Sotalol

Nieselektywny lek beta-adrenolityczny o dodatkowych właściwościach leku przeciwarytmicznego klasy III, wydłużający odstęp QT. Dostępny wyłącznie na receptę, tylko w preparatach jednoskładnikowych (tabletki). Stosowany wyłącznie w zaburzeniach rytmu serca, nie w nadciśnieniu tętniczym ani w dławicy piersiowej. Ze względu na ryzyko wywołania groźnych arytmii komorowych typu torsade de pointes wymaga monitorowania EKG i wyrównania elektrolitów, a dawkowanie dostosowuje się do czynności nerek.

Działanie sotalolu

Sotalol jest nietypowym beta-adrenolitykiem, ponieważ łączy dwa mechanizmy przeciwarytmiczne. Z jednej strony blokuje receptory beta-adrenergiczne (działanie klasy II wg klasyfikacji Vaughana-Williamsa), zwalniając rytm serca. Z drugiej wydłuża czas trwania potencjału czynnościowego komórek mięśnia sercowego i okres refrakcji, co jest cechą leków przeciwarytmicznych klasy III. Ta druga właściwość odpowiada za wydłużenie odstępu QT w zapisie EKG i jest jednocześnie źródłem najgroźniejszego działania niepożądanego leku.

Działanie beta-adrenolityczne ujawnia się już przy małych dawkach (około 25 mg na dobę), natomiast działanie przeciwarytmiczne klasy III dopiero przy dawkach powyżej 160 mg na dobę.

Farmakologia

Sotalol jest niewybiórczym lekiem beta-adrenolitycznym, pozbawionym wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej i właściwości stabilizujących błonę komórkową. Jest mieszaniną izomerów d-sotalolu i l-sotalolu, przy czym oba izomery odpowiadają za działanie przeciwarytmiczne klasy III, a l-izomer dodatkowo za działanie beta-adrenolityczne. Główne działanie przeciwarytmiczne polega na wydłużeniu czasu trwania potencjału czynnościowego oraz okresu refrakcji w przedsionkach, komorach i dodatkowych drogach przewodzenia, a w zapisie EKG wyraża się wydłużeniem odstępów PR, QT i QTc bez istotnej zmiany czasu trwania zespołu QRS^1,2. Ze względu na działanie beta-adrenolityczne sotalol zwalnia czynność serca i w ograniczonym stopniu zmniejsza siłę skurczu mięśnia sercowego, obniżając jego zapotrzebowanie na tlen, a także hamuje uwalnianie reniny¹.

Farmakokinetyka

Sotalol wchłania się z przewodu pokarmowego szybko i niemal całkowicie, o czym świadczy biodostępność wynosząca ponad 90% po podaniu doustnym, a stężenie maksymalne (C_max) w surowicy występuje po 2,5 do 4 godzin. Stan stacjonarny osiągany jest po 2 do 3 dniach, a przyjęcie leku z posiłkiem, zwłaszcza mlecznym, zmniejsza jego wchłanianie o około 20%^1,2.

Sotalol nie wiąże się z białkami osocza i nie ulega metabolizmowi, a słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, osiągając w nim stężenie rzędu 10% stężenia w surowicy.

Okres półtrwania (t_½) wynosi od 10 do 20 godzin, a wydalanie odbywa się głównie przez nerki, gdzie 80 do 90% dawki jest wydalane z moczem w postaci niezmienionej, a pozostała część z kałem. Nerkowa droga eliminacji sprawia, że u pacjentów z niewydolnością nerek konieczne jest zmniejszenie dawki, a u osób w podeszłym wieku okres półtrwania może się wydłużać, zwiększając stężenie leku w osoczu^1,2.

Wskazania leków z sotalolem

Wszystkie preparaty sotalolu dostępne są wyłącznie na receptę i mają wskazania ograniczone do zaburzeń rytmu serca. Sotalol nie jest stosowany w nadciśnieniu tętniczym ani w dławicy piersiowej, mimo że należy do beta-adrenolityków.

Preparaty Biosotal 40 i Biosotal 80 stosuje się w zagrażających życiu komorowych zaburzeniach rytmu serca, w nadkomorowych zaburzeniach rytmu (migotanie i trzepotanie przedsionków, częstoskurcz nadkomorowy, częstoskurcz śródwęzłowy i okołowęzłowy) oraz w zaburzeniach rytmu w przebiegu zespołu Wolffa-Parkinsona-White’a^2,3.

Preparat Sotahexal 160 wskazany jest w nadkomorowych i komorowych zaburzeniach rytmu serca, zwłaszcza pod postacią częstoskurczu komorowego¹.

Dawkowanie sotalolu

Grupa	Dawkowanie	Uwagi
Dorośli, dawka początkowa	80 mg na dobę	zwiększanie o 40 mg co 2–3 dni aż do uzyskania reakcji, dawkę dobową dzieli się zwykle na dwie części
Dorośli, dawka podtrzymująca	zwykle 120–320 mg na dobę	w częstoskurczu komorowym dawki większe, do 480 mg na dobę
Dorośli, ciężkie komorowe zaburzenia rytmu	do 480–640 mg na dobę	wyłącznie pod nadzorem specjalisty, gdy korzyść przewyższa ryzyko proarytmii
Niewydolność nerek, klirens kreatyniny 30–60 ml/min	połowa zwykłej dawki (lub rezygnacja z jednej dawki na dobę)	dawkę zmniejsza się lub wydłuża odstępy między dawkami
Niewydolność nerek, klirens 10–30 ml/min	jedna czwarta zwykłej dawki (dawki co 36–48 godzin)	–
Niewydolność nerek, klirens poniżej 10 ml/min	nie stosować	–
Dzieci i młodzież	nie stosować	nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności

Leczenie rozpoczyna się od małej dawki, którą zwiększa się stopniowo co 2 do 3 dni, ponieważ efekt proarytmiczny może wystąpić nie tylko na początku leczenia, lecz również przy każdym zwiększeniu dawki. Rozpoczęcie leczenia sotalolem oraz zwiększanie jego dawki powinno odbywać się w warunkach szpitalnych, gdzie możliwa jest kontrola i ocena rytmu serca¹.

Tabletki przyjmuje się przed posiłkiem, popijając płynem. Dawkowanie w niewydolności nerek dostosowuje się do klirensu kreatyniny, przy czym charakterystyka Sotahexal 160 zaleca zmniejszenie samej dawki (połowa lub jedna czwarta dawki zwykłej), a charakterystyka Biosotal wydłużenie odstępów między dawkami^1,2.

Leku nie wolno odstawiać nagle, dawkę należy zmniejszać stopniowo przez okres jednego do dwóch tygodni, ponieważ gwałtowne przerwanie leczenia może być niebezpieczne^2,1.

Istotne przeciwwskazania do stosowania sotalolu

Wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu QT i torsade de pointes

Sotalol jest przeciwwskazany u pacjentów z wrodzonym lub nabytym wydłużeniem odstępu QT oraz u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca typu torsade de pointes, ponieważ jako lek wydłużający QT sam może wywołać tę groźną arytmię^1,2.

Jednoczesne stosowanie innych leków wydłużających odstęp QT

Sotalol jest przeciwwskazany razem z lekami, które mogą wydłużać odstęp QT i wywoływać torsade de pointes, w tym z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia i III, niektórymi neuroleptykami, wybranymi lekami przeciwpasożytniczymi oraz innymi lekami wymienionymi w charakterystykach^2,1.

Astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc

Sotalol jest przeciwwskazany u pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, w tym w wywiadzie, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli wynikające z blokady receptorów beta-adrenergicznych^1,2.

Bradykardia, zespół chorego węzła zatokowego i blok przedsionkowo-komorowy

Sotalol jest przeciwwskazany u pacjentów z bradykardią (poniżej 45–50 uderzeń na minutę), z zespołem chorego węzła zatokowego (w tym blokiem zatokowo-przedsionkowym) oraz z blokiem przedsionkowo-komorowym drugiego i trzeciego stopnia, jeśli pacjent nie ma wszczepionego rozrusznika serca^2,1.

Niewyrównana niewydolność serca i wstrząs kardiogenny

Sotalol jest przeciwwskazany w niewyrównanej niewydolności serca oraz we wstrząsie kardiogennym, ponieważ blokada receptorów beta-adrenergicznych nasila upośledzenie kurczliwości mięśnia sercowego^1,2.

Niedociśnienie tętnicze niespowodowane arytmią

Sotalol jest przeciwwskazany u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym, które nie jest następstwem arytmii^2,1.

Ciężka niewydolność nerek

Sotalol jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, gdy klirens kreatyniny jest mniejszy niż 10 ml/min, ponieważ lek jest wydalany głównie przez nerki i grozi jego kumulacja^1,2.

Nieleczony guz chromochłonny nadnerczy

Sotalol jest przeciwwskazany u pacjentów z nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy^2,1.

Zespół Raynauda i ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego

Sotalol jest przeciwwskazany u pacjentów z zespołem Raynauda oraz z ciężkimi zaburzeniami krążenia obwodowego^1,2.

Kwasica metaboliczna

Sotalol jest przeciwwskazany u pacjentów z kwasicą metaboliczną^2,1.

Znieczulenie ogólne powodujące zahamowanie czynności mięśnia sercowego

Sotalol jest przeciwwskazany przy znieczuleniu powodującym zahamowanie czynności mięśnia sercowego^2,1.

Dławica Prinzmetala

Charakterystyka Biosotal wymienia dławicę Prinzmetala jako przeciwwskazanie do stosowania sotalolu².

Środki ostrożności przy wydawaniu sotalolu

Monitorowanie EKG i odstępu QT

Rozpoczęcie leczenia i każdą zmianę dawki należy poprzedzić kontrolą EKG z pomiarem skorygowanego odstępu QT, oceną czynności nerek i równowagi elektrolitowej. Wydłużenie odstępu QTc powyżej 450 ms wymaga ścisłego monitorowania i ponownej oceny stosunku korzyści do ryzyka, a przy wartościach przekraczających 500 ms i 550 ms należy poważnie rozważyć zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia. Podczas leczenia długotrwałego co 1 do 2 miesięcy kontroluje się długość odstępu QT i stężenie elektrolitów w osoczu^1,2.

Ryzyko proarytmii i torsade de pointes

Najgroźniejszym działaniem sotalolu jest nasilenie istniejących lub wywołanie nowych zaburzeń rytmu, w tym torsade de pointes. Ryzyko zależy od dawki i jest największe w pierwszym tygodniu leczenia oraz podczas zwiększania dawki, a rośnie u kobiet, przy bradykardii, hipokaliemii lub hipomagnezemii oraz przy dużym stężeniu leku wskutek przedawkowania lub kumulacji w niewydolności nerek. U pacjentów z utrwalonym częstoskurczem komorowym i niewydolnością serca ryzyko ciężkiej proarytmii sięga 7%, dlatego leczenie rozpoczyna się od dawki 80 mg i zwiększa stopniowo^2,1.

Wyrównanie zaburzeń elektrolitowych

Sotalolu nie należy stosować u pacjentów z hipokaliemią lub hipomagnezemią bez wcześniejszego wyrównania tych zaburzeń, ponieważ zwiększają one ryzyko wydłużenia odstępu QT i torsade de pointes. Szczególną uwagę na gospodarkę elektrolitową i kwasowo-zasadową należy zwrócić u pacjentów z nasilonymi lub przewlekłymi biegunkami oraz otrzymujących leki zmniejszające pulę potasu lub magnezu^1,2.

Nagłe odstawienie leku

Nagłe przerwanie stosowania beta-adrenolityku zwiększa reaktywność na aminy katecholowe i może wywołać zaostrzenie dławicy piersiowej, zaburzenia rytmu, a niekiedy zawał mięśnia sercowego. Pacjentów kończących długotrwałe leczenie, zwłaszcza z chorobą niedokrwienną serca, należy dokładnie monitorować, a dawkę zmniejszać stopniowo przez jeden do dwóch tygodni^2,1.

Zaburzenia czynności nerek

Sotalol jest wydalany głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z zaburzeniami ich czynności dawkę trzeba dostosować do klirensu kreatyniny, aby uniknąć kumulacji leku i wzrostu ryzyka proarytmii^1,2.

Zastoinowa niewydolność serca i dysfunkcja lewej komory

Blokada receptorów beta-adrenergicznych może pogłębiać niewydolność serca, dlatego u pacjentów z upośledzeniem czynności lewej komory leczenie rozpoczyna się od małej dawki i zwiększa ostrożnie. U pacjentów po świeżym zawale mięśnia sercowego z upośledzoną czynnością lewej komory należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka, a sotalolu należy unikać przy frakcji wyrzutowej lewej komory poniżej 40% bez ciężkich komorowych zaburzeń rytmu^2,1.

Cukrzyca

Sotalol może maskować objawy rozpoczynającej się hipoglikemii, zwłaszcza tachykardię i kołatanie serca, dlatego na początku leczenia u chorych na cukrzycę należy częściej kontrolować glikemię^2,1.

Nadczynność tarczycy

Ze względu na właściwości beta-adrenolityczne sotalol może maskować sercowo-naczyniowe objawy nadczynności tarczycy, a nagłe przerwanie leczenia grozi nasileniem objawów z przełomem tarczycowym włącznie^1,2.

Reakcje anafilaktyczne

U pacjentów podatnych na ciężkie reakcje anafilaktyczne sotalol może nasilać ich przebieg i powodować oporność na typowe dawki adrenaliny, co jest szczególnie istotne przy narażeniu na jodowe środki kontrastujące lub podczas leczenia odczulającego^2,1.

Znieczulenie ogólne i zabiegi chirurgiczne

Należy poinformować anestezjologa o przyjmowaniu sotalolu, ponieważ lek zmniejsza tachykardię odruchową i zwiększa ryzyko niedociśnienia. Charakterystyka Biosotal uznaje odstawienie leku na 48 godzin za wystarczające do przywrócenia wrażliwości na aminy katecholowe, natomiast charakterystyka Sotahexal 160 zaleca odstawienie na 48 do 72 godzin przed planowanym zabiegiem^2,1.

Łuszczyca

Beta-adrenolityki mogą nasilać objawy łuszczycy, dlatego u pacjentów z tą chorobą stosowanie sotalolu wymaga rozważenia^2,1.

Wpływ na prowadzenie pojazdów

Sotalol może powodować bóle i zawroty głowy oraz odczucie zmęczenia, zwłaszcza w początkowym okresie stosowania, co może czasowo ograniczyć zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn^2,1.

Interakcje sotalolu

Leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III + sotalol

Łączenie sotalolu z lekami przeciwarytmicznymi klasy Ia (chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid) oraz klasy III (amiodaron, dronedaron) jest przeciwwskazane, ponieważ sumują się mechanizmy wydłużające odstęp QT i rośnie ryzyko torsade de pointes. Nie zaleca się także łączenia sotalolu z flekainidem ani innymi lekami przeciwarytmicznymi ze względu na ryzyko nadmiernego wydłużenia okresu refrakcji^2,1.

Inne leki wydłużające odstęp QT + sotalol

Sotalol należy stosować z najwyższą ostrożnością lub unikać w skojarzeniu z innymi lekami wydłużającymi odstęp QT, w tym z pochodnymi fenotiazyny i innymi neuroleptykami, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, erytromycyną i spiramycyną podawanymi dożylnie, moksyfloksacyną i innymi fluorochinolonami, lekami przeciwpasożytniczymi (halofantryna, pentamidyna, chlorochina) oraz wieloma innymi, ponieważ zwiększają ryzyko komorowych zaburzeń rytmu typu torsade de pointes^1,2.

Werapamil i diltiazem + sotalol

Jednoczesne stosowanie sotalolu z antagonistami wapnia werapamilem lub diltiazemem może powodować niedociśnienie, nadmierną bradykardię, zaburzenia przewodzenia zatokowo-przedsionkowego i przedsionkowo-komorowego oraz niewydolność serca, dlatego skojarzenia należy unikać, a jeśli jest konieczne, prowadzić dokładne monitorowanie kliniczne i EKG^2,1.

Leki moczopędne i inne leki powodujące hipokaliemię + sotalol

Leki moczopędne usuwające potas, a także amfoterycyna B podawana dożylnie, doustne kortykosteroidy i niektóre leki przeczyszczające mogą wywołać hipokaliemię lub hipomagnezemię i tym samym zwiększyć ryzyko torsade de pointes. Przed podaniem sotalolu należy wyrównać niedobór potasu i kontrolować stężenie elektrolitów oraz zapis EKG^1,2.

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe + sotalol

Sotalol może nasilać hipoglikemizujące działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych oraz maskować objawy hipoglikemii, zwłaszcza tachykardię i kołatanie serca, dlatego zaleca się częstszą kontrolę glikemii, a niekiedy dostosowanie dawek leków przeciwcukrzycowych^1,2.

Glikozydy naparstnicy + sotalol

Jednoczesne stosowanie sotalolu z glikozydami naparstnicy może wydłużać czas przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a proarytmia występowała częściej u pacjentów przyjmujących oba leki, choć jej przyczyną mogła być współistniejąca niewydolność serca¹.

Klonidyna + sotalol

Beta-adrenolityki mogą nasilać nadciśnienie z odbicia występujące po nagłym przerwaniu leczenia klonidyną, dlatego sotalol należy odstawiać powoli, na kilka dni przed stopniowym odstawieniem klonidyny¹.

Leki zmniejszające stężenie katecholamin + sotalol

Skojarzenie sotalolu z lekami zmniejszającymi stężenie katecholamin, takimi jak rezerpina, guanetydyna lub metyldopa, może powodować nadmierne zwolnienie przewodzenia w sercu i obniżenie ciśnienia tętniczego, dlatego pacjentów należy obserwować pod kątem niedociśnienia i bradykardii¹.

Fingolimod + sotalol

Charakterystyka Biosotal nie zaleca łączenia sotalolu z fingolimodem, ponieważ nasila się ryzyko bradykardii mogącej prowadzić do zgonu, a jeśli skojarzenie jest konieczne, pacjenta należy poddać ciągłemu badaniu EKG przez 24 godziny po podaniu pierwszej dawki².

Neuroleptyki + sotalol

Charakterystyka Biosotal nie zaleca łączenia sotalolu z neuroleptykami mogącymi powodować torsade de pointes, w tym z pochodnymi fenotiazyny, benzamidami i pochodnymi butyrofenonu, ze względu na zwiększone ryzyko komorowych zaburzeń rytmu².

Leki zwiotczające i wziewne anestetyki + sotalol

Sotalol może nasilać blokadę nerwowo-mięśniową wywołaną lekami zwiotczającymi typu tubokuraryny podczas znieczulenia ogólnego, a wziewne anestetyki halogenowe osłabiają kompensacyjne reakcje sercowo-naczyniowe, dlatego wymaga to ostrożności i poinformowania anestezjologa^1,2.

Działania niepożądane sotalolu

⚠ Proarytmia i torsade de pointes

Proarytmia oraz zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes są działaniem częstym () i stanowią najistotniejsze klinicznie działanie niepożądane sotalolu, mogące przejść w migotanie komór. Ryzyko zależy od dawki i jest największe w pierwszym tygodniu leczenia oraz podczas zwiększania dawki^1,2.

⚠ Bradykardia, zaburzenia przewodzenia i niewydolność serca

Bradykardia, kołatanie serca, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zmiany w zapisie EKG oraz niewydolność serca są działaniem częstym ()¹. Charakterystyka Biosotal w tej samej kategorii częstej () wymienia dodatkowo ból w klatce piersiowej, omdlenia i stan przedomdleniowy².

Niedociśnienie i zaburzenia krążenia obwodowego

Niedociśnienie tętnicze jest działaniem częstym () w obu charakterystykach^1,2. Zespół Raynauda i nasilenie istniejącego chromania przestankowego charakterystyka Biosotal opisuje jako częste ()², natomiast charakterystyka Sotahexal 160 przypisuje chorobie Raynauda, nasileniu chromania oraz bólowi i ziębnięciu kończyn nieznaną częstość ()¹.

Skurcz oskrzeli i duszność

Duszność jest działaniem częstym ()^1,2. Charakterystyka Sotahexal 160 wymienia dodatkowo skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą oskrzelową lub objawami astmy w wywiadzie jako działanie niezbyt częste ()¹.

Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Nudności, wymioty, biegunka, niestrawność, ból brzucha i wzdęcia są działaniem częstym ()^2,1. Charakterystyka Sotahexal 160 wymienia w tej kategorii dodatkowo suchość błony śluzowej jamy ustnej¹.

Zaburzenia układu nerwowego

Zawroty głowy, ból głowy, parestezje i zaburzenia smaku są działaniem częstym ()^1,2. Charakterystyka Sotahexal 160 zalicza do tej kategorii także oszołomienie, omdlenie i odczucie omdlewania¹, natomiast charakterystyka Biosotal wymienia w niej bezsenność².

Zaburzenia psychiczne

Depresja jest działaniem częstym () w obu charakterystykach, przy czym charakterystyka Biosotal wymienia obok niej zaburzenia lękowe², a charakterystyka Sotahexal 160 lęk, zaburzenia snu i zmiany nastroju¹.

Zaburzenia widzenia, słuchu i narządu wzroku

Charakterystyka Sotahexal 160 opisuje zaburzenia widzenia i zaburzenia słuchu jako działanie częste (), a zmniejszone wydzielanie łez jako bardzo rzadkie ()¹. Charakterystyka Biosotal przypisuje zaburzeniom widzenia nieznaną częstość ()².

Zmęczenie, astenia, obrzęk i gorączka

Zmęczenie, astenia i obrzęk są działaniem częstym () w obu charakterystykach^1,2. Gorączkę charakterystyka Sotahexal 160 zalicza do działań częstych ()¹, a charakterystyka Biosotal przypisuje jej nieznaną częstość ()².

Kurcze mięśni

Kurcze mięśni są działaniem częstym ()^2,1.

Zaburzenia sprawności seksualnej

Charakterystyka Sotahexal 160 opisuje zaburzenia funkcji seksualnych jako działanie częste ()¹, natomiast charakterystyka Biosotal przypisuje im nieznaną częstość ()².

Zmiany skórne, łuszczyca, łysienie i nadpotliwość

Zmiany skórne łuszczycopodobne lub nasilenie objawów łuszczycy charakterystyka Biosotal opisuje jako działanie częste ()², a charakterystyka Sotahexal 160 zalicza wysypkę i zaostrzenie objawów łuszczycy do działań o nieznanej częstości ()¹. Łysienie i nadpotliwość obie charakterystyki opisują jako działania o nieznanej częstości ()^2,1.

Małopłytkowość

Małopłytkowość jest działaniem o nieznanej częstości () w obu charakterystykach^2,1.

Przeciwciała przeciwjądrowe i zespół toczniopodobny

Charakterystyka Sotahexal 160 przypisuje powstawaniu przeciwciał przeciwjądrowych nieznaną częstość ()¹, a charakterystyka Biosotal opisuje ich rzadkie () występowanie, jedynie wyjątkowo z towarzyszącymi objawami zespołu o typie tocznia, ustępującymi po zakończeniu leczenia².

Pełną listę działań niepożądanych zawiera ChPL każdego preparatu, punkt 4.8.

Ciąża a sotalol

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych sotalol może być podawany w okresie ciąży tylko wtedy, gdy jest to bezwzględnie konieczne, ponieważ przenika przez łożysko i jest wykrywany w płynie owodniowym, a beta-adrenolityki mogą zmniejszać przepływ krwi przez łożysko oraz wywoływać u płodu i noworodka hipoglikemię i bradykardię. W przypadku podawania leku aż do porodu zaleca się uważne monitorowanie noworodka, w tym częstości akcji serca i stężenia cukru we krwi, przez pierwsze dni życia^2,1.

Karmienie piersią a sotalol

Zgodnie z charakterystykami produktów leczniczych leki beta-adrenolityczne przenikają do mleka matki i mogą wywołać u noworodka hipoglikemię i bradykardię, dlatego nie zaleca się karmienia piersią, jeśli leczenie sotalolem jest konieczne^2,1.

Produkty handlowe z sotalolem

Preparat	Postać	Kategoria dostępności
Biosotal 40	tabletki 40 mg	Rp
Biosotal 80	tabletki 80 mg	Rp
Sotahexal 160	tabletki 160 mg	Rp