IMDYLLTRA

IMDYLLTRA 1 mg proszek do koncentratu i roztwór, do sporządzania roztworu do infuzji

Jedna fiolka proszku zawiera 1 mg tarlatamabu.

Rekonstytucja z użyciem wody do wstrzykiwań prowadzi do uzyskania końcowego stężenia tarlatamabu wynoszącego 0,9 mg/ml.

IMDYLLTRA 10 mg proszek do koncentratu i roztwór, do sporządzania roztworu do infuzji

Jedna fiolka proszku zawiera 10 mg tarlatamabu.

Rekonstytucja z użyciem wody do wstrzykiwań prowadzi do uzyskania końcowego stężenia tarlatamabu wynoszącego 2,4 mg/ml.

Tarlatamab jest wytwarzany w komórkach jajnika chomika chińskiego z wykorzystaniem technologii rekombinacji DNA.

Substancja pomocnicza o znanym działaniu

IMDYLLTRA zawiera 0,04 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 1 mg i 0,2 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 10 mg.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Proszek do koncentratu i roztwór do sporządzania roztworu do infuzji.

Tarlatamab w proszku (proszek do sporządzania koncentratu): proszek w kolorze białym do lekko żółtego.

Roztwór (stabilizator): bezbarwny do lekko żółtego, klarowny roztwór o pH 7,0.

Produkt leczniczy IMDYLLTRA jest wskazany do stosowania w monoterapii w leczeniu dorosłych pacjentów z drobnokomórkowym rakiem płuca w stadium choroby rozległej (ang. extensivestage small cell lung cancer, ES-SCLC), u których wystąpiła progresja choroby w trakcie lub po zakończeniu leczenia pierwszej linii zawierającego związki platyny.

Leczenie produktem leczniczym IMDYLLTRA powinno być inicjowane pod kierunkiem i nadzorem lekarzy doświadczonych w stosowaniu terapii przeciwnowotworowych. Produkt leczniczy należy podawać w odpowiednim ośrodku opieki zdrowotnej. Zalecane produkty lecznicze do jednoczesnego stosowania przedstawiono w tabeli 2.

Pacjentów należy monitorować od rozpoczęcia infuzji przez 6 do 8 godzin w dniu 1. oraz w dniu 8.

Dodatkowe monitorowanie oraz monitorowanie podczas kolejnych infuzji pozostaje do decyzji lekarza.

W dniu 1. oraz w dniu 8. pacjentów należy poinstruować, aby przez 24 godziny od rozpoczęcia każdej infuzji pozostawali w pobliżu odpowiedniego ośrodka opieki zdrowotnej, w towarzystwie opiekuna.

Zarówno pacjentów, jak i opiekunów należy poinformować o objawach przedmiotowych i podmiotowych zespołu uwalniania cytokin (ang. cytokine release syndrome, CRS) oraz zespołu neurotoksyczności związanej z komórkami efektorowymi układu odpornościowego (ang. immune effector cell-associated neurotoxicity syndrome, ICANS) przed wypisem ze szpitala.

Dawkowanie

Zalecany schemat dawkowania produktu leczniczego IMDYLLTRA obejmuje dawkę początkową 1 mg w dniu 1., a następnie 10 mg w dniach 8., 15. i następnie co 2 tygodnie, jak przedstawiono w tabeli 1.

Leczenie pacjentów należy kontynuować do wystąpienia progresji choroby lub nieakceptowalnej toksyczności.

Tabela 1. Zalecany schemat dawkowania produktu leczniczego IMDYLLTRA

Dawka produktu leczniczego IMDYLLTRA

Zalecane produkty lecznicze do jednoczesnego stosowania

Produkty lecznicze stosowane jednocześnie z produktem leczniczym IMDYLLTRA należy podawać zgodnie z informacjami przedstawionymi w tabeli 2 w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia zespołu uwalniania cytokin (patrz punkt 4.4).

Tabela 2. Produkty lecznicze stosowane jednocześnie w dniu 1. i w dniu 8.

Wznowienie leczenia produktem leczniczym IMDYLLTRA po opóźnieniu w podaniu dawki

W przypadku opóźnienia w podaniu dawki produktu leczniczego IMDYLLTRA leczenie należy wznowić zgodnie z zaleceniami podanymi w tabeli 3 i odpowiednio kontynuować schemat dawkowania. Zalecane produkty lecznicze do jednoczesnego stosowania należy podawać zgodnie z informacjami przedstawionymi w tabeli 2.

Tabela 3. Zalecenia dotyczące wznowienia leczenia produktem leczniczym IMDYLLTRA po opóźnieniu podania dawki

a Zalecane produkty lecznicze do jednoczesnego stosowania należy podawać przed infuzjami produktu leczniczego IMDYLLTRA i po nich w dniu 1. oraz w dniu 8.oraz odpowiednio monitorować pacjentów (patrz tabela 2).

Modyfikacja dawki oraz postępowanie w przypadku działań niepożądanych

Nie zaleca się zmniejszania dawki produktu leczniczego IMDYLLTRA.

Informacje dotyczące zalecanych działań w zakresie postępowania w przypadku CRS zamieszczono w tabeli 4, w przypadku ICANS – w tabeli 5, natomiast w przypadku innych działań niepożądanych – w tabeli 6.

Zespół uwalniania cytokin (CRS)

CRS należy diagnozować na podstawie obrazu klinicznego (patrz punkt 4.4). Pacjentów należy zbadać i leczyć pod kątem innych przyczyn gorączki, niedotlenienia i niedociśnienia. W przypadku podejrzenia CRS należy postępować zgodnie z zaleceniami podanymi w tabeli 4. Pacjentów, u których wystąpi CRS stopnia 2. lub wyższego (np. niedociśnienie niereagujące na podanie płynów lub niedotlenienie wymagające podania dodatkowego tlenu), należy monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych CRS, w tym gorączki, niedociśnienia i niedotlenienia, z zastosowaniem pulsoksymetrii lub telemetrii kardiologicznej w zależności od wskazań. W przypadku ciężkiego lub zagrażającego życiu CRS zaleca się zastosowanie leczenia anty-IL-6, na przykład tocilizumabem, oraz przyjęcie na oddział intensywnej terapii (OIT) w celu zastosowania leczenia wspomagającego.

Tabela 4. Wytyczne dotyczące klasyfikacji nasilenia, modyfikacji dawki oraz postępowania w przypadku wystąpieniu zespołu uwalniania cytokin a

a CRS według skali klasyfikacji stopnia nasilenia opracowanej przez American Society for Transplantation and Cellular Therapy (ASTCT) (2019).

b Wznowienie leczenia produktem leczniczym IMDYLLTRA po opóźnieniu dawki, patrz tabela 3.

c Stopniowo zmniejszać dawkę steroidów zgodnie z wytycznymi standardów opieki.

OIT = oddział intensywnej terapii

Zespół neurotoksyczności związanej z komórkami efektorowymi układu odpornościowego (ICANS)

Pacjentów należy monitorować pod kątem objawów podmiotowych i przedmiotowych zespołu ICANS. Należy wykluczyć inne przyczyny objawów neurologicznych. W przypadku ciężkich lub zagrażających życiu objawów toksyczności neurologicznej należy zapewnić intensywną opiekę medyczną. W przypadku podejrzenia ICANS należy postępować zgodnie z zaleceniami podanymi w tabeli 5.

Tabela 5. Wytyczne dotyczące klasyfikacji nasilenia, modyfikacji dawkowania oraz postępowania w przypadku zespołu neurotoksyczności związanej z komórkami efektorowymi układu odpornościowego a

a ICANS według skali klasyfikacji stopnia nasilenia opracowanej przez American Society for Transplantation and Cellular Therapy (ASTCT) (2019).

b Jeżeli pacjent jest wybudzalny i zdolny do przeprowadzenia oceny Immune Effector Cell-Associated Encephalopathy (ICE), należy ocenić: orientację (orientacja co do roku, miesiąca, miasta i szpitala = 4 punkty);

nazywanie (nazwanie 3 przedmiotów, np. wskazanie zegarka, długopisu, guzika = 3 punkty); wykonywanie poleceń (np. „pokaż 2 palce” lub „zamknij oczy i wysuń język” = 1 punkt); pisanie (zdolność napisania standardowego zdania = 1 punkt); oraz uwagę (odliczanie wstecz od 100 co 10 = 1 punkt). Jeżeli pacjent nie reaguje na bodźce i nie jest w stanie przeprowadzić oceny ICE (ICANS stopnia 4.) = 0 punktów.

c Wznowienie leczenia produktem leczniczym IMDYLLTRA po opóźnieniu podania dawki, patrz tabela 3.

d Stopniowo zmniejszać dawkę steroidów zgodnie z wytycznymi standardów opieki.

TK = tomografia komputerowa; EEG = elektroencefalogram; OIT = oddział intensywnej terapii;

MRI = obrazowanie metodą rezonansu magnetycznego

Neutropenia i inne działania niepożądane

Neutropenię oraz inne działania niepożądane należy leczyć zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w tabeli 6.

Tabela 6. Zalecane przerwy w podawaniu produktu leczniczego IMDYLLTRA w przypadku wystąpienia innych działań niepożądanych a,b

a Nasilenie według klasyfikacji NCI CTCAE (National Cancer Institute Common Terminology Criteria for Adverse Events), wersja 5.0.

b Wznowienie leczenia produktem leczniczym IMDYLLTRA po opóźnieniu podania dawki, patrz tabela 3.

c W przypadku pacjentów ze zwiększoną aktywnością enzymów wątrobowych w momencie rozpoczęcia badania, do oceny hepatotoksyczności należy stosować wielokrotności wartości wyjściowych.

ALT = aminotransferaza alaninowa; AST = aminotransferaza asparaginianowa; GGN = górna granica normy

Szczególne populacje pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku (≥ 65 lat) nie jest konieczna modyfikacja dawki.

Zaburzenia czynności wątroby

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności wątroby nie jest wymagana modyfikacja dawki (patrz punkt 5.2). Dane dotyczące pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone. Produkt leczniczy IMDYLLTRA nie był badany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania dla pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby.

Zaburzenia czynności nerek

U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek nie jest wymagana modyfikacja dawki (patrz punkt 5.2). Produkt leczniczy IMDYLLTRA nie był badany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Nie można określić zaleceń dotyczących dawkowania dla pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek.

Dzieci i młodzież

Nie ustalono istotnego zastosowania produktu leczniczego IMDYLLTRA w populacji dzieci i młodzieży w leczeniu drobnokomórkowego raka płuca.

Sposób podawania

Produkt leczniczy IMDYLLTRA jest przeznaczony do podawania dożylnego.

Produkt leczniczy IMDYLLTRA należy najpierw poddać rekonstytucji, a następnie dodatkowo rozcieńczyć przed podaniem w infuzji dożylnej.

Instrukcja dotycząca rekonstytucji i rozcieńczania produktu leczniczego przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Do podania produktu leczniczego IMDYLLTRA można użyć tej samej linii infuzyjnej, której użyto do premedykacji. Pomiędzy podaniem jednocześnie stosowanych produktów leczniczych a podaniem produktu IMDYLLTRA należy przepłukać linię infuzyjną.

Całą zawartość produktu leczniczego IMDYLLTRA należy podać w postaci infuzji dożylnej trwającej 1 godzinę, o stałej szybkości przepływu przy użyciu pompy infuzyjnej (patrz tabela 7). Pompa infuzyjna powinna posiadać funkcję programowania, blokadę, powinna być wykonana z materiału nieelastomerowego oraz wyposażona w alarm.

Linię infuzyjną należy napełnić roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań ALBO przygotowanym produktem leczniczym IMDYLLTRA.

Po zakończeniu infuzji produktu leczniczego IMDYLLTRA linię dożylnej infuzji należy przepłukać przez 3–5 minut roztworem chlorku sodu 9 mg/ml (0,9%) do wstrzykiwań.

Tabela 7. Informacje dotyczące podawania tarlatamabu

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Identyfikowalność

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych należy czytelnie zapisać nazwę i numer serii podawanego produktu.

Zespół uwalniania cytokin (CRS)

Podawanie tarlatamabu wiązało się z występowaniem CRS, w tym zdarzeń zagrażających życiu i zakończonych zgonem; patrz punkt 4.8. CRS może być związany z występowaniem objawów takich jak gorączka, niedociśnienie, hipoksja, zmęczenie, tachykardia, ból głowy, dreszcze, nudności oraz wymioty.

Pacjentów oraz ich opiekunów należy poinformować o możliwości wystąpienia CRS po wypisie ze szpitala oraz poinstruować, aby w przypadku pojawienia się jakichkolwiek objawów przedmiotowych lub podmiotowych niezwłocznie zgłosili się po pomoc medyczną.

Tarlatamab należy podawać w placówce ochrony zdrowia wyposażonej w środki umożliwiające monitorowanie oraz leczenie CRS. Przed rozpoczęciem infuzji należy upewnić się, że pacjenci mają prawidłową objętość płynów w organizmie. Podczas rozpoczynania leczenia tarlatamabem pacjentów należy ściśle monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych CRS. W celu ograniczenia ryzyka wystąpienia CRS istotne jest rozpoczęcie leczenia tarlatamabem od zalecanej dawki początkowej podanej w tabeli 1.

W przypadku wystąpienia CRS należy postępować zgodnie z zaleceniami podanymi w tabeli 4.

Zespół neurotoksyczności związanej z komórkami efektorowymi układu odpornościowego (ICANS)

Podawanie tarlatamabu wiązało się z występowaniem ICANS, w tym zdarzeń zagrażających życiu i zakończonych zgonem; patrz punkt 4.8. ICANS może wystąpić nawet kilka tygodni po podaniu tarlatamabu. Działania niepożądane, które mogą być związane z ICANS, obejmują ból głowy, encefalopatię, splątanie, majaczenie, napady padaczkowe, ataksję, neurotoksyczność oraz drżenie.

Pacjentów należy ściśle monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych ICANS podczas leczenia tarlatamabem.

Pacjentów oraz ich opiekunów należy poinformować o możliwości wystąpienia ICANS po wypisie ze szpitala oraz poinstruować, aby w przypadku pojawienia się jakichkolwiek objawów przedmiotowych lub podmiotowych niezwłocznie zgłosili się po pomoc medyczną.

W przypadku wystąpienia ICANS należy postępować zgodnie z zaleceniami podanymi w tabeli 5.

Neutropenia

Podawanie tarlatamabu wiązało się z występowaniem neutropenii; patrz punkt 4.8. Pacjentów należy ściśle monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych neutropenii podczas leczenia tarlatamabem.

W przypadku wystąpienia neutropenii należy postępować zgodnie z zaleceniami podanymi w tabeli 6.

Zakażenia

U pacjentów leczonych tarlatamabem zgłaszano ciężkie zakażenia, w tym zagrażające życiu oraz śmiertelne. Do najczęstszych zakażeń należą zapalenie płuc, zakażenie dróg moczowych, COVID-19, zakażenia górnych dróg oddechowych, zakażenia dróg oddechowych, zakażenie Candida, kandydoza jamy ustnej oraz nieżyt nosa i gardła.

Pacjentów należy monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych zakażeń zarówno przed rozpoczęciem, jak i w trakcie leczenia tarlatamabem.

Nadwrażliwość

U pacjentów leczonych tarlatamabem zgłaszano reakcje nadwrażliwości, w tym rzadkie ciężkie zdarzenia. Objawy kliniczne reakcji nadwrażliwości mogą obejmować między innymi wysypkę oraz skurcz oskrzeli. Pacjentów należy monitorować pod kątem objawów przedmiotowych i podmiotowych reakcji nadwrażliwości podczas leczenia tarlatamabem i postępować zgodnie z zaleceniami klinicznymi. Należy rozważyć wstrzymanie lub trwałe zaprzestanie leczenia tarlatamabem w zależności od nasilenia działań niepożądanych; patrz tabela 6 w zakresie postępowania w przypadku innych działań niepożądanych.

Hepatotoksyczność

Podawanie tarlatamabu wiązało się z występowaniem zwiększonej aktywności enzymów wątrobowych. Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych może wystąpić z jednoczesnym CRS lub bez niego.

Przed rozpoczęciem leczenia tarlatamabem oraz zgodnie z wskazaniami klinicznymi należy monitorować aktywność enzymów wątrobowych i poziom bilirubiny. W przypadku potencjalnych toksyczności należy postępować zgodnie z zaleceniami podanymi w tabeli 6.

Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja

U kobiet w wieku rozrodczym należy potwierdzić status ciąży przed rozpoczęciem leczenia tarlatamabem. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie leczenia i przez 2 miesiące od ostatniej dawki tarlatamabu (patrz punkt 4.6).

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę co oznacza, że produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Ten produkt leczniczy zawiera 0,04 mg polisorbatu 80 w każdej fiolce 1 mg i 0,2 mg w każdej fiolce 10 mg. Polisorbaty mogą powodować reakcje alergiczne.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji. Rozpoczęcie leczenia tarlatamabem powoduje przemijające uwalnianie cytokin, które może prowadzić do zahamowania aktywności enzymów CYP450 i w konsekwencji do zwiększenia ekspozycji na jednocześnie stosowane substraty CYP.

Pacjentów otrzymujących jednocześnie substraty enzymów CYP450, w szczególności leki o wąskim indeksie terapeutycznym, należy monitorować pod kątem wystąpienia znanych działań niepożądanych. W razie potrzeby należy dostosować dawkę produktu leczniczego jednoczesnego stosowania.

Kobiety w wieku rozrodczym / antykoncepcja

Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować skuteczną metodę antykoncepcji w trakcie i do 2 miesięcy po zakończeniu leczenia tarlatamabem.

Ciąża

Brak danych dotyczących stosowania tarlatamabu u kobiet w ciąży.

Badanie toksycznego wpływu na reprodukcję przeprowadzone u myszy z zastosowaniem mysiego odpowiednika cząsteczki muS757 wykazało przenikanie muS757 przez łożysko (patrz punkt 5.3). Ze względu na mechanizm działania i potencjalne wystąpienie działań niepożądanych (takich jak CRS) po ekspozycji na tarlatamab, tarlatamab może wywierać szkodliwe działanie na płód w przypadku podawania kobietom w ciąży (patrz punkt 5.1).

Tarlatamab nie jest zalecany do stosowania w okresie ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym niestosujących skutecznej metody antykoncepcji.

U kobiet w wieku rozrodczym należy potwierdzić status ciąży przed rozpoczęciem leczenia tarlatamabem.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy tarlatamab przenika do mleka ludzkiego. Ponieważ wiele produktów leczniczych, w tym przeciwciała, może przenikać do mleka ludzkiego, nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków i niemowląt. Podczas leczenia tarlatamabem i przez co najmniej 2 miesiące od podania ostatniej dawki należy przerwać karmienie piersią.

Ze względu na możliwość wystąpienia działań neurologicznych związanych z ICANS po infuzji tarlatamabu, produkt leczniczy tarlatamab może wywierać znaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów neurologicznych pacjentów należy poinstruować, aby powstrzymali się od prowadzenia pojazdów oraz wykonywania niebezpiecznych prac lub czynności, takich jak obsługa ciężkich lub potencjalnie niebezpiecznych maszyn, do czasu ustąpienia objawów.

W badaniach klinicznych oceniano podawanie dawek do 100 mg co 2 tygodnie i 200 mg co 3 tygodnie. W przypadku przedawkowania należy ściśle monitorować pacjenta pod kątem działań niepożądanych i leczyć go objawowo, a także w razie potrzeby zastosować środki wspomagające.

Mechanizm działania

Tarlatamab jest dwuswoistym przeciwciałem angażującym limfocyty T przeciwko ligandowi delta-podobnemu 3 (ang. delta-like ligand 3, DLL3), które wiąże się z białkiem DLL3 ulegającym ekspresji na powierzchni komórek nowotworowych oraz białkiem CD3 ulegającym ekspresji na powierzchni limfocytów T. Dwuswoiste wiązanie tarlatamabu z limfocytami T i komórkami nowotworowymi wykazującymi ekspresję DLL3 powoduje aktywację limfocytów T, wytwarzanie cytokin zapalnych i uwalnianie białek cytotoksycznych, co prowadzi do ukierunkowanej lizy komórek nowotworowych.

Proszek

Kwas glutaminowy

Sacharoza

Polisorbat 80 (E433)

Sodu wodorotlenek (do regulacji pH)

Roztwór (stabilizator)

Kwas cytrynowy jednowodny (E330)

Lizyny chlorowodorek

Polisorbat 80 (E433)

Sodu wodorotlenek (do regulacji pH)

Woda do wstrzykiwań

Brak znanych niezgodności.

Nieotwarta fiolka

4 lata.

Rozcieńczony roztwór do infuzji dożylnej (worek infuzyjny)

Wykazano stabilność chemiczną i fizyczną podczas użytkowania przez 28 dni w temperaturze od 2°C do 8°C oraz przez 8 godzin w temperaturze od 20°C do 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zużyć natychmiast. Jeśli produkt nie zostanie zużyty natychmiast, to za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik i zwykle nie powinny one być dłuższe niż 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczenie odbyły się w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Przechowywać i przewozić w stanie schłodzonym (2°C – 8°C).

Nie zamrażać.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rekonstytucji i rozcieńczeniu, patrz punkt 6.3.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków https://www.ema.europa.eu.