Oxbryta

Każda tabletka powlekana zawiera 500 mg wokselotoru.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

Tabletka powlekana.

Owalna, obustronnie wypukła tabletka powlekana o barwie jasnożółtej do żółtej, o wymiarach około 18 mm × 10 mm, z wytłoczonym napisem „GBT 500” po jednej stronie.

Produkt leczniczy Oxbryta jest wskazany w leczeniu niedokrwistości hemolitycznej spowodowanej anemią sierpowatą (ang. sickle cell disease, SCD) u dorosłych i dzieci w wieku 12 lat i starszych w monoterapii lub w skojarzeniu z hydroksymocznikiem.

Leczenie powinien rozpoczynać lekarz doświadczony w leczeniu anemii sierpowatej.

Dawkowanie

Zalecana dawka leku Oxbryta to 1500 mg (trzy tabletki powlekane 500 mg) przyjmowane doustnie raz na dobę.

W przypadku pominięcia dawki leczenie należy kontynuować następnego dnia po pominięciu dawki.

Dzieci i młodzież

Zalecana dawka produktu Oxbryta u pacjentów w wieku od 12 do < 18 lat jest taka sama jak u dorosłych.

Nie określono dotychczas bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego Oxbryta u dzieci w wieku poniżej 12 lat. Dane nie są dostępne.

Szczególne populacje pacjentów

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaleca się dostosowywania dawki u pacjentów z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek. Produkt leczniczy Oxbryta nie był oceniany u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek (ang. end stage renal disease, ESRD) wymagających dializowania (patrz punkt 4.4).

Zaburzenia czynności wątroby

Nie zaleca się dostosowywania dawki produktu Oxbryta u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby. Zalecana dawka wokselotoru u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg klasyfikacji Childa-Pugha) wynosi 1 000 mg (dwie tabletki powlekane 500 mg) przyjmowane raz na dobę (patrz punkt 4.4).

Sposób podawania

Tabletki powlekane Oxbryta należy połykać w całości, popijając wodą. Produkt leczniczy Oxbryta można przyjmować z posiłkiem lub bez posiłku (patrz punkt 5.2). Tabletek nie należy kroić, kruszyć ani żuć ze względu na nieprzyjemny smak.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 (patrz punkt 4.4).

Reakcje nadwrażliwości

W badaniach klinicznych u < 1% pacjentów leczonych wokselotorem obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwości. Objawy kliniczne mogą obejmować uogólnioną wysypkę, pokrzywkę, łagodną duszność, łagodny obrzęk twarzy i eozynofilię (patrz punkt 4.8).

W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy przerwać stosowanie wokselotoru i zastosować odpowiednie leczenie. Nie wolno ponownie rozpoczynać leczenia wokselotorem u pacjentów, u których podczas wcześniejszego stosowania wystąpiły te objawy.

Ciężkie skórne reakcje niepożądane (ang. severe cutaneous adverse reactions, SCAR)

U pacjentów leczonych produktem leczniczym Oxbryta zgłaszano reakcję polekową z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (ang. drug reaction with eosinophilia and systemic symptoms, DRESS), znaną również jako wielonarządowa reakcja nadwrażliwości, która może zagrażać życiu lub prowadzić do zgonu (patrz punkt 4.8).

Przepisując lek, pacjentów należy poinformować o objawach skórnych reakcji niepożądanych, jak też uważnie ich monitorować pod kątem tych reakcji. Jeżeli u pacjenta pojawią się objawy sugerujące takie reakcje, należy natychmiast zaprzestać stosowania produktu leczniczego Oxbryta i rozważyć alternatywne leczenie. Jeśli podczas leczenia produktem leczniczym Oxbryta u pacjenta wystąpiła ciężka reakcja niepożądana, jak DRESS, nie wolno u niego wznawiać leczenia produktem leczniczym Oxbryta.

Zakłócenia wyników badań laboratoryjnych

Podawanie produktu Oxbryta może zakłócać pomiar podtypów hemoglobiny (Hb) (HbA, HbS i HbF) wykonywany z użyciem wysokosprawnej chromatografii cieczowej (ang. high-performance liquid chromatography, HPLC). Jeśli wymagane jest dokładne oznaczenie ilościowe Hb, chromatografię należy przeprowadzić, gdy pacjent nie otrzymywał produktu Oxbryta w ciągu poprzedzających 10 dni.

Zaburzenia czynności nerek

Nie zaobserwowano klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce wokselotoru u pacjentów bez anemii sierpowatej z łagodnymi do ciężkich zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2). Nie zaleca się dostosowywania dawki. Nie określono bezpieczeństwa stosowania wokselotoru u pacjentów z anemią sierpowatą i schyłkową niewydolnością nerek, wymagających dializy.

Zaburzenia czynności wątroby

Istnieją ograniczone dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania wokselotoru u pacjentów z anemią sierpowatą i zaburzeniami czynności wątroby o różnym stopniu nasilenia. W oparciu o dane farmakokinetyczne u osób bez anemii sierpowatej, ciężkie zaburzenia czynności wątroby zwiększają ekspozycję wokselotoru (patrz punkt 5.2). Należy dostosować dawkę wokselotoru u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (klasa C wg klasyfikacji Childa-Pugha) (patrz punkt 4.2).

Jednocześnie stosowane silne induktory CYP3A4

Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4 z produktem leczniczym Oxbryta ze względu na ryzyko zmniejszenia skuteczności wokselotoru (patrz punkt 4.5).

Genotypy anemii sierpowatej

Większość pacjentów (90,5%) w głównym badaniu III fazy miała genotyp SCD HbSS (75,2%) lub talasemię HbS/β 0 (15,3%). Z tego względu dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania i skuteczności w odniesieniu do innych genotypów anemii sierpowatej są ograniczone.

Pacjenci w podeszłym wieku

W badaniach klinicznych wokselotoru nie uczestniczyli pacjenci w wieku > 65 lat.

Leczenie skojarzone z hydroksymocznikiem

W przypadku podawania produktu leczniczego Oxbryta w skojarzeniu z hydroksymocznikiem należy zapoznać się z charakterystyką produktu leczniczego dotyczącą hydroksymocznika.

Działanie immunosupresyjne

Wokselotor zmniejszał humoralną odpowiedź immunologiczną na antygeny zarówno u szczurów, jak i małp. Nie można wykluczyć znaczenia klinicznego u pacjentów z obniżoną odpornością lub pacjentów leczonych lekami immunosupresyjnymi.

Substancje pomocnicze

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na 1500 mg (dawka dobowa), co znaczy, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Wpływ innych produktów leczniczych na wokselotor

Silne induktory CYP3A4

Jednoczesne podawanie silnych induktorów CYP3A4 może zmniejszać ekspozycję na wokselotor i może prowadzić do zmniejszenia skuteczności.

Należy unikać jednoczesnego podawania wokselotoru z silnymi induktorami CYP3A4 (tj. ryfampicyną, fenobarbitalem, karbamazepiną, fenytoiną i ekstraktem z dziurawca zwyczajnego).

Inne badane interakcje

Itrakonazol (silny inhibitor CYP3A4), omeprazol (środek redukujący kwasowość) i hydroksymocznik nie miały wpływu na farmakokinetykę wokselotoru.

Wpływ wokselotoru na inne produkty lecznicze

Substraty CYP3A4

Wokselotor zwiększał ogólnoustrojową ekspozycję na midazolam (wrażliwy substrat CYP3A4).

Obserwowane zwiększenie ekspozycji na midazolam, będący substratem CYP3A4, było 1,6-krotne u zdrowych uczestników po podaniu subterapeutycznej dawki wokselotoru (obserwowane C max wokselotoru 7,0 – 8,0 mikrogramów/mL i AUC 126,3 – 148,9 mikrogramah/ml). Oczekuje się, że efekt przy pełnej dawce wokselotoru będzie większy. Należy unikać jednoczesnego podawania wokselotoru z wrażliwymi substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (tj. alfentanylem, sirolimusem i takrolimusem). Jeśli jednoczesne stosowanie jest nieuniknione, należy rozważyć zmniejszenie dawki wrażliwego substratu CYP3A4.

Substraty CYP2B6

Badania in vitro wykazały, że wokselotor działa jako inhibitor i induktor CYP2B6 (patrz punkt 5.2).

Znaczenie kliniczne nie jest obecnie znane i zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego podawania wokselotoru z wrażliwymi substratami CYP2B6, takimi jak bupropion i efawirenz.

Substraty CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19

Wokselotor jest inhibitorem CYP2C8, CYP2C9 i CYP2C19 in vitro przy maksymalnych stężeniach ogólnoustrojowych. Nie zaobserwowano zmian w ekspozycji na S-warfarynę (substrat CYP2C9) i omeprazol (substrat CYP2C19) u zdrowych ochotników przy subterapeutycznej dawce wokselotoru (obserwowane C max 7,0 – 8,0 mikrogramów/mL i AUC 126,3 – 148,9 mikrogramah/mL). Efekt wokselotoru przy pełnej dawce jest obecnie nieznany. Zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego podawania wokselotoru z wrażliwymi substratami enzymów CYP.

Interakcje leków, w których pośredniczą transportery

Badania in vitro wykazały, że wokselotor może działać jako inhibitor transporterów OATP1B1, OAT3 i MATE1 (patrz punkt 5.2). Z tego względu zaleca się ostrożność podczas jednoczesnego podawania wokselotoru z wrażliwymi substratami tych transporterów, szczególnie w przypadku substratów o wąskim indeksie terapeutycznym.

Jednoczesne stosowanie wokselotoru z digoksyną (substratem P-gp) nie zmieniało digoksyny w klinicznie istotnym stopniu. Wokselotor nie jest inhibitorem pompy eksportu soli żółciowych (ang. bile salt export pump, BSEP). Nie wiadomo, czy wokselotor wpływa na wchłanianie podawanych doustnie substratów białka oporności raka piersi (ang. breast cancer resistance protein, BCRP).

Doustne leki antykoncepcyjne i inne leki steroidowe

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji z doustnymi lekami antykoncepcyjnymi. W oparciu o wyniki badań in vitro nie oczekuje się jednak negatywnego wpływu wokselotoru na skuteczność antykoncepcji.

Inne badane interakcje

Wokselotor nie zmieniał ogólnoustrojowej ekspozycji na kofeinę (substrat CYP1A2) i metoprolol (substrat CYP2D6).

Ciąża

Brak danych lub istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania wokselotoru u kobiet w okresie ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na reprodukcję (patrz punkt 5.3).

W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania produktu leczniczego Oxbryta w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy wokselotor/metabolity przenikają do mleka ludzkiego. Na podstawie dostępnych danych farmakodynamicznych/toksykologicznych dotyczących zwierząt stwierdzono przenikanie wokselotoru/metabolitów do mleka (szczegóły patrz punkt 5.3). Nie można wykluczyć zagrożenia dla noworodków/dzieci. Wokselotor nie powinien być stosowany w okresie karmienia piersią.

Produkt leczniczy Oxbryta nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Zgłoszono jeden przypadek przedawkowania w kluczowym badaniu III fazy, w którym pacjent przyjął jednorazowo łącznie 3 000 mg wokselotoru. Nie było żadnych działań niepożądanych związanych z tym zdarzeniem.

W przypadku przedawkowania pacjenta należy leczyć objawowo i w razie potrzeby zastosować leczenie podtrzymujące.

Mechanizm działania

Wokselotor jest inhibitorem polimeryzacji hemoglobiny S (HbS), który wiąże się z HbS w stosunku stechiometrycznym 1:1 i wykazuje preferencyjne partycjonowanie do krwinek czerwonych.

Zwiększając powinowactwo Hb do tlenu, wokselotor wykazuje zależne od dawki hamowanie polimeryzacji HbS. Wokselotor hamuje sierpowanie czerwonych krwinek i poprawia ich odkształcalność.

Rdzeń tabletki

Celuloza mikrokrystaliczna (E460)

Kroskarmeloza sodowa (E468)

Sodu laurylosiarczan (E487)

Krzemionka koloidalna bezwodna(E551)

Magnezu stearynian (E470b)

Otoczka tabletki

Alkohol poliwinylowy (E1203)

Tytanu dwutlenek (E171)

Glikol propylenowy (E1521)

Talk (E553b)

Żelaza tlenek żółty (E172)

Nie dotyczy.

3 lata.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania produktu leczniczego.

Szczegółowe informacje o tym produkcie leczniczym są dostępne na stronie internetowej Europejskiej

Agencji Leków http://www.ema.europa.eu/.