Chlorowodorek prokainy

Charakterystyka

• Nazwa łacińska: Procaini hydrochloricum
• Synonimy i nazwy spotykane na receptach: Procainum hydrochloricum, Geriocainum, Novocainum hydrochloricum, Polocainum hydrochloricum

Chlorowodorek prokainy to dobrze rozpuszczalna w wodzie sól o działaniu miejscowo znieczulającym, w recepturze wykorzystywana w preparatach na skórę i błony śluzowe. W starszych receptach spotyka się ją jako nowokainę.

Cząsteczka ma charakter estru, więc jest wrażliwa na hydrolizę – zwłaszcza w środowisku alkalicznym i w podwyższonej temperaturze. Osobną grupę problemów tworzą niezgodności z jodem, związkami srebra i garbnikami, przy których składniki rozdziela się na dwie postaci leku.

Praca z surowcem

Preparaty z prokainą sporządza się bez zbędnego podgrzewania i w odczynie obojętnym, bo ester łatwo hydrolizuje. Połączeń z jodem, związkami srebra i garbnikami nie wykonuje się w jednej postaci leku – składniki rozdziela się na dwa preparaty¹.

W naszej bazie ten surowiec ma 3 opisane niezgodności recepturowe – pełne zestawienie z mechanizmem, postępowaniem i piśmiennictwem znajdziesz w sekcji pod tekstem, a cały skład recepty sprawdzisz w analizatorze niezgodności recepturowych. Brak wpisu w bazie nie dowodzi zgodności składników – oznacza tylko, że pary nie opisano w wykorzystanym piśmiennictwie.

Nazewnictwo i nazwy synonimiczne

Nazwa z recepty nie zawsze pokrywa się z etykietą surowca na półce. Wszystkie formy tej pozycji – polską, łacińską i historyczne – zebraliśmy w tłumaczu nazw surowców, gdzie sprawdzisz też, którą nazwę łacińską wpisać na etykiecie leku recepturowego.