Emcitate

Każda tabletka zawiera 350 mikrogramów (µg) tyratrykolu.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

Każda tabletka zawiera 19 mg laktozy (co odpowiada 20 mg laktozy jednowodnej).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka do sporządzania zawiesiny doustnej

Biała, podłużna tabletka (wymiary: 10 mm długości, 5 mm szerokości) z linią podziału po obu stronach.

Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Produkt leczniczy Emcitate jest wskazany do stosowania w leczeniu tyreotoksykozy obwodowej u pacjentów z wrodzonym niedoborem transportera monokarboksylanu 8 (MCT8) (zespół Allana- Herndona-Dudleya).

Leczenie powinien rozpoczynać i monitorować lekarz z doświadczeniem w leczeniu pacjentów z rzadkimi zaburzeniami genetycznymi, takimi jak niedobór MCT8.

Dawkowanie

Dawkowanie produktu leczniczego Emcitate należy dostosowywać indywidualnie, w zależności od stężenia hormonów tarczycy u pacjenta.

Dawkę należy zwiększać stopniowo, w przybliżeniu co dwa tygodnie, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej. Zazwyczaj zaleca się zwiększanie dawki do wystąpienia stężenia T3 w surowicy poniżej środkowego punktu zakresu wartości prawidłowych dla danego wieku. Dawkę można dodatkowo dostosowywać na podstawie odpowiedzi pacjenta na leczenie według obrazu klinicznego niedoboru MCT8.

Konieczność dalszego dostosowywania dawki należy regularnie weryfikować zgodnie z praktyką kliniczną (patrz punkt 4.4).

Dodatkową informacją w czasie dobierania dawki indywidualnej są stężenia TSH i (F)T4.

Dorośli, młodzież, dzieci i niemowlęta o masie ciała wynoszącej co najmniej 10 kg

Zwiększanie i dostosowywanie dawki

Zalecana dawka początkowa dla pacjentów o masie ciała 10 kg lub większej wynosi 350 mikrogramów na dobę.

Zalecany schemat zwiększania dawki przedstawiono w tabeli 1. Dawkę dobową należy stopniowo zwiększać o 350 mikrogramów co dwa tygodnie, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej. Zazwyczaj zaleca się zwiększanie dawki aż do osiągnięcia stężenia T3 w surowicy poniżej środkowego punktu zakresu wartości prawidłowych dla danego wieku. W zależności od przypadku, gdy pacjent zbliża się do docelowego stężenia T3 w surowicy, można zmniejszyć wzrosty dawki (o pół tabletki). Dawkę można dodatkowo dostosowywać na podstawie odpowiedzi pacjenta na leczenie według obrazu klinicznego niedoboru MCT8. Całkowitą dawkę dobową należy podawać w 1–3 dawkach rozłożonych na cały dzień (np. rano, w południe i wieczorem).

Tabela 1. Zalecany schemat zwiększania dawki u pacjentów o masie ciała 10 kg lub większej

Zwiększanie dawki należy kontynuować w przyrostach co 350 mikrogramów do momentu osiągnięcia dawki podtrzymującej. Nie zaleca się przekraczania dawki dobowej wynoszącej 80 mikrogramów/kg mc. u pacjentów o masie ciała 10–40 kg, 60 mikrogramów/kg mc.

u pacjentów o masie ciała 40–60 kg i 50 mikrogramów/kg mc. u pacjentów o masie ciała powyżej 60 kg.

Dzieci i niemowlęta o masie ciała poniżej 10 kg

Zwiększanie i dostosowywanie dawki

Zalecana dawka początkowa dla pacjentów o masie ciała poniżej 10 kg wynosi 175 mikrogramów (pół tabletki) na dobę.

Zalecany schemat zwiększania dawki przedstawiono w tabeli 2. Dawkę dobową należy stopniowo zwiększać o 175 mikrogramów co dwa tygodnie, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej. Zazwyczaj zaleca się zwiększanie dawki aż do osiągnięcia stężenia T3 w surowicy poniżej środkowego punktu zakresu wartości prawidłowych dla danego wieku. Dawkę można dodatkowo dostosowywać na podstawie odpowiedzi pacjenta na leczenie według obrazu klinicznego niedoboru MCT8. Całkowitą dawkę dobową należy podawać w 1–3 dawkach rozłożonych na cały dzień (np. rano, w południe i wieczorem).

Tabela 2. Zalecany schemat zwiększania dawki u pacjentów o masie ciała poniżej 10 kg

Zwiększanie dawki należy kontynuować w przyrostach co 175 mikrogramów do momentu osiągnięcia dawki podtrzymującej. Nie zaleca się przekraczania dawki dobowej wynoszącej 100 mikrogramów/kg mc. u pacjentów o masie ciała poniżej 10 kg.

Dawka podtrzymująca

Dawkę produktu leczniczego Emcitate zwiększa się indywidualnie, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej. Zazwyczaj zaleca się zwiększanie dawki aż do osiągnięcia stężenia T3 w surowicy poniżej środkowego punktu zakresu wartości prawidłowych dla danego wieku. Dawkę można dodatkowo dostosowywać na podstawie odpowiedzi pacjenta na leczenie według obrazu klinicznego niedoboru MCT8. Konieczność dalszego dostosowywania dawki należy regularnie weryfikować zgodnie z praktyką kliniczną (patrz punkt 4.4).

Pominięcie lub opóźnienie dawki

Jeśli pominięto przyjęcie dawki, a do kolejnego planowego przyjęcia dawki leku pozostało więcej niż 4 godziny, należy jak najszybciej przyjąć pominiętą dawkę. Jeśli pominięto przyjęcie dawki, a do kolejnego planowego przyjęcia dawki leku pozostały 4 godziny lub mniej, należy ominąć pominiętą dawkę i przyjąć kolejną dawkę zgodnie z planem.

Badania laboratoryjne (oznaczanie T3)

Zaleca się oznaczanie indywidualnego stężenia T3 za pomocą chromatografii cieczowej z tandemową spektrometrią mas (LC/MS/MS). W teście immunologicznym tyratrykolu daje reakcję krzyżową z T3, co może powodować niewiarygodne wyniki. Przy wykorzystaniu testu immunologicznego podczas włączania leczenia tyratrykolem oraz zwiększania i dostosowywania jego dawki należy zasięgnąć porady eksperta w zakresie interpretacji wyników testu (patrz punkt 4.4).

Objawy przedmiotowe i podmiotowe hipermetabolizmu

W przypadku wystąpienia po raz pierwszy bądź nasilenia się objawów przedmiotowych i podmiotowych hipermetabolizmu (takich jak nadpotliwość, drażliwość, lęk, bezsenność, koszmary, hipertermia, tachykardia, przejściowy wzrost skurczowego ciśnienia krwi lub biegunka), jeśli nie ustąpią w ciągu 2 tygodni, należy zredukować dawkę etapami zawartymi w schemacie zwiększania dawki, aż do ustąpienia objawów (patrz tabela 1. albo 2.). Po ustąpieniu przedmiotowych i podmiotowych objawów hipermetabolizmu, jeśli jest to właściwe z klinicznego punktu widzenia, można wznowić zwiększanie dawki (patrz punkt 4.4).

Specjalne grupy pacjentów

Upośledzenie czynności wątroby

Nie przeprowadzono odrębnych badań u pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby. U takich pacjentów zaleca się ostrożne zwiększanie dawki i regularną kontrolę stężenia T3 w surowicy (patrz punkt 4.4).

Upośledzenie czynności nerek

Nie przeprowadzono odrębnych badań u pacjentów z upośledzeniem czynności nerek. U takich pacjentów zaleca się ostrożne zwiększanie dawki i regularną kontrolę stężenia T3 w surowicy (patrz punkt 4.4).

Sposób podawania

Do stosowania doustnego lub podawania przez zgłębnik do żywienia żołądkowo-jelitowego.

Podanie doustne

Produkt leczniczy Emcitate tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej należy zawiesić w wodzie przed przyjęciem.

Zawiesinę należy przygotować w osobnej, niewielkiej szklance, rozpuszczając tabletki (maksymalnie 4 tabletki na każde dawkowanie) w 30 ml wody pitnej i mieszając łyżeczką przez minutę. Nie należy stosować żadnych innych płynów. Zawiesina powinna być mętna, białego koloru. Następnie należy pobrać zawiesinę ze szklanki za pomocą strzykawki doustnej o pojemności 40 ml i od razu podać pacjentowi doustnie, używając strzykawki. Należy powoli i łagodnie wciskać tłok, delikatnie wstrzykując zawiesinę do przypoliczkowej części jamy ustnej pacjenta.

Do szklanki wlać dodatkowe 10 ml wody pitnej i mieszać łyżeczką przez około 5 sekund, aby upewnić się, że w wodzie znajdą się wszystkie pozostałości produktu leczniczego. Zawiesinę należy pobrać ze szklanki tą samą strzykawką i od razu podać pacjentowi.

Podanie przez zgłębnik żołądkowo-jelitowy

Produkt leczniczy Emcitate można podawać przez zgłębnik żołądkowo-jelitowy.

Przygotowanie zawiesiny należy przeprowadzić w sposób opisany powyżej dla podania doustnego.

Przed podaniem należy upewnić się, że zgłębnik żołądkowo-jelitowy jest drożny, i postępować zgodnie z instrukcjami dołączonymi do zgłębnika dotyczącymi płukania, podawania i przemywania.

Zawartość strzykawki należy od razu wprowadzić do zgłębnika żołądkowo-jelitowego (30 ml + 10 ml, niezależnie od wieku pacjenta).

Dodatkowe informacje dotyczące podawania przez zgłębnik żołądkowo-jelitowy oraz stabilności zawiesiny, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Nadczynność tarczycy z przyczyn innych niż niedobór MCT8 (np. choroba Gravesa-Basedowa).

Ciąża (patrz punkt 4.6).

Objawy przedmiotowe i podmiotowe hipermetabolizmu

W momencie włączenia produktu leczniczego Emcitate i (lub) podczas zwiększania dawki może dojść do wystąpienia nowych lub nasilenia się istniejących przedmiotowych i podmiotowych objawów hipermetabolizmu, takich jak nadpotliwość, drażliwość, lęk, bezsenność, koszmary, hipertermia, tachykardia, przejściowy wzrost skurczowego ciśnienia krwi lub biegunka (patrz punkt 4.8). Te objawy przedmiotowe i podmiotowe mają zwykle charakter przejściowy i ustępują samoistnie w ciągu kilku dni. Jeżeli objawy przedmiotowe i podmiotowe hipermetabolizmu nie ustąpią w ciągu 2 tygodni, należy zredukować dawkę etapami zawartymi w schemacie zwiększania dawki (patrz punkt 4.2). Po ustąpieniu przedmiotowych i podmiotowych objawów hipermetabolizmu, jeśli to właściwe z klinicznego punktu widzenia, można wznowić zwiększanie dawki.

Choroba serca

U pacjentów z chorobą serca należy zachować ostrożność podczas zwiększania dawki, bo tacy pacjenci mogą być narażeni na podwyższone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych związanych z hipermetabolizmem (patrz punkt 4.8).

Nieprawidłowe wyniki badań laboratoryjnych

W teście immunologicznym tyratrykol daje reakcję krzyżową z T3, co może powodować niewiarygodne wyniki. Do oznaczania stężenia T3 zaleca się stosować metodę LC/MS/MS. Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania testu immunologicznego. Podczas ustalania lub dostosowywania dawki tyratrykolu należy przestrzegać szczegółowych wytycznych dotyczących interpretacji wyników oznaczenia T3 (patrz punkt 4.2).

Cukrzyca

Należy zachować ostrożność u pacjentów z cukrzycą (patrz punkt 4.5).

Upośledzenie czynności wątroby

Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Emcitate u pacjentów z upośledzeniem czynności wątroby. Tacy pacjenci wymagają specjalnej opieki (patrz punkt 4.2).

Upośledzenie czynności nerek

Nie badano bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Emcitate u pacjentów z upośledzeniem czynności nerek. Tacy pacjenci wymagają specjalnej opieki (patrz punkt 4.2).

Niewłaściwe wykorzystanie w celu zmniejszenia masy ciała

Tyratrykolu nie należy stosować w celu zmniejszenia masy ciała. Może on wywoływać poważne lub zagrażające życiu działania niepożądane, zwłaszcza w skojarzeniu z orlistatem (patrz punkt 4.5, podpunkt „Orlistat”).

Laktoza

Tabletki produktu leczniczego Emcitate zawierają laktozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi problemami – nietolerancją galaktozy, całkowitym niedoborem laktazy bądź zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy – nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.

Wpływ innych produktów leczniczych na farmakokinetykę tyratrykolu

Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących interakcji, oceniających wpływ innych produktów leczniczych na tyratrykol. Potencjalne interakcje opisane poniżej wywiedziono na podstawie charakterystyki tyratrykolu w warunkach in vitro i znanych interakcji farmakokinetycznych lub farmakodynamicznych tyreomimetyków z innymi produktami leczniczymi; nie określono ich na drodze badań tyratrykolu.

Jednoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności

Produkty lecznicze, które mogą wpływać na wchłanianie tyratrykolu

Leki zobojętniające, węgiel leczniczy, wapń, żywice kationowe (np. cholestyramina), żelazo, sukralfat i inne środki oddziałujące na przewód pokarmowy mogą zaburzać wchłanianie tyratrykolu z przewodu pokarmowego. Leki takie należy przyjmować przed przyjęciem tyratrykolu bądź po jego przyjęciu (z zachowaniem ponad 2-godzinnego odstępu, jeśli to możliwe). W przypadku cholestyraminy tyratrykol

należy przyjmować na godzinę przed przyjęciem lub na 4 godziny po przyjęciu dawki żywicy. W celu uzyskania pożądanego działania konieczne może być dostosowanie dawki tyratrykolu.

Inhibitory pompy protonowej (PPI)

Jednoczesne podawanie z PPI może zmniejszyć wchłanianie hormonów tarczycy ze względu na wzrost pH w żołądku wywołany przez PPI takie jak omeprazol, esomeprazol, pantoprazol, rabeprazol i lanzoprazol. Należy monitorować stężenie T3 w surowicy i rozważyć dostosowanie dawki tyratrykolu w momencie włączenia, zmiany dawkowania bądź odstawienia PPI.

Sewelamer

Sewelamer może obniżać stężenie hormonów tarczycy, a zatem ograniczać skuteczność tyratrykolu.

Sewalamer należy przyjmować z zachowaniem ponad 2-godzinnego odstępu względem momentu przyjęcia tyratrykolu.

Produkty lecznicze będące induktorami enzymów, w tym leki przeciwpadaczkowe

Produkty lecznicze mogące mieć działanie indukujące na układ enzymatyczny wątroby, takie jak barbiturany, fenytoina, karbamazepina, ryfabutyna, ryfampicyna bądź produkty zawierające ziele dziurawca (Hypericum perforatum) mogą zwiększać klirens wątrobowy tyratrykolu. Należy monitorować stężenie T3 w surowicy i rozważyć dostosowanie dawki tyratrykolu w momencie włączenia, zmiany dawkowania bądź odstawienia leków przeciwpadaczkowych lub innych środków indukujących enzymy.

Przeciwmalaryczne produkty lecznicze

Jednoczesne stosowanie tyratrykolu i produktów leczniczych o działaniu przeciwmalarycznym (chlorochina, proguanil) może wywołać kliniczną niedoczynność tarczycy. W trakcie leczenia produktami leczniczymi o działaniu przeciwmalarycznym oraz po jego zakończeniu konieczne może być kontrolowanie stężenia T3 w surowicy i dostosowanie dawki tyratrykolu.

Produkty lecznicze, które mogą wpływać na wiązanie tyratrykolu/T3 w osoczu

Wiadomo, że steroidy anaboliczne i glikokortykoidy obniżają stężenie białka wiążącego tyroksynę (TBG) w surowicy, co może obniżać stężenie T3 i tyratrykolu w surowicy.

Salicylany oraz przeciwzakrzepowe, przeciwzapalne i przeciwdrgawkowe produkty lecznicze mogą powodować wypieranie T3 i potencjalnie tyratrykolu z miejsc wiązania z białkiem TBG, a więc zmieniać stężenie hormonów tarczycy w surowicy, tj. obniżać stężenie całkowite, nie zmieniając stężenia wolnych związków.

Estrogeny inne niż stosowane jako środki antykoncepcyjne

Estrogen i produkty zawierające estrogen (w tym hormonalna terapia zastępcza) stosowane w celu innym niż antykoncepcja mogą powodować konieczność zwiększenia dawki terapeutycznej tyratrykolu.

Orlistat

Orlistat może zmniejszać wchłanianie tyratrykolu, co może prowadzić do niedoczynności tarczycy (należy kontrolować zmiany czynności tarczycy).

Wpływ tyratrykolu na farmakokinetykę innych produktów leczniczych

Jednoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności

Dane z badań in vitro wskazują, że tyratrykol może indukować CYP3A4 na poziomie jelita.

W związku z tym produkty lecznicze o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowane przez CYP3A4 – między innymi alfentanyl, cyzapryd, cyklosporynę, pochodne alkaloidów sporyszu, fentanyl, pimozyd, chinidynę, syrolimus, takrolimus, atorwastatynę, lowastatynę i symwastatynę – należy stosować z ostrożnością. Podobne środki ostrożności należy stosować w przypadku innych środków, o których wiadomo, że są metabolizowane z udziałem CYP3A4. Produkty lecznicze będące

substratami transporterów wypływu glikoproteiny P (P-gp) lub białka BCRP (Breast Cancer Resistance Protein) o wąskim indeksie terapeutycznym także należy stosować z ostrożnością.

Interakcje farmakodynamiczne

Niezalecane jednoczesne stosowanie

Inne produkty lecznicze stosowane w leczeniu schorzeń tarczycy

Przyjmowanie tyratrykolu w skojarzeniu z innymi tyreomimetykami lub innymi produktami leczniczymi stosowanymi w leczeniu chorób tarczycy (np. lewotyroksyną, propylotiouracylem i karbimazolem) może zwiększać ryzyko wystąpienia objawów nadczynności lub niedoczynności tarczycy.

Psychostymulanty

Podawanie psychostymulantów (np. kofeiny, inhibitorów wychwytu zwrotnego norepinefryny i dopaminy [NDRI] i amfetamin) w skojarzeniu z wysokimi dawkami tyratrykolu może prowadzić do przyspieszenia częstości akcji serca i wzrostu ciśnienia krwi. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania psychostymulantów i tyratrykolu.

Jednoczesne stosowanie z zachowaniem ostrożności

Leki przeciwcukrzycowe

Tyratrykol może obniżać glikemię. W przypadku jednoczesnego podawania leków przeciwcukrzycowych z tyratrykolem konieczne może być dostosowanie dawki tych pierwszych.

Konieczne jest okresowe kontrolowanie glikemii (patrz punkt 4.4).

Doustne leki przeciwzakrzepowe

Podczas leczenia tyratrykolem działanie leków przeciwzakrzepowych może być nasilone. Może to zwiększyć ryzyko wystąpienia krwotoku. W przypadku jednoczesnego podawania leków przeciwzakrzepowych z tyratrykolem konieczne może być dostosowanie dawki tych pierwszych.

Niedobór MCT8 jest chorobą związaną z chromosomem X, która dotyka prawie wyłącznie mężczyzn.

Ciąża

Tyratrykol przenika przez łożysko. Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania tyratrykolu u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach wykazały szkodliwy wpływ na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Stosowanie produktu leczniczego Emcitate jest przeciwwskazane w okresie ciąży (patrz punkt 4.3).

Kobiety w wieku rozrodczym

Kobiety w wieku rozrodczym muszą w trakcie leczenia stosować skuteczną antykoncepcję.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy tyratrykol/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią czy przerwać/wstrzymać podawanie produktu Emcitate, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.

Produkt lecznicy Emcitate nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić przedmiotowe i podmiotowe objawy stanu hipermetabolicznego. Objawy te ustępują w przypadku zmniejszenia dawki produktu leczniczego Emcitate lub tymczasowego przerwania leczenia.

Mechanizm działania

Tyratrykol (kwas 3,3’,5-trójjodotyrooctowy) to występujący naturalnie w krwiobiegu metabolit aktywnego hormonu tarczycy (T3) wykazujący z nim znaczne podobieństwo strukturalne, rozkładany w tym samym szlaku (dejodowanie i sprzęganie) oraz eliminowany z żółcią i moczem. Tyratrykol wykazuje aktywność biologiczną: z dużym powinowactwem wiąże receptory TRα i TRβ hormonów tarczycy oraz ma działanie biologiczne zbliżone do działania T3, choć wykazuje inną swoistość tkankową. Wykazano, że tyratrykol – w odróżnieniu od T3 i T4 – może wnikać do zależnych od MCT8 komórek pozbawionych prawidłowego transportera MCT8. Dzięki temu tyratrykol może zastąpić T3 w obrębie zależnych od MCT8 tkanek i przywrócić w nich prawidłową aktywność hormonów tarczycy.

Laktoza jednowodna

Wapnia wodorofosforan

Skrobia kukurydziana

Magnezu stearynian

Nie dotyczy.

18 miesięcy

Po zawieszeniu:

Zawiesinę (30 ml) można przechowywać w szklance w temperaturze poniżej 25°C przez maksymalnie 4 godziny. Przed podaniem należy ją odtworzyć, mieszając przez minutę za pomocą łyżeczki.

Przechowywać w lodówce (2°C–8°C).

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po zawieszeniu, patrz punkt 6.3.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.