Fibryga

Fibrynogen ludzki

Każda butelka produktu leczniczego Fibryga zawiera 1 g fibrynogenu ludzkiego. Po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań produkt Fibryga zawiera w przybliżeniu 20 mg/ml fibrynogenu ludzkiego.

Zawartość białka krzepliwego oznaczana jest zgodnie z monografią ludzkiego fibrynogenu podaną w Farmakopei Europejskiej.

Wyprodukowany z ludzkiego osocza pochodzącego od dawców.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód w ilości do 132 mg (5,8 mmol) na butelkę.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji.

Biały lub bladożółty higroskopijny proszek lub krucha, zestalona masa.

Rozpuszczalnik jest bezbarwnym i przezroczystym roztworem.

Leczenie epizodów krwawienia i profilaktyka okołooperacyjna u pacjentów z wrodzoną hipo- lub afibrynogenemią ze skłonnością do krwawień.

Jako leczenie uzupełniające do leczenia niekontrolowanego ciężkiego krwotoku u pacjentów z hipofibrynogenemią nabytą w przebiegu interwencji chirurgicznej.

Leczenie powinno zostać rozpoczęte pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń krzepnięcia.

Dawkowanie

Dawkowanie i czas trwania terapii zastępczej zależą od stopnia ciężkości zaburzenia, lokalizacji i intensywności krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta.

Należy oznaczać stężenie (czynnościowe) fibrynogenu w celu wyliczenia indywidualnego dawkowania oraz ilości i częstości podawanych dawek u każdego pacjenta poprzez regularne pomiary stężenia fibrynogenu w osoczu i ciągłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta i innych stosowanych terapii zastępczych.

W przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych konieczne jest dokładne monitorowanie terapii zastępczej przez oznaczanie parametrów krzepnięcia.

1. Profilaktyka u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu lub afibrynogenemią i znaną skłonnością do krwawień.

Aby zapobiec nadmiernemu krwawieniu podczas zabiegów chirurgicznych zaleca się podawanie profilaktyczne w celu zwiększenia stężenia fibrynogenu do 1 g/l i utrzymania go na tym poziomie do czasu osiągnięcia hemostazy i ponad 0,5 g/l do czasu zagojenia się ran(y).

W przypadku zabiegu chirurgicznego lub leczenia epizodu krwawienia należy wyliczyć dawkę w następujący sposób:

Dawka (mg/kg masy ciała) = [Stężenie docelowe (g/l) - stężenie oznaczone (g/l)]

0,018 (g/l na mg/kg masy ciała)

Dalsze dawkowanie (dawki i częstość wstrzykiwań) powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta i wyników testów laboratoryjnych.

Biologiczny okres półtrwania fibrynogenu wynosi 3–4 dni. W związku z tym, przy braku zużycia zwykle ponowne leczenie ludzkim fibrynogenem nie jest wymagane. Biorąc pod uwagę akumulację, do której dochodzi w przypadku ponownego podawania w celach profilaktycznych, dawkę i częstość należy ustalać w zależności od celów terapeutycznych określonych przez lekarza dla konkretnego pacjenta.

Dzieci i młodzież

W przypadku zabiegu chirurgicznego lub leczenia epizodu krwawienia dawkę dla młodzieży należy wyliczyć na podstawie podanego powyżej wzoru dla dorosłych, natomiast dawkę dla dzieci w wieku <12 lat należy wyliczyć w następujący sposób:

Dawka (mg/kg masy ciała) = [Stężenie docelowe (g/l) - stężenie oznaczone (g/l)]

0,014 (g/l na mg/kg masy ciała)

Dalsze dawkowanie powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta i wyników testów laboratoryjnych.

Osoby w podeszłym wieku

Badania kliniczne produktu leczniczego Fibryga nie obejmowały pacjentów w wieku 65 lat i starszych w celu przedstawienia rozstrzygających dowodów, czy występowały u nich różnice w odpowiedzi na leczenie porównaniu do młodszych pacjentów.

2. Leczenie krwawienia

Krwawienie u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu lub afibrynogenemią

Leczenie epizodów krwawienia należy prowadzić zgodnie z podanymi powyżej wzorami odpowiednio dla dorosłych/młodzieży i dzieci w celu osiągnięcia zalecanego docelowego stężenia fibrynogenu w osoczu wynoszącego 1 g/l. Stężenie to należy utrzymywać do czasu osiągnięcia hemostazy.

Krwawienie u pacjentów z nabytym niedoborem fibrynogenu

Dorośli

Zwykle początkowo podaje się 1–2 g, a kolejne wlewy w razie potrzeby. W przypadku ciężkiego krwotoku, np. podczas poważnego zabiegu chirurgicznego, wymagana może być większa ilość fibrynogenu (4–8 g).

Dzieci i młodzież

Dawkowanie należy ustalić na podstawie masy ciała i wskazań klinicznych, ale zwykle wynosi 20– 30 mg/kg.

Sposób podawania

Infuzja lub wstrzyknięcie dożylne.

Produkt leczniczy Fibryga należy podawać powoli dożylnie przy zalecanej maksymalnej szybkości 5 ml na minutę u pacjentów z wrodzoną hipo- lub afibrynogenemią i przy zalecanej maksymalnej szybkości 10 ml na minutę u pacjentów z nabytym niedoborem fibrynogenu.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe

Przy podawaniu ludzkiego fibrynogenu pacjentom z wrodzonym lub nabytym niedoborem istnieje ryzyko wystąpienia zakrzepicy, zwłaszcza przy dużej dawce leku lub jego wielokrotnym podawaniu.

Pacjenci otrzymujący ludzki fibrynogen powinni być dokładnie obserwowani w kierunku przedmiotowych i podmiotowych objawów zakrzepicy.

W przypadku pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie, pacjentów z chorobą wątroby, pacjentów w okresie około- i pooperacyjnym, u noworodków oraz u pacjentów z ryzykiem zdarzeń zakrzepowo-zatorowych lub rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, należy rozważyć możliwe korzyści z leczenia ludzkim fibrynogenem wobec ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Należy postępować z ostrożnością i dokładnie monitorować stan pacjenta.

Nabyta hipofibrynogenemia jest związana z niskim stężeniem wszystkich czynników krzepnięcia (nie tylko fibrynogenu) oraz inhibitorów w osoczu, należy zatem rozważyć leczenie produktami krwiopochodnymi zawierającymi czynniki krzepnięcia. Konieczne jest staranne monitorowanie układu krzepnięcia.

Reakcje alergiczne i typu anafilaktycznego

W razie wystąpienia reakcji alergicznej lub typu anafilaktycznego, należy natychmiast przerwać wstrzyknięcie/infuzję. W razie wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego należy zastosować odpowiednie standardowe postępowanie lecznicze.

Zawartość sodu

Ten produkt leczniczy zawiera sód w ilości do 132 mg na butelkę, co odpowiada 6,6% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu przez dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Bezpieczeństwo wirusologiczne

Standardowe środki ostrożności zapobiegające zakażeniom wynikającym ze stosowania produktów leczniczych przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia oraz wprowadzenie skutecznych etapów procesu wytwarzania w celu inaktywacji/usunięcia wirusów.

Mimo to, w przypadku podawania produktów leczniczych przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nieznanych lub pojawiających się od niedawna wirusów i innych patogenów.

Podejmowane środki ostrożności są uważane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak HIV, HBV i HCV, jak również wirusa bezotoczkowego HAV. Podejmowane środki ostrożności mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19.

Zakażenie parwowirusem B19 może być poważne w przypadku kobiet w ciąży (zakażenie płodu) oraz osób z upośledzeniem odporności lub nasiloną erytropoezą (np. anemia hemolityczna).

W przypadku pacjentów przyjmujących regularnie/wielokrotnie produkty pochodzące z ludzkiego osocza należy rozważyć odpowiednie szczepienia (przeciwko WZW typu A i B).

Immunogenność

W przypadku terapii zastępczej czynnikami krzepnięcia przy występowaniu innych wrodzonych niedoborów obserwowano reakcje ze strony przeciwciał, jednakże aktualnie nie ma danych dotyczących koncentratu fibrynogenu.

Nie ma znanych interakcji produktów zawierających ludzki fibrynogen z innymi produktami leczniczymi.

Ciąża

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie określono bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Fibryga u kobiet w okresie ciąży. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania produktów zawierających fibrynogen w leczeniu powikłań położniczych sugeruje, że nie należy oczekiwać działań szkodliwych dla przebiegu ciąży ani dla płodu czy noworodka. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu produktu leczniczego Fibryga na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ponieważ substancja czynna jest pochodzenia ludzkiego, jest katabolizowana w takich sam sposób, jak własne białko pacjenta. Nie oczekuje się, aby takie fizjologiczne składniki krwi ludzkiej wywierały niekorzystny wpływ na reprodukcję ani na płód.

Należy ocenić korzyści ze stosowania produktu leczniczego Fibryga podczas ciąży, biorąc pod uwagę to, że dostępne są dane kliniczne dotyczące stosowania koncentratów fibrynogenu, brakuje jednak danych pochodzących z kontrolowanych badań klinicznych.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Fibryga przenika do mleka ludzkiego. Jednak ze względu na właściwości substancji nie przewiduje się, by miała ona wpływ na karmione piersią noworodki/niemowlęta.

Z tego względu należy podjąć decyzję, czy stosowanie produktu leczniczego Fibryga jest wskazane podczas karmienia piersią, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające z leczenia.

Produkt leczniczy Fibryga nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Wskazane jest regularne monitorowanie stężenia fibrynogenu w osoczu podczas leczenia, aby uniknąć przedawkowania (patrz punkt 4.2).

W przypadku przedawkowania zwiększone jest ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Fibrynogen ludzki (czynnik krzepnięcia I), w obecności trombiny, aktywowanego czynnika krzepnięcia XIII (FXIIIa) oraz jonów wapnia jest przekształcany w stabilny i elastyczny, trójwymiarowy hemostatyczny skrzep fibryny.

Podanie fibrynogenu ludzkiego zapewnia wzrost stężenia fibrynogenu w osoczu i może czasowo ograniczać upośledzenie krzepnięcia u pacjentów z niedoborem fibrynogenu.

W prospektywnym badaniu farmakokinetycznym fazy II prowadzonym metodą otwartej próby z randomizacją i grupą kontrolną w dwóch grupach z zamianą grup leczenia obejmującym jedną dawkę, obejmującym 22 pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu (afibrynogenemia) (patrz punkt 5.2) oceniano także maksymalną twardość skrzepu (MCF) jako zastępczy wskaźnik skuteczności hemostatycznej (FORMA-01). MCF określano na podstawie tromboelastometrii (ROTEM). Dla każdego badanego MCF został określony przed (wartość wyjściowa) i jedną godzinę po podaniu pojedynczej dawki produktu Fibryga. Wartości MCF były znamiennie większe po podaniu produktu Fibryga w porównaniu do wartości wyjściowych (patrz tabela poniżej).

Tabela 1: Maksymalna twardość skrzepu MCF [mm] (populacja ITT), n=22

1 godz. po infuzji 9,7 ± 3,0 10,0 (4,0–16,0) Średnia zmiana (analiza główna)* 9,7 ± 3,0 10,0 (4,0–16,0) MCF = maksymalna twardość skrzepu; ITT = (populacja) zgodna z zamiarem leczenia.

*p < 0,0001 (95% przedział ufności: 8,37; 10,99)

Przeprowadzono prospektywne wieloośrodkowe badanie fazy III metodą otwartej próby bez grupy kontrolnej (FORMA-02) obejmujące 25 pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu (afibrynogenemia lub hipofibrynogenemia) w wieku od 12 do 54 lat (6 nastolatków, 19 dorosłych).

Badanie objęło leczenie 89 epizodów krwawienia i 12 zabiegów chirurgicznych. Stwierdzono znamienną zmianę wartości MCF ocenianej badaniem ROTEM i stężenia fibrynogenu w osoczu względem wartości wyjściowych. Mediana dawki produktu leczniczego Fibryga podawanej w ramach jednej infuzji w celu leczenia epizodów krwawienia wynosiła 57,5 mg/kg, a mediana dawki całkowitej wynosiła 59,4 mg/kg. Mediana dawki całkowitej produktu leczniczego Fibryga podawanej na jeden zabieg chirurgiczny wynosiła 85,8 mg/kg. Ogólna skuteczność hemostatyczna została potwierdzona (skuteczność dobra lub doskonała) w przypadku 98,9% leczonych epizodów krwawienia i 100% zabiegów chirurgicznych przez niezależną komisję orzekającą z zastosowaniem obiektywnego systemu oceny.

Przeprowadzono kolejne prospektywne wieloośrodkowe badanie fazy III metodą otwartej próby bez

grupy kontrolnej (FORMA-04) obejmujące 14 dzieci z wrodzonym niedoborem fibrynogenu (afibrynogenemia lub hipofibrynogenemia) w wieku od 1 do 10 lat (6 dzieci w wieku <6 lat i 8 dzieci w wieku od 6 do <12 lat). Badanie objęło leczenie 10 epizodów krwawienia i 3 zabiegów chirurgicznych, jak również farmakokinetykę dawki pojedynczej. Stwierdzono znamienną zmianę wartości MCF ocenianej w badaniu ROTEM i stężenia fibrynogenu w osoczu względem wartości wyjściowych. Mediana dawki produktu leczniczego Fibryga podawanej w ramach jednej infuzji w celu leczenia epizodów krwawienia wynosiła 70,2 mg/kg, a mediana dawki całkowitej wynosiła 73,9 mg/kg. Mediana dawki całkowitej produktu leczniczego Fibryga podawanej na jeden zabieg chirurgiczny wynosiła 108 mg/kg. Ogólna skuteczność hemostatyczna została potwierdzona (skuteczność dobra lub doskonała) w przypadku 100% leczonych epizodów krwawienia i zabiegów chirurgicznych przez niezależną komisję orzekającą z zastosowaniem obiektywnego systemu oceny.

W prospektywnym, randomizowanym badaniu FORMA-05 z grupą kontrolną oceniano skuteczność hemostatyczną i bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Fibryga w porównaniu z krioprecypitatem jako źródłem suplementacji fibrynogenu u pacjentów z niedoborem fibrynogenu nabytym podczas zabiegu cytoredukcyjnego z powodu rozległego, złośliwego śluzaka rzekomego otrzewnej. W badaniu wzięło udział 43 pacjentów dorosłych w zbiorze analizy zgodnej z protokołem (Per Protocol, PP) – 21 pacjentów leczonych produktem leczniczym Fibryga oraz 22 pacjentów leczonych krioprecypitatem. Śródoperacyjną suplementację fibrynogenu prowadzono prewencyjnie (tj. po 60–90 minutach zabiegu chirurgicznego, gdy obserwowano nadmierną utratę krwi, ale zanim doszło do utraty 2 litrów krwi) produktem leczniczym Fibryga (4 g) lub krioprecypitatem (2 pule po 5 jednostek), powtarzając dawkowanie w razie potrzeby. Podczas 7,8 ± 1,7 godziny zabiegu chirurgicznego zastosowano odpowiednio 6,5 ± 3 g produktu leczniczego Fibryga (89 ± 39 mg/kg mc.) oraz 4,1 ± 2,2 pule po 5 jednostek krioprecypitatu. W przypadku pacjentów leczonych produktem leczniczym Fibryga i krioprecypitatem mediana podanej śródoperacyjnie dawki KKCz wyniosła odpowiednio 1 jednostkę i 0,5 jednostki, a mediana dawki KKCz w ciągu pierwszych 24 godzin po operacji w obydwu grupach wyniosła 0 (patrz tabela poniżej). Podczas badania nie przetaczano świeżo mrożonego osocza ani koncentratów płytek krwi. Leczenie hemostatyczne polegające na suplementacji fibrynogenu zostało ocenione jako skuteczne w przypadku 100% zabiegów chirurgicznych w obydwu grupach przez niezależną komisję orzekającą z zastosowaniem obiektywnego systemu oceny.

Tabela 2: Transfuzja KKCz* [jednostki] śródoperacyjnie i w ciągu pierwszych 24 godzin po operacji (populacja PP) Przedział czasowy Grupa otrzymująca Grupa otrzymująca produkt Fibryga (n=21) krioprecypitat (n=22)

operacji KKCz = koncentraty krwinek czerwonych; PP = zgodnie z protokołem*nie doszło do transfuzji innych allogenicznych produktów krwiopochodnych, takich jak świeżo mrożone osocze lub koncentraty płytek krwi

Proszek

L-argininy chlorowodorek

Glicyna

Sodu chlorek

Sodu cytrynian dwuwodny

Rozpuszczalnik

Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi.

3 lata

Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną przygotowanego roztworu przez 24 godziny przy przechowywaniu w temperaturze pokojowej (do 25°C). Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć natychmiast po rekonstytucji. Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki jego przechowywania przed podaniem . Nie wolno zamrażać ani przechowywać w lodówce przygotowanego roztworu.

Częściowo zużyte butelki należy usunąć.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać. Przechowywać butelkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.

2023-12-22

Fibrynogen ludzki

Każda butelka produktu leczniczego Fibryga zawiera 2 g fibrynogenu ludzkiego. Po rekonstytucji w 100 ml wody do wstrzykiwań produkt Fibryga zawiera w przybliżeniu 20 mg/ml fibrynogenu ludzkiego.

Zawartość białka krzepliwego oznaczana jest zgodnie z monografią ludzkiego fibrynogenu podaną w Farmakopei Europejskiej.

Wytworzony z ludzkiego osocza pochodzącego od dawców.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu: sód w ilości do 264 mg (11,5 mmol) na butelkę.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań / do infuzji.

Biały lub bladożółty higroskopijny proszek lub krucha, zestalona masa.

Rozpuszczalnik jest bezbarwnym i przezroczystym roztworem.

Leczenie epizodów krwawienia i profilaktyka okołooperacyjna u pacjentów z wrodzoną hipo- lub afibrynogenemią ze skłonnością do krwawień.

Jako leczenie uzupełniające do leczenia niekontrolowanego ciężkiego krwotoku u pacjentów z hipofibrynogenemią nabytą w przebiegu interwencji chirurgicznej.

Leczenie powinno zostać rozpoczęte pod nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu zaburzeń krzepnięcia.

Dawkowanie

Dawkowanie i czas trwania terapii zastępczej zależą od stopnia ciężkości zaburzenia, lokalizacji i intensywności krwawienia oraz od stanu klinicznego pacjenta.

Należy oznaczać stężenie (czynnościowe) fibrynogenu w celu wyliczenia indywidualnego dawkowania oraz ilości i częstości podawanych dawek u każdego pacjenta poprzez regularne pomiary stężenia fibrynogenu w osoczu i ciągłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta i innych stosowanych terapii zastępczych.

W przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych konieczne jest dokładne monitorowanie terapii zastępczej przez oznaczanie parametrów krzepnięcia.

1. Profilaktyka u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu lub afibrynogenemią i znaną skłonnością do krwawień.

Aby zapobiec nadmiernemu krwawieniu podczas zabiegów chirurgicznych zaleca się podawanie profilaktyczne w celu zwiększenia stężenia fibrynogenu do 1 g/l i utrzymania go na tym poziomie do czasu osiągnięcia hemostazy i ponad 0,5 g/l do czasu zagojenia się ran(y).

W przypadku zabiegu chirurgicznego lub leczenia epizodu krwawienia należy wyliczyć dawkę w następujący sposób:

Dawka (mg/kg masy ciała) = [Stężenie docelowe (g/l) - stężenie oznaczone (g/l)]

0,018 (g/l na mg/kg masy ciała)

Dalsze dawkowanie (dawki i częstość wstrzykiwań) powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta i wyników testów laboratoryjnych.

Biologiczny okres półtrwania fibrynogenu wynosi 3–4 dni. W związku z tym, przy braku zużycia zwykle ponowne leczenie ludzkim fibrynogenem nie jest wymagane. Biorąc pod uwagę akumulację, do której dochodzi w przypadku ponownego podawania w celach profilaktycznych, dawkę i częstość należy ustalać w zależności od celów terapeutycznych określonych przez lekarza dla konkretnego pacjenta.

Dzieci i młodzież

W przypadku zabiegu chirurgicznego lub leczenia epizodu krwawienia dawkę dla młodzieży należy wyliczyć na podstawie podanego powyżej wzoru dla dorosłych, natomiast dawkę dla dzieci w wieku <12 lat należy wyliczyć w następujący sposób:

Dawka (mg/kg masy ciała) = [Stężenie docelowe (g/l) - stężenie oznaczone (g/l)]

0,014 (g/l na mg/kg masy ciała)

Dalsze dawkowanie powinno być dostosowane do stanu klinicznego pacjenta i wyników testów laboratoryjnych.

Osoby w podeszłym wieku

Badania kliniczne produktu leczniczego Fibryga nie obejmowały pacjentów w wieku 65 lat i starszych w celu przedstawienia rozstrzygających dowodów, czy występowały u nich różnice w odpowiedzi na leczenie porównaniu do młodszych pacjentów.

2. Leczenie krwawienia

Krwawienie u pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu lub afibrynogenemią

Leczenie epizodów krwawienia należy prowadzić zgodnie z podanymi powyżej wzorami odpowiednio dla dorosłych/młodzieży i dzieci w celu osiągnięcia zalecanego docelowego stężenia fibrynogenu w osoczu wynoszącego 1 g/l. Stężenie to należy utrzymywać do czasu osiągnięcia hemostazy.

Krwawienie u pacjentów z nabytym niedoborem fibrynogenu

Dorośli

Zwykle początkowo podaje się 1–2 g, a kolejne wlewy w razie potrzeby. W przypadku ciężkiego krwotoku, np. podczas poważnego zabiegu chirurgicznego, wymagana może być większa ilość fibrynogenu (4–8 g).

Dzieci i młodzież

Dawkowanie należy ustalić na podstawie masy ciała i wskazań klinicznych, ale zwykle wynosi 20– 30 mg/kg.

Sposób podawania

Infuzja lub wstrzyknięcie dożylne.

Produkt leczniczy Fibryga należy podawać powoli dożylnie przy zalecanej maksymalnej szybkości 5 ml na minutę u pacjentów z wrodzoną hipo- lub afibrynogenemią i przy zalecanej maksymalnej szybkości 10 ml na minutę u pacjentów z nabytym niedoborem fibrynogenu.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Zdarzenia zakrzepowo-zatorowe

Przy podawaniu ludzkiego fibrynogenu pacjentom z wrodzonym lub nabytym niedoborem istnieje ryzyko wystąpienia zakrzepicy, zwłaszcza przy dużej dawce leku lub jego wielokrotnym podawaniu.

Pacjenci otrzymujący ludzki fibrynogen powinni być dokładnie obserwowani w kierunku przedmiotowych i podmiotowych objawów zakrzepicy.

W przypadku pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub zawałem mięśnia sercowego w wywiadzie, pacjentów z chorobą wątroby, pacjentów w okresie około- i pooperacyjnym, u noworodków oraz u pacjentów z ryzykiem zdarzeń zakrzepowo-zatorowych lub rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego, należy rozważyć możliwe korzyści z leczenia ludzkim fibrynogenem wobec ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Należy postępować z ostrożnością i dokładnie monitorować stan pacjenta.

Nabyta hipofibrynogenemia jest związana z niskim stężeniem wszystkich czynników krzepnięcia (nie tylko fibrynogenu) oraz inhibitorów w osoczu, należy zatem rozważyć leczenie produktami krwiopochodnymi zawierającymi czynniki krzepnięcia. Konieczne jest staranne monitorowanie układu krzepnięcia.

Reakcje alergiczne i typu anafilaktycznego

W razie wystąpienia reakcji alergicznej lub typu anafilaktycznego, należy natychmiast przerwać wstrzyknięcie/infuzję. W razie wystąpienia wstrząsu anafilaktycznego należy zastosować odpowiednie standardowe postępowanie lecznicze.

Zawartość sodu

Ten produkt leczniczy zawiera sód w ilości do 264 mg na butelkę, co odpowiada 13,2% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu przez dorosłych. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

Bezpieczeństwo wirusologiczne

Standardowe środki ostrożności zapobiegające zakażeniom wynikającym ze stosowania produktów leczniczych przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza obejmują selekcję dawców, badania przesiewowe poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku swoistych markerów zakażenia oraz wprowadzenie skutecznych etapów procesu wytwarzania w celu inaktywacji/usunięcia wirusów.

Mimo to, w przypadku podawania produktów leczniczych przygotowanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych. Dotyczy to również nieznanych lub pojawiających się od niedawna wirusów i innych patogenów.

Podejmowane środki ostrożności są uważane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak HIV, HBV i HCV, jak również wirusa bezotoczkowego HAV. Podejmowane środki ostrożności mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19.

Zakażenie parwowirusem B19 może być poważne w przypadku kobiet w ciąży (zakażenie płodu) oraz osób z upośledzeniem odporności lub nasiloną erytropoezą (np. anemia hemolityczna).

W przypadku pacjentów przyjmujących regularnie/wielokrotnie produkty pochodzące z ludzkiego osocza należy rozważyć odpowiednie szczepienia (przeciwko WZW typu A i B).

Immunogenność

W przypadku terapii zastępczej czynnikami krzepnięcia przy występowaniu innych wrodzonych niedoborów obserwowano reakcje ze strony przeciwciał, jednakże aktualnie nie ma danych dotyczących koncentratu fibrynogenu.

Nie ma znanych interakcji produktów zawierających ludzki fibrynogen z innymi produktami leczniczymi.

Ciąża

W kontrolowanych badaniach klinicznych nie określono bezpieczeństwa stosowania produktu leczniczego Fibryga u kobiet w okresie ciąży. Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania produktów zawierających fibrynogen w leczeniu powikłań położniczych sugeruje, że nie należy oczekiwać działań szkodliwych dla przebiegu ciąży ani dla płodu czy noworodka. Nie przeprowadzono badań na zwierzętach dotyczących wpływu produktu leczniczego Fibryga na reprodukcję (patrz punkt 5.3). Ponieważ substancja czynna jest pochodzenia ludzkiego, jest katabolizowana w takich sam sposób, jak własne białko pacjenta. Nie oczekuje się, aby takie fizjologiczne składniki krwi ludzkiej wywierały niekorzystny wpływ na reprodukcję ani na płód.

Należy ocenić korzyści ze stosowania produktu leczniczego Fibryga podczas ciąży, biorąc pod uwagę to, że dostępne są dane kliniczne dotyczące stosowania koncentratów fibrynogenu, brakuje jednak danych pochodzących z kontrolowanych badań klinicznych.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy produkt leczniczy Fibryga przenika do mleka ludzkiego. Jednak ze względu na właściwości substancji nie przewiduje się, by miała ona wpływ na karmione piersią noworodki/niemowlęta.

Z tego względu należy podjąć decyzję, czy stosowanie produktu leczniczego Fibryga jest wskazane podczas karmienia piersią, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka wynikające z karmienia piersią oraz korzyści dla matki wynikające z leczenia.

Produkt leczniczy Fibryga nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Wskazane jest regularne monitorowanie stężenia fibrynogenu w osoczu podczas leczenia, aby uniknąć przedawkowania (patrz punkt 4.2).

W przypadku przedawkowania zwiększone jest ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych.

Fibrynogen ludzki (czynnik krzepnięcia I), w obecności trombiny, aktywowanego czynnika krzepnięcia XIII (FXIIIa) oraz jonów wapnia jest przekształcany w stabilny i elastyczny, trójwymiarowy hemostatyczny skrzep fibryny.

Podanie fibrynogenu ludzkiego zapewnia wzrost stężenia fibrynogenu w osoczu i może czasowo ograniczać upośledzenie krzepnięcia u pacjentów z niedoborem fibrynogenu.

W prospektywnym badaniu farmakokinetycznym fazy II prowadzonym metodą otwartej próby z randomizacją i grupą kontrolną w dwóch grupach z zamianą grup leczenia obejmującym jedną dawkę, obejmującym 22 pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu (afibrynogenemia) (patrz punkt 5.2) oceniano także maksymalną twardość skrzepu (MCF) jako zastępczy wskaźnik skuteczności hemostatycznej (FORMA-01). MCF określano na podstawie tromboelastometrii (ROTEM). Dla każdego badanego MCF został określony przed (wartość wyjściowa) i jedną godzinę po podaniu pojedynczej dawki produktu Fibryga. Wartości MCF były znamiennie większe po podaniu produktu Fibryga w porównaniu do wartości wyjściowych (patrz tabela poniżej).

Tabela 1: Maksymalna twardość skrzepu MCF [mm] (populacja ITT), n=22

1 godz. po infuzji 9,7 ± 3,0 10,0 (4,0–16,0) Średnia zmiana (analiza główna)* 9,7 ± 3,0 10,0 (4,0–16,0) MCF = maksymalna twardość skrzepu; ITT = (populacja) zgodna z zamiarem leczenia.

*p < 0,0001 (95% przedział ufności: 8,37; 10,99)

Przeprowadzono prospektywne wieloośrodkowe badanie fazy III metodą otwartej próby bez grupy kontrolnej (FORMA-02) obejmujące 25 pacjentów z wrodzonym niedoborem fibrynogenu (afibrynogenemia lub hipofibrynogenemia) w wieku od 12 do 54 lat (6 nastolatków, 19 dorosłych).

Badanie objęło leczenie 89 epizodów krwawienia i 12 zabiegów chirurgicznych. Stwierdzono znamienną zmianę wartości MCF ocenianej badaniem ROTEM i stężenia fibrynogenu w osoczu względem wartości wyjściowych. Mediana dawki produktu leczniczego Fibryga podawanej w ramach jednej infuzji w celu leczenia epizodów krwawienia wynosiła 57,5 mg/kg, a mediana dawki całkowitej wynosiła 59,4 mg/kg. Mediana dawki całkowitej produktu leczniczego Fibryga podawanej na jeden zabieg chirurgiczny wynosiła 85,8 mg/kg. Ogólna skuteczność hemostatyczna została potwierdzona (skuteczność dobra lub doskonała) w przypadku 98,9% leczonych epizodów krwawienia i 100% zabiegów chirurgicznych przez niezależną komisję orzekającą z zastosowaniem obiektywnego systemu oceny.

Przeprowadzono kolejne prospektywne wieloośrodkowe badanie fazy III metodą otwartej próby bez grupy kontrolnej (FORMA-04) obejmujące 14 dzieci z wrodzonym niedoborem fibrynogenu (afibrynogenemia lub hipofibrynogenemia) w wieku od 1 do 10 lat (6 dzieci w wieku <6 lat i 8 dzieci w wieku od 6 do <12 lat). Badanie objęło leczenie 10 epizodów krwawienia i 3 zabiegów chirurgicznych, jak również farmakokinetykę dawki pojedynczej. Stwierdzono znamienną zmianę wartości MCF ocenianej w badaniu ROTEM i stężenia fibrynogenu w osoczu względem wartości wyjściowych. Mediana dawki produktu leczniczego Fibryga podawanej w ramach jednej infuzji w celu leczenia epizodów krwawienia wynosiła 70,2 mg/kg, a mediana dawki całkowitej wynosiła 73,9 mg/kg. Mediana dawki całkowitej produktu leczniczego Fibryga podawanej na jeden zabieg chirurgiczny wynosiła 108 mg/kg. Ogólna skuteczność hemostatyczna została potwierdzona (skuteczność dobra lub doskonała) w przypadku 100% leczonych epizodów krwawienia i zabiegów chirurgicznych przez niezależną komisję orzekającą z zastosowaniem obiektywnego systemu oceny.

W prospektywnym, randomizowanym badaniu FORMA-05 z grupą kontrolną oceniano skuteczność hemostatyczną i bezpieczeństwo stosowania produktu leczniczego Fibryga w porównaniu z krioprecypitatem jako źródłem suplementacji fibrynogenu u pacjentów z niedoborem fibrynogenu nabytym podczas zabiegu cytoredukcyjnego z powodu rozległego, złośliwego śluzaka rzekomego otrzewnej. W badaniu wzięło udział 43 pacjentów dorosłych w zbiorze analizy zgodnej z protokołem (Per Protocol, PP) – 21 pacjentów leczonych produktem leczniczym Fibryga oraz 22 pacjentów leczonych krioprecypitatem. Śródoperacyjną suplementację fibrynogenu prowadzono prewencyjnie (tj. po 60–90 minutach zabiegu chirurgicznego, gdy obserwowano nadmierną utratę krwi, ale zanim doszło do utraty 2 litrów krwi) produktem leczniczym Fibryga (4 g) lub krioprecypitatem (2 pule po 5 jednostek), powtarzając dawkowanie w razie potrzeby. Podczas 7,8 ± 1,7 godziny zabiegu chirurgicznego zastosowano odpowiednio 6,5 ± 3 g produktu leczniczego Fibryga (89 ± 39 mg/kg mc.) oraz 4,1 ± 2,2 pule po 5 jednostek krioprecypitatu. W przypadku pacjentów leczonych produktem leczniczym Fibryga i krioprecypitatem mediana podanej śródoperacyjnie dawki KKCz wyniosła odpowiednio 1 jednostkę i 0,5 jednostki, a mediana dawki KKCz w ciągu pierwszych 24 godzin po operacji w obydwu grupach wyniosła 0 (patrz tabela poniżej). Podczas badania nie przetaczano świeżo mrożonego osocza ani koncentratów płytek krwi. Leczenie hemostatyczne polegające na suplementacji fibrynogenu zostało ocenione jako skuteczne w przypadku 100% zabiegów chirurgicznych w obydwu grupach przez niezależną komisję orzekającą z zastosowaniem obiektywnego systemu oceny.

Tabela 2: Transfuzja KKCz* [jednostki] śródoperacyjnie i w ciągu pierwszych 24 godzin po operacji (populacja PP)

operacji KKCz = koncentraty krwinek czerwonych; PP = zgodnie z protokołem*nie doszło do transfuzji innych allogenicznych produktów krwiopochodnych, takich jak świeżo mrożone osocze lub koncentraty płytek krwi

Proszek

Argininy chlorowodorek

Glicyna

Sodu chlorek

Sodu cytrynian dwuwodny

Rozpuszczalnik

Woda do wstrzykiwań

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi.

3 lata

Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny przy przechowywaniu w temperaturze pokojowej (15°C-25°C). Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt leczniczy należy użyć natychmiast, chyba że metoda rekonstytucji wyklucza ryzyko zanieczyszczenia mikrobiologicznego.

Jeżeli produkt leczniczy nie zostanie użyty natychmiast, użytkownik ponosi odpowiedzialność za czas i warunki jego przechowywania przed podaniem. Nie przechowywać w lodówce ani nie zamrażać.

Częściowo zużyte butelki należy usunąć.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać. Przechowywać butelkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji, patrz punkt 6.3.