ELZONRIS

1 ml koncentratu do przygotowania roztworu do infuzji zawiera 1 mg tagraksofuspu. Każda fiolka zawiera 1 mg tagraksofuspu.

Tagraksofusp jest białkiem fuzyjnym łączącym toksynę błoniczą z interleukiną-3 (IL-3), uzyskaną przy użyciu technologii rekombinacji DNA w Escherichia coli.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Każda fiolka zawiera 50 mg sorbitolu (E420).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Koncentrat do przygotowania roztworu do infuzji (koncentrat sterylny).

Klarowny, bezbarwny płyn. W płynie może być obecne kilka białych do półprzezroczystych cząstek.

Produktu ELZONRIS jest wskazany do monoterapii jako leczenie pierwszego rzutu pacjentów dorosłych z nowotworem z blastycznych plazmacytoidalnych komórek dendrytycznych (ang. blastic plasmacytoid dendritic cell neoplasm – BPDCN) (patrz punkt 5.1).

Produktu ELZONRIS powinien być podawany pod nadzorem lekarza, który posiada doświadczenie w stosowaniu produktów przeciwnowotorowych. Na miejscu powinna być dostępna odpowiednia aparatura do resuscytacji.

Dawkowanie

Zalecana dawka wynosi 12 mcg/kg tagraksofuspu w postaci infuzji dożylnej podawanej przez 15 minut, raz na dobę, w dniach 1-5 21-dniowego cyklu. Okres podawania można wydłużyć z uwagi na opóźnienie dawkowania do 10 dnia cyklu. Leczenie należy kontynuować do momentu wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności (patrz punkt 4.4).

Pierwszy cykl leczenia

Pierwszy cykl stosowania produktu ELZONRIS powinien mieć miejsce w warunkach szpitalnych.

Pacjenci powinni być monitorowani pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych

nadwrażliwości lub zespołu przesączania włośniczkowego (patrz punkt 4.4) przez co najmniej

24 godziny po ostatniej infuzji.

Kolejne cykle leczenia

ProduktuELZONRIS może być podawany w warunkach szpitalnych lub w odpowiedniej placówce

opieki ambulatoryjnej, wyposażonej w aparaturę do intensywnego monitorowania pacjentów

poddawanych leczeniu złośliwych nowotworów układu krwiotwórczego.

Premedykacja

Pacjenci powinni zostać poddani premedykacji antagonistą receptora histaminowego H1 (np.

chlorowodorkiem difenhydraminy), antagonistą receptora histaminowego H2, kortykosteroidem (np.

50 mg metyloprednizolonu dożylnie lub odpowiednikiem) oraz paracetamolem, około 60 minut przed

rozpoczęciem infuzji (patrz punkt 4.4).

Dostosowanie dawki

Należy monitorować parametry życiowe, stężenie albumin, transaminaz oraz kreatyniny przed

przygotowaniem każdej dawki produktu ELZONRIS. Należy zapoznać się z Tabelą 1, gdzie

zestawiono zalecane modyfikacje dawki, oraz Tabelą 2, zawierającą wytyczne postępowania w

przypadku zespołu przesączania włośniczkowego (ang. capillary leak syndrome – CLS).

W trakcie dawkowania należy często monitorować parametry życiowe.

Tabela 1: Zalecane modyfikacje schematu dawkowania produktu ELZONRIS

Tabela 2: Wytyczne postępowania przy CLS

1 Jeżeli dawkowanie produktu ELZONRIS zostało wstrzymane:

• - Podawanie produktu ELZONRIS może zostać wznowione w ramach tego samego cyklu, jeśli ustąpiły wszystkie objawy przedmiotowe/podmiotowe CLS, a stan pacjenta nie wymagał działań w celu skorygowania niestabilności hemodynamicznej.
• - Podawanie produktu należy wstrzymać na pozostałą część cyklu, jeśli objawy przedmiotowe/podmiotowe CLS nie ustąpiły, lub stan pacjenta wymaga działań w celu skorygowania niestabilności hemodynamicznej (np. konieczne jest dożylne podanie płynów i/lub wazokonstryktorów w celu regulacji niedociśnienia) (nawet jeśli ustąpi).
• - Podawanie produktu można wznowić wyłącznie w ramach następnego cyklu, jeśli wszystkie objawy przedmiotowe/podmiotowe CLS ustąpiły, a stan pacjenta jest hemodynamicznie stabilny.

Populacje specjalne

Niewydolność nerek

Brak danych dotyczących pacjentów z niewydolnością nerek (patrz punkt 5.2).

Niewydolność wątroby

Brak danych dotyczących pacjentów z niewydolnością wątroby (patrz punkt 5.2).

Osoby w podeszłym wieku

Korekta dawki w przypadku pacjentów powyżej 65 roku życia nie jest wymagana (patrz punkt 5.2).

Na ogół, bezpieczeństwo u leczonych produktem ELZONRIS pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) i pacjentów poniżej 65 roku życia kształtowało się na podobnym poziomie.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania produktu ELZONRIS u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia nie zostały ustalone (patrz punkt 5.1).

Brak dostępnych danych.

Sposób podawania

Produktu ELZONRIS jest przeznaczony do podania dożylnego.

Przygotowaną dawkę rozcieńczonego produktu ELZONRIS należy podać przy użyciu pompy infuzyjnej strzykawkowej w czasie 15 minut. Łączny czas trwania infuzji powinien być kontrolowany przy użyciu pompy infuzyjnej strzykawkowej w celu podania całości dawki oraz roztworu chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań w czasie 15 minut.

Produktu ELZONRIS nie wolno podawać drogą dożylnego wstrzyknięcia lub bolusu. Należy podawać go przez przeznaczoną do tego celu linię dożylną, oraz nie wolno mieszać go z innymi produktami leczniczymi (patrz punkt 6.2).

Przed dokonaniem infuzji, należy założyć dostęp dożylny, który podtrzymywać należy roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań.

Instrukcja dotycząca przygotowania i podania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Zespół przesączania włośniczkowego

Zespół przesączania włośniczkowego (CLS), w tym przypadki zagrażające życiu i śmiertelne, obserwowano wśród większości zdarzeń mających miejsce w ciągu pierwszych pięciu dni pierwszego cyklu leczenia. Najczęstsze objawy przedmiotowe i podmiotowe CLS obejmowały przyrost masy ciała, hipoalbuminemię i niedociśnienie. Częstość występowania przyrostu masy ciała, hipoalbuminemii, niedociśnienia, oraz podwyższonego poziomu fosfatazy alkalicznej we krwi była wyższa wśród pacjentów, u których rozwinął się CLS w porównaniu z pacjentami, u których CLS nie wystąpił. Niewydolność nerek oraz ostre uszkodzenie nerek zaobserwowano u dwóch pacjentów z BPDCN oraz u jednego pacjenta z ostrą białaczką szpikową, wtórną w stosunku do CLS (patrz punkt 4.8).

Przed rozpoczęciem terapii należy upewnić się, że pacjent wykazuje należytą czynność serca, a jego poziom albuminy w surowicy wynosi ≥ 3,2 g/dl. W trakcie leczenia, należy regularnie monitorować poziom albuminy w surowicy przed podaniem każdej dawki, lub częściej niż jest to klinicznie wskazane. Ponadto, należy ocenić stan pacjenta pod kątem innych objawów przedmiotowych/podmiotowych CLS, uwzględniając przybór masy ciała, występujący po raz pierwszy lub pogarszający się obrzęk, w tym obrzęk płuc, oraz niedociśnienie obejmujące niestabilność hemodynamiczną (patrz Tabela 2).

Pacjentów należy poinformować w zakresie rozpoznawana objawów CLS i poinstruować, kiedy powinni niezwłocznie zgłosić się o pomoc lekarską. Może zaistnieć konieczność dożylnej suplementacji albuminą oraz wstrzymanie podawania leku (patrz punkt 4.2).

Reakcje nadwrażliwości

W trakcie podawania produktu ELZONRIS obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości. Często zgłaszane reakcje obejmowały wysypkę (uogólnioną/plamisto-grudkową); świszczący oddech; świąd;

obrzęk naczynioruchowy; opuchliznę twarzy; oraz zaczerwienienie (patrz punkt 4.8). W trakcie leczenia należy monitorować pacjentów pod kątem reakcji nadwrażliwości. Zależnie od ciężkości i koniecznej interwencji, należy tymczasowo wstrzymać leczenie i wznowić je po ustąpieniu objawów (patrz punkt 4.2).

Nieprawidłowości hematologiczne

U pacjentów leczonych produktem ELZONRIS w monoterapii obserwowano małopłytkowość i neutropenię (patrz punkt 4.8). Większość zgłaszanych zdarzeń miało miejsce w cyklu 1 i cyklu 2 leczenia, jednak nie skutkowały one redukcją dawki i nie występowały ponownie w kolejnych cyklach.

Pacjentów należy rutynowo monitorować oraz leczyć zgodnie ze wskazaniami klinicznymi.

Zespół rozpadu guza

Produktu ELZONRIS może prowadzić do wystąpienia zespołu rozpadu guza (ang. tumour lysis syndrome - TLS), który może być śmiertelny wskutek gwałtownego działania przeciwnowotworowego (patrz punkt 4.8).

TLS należy rozpoznać w oparciu o obraz kliniczny i objawy, obejmujące ostrą niewydolność nerek, hiperkaliemię, hipokalcemię, hiperurykemię, lub hiperfosfatemię spowodowaną rozpadem nowotworu. Pacjenci, u których zakłada się wysokie ryzyko wystąpienia TLS z uwagi na znaczne obciążenie nowotworowe powinni być poddani leczeniu zgodnie ze wskazaniami klinicznymi, obejmującym korektę zaburzeń gospodarki elektrolitowej, monitorowanie czynności nerek i równowagi płynów, oraz wdrożenie opieki podtrzymującej.

Hepatotoksyczność

Leczenie produktem ELZONRIS wiązało się z podwyższeniem aktywności enzymów wątrobowych (patrz punkt 4.8). U pacjenta leczonego produktem ELZONRIS w wyższej dawce (16 mcg/kg) obserwowano ostrą niewydolność wątroby oraz encefalopatię wątrobową. W trakcie leczenia należy regularnie monitorować aktywność ALT i AST przed podaniem każdej dawki. Leczenie należy tymczasowo wstrzymać jeśli aktywność transaminaz wzrośnie do poziomu 5-krotnie przekraczającego górną granicę normy, a następnie wznowić leczenie kiedy wzrost aktywności transaminaz wyniesie ≤ 2,5-krotność górnej granicy normy (patrz punkt 4.2).

Zmiany splotu naczyniówkowego

Zapalenie splotu naczyniówkowego rozpoznano w trakcie badań nieklinicznych (patrz punkt 5.3).

Choć schorzenia nie obserwowano w badaniach klinicznych, jeśli wystąpią kliniczne objawy podmiotowe lub przedmiotowe sugerujące uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego (OUN), zaleca się przeprowadzenie pełnego badania klinicznego oraz neuroobrazowania, w tym badania dna oka i rezonansu magnetycznego mózgu.

BPDCN z jednoczesnym zajęciem OUN

Nie określono, czy tagraksofusp przenika przez barierę krew-mózg. Jeśli obecne jest schorzenie OUN, należy rozważyć inne możliwości leczenia.

Kobiety zdolne do posiadania potomstwa/antykoncepcja

W przypadku kobiet zdolnych do posiadania potomstwa należy uzyskać negatywny wynik testu ciążowego w terminie 7 dni przed rozpoczęciem terapii. Przed podaniem pierwszej dawki oraz przez co najmniej tydzień po podaniu ostatniej należy stosować skuteczne metody antykoncepcji.

Dziedziczna nietolerancja fruktozy

O ile nie będzie to bezwzględnie konieczne, nie wolno podawać leku pacjentom z dziedziczną nietolerancją fruktozy (HFI).

Przed podaniem produktu leczniczego, od każdego pacjenta należy zebrać szczegółowy wywiad w kierunku objawów HFI.

Wrażliwość na sód

Produkt zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) w ml, co oznacza, że jest zasadniczo „bezsodowy”.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania produktu ELZONRIS u kobiet w ciąży.

Nie przeprowadzono badań nad rozmnażaniem zwierząt z wykorzystaniem tagraksofuspu (patrz punkt 5.3).

O ile stan kliniczny pacjentki nie wymaga leczenia tagraksofuspem, produktu ELZONRIS nie powinien być stosowany w trakcie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy tagraksofusp/metabolity przenikają do mleka matki.

Nie można wykluczyć ryzyka dla karmionych piersią noworodków/niemowląt.

Należy przerwać karmienie piersią w trakcie leczenia produktem ELZONRIS oraz przez co najmniej tydzień po podaniu ostatniej dawki.

Produktu ELZONRIS nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W trakcie stosowania produktu ELZONRIS nie odnotowano żadnych przypadków przedawkowania.

W razie przedawkowania, pacjentów należy ściśle monitorować pod kątem objawów przedmiotowych lub podmiotowych reakcji niepożądanych, oraz niezwłocznie wdrożyć odpowiednie leczenie objawowe.

Mechanizm działania

Tagraksofusp jest skierowaną przeciwko CD123 cytotoksyną w postaci rekombinowanego białka fuzyjnego utworzonego z połączenia ludzkiej interleukiny-3 (IL-3) i toksyny błoniczej o skróconym łańcuchu (DT), której działanie koncentruje się na komórkach z ekspresją CD123. Tagraksofusp nieodwracalnie hamuje syntezę białek w komórkach docelowych przez inaktywację czynnika elongacyjnego 2 (EF2), prowadząc do apoptozy (śmierci komórki).

Trometamol

Sodu chlorek

Sorbitol (E420)

Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych w punkcie 6.6.

Nieotwarta fiolka

3 lata.

Po otwarciu

Biorąc pod uwagę względy mikrobiologiczne, produkt medyczny należy rozcieńczyć i podać w formie infuzji niezwłocznie po otwarciu.

Po sporządzeniu roztworu do infuzji

Wykazano, że produkt zachowuje chemiczną i fizyczną stabilność w postaci przeznaczonej do użycia przez 4 godziny przy temperaturze 25 °C.

Biorąc pod uwagę względy mikrobiologiczne, produkt należy niezwłocznie wykorzystać. W przypadku, gdy produkt nie zostanie wykorzystany natychmiast po sporządzeniu, odpowiedzialność za czas oraz warunki przechowywania w postaci przeznaczonej do użycia przed wykorzystaniem produktu spoczywa na użytkowniku.

Przechowywać i transportować w stanie zamrożonym (-20 °C ±5 °C).

Po rozmrożeniu, nie zamrażać ponownie.

Fiolkę należy przechowywać w zewnętrznym opakowaniu tekturowym w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu