Legalon 140

Jedna kapsułka twarda zawiera:

Silybi mariani fructus extractum siccum 173,0 - 186,7 mg (wyciąg standaryzowany 36-44:1, ekstrahent: octan etylu 98% V/V) co odpowiada 58,0 – 62,5% sylimaryny obliczanej jako sylibinina.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Kapsułka twarda.

Kapsułka twarda żelatynowa koloru brązowego.

• leczenie stanów po toksycznym uszkodzeniu wątroby
• pomocniczo u pacjentów cierpiących na przewlekłe schorzenia zapalne wątroby oraz marskość wątroby

Dawkowanie

Zwykle zaleca się następujące dawkowanie:

Na początku leczenia oraz w ciężkich przypadkach zaleca się 1 kapsułkę 3 razy na dobę. Jako dawkę podtrzymującą przyjmuje się 1 kapsułkę 2 razy na dobę.

O czasie trwania terapii powinien zadecydować lekarz.

Dzieci i młodzież

Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Sposób podawania

Podanie doustne. Kapsułki przyjmować w całości, popijając niewielką ilością płynu.

Nadwrażliwość na substancję czynną, ostropest i (lub) inne rośliny z rodziny astrowatych Asteraceae (dawniej złożone – Compositae) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Produktu leczniczego nie należy zalecać w celu leczenia ostrych zatruć.

Należy unikać czynników szkodliwych dla wątroby (np. alkoholu).

W przypadku wystąpienia objawów żółtaczki (jasne do ciemnożółtego przebarwienie skóry, żółte zabarwienie białkówki oczu lub zmiana zabarwienia moczu lub stolca) należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

Ze względu na brak danych produktu leczniczego nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na kapsułkę, to znaczy produkt leczniczy uznaje się za „wolny od sodu”.

Nie są znane interakcje leku Legalon 140 z innymi produktami leczniczymi.

Ciąża i karmienie piersią

Nie należy stosować podczas ciąży oraz w okresie karmienia piersią, ze względu na brak dostępnych właściwych badań podczas stosowania leku.

Brak danych na temat przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w czasie stosowania produktu leczniczego.

Brak danych o przedawkowaniu produktu leczniczego. W przypadku zatrucia nie jest znane antidotum. W razie przedawkowania należy zastosować odpowiednie leczenie objawowe i podtrzymujące.

Działanie ochronne sylimaryny przed szkodliwym wpływem czynników toksycznych na wątrobę, obserwowano podczas badań prowadzonych na dużej populacji zwierząt z uszkodzoną wątrobą.

Doświadczalne uszkodzenia wątroby powodowano między innymi: zatruciem muchomorem sromotnikowym, lantanowcami, tetrachlorkiem węgla, galaktozaminą, tioacetamidem oraz toksycznym dla wątroby wirusem FV3.

Przyjmuje się, że działanie sylimaryny u zwierząt opiera się na działaniu kilku odmiennych mechanizmów.

Sylimaryna posiada właściwości przeciwutleniające, dzięki temu może zapobiegać patofizjologicznemu procesowi utleniania lipidów, odpowiedzialnemu za destrukcję błon komórkowych. Ponadto w uszkodzonych komórkach wątroby, sylimaryna pobudza syntezę białek i stabilizuje metabolizm fosfolipidów.

Podczas podawania sylimaryny obserwuje się ograniczenie niedoborów transaminaz w hepatocytach co prowadzi do stabilizacji błon komórkowych.

Sylimaryna ogranicza dostęp do hepatocytów (powodując zmianę zewnętrznych struktur błon komórkowych wątroby - uszczelniając je), substancji toksycznych dla wątroby (między innymi toksyn pochodzących od muchomora sromotnikowego).

Sylimaryna również stymuluje jądrową polimerazę I RNA (enzym w jądrze komórkowym), nasilając wytwarzanie rybosomalnego RNA i biosyntezę białek, której wynikiem jest wzrost zdolności regeneracyjnych wątroby poprzez rozwój jej komórek.

Substancje pomocnicze:

mikrokrystaliczna celuloza, skrobia kukurydziana, sodu karboksymetyloskrobia (typ A), sodu laurylosiarczan, magnezu stearynian

Skład otoczki:

żelaza tlenek czerwony (E 172), żelaza tlenek czarny (E 172), tytanu dwutlenek (E171), żelatyna, sodu laurylosiarczan

Nie dotyczy.

4 lata.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25ºC.