczna, zwłaszcza u chorych na cukrzycę leczonych doustnymi lekami hipoglikemizującymi lub insuliną, ma nieznaną częstość ()¹.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Zaburzenia czynności nerek występują niezbyt często (), a niewydolność nerek, krwiomocz, krystaluria oraz kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek bardzo rzadko ()¹.

Zaburzenia oka i ucha

Zaburzenia widzenia, w tym podwójne widzenie, występują rzadko (), a zaburzenia widzenia barw oraz szumy uszne, utrata i zaburzenia słuchu bardzo rzadko ()³.

Odczyny w miejscu podania dożylnego

Odczyn miejscowy na wkłucie i infuzję, występujący wyłącznie po podaniu dożylnym, należy do częstych () działań tej postaci, a osłabienie, gorączka, obrzęk i nadmierna potliwość do niezbyt częstych ()⁴.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a cyprofloksacyna

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych dostępne dane dotyczące podawania cyprofloksacyny kobietom w ciąży nie wskazują, aby wywoływała ona wady rozwojowe lub działała toksycznie na płód i noworodka, a badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję. Ponieważ jednak chinolony u młodych zwierząt uszkadzają niedojrzałe chrząstki stawowe, nie można wykluczyć podobnego działania u płodu, dlatego z ostrożności lepiej jest unikać stosowania cyprofloksacyny w czasie ciąży¹.

Karmienie piersią a cyprofloksacyna

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych cyprofloksacyna przenika do mleka kobiecego. W związku z ryzykiem uszkodzenia chrząstek stawowych u dziecka nie należy jej stosować w okresie karmienia piersią².

Produkty handlowe z cyprofloksacyną

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Ciprinol	koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji 10 mg/ml	Rp
Ciprinol	tabletki powlekane 250 mg	Rp
Ciprinol	tabletki powlekane 500 mg	Rp
Ciprofloxacin Kabi 100 mg/50 ml roztwór do infuzji	roztwór do infuzji 100 mg/50 ml	Rp
Ciprofloxacin Kabi 200 mg/100 ml roztwór do infuzji	roztwór do infuzji 200 mg/100 ml	Rp
Cipronex	roztwór do infuzji 2 mg/ml	Rp