Enalapryl

Inhibitor konwertazy angiotensyny (ACEI). Substancją czynną tabletek jest maleinian enalaprylu, sam enalapryl jest prolekiem, który po wchłonięciu ulega hydrolizie do czynnego metabolitu enalaprylatu. Dostępny wyłącznie na receptę, w jednoskładnikowych tabletkach doustnych. Stosowany w nadciśnieniu tętniczym, objawowej niewydolności serca oraz w zapobieganiu jej rozwojowi u pacjentów z bezobjawową dysfunkcją lewej komory serca.

Działanie enalaprylu

Enalapryl należy do inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACEI) i sam nie jest substancją czynną – po podaniu doustnym ulega hydrolizie w wątrobie do enalaprylatu, który hamuje konwertazę angiotensyny. Efektem jest rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego.

Lek podaje się zwykle raz na dobę, ponieważ działanie przeciwnadciśnieniowe utrzymuje się przez całą dobę.

Farmakologia

Maleinian enalaprylu jest prolekiem, pochodną dwóch aminokwasów, L-alaniny i L-proliny. Konwertaza angiotensyny (ACE) to dipeptydaza peptydylu katalizująca przekształcanie angiotensyny I w angiotensynę II, substancję wywołującą skurcz naczyń krwionośnych. Po wchłonięciu enalapryl jest hydrolizowany do enalaprylatu, który hamuje ACE. Zahamowanie enzymu zmniejsza stężenie angiotensyny II w osoczu, co prowadzi do zwiększenia aktywności reniny (w następstwie zniesienia ujemnego sprzężenia zwrotnego) i zmniejszenia wydzielania aldosteronu¹.

Konwertaza angiotensyny jest identyczna z kininazą II, dlatego enalapryl może także hamować rozkład bradykininy, peptydu silnie rozszerzającego naczynia. Znaczenie tego mechanizmu w działaniu terapeutycznym nie zostało jednak wyjaśnione. Enalapryl obniża ciśnienie tętnicze także u pacjentów z małym stężeniem reniny¹.

Podanie enalaprylu obniża ciśnienie tętnicze zarówno w pozycji leżącej, jak i stojącej, bez znacznego zwiększenia częstości akcji serca. Skuteczne hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron następuje po 2 do 4 godzin od doustnego podania pojedynczej dawki. Początek działania hipotensyjnego występuje w pierwszej godzinie, maksymalne obniżenie ciśnienia po 4 do 6 godzin, a działanie utrzymuje się przez 24 godziny. U niektórych pacjentów optymalne obniżenie ciśnienia następuje dopiero po kilku tygodniach leczenia, a nagłe odstawienie leku nie powoduje gwałtownego wzrostu ciśnienia².

Farmakokinetyka

Około 60% doustnej dawki maleinianu enalaprylu wchłania się z przewodu pokarmowego, a jego stężenie maksymalne (C_max) w surowicy występuje zwykle po około 1 godzinie od podania. Obecność pokarmu nie wpływa na wchłanianie¹.

Metabolizm enalaprylu polega na hydrolizie w wątrobie do czynnego biologicznie enalaprylatu, którego stężenie maksymalne w surowicy występuje po około 4 godzinach od podania dawki doustnej. Około 60% enalaprylatu wiąże się z białkami osocza².

Średni okres półtrwania (t_½) enalaprylatu wynosi 11 godzin, a stan stacjonarny u pacjentów z prawidłową czynnością nerek uzyskiwany jest po 4 dniach przyjmowania leku. Eliminacja następuje głównie przez nerki – z moczem wydalane jest około 60% przyjętej dawki (40% w postaci enalaprylatu i 20% w postaci enalaprylu). U pacjentów z niewydolnością nerek stężenia enalaprylu i enalaprylatu są zwiększone, okres półtrwania enalaprylatu ulega wydłużeniu, a enalaprylat można usunąć z krwi metodą hemodializy¹.

Wskazania leków z enalaprylem

Wszystkie preparaty enalaprylu wydawane są na receptę i mają wspólne wskazania niezależnie od mocy tabletek. Enalapryl stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego¹.

Kolejnym wskazaniem jest leczenie objawowej niewydolności serca. W tym wskazaniu enalapryl stosuje się w skojarzeniu z lekami moczopędnymi oraz, w razie potrzeby, z glikozydami naparstnicy lub lekami beta-adrenolitycznymi².

Lek jest ponadto wskazany w zapobieganiu objawowej niewydolności serca u pacjentów z bezobjawowym zaburzeniem czynności lewej komory serca (frakcja wyrzutowa poniżej 35%)¹.

Dawkowanie enalaprylu

Grupa / wskazanie	Dawka początkowa	Dawka podtrzymująca lub maksymalna na dobę
Nadciśnienie tętnicze (dorośli)	5–20 mg raz na dobę (nadciśnienie łagodne 5–10 mg)	zwykle 20 mg, maksymalnie 40 mg
Nadciśnienie ze zwiększoną aktywnością układu RAA lub po lekach moczopędnych	5 mg lub mniej, pod nadzorem lekarza	wg reakcji na leczenie
Objawowa niewydolność serca lub bezobjawowa dysfunkcja lewej komory	2,5 mg pod ścisłym nadzorem lekarza	zwykle 20 mg (w 1 lub 2 dawkach), maksymalnie 40 mg w dwóch dawkach
Niewydolność nerek (klirens 30–80 ml/min)	5–10 mg	wg reakcji na leczenie
Niewydolność nerek (klirens 10–30 ml/min)	2,5 mg	wg reakcji na leczenie
Pacjenci dializowani (klirens ≤10 ml/min)	2,5 mg w dniach dializy	dawkę w dniach między dializami dostosować do ciśnienia
Dzieci o masie ciała 20 do <50 kg (tylko nadciśnienie)	2,5 mg raz na dobę	20 mg
Dzieci o masie ciała ≥50 kg (tylko nadciśnienie)	5 mg raz na dobę	40 mg
Osoby w podeszłym wieku	dawka zależna od wydolności nerek	wg wydolności nerek
Noworodki oraz dzieci z GFR poniżej 30 ml/min/1,73 m²	nie zaleca się	–

Enalapryl przyjmuje się doustnie, a pokarm nie wpływa na jego wchłanianie¹.

U pacjentów leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych leczenie należy rozpoczynać ostrożnie, a jeśli to możliwe lek moczopędny odstawić na 2 do 3 dni wcześniej ze względu na ryzyko niedociśnienia tętniczego. Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie należy kontrolować czynność nerek i stężenie potasu w surowicy².

W objawowej niewydolności serca dawkę zwiększa się stopniowo w okresie 2 do 4 tygodni, rozpoczynając od 2,5 mg na dobę, ponieważ na początku leczenia może wystąpić niedociśnienie oraz, rzadziej, niewydolność nerek w jego następstwie¹.

Istotne przeciwwskazania do stosowania enalaprylu

⚠ Obrzęk naczynioruchowy w wywiadzie

Enalapryl jest przeciwwskazany u pacjentów z obrzękiem naczynioruchowym w wywiadzie, związanym z wcześniejszym leczeniem inhibitorem ACE, a także z dziedzicznym lub idiopatycznym obrzękiem naczynioruchowym¹.

⚠ Drugi i trzeci trymestr ciąży

Enalapryl jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na toksyczne działanie inhibitorów ACE na płód i noworodka¹.

Jednoczesne stosowanie z aliskirenem w cukrzycy lub niewydolności nerek

Jednoczesne stosowanie enalaprylu z produktami zawierającymi aliskiren jest przeciwwskazane u pacjentów z cukrzycą lub z zaburzeniem czynności nerek, przy współczynniku przesączania kłębuszkowego poniżej 60 ml/min/1,73 m²².

Jednoczesne stosowanie z sakubitrylem i walsartanem

Enalaprylu nie wolno stosować jednocześnie z sakubitrylem i walsartanem ze względu na zwiększone ryzyko obrzęku naczynioruchowego. Leczenia enalaprylem nie należy rozpoczynać wcześniej niż po upływie 36 godzin od przyjęcia ostatniej dawki sakubitrylu z walsartanem³.

Środki ostrożności przy wydawaniu enalaprylu

Niedociśnienie tętnicze objawowe

U pacjentów z niepowikłanym nadciśnieniem objawowe niedociśnienie występuje rzadko, częściej pojawia się przy niedoborze płynów, na przykład wskutek stosowania leków moczopędnych, diety z ograniczeniem soli, dializoterapii, biegunki lub wymiotów. U pacjentów z niewydolnością serca, chorobą niedokrwienną serca lub chorobami naczyń mózgowych nadmierne obniżenie ciśnienia może wywołać zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu, dlatego leczenie takich pacjentów rozpoczyna się pod nadzorem lekarza¹.

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE, antagonistów receptora angiotensyny II lub aliskirenu zwiększa ryzyko niedociśnienia, hiperkaliemii i zaburzeń czynności nerek, dlatego podwójnej blokady układu RAA nie zaleca się. Jeśli jest ona bezwzględnie konieczna, powinna być prowadzona pod nadzorem specjalisty z monitorowaniem czynności nerek, elektrolitów i ciśnienia. U pacjentów z nefropatią cukrzycową nie należy łączyć inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II².

Zwężenie zastawki aorty i kardiomiopatia przerostowa

Enalapryl, jak inne leki rozszerzające naczynia, należy stosować ostrożnie u pacjentów ze zwężeniem zastawki aorty lub innym zwężeniem drogi odpływu krwi z lewej komory. Nie należy go stosować przy wstrząsie kardiogennym oraz zwężeniu istotnym pod względem hemodynamicznym¹.

Zaburzenia czynności nerek i nadciśnienie naczyniowo-nerkowe

Przy klirensie kreatyniny poniżej 80 ml/min dawkę początkową dostosowuje się do wydolności nerek, a w trakcie leczenia rutynowo oznacza się stężenie potasu i kreatyniny. Niewydolność nerek zgłaszano zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub chorobą nerek, w tym zwężeniem tętnicy nerkowej. U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej czynnej nerki leczenie rozpoczyna się od bardzo małych dawek, pod ścisłą kontrolą lekarską².

Przeszczepienie nerki

Ze względu na brak doświadczenia u pacjentów po niedawno przebytym przeszczepieniu nerki nie zaleca się u nich stosowania enalaprylu¹.

Niewydolność wątroby

W rzadkich przypadkach stosowanie inhibitorów ACE wiązało się z zespołem rozpoczynającym się od żółtaczki cholestatycznej lub zapalenia wątroby i postępującym do piorunującej martwicy wątroby, niekiedy zakończonej zgonem. U pacjentów, u których wystąpi żółtaczka lub znacznie zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, należy przerwać stosowanie leku¹.

Neutropenia i agranulocytoza

U pacjentów leczonych inhibitorami ACE obserwowano neutropenię lub agranulocytozę, małopłytkowość i niedokrwistość. Enalapryl należy stosować szczególnie ostrożnie u pacjentów z kolagenozami, otrzymujących leki immunosupresyjne, allopurynol lub prokainamid, zwłaszcza przy współistniejącym zaburzeniu czynności nerek, i zaleca się u nich okresową kontrolę liczby krwinek białych².

Obrzęk naczynioruchowy

U pacjentów leczonych inhibitorami ACE, w tym enalaprylem, obserwowano obrzęk naczynioruchowy twarzy, kończyn, warg, języka, głośni lub krtani, który może wystąpić w dowolnym momencie leczenia. W razie jego pojawienia się lek należy natychmiast odstawić i monitorować pacjenta do ustąpienia objawów. Obrzęk języka, głośni lub krtani może spowodować niedrożność dróg oddechowych i wymaga pilnego leczenia, między innymi podskórnego podania adrenaliny¹.

Reakcje rzekomoanafilaktyczne

Groźne dla życia reakcje rzekomoanafilaktyczne opisywano podczas odczulania jadem owadów błonkoskrzydłych oraz podczas aferezy LDL z użyciem siarczanu dekstranu, dlatego przed tymi zabiegami zaleca się czasowe przerwanie stosowania inhibitora ACE. Reakcje takie występowały również u pacjentów dializowanych z użyciem błon o dużej przepuszczalności, u których należy rozważyć zmianę typu błony lub leku przeciwnadciśnieniowego².

Hipoglikemia u pacjentów z cukrzycą

Pacjentów z cukrzycą leczonych doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi lub insuliną, u których rozpoczyna się podawanie inhibitora ACE, należy poinformować o konieczności ścisłej kontroli stężenia glukozy we krwi, zwłaszcza w pierwszym miesiącu leczenia skojarzonego¹.

Suchy kaszel

Podczas stosowania inhibitorów ACE może wystąpić suchy, uporczywy kaszel, który ustępuje po zakończeniu leczenia. W rozpoznaniu różnicowym kaszlu należy uwzględnić jego związek ze stosowaniem inhibitora ACE².

Zabiegi chirurgiczne i znieczulenie

U pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym lub znieczuleniu środkami obniżającymi ciśnienie enalapryl może nasilać niedociśnienie tętnicze, które można skorygować przez zwiększenie objętości krwi krążącej¹.

Hiperkaliemia

Inhibitory ACE mogą powodować hiperkaliemię, ponieważ hamują uwalnianie aldosteronu. Ryzyko rośnie przy niewydolności nerek, cukrzycy, wieku powyżej 70 lat, odwodnieniu oraz przy jednoczesnym stosowaniu leków moczopędnych oszczędzających potas, suplementów potasu, zamienników soli zawierających potas lub innych leków zwiększających stężenie potasu. Hiperkaliemia może powodować ciężkie, czasem zakończone zgonem zaburzenia rytmu serca, dlatego w takich przypadkach należy często oznaczać stężenie potasu w surowicy³.

Zawartość laktozy

Tabletki zawierają laktozę jednowodną i nie powinny być stosowane u pacjentów z dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy¹.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Podczas prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn należy wziąć pod uwagę możliwość sporadycznego wystąpienia zawrotów głowy lub znużenia¹.

Interakcje enalaprylu

⚠ Sakubitryl z walsartanem + enalapryl

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE i sakubitrylu z walsartanem jest przeciwwskazane, ponieważ zwiększa ryzyko obrzęku naczynioruchowego³.

⚠ Racekadotryl, inhibitory mTOR i wildagliptyna + enalapryl

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE oraz racekadotrylu, inhibitorów mTOR (syrolimus, ewerolimus, temsyrolimus) lub wildagliptyny może zwiększać ryzyko obrzęku naczynioruchowego³.

Aliskiren i antagoniści receptora angiotensyny II + enalapryl

Podwójna blokada układu renina-angiotensyna-aldosteron przez łączenie inhibitorów ACE z antagonistami receptora angiotensyny II lub aliskirenem wiąże się z częstszym niedociśnieniem, hiperkaliemią i zaburzeniami czynności nerek, w tym ostrą niewydolnością nerek, w porównaniu z monoterapią¹.

Leki moczopędne oszczędzające potas, suplementy potasu i substytuty soli + enalapryl

Leki moczopędne oszczędzające potas (spironolakton, eplerenon, triamteren lub amiloryd), suplementy potasu i zamienniki soli zawierające potas mogą prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia potasu w surowicy. Ostrożności wymaga także łączenie z trimetoprimem i kotrimoksazolem, które działają jak lek moczopędny oszczędzający potas, dlatego leczenia skojarzonego nie zaleca się, a jeśli jest wskazane, wymaga częstej kontroli stężenia potasu³.

Leki moczopędne tiazydowe i pętlowe + enalapryl

Wcześniejsze podawanie dużych dawek leków moczopędnych może zmniejszać objętość krwi krążącej i zwiększać ryzyko niedociśnienia tętniczego na początku leczenia enalaprylem. Działanie to można ograniczyć, odstawiając lek moczopędny, zwiększając objętość płynów lub spożycie soli albo rozpoczynając leczenie od małej dawki enalaprylu².

Inne leki przeciwnadciśnieniowe i azotany + enalapryl

Jednoczesne stosowanie innych leków przeciwnadciśnieniowych może nasilać hipotensyjne działanie enalaprylu, a łączenie z triazotanem glicerolu, innymi azotanami lub lekami rozszerzającymi naczynia może dodatkowo obniżać ciśnienie tętnicze¹.

Sole litu + enalapryl

Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i litu obserwowano przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie jego toksyczności, a jednoczesne stosowanie diuretyków tiazydowych może dodatkowo je zwiększać. Skojarzenia nie zaleca się, a jeśli jest konieczne, wymaga częstej kontroli stężenia litu².

Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, przeciwpsychotyczne, znieczulające i opioidy + enalapryl

Jednoczesne stosowanie niektórych leków znieczulających, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych i leków przeciwpsychotycznych z inhibitorami ACE może dodatkowo obniżać ciśnienie tętnicze¹.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne + enalapryl

Długotrwałe stosowanie NLPZ może osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE. NLPZ, w tym inhibitory COX-2, i inhibitory ACE działają addytywnie, zwiększając stężenie potasu w surowicy i pogarszając czynność nerek, a w rzadkich przypadkach mogą wywołać ostrą niewydolność nerek, zwłaszcza u pacjentów w podeszłym wieku lub odwodnionych².

Sole złota + enalapryl

U pacjentów otrzymujących jednocześnie sole złota we wstrzyknięciach (aurotiojabłczan sodu) i inhibitory ACE obserwowano rzadkie przypadki reakcji jak po podaniu azotanów, z nagłym zaczerwienieniem twarzy, nudnościami, wymiotami i niedociśnieniem¹.

Sympatykomimetyki + enalapryl

Sympatykomimetyki mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie inhibitorów ACE².

Leki przeciwcukrzycowe i insulina + enalapryl

Jednoczesne podawanie inhibitorów ACE i leków przeciwcukrzycowych, w tym insuliny, może nasilać działanie zmniejszające stężenie glukozy we krwi, z ryzykiem hipoglikemii, zwłaszcza w pierwszych tygodniach leczenia skojarzonego oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek¹.

Alkohol + enalapryl

Alkohol nasila hipotensyjne działanie inhibitorów ACE².

Cyklosporyna + enalapryl

Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i cyklosporyny może wystąpić hiperkaliemia, dlatego zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy³.

Heparyna + enalapryl

Podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów ACE i heparyny może wystąpić hiperkaliemia, dlatego zaleca się kontrolowanie stężenia potasu w surowicy³.

Działania niepożądane enalaprylu

Zawroty i bóle głowy oraz zaburzenia psychiczne

Zawroty głowy pochodzenia ośrodkowego są działaniem bardzo częstym (), a bóle głowy i depresja występują często (). Dezorientacja, senność, bezsenność, nerwowość, parestezje oraz zawroty głowy pochodzenia obwodowego są działaniem niezbyt częstym (), natomiast niezwykłe marzenia senne i zaburzenia snu występują rzadko ()¹.

Niedociśnienie i zaburzenia naczyniowe

Niedociśnienie, w tym ortostatyczne, omdlenie, ból w klatce piersiowej, zaburzenia rytmu serca, dławica piersiowa i tachykardia są działaniem częstym (). Kołatanie serca oraz zawał mięśnia sercowego lub incydent naczyniowo-mózgowy, prawdopodobnie wtórny do nadmiernego obniżenia ciśnienia u pacjentów z grupy dużego ryzyka, występują niezbyt często (), a objaw Raynauda rzadko ()¹.

Kaszel i zaburzenia oddechowe

Suchy kaszel jest działaniem bardzo częstym (), a duszność występuje często (). Wydzielina z nosa, ból gardła i chrypka oraz skurcz oskrzeli lub astma są działaniem niezbyt częstym (), natomiast nacieki w płucach, zapalenie błony śluzowej nosa oraz alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych lub eozynofilowe zapalenie płuc występują rzadko ()¹.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Nudności są działaniem bardzo częstym (), a biegunka, ból brzucha i zaburzenia smaku występują często (). Niedrożność jelit, zapalenie trzustki, wymioty, niestrawność, zaparcie, brak łaknienia, podrażnienie żołądka, suchość błony śluzowej jamy ustnej i wrzód trawienny są działaniem niezbyt częstym (), zapalenie lub owrzodzenie jamy ustnej i zapalenie języka występują rzadko (), a obrzęk naczynioruchowy jelit bardzo rzadko ()¹.

⚠ Obrzęk naczynioruchowy i reakcje skórne

Wysypka oraz nadwrażliwość z obrzękiem naczynioruchowym twarzy, kończyn, warg, języka, głośni lub krtani są działaniem częstym (). Nadmierne pocenie się, świąd, pokrzywka i wypadanie włosów występują niezbyt często (), a rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka, pęcherzyca i erytrodermia – rzadko ()¹.

⚠ Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Niedokrwistość, w tym aplastyczna i hemolityczna, jest działaniem niezbyt częstym (). Neutropenia, zmniejszenie stężenia hemoglobiny i wartości hematokrytu, małopłytkowość, agranulocytoza, zahamowanie czynności szpiku kostnego, pancytopenia, uogólnione powiększenie węzłów chłonnych oraz choroby autoimmunologiczne występują rzadko ()¹.

⚠ Zaburzenia wątroby

Niewydolność wątroby, zapalenie wątroby wątrobowokomórkowe lub cholestatyczne, w tym z martwicą, oraz zastój żółci z żółtaczką są działaniem rzadkim (). Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny w surowicy występuje również rzadko ()¹.

⚠ Zaburzenia czynności nerek

Zaburzenia nerek, niewydolność nerek i białkomocz są działaniem niezbyt częstym (), a skąpomocz występuje rzadko ()¹.

Hiperkaliemia i zaburzenia metaboliczne

Hiperkaliemia i zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy są działaniem częstym (). Hipoglikemia oraz zwiększenie stężenia mocznika we krwi i hiponatremia występują niezbyt często (), a zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH) ma nieznaną częstość ()¹.

Zaburzenia oka

Nieostre widzenie jest działaniem bardzo częstym ()¹.

Zaburzenia układu rozrodczego

Impotencja jest działaniem niezbyt częstym (), a ginekomastia występuje rzadko ()¹.

Objawy ogólne

Osłabienie jest działaniem bardzo częstym (), uczucie zmęczenia występuje często (), a kurcze mięśni, zaczerwienienie twarzy, szum uszny, złe samopoczucie i gorączka – niezbyt często ()¹.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a enalapryl

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych stosowanie inhibitorów ACE nie jest zalecane w pierwszym trymestrze ciąży, a w drugim i trzecim trymestrze jest przeciwwskazane. Ekspozycja na inhibitory ACE w drugim i trzecim trymestrze zwiększa ryzyko fetotoksyczności, w tym pogorszenia czynności nerek płodu, małowodzia i opóźnienia kostnienia czaszki, oraz toksycznego wpływu na noworodka. Po rozpoznaniu ciąży leczenie należy natychmiast przerwać i w razie potrzeby wdrożyć leczenie alternatywne¹.

Karmienie piersią a enalapryl

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych ograniczone dane wskazują na bardzo małe stężenie enalaprylu i enalaprylatu w mleku kobiecym, klinicznie prawdopodobnie nieistotne. Mimo to nie zaleca się jego stosowania podczas karmienia piersią niemowląt urodzonych przed terminem oraz w pierwszych tygodniach po urodzeniu, ze względu na ryzyko wpływu na układ sercowo-naczyniowy i nerki. U starszych niemowląt stosowanie można rozważyć, jeśli leczenie jest konieczne dla matki, a dziecko jest obserwowane pod kątem działań niepożądanych².

Produkty handlowe z enalaprylem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Enarenal	tabletki 5 mg	Rp
Enarenal	tabletki 10 mg	Rp
Enarenal	tabletki 20 mg	Rp