Arsenic trioxide Mylan

ro 1 ml koncentratu zawiera 1 mg trójtlenku arsenu.

ob Każda 10 ml fiolka zawiera 10 mg trójtlenku arsenu.

do Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

e ni

e cz Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji (koncentrat jałowy).

sz Jałowy, klarowny, bezbarwny roztwór wodny o pH od 7,5 do 8,5.

pu

do

ia Arsenic trioxide Mylan jest wskazany do indukcji remisji i konsolidacji u dorosłych pacjentów z:

• en nowo zdiagnozowaną ostrą białaczką promielocytową (ang. Acute Promyelocytic Leucaemia, APL) z niskim lub pośrednim ryzykiem (liczba białych krwinek ≤10 x 10 3 /µl) w skojarzeniu z kwasem ol all- trans- retynowym (ang. all-trans-retinoic acid, ATRA), zw
• nawracającą/oporną na leczenie ostrą białaczką promielocytową (APL) (wcześniejsze leczenie powinno obejmować stosowanie retynoidu i chemioterapii) po

charakteryzującą się translokacją t (15; 17) i (lub) obecnością genu PML/RAR-alfa (ang. promyelocytic leukaemia/retinoic-acid-receptor-alpha).

o

eg

Nie badano współczynnika odpowiedzi innych podtypów ostrych białaczek pochodzenia szpikowego na trójtlenek arsenu. n

aż

w

Arsenic trioxide Mylan należy z podawać pod kontrolą lekarza mającego doświadczenie w leczeniu ostrych białaczek. Należy be bezwzględnie przestrzegać specjalnych procedur monitorowania, opisanych

w punkcie 4.4.

y

icz

Dawkowanie

zn

Zaleca się stosowanie takich samych dawek u dorosłych i u osób w podeszłym wieku.

ec

Nowo zdiagnozowana ostra białaczka promielocytowa (APL) z niskim lub pośrednim ryzykiem

t l

Schemat uk leczenia indukującego remisję

Arsenic trioxide Mylan należy podawać dożylnie w dawce 0,15 mg/kg mc. na dobę do uzyskania od

całkowitej remisji. Jeśli nie uzyskano całkowitej remisji do 60. dnia leczenia, należy przerwać podawanie.

Pr

Schemat leczenia konsolidującego

Arsenic trioxide Mylan należy podawać dożylnie w dawce 0,15 mg/kg mc. na dobę przez 5 dni w tygodniu. Leczenie należy kontynuować przez 4 tygodnie, a następnie należy je przerwać na 4 tygodnie. Łącznie należy podać 4 cykle.

Nawracająca/oporna na leczenie ostra białaczka promielocytowa (APL)

Schemat leczenia indukującego remisję

Arsenic trioxide Mylan należy podawać dożylnie w stałej dawce 0,15 mg/kg mc./dobę codziennie aż tu do osiągnięcia całkowitej remisji (poniżej 5% blastów obecnych w komórkowym szpiku kostnym bez śladów obecności komórek białaczkowych). Jeśli nie uzyskano całkowitej remisji do 50 dnia leczenia, ro należy przerwać podawanie.

ob

Schemat leczenia konsolidującego

do Leczenie konsolidujące należy rozpocząć od 3 do 4 tygodni po zakończeniu leczenia indukującego.

Arsenic trioxide Mylan należy podawać dożylnie w dawce 0,15 mg/kg mc./dobę, 25 dawek przez e 5 dni w tygodniu z dwudniową przerwą, powtarzanych przez 5 tygodni.

ni

Opóźnienie podania, dostosowanie dawki i wznowienie podawania e

cz Leczenie produktem Arsenic trioxide Mylan należy tymczasowo przerwać sz przed planowanym zakończeniem leczenia w momencie, gdy odnotuje się stopień toksyczności 3 lub większy wg pu ogólnych kryteriów toksyczności (National Cancer Institute Common Toxicity Criteria) uważany za prawdopodobnie związany z leczeniem produktem Arsenic trioxide do Mylan. Pacjenci, u których wystąpiły reakcje uważane za związane ze stosowaniem trójtlenku arsenu mogą podjąć ponownie leczenie dopiero po ustąpieniu objawów toksyczności lub powrotu do stanu początkowego na nieprawidłowości, która spowodowała przerwę. W takich przypadkach leczenie należy wznowić stosując 50% wcześniejszej dawki dobowej. Jeżeli toksyczność nie występuje ponownie w ciągu 7 dni ia od wznowienia leczenia przy zmniejszonej dawce, można ponownie zwiększyć dobową dawkę do en 100% dawki początkowej. Pacjenci, u których ponownie wystąpiła toksyczność, muszą być wykluczeni z leczenia.

ol Nieprawidłowości w zapisie elektrokardiogramów (EKG), zaburzenia stężenia elektrolitów i zw

hepatotoksyczność, patrz punkt 4.4.

po

Specjalne grupy pacjentów

o

Zaburzenia czynności wątroby

eg

Ze względu na brak danych dotyczących n stosowania we wszystkich grupach pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby aż i na możliwość toksycznego działania na wątrobę podczas leczenia produktem leczniczym Arsenic trioxide Mylan, należy go stosować ostrożnie u pacjentów z w

zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4 i 4.8).

z

Zaburzenia czynności be nerek

Ze względu na brak y danych dotyczących stosowania we wszystkich grupach pacjentów z zaburzeniami czynności icz nerek, Arsenic trioxide Mylan należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

zn

Dzieci i młodzież

ec

Nie t określono l bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Arsenic trioxide Mylan uk u dzieci w wieku do 17 lat. Aktualne dane dotyczące dzieci w wieku od 5 do 16 lat przedstawiono w punkcie 5.1, ale brak zaleceń dotyczących dawkowania. Dane dotyczące dzieci w od wieku poniżej 5 lat nie są dostępne.

Pr

Sposób podawania

Arsenic trioxide Mylan podawać dożylnie przez 1-2 godziny. W przypadku zaobserwowania reakcji naczynioruchowych czas trwania infuzji można wydłużyć do 4 godzin. Nie jest konieczne zakładanie

cewnika do żyły centralnej. Pacjenci muszą być hospitalizowani podczas rozpoczęcia leczenia w związku z objawami choroby oraz w celu zapewnienia odpowiedniego monitorowania.

Instrukcja dotycząca przygotowania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

tu

ro Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w ob punkcie 6.1.

do

e Pacjenci z APL z niestabilnymi objawami klinicznymi są szczególnie zagrożeni i konieczne jest u nich ni częstsze monitorowanie stężeń elektrolitów i glikemii oraz częstsze wykonywanie badań laboratoryjnych czynności układu krwiotwórczego, wątroby, nerek i krzepnięcia. e cz

Zespół aktywacji leukocytów (zespół różnicowania APL) sz U 27% pacjentów z nawracającą/oporną na leczenie APL leczonych trójtlenkiem arsenu występowały pu objawy podobne do zespołu zwanego kwas retynowy - ostra białaczka promielocytowa (RA-APL) lub zespół różnicowania APL, charakteryzujący się gorączką, dusznością, do przyrostem masy ciała, naciekami płucnymi z obecnością płynu wysiękowego w opłucnej lub osierdziu wraz z leukocytozą lub bez leukocytozy. Zespół ten może prowadzić do śmierci. U nowo zdiagnozowanych pacjentów z na APL leczonych trójtlenkiem arsenu i kwasem all--trans-retynowym (ATRA) zespół różnicowania APL obserwowano u 19% pacjentów, w tym 5 ciężkich przypadków. Przy pojawieniu się pierwszych ia objawów sugerujących występowanie zespołu (niewyjaśniona gorączka, duszność i(lub) przyrost masy en ciała, nieprawidłowe szmery w badaniu osłuchowym klatki piersiowej lub nieprawidłowości wykryte w badaniu radiologicznym), należy tymczasowo przerwać leczenie trójtlenkiem arsenu i natychmiast ol rozpocząć podawanie dużej dawki steroidów (10 mg deksametazonu dożylnie dwa razy na dobę) zw

niezależnie od liczby leukocytów i kontynuować przez przynajmniej 3 dni lub dłużej aż do zmniejszenia nasilenia objawów podmiotowych i przedmiotowych. Zaleca się jednoczesne stosowanie po

diuretyków, jeśli jest to klinicznie uzasadnione i (lub) konieczne. U większości pacjentów nie jest konieczne trwałe zakończenie leczenia trójtlenkiem arsenu podczas leczenia zespołu różnicowania o

APL. Po ustąpieniu objawów podmiotowych i przedmiotowych można ponownie rozpocząć leczenie eg

trójtlenkiem arsenu, stosując przez pierwsze 7 dni 50% wcześniej podawanej dawki. Następnie, jeśli nie doszło do pogorszenia uprzednio n obserwowanej toksyczności, można rozpocząć stosowanie trójtlenku arsenu w pełnej dawce. aż W przypadku nawrotu objawów, dawkę trójtlenku arsenu należy zmniejszyć do uprzednio stosowanej. Aby zapobiec wystąpieniu zespołu różnicowania APL podczas w

leczenia indukującego, od 1. dnia stosowania trójtlenku arsenu do zakończenia leczenia indukującego pacjentom z APL można z podawać prednizon (0,5 mg/kg mc. na dobę podczas leczenia indukującego).

Zaleca się, aby nie dodawać be chemioterapii do leczenia steroidami, ponieważ nie ma doświadczeń w jednoczesnym podawaniu steroidów i chemioterapii trójtlenkiem arsenu podczas leczenia zespołu aktywacji leukocytów. y

Doświadczenia icz uzyskane po wprowadzeniu do obrotu sugerują, że podobny zespół może wystąpić u pacjentów z innymi rodzajami nowotworów. Pacjentów tych należy monitorować oraz prowadzić jak zn

opisano powyżej.

ec

Nieprawidłowości w zapisie elektrokardiogramów (EKG)

Trójtlenek t l arsenu może powodować wydłużenie odstępu QT i całkowity blok przedsionkowo- uk komorowy. Wydłużenie QT może prowadzić do arytmii komorowej typu torsade de pointes, która może zakończyć się śmiercią. Wcześniejsze leczenie antracyklinami może zwiększać od ryzyko wydłużenia QT. Ryzyko wystąpienia torsade de pointes wiąże się z zakresem wydłużenia odstępu QT, jednoczesnym podawaniem produktów leczniczych wydłużających odstęp QT (takich, Pr

jak leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III (np. chinidyna, amiodaron, sotalol, dofetylid), leków antypsychotycznych (np. tiorydazyna), leków przeciwdepresyjnych (np. amitryptylina), niektórych makrolidów (np. erytromycyna), niektórych leków przeciwhistaminowych (np. terfenadyna i astemizol), niektórych antybiotyków chinolonowych (np. sparfloksacyna) i innych poszczególnych produktów leczniczych, o których wiadomo, że zwiększają odstęp QT (np. cyzapryd), torsade de

pointes w wywiadzie, istniejącym wcześniej wydłużonym odstępem QT, zastoinową niewydolnością serca, podawaniem diuretyków nie oszczędzających potasu, amfoterycyny B lub innymi stanami powodującymi wystąpienie hipokalemii lub hipomagnezemii. Podczas badań klinicznych w sytuacji nawrotu/oporności na leczenie, u 40% pacjentów leczonych trójtlenkiem arsenu wystąpił co najmniej jeden wydłużony skorygowany odstęp QT (QTc) powyżej 500 ms. Wydłużenie QTc obserwowano tu pomiędzy 1. a 5. tygodniem po infuzji trójtlenku arsenu, a powrót do wartości wyjściowej obserwowano pod koniec 8. tygodnia po infuzji trójtlenku arsenu. U jednego pacjenta (otrzymującego ro kilka produktów leczniczych jednocześnie, w tym amfoterycynę B) podczas leczenia indukującego ob nawrotu APL trójtlenkiem arsenu wystąpił bezobjawowy przypadek torsade de pointes. U 15,6% nowo zdiagnozowanych pacjentów z APL leczonych trójtlenkiem arsenu jednocześnie z ATRA do wystąpiło wydłużenie QTc (patrz punkt 4.8). U jednego nowo zdiagnozowanego pacjenta zakończono leczenie indukujące 3. dnia, ze względu na znaczne wydłużenie odstępu QTc i nieprawidłowe stężenia e elektrolitów.

ni

Zalecenia EKG i monitorowania elektrolitów e cz Przed rozpoczęciem leczenia trójtlenkiem arsenu należy wykonać EKG z 12 odprowadzeniami, badanie stężenia elektrolitów (potas, wapń i magnez) i kreatyniny w surowicy, sz skorygować istniejące wcześniej nieprawidłowe stężenia elektrolitów oraz - jeśli jest to możliwe - przerwać podawanie pu produktów leczniczych wydłużających odstęp QT. Pacjenci z czynnikami ryzyka wydłużenia QTc lub czynnikami ryzyka torsade de pointes powinni być monitorowani do w sposób ciągły (EKG). W przypadku, gdy QTc jest większe niż 500 ms przed rozważeniem zastosowania trójtlenku arsenu, należy podjąć działania korygujące i za pomocą serii badań EKG ponownie ocenić QTc, i jeśli jest na taka możliwość, skonsultować się ze specjalistą. Podczas leczenia trójtlenkiem arsenu należy utrzymywać stężenie potasu powyżej 4 mEq/l, a stężenie magnezu powyżej 1,8 mg/dl. Należy ia ponownie ocenić pacjentów, u których bezwzględna wartość odstępu QT >500 ms i podjąć en natychmiastowe działanie w celu skorygowania jednocześnie występujących czynników ryzyka, oceniając korzyści oraz ryzyko związane z kontynuacją lub przerwaniem leczenia trójtlenkiem arsenu.

ol Jeśli wystapi omdlenie, pojawi się szybkie lub nieregularne bicie serca, pacjent musi być zw

hospitalizowany i monitorowany w sposób ciągły. Należy ocenić stężenie elektrolitów w surowicy i tymczasowo - aż do spadku odstępu QTc poniżej 460 ms, skorygowania nieprawidłowych poziomów po

elektrolitów, niewystępowania omdleń i nieregularnego rytmu serca - przerwać leczenie trójtlenkiem arsenu. Po ustąpieniu powyższych nieprawidłowości należy ponownie rozpocząć leczenie, stosując o

50% uprzednio stosowanej dawki dobowej. Jeśli w ciągu 7 dni od wznowienia leczenia, stosując eg

zmniejszoną dawkę, nie dojdzie do ponownego wydłużenia QTc, można rozpocząć leczenie trójtlenkiem arsenu w dawce 0,11 n mg/kg mc. na dobę przez drugi tydzień. Jeśli nie dojdzie do wydłużenia QTc, dawkę dobową aż można zwiększyć do 100% dawki początkowej. Nie ma danych dotyczących wpływu trójtlenku arsenu na odstęp QTc podczas infuzji. Podczas leczenia indukującego w

i konsolidującego, elektrokardiogramy należy wykonywać dwa razy w tygodniu, a w przypadku pacjentów niestabilnych klinicznie z - częściej.

be

Hepatotoksyczność (3. stopnia lub większa)

Podczas leczenia indukującego y lub konsolidującego trójtlenkiem arsenu w skojarzeniu z ATRA, u 63,2% nowo zdiagnozowanych icz pacjentów z APL z grupy niskiego lub pośredniego ryzyka obserwowano toksyczne działanie na wątrobę 3. lub 4. stopnia (patrz punkt 4.8). Działanie toksyczne zn

ustępowało jednak po tymczasowym odstawieniu trójtlenku arsenu lub ATRA, lub obu. Stosowanie trójtlenku arsenu należy przerwać przed planowanym zakończeniem leczenia w momencie, gdy ec

odnotuje się 3. lub większy stopień hepatotoksyczności wg ogólnych kryteriów toksyczności Krajowego t l Instytutu ds. Chorób Nowotworowych (ang. National Cancer Institute Common Toxicity

Criteria). uk Jak tylko stężenie bilirubiny i (lub) aminotransferazy asparaginianowej (AspAT) i (lub )fosfatazy alkalicznej zmniejszy się do wartości 4-krotnie poniżej górnej granicy normy, należy od ponownie rozpocząć leczenie trójtlenkiem arsenu, stosując przez pierwsze 7 dni 50% poprzedniej dawki dobowej. Następnie, w przypadku braku pogorszenia wcześniej obserwowanej toksyczności, Pr

należy stosować Trójtlenek arsenu w pełnej dawce. Jeśli hepatotoksyczność wystąpi ponownie, konieczne jest trwałe przerwanie stosowania trójtlenku arsenu.

Opóźnienie podania i modyfikowanie dawki

Stosowanie trójtlenku arsenu należy tymczasowo przerwać przed planowanym zakończeniem leczenia w momencie, gdy odnotuje się stopień toksyczności 3 lub większy wg ogólnych kryteriów toksyczności (National Cancer Institute Common Toxicity Criteria) uważany za prawdopodobnie związany z leczeniem trójtlenkiem arsenu (patrz punkt 4.2).

tu Badania laboratoryjne ro Podczas fazy leczenia indukującego stężenia elektrolitów i glukozy we krwi, parametry ob hematologiczne, czynności wątroby, nerek i krzepnięcia należy badać u pacjentów przynajmniej dwa razy w tygodniu, a w przypadku pacjentów niestabilnych klinicznie częściej. Podczas fazy do konsolidacyjnej leczenia badania takie należy wykonywać przynajmniej raz w tygodniu.

e

Zaburzenia czynności nerek

ni Ze względu na brak danych dotyczących stosowania u wszystkich grup pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, Trójtlenek arsenu należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami e czynności cz nerek. Doświadczenie dotyczące stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek nie jest wystarczające do określenia czy konieczne jest dostosowanie dawkowania. sz Nie badano stosowania trójtlenku arsenu u pacjentów dializowanych.

pu

Zaburzenia czynności wątroby do Ze względu na brak danych dotyczących stosowania u wszystkich grup pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i na możliwość wystąpienia toksycznego działania na wątrobę podczas leczenia na trójtlenkiem arsenu, produkt leczniczy Trójtlenek arsenu należy stosować ostrożnie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 4.4 dotyczący hepatotoksyczności i punkt 4.8).

ia Doświadczenie dotyczące stosowania u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby nie jest en wystarczające do określenia czy konieczne jest dostosowanie dawkowania.

ol

Osoby w podeszłym wieku

zw

Istnieją ograniczone kliniczne dane dotyczące stosowania trójtlenku arsenu u pacjentów w podeszłym wieku. Należy zachować ostrożność podczas stosowania produktu u tych pacjentów.

po

Hiperleukocytoza

o

U niektórych pacjentów z nawracającą/oporną na leczenie APL w czasie leczenia trójtlenkiem arsenu eg

występuje hiperleukocytoza (≥10 x 10 3 /µl). Wydaje się, że nie istnieje związek pomiędzy wyjściową liczbą białych krwinek (WBC) a wystąpieniem n hiperleukocytozy, jak również nie istnieje korelacja pomiędzy wyjściową liczbą WBC aż a maksymalnymi wartościami WBC. Hiperleukocytozy nigdy nie leczono za pomocą dodatkowej chemioterapii. Hiperleukocytoza zanikała podczas dalszego podawania w

trójtlenku arsenu. Wartości WBC podczas leczenia konsolidującego nie były tak duże, jak podczas leczenia indukującego i wynosiły z <10 x 10 3 / µl, z wyjątkiem jednego pacjenta, u którego wartość WBC podczas leczenia be konsolidującego wynosiła 22 x 10 3 /µl. Leukocytoza wystąpiła u dwudziestu pacjentów (50%) z nawracającą/oporną na leczenie APL, jednak u wszystkich tych pacjentów liczba WBC malała lub ulegała y normalizacji do czasu remisji w obrazie szpiku i nie było konieczne stosowanie cytotoksycznej icz chemioterapii lub leukoferezy. U nowo zdiagnozowanych pacjentów z APL z grupy niskiego lub pośredniego ryzyka, leukocytoza wystąpiła podczas leczenia indukującego zn

u 35 z 74 (47%) pacjentów (patrz punkt 4.8). We wszystkich przypadkach zastosowano leczenie hydroksymocznikiem ec z dobrym rezultatem.

Pacjentom t l z nowo zdiagnozowaną lub nawracającą/oporną na leczenie APL, u których wystąpiła leukocytoza uk po rozpoczęciu leczenia, należy podać hydroksymocznik. Leczenie hydroksymocznikiem należy kontynuować, stosując ustaloną dawkę umożliwiającą utrzymanie liczby białych krwinek na od poziomie ≤10 x 10 3 /μl. Następnie należy stopniowo zmniejszać dawkę.

Pr

Tabela 1 Zalecenia dotyczące rozpoczęcia stosowania hydroksymocznika

Rozwój drugiego pierwotnego nowotworu złośliwego

Substancja czynna produktu Arsenic trioxide Mylan, czyli trójtlenek arsenu, jest rakotwórcza dla człowieka. Pacjentów należy monitorować pod kątem rozwoju drugiego pierwotnego nowotworu złośliwego.

tu

Encefalopatia

Podczas leczenia trójtlenkiem arsenu zgłaszano przypadki encefalopatii. U pacjentów z niedoborem ro witaminy B1 po leczeniu trójtlenkiem arsenu zgłaszano przypadki encefalopatii Wernickego. Po ob rozpoczęciu stosowania trójtlenku arsenu, pacjentów narażonych na ryzyko niedoboru witaminy B1 należy uważnie obserwować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych encefalopatii.

do W niektórych przypadkach encefalopatia ustąpiła po zastosowaniu suplementacji witaminy B.

e

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

ni Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na fiolkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”. e cz

pu Nie przeprowadzono formalnej oceny interakcji farmakokinetycznych pomiędzy trójtlenkiem arsenu a innymi produktami leczniczymi. do

Produkty lecznicze powodujące wydłużenie odstępu QT/QTc, hipokalemię lub hipomagnezemię

na Podczas leczenia trójtlenkiem arsenu można spodziewać się wydłużenia odstępu QT/QTc. Donoszono też o przypadkach torsade de pointes i całkowitego bloku serca. U pacjentów, którzy przyjmują lub ia wiadomo, że wcześniej przyjmowali produkty lecznicze powodujące hipokalemię lub en hipomagnezemię, takie jak diuretyki lub amfoterycynę B, może być większe ryzyko torsade de pointes. Zaleca się ostrożność podczas podawania produktu Arsenic trioxide Mylan jednocześnie z ol innymi produktami leczniczymi, które powodują wydłużenie odstępu QT/QTc, takimi jak antybiotyki zw

makrolidowe, antypsychotyczna tiorydazyna lub produkty lecznicze powodujące wystąpienie hipokalemii lub hipomagnezemii. Dodatkowe informacje o preparatach wydłużających QT podano w po

punkcie 4.4.

o

Produkty lecznicze o potwierdzonym toksycznym działaniu na wątrobę

eg

Podczas leczeniatrójtlenkiem arsenu może wystąpić toksyczne działanie na wątrobę, należy go stosować ostrożnie jednocześnie z innymi produktami n leczniczymi o potwierdzonym działaniu hepatotoksycznym (patrz punkt 4.4 i 4.8). aż

w

Inne przeciwbiałaczkowe produkty lecznicze

Wpływ produktu Arsenic z trioxide Mylan na skuteczność innych przeciwbiałaczkowych produktów be

leczniczych nie jest znany.

Antykoncepcja u mężczyzn i kobiet

zn

Ze względu na ryzyko genotoksyczności związane ze związkami arsenu (patrz punkt 5.3), kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczne metody antykoncepcji w trakcie leczenia produktem ec

Arsenic trioxide Mylan i przez 6 miesięcy po jego zakończeniu.

t l

Mężczyźni uk powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji i należy im zalecić, aby nie podejmowali prób poczęcia dziecka w trakcie otrzymywania produktu Arsenic trioxide Mylan i przez od 3 miesiące po zakończeniu leczenia.

Pr

Ciąża

W badaniach na zwierzętach wykazano, że trójtlenek arsenu ma działanie embriotoksyczne i teratogenne (patrz punkt 5.3). Nie prowadzono badań z udziałem kobiet w okresie ciąży leczonych produktem Arsenic trioxide Mylan.

Jeśli produkt jest stosowany w okresie ciąży, lub jeśli pacjentka zajdzie w ciążę podczas przyjmowania leku, musi być poinformowana o potencjalnym szkodliwym działaniu na płód.

Karmienie piersią

Arsen przenika do mleka ludzkiego. W związku z możliwością wystąpienia poważnych działań tu niepożądanych u niemowląt i dzieci karmionych piersią przez pacjentki przyjmujące Arsenic trioxide Mylan, przed rozpoczęciem oraz w trakcie terapii, a także przez dwa tygodnie od otrzymania ostatniej ro dawki produktu Arsenic trioxide Mylan należy zaprzestać karmienia piersią.

ob

ni Produkt leczniczy Arsenic trioxide Mylan nie ma wpływu lub wywiera nieistotny e wpływ na zdolność cz prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

sz

Jeśli objawy sugerują wystąpienie ostrej toksyczności arsenu (np. konwulsje, osłabienie mięśni i splątanie) należy natychmiast przerwać podawanie trójtlenku arsenu i można rozważyć włączenie terapii chelatującej penicylaminą w dawce ≤1 g na dobę. Czas leczenia penicylaminą należy tu oszacować, biorąc pod uwagę wartości związków arsenu w moczu w badaniach diagnostycznych. W przypadku pacjentów, którzy nie mogą przyjmować produktów leczniczych doustnie, można rozważyć ro podawanie domięśniowe dimerkaprolu w dawce 3 mg/kg mc. co 4 godziny, aż do ustąpienia ob toksyczności bezpośrednio zagrażającej życiu. Następnie można podać doustnie penicylaminę w dawce ≤1 g na dobę. W przypadku koagulopatii zaleca się doustne podawanie jako środka do chelatującego kwasu dimerkaptobursztynowego (DMSA, inaczej: succimer) 10 mg/kg mc. lub 350 mg/m 2 pc. co 8 godzin przez 5 dni, a następnie co 12 godzin przez 2 tygodnie. W przypadku e pacjentów z ciężkim, ostrym przedawkowaniem arsenu należy rozważyć zastosowanie dializy.

ni e cz

Mechanizm działania

na

Mechanizm działania trójtlenku arsenu nie został jeszcze całkowicie poznany. Trójtlenek arsenu ia powoduje zmiany morfologiczne i fragmentację kwasu deoksyrybonukleinowego (DNA) en charakterystyczne dla apoptozy w ludzkich komórkach białaczki promielocytowej NB4 in vitro.

Ponadto trójtlenek arsenu powoduje uszkodzenie lub degradację białka syntezy białaczki ol promielocytowej/receptora alfa kwasu retynowego (PML/RAR-alfa).

pu

Sodu wodorotlenek

Kwas solny (do dostosowania pH) do

Woda do wstrzykiwań

na

ia Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących en zgodności.

ol

zw

Nieotwarta fiolka

po

4 lata

o

Po pierwszym otwarciu

eg

Produkt należy zużyć natychmiast

n

Po rozcieńczeniu aż

Produkt Arsenic trioxide Mylan jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 30 dni w temperaturze w

15°C-25°C oraz przez 30 dni w temperaturze 2°C-8°C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli nie jest zastosowany natychmiast, użytkownik ponosi z

odpowiedzialność za be dalszy okres oraz warunki przechowywania leku przed zastosowaniem. Zwykle nie powinien być przechowywany dłużej niż 24 godziny w temperaturze 2°C-8°C, jeśli rozcieńczenie nie zostało wykonane y w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

icz

zn

Nie zamrażać.

ec

Warunki t l przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

uk