Boncel 100 000 j.m.

Boncel 25 000 IU:

Każda ampułka 1 ml zawiera 0,625 mg cholekalcyferolu (witaminy D 3 ), co odpowiada 25 000 IU.

Boncel 100 000 IU:

Każda ampułka 1 ml zawiera 2,5 mg cholekalcyferolu (witaminy D 3 ), co odpowiada 100 000 IU.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Roztwór doustny

Klarowny, lekko żółty, oleisty płyn o pomarańczowym zapachu.

Początkowe leczenie objawowego niedoboru witaminy D u osób dorosłych (stężenie 25(OH)D 3 w surowicy < 25 nmol/l, co odpowiada < 10 ng/ml).

Dawkowanie

Dawka powinna być ustalana indywidualnie przez lekarza prowadzącego.

Do wstępnego leczenia niedoboru witaminy D i pod nadzorem medycznym zaleca się jednokrotne podanie skumulowanej dawki 100 000 IU w ciągu 1 tygodnia.

Można podać 1 ampułkę produktu leczniczego Boncel 100 000 IU w jednej dawce lub 4 ampułki produktu leczniczego Boncel 25 000 IU w ciągu tygodnia. (100 000 IU, patrz punkt 4.4).

Decyzja o konieczności dodatkowego leczenia produktem leczniczym Boncel musi zostać podjęta przez lekarza prowadzącego. Po rozpoczęciu leczenia należy monitorować stężenia 25-hydroksycholekalcyferolu i wapnia w surowicy. Potrzebę dalszego monitorowania można indywidualnie dostosować, kierując się wielkością dawki oraz odpowiedzią pacjenta na leczenie. Rozpoczęte leczenie niedoboru witaminy D powinno być kontynuowane dawką podtrzymującą cholekalcyferolu. Leczenie podtrzymujące wymaga preparatów cholekalcyferolu o niższej mocy.

Alternatywnie można zastosować obowiazujace w Polsce zalecenia dotyczące dawkowania w leczeniu niedoboru witaminy D.

Szczególne grupy pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

Produktu leczniczego Boncel nie należy stosować u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek.

Zaburzenia czynności wątroby

Dostosowanie dawkowania u pacjentów z niewydolnością wątroby nie jest konieczne.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Boncel u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).

Sposób podawania

Roztwór należy przyjmować z łyżką płynu. Długość okresu przyjmowania produktu leczniczego Boncel zależy od przebiegu choroby.

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.
• Hiperkalcemia i (lub) hiperkalciuria.
• Kamica nerkowa.
• Poważne zaburzenia czynności nerek.
• Hiperwitaminoza D.
• Rzekoma niedoczynność przytarczyc, ponieważ zapotrzebowanie na witaminę D może być zmniejszone z powodu okresów prawidłowej wrażliwości na witaminę D, prowadząc do ryzyka długotrwałego przedawkowania. W takich przypadkach są dostępne pochodne witaminy D, których stężenie łatwiej jest kontrolować.
• Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat).
• Przyjmowanie przez pacjenta innych produktów zawierających witaminę D.

Roztwory witaminy D 3 o dużym stężeniu mogą w przypadku błędnego dawkowania łatwo doprowadzić do zatrucia witaminą D. W związku z tym, zgłaszano ciężkie przypadki hiperkalcemii następujące po zastosowaniu dużych dawek witaminy D.

Podczas długotrwałego leczenia produktem leczniczym Boncel należy monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi i w moczu oraz kontrolować czynność nerek poprzez pomiary stężenia kreatyniny w surowicy. Taka kontrola jest szczególnie ważna u pacjentów w podeszłym wieku oraz w przypadku jednoczesnego stosowania glikozydów nasercowych lub leków moczopędnych. W przypadku hiperkalcemii lub oznak zaburzenia czynności nerek, dawkę należy zmniejszyć lub przerwać leczenie. Zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia jest zalecane, gdy zawartość wapnia w moczu jest większa niż 7,5 mmol/24 h (300 mg/24 h).

U pacjentów z idiopatyczną hiperkalcemią dziecięcą (np. mutacją CYP24A1 lub SLC34A1) ryzyko wystąpienia hiperkalcemii i skutków ubocznych (np. hiperkalciurii, wapnicy nerkowej, kamicy nerkowej) wzrasta w wyniku kumulacji aktywnej witaminy D. Idiopatyczna hiperkalcemia dziecięca może być bezobjawowa i niezdiagnozowana na początku terapii witaminą D. Może zostać zdemaskowana i stać się klinicznie widoczna po suplementacji witaminą D.

Produkt leczniczy Boncel należy stosować ze szczególną ostrożnością u pacjentów z zaburzonym wydalaniem wapnia i fosforanów, leczonych pochodnymi benzotiadiazyny oraz pacjentów unieruchomionych (ryzyko hiperkalcemii i hiperkalciurii). U takich pacjentów należy monitorować zawartość wapnia we krwi i w moczu.

Pacjentom z sarkoidozą produkt leczniczy Boncel należy przepisywać z zachowaniem ostrożności ze względu na ryzyko zwiększonego metabolizmu witaminy D do jej czynnej postaci. U takich pacjentów należy monitorować zawartość wapnia w surowicy i w moczu.

U pacjentów z niewydolnością nerek leczonych produktem leczniczym Boncel należy monitorować wpływ na metabolizm wapnia i fosforanów.

Dodatkowe podawanie wapnia powinno być prowadzone wyłącznie pod nadzorem lekarza. W takich przypadkach konieczne jest monitorowanie stężenia wapnia w surowicy i w moczu (patrz wyżej).

Doustne przyjmowanie dużych dawek witaminy D (500 000 IU w jednym rocznym bolusie) prowadzi do zwiększenia ryzyka złamań u osób w podeszłym wieku, przy czym największy wzrost ryzyka występuje w ciągu pierwszych 3 miesięcy po podaniu.

Dzieci i młodzież

Produkt leczniczy Boncel jest przeciwwskazany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Fenytoina lub barbiturany mogą osłabić działanie witaminy D.

Diuretyki tiazydowe mogą prowadzić do hiperkalcemii, ze względu na zmniejszenie wydalania wapnia przez nerki. W związku z tym, podczas długotrwałego leczenia należy monitorować stężenie wapnia we krwi i w moczu.

Jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów może ograniczać działanie witaminy D.

Toksyczność glikozydów nasercowych w połączeniu z witaminą D może się nasilić w wyniku wzrostu stężenia wapnia (zwiększenie ryzyka arytmii serca). Konieczne jest monitorowanie EKG oraz stężenia wapnia w osoczu i w moczu.

Jednoczesne leczenie żywicami jonowymiennymi takimi jak kolestyramina lub lekami przeczyszczającymi takimi jak olej parafinowy może zmniejszyć wchłanianie witaminy D z układu pokarmowego.

Lek cytotoksyczny aktynomycyna oraz imidazolowe leki przeciwgrzybicze zakłócają działanie witaminy D poprzez hamowanie konwersji 25-hydroksywitaminy D do 1,25-dihydroksywitaminy D przez enzym nerkowy - 1-hydroksylazę 25-hydroksywitaminy D.

Ryfampicyna może ograniczać skuteczność cholekalcyferolu z powodu indukcji enzymów wątrobowych.

Izoniazyd może ograniczać skuteczność cholekalcyferolu z powodu hamowania aktywacji metabolicznej cholekalcyferolu.

Należy unikać łączenia produktu leczniczego Boncel z metabolitami lub analogami witaminy D.

Podczas ciąży i laktacji nie zaleca się stosowania preparatów o dużej mocy. Należy stosować preparaty o małej mocy.

Ciąża

Niedobór witaminy D jest szkodliwy dla matki i dziecka. Doświadczenia na zwierzętach wykazały, że duże dawki witaminy D mają działanie teratogenne (patrz punkt 5.3). Należy unikać przedawkowania witaminy D w czasie ciąży, ponieważ długotrwała hiperkalcemia może prowadzić do opóźnienia rozwoju fizycznego i psychicznego, nadzastawkowego zwężenia aorty oraz retinopatii u dziecka (patrz punkt 4.4).

W przypadku niedoboru witaminy D, zalecana dawka zależy od krajowych wytycznych, jednak maksymalna dawka nie powinna przekraczać 4 000 IU/dobę. Nie zaleca się leczenia kobiet w ciąży dużymi dawkami witaminy D.

Karmienie piersią

Witamina D 3 i jej metabolity przenikają do mleka kobiecego. Należy to wziąć pod uwagę, podając dodatkową witaminę D dziecku. Nie zaleca się leczenia kobiet karmiących piersią dużymi dawkami witaminy D.

Brak dostępnych danych na temat wpływu produktu leczniczego Boncel na zdolność prowadzenia pojazdów.

Taki wpływ jest jednak mało prawdopodobny.

Objawy przedawkowania

Ergokalcyferol (witamina D 2 ) i cholekalcyferol (witamina D 3 ) mają stosunkowo niski indeks terapeutyczny.

Próg zatrucia witaminą D wynosi od 40 000 do 100 000 IU na dobę przez od 1 do 2 miesięcy u osób dorosłych z prawidłową czynnością przytarczyc. Niemowlęta i małe dzieci mogą silnie reagować na znacznie mniejsze dawki. Dlatego też nie należy przyjmować witaminy D bez nadzoru lekarza.

Przedawkowanie prowadzi do wzrostu stężenia fosforu we krwi i w moczu, jak również do hiperkalcemii, i w konsekwencji do złogów wapnia w tkankach oraz, przede wszystkim, w nerkach (kamienie nerkowe i zwapnienie nerek) i w naczyniach krwionośnych.

Objawy zatrucia są mało charakterystyczne i przejawiają się nudnościami, wymiotami, początkowo również biegunką, potem zaparciem, utratą apetytu, zmęczeniem, bólem głowy, bólem mięśni, bólem stawów, osłabieniem mięśni, nadmierną sennością, azotemią, wzmożonym pragnieniem, zwiększoną potrzebą oddawania moczu, a w ostatnim etapie odwodnieniem. Typowe wyniki biochemiczne obejmują hiperkalcemię, hiperkalciurię, jak również zwiększone stężenie 25-hydroksycholekalcyferolu w osoczu.

Leczenie przedawkowania

Objawy przewlekłego przedawkowania witaminy D mogą wymagać wymuszonej diurezy, jak również podania glukokortykoidów lub kalcytoniny.

Przedawkowanie wymaga środków do leczenia hiperkalcemii, często utrzymującej się i w niektórych okolicznościach zagrażającej życiu.

Pierwszym sposobem postępowania jest przerwanie przyjmowania witaminy D; ustępowanie hiperkalcemii w wyniku zatrucia witaminą D trwa kilka tygodni.

W zależności od stopnia hiperkalcemii, postępowanie obejmuje dietę bezwapniową lub o niskiej zawartości wapnia, obfite spożycie płynów, zwiększenie wydalania moczu za pomocą furosemidu oraz przyjmowanie glikokortykoidów i kalcytoniny.

Jeśli czynność nerek jest wystarczająca, stężenie wapnia we krwi można skutecznie obniżyć poprzez infuzję izotonicznego roztworu chlorku sodu (3-6 litrów w ciągu 24 godzin) z dodatkiem furosemidu, a w pewnych okolicznościach również 15 mg/kg masy ciała/godzinę edetynianu sodu, przy ciągłym monitorowaniu stężenia wapnia i EKG. W przypadku oligurii konieczna jest natomiast hemodializa (z bezwapniowym dializatem).

Nie ma specjalnego antidotum.

Zaleca się poinformowanie pacjentów długotrwale leczonych większymi dawkami witaminy D o objawach możliwego przedawkowania (nudności, wymioty, początkowo również biegunka, później zaparcia, brak apetytu, zmęczenie, bóle głowy, bóle mięśni, bóle stawów, osłabienie mięśni, nadmierna senność, azotemia, nadmierne pragnienie i wielomocz).

Cholekalcyferol (witamina D 3 ) powstaje w skórze pod wpływem ekspozycji na promieniowanie UV i przyjmuje biologicznie aktywną postać 1,25-dihydroksycholekalcyferolu po dwukrotnej hydroksylacji, najpierw w wątrobie (pozycja 25), a następnie w tkankach nerek (pozycja 1). Wraz z parathormonem i kalcytoniną, 1,25-dihydroksycholekalcyferol ma znaczący wpływ na regulację metabolizmu wapnia i fosforanów. Przy niedoborze witaminy D szkielet nie ulega kalcyfikacji (co prowadzi do krzywicy) lub zachodzi odwapnienie kości (co prowadzi do osteomalacji).

Zgodnie z wytwarzaniem, regulacją fizjologiczną i mechanizmem działania, witaminę D 3 należy uznać za prekursora hormonu steroidowego. Oprócz fizjologicznego wytwarzania w skórze, cholekalcyferol może być dostarczany w pokarmie lub w postaci leku. Ponieważ w tym ostatnim przypadku obchodzona jest inhibicja skórnej syntezy witaminy D przez produkt, może dojść do przedawkowania i zatrucia. Ergokalcyferol (witamina D 2 ) jest syntetyzowana przez rośliny. Ludzki organizm aktywuje ją metabolicznie w taki sam sposób jak cholekalcyferol. Wywiera takie same skutki jakościowe i ilościowe.

Zapotrzebowanie osób dorosłych wynosi 5 μg na dobę, co odpowiada 200 IU. Zdrowi dorośli mogą sami pokryć zapotrzebowanie wytwarzając witaminę D dzięki wystarczającej ekspozycji na światło słoneczne.

Witamina D dostarczana z pokarmem odgrywa podrzędną rolę, ale może być ważna w krytycznych warunkach (klimat, styl życia).

Tran i ryby są szczególnie bogate w witaminę D; niewielkie ilości znajdują się w mięsie, żółtku jaj, mleku, produktach mlecznych i awokado.

Związane z niedoborem choroby mogą wystąpić między innymi u niedojrzałych noworodków-wcześniaków, niemowląt karmionych wyłącznie piersią przez okres dłuższy niż sześć miesięcy bez pokarmów zawierających wapń i dzieci karmionych zgodnie z dietą ściśle wegetariańską. Przyczynę rzadko występującego niedoboru witaminy D u dorosłych może stanowić niedożywienie, niedostateczna ekspozycja na światło UV, zespół złego wchłaniania i złe trawienie, marskość wątroby oraz niewydolność nerek.

Tokoferylu octan

Poliglicerolu oleinian (E 475),

Olej z oliwek oczyszczony

Olejek ze skórki słodkiej pomarańczy.

Nie dotyczy.

3 lata

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

23.05.2024