Karwedylol

Lek blokujący receptory alfa i beta (alfa- i beta-adrenolityk) o działaniu rozszerzającym naczynia, stosowany w kardiologii. Wydawany wyłącznie na receptę, w preparatach jednoskładnikowych, w postaci tabletek i tabletek powlekanych. Substancja wielowskazaniowa – stosowana w nadciśnieniu tętniczym, w przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej (chorobie wieńcowej), we wspomagającym leczeniu przewlekłej niewydolności serca, a w części preparatów także w zaburzeniach czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego.

Działanie karwedilolu

Karwedylol łączy dwa mechanizmy w jednej cząsteczce: blokuje receptory beta-adrenergiczne (nieselektywnie beta1 i beta2), a jednocześnie blokuje receptory alfa1, dzięki czemu rozszerza naczynia i zmniejsza opór obwodowy. Odróżnia go to od klasycznych, wybiórczych beta-adrenolityków, przy których obniżeniu ciśnienia towarzyszy wzrost oporu obwodowego i częste uczucie zimnych kończyn. Karwedylol nie ma wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej, a dodatkowo wykazuje właściwości przeciwutleniające.

Ze względu na obie składowe działania karwedilol nadaje się zarówno do obniżania ciśnienia, jak i do długoterminowego, powolnego wprowadzania u pacjentów z niewydolnością serca, u których leczenie zaczyna się od bardzo małych dawek i zwiększa je stopniowo.

Farmakologia

Karwedylol jest nieselektywnym beta-adrenolitykiem rozszerzającym naczynia, który zmniejsza opór obwodowy naczyń dzięki wybiórczej blokadzie receptorów alfa1 i hamuje układ renina-angiotensyna poprzez nieselektywne blokowanie receptorów beta-adrenergicznych. Aktywność reninowa osocza jest zmniejszona, a zatrzymanie płynów występuje rzadko. Podobnie jak propranolol, działa stabilizująco na błony komórkowe i nie wykazuje wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej¹. Karwedylol jest mieszaniną racemiczną dwóch stereoizomerów – nieselektywna blokada receptorów beta1 i beta2 związana jest głównie z enancjomerem S(-), natomiast oba enancjomery blokują receptory alfa1. Karwedylol jest też silnym antyoksydantem, usuwającym wolne rodniki tlenowe i mającym właściwości antyproliferacyjne².

U pacjentów z nadciśnieniem obniżeniu ciśnienia nie towarzyszy zwiększenie oporu obwodowego, częstość akcji serca zmniejsza się nieznacznie, a przepływ nerkowy i obwodowy pozostają zachowane. W dławicy piersiowej karwedilol działa przeciwniedokrwiennie i zmniejsza obciążenie wstępne i następcze serca, a u pacjentów z zaburzeniami czynności lewej komory lub niewydolnością serca korzystnie wpływa na hemodynamikę oraz frakcję wyrzutową¹.

Farmakokinetyka

Całkowita biodostępność karwedilolu po podaniu doustnym wynosi około 25%, co wynika z nasilonego efektu pierwszego przejścia sięgającego 60% do 75%. Maksymalne stężenie (C_max) w osoczu osiągane jest po około 1 godzinie od podania, a stężenie leku jest liniowo zależne od dawki¹. Pokarm nie wpływa na dostępność biologiczną leku, choć wydłuża czas do osiągnięcia maksymalnego stężenia (t_max).

Karwedylol jest związkiem silnie lipofilnym, wiąże się z białkami osocza w około 95% do 99%, a objętość dystrybucji wynosi w przybliżeniu 1,5 do 2 l/kg².

Metabolizm karwedilolu jest intensywny i zachodzi w wątrobie poprzez utlenianie i sprzęganie, z udziałem izoenzymów cytochromu P450, w tym CYP2D6, CYP2C9, CYP3A4, CYP2E1 i CYP1A2, z powstaniem trzech aktywnych metabolitów o działaniu beta-adrenolitycznym. Karwedylol jest zarazem substratem i inhibitorem glikoproteiny P. Średni okres półtrwania (t_½) mieści się w zakresie od 6 do 10 godzin. Wydalanie zachodzi głównie z żółcią i z kałem w postaci metabolitów, a przez nerki w postaci niezmienionej usuwane jest mniej niż 2% dawki². U pacjentów wolno metabolizujących z udziałem CYP2D6 oraz u osób z marskością wątroby stężenia karwedilolu są znacznie większe, dlatego u tych pacjentów wymagana jest szczególna ostrożność¹.

Wskazania leków z karwedilolem

Wszystkie preparaty są wydawane na receptę i mają wspólny trzon wskazań, natomiast zakres zarejestrowanych wskazań różni się między preparatami. Nadciśnienie tętnicze samoistne, przewlekła stabilna dławica piersiowa oraz wspomagające leczenie umiarkowanej do ciężkiej stabilnej niewydolności serca (jako uzupełnienie leczenia lekami moczopędnymi, inhibitorami konwertazy angiotensyny, glikozydami naparstnicy i lub lekami rozszerzającymi naczynia) są wskazaniami wspólnymi¹.

Część preparatów ma dodatkowo zarejestrowane wskazanie w postaci zaburzeń czynności lewej komory po ostrym zawale mięśnia sercowego u pacjentów ze zmniejszoną frakcją wyrzutową, przy czym charakterystyka Vivacor podaje próg frakcji wyrzutowej lewej komory poniżej 40%², a charakterystyka Carvetrend – nie więcej niż 40%. W charakterystyce Carvetrend wskazanie sercowe określono jako profilaktyczne leczenie stabilnej choroby wieńcowej³.

Dawkowanie karwedilolu

Dawkowanie ustala się indywidualnie i zależy od wskazania. W niewydolności serca oraz po zawale leczenie zaczyna się od bardzo małych dawek i zwiększa powoli, pod kontrolą lekarza.

Wskazanie i grupa	Dawka początkowa	Dawka podtrzymująca / maksymalna
Nadciśnienie – dorośli	12,5 mg raz na dobę przez 2 dni	25 mg raz na dobę, maksymalnie 50 mg na dobę
Nadciśnienie – pacjenci w podeszłym wieku	12,5 mg raz na dobę	maksymalnie 50 mg na dobę
Dławica piersiowa / choroba wieńcowa – dorośli	12,5 mg dwa razy na dobę przez 2 dni	25 mg dwa razy na dobę, maksymalnie 100 mg na dobę w dawkach podzielonych
Niewydolność serca – dorośli	3,125 mg dwa razy na dobę przez 2 tygodnie	zwiększanie co ≥ 2 tygodnie: 6,25 → 12,5 → 25 mg dwa razy na dobę
Niewydolność serca – masa ciała > 85 kg (bez ciężkiej postaci)	–	maksymalnie 50 mg dwa razy na dobę
Zaburzenia lewej komory po zawale – dorośli	6,25 mg dwa razy na dobę	zwiększanie co 3–10 dni do 12,5, następnie 25 mg dwa razy na dobę
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat	nie stosować	–

W nadciśnieniu tętniczym zalecane jest podawanie raz na dobę, a lek można stosować w monoterapii lub w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi, zwłaszcza z tiazydowymi lekami moczopędnymi¹.

W niewydolności serca dawkę zwiększa się stopniowo, aż do największej dawki tolerowanej przez pacjenta, a każde zwiększenie poprzedza ocena stanu klinicznego. Jeśli leczenie przerwano na okres dłuższy niż dwa tygodnie, należy je rozpocząć ponownie od dawki 3,125 mg dwa razy na dobę².

Nie jest konieczne przyjmowanie tabletek z posiłkiem, jednak pacjenci z niewydolnością serca powinni przyjmować karwedilol podczas posiłku, aby spowolnić jego wchłanianie i zmniejszyć ryzyko niedociśnienia ortostatycznego. Karwedylolu nie należy odstawiać nagle – dawkę zmniejsza się stopniowo w ciągu około dwóch tygodni¹.

Istotne przeciwwskazania do stosowania karwedilolu

Astma oskrzelowa i skurcz oskrzeli w wywiadzie

Karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową lub skurczem oskrzeli w wywiadzie, a charakterystyka Avedol wymienia w tej grupie także obturacyjną chorobę dróg oddechowych. Jako lek nieselektywnie blokujący receptory beta może nasilić skurcz oskrzeli i doprowadzić do groźnego zaostrzenia objawów oddechowych^1,2.

Niestabilna lub niewyrównana niewydolność serca

Karwedylol jest przeciwwskazany w niestabilnej lub niewyrównanej niewydolności serca, w tym w postaci zakwalifikowanej do IV klasy według NYHA, wymagającej dożylnego podawania leków o działaniu inotropowym dodatnim¹.

Jawne klinicznie zaburzenia czynności wątroby

Karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z klinicznie objawowymi zaburzeniami czynności wątroby².

Blok przedsionkowo-komorowy oraz zespół chorego węzła zatokowego

Karwedylol jest przeciwwskazany przy bloku przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia (u pacjentów bez wszczepionego na stałe stymulatora serca) oraz w zespole chorego węzła zatokowego, w tym z blokiem zatokowo-przedsionkowym³.

Ciężka bradykardia

Karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką bradykardią, to znaczy z częstością akcji serca poniżej 50 uderzeń na minutę².

Wstrząs kardiogenny i ciężkie niedociśnienie

Karwedylol jest przeciwwskazany we wstrząsie kardiogennym oraz w ciężkim niedociśnieniu tętniczym, przy skurczowym ciśnieniu tętniczym poniżej 85 mmHg¹.

Kwasica metaboliczna

Karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z kwasicą metaboliczną³.

Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy

Karwedylol jest przeciwwskazany u pacjentów z guzem chromochłonnym nadnerczy, z wyjątkiem pacjentów skutecznie leczonych lekiem alfa-adrenolitycznym².

Jednoczesne dożylne podawanie werapamilu lub diltiazemu

Zgodnie z charakterystyką Avedol karwedilol jest przeciwwskazany przy jednoczesnym dożylnym stosowaniu werapamilu lub diltiazemu, a charakterystyka ta wymienia dodatkowo ciężkie zaburzenia krążenia w tętnicach obwodowych¹.

Środki ostrożności przy wydawaniu karwedilolu

Nasilenie niewydolności serca na początku leczenia

Na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki, zwłaszcza u pacjentów z ciężką niewydolnością serca lub leczonych dużymi dawkami leków moczopędnych, może wystąpić przemijające nasilenie objawów niewydolności serca lub zatrzymanie płynów. W takiej sytuacji zwiększa się dawkę leku moczopędnego i nie zwiększa dawki karwedilolu do czasu ustabilizowania stanu pacjenta¹. Leczenie można rozpocząć dopiero wtedy, gdy stan pacjenta pozostaje stabilny przez co najmniej cztery tygodnie leczenia podstawowego².

Nagłe odstawienie leku

Leczenia karwedilolem nie należy przerywać nagle, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, ponieważ grozi to zaostrzeniem choroby. Lek odstawia się stopniowo, w ciągu około dwóch tygodni³.

Przewlekła obturacyjna choroba płuc i skłonność do skurczu oskrzeli

U pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc ze skłonnością do skurczu oskrzeli, którzy nie są leczeni lekami doustnymi ani wziewnymi, karwedilol można stosować tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają ryzyko. W razie wystąpienia objawów skurczu oskrzeli dawkę należy zmniejszyć².

Cukrzyca

Karwedylol może maskować lub osłabiać wczesne objawy ostrej hipoglikemii, zwłaszcza tachykardię, a u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca i cukrzycą może pogarszać kontrolę stężenia glukozy we krwi, dlatego u tych pacjentów zaleca się kontrolę glikemii¹.

Choroby naczyń obwodowych i objaw Raynauda

Karwedylol należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami naczyń obwodowych oraz z objawem Raynauda, ponieważ leki beta-adrenolityczne mogą wywoływać lub nasilać objawy niewydolności tętniczej³.

Nadczynność tarczycy

Karwedylol, podobnie jak inne leki beta-adrenolityczne, może maskować objawy nadczynności tarczycy².

Znieczulenie ogólne i zabiegi chirurgiczne

U pacjentów poddawanych zabiegom w znieczuleniu ogólnym należy zachować ostrożność ze względu na synergistyczne, ujemne działanie inotropowe karwedilolu i leków znieczulających¹.

Reakcje nadwrażliwości i leczenie odczulające

Karwedylol należy stosować ostrożnie u pacjentów z ciężkimi reakcjami nadwrażliwości w wywiadzie oraz w trakcie leczenia odczulającego, ponieważ leki beta-adrenolityczne mogą zwiększać wrażliwość na alergeny i nasilać ciężkość reakcji anafilaktycznych¹.

Łuszczyca

U pacjentów z łuszczycą w wywiadzie leki beta-adrenolityczne, w tym karwedilol, można stosować wyłącznie po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka².

Guz chromochłonny i dławica Prinzmetala

U pacjentów z podejrzeniem guza chromochłonnego przed podaniem karwedilolu należy rozpocząć leczenie lekiem alfa-adrenolitycznym, a u pacjentów z podejrzeniem dławicy typu Prinzmetala lek stosuje się ostrożnie, ponieważ nieselektywne beta-adrenolityki mogą wywoływać bóle w klatce piersiowej³.

Soczewki kontaktowe

Pacjentów noszących soczewki kontaktowe należy uprzedzić o możliwości zmniejszonego wydzielania łez, które może utrudnić korzystanie z soczewek³.

Bradykardia

Karwedylol może wywoływać bradykardię, dlatego jeśli tętno pacjenta zmniejszy się poniżej 55 uderzeń na minutę, należy zmniejszyć dawkę leku¹.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu karwedilolu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ze względu na możliwe zawroty głowy i uczucie zmęczenia zdolność ta może być zaburzona, zwłaszcza na początku leczenia, po zwiększeniu dawki lub zmianie leków oraz przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, dlatego w tych sytuacjach zaleca się zachowanie ostrożności².

Interakcje karwedilolu

Werapamil, diltiazem i leki przeciwarytmiczne + karwedilol

Antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu oraz leki przeciwarytmiczne w skojarzeniu z karwedilolem mogą zwiększać ryzyko zaburzeń przewodzenia przedsionkowo-komorowego i niewydolności serca, dlatego przy jednoczesnym stosowaniu doustnym konieczne jest monitorowanie EKG i ciśnienia tętniczego. Dożylnego podawania tych leków należy unikać¹.

Amiodaron + karwedilol

Amiodaron i jego metabolit hamują metabolizm karwedilolu, zwiększając jego stężenie, dlatego u pacjentów przyjmujących jednocześnie karwedilol i amiodaron zaleca się monitorowanie działania beta-adrenolitycznego².

Digoksyna + karwedilol

Jednoczesne stosowanie karwedilolu i digoksyny może zwiększać stężenie digoksyny w osoczu, a oba leki zwalniają przewodzenie przedsionkowo-komorowe, dlatego przy rozpoczynaniu leczenia, zmianie dawki i odstawianiu karwedilolu zaleca się monitorowanie stężenia digoksyny¹.

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe + karwedilol

Karwedylol może nasilać działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych obniżające stężenie glukozy oraz maskować objawy hipoglikemii, zwłaszcza tachykardię, dlatego u tych pacjentów zaleca się systematyczną kontrolę glikemii².

Ryfampicyna i cymetydyna + karwedilol

Ryfampicyna, jako induktor, zmniejsza stężenie karwedilolu w osoczu o około 60% do 70% i osłabia jego działanie, natomiast cymetydyna zwiększa pole pod krzywą karwedilolu o około 30%, dlatego przy stosowaniu leków wpływających na metabolizm wątrobowy zaleca się ostrożność i monitorowanie działania beta-adrenolitycznego¹.

Fluoksetyna i paroksetyna + karwedilol

Fluoksetyna i paroksetyna, silne inhibitory CYP2D6, stereoselektywnie hamują metabolizm karwedilolu i zwiększają ekspozycję na jego enancjomery, choć w badaniach nie stwierdzano istotnych następstw klinicznych².

Cyklosporyna + karwedilol

Po rozpoczęciu leczenia karwedilolem u pacjentów po przeszczepieniu narządów obserwowano zwiększenie stężenia cyklosporyny, przy czym u części pacjentów konieczne było zmniejszenie jej dawki, dlatego zaleca się ścisłe monitorowanie stężenia cyklosporyny¹.

Leki zmniejszające stężenie katecholamin + karwedilol

Leki zmniejszające stężenie katecholamin, na przykład rezerpina lub inhibitory monoaminooksydazy, w skojarzeniu z karwedilolem grożą niedociśnieniem i ciężką bradykardią, dlatego pacjentów należy starannie obserwować².

Klonidyna + karwedilol

Jednoczesne stosowanie klonidyny i karwedilolu może nasilać działanie obniżające ciśnienie i zwalniające czynność serca, a przy przerywaniu leczenia skojarzonego najpierw odstawia się karwedilol, a dopiero później stopniowo zmniejsza dawkę klonidyny¹.

Leki hipotensyjne i azotany + karwedilol

Karwedylol może nasilać działanie innych leków przeciwnadciśnieniowych, w tym alfa1-adrenolityków, oraz leków wywołujących niedociśnienie jako działanie niepożądane, a jednoczesne stosowanie azotanów nasila obniżenie ciśnienia tętniczego¹.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne + karwedilol

Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą osłabiać przeciwnadciśnieniowe działanie karwedilolu przez zatrzymanie wody i sodu, co pogarsza kontrolę ciśnienia tętniczego².

Beta-mimetyki rozszerzające oskrzela + karwedilol

Nieselektywne beta-adrenolityki, w tym karwedilol, znoszą rozszerzające oskrzela działanie beta-mimetyków, dlatego zaleca się staranne monitorowanie pacjentów².

Leki znieczulające + karwedilol

Podczas znieczulenia ogólnego należy monitorować czynności życiowe ze względu na synergistyczne, ujemne działanie inotropowe i przeciwnadciśnieniowe karwedilolu i leków znieczulających¹.

Alkohol + karwedilol

Zgodnie z charakterystyką Carvetrend jednoczesne picie alkoholu może nasilać działanie obniżające ciśnienie i wpływać na wchłanianie karwedilolu, ponieważ lek rozpuszcza się w etanolu i jest częściowo metabolizowany przez indukowany alkoholem izoenzym CYP2E1³.

Sok grejpfrutowy + karwedilol

Zgodnie z charakterystyką Carvetrend spożycie soku grejpfrutowego zwiększa pole pod krzywą karwedilolu, dlatego do czasu ustalenia stabilnej odpowiedzi na dawkę zaleca się unikanie jednoczesnego spożywania tego soku³.

Działania niepożądane karwedilolu

Częstość większości działań niepożądanych karwedilolu jest zbliżona we wszystkich wskazaniach i, z wyjątkiem zawrotów głowy, zaburzeń widzenia i bradykardii, nie zależy od dawki. Zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy i osłabienie są zwykle łagodne i występują częściej na początku leczenia.

⚠ Niewydolność serca i nasilenie jej objawów

Niewydolność serca jest działaniem bardzo częstym (), a u pacjentów z zastoinową niewydolnością serca podczas zwiększania dawki karwedilolu może dojść do nasilenia jej objawów i zatrzymania płynów². Blok przedsionkowo-komorowy i dławica piersiowa są działaniami niezbyt częstymi ()¹. U pacjentów predysponowanych, zwłaszcza w podeszłym wieku lub z wcześniejszą bradykardią, charakterystyka Carvetrend opisuje ponadto zahamowanie zatokowe o nieznanej częstości ()³.

Bradykardia, obrzęki i zatrzymanie płynów

Bradykardia, obrzęki, hiperwolemia i zatrzymanie płynów są działaniami częstymi ()².

Niedociśnienie i zaburzenia krążenia obwodowego

Niedociśnienie tętnicze jest działaniem bardzo częstym (), a niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia krążenia obwodowego (zimne kończyny, choroba naczyń obwodowych, zaostrzenie chromania przestankowego i objaw Raynauda) oraz nadciśnienie tętnicze są działaniami częstymi ()¹.

Zawroty i bóle głowy, omdlenia, osłabienie

Zawroty głowy, bóle głowy oraz osłabienie i uczucie zmęczenia są działaniami bardzo częstymi (), omdlenia i stany przedomdleniowe – częstymi (), a parestezje – niezbyt częstymi ()².

Zaburzenia widzenia i zmniejszone wydzielanie łez

Zaburzenia widzenia, zmniejszone wydzielanie łez (zespół suchego oka) oraz podrażnienie oka są działaniami częstymi (), o czym warto uprzedzić pacjentów noszących soczewki kontaktowe³.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Nudności, biegunka, wymioty, niestrawność i ból brzucha są działaniami częstymi (), zaparcie – niezbyt częstym (), a suchość błony śluzowej jamy ustnej – rzadkim ()¹.

Zaburzenia metaboliczne i pogorszenie kontroli glikemii

Zwiększenie masy ciała, hipercholesterolemia oraz pogorszenie kontroli stężenia glukozy we krwi (hiperglikemia, hipoglikemia) u pacjentów z cukrzycą są działaniami częstymi ()². Leki beta-adrenolityczne mogą ponadto ujawnić utajoną cukrzycę i nasilić objawy istniejącej cukrzycy, co przypisuje się nieznanej częstości ()³.

Zaburzenia psychiczne

Depresja i obniżenie nastroju są działaniami częstymi (), a zaburzenia snu – niezbyt częstymi ()¹. Charakterystyka Carvetrend wymienia dodatkowo omamy o nieznanej częstości ()³.

Zaburzenia oddechowe

Duszność, obrzęk płuc oraz astma u pacjentów predysponowanych są działaniami częstymi (), a niedrożność (przekrwienie błony śluzowej) nosa – rzadkim ()².

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Niewydolność nerek i zaburzenia czynności nerek u pacjentów z uogólnioną miażdżycą lub wcześniejszą niewydolnością nerek są działaniami częstymi (). Zaburzenia oddawania moczu charakterystyka Carvetrend przypisuje częstości częstej ()³, natomiast charakterystyki Avedol i Vivacor opisują trudności w oddawaniu moczu jako działanie częste (), a zaburzenia mikcji – jako rzadkie ()^1,2. Nietrzymanie moczu u kobiet, ustępujące po odstawieniu leku, jest działaniem bardzo rzadkim ()².

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Niedokrwistość jest działaniem częstym (), małopłytkowość – rzadkim (), a leukopenia – bardzo rzadkim ()¹.

⚠ Ciężkie reakcje skórne

Reakcje skórne, takie jak osutka alergiczna, zapalenie skóry, pokrzywka, świąd oraz zmiany łuszczycopodobne i liszajowate, są działaniem niezbyt częstym (), podobnie jak wypadanie włosów². Ciężkie reakcje skórne – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka i rumień wielopostaciowy – są działaniami bardzo rzadkimi () i wymagają trwałego odstawienia leku³.

⚠ Reakcje nadwrażliwości

Nadwrażliwość (reakcje alergiczne) jest działaniem bardzo rzadkim ()¹.

Zaburzenia wątroby

Zwiększenie aktywności aminotransferaz (AlAT, AspAT) oraz gamma-glutamylotransferazy (GGT) w surowicy jest działaniem bardzo rzadkim ()².

Zaburzenia czynności seksualnych

Zaburzenia wzwodu są działaniem niezbyt częstym (), a charakterystyka Avedol wymienia dodatkowo impotencję jako działanie bardzo rzadkie ()¹.

Zakażenia i bóle kończyn

Zakażenia górnych dróg oddechowych i dróg moczowych, zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc oraz bóle kończyn są działaniami częstymi ()³.

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a karwedilol

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych karwedilolu nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że spodziewane korzyści przewyższają potencjalne ryzyko, ponieważ doświadczenie kliniczne u kobiet w ciąży jest niewystarczające. Leki beta-adrenolityczne zmniejszają perfuzję łożyska, co może prowadzić do wewnątrzmacicznego obumarcia płodu oraz porodów niewczesnych i przedwczesnych, a u płodu i noworodka mogą wystąpić działania niepożądane, zwłaszcza hipoglikemia i bradykardia, oraz zwiększone ryzyko powikłań sercowych i płucnych w okresie poporodowym¹.

Karmienie piersią a karwedilol

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych nie zaleca się karmienia piersią w trakcie przyjmowania karwedilolu. Badania na zwierzętach wykazały, że karwedilol i jego metabolity przenikają do mleka, a nie wiadomo, czy przenika on do mleka kobiecego, przy czym większość leków beta-adrenolitycznych, zwłaszcza związków lipofilnych, przenika do mleka kobiecego².

Produkty handlowe z karwedilolem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Avedol	tabletki powlekane 6,25 mg	Rp
Avedol	tabletki powlekane 12,5 mg	Rp
Avedol	tabletki powlekane 25 mg	Rp
Carvetrend	tabletki 3,125 mg	Rp
Vivacor	tabletki 6,25 mg	Rp
Vivacor	tabletki 12,5 mg	Rp
Vivacor	tabletki 25 mg	Rp