Celdoxome pegylated liposomal

ro Każdy ml koncentratu do sporządzania dyspersji do infuzji zawiera 2 mg doksorubicyny ob chlorowodorku w pegylowanych liposomach.

do Celdoxome pegylated liposomal koncentrat do sporządzania dyspersji do infuzji, preparat liposomowy, zawiera doksorubicyny chlorowodorek zamknięty w liposomach, których powierzchnia pokryta jest metoksypolietylenoglikolem (MPEG). Proces ten nazywany jest pegylacją ie i zabezpiecza liposomy przed wykryciem przez układ fagocytów jednojądrzastych (MPS), co en powoduje, że lek dłużej znajduje się w krwiobiegu.

cz Substancje pomocnicze o znanym działaniu. sz

pu Każdy ml koncentratu do sporządzania dyspersji do infuzji zawiera 9,6 mg całkowicie uwodornionej fosfatydylocholiny sojowej (z nasion soi) (patrz punkt 4.3). do

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

na

a

POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

• 3. i en Koncentrat do sporządzania dyspersji do infuzji (koncentrat jałowy) ol Półprzezroczysta, czerwona zawiesina o wartości zw pH 6,5.

po

Produkt leczniczy Celdoxome aż pegylated liposomal jest wskazany u dorosłych:

w monoterapii raka piersi z przerzutami u pacjentów ze zwiększonym ryzykiem powikłań ze -

w

strony mięśnia sercowego

w leczeniu zaawansowanego raka jajnika u pacjentek, u których chemioterapia pierwszego rzutu

• - z

związkami platyny be zakończyła się niepowodzeniem w leczeniu pacjentów z progresją szpiczaka mnogiego w terapii skojarzonej z bortezomibem, -

którzy wcześniej y otrzymali co najmniej jeden rzut leczenia i którzy już zostali poddani transplantacji cz szpiku kostnego lub się do niej nie kwalifikują w leczeniu mięsaka Kaposiego (ang. Kaposi’s sarcoma, KS) w przebiegu AIDS u pacjentów z

• - ni

małą liczbą CD4 (< 200 limfocytów CD4/mm 3 ) ze znacznym zajęciem błon śluzowych, skóry cz

lub narządów wewnętrznych.

Produkt le leczniczy Celdoxome pegylated liposomal może być stosowany u pacjentów z AIDS-KS w chemioterapii pierwszego lub drugiego rzutu, gdy pomimo wcześniej stosowanej chemioterapii skojarzonej, t złożonej z co najmniej dwóch spośród następujących leków: alkaloidów barwinka, uk

bleomycyny i standardowej postaci farmaceutycznej doksorubicyny (lub innej antracykliny), od obserwowano postęp choroby lub brak tolerancji.

Pr

Produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal należy podawać tylko pod nadzorem specjalisty onkologa, mającego doświadczenie w stosowaniu leków cytotoksycznych.

Produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal wykazuje unikalne właściwości farmakokinetyczne. Nie wolno go stosować zamiennie z innymi postaciami farmaceutycznymi doksorubicyny chlorowodorku.

Dawkowanie

tu Rak piersi lub rak jajnika ro ob Produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal należy podawać dożylnie w dawce 50 mg/m 2 pc.

co 4 tygodnie, o ile choroba nie postępuje i tak długo jak pacjent toleruje leczenie.

do

Szpiczak mnogi

ie Produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal należy podawać dożylnie w en dawce 30 mg/m 2 pc. w

• 4. dniu 3-tygodniowego cyklu leczenia bortezomibem w postaci 1-godzinnej infuzji, podanej niezwłocznie po infuzji bortezomibu. Schemat leczenia bortezomibem obejmuje cz podanie dawki 1,3 mg/m 2 pc. w 1., 4., 8. oraz 11. dniu w 3-tygodniowych cyklach leczenia. sz Leczenie należy kontynuować, dopóki utrzymuje się odpowiedź na leczenie, tak długo jak pacjent toleruje leczenie.

pu Dzień leczenia skojarzonego (4. dzień cyklu) może być odroczony do 48 godzin, jeżeli wystąpią wskazania medyczne. Jednak przerwa pomiędzy kolejnymi dawkami bortezomibu nie może być do mniejsza niż 72 godziny.

na

Mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS

a Produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal należy podawać dożylnie w dawce 20 mg/m 2 pc.

i co 2 do 3 tygodni. Należy unikać przerw krótszych niż en 10 dni, gdyż nie można wykluczyć kumulacji produktu leczniczego i nasilenia toksyczności. W celu uzyskania odpowiedzi terapeutycznej zaleca się ol prowadzenie leczenia przez 2 do 3 miesięcy. Leczenie należy kontynuować w miarę potrzeb tak, aby utrzymać odpowiedź terapeutyczną. zw

po

Wszystkie grupy pacjentów

Jeśli u pacjenta występują wczesne objawy go przedmiotowe lub podmiotowe reakcji na infuzję (patrz punkty 4.4 i 4.8), należy natychmiast przerwać podawanie infuzji, zastosować odpowiednią ne

premedykację (leki przeciwhistaminowe i (lub) krótko działające kortykosteroidy) i ponowić leczenie z mniejszą szybkością. aż

w

Wytyczne dotyczące modyfikacji dawkowania produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal

z

W celu opanowania działań be niepożądanych, takich jak erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa (ang. palmar-plantar erythrodysesthesia, PPE), zapalenie jamy ustnej lub toksyczność hematologiczna, dawka y może być zmniejszona lub podana później. Wytyczne dotyczące modyfikacji dawkowania produktu cz leczniczego Celdoxome pegylated liposomal w związku z działaniami niepożądanymi podano w tabelach poniżej. Stopnie toksyczności przedstawione w tabelach oparte ni

zostały na kryteriach toksyczności Narodowego Instytutu Raka (ang. National Cancer Institute

cz

Common Toxicity Criteria, NCI-CTC).

le

Tabele dotyczące PPE (tabela 1) i zapalenia jamy ustnej (tabela 2) przedstawiają schemat modyfikacji t

dawkowania uk zastosowany w badaniach klinicznych leczenia raka piersi i raka jajnika (modyfikacja zalecanego 4-tygodniowego cyklu leczenia). Jeśli wymienione objawy toksyczności wystąpią u od pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS, zalecany 2-3-tygodniowy cykl leczenia może być zmodyfikowany w podobny sposób.

Pr

Tabela dotycząca toksycznego wpływu na układ krwiotwórczy (tabela 3) przedstawia schemat modyfikacji dawkowania zastosowany tylko w badaniach klinicznych dotyczących leczenia raka piersi i raka jajnika. Sposób modyfikacji dawkowania u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS jest podany poniżej pod tabelą 4.

Erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa (PPE) Tabela 1.

Zapalenie jamy ustnej

Tabela 2. cz

Toksyczność hematologiczna [bezwzględna liczba neutrofili (ang. absolute neutrophil Tabela 3. pu count, ANC) lub płytek krwi] – postępowanie dotyczące pacjentek z rakiem piersi

lub rakiem jajnika do

ne

W przypadku pacjentów ze szpiczakiem mnogim, leczonych produktem leczniczym Celdoxome aż

pegylated liposomal w skojarzeniu z bortezomibem, u których stwierdzono PPE lub zapalenie jamy ustnej, dawka produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal powinna być zmodyfikowana w

zgodnie z opisami w tabeli 1 oraz tabeli 2. Tabela 4 przedstawia schemat modyfikacji dawkowania zastosowany w badaniu klinicznym z dotyczącym pacjentów ze szpiczakiem mnogim otrzymujących be

Celdoxome pegylated liposomal i bortezomib w leczeniu skojarzonym. Bardziej szczegółowe informacje dotyczące dawkowania bortezomibu oraz dostosowania dawki zawarte są w y

Charakterystyce Produktu Leczniczego bortezomibu.

cz

ni Modyfikacja dawki produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal w trakcie Tabela 4.

leczenia skojarzonego z bortezomibem – pacjenci ze szpiczakiem mnogim cz

• w celu uzyskania dalszych informacji dotyczących dawkowania do bortezomibu lub modyfikacji

dawki, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego bortezomibu na U pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS leczonych produktem Celdoxome pegylated liposomal, toksyczność hematologiczna może powodować konieczność zmniejszenia dawki, a przerwania leczenia lub opóźnienia podania kolejnej dawki. Należy okresowo przerwać leczenie i en doksorubicyną liposomalną, gdy liczba granulocytów obojętnochłonnych (ang. absolute neutrophil count, ANC) jest < 1 000/mm 3 i (lub) liczba płytek krwi jest < 50 000/mm 3 . Równocześnie, w celu ol zwiększenia liczby krwinek, gdy ANC jest < 1 000/mm 3 , w kolejnych cyklach można podawać G-CSF zw

(lub GM-CSF).

po

Zaburzenia czynności wątroby

go

Farmakokinetyka doksorubicyny liposomalnej zbadana w nielicznej grupie pacjentów ze zwiększonym całkowitym stężeniem bilirubiny nie różni się od obserwowanej u pacjentów z ne

prawidłowym całkowitym stężeniem bilirubiny. Jednakże, do czasu uzyskania dalszych danych, dawkę produktu leczniczego Celdoxome aż pegylated liposomal u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby należy zmniejszać w następujący, ustalony na podstawie doświadczeń pochodzących z w

programu badań klinicznych dotyczących piersi i jajnika, sposób: początek leczenia – jeśli stężenie bilirubiny mieści się w granicach z 1,2 - 3,0 mg/dl, pierwszą dawkę należy zmniejszyć o 25%. Jeśli stężenie bilirubiny jest be > 3,0 mg/dl, pierwszą dawkę należy zmniejszyć o 50%. Jeśli pacjent toleruje

pierwszą dawkę bez zwiększenia stężenia bilirubiny lub aktywności enzymów wątrobowych w surowicy, dawka w y drugim cyklu może zostać zwiększona do następnego poziomu dawkowania, tj. jeśli zmniejszono cz pierwszą dawkę o 25%, to w drugim cyklu można zwiększyć dawkę do pełnej wartości; jeśli zmniejszono pierwszą dawkę o 50%, to w drugim cyklu można zwiększyć dawkę do ni

75% pełnej wartości. Jeśli jest tolerowana, dawka może zostać zwiększona do pełnej wartości w cz

następnych cyklach. Produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal można podawać pacjentom z przerzutami le do wątroby z towarzyszącym zwiększeniem stężenia bilirubiny i aktywności enzymów wątrobowych do 4-krotnego przekroczenia górnej granicy wartości prawidłowych. Przed t

rozpoczęciem uk leczenia produktem leczniczym Celdoxome pegylated liposomal należy dokonać oceny czynności wątroby, stosując standardowe kliniczne testy laboratoryjne, takie jak oznaczenie od aktywności AlAT i AspAT, aktywności fosfatazy zasadowej i stężenia bilirubiny.

Pr

Zaburzenia czynności nerek

Ponieważ doksorubicyna jest metabolizowana przez wątrobę i wydalana z żółcią, modyfikacja dawkowania nie jest konieczna. Wyniki badań dotyczących farmakokinetyki populacyjnej (w zakresie badanego klirensu kreatyniny 30-156 ml/min) wskazują, że klirens doksorubicyny liposomalnej nie

zależy od czynności nerek. Brak jest danych farmakokinetycznych dotyczących pacjentów z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min.

Pacjenci z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS po splenektomii

tu Ze względu na brak doświadczenia nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal u pacjentów po splenektomii. ro

ob

Dzieci i młodzież

do Doświadczenie dotyczące stosowania u dzieci jest ograniczone. Z tego powodu nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

ie Pacjenci w podeszłym wieku en

Analiza populacyjna wykazała brak istotnego wpływu wieku pacjentów w badanym cz zakresie wieku (21-75 lat) na farmakokinetykę produktu leczniczego Celdoxome pegylated sz liposomal.

pu

Sposób podawania

do Produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal należy podawać w infuzji dożylnej. Dodatkowe instrukcje dotyczące przygotowania produktu leczniczego do stosowania i specjalne środki ostrożności na dotyczące usuwania, patrz punkt 6.6.

a Nie wolno podawać produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal w szybkim wstrzyknięciu i dożylnym (bolus) lub nierozcieńczonej dyspersji. Zaleca en się, aby zestaw do infuzji produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal był połączony przez rozgałęzienie boczne cewnika z ol dożylną infuzją 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy, w celu uzyskania dalszego rozcieńczenia i zminimalizowania ryzyka powstania zakrzepu zw i wynaczynienia. Infuzja może być podawana do żyły obwodowej. Nie wolno używać wbudowanych filtrów infuzyjnych. Produktu leczniczego Celdoxome po

pegylated liposomal nie wolno podawać drogą domięśniową lub podskórną (patrz punkt 6.6).

Dawki < 90 mg: produkt leczniczy Celdoxome go pegylated liposomal trzeba rozcieńczyć w 250 ml 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do infuzji. ne

Dawki ≥ 90 mg: produkt leczniczy aż Celdoxome pegylated liposomal trzeba rozcieńczyć w 500 ml 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do infuzji.

w

Rak piersi/ rak jajnika/ szpiczak z mnogi

be

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia reakcji na infuzję, pierwszą dawkę należy podawać z szybkością nie większą y niż 1 mg/minutę. Jeśli nie wystąpi reakcja na infuzję, kolejne infuzje produktu leczniczego Celdoxome cz pegylated liposomal mogą być podawane w ciągu 60 minut.

ni

U pacjentów, u których wystąpi reakcja na infuzję, należy następująco zmodyfikować sposób jej cz

podawania:

w ciągu le pierwszych 15 minut należy podać 5% dawki całkowitej w powolnej infuzji. Jeśli infuzja jest tolerowana bez reakcji, w ciągu kolejnych 15 minut można zwiększyć dwukrotnie szybkość podawania. t Jeśli infuzja jest nadal tolerowana, można ją zakończyć w ciągu kolejnej godziny, tak aby uk

całkowity czas infuzji wynosił 90 minut.

od

Mięsak Kaposiego w przebiegu AIDS

Pr

Dawkę produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal trzeba rozcieńczyć w 250 ml 5% (50 mg/ml) roztworu glukozy do infuzji i podaje w infuzji dożylnej w ciągu 30 minut.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na substancję czynną, orzeszki ziemne lub soję lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal nie wolno stosować w leczeniu pacjentów z tu mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS, u których może być skuteczne leczenie miejscowe systemowe alfa-interferonem. ro ob

do Ze względu na różnice w profilach farmakokinetycznych i schematach dawkowania nie należy stosować produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal zamiennie z innymi produktami zawierającymi doksorubicyny chlorowodorek. ie en

Kardiotoksyczność

cz Zaleca się, aby wszyscy pacjenci otrzymujący doksorubicynę liposomalną sz byli rutynowo poddawani częstemu badaniu EKG. Przemijających zmian w zapisie EKG, takich jak spłaszczenie załamka T, pu obniżenie odcinka ST i łagodne zaburzenia rytmu, nie uważa się za bezwzględne wskazanie do przerwania leczenia doksorubicyną liposomalną. Jednakże obniżenie amplitudy zespołu QRS jest do uważane za bardziej czuły wskaźnik kardiotoksyczności. Jeśli wystąpi taka zmiana, koniecznie należy rozważyć wykonanie najbardziej jednoznacznego testu określającego uszkodzenie mięśnia sercowego na przez antracykliny, tj. biopsji mięśnia sercowego.

a Bardziej specyficznymi w porównaniu z zapisem EKG metodami oceny i monitorowania czynności i serca są: echokardiograficzny pomiar frakcji wyrzutowej en lewej komory serca, lub lepiej angiografia metodą wielobramkową (ang. multiple gated angiography, MUGA). Metody te muszą być stosowane ol rutynowo przed rozpoczęciem leczenia doksorubicyną liposomalną i powtarzane okresowo podczas leczenia. Ocena czynności lewej komory jest uznawana zw za obowiązkową przed każdym dodatkowym podaniem doksorubicyny liposomalnej, które przekracza skumulowaną dawkę 450 mg po

antracyklin/m 2 pc. w ciągu życia.

Wymienione wyżej badania i metody go oceny pracy serca podczas leczenia antracykliną należy stosować w następującej kolejności: zapis EKG, pomiar frakcji wyrzutowej lewej komory serca, ne

biopsja endomiokardialna. Jeśli wynik badania wskazuje na możliwe uszkodzenie serca związane z leczeniem doksorubicyną liposomalną, aż należy dokonać dokładnej oceny korzyści wynikających z kontynuowania leczenia wobec ryzyka wystąpienia uszkodzenia mięśnia sercowego.

w

U pacjentów z chorobami serca wymagającymi leczenia doksorubicynę liposomalną należy stosować z

tylko wówczas, gdy oczekiwane be korzyści przewyższają ryzyko dla pacjenta.

Należy zachować ostrożność, y stosując doksorubicynę liposomalną u pacjentów z niewydolnością cz

serca.

ni

Każdorazowo w przypadku podejrzenia kardiomiopatii, tj. kiedy frakcja wyrzutowa lewej komory jest cz

zmniejszona w stosunku do wartości sprzed leczenia i (lub) frakcja wyrzutowa lewej komory jest mniejsza le niż wartość istotna prognostycznie (np. < 45%), zaleca się rozważenie wykonania biopsji mięśnia sercowego. Należy jednocześnie dokonać wnikliwej oceny korzyści z kontynuowania leczenia wobec t ryzyka powstania nieodwracalnych uszkodzeń mięśnia sercowego.

uk

od Zastoinowa niewydolność serca spowodowana kardiomiopatią może wystąpić nagle, bez wcześniejszych zmian w zapisie EKG, może także wystąpić w kilka tygodni po zaprzestaniu leczenia.

Pr

Należy wykazać ostrożność u pacjentów otrzymujących inne antracykliny. Całkowita dawka doksorubicyny chlorowodorku musi uwzględniać każde wcześniejsze (lub równoległe) leczenie związkami kardiotoksycznymi, takimi jak inne antracykliny czy antrachinony, lub np. 5-fluorouracyl.

Kardiotoksyczność może wystąpić także po podaniu skumulowanej dawki antracyklin, mniejszej niż

450 mg/m 2 pc. u pacjentów poddanych wcześniej napromienianiu śródpiersia lub otrzymujących równocześnie cyklofosfamid.

Profil bezpieczeństwa w odniesieniu do serca dla schematu dawkowania zalecanego w leczeniu raka piersi i raka jajnika (50 mg/m 2 pc.) jest podobny do profilu dla dawkowania 20 mg/m 2 pc. u pacjentów tu z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (patrz punkt 4.8).

ro

Zaburzenia czynności szpiku (mielosupresja)

ob

Wielu pacjentów leczonych doksorubicyną liposomalną ma zaburzoną podstawową czynność szpiku z do powodu takich czynników jak: wcześniej istniejące zakażenie HIV, liczne, stosowane równocześnie lub wcześniej produkty lecznicze, lub nowotwory z zajęciem szpiku kostnego. W podstawowym badaniu u pacjentek z rakiem jajnika otrzymujących dawkę 50 mg/m 2 pc. zaburzenie ie czynności szpiku miało nasilenie niewielkie lub umiarkowane, było odwracalne i nie towarzyszyły en mu epizody zakażeń z neutropenią lub posocznicą. Ponadto w kontrolowanym badaniu klinicznym doksorubicyny liposomalnej wobec topotekanu, częstość występowania posocznicy związanej cz z leczeniem była istotnie mniejsza u pacjentek z rakiem jajnika leczonych doksorubicyną liposomalną sz niż w grupie otrzymującej topotekan. Podobnie mały wskaźnik zaburzeń czynności szpiku obserwowano u pu pacjentek otrzymujących doksorubicynę liposomalną z powodu raka piesi z przerzutami w badaniu klinicznym w I linii leczenia. W przeciwieństwie do pacjentek z rakiem piersi lub rakiem jajnika, do zahamowanie czynności szpiku wydaje się być działaniem niepożądanym, ograniczającym wielkość dawki u pacjentów z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS (patrz punkt 4.8). Ze względu na na możliwość zaburzenia czynności szpiku, w czasie leczenia doksorubicyną liposomalną należy często oznaczać liczbę krwinek. Badanie powinno być wykonywane przynajmniej przed podaniem każdej a dawki doksorubicyny liposomalnej. i en Przetrwałe ciężkie zaburzenie czynności szpiku może prowadzić do nadkażeń i krwotoków.

ol

W kontrolowanych badaniach klinicznych u pacjentów zw z mięsakiem Kaposiego w przebiegu AIDS wobec schematu bleomycyna/winkrystyna, zakażenia oportunistyczne były wyraźnie częstsze w czasie po

leczenia doksorubicyną liposomalną. Pacjenci i lekarze muszą być świadomi tej większej częstości i podejmować odpowiednie działania.

go

Wtórne hematologiczne nowotwory złośliwe

ne

Podobnie jak w przypadku innych aż leków przeciwnowotworowych uszkadzających DNA, u pacjentów poddanych leczeniu skojarzonemu z doksorubicyną obserwowano wtórne, ostre białaczki szpikowe i w

mielodysplazje. Z tego powodu każdy pacjent otrzymujący doksorubicynę musi pozostawać pod kontrolą hematologiczną.

z

be

Wtórne nowotwory jamy ustnej

y

Bardzo rzadko cz zgłaszano przypadki wtórnego raka jamy ustnej u pacjentów narażonych na doksorubicynę liposomalną długotrwale (ponad rok) oraz u pacjentów otrzymujących skumulowaną ni

dawkę doksorubicyny liposomalnej, większą niż 720 mg/m 2 pc. Przypadki wtórnego raka jamy ustnej cz

stwierdzano zarówno podczas terapii doksorubicyną liposomalną oraz do 6 lat po podaniu ostatniej dawki. le Należy regularnie badać pacjentów, czy nie występują u nich owrzodzenia jamy ustnej ani jakikolwiek dyskomfort w jamie ustnej, co mogłoby wskazywać na wtórnego raka jamy ustnej.

t

uk

Reakcje związane z infuzją

od

W kilka minut po rozpoczęciu infuzji produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal mogą Pr

wystąpić poważne i czasami zagrażające życiu reakcje rzekomoalergiczne i rzekomoanafilaktyczne z objawami takimi jak: astma, nagłe zaczerwienienie, pokrzywka, ból w klatce piersiowej, gorączka, nadciśnienie, częstoskurcz, świąd, potliwość, skrócony oddech, obrzęk twarzy, dreszcze, ból pleców, ucisk w klatce piersiowej i gardle i (lub) niedociśnienie. Bardzo rzadko, w związku z reakcjami związanymi z infuzją, obserwowano także drgawki. Czasowe wstrzymanie infuzji zwykle powoduje

ustanie tych objawów bez konieczności dalszego ich leczenia. Jednakże leki niezbędne do leczenia tych objawów (np. przeciwhistaminowe, kortykosteroidy, adrenalina i przeciwdrgawkowe), jak również sprzęt pierwszej pomocy muszą być dostępne do natychmiastowego użycia. U większości pacjentów, po ustąpieniu wszystkich objawów bez nawrotu, można wznowić podawanie produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal. Reakcje związane z infuzją rzadko występują w tu kolejnych cyklach leczenia. W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia reakcji związanych z infuzją, pierwszą dawkę należy podawać z szybkością nie większą niż 1 mg/minutę ro (patrz punkt 4.2).

ob

Zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej (PPE)

do Zespół PPE charakteryzuje się bolesnymi, plamistymi zaczerwienieniami skóry. U pacjentów, u których występuje to zdarzenie, jest ono zazwyczaj widoczne po dwóch lub trzech cyklach ie leczenia.

Poprawa następuje zazwyczaj w ciągu 1 - 2 tygodni, a w niektórych przypadkach en całkowite wyleczenie może zająć nawet do 4 tygodni lub dłużej. Pirydoksyna w dawce 50 - 150 mg na dobę oraz kortykosteroidy były stosowane w profilaktyce i leczeniu PPE, jednak nie były cz one przedmiotem badań III fazy. Inne strategie zapobiegania i leczenia PPE obejmują chłodzenie sz rąk i stóp poprzez wystawianie ich na działanie zimnej wody (moczenie, kąpiele lub pływanie), unikanie nadmiernego pu ciepła/gorącej wody oraz utrzymywanie ich bez ubioru (brak skarpet, rękawic lub butów, które są ściśle dopasowane). Zespół PPE wydaje się być przede wszystkim związany z harmonogramem do dawkowania i można zmniejszyć jego nasilenie przez wydłużenie okresu między dawkami o 1-2 tygodnie (patrz punkt 4.2). Jednak u niektórych pacjentów reakcja ta może być ciężka i na wyczerpująca i może powodować konieczność przerwania leczenia (patrz punkt 4.8).

a

Śródmiąższowa choroba płuc

i Śródmiąższowa choroba płuc, która może mieć ostry en początek, była obserwowana u pacjentów otrzymujących doksorubicynę w pegylowanych liposomach, w tym notowano przypadki śmiertelne ol (patrz punkt 4.8). Jeżeli pacjenci doświadczają pogorszenia objawów ze strony układu oddechowego, takich jak duszność, suchy kaszel i gorączka, należy zw przerwać podawanie produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal, a pacjenta należy niezwłocznie zbadać. W przypadku potwierdzenia po

śródmiąższowej choroby płuc produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal należy odstawić i odpowiednio leczyć pacjenta.

go

Wynaczynienie

ne

Chociaż miejscowa martwica po aż wynaczynieniu była zgłaszana bardzo rzadko, to uważa się, że produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal jest czynnikiem drażniącym. Badania na w

zwierzętach wskazują, że podawanie doksorubicyny chlorowodorku w postaci liposomalnej zmniejsza ryzyko uszkodzeń spowodowanych wynaczynieniem. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek z

objawów przedmiotowych be lub podmiotowych wynaczynienia (np. pieczenie, rumień) należy natychmiast przerwać infuzję i rozpocząć ją od nowa w innej żyle. Nakładanie lodu na miejsce wynaczynienia przez y około 30 minut może być pomocne w złagodzeniu reakcji miejscowej. Produktu leczniczego Celdoxome cz pegylated liposomal nie wolno podawać drogą domięśniową lub podskórną.

ni

Pacjenci z cukrzycą

cz

Należy le pamiętać, że każda fiolka produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal zawiera sacharozę, a lek jest podawany w 5% (50 mg/ml) roztworze glukozy do infuzji.

t

uk

Częste działania niepożądane, które wymagają modyfikacji dawki lub przerwania leczenia, od

patrz punkt 4.8.

Pr

Substancje pomocnicze

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Nie wykonano właściwych badań dotyczących interakcji doksorubicyny liposomalnej, chociaż wykonano badania II fazy nad leczeniem skojarzonym z konwencjonalną chemioterapią u pacjentek ze złośliwymi nowotworami narządów płciowych. Należy zachować ostrożność w czasie równoczesnego tu stosowania produktów leczniczych wchodzących w interakcje ze standardowym doksorubicyny chlorowodorkiem. Produkt leczniczy Celdoxome pegylated liposomal, podobnie jak inne produkty ro doksorubicyny chlorowodorku, może nasilać toksyczność innych sposobów leczenia ob przeciwnowotworowego. Podczas badań klinicznych u pacjentów z guzami litymi (włącznie z rakiem piersi i rakiem jajnika), leczonych równocześnie cyklofosfamidem lub taksanami, nie stwierdzono do dodatkowej toksyczności. Są doniesienia, że u pacjentów z AIDS standardowy doksorubicyny chlorowodorek pogłębiał indukowane cyklofosfamidem krwotoczne zapalenia pęcherza oraz nasilał hepatotoksyczność 6-merkaptopuryny. Należy zachować ostrożność, stosując w tym ie samym czasie jakikolwiek inny lek cytotoksyczny, szczególnie uszkadzający czynność szpiku. en

sz

Kobiety w wieku rozrodczym

pu

Kobietom w wieku rozrodczym należy zalecić, aby unikały zajścia w ciążę w czasie, gdy one lub ich do partnerzy są leczeni produktem leczniczym Celdoxome pegylated liposomal oraz przez 6 miesięcy po

zaprzestaniu leczenia (patrz punkt 5.3). na

Ciąża

a i Przypuszcza się, że doksorubicyny chlorowodorek stosowany en w okresie ciąży wywołuje ciężkie wady wrodzone. Dlatego produktu leczniczego Celdoxome pegylated liposomal nie wolno stosować w ol okresie ciąży, jeśli nie jest to bezwzględnie konieczne.

zw

Karmienie piersią

po

Nie wiadomo, czy doksorubicyny chlorowodorek przenika do mleka ludzkiego. Ponieważ wiele produktów leczniczych, w tym antracykliny, go przenika do mleka ludzkiego i ze względu na potencjalne, ciężkie działania niepożądane u niemowląt, matki muszą przerwać karmienie piersią ne

przed rozpoczęciem leczenia doksorubicyny chlorowodorkiem. Specjaliści zalecają, żeby kobiety zakażone HIV w żadnym przypadku aż nie karmiły niemowląt piersią, aby uniknąć zakażenia dziecka HIV.

w

do Ostre przedawkowanie doksorubicyny chlorowodorku pogłębia toksyczne działania w postaci zapalenia błon śluzowych, leukopenii i małopłytkowości. Leczenie ostrego przedawkowania u na pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności szpiku obejmuje hospitalizację, podanie antybiotyków, przetoczenie płytek krwi i granulocytów oraz objawowe leczenie zapalenia błon śluzowych.

a i en

WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

• 5. ol

Mechanizm działania

zw

Sól sodowa N-(karbonylometoksypolietylenoglikol 2000)-1,2-distearoilo-sn-glicero-3- po

fosfoetanoloaminy (MPEG-DSPE)

Fosfatydylocholina, uwodorniona (soja) (HSPC)

go

Cholest-5-en-3β-ol

Amonu siarczan

ne

Sacharoza

Histydyna aż

Woda do wstrzykiwań

w

Kwas solny (do dostosowania pH)

Sodu wodorotlenek (do dostosowania pH)

z

be

y

Nie mieszać tego cz produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych

w punkcie 6.6. ni

cz

le

Nieotwarta fiolka

t

uk

18 miesięcy

od

Po rozcieńczeniu

Pr

Wykazano stabilność fizyczną i chemiczną produktu w ciągu 24 godzin w temperaturze od 2°C do

8°C

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, produkt powinien być użyty natychmiast. Jeżeli nie został

użyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania przed zastosowaniem odpowiada osoba podająca lek. Roztwór należy przechowywać w temperaturze od 2°C do 8°C, nie dłużej niż 24 godziny.

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

6.4 tu Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). ro

ob Nie zamrażać.

do Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.