Libmeldy

2.1 Opis ogólny

Libmeldy (atidarsagen autotemcel) to produkt na bazie populacji wzbogaconej w zmodyfikowane genetycznie autologiczne komórki CD34 + , zawierający krwiotwórcze i progenitorowe komórki (HSCP) transdukowane w warunkach ex vivo z wykorzystaniem wektora lentiwirusowego wykazującego ekspresję genu ludzkiej arylosulfatazy A (ARSA).

2.2 Skład jakościowy i ilościowy

Każdy worek infuzyjny produktu leczniczego Libmeldy dla danego pacjenta zawiera atidarsagen autotemcel w zależnym od serii stężeniu populacji wzbogaconej w zmodyfikowane genetycznie autologiczne komórki CD34 + . Ten produkt leczniczy jest pakowany w jeden albo większą liczbę worków infuzyjnych zawierających łącznie dyspersję 2-10 x 10 6 komórek/ml populacji wzbogaconej w żywotne, zmodyfikowane genetycznie autologiczne komórki CD34 + zawieszonych w roztworze do kriokonserwacji.

Każdy worek infuzyjny zawiera 10–20 ml produktu Libmeldy.

Informacje o składzie ilościowym produktu leczniczego, w tym o liczbie worków infuzyjnych (patrz punkt 6) przeznaczonych do podania zamieszczono w arkuszu informacyjnym serii (LIS) umieszczonym w pokrywie kriopojemnika transportowego.

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Ten produkt leczniczy zawiera 3,5 mg sodu w każdym mililitrze oraz 55 mg sulfotlenku dimetylu (DMSO) w każdym mililitrze.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Dyspersja do infuzji.

Dyspersja przezroczysta do lekko mętnej, bezbarwna do żółtej albo różowej dyspersja.

Produkt Libmeldy jest wskazany do stosowania w leczeniu leukodystrofii metachromatycznej (ang. metachromatic leukodystrophy, MLD), odznaczającej się dwuallelowymi mutacjami genu arylosulfatazy A prowadzącymi do zmniejszenia aktywności enzymatycznej ARSA, w przypadku:

• - dzieci z przedobjawowymi późnymi niemowlęcymi (PSLI) albo przedobjawowymi wczesnymi młodzieńczymi postaciami choroby (PSEJ),
• - dzieci z wczesnoobjawową wczesną młodzieńczą postacią choroby (ESEJ), mogące nadal poruszać się samodzielnie, przed pojawieniem się zaburzenia funkcji poznawczych (patrz punkt 5.1).

Produkt leczniczy Libmeldy musi być podawany w kwalifikowanym ośrodku leczniczym przez lekarza z doświadczeniem w przeszczepianiu krwiotwórczych komórek macierzystych (ang. Haematopoietic Stem Cell Transplantation, HSCT) i przeszkolonym w zakresie podawania produktu leczniczego i postępowania z pacjentami leczonymi takim produktem.

Dawkowanie

Produkt Libmeldy jest przeznaczony do stosowania autologicznego (patrz punkt 4.4) i należy podawać go wyłącznie jednokrotnie.

Dawkę produktu Libmeldy należy określić na podstawie masy ciała pacjenta w momencie infuzji.

Leczenie obejmuje pojedynczą dawkę do infuzji zawierającą żywotne komórki CD34 + w postaci dyspersji w jednym albo większej liczbie worków infuzyjnych.

Minimalna zalecana dawka produktu Libmeldy wynosi 3 × 10 6 komórek CD34 + /kg mc. W badaniach klinicznych podawano dawki do 30 × 10 6 komórek CD34 + /kg mc.

Dodatkowe informacje o dawkowaniu podano w załączonym arkuszu informacyjnym serii (LIS).

Mobilizacja i afereza krwi

Autologiczne komórki CD34 + wyodrębnia się z krwi obwodowej po mobilizacji (ang. mobilised peripheral blood, mPB). Aby je wyodrębnić, po mobilizacji komórek we krwi obwodowej przeprowadza się procedurę albo procedury aferezy.

W celu wytworzenia produktu Libmeldy, od pacjenta należy pozyskać co najmniej 8 × 10 6 komórek CD34 + /kg, mając na uwadze, że optymalny zakres to 20–30 × 10 6 komórek CD34 + /kg.

Minimalną liczbę komórek CD34 + można pozyskać w ramach jednego bądź większej liczby dni aferezy.

Jeżeli po wytworzeniu produktu leczniczego nie uzyskano minimalnej dawki produktu Libmeldy, wynoszącej 3 × 10 6 komórek CD34 + /kg, u pacjenta można zastosować kolejny protokół mobilizacji z jednym bądź większą liczbą cykli aferezy, aby uzyskać większą liczbę komórek do dodatkowego wytworzenia (patrz Mobilizacja i afereza w punkcie 5.1).

Wymagane jest też pozyskanie zapasowej próbki HSPC, zawierającej co najmniej 2 x 10 6 komórek CD34 + /kg, przeznaczonej do zastosowania jako leczenie rezerwowe w przypadku pogorszenia jakości produktu Libmeldy po włączeniu kondycjonowania mieloablacyjnego, a przed infuzją produktu Libmeldy, nieprzyjęcia się pierwotnego przeszczepu lub długotrwałej aplazji BM po leczeniu produktem Libmeldy (patrz punkt 4.4).

Komórki te należy pozyskać od pacjenta i poddać kriokonserwacji zgodnie z procedurami instytucji przed przeprowadzeniem kondycjonowania mieloablacyjnego. Zapasowe komórki można można pozyskać za pomocą aferezy mPB lub przez pobranie szpiku kostnego.

Mobilizacja komórek krwi obwodowej

Konieczne jest wykonanie u pacjentów mobilizacji HSPC za pomocą czynnika wzrostu kolonii granulocytów (ang. Granulocyte colony-stimulating factor, G-CSF), ewentualnie w skojarzeniu z pleryksaforem, zanim przeprowadzona będzie afereza w celu uzyskania komórek macierzystych CD34 + do wytwarzania produktu leczniczego (patrz punkt 5.1 zawierający opis schematu mobilizacji stosowanego w badaniach klinicznych).

Leczenie wstępne (kondycjonowanie)

Przed rozpoczęciem kondycjonowania mieloablacyjnego lekarz prowadzący powinien potwierdzić, że podanie terapii genowej autologicznymi HSPC jest w przypadku danego pacjenta właściwe ze względów klinicznych (patrz punkt 4.4).

Przed podaniem produktu Libmeldy w infuzji konieczne jest kondycjonowanie mieloablacyjne, poprawiające szansę przyjęcia się przeszczepianych zmodyfikowanych genetycznie autologicznych komórek CD34 + (patrz punkt 5.1 zawierający opis schematu mobilizacji stosowanego w badaniach klinicznych).

Zalecanym produktem leczniczym do zastosowania w kondycjonowaniu jest busulfan.

Nie należy rozpoczynać kondycjonowania mieloablacyjnego do momentu otrzymania i przekazania do przechowywania w kwalifikowanym ośrodku leczniczymwszystkich worków infuzyjnych z dawką produktu Libmeldy oraz do momentu potwierdzenia pobrania zapasowej próbki.

Zaleca się, by jednocześnie ze schematem kondycjonowania, ale przed leczeniem produktem Libmeldy pacjenci otrzymali leczenie profilaktyczne w kierunku choroby zatorowej żył (ang. veno- occlusive disease,VOD) i powiązanych powikłań związanych z uszkodzeniem śródbłonka, tj. mikroangiopatii zakrzepowej związanej z przeszczepem (ang. transplant-associated thrombotic microangiopathy, TA-TMA) lub atypowego zespołu hemolityczno-mocznicowego (ang. atypical haemolytic uremic syndrome, aHUS), zgodnie z lokalnymi wytycznymi.

W zależności od podawanego schematu kondycjonowania mieloablacyjnego należy też rozważyć profilaktykę przeciwdrgawkową. Nie zaleca się stosowania fenytoiny, ponieważ może ona zwiększać klirens busulfanu.

Należy rozważyć profilaktyczne i empiryczne stosowanie leków przeciwzakaźnych (przeciwko zakażeniom bakteryjnym, grzybiczym, wirusowym) w celu zapobiegania zakażeniom i ich leczenia, zwłaszcza w okresie neutropenii po kondycjonowaniu. Zaleca się prowadzenie, zgodnie z lokalnymi wytycznymi, rutynowego monitorowania w kierunku najpowszechniejszych wirusów, które mogą ulec reaktywacji. W trakcie hospitalizacji, zgodnie z miejscowymi standardami, należy stosować środki kontroli zakażeń i procedury izolacji.

Premedykacja

Zaleca się podanie w ramach premedykacji produktów z użyciem podawanej dożylnie chlorfeniraminy (0,25 mg/kg mc., maksymalna dawka 10 mg) lub równoważnych produktów leczniczych na 15–30 minut przed podaniem produktu Libmeldy w infuzji, co pozwoli ograniczyć prawdopodobieństwo wystąpienia reakcji na infuzję.

Szczególne grupy pacjentów

Osoby w podeszłym wieku

Produktu Libmeldy nie badano u pacjentów powyżej 65 lat.

Zaburzenia czynności nerek

Produktu Libmeldy nie badano u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek. Aby upewnić się, że podanie terapii genowej autologicznymi HSPC jest właściwe, należy sprawdzić występowanie zaburzeń czynności nerek u pacjentów. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Zaburzenia czynności wątroby

Produktu Libmeldy nie badano u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. Aby upewnić się, że podanie terapii genowej autologicznymi HSPC jest właściwe, należy sprawdzić występowanie zaburzeń czynności wątroby u pacjentów. Nie jest wymagane dostosowanie dawki.

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność produktu Libmeldy nie zostały określone w przypadku pacjentów z późną młodzieńczą postacią choroby (tj. w przypadku pojawienia się typowych objawów po 7 roku życia). Dane nie są dostępne.

Sposób podawania

Produkt Libmeldy przeznaczony jest wyłącznie do podawania w infuzji dożylnej.

Środki ostrożności, które należy podjąć przed użyciem lub podaniem produktu leczniczego

Ten produkt leczniczy zawiera zmodyfikowane genetycznie komórki ludzkie. Pracownicy opieki zdrowotnej powinni więc stosować odpowiednie środki ostrożności (nosić rękawice i okulary ochronne) w celu uniknięcia potencjalnej transmisji chorób zakaźnych podczas pracy z produktem.

Przygotowanie do podania infuzji

Przed podaniem produktu należy potwierdzić, że tożsamość pacjenta odpowiada niepowtarzalnym danym pacjenta umieszczonym na workach infuzyjnych z produktem Libmeldy oraz w załączonych dokumentach. Całkowita liczba przeznaczonych do podania worków infuzyjnych musi zostać także sprawdzona z dotyczącymi danego pacjenta informacjami w arkuszu informacyjnym serii (LIS) (patrz punkt 4.4).

Należy skoordynować czas rozmrożenia i podania produktu Libmeldy. Należy wcześniej potwierdzić czas rozpoczęcia infuzji i dostosować go tak, by w momencie, gdy pacjent jest przygotowany do infuzji, rozmrożony produkt Libmeldy był dostępny. Aby zachować zdolność do zastosowania produktu Libmeldy, zaleca się podać go natychmiast po zakończeniu rozmrażania. Podawanie produktu należy zakończyć w ciągu 2 godzin od momentu rozmrożenia.

Podanie

Produkt należy podawać w infuzji dożylnej przez centralny cewnik naczyniowy. Jeżeli konieczne jest podanie więcej niż jednego worka z produktem Libmeldy, nie należy przekraczać limitu jednego worka produktu leczniczego podawanego w infuzji na godzinę. Zawartość każdego z worków należy podawać z szybkością infuzji nieprzekraczającą 5 ml/kg mc./h, w czasie około 30 minut. Zalecany zestaw do podawania to zestaw do przetaczania krwi wyposażony w filtr 200 µm (patrz punkt 6.6).

Szczegółowe instrukcje dotyczące przygotowania, podawania, środków, które należy podjąć w razie przypadkowego narażenia na działanie i usuwania produktu Libmeldy, patrz punkt 6.6.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1.

Wcześniejsze leczenie terapią genową z krwiotwórczymi komórkami macierzystymi.

Należy uwzględnić przeciwwskazania dotyczące produktów leczniczych stosowanych do mobilizacji i mieloablacji.

Identyfikowalność

Należy stosować wymogi dotyczące identyfikowalności produktów leczniczych terapii zaawansowanej na bazie komórek. W celu zapewnienia identyfikowalności nazwę produktu, numer serii oraz imię i nazwisko leczonego pacjenta należy zachować przez 30 lat od upływu terminu ważności produktu.

Zastosowanie autologiczne

Produkt Libmeldy jest przeznaczony wyłącznie do stosowania autologicznego i w żadnych okolicznościach nie należy podawać go innym pacjentom. Produktu Libmeldy nie należy podawać, jeśli informacje na etykiecie produktu oraz w arkuszu informacyjnym serii (LIS) nie odpowiadają tożsamości pacjenta.

Gwałtownie postępująca faza choroby

Leczenie produktem Libmeldy należy zastosować przed gwałtownie postępującą fazą choroby.

Lekarz prowadzący powinien wstępnie ocenić kwalifikowalność do leczenia produktem Libmeldy na podstawie pełnego badania neurologicznego, oceny funkcji motorycznych i neurokognitywnych i w sposób dostosowany do wieku pacjenta.

Przed rozpoczęciem pobierania komórek i przed rozpoczęciem kondycjonowania lekarz prowadzący powinien upewnić się, że podanie terapii genowej autologicznymi HSPC jest w przypadku pacjenta nadal właściwe ze względów klinicznych i wciąż istnieją wskazania do zastosowania produktu Libmeldy.

Produkty lecznicze do mobilizacji i kondycjonowania mieloablacyjnego

Należy uwzględnić ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące produktów leczniczych do mobilizacji i kondycjonowania mieloablacyjnego.

Powikłania związane z centralnym cewnikiem naczyniowym (ang. central venous catheter, CVC), w

tym zakażenia i zakrzepy

W badaniach klinicznych zgłaszano przypadki zakażeń związanych z zastosowaniem CVC. Z używaniem tego typu cewnika wiąże się też ryzyko zakrzepicy. Pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem potencjalnych zakażeń i zdarzeń związanych z użyciem cewnika.

Transmisja czynnika zakaźnego

Choć produkt Libmeldy jest badany pod kątem jałowości i obecności mykoplazmy, istnieje ryzyko transmisji czynnika zakaźnego. Pracownicy opieki zdrowotnej podający produkt Libmeldy muszą więc monitorować pacjentów pod kątem występowania objawów przedmiotowych i podmiotowych zakażenia po podaniu leczenia oraz w razie konieczności włączyć odpowiednie leczenie.

Interferencje z badaniami wirusologicznymi

Ze względu na występowanie ograniczonych, krótkich fragmentów identycznych informacji genetycznych między wektorem lentiwirusowym wykorzystanym do wytwarzania produktu Libmeldy a HIV, niektóre testy w kierunku kwasów nukleinowych HIV (NAT) mogą dać wynik fałszywie dodatni. W związku z tym u pacjentów, którzy otrzymali produkt Libmeldy, nie należy wykonywać badań przesiewowych w kierunku zakażenia wirusem HIV z użyciem testów wykorzystujących metodę PCR.

Donacja krwi, narządów, tkanek i komórek

Pacjenci leczeni produktem Libmeldy nie mogą zostawać dawcami krwi, narządów, tkanek i komórek do celów transplantacyjnych. Informację tę zawarto w karcie ostrzegawczej pacjenta, którą należy wydać pacjentowi po zakończeniu leczenia.

Nadwrażliwość i reakcje związane z infuzją

Ze względu na obecność sulfotlenku dimetylu (DMSO) w produkcie Libmeldy mogą wystąpić poważne reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja. Należy dokładnie obserwować pacjentów

wcześniej nieeksponowanych na DMSO. Przed rozpoczęciem infuzji, w trakcie infuzji oraz po zakończeniu infuzji każdego worka z produktem Libmeldy zgodnie z wytycznymi instytucji, należy dokonywać pomiaru parametrów życiowych (ciśnienia krwi, tętna i saturacji tlenu) oraz monitorować występowanie jakichkolwiek objawów.

Jeżeli konieczne jest podanie więcej niż jednego worka z produktem Libmeldy, nie należy przekraczać limitu jednego worka produktu leczniczego podawanego w infuzji na godzinę, a przed rozpoczęciem infuzji kolejnego worka należy potwierdzić brak występowania reakcji natychmiastowej nadwrażliwości.

Nieprzyjęcie się przeszczepu

W badaniach klinicznych u żadnego z pacjentów nie doszło do niepowodzenia wszczepienia szpiku kostnego, co stwierdzano na podstawie liczby neutrofili we krwi obwodowej. Nieprzyjęcie się przeszczepu neutrofili to krótkotrwałe, ale potencjalnie istotne zagrożenie, definiowane jako niepowodzenie uzyskania bezwzględnej liczby neutrofili wynoszącej > 500 komórek/µl, z towarzyszącym brakiem przesłanek na regenerację szpiku kostnego (tj. szpiku hipokomórkowego) do dnia 60 po podaniu produktu Libmeldy. W przypadku nieprzyjęcia się przeszczepu należy podać zgodnie z lokalnymi standardami nietransdukowane, zapasowe komórki macierzyste (patrz punkt 4.2).

Długotrwała cytopenia

U pacjentów może dochodzić do ciężkich cytopenii, w tym ciężkiej neutropenii (definiowanej jako bezwzględna liczba neutrofili < 500 komórek/µl) i długotrwałej trombocytopenii w okresie kilku tygodni po zastosowaniu kondycjonowania mieloablacyjnego i podaniu produktu Libmeldy. W badaniach klinicznych mediana liczby dni z całkowitą aplazją wynosiła 6 (zakres od 2 do 29 dni, tj. do 4 tygodni, a mediana liczby dni od zastosowania leczenia produktem Libmeldy do przyjęcia się przeszczepu neutrofili wynosiła 38 (zakres od 18 do 50 dni, tj. do 7 tygodni). Należy więc monitorować pacjentów pod kątem przedmiotowych i podmiotowych objawów cytopenii przez co najmniej 7 tygodni od podania infuzji.

Należy zgodnie z opinią lekarza monitorować liczbę erytrocytów do momentu przyjęcia się przeszczepu tych komórek i uzyskania odnowy. Zgodnie z opinią lekarza i praktyką stosowaną w placówce należy podawać pomocnicze transfuzje erytrocytów i płytek krwi. W przypadku wystąpienia objawów klinicznych sugerujących niedokrwistość należy bezzwłocznie rozważyć wykonanie badania morfologii krwi i innych, odpowiednich badań.

W przypadku utrzymywania się cytopenii po upływie 7 do 8 tygodni, pomimo stosowania produktów leczniczych mobilizujących granulocyty, należy podać w infuzji nietransdukowane, zapasowe komórki macierzyste. Jeśli cytopenia utrzymuje się pomimo podania nietransdukowanych, zapasowych komórek macierzystych, należy rozważyć inne możliwości leczenia.

Opóźnione przyjęcie się przeszczepu płytek krwi

Przyjęcie się przeszczepu płytek krwi definiuje się jako wystąpienie po raz pierwszy, w ciągu 3 kolejnych dni, liczby płytek ≥ 20 x 10 9 /l po podaniu produktu Libmeldy, jeśli w ciągu 7 dni bezpośrednio poprzedzających okres oceny i w samym okresie oceny (do 60 dni po zastosowaniu terapii genowej) nie dokonywano transfuzji płytek krwi. W badaniach klinicznych mediana liczby dni od zastosowania leczenia produktem Libmeldy do przyjęcia się przeszczepu płytek krwi wynosiła 35 (zakres od 11 do 109 dni). U czterech z 49 pacjentów (48 %) zgłoszono opóźnione przyjęcie się przeszczepu płytek krwi (mediana: 85,5 dnia, zakres: 67–109 dni), które nie korelowało ze zwiększoną częstością krwawienia. W ramach standardu postępowania i profilaktyki wszyscy pacjenci (N=49) otrzymywali pomocnicze transfuzje płytek krwi. Należy zgodnie z opinią lekarza monitorować liczbę płytek krwi do momentu przyjęcia się przeszczepu tych komórek i uzyskania odnowy. Zgodnie z opinią lekarza i praktyką stosowaną w placówce należy podawać pomocnicze transfuzje płytek krwi.

Kwasica metaboliczna

Przed zastosowaniem leczenia produktem Libmeldy należy ocenić występowanie kwasicy kanalików nerkowych, a także ryzyko związane ze stosowaniem kondycjonujących produktów leczniczych i procedury terapii genowej, które może przyczyniać się do rozwoju kwasicy metabolicznej. W czasie kondycjonowania, do momentu ustąpienia stresu metabolicznego u pacjenta, należy monitorować równowagę kwasowo-zasadową. Lekarz prowadzący powinien rozważyć zastępcze podawanie wodorowęglanu sodu oraz stosowanie innego, wymaganego leczenia, mającego na celu ograniczenie wszystkich współwystępujących działań niepożądanych mogących przyczyniać się do występowania kwasicy metabolicznej.

Monitorowanie czynności tarczycy

W trakcie badań klinicznych u niektórych pacjentów obserwowano przemijający wzrost stężenia tyreotropiny (TSH), wolnej frakcji T4 (FT4, tyroksyny) i wolnej frakcji T3 (FT3, trijodotyroniny).

Uwzględniając fakt, że zaburzenia czynności tarczycy mogą być zamaskowane przez krytyczną chorobę lub wywołane przez jednocześnie stosowane leki, u pacjentów przed podaniem produktu Libmeldy należy sprawdzać czynność i budowę tarczycy. Czynność i budowę tarczycy należy także monitorować w krótkim okresie po podaniu leczenia, a następnie zgodnie z koniecznością.

Ryzyko insercyjnej onkogenezy

Istnieje teoretyczne ryzyko wystąpienia białaczki lub chłoniaka po zastosowaniu leczenia produktem Libmeldy. W przypadku wykrycia białaczki lub chłoniaka u pacjenta leczonego produktem Libmeldy należy pobrać próbki krwi do analizy miejsca integracji.

Przeciwciała anty-ARSA

Wszyscy pacjenci (N=39) w badaniach klinicznych byli badani pod kątem obecności przeciwciał anty- ARSA (AAA) i u 15% wynik był dodatni. U podobnego odsetka pacjentów leczonych w ramach rzadkiego zastosowania ze względów humanitarnych albo komercyjnego zgłoszono dodatni wynik testu pod kątem obecności AAA. Ich miana były ogólnie niskie, a w większości przypadków przeciwciała zanikały samoistnie lub po podaniu rytuksymabu (patrz punkt 4.8).

Zaleca się prowadzenie monitorowania w kierunku AAA przed zastosowaniem leczenia, w okresie od 1 do 2 miesięcy po podaniu terapii genowej, a następnie po 6 miesiącach, po roku, po 3, 5, 7, 9, 12 i 15 latach od zastosowania leczenia.

W przypadku wystąpienia choroby lub znaczącej jej progresji zaleca się dodatkowe monitorowanie w kierunku AAA.

Testy serologiczne

Produktu Libmeldy nie badano u pacjentów z zakażeniami HIV-1, HIV-2, HTLV-1, HTLV-2, HBV, HCV ani mykoplazmą.

U wszystkich pacjentów przed należy wykonać testy na obecność wirusa HIV-1/2, HTLV-1/2, HBV, HCV i mykoplazmy, aby zapewnić, że źródłowy materiał komórkowy zostanie przyjęty do wytworzenia produktu Libmeldy.

Stosowanie leków antyretrowirusowych

Pacjenci nie powinni przyjmować antyretrowirusowych produktów leczniczych w okresie od co najmniej miesiąca przed mobilizacją do upływu co najmniej 7 dni po podaniu produktu Libmeldy (patrz punkt 4.5). Jeżeli pacjent wymaga zastosowania leków antyretrowirusowych po ekspozycji na wirusa HIV/HTLV, leczenie produktem Libmeldy należy opóźnić od momentu wykonania badania Western-Blot na obecność wirusa HIV/HTLV i oceny wiremii po 6 miesiącach od ekspozycji.

Po podaniu produktu Libmeldy

Po zakończeniu infuzji należy zastosować standardowe procedury postępowania z pacjentami po przeszczepieniu HSPC.

Należy utrzymywać stężenie immunoglobuliny G na poziomie powyżej 5 g/l, aby zapobiec potencjalnym zakażeniom późnym (występującym po upływie ponad100 dni od leczenia) związanym z ciężką hipogammaglobulinemią, wynikającym z aferezy i kondycjonowania.

Wszelkie produkty krwiopochodne, których podanie jest konieczne w ciągu 3 miesięcy po podaniu produktu Libmeldy, należy poddać napromieniowaniu.

Obserwacja długoterminowa

Oczekuje się, że pacjenci dołączą do długoterminowego badania, w którym będą poddani obserwacji, co pozwoli lepiej poznać bezpieczeństwo i skuteczność długoterminowego stosowania produktu Libmeldy.

Zawartość sodu

Ten produkt leczniczy zawiera 35–560 mg sodu w każdej dawce, co odpowiada 2 do 28 % maksymalnego dobowego spożycia zalecanego przez WHO, wynoszącego 2 g sodu dla osoby dorosłej.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji.

Ze względu na charakter produktu Libmeldy nie należy oczekiwać wystąpienia interakcji farmakokinetycznych z innymi produktami leczniczymi.

Leki antyretrowirusowe

Pacjenci nie powinni przyjmować antyretrowirusowych produktów leczniczych w okresie od co najmniej miesiąca przed mobilizacją do upływu co najmniej 7 dni po podaniu produktu Libmeldy (patrz punkt 4.4).

Żywe szczepionki

Nie badano bezpieczeństwa immunizacji żywymi szczepionkami wirusowymi po leczeniu produktem Libmeldy. W ramach środków ostrożności nie zaleca się szczepienia żywymi szczepionkami przez co najmniej 6 tygodni przed rozpoczęciem schematów kondycjonowania, w trakcie leczenia produktem Libmeldy i do momentu przywrócenia czynności układu krwiotwórczego po zakończeniu leczenia.

Ponieważ produkt Libmeldy nie jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych, nie są dostępne dane na temat stosowania u ludzi w okresie ciąży i karmienia piersią ani dane z badań rozrodczości u zwierząt.

W odniesieniu do wpływu na płodność należy zapoznać się z ChPL produktu leczniczego stosowanego do kondycjonowania mieloablacyjnego. Należy mieć na względzie, że lekarz prowadzący powinien poinformować rodziców/opiekunów pacjenta o możliwości krioprezerwacji spermatogoniów lub tkanki jajnika.

Ponieważ produkt Libmeldy nie jest przeznaczony do stosowania u osób dorosłych, nie są dostępne dane na temat stosowania u ludzi w okresie ciąży i karmienia piersią ani dane z badań rozrodczości u zwierząt.

W odniesieniu do wpływu na płodność należy zapoznać się z ChPL produktu leczniczego stosowanego do kondycjonowania mieloablacyjnego. Należy mieć na względzie, że lekarz prowadzący powinien poinformować rodziców/opiekunów pacjenta o możliwości krioprezerwacji spermatogoniów lub tkanki jajnika.

Nie dotyczy.

Nie są dostępne dane z badań klinicznych dotyczące przedawkowania produktu Libmeldy.

Mechanizm działania

Produkt Libmeldy to modyfikowane genetycznie w warunkach ex vivo autologiczne komórki krwiotwórcze i progenitorowe (HSPC) CD34 + , stanowiące terapię genową. Autologiczne HSPC CD34 + pobierane są z krwi obwodowej po mobilizacji komórek i są transdukowane wektorem lentiwirusowym (ARSA LVV), powodującym insercję jednej lub większej liczby kopii ludzkiego komplementarnego kwasu deoksyrybonukleinowego (cDNA) kodującego ARSA do genomu komórki, tak aby zmodyfikowane genetycznie komórki stały się zdolne do ekspresji funkcjonalnego enzymu ARSA. Po podaniu pacjentowi, po zastosowaniu schematu kondycjonowania mieloablacyjnego, wszczepiane zmodyfikowane genetycznie komórki są zdolne do zasiedlenia przedziału krwiotwórczego. Subpopulacja podanych w infuzji HSPC lub ich potomnych komórek mieloidalnych może przenikać barierę krew – mózg, przechodząc do mózgu, i ulec wszczepieniu jako mikroglej ośrodkowego układu nerwowego (OUN) oraz przynaczyniowe makrofagi OUN, HSPC mogą również powodować powstawanie wewnątrznerwowych makrofagów obwodowego układu nerwowego. Takie zmodyfikowane genetycznie komórki mogą wytwarzać i wydzielać funkcjonalny enzym ARSA, który może być pobierany przez sąsiadujące komórki — w procesie nazywanym korekcją krzyżową (ang. cross-correction) — i wykorzystany do rozkładania szkodliwych sulfatydów lub zapobiegania ich gromadzeniu się.

Po zakończonym powodzeniem, stabilnym przyjęciu się przeszczepu u pacjenta oczekuje się, że skutki podania produktu będą się utrzymywały.

Dimetylu sulfotlenek

Sodu chlorek

Albumina ludzka

Nie mieszać tego produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, ponieważ nie wykonywano badań dotyczących zgodności.

6 miesięcy.

Po rozmrożeniu: maksymalnie 2 godziny w temperaturze pokojowej (20–25 °C).

Przechowywać worki infuzyjne w metalowych kasetach

Produkt Libmeldy musi być przechowywany w parach ciekłego azotu (< -130 °C) i musi pozostawać zamrożony do momentu gotowości pacjenta do otrzymania leczenia, aby zapewnić dostępność żywych komórek podawanych pacjentowi. Nie należy zamrażać rozmrożonego produktu leczniczego.

Warunki przechowywania produktu leczniczego po rozmrożeniu — patrz punkt 6.3.

Szczegółowe informacje o tym leku znajdują się na stronie internetowej Europejskiej Agencji Leków

https://www.ema.europa.eu.