Exdensur

Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 100 mg depemokimabu.

Depemokimab jest rekombinowanym humanizowanym przeciwciałem monoklonalnym (IgG1κ) wytwarzanym w technologii rekombinacji DNA w komórkach jajnika chomika chińskiego (CHO).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Każdy ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 0,2 mg polisorbatu 80.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Roztwór do wstrzykiwań (płyn do wstrzykiwań)

Bezbarwny, żółty do brązowego, przezroczysty do opalizującego roztwór o pH 6,0 i osmolalności wynoszącej 350 mOsm/kg.

Astma

Produkt leczniczy EXDENSUR jest wskazany w uzupełniającym leczeniu podtrzymującym ciężkiej astmy z zapaleniem typu 2, określanym na podstawie liczby eozynofili we krwi, u dorosłych i młodzieży w wieku 12 lat i starszej, u których nie uzyskano wystarczającej kontroli choroby pomimo stosowania dużych dawek kortykosteroidów wziewnych (ang. inhaled corticosteroids, ICS) oraz innego leku kontrolującego objawy astmy (patrz punkt 5.1).

Przewlekłe zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych z polipami nosa (CRSwNP)

Produkt leczniczy EXDENSUR, wraz z kortykosteroidami donosowymi, wskazany jest jako terapia uzupełniająca w leczeniu dorosłych pacjentów z ciężkim CRSwNP, u których leczenie kortykosteroidami ogólnoustrojowymi i (lub) zabieg chirurgiczny nie zapewniają odpowiedniej kontroli choroby.

Ten produkt leczniczy powinien być przepisywany przez lekarzy mających doświadczenie w rozpoznawaniu i leczeniu astmy lub CRSwNP.

Dawkowanie

Ten produkt leczniczy jest przeznaczony do długotrwałego leczenia. Decyzję o kontynuowaniu terapii należy podejmować co najmniej raz w roku na podstawie poziomu kontroli choroby u pacjenta.

Astma

Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza

Zalecana dawka depemokimabu to 100 mg podawane podskórnie raz na 6 miesięcy.

CRSwNP

Dorośli

Zalecana dawka depemokimabu to 100 mg podawane podskórnie raz na 6 miesięcy.

Pominięcie dawki

W przypadku pominięcia dawki produktu leczniczego należy ją podać możliwie jak najszybciej. Jeśli pominiętą dawkę przyjęto 1 miesiąc lub później po zaplanowanej dawce, należy wznowić schemat przyjmowania wstrzyknięć co 6 miesięcy od dnia podania pominiętej dawki.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Brak konieczności modyfikacji dawki produktu leczniczego u pacjentów w podeszłym wieku ≥ 65 lat (patrz punkt 5.2).

Zaburzenia czynności nerek lub wątroby

Nie jest konieczne dostosowanie dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub z zaburzeniami czynności wątroby (patrz punkt 5.2).

Dzieci i młodzież

Astma

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności depemokimabu u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Brak dostępnych danych.

CRSwNP

Nie istnieje odpowiednie zastosowanie depemokimabu u dzieci i młodzieży w terapii CRSwNP.

Sposób podawania

Produkt leczniczy we wstrzykiwaczu lub ampułko-strzykawce przeznaczony jest wyłącznie do wstrzyknięć podskórnych.

Ten produkt leczniczy może być podawany samodzielnie przez osoby dorosłe lub młodzież lub może być podawany przez opiekuna, jeśli osoba z fachowego personelu medycznego uzna, że jest to możliwe, a pacjent lub opiekun zostanie przeszkolony w zakresie techniki wstrzykiwania.

W przypadku samodzielnego podawania zalecanymi miejscami wstrzyknięć są brzuch lub udo, z wyjątkiem obszaru w odległości do 5 cm od pępka. Opiekun może również wstrzyknąć roztwór w

ramię. Nie należy wykonywać wstrzyknięć w miejscach, w których występuje zasinienie, tkliwość, rumień lub stwardnienie skóry.

Szczegółowe instrukcje dotyczące podawania produktu leczniczego znajdują się w instrukcji użycia na końcu ulotki dołączonej do opakowania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Reakcje nadwrażliwości

Po podaniu depemokimabu mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, takie jak anafilaksja i obrzęk naczynioruchowy (patrz punkt 4.8). Reakcje te mogą wystąpić w ciągu kilku godzin od podania, choć w niektórych przypadkach mogą one wystąpić z opóźnieniem (tj. mogą wystąpić w ciągu kilku dni).

W przypadku reakcji nadwrażliwości zaleca się odpowiednie leczenie według wskazań klinicznych.

Po ponownym podaniu depemokimabu zaleca się monitorowanie w celu wykrycia objawów nawracających reakcji nadwrażliwości. W przypadku wystąpienia ciężkiej lub nawracającej reakcji nadwrażliwości należy rozważyć trwałe zaprzestanie stosowania depemokimabu.

Nagłe zaostrzenia astmy

Nie wolno stosować depemokimabu w leczeniu ciężkich objawów astmy ani nagłych zaostrzeń.

Podczas leczenia depemokimabem mogą występować działania niepożądane związane z astmą lub zaostrzenia astmy. Należy poinformować pacjentów, że jeśli po rozpoczęciu leczenia depemokimabem nasilą się objawy astmy lub nie będą one prawidłowo kontrolowane, należy zasięgnąć porady lekarskiej.

Kortykosteroidy

Nie zaleca się nagłego odstawiania leków podstawowych (w tym kortykosteroidów ogólnoustrojowych i wziewnych) po rozpoczęciu leczenia depemokimabem. W stosownych przypadkach zmniejszenie dawek leków podstawowych musi odbywać się stopniowo i pod nadzorem lekarza.

Zarażenia pasożytnicze

Eozynofilia może być elementem odpowiedzi immunologicznej na niektóre zarażenia pasożytami jelitowymi. Pacjenci z wcześniej rozpoznanymi zakażeniami pasożytami jelitowymi byli wykluczeni z programu badań klinicznych. U pacjentów z istniejącymi wcześniej zarażeniami pasożytami jelitowymi przed rozpoczęciem leczenia depemokimabem należy zastosować leczenie przeciwpasożytnicze. Jeżeli zarażenie wystąpi w trakcie leczenia depemokimabem i nie będzie reagowało na leczenie przeciwpasożytnicze, należy rozważyć opóźnienie podania kolejnej dawki depemokimabu do czasu ustąpienia zarażenia.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Polisorbaty

Ten produkt leczniczy zawiera 0,2 mg polisorbatu 80 na dawkę 100 mg (patrz punkt 2). Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

Sód

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę 100 mg, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Prawdopodobieństwo interakcji lekowych uważa się za małe, ponieważ depemokimab jest katabolizowany przez szeroko rozpowszechnione enzymy proteolityczne, które występują nie tylko w tkance wątroby. Ryzyko interakcji lek-choroba z powodu pośredniego wpływu na ekspresję genów cytochromu P450 (CYP450) lub transporterów jest również uznawane za małe, ponieważ swoistym celem depemokimabu jest cytokina interleukina-5 (IL-5).

Ciąża

Brak danych lub istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania depemokimabu u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach dotyczące szlaków sygnałowych IL-5 nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

Oczekuje się, że przeciwciała monoklonalne, takie jak depemokimab, będą transportowane przez łożysko w ilości zwiększającej się w sposób liniowy w miarę postępu ciąży.

W ramach środków ostrożności zaleca się unikanie podawania produktu leczniczego EXDENSUR w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy depemokimab przenika do mleka ludzkiego. Wiadomo, że ludzkie IgG przenikają do mleka ludzkiego w ciągu pierwszych kilku dni po urodzeniu, a wkrótce potem ich stężenie zmniejsza się do małych wartości; z tego względu nie można wykluczyć ryzyka dla karmionego piersią noworodka w tym krótkim okresie. Później produkt leczniczy EXDENSUR można stosować w okresie karmienia piersią, jeśli zaistnieje taka potrzeba kliniczna.

Produkt leczniczy EXDENSUR nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Pojedyncze dawki do 300 mg podawano podskórnie bez objawów toksyczności zależnej od dawki.

Nie ma swoistego leczenia w razie przedawkowania depemokimabu. W przypadku przedawkowania, w razie potrzeby, należy zastosować leczenie wspomagające z odpowiednią kontrolą stanu pacjenta.

Mechanizm działania

Depemokimab oddziałuje na ludzką IL-5 z powinowactwem wiązania wynoszącym 10,5 pM, blokując tym samym wiązanie z receptorem alfa IL-5 występującym na powierzchni komórki w stężeniach pikomolowych (IC50 4 pM) in vitro. Depemokimab zawiera potrójną substytucję aminokwasów (YTE) w regionie ulegającym krystalizacji (Fc), co zwiększa wiązanie z noworodkowym receptorem Fc, wydłużając tym samym okres półtrwania w porównaniu z IgG1 typu dzikiego.

IL-5 jest cytokiną plejotropową o potwierdzonym wpływie na eozynofile i inne komórki immunologiczne oraz strukturalne. W ciężkiej astmie zahamowanie IL-5 wiązało się z poprawą pod względem integralności nabłonka, powstawania czopów śluzowych i redukcją przebudowy tkanek.

Mechanizm działania nie został jednak ostatecznie wyjaśniony.

Histydyna

Histydyny monochlorowodorek

Trehaloza dwuwodna

Argininy chlorowodorek

Disodu edetynian

Polisorbat 80 (E 433)

Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

30 miesięcy

Przechowywać w lodówce (2°C – 8°C).

Nie zamrażać.

Nie wstrząsać.

Przechowywać w oryginalnym pudełku w celu ochrony przed światłem.

Wstrzykiwacz i ampułko-strzykawkę można wyjąć z lodówki i przechowywać je w nieotwartym pudełku przez okres do 7 dni w temperaturze pokojowej (do 30°C), pod warunkiem, że są chronione przed światłem. Jeżeli produkt leczniczy znajdował się poza lodówką dłużej niż przez 7 dni, należy go wyrzucić.

Zawartość wstrzykiwacza lub ampułko-strzykawki należy podać w ciągu 8 godzin od otwarcia pudełka. Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie podany w ciągu 8 godzin, należy go wyrzucić.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.